Emerytka, rencistka - mówimy o wszystkim :) - Netkobiety.pl

Witam, u mnie pada. Ale jest w miarę ciepło. Ludzie pod parasolami idą na spacer. Ja jestem sama z córką w domu. Rozmawiałam ze Sławkiem, przesyłam pozdrowienia

Zaczynam lekko dbać o dietę, skoro nie mam owoców, to przechodzę na jedzenie gotowane na wodzie lub pieczone. Bez oleju! To mi bardzo pomogło ostatnio, chociaż tęskniłam za schabowym.
Dziś zrobię rosół. Ale oczywiście chudy. Jak kiedyś gotowałam takie chude zupy to pierwszą wodę wylewałam.

Leno a co to ten figowiec? To ciasto jasne czy ciemne?

W Beskidach  leje niemilosiernioe od wczesnych godzin porannych
                   Poczytałam zalerglości  i wiem ze prawie wszystkie z tego wątku jesteście z łnocy czyli bleżej morza .
                Nasze polkskie morze   kocham -  ma specyficzny zapach , klimat i szum -  nigdzie na świecie  podobnego  akwenu nie spotkałam .
mam SAME BARDZO MIŁE WSPOMNIENIA  I TE Z LAT MLODOŚCI I TE PÓZNIEJSZE .
uwielbiam spacery brzegiem morza , wtedy musze  byc sama  tylko z własnymi róznymi myslami ..
  W tym roku postanowiłam ze chociaz na parę dni "skoczę"   nad Bałtyk   ale w jakim miesiąću  jeszcze nie wiem .
Pierwotnie mial to byc maj  ale  teraz juz wiem ze to niemożliwe .
                 W Szczecinie byłam kilka razy  mam tam dalszą rodzine /wykladowcy na Politecjnice/.
mam zaprzyjaznioną koleżane  z lat mloodości  ktora tam  mieszka - a wcześniej w Świnoujsciu do ktorego rok rocznie jezdziłam z rodzicami. Ania jest stomatologiem i mamy ze soba kontakt  od 12 roku zycia .

Jest wieczór, ale jasny:)
Ja spędziłam czas dziś praktycznie sama. jestem zadowolona, mam ochotę od jutra sprzątać. Z domu dziś wyszłam tylko na 15 minut - do sklepu...w zasadzie to pojechałam autem. Do lasu nie chodzę, bo się od kilku lat boję.
Kiedyś poszłam z wózkiem, schyliłam się po chrupki dla dzieci, podnoszę wzrok a nade mną stoi dziadem z kijem i mówi "fajnie tak samej w lesie?". Miałam wtedy śmierć w oczach no i co z dziećmi? Myślałam "facet zaraz mnie rąbnie tym kijem". Ale udałam, że się nie boję i zamiast iść w kierunku wyjścia z lasu to poszłam kawałek dalej. Wiedziałam, że jak będzie chciał to mnie zabije bez względu na to, w którą stronę będę szła. A dziadek zaczął opowiadać o tym, jak tu się fajnie mieszka, okazało się, że zna mnie z widzenia, a kij wziął bo mu tak łatwiej. ale strachu się najadłam. Tym bardziej, że kilka lat wcześniej napadnięto na mnie pod bankiem. Mieli jakąś broń i strzelali za siebie w moim kierunku. To już pojecie leku było większe.

Teraz wzięło mnie na opowiadania... Moja babcia opowiadała, jak uciekali w czasie wojny. Mieli wozy i na tych wozach "dobytek życia" . Wsiedli do pociągu. Załadowali ten dobytek. Pociąg miał ruszyć i nagle jedna z babci sióstr (najmłodsza) wyskoczyła z pociągu i "darła się wniebogłosy, że nigdzie nie wsiądzie i nie pojedzie". Pociąg zaczął ruszać a ona dalej tam stała i krzyczała. Ich tata wtedy wziął dzieci i żonę i wyskoczyli w ostatniej chwili, zanim pociąg się rozpędził. Dobytek został w pociągu. Kilkaset metrów dalej (może 200) w pociąg trafiła bomba. Widzieli to i się cieszyli, że ona nie wsiadła.
A rodzina mojego dziadka poumierała na tyfus. Dziadek opowiadał, jak rodzice byli w szpitalu (bo żywiciele, więc ktoś im zapewnił opiekę) a dzieci w domu. Jedna z sióstr zmarła na tyfus mając 14 lat w domu. dziadek sam jeden ją chował na cmentarzu, bo reszta była chora. Gdy ich mama wróciła ze szpitala, to przez pół roku wmawiali jej, ze ta córka wyjechała do ciotki gdzieś. Matka wierzyła. Oni nie chcieli jej martwić. Jak to trudno żyć z taką informacja, że zmarła siostra i ukrywać przed mamą... Ci ludzie byli naprawdę silni...Dziadek nie pamietał jak jego siosra miała na imię. Miał ich więcej, ale mylił imiona.
polecam film "Boże skrawki".

Pozdrawiam wszystkie dziewczyny i Sławka też.
Nie było mnie kilka dni i  pewnie zapomniałyście już o mnie. Wybaczcie prosze. Zapomniałam o laptopku.
Był zjazd rodziny i pogrzeb. Dziewczyna miała 48 lat. Ja jeszcze nie mogę uwierzyć,że jej już nie ma.
Tak nagle.
Elu, jak mam rozumieć, że Twój pierwszy wnuczek ,"miałby teraz 3 latka?" Straciliście go? Jak?
Sorry, że wpadłam do Was z takim żałobnym tematem, ale teraz to są moje klimaty.
To napewno się zmieni. Elu, wklej jakiś wiersz, Twojej, chyba ulubionej, Wisławy Szymborskiej.

Izo Chciał nie chciał same komplementy... Dziękuję, nie przeczę
Mi brakuje tylko chyba odwagi, choć za zaradną itp się nie uważam. Bardzo ostrożnie stąpam po ziemi, zanim coś zrobię, to przeanalizuję wszystkie negatywy. Czasami niepotrzebnie. Inne działają pochopnie i dawno maja takie problemy jak ja "pod dywanem" i w nosie. A ja...kapie się w tych problemach, jakby to było coś miłego.
Ale fajnie, że mnie tak postrzegasz, Izo... Przynajmniej na kimś zrobiłam dobre wrażenie

a tak na poważnie to chodzi o tę szwagierkę...co maiła wylew?

Psychiatra bada chorego
- Będę rysował Panu różne obrazki, a pan powie z czym się to panu kojarzy.
Psychiatra narysował kwadrat. Facet odpowiada "goła baba".
Ten narysował trójkąt - pacjent mówi "goła baba".
Poirytowany psychiatra narysował tez inne figury - pacjent miał wciąż jedno skojarzenie i jedna odpowiedź - "goła baba". Psychiatra wykorzystał już wszystkie możliwe figury, włączając w to bryły... Pacjent z umorem maniaka, bez mrugnięcia okiem odpowiada, ze kojarzy mu się tyulko "goła baba". W końcu psychiatra nie wytrzymał i mówi "panie weź się pan ogarnij, zacznij myśleć i mów pan szczerze co panu się kojarzy. Czemu pan ciągle odpowiada "goła baba" i "goła baba" pan jesteś zboczony!!!".
A pacjent na to "ja jestem zboczony?? Jaaaaa???? A kto mi te świństwa ciągle rysuje?".

Leno nie wymigasz się od przepisu na figowca. Ale taki dokładny poprosimy jak dla laika

Mam coś dla Was, mnie to bardzo wzruszyło - od kilku lat to oglądam. Całe życie...

http://www.milanos.pl/vid-2688-Ksenia-Simonowa-zwyciezczyni-ukrainskiego.html

zawsze się przy tym popłaczę, ale pozytywnie   Dobrze jest to obejrzeć do końca.
Do zobaczenia.

Tak jak mówiłam  ,że wpadne więc jestem  !!!!!!

Moi grilowicze już się rozjechali ,popili zdrowo  a dziewczyny za kierownicę. Ale już mam dość tych grilli i przewracania  skrzydełek i kiełbas i dogadzania. Powiedziałam do swego ,że nie będę już usługiwać ,ja mam też prawo do odpoczynku.  Na drugi raz wolę do lasu na wycieczkę rowerową sobie pojechać  .
Od razu sobie pomyślałam o Sandrze ,jak  jej fajnie,że może sobie rowerkiem nad morze pojechać. Ja to chyba bym tam co wieczór była .

Sandro      moi dziadkowie  i rodzice też kiedyś opowiadali mi takie scenki z wojny. Straszne to były czasy ale my też nie wiemy co nam szykują. Wojny to polityka  a polityka raczej ludziom nie służy.

Idę zaraz spać bo mówiąc  szczerze to jestem zmęczona.

Fioletko .......rozumiem  Twoją córkę doskonale. Niestety  2 razy tak miałam u siebie. Chłopczyk i dziewczynka.  To jest przykre.Najgorszy to moment gdy wszystkim przynoszą dzieci do karmienia a  twego dziecka nie ma. Teraz to może  w osobnych pokojach się leży bo kiedyś za komuny to wiecie jak było.

Smutne jakieś tematy dzisiaj zostały poruszone. Ale czas leczy rany , nie do końca ale na tyle aby można było życ. Zresztą człowiek wszystko przetrzyma.

Dobranoc Wam mówię i  kolorowych snów życzę  Pa Pa i bużki i do jutra...

Dzień dobry
U mnie dziś słonko, byłam już na podwórku wywiesić pranie, bo w domu od soboty nie wyschło i jeszcze chwila a zaczęłyby brzydko pachnieć. Jednak jest wiatr.
Ja sobie wczoraj oglądałam też X-faktor, ale powiem szczerze, ze spośród waszych faworytów to wolałabym, żeby wygrał Gienek.
Ten Szpak, owszem bardzo ładny chłopak (ja bym takiego nie chciała na partnera, bo jest zbyt delikatny, wolę chłopa takiego prawdziwego), ma tez talent, ale chyba jest zbyt dumny z siebie. Zachowuje się, jakby był Michaelem Jacksonem. Nie posiada skromności. On i tak wybije się, bez wygranej.
Gienek za to jest bardzo skromny, aż za bardzo (pewnie sam nie wierzy, że to się dzieje). Myślę, że Gienka tez ktos wykreuje, bo tacy ludzie mają swoich fanów i ci będą im dopingować.

Podczas oglądania programu robiłam sobie paznokcie z białymi końcóweczkami. Średnio mi wyszło...i o dziwo lewa ręka wyszła lepiej niż prawa

Teraz idę umyć głowę i nałożyć maseczkę na włosy. Potem zrobię śniadanie i usiądę w turbanie na głowie przed kompem, może ktoś ze mną pogada.

Ja zrozumiałam ten wiersz tak, że mamy się cieszyć z tego co posiadamy. Ze zdrowia i z otaczającego nas świata, z przyrody, z ludzi.

A to coś ode mnie:

*** Tak mało do szczęścia potrzeba: skrawek gwiezdnego nieba i słońca co dzień ozłoci, gdy rano otwierasz oczy. Kropelek rosy na trawie i śpiewu ptaków o świcie. Trzeba się jednak nauczyć patrzeć i kochać życie. ***

Niu7nia, dbaj o siebie i się może dolecz.
U mnie słońca chwilowo także brak.
Czytałam, że w drugiej połowie maja, czekają nas upały, nawet do 30 stopni,
a więc z deszczu pod rynnę wpadniemy.
Nie lubię już takich temperatur, oj nie lubię.
Nie lubię poniedziałków też, bo mi dziś nic się nie klei.
Chyba dam se spokój i nie będę sztucznie napędzać się do roboty,
a jutro może wena wróci.
Nie mam tego wiele, ale nawet tego wiele mi się nie chce.
Jestem z pod znaku panny i byłam kiedyś perfekcjonistką,
a teraz mam wyrzuty sumienia, że mnie się nie chce.

Reszta dziewczyn wsiąkła gdzieś. Pewnie udały się do swoich prac.

Ja zrobiłam zdjęcia moich dziewczyn, gdy były małe
i przesłałam im na mejla, bo prosiły.
Kiedyś robiło się po jednym zdjęciu u fotografa i wszystko jest u mnie
w albumach, a więc chciały, abym się podzieliła hihih.

Witajcie dziewczynki!

Widzę, że X Factor wszechobecny.

Mnie podoba się Ada. Czasami mam ciarki jak śpiewa. Cuuudnie.

Gienek ma kapitalny głos i to mnie w nim zachwyca, niemniej mam ciągle wrażenie, że jest naćpany.
Jakiś taki smętny i nie do końca obecny.

A Szpak to moim zdaniem nie gej, lecz transwestyta. Dusza kobiety w męskim ciele.
Oglądałam film o takim właśnie przypadku- "Piękny bokser". Kapitalny.
Super głos, jego interpretacje powalające.

To moja 3 finalistów.

Elu, nie miałam na myśli innego mężczyzny, tylko inne towarzystwo. Wiem jak jest trudno prowadzić życie towarzyskie w takiej sytuacji jak moja.Mamy wspólnych znajomych, którzy z czasem zorientowali się jak to u nas jest naprawdę. Na wszystkie zaproszenia dla nas, wspólne, to ja rezygnuje. Nie mogę z nim "bywać" razem, bo nie chcę słuchać jak kłamie, i udaje ,że wszystko jest ok.. Jemu to nie przeszkadza i korzysta z zaproszenia. Ja póki co ,zrezygnowałam z życia towarzyskiego, pomagam w wychowaniu wnuczek. On to wykorzystuje, bo wie, że z mojej strony żadna zdrada mu nie grozi.
I muszę patrzeć ,jak co jakiś czas ma inną.
Elu , widze, że dużo nas łączy. Ja też mam cukrzyce, kłopoty z mężem, ojciec może nie alkoholik,ale notoryczny, awanturujący się pijak, który bił dzieci i żone. Nawet szukałam klubu DDA, ale zrezygnowałam.Wiem jakie jest życie takiego dorosłego dziecka.

Elu, Ty naprawdę jeszcze go kochasz??? Wiersz całkiem dobrze oddaje "te emocje". Jesteś romantyczką. I nadal kochasz! Jak Ty musisz cierpieć! Albo , ja coś żle zrozumiałam.

Jeżeli demaskujesz jego kłamstwa, to atmosfera w towarzystwie jest nieciekawa. Czy znajomi chcą słuchać o waszych problemach? Nie mają dość? Ja właśnie dlatego rezygnuje, żeby innym nie popsuć imprezy. Na początku, gdy tak zrobiłam jak Ty, czyli zaczęłam demaskować jego opowiadania, to On się popłakał, i ...jaki to On jest biedny. Żenada

Powiem  Wam dzisiaj  dobranoc a jutro poczytam co  naskrobalyście .
              śpijcie dobrze  i snijcie kolorowo .

Wuitam   kawkowo  i porannie -  zimno i bez sloneczka  ale od jutra ma byc coraz lepiej  i oby tak bylo .
Fioretto a ty gdzie sloneczko nasze ??  liderko i zalozycielko tego wątku ????
Sandr  ufffffffffffff  od początku małzęnstwa miałas pod g.órke  ??    nie dośc ze men  dawał ci równo w dooope  to jeszcze  cała ta otoczka czyli jego rodzinka   ..    masakra .
                      Powolutko wszystko Ci sie ulozy ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,jestesmy w kontakcie  jak sie zdecydujesz to dasz znać .
Pozdrawiam Was   e-r  i zyczę pogodnego dnia
.

No w końcu ktoś się odezwał Niu7nia, inne dziewczyny to chyba śpią. Chciałabym, żeby ktoś zadzwonił, czy mogę pomóc w czymś, bo juz mam dosyć siedzenia w domu. Robienie porządków nie sprawia mi przyjemności. Mam robotę ale brakuje mi "człowieka". Na week. jadę znów z córką do mamy mojego Ukochanego. Czeka na mnie. Tez siedzi sama. Ma 65 lat, ale mówi, że przeze mnie wchodzi życie do tego domu. Więc się cieszę. Jadę z córką.
Kręci mi się w głowie, kawa nie smakuje...ale to nie ciąża
Może kiedyś zakręci się pozytywnie

U mnie szaro, deszczowo i zimno. Nie zdążę nigdy nałapać słoneczka, a ono nastraja pozytywnie.

Druga miłość uskrzydla, ale nie mogę Go wodzić za nos. Gdy tylko będę wiedziała, że wróci, zacznę działać na większych obrotach. Kocham Go bardzo, jemu o dziwo na mnie zależy. Wiec jest miłość odwzajemniona.
Pytałam kiedyś, co On we mnie zobaczył. Powiedział, że właśnie to, że jestem taka "inna", że musiał mnie "zdobywać", nie dałam się od razu pocałować, że mam zasady, a nie jak inne dziewczyny po godzinie od poznania się do łóżka.
Zawsze gdy pytał czy się spotkamy, to ja się tylko uśmiechałam i mówiłam "cierpliwości...". Potem mówiłam "o której, mam tylko 15 minut czasu" - to odpowiadał "dla tych słów warto było czekać". A potem szłam na 15 minut i mówiłam, wiesz, chyba mam jeszcze 15 minut...i tak czas się wydłużał...a On się w duchu cieszył. Mówił, że to Go kręci, że jestem trudna do zdobycia.

Teraz jestem smutna, bo mój Ukochany mówił, że wysłał do mnie list w czwartek. Dziś wtorek a listu nie ma. Mój kiedyś też nie doszedł do Niego. Ale Jego do mnie już 2 raz nie przyszedł. Nie wiem, czy mnie nie zwodzi. Jego mama mówi - po co miałby kłamać, skoro sam zaczyna temat i mówi, ze mam się spodziewać listu". Mimo to jestem zawiedziona. Gdy mu o tym powiedziałam, to powiedział, że stara się jak może, list wysłał i naprawdę nie wie, czemu tak się dzieje. A smutek u mnie jest

Siedzę przed komputerem, w szlafroku, już wykąpana. Wydepilowałam sobie "wąsik", zrobiłam hennę na brwi i wyglądam ładnie. Usunęłam trochę włosków z nóg, ale tam mam ich mało, zresztą i tak nie chodzę w spódnicach.
Teraz zrobię sobie paznokcie od stóp, będę miała już na weekend, bo na topach się dłużej trzymają.

Włosy mi ładnie błyszczą, bo na dniach robiłam maskę WAX. Zresztą dużo lepiej wyglądają od czasu, jak z blond przefarbowałam się na ciemny brąz (prawie czarny). Mam włosy troszeczkę za ucho i już mogę robić kitki   . Kiedyś słyszałam, że po 30-stce nie powinno się nosić długich włosów, ale przecież moje nie są długie, tylko kobiece. Odkąd odzyskałam swoją kobiecość, to już nie ścinam włosów na zapałkę.

No i co najważniejsze, ktokolwiek mnie nie spotyka to chwali, że dużo lepiej w tym kolorze (co zawdzięczam sugestiom mojego Ukochanego)... A może to szczęście ze mnie promienieje?

Jedna pani mówiła do mnie w piątek, że tak się zmieniłam, że poznała mnie po dzieciach. A żeby mnie poznać, to trzeba się naprawdę dobrze przyjrzeć.

Ja chyba mam nie po kolei w głowie. W południe płaczę, potem znów jestem szczęśliwa, bo przecież wierzę w ludzi i w to, że "jesteśmy reżyserami swojego życia" i coś możemy z nim robić. A ja powoli piszę scenariusz

A kto z Was ogląda "na Wspólnej"? Czy Weronikę coś więcej łączy z Sebastianem, niż tylko Antosia?

A w "M jak miłość" z całym szacunkiem do Basi, ale zbyt dużo wtrąca się w sprawę między jej synową Hanką a odnalezioną siostrą... Rozumiem troskę, ale to nie Ance powinna "prawić komplementy".

Sandro i tak trzymać moja droga.
Bądź kobieca, zadbana i rób na złość temu swojemu mężowi,
niech wie co traci.

Seriale zaczęłam niedawno oglądać i sądzę, że coś jest na rzeczy z tym Sebastianem,
który wtargnął w życie Weroniki ponownie i rozwali, to co zbudowała sobie.

Oglądam także "Na Wspólnej" i też się wciągnęłam, a kiedyś seriale
dla mnie nie istniały, ale teraz jak mam więcej na to czasu, to lubię.

Kochane, na dziś kończę i mówię Wam dobranoc.

Widzisz Izo, tacy są panowie. Źle mu z Tobą, a bez Ciebie poradzić by sobie nie mógł. Tylko po co się odzywa, skoro wie, że sam źle robi. Śmieszy mnie ten jego płaczliwy głos - to niepodobne do mężczyzny. Taki smerf-maruda.

Może i znajomi nie rozumieją o co chodzi, ale Ciebie nerwy ponoszą jak słyszysz jak łże. W sumie robisz podobnie do mnie - razem nie wychodzimy.  Mój mnie raczej nie zdradza, ale prawdę mówiąc przydałaby mi się taka perspektywa blond

Tak, ja zastrajkowałam, bo co będę gadać sama do siebie? W domu siedzę ciągle sama, więc nie odzywam się do nikogo, aż mi w buzi zaschło. Dziś idę do psycholog, więc sobie pogadam.
Dziękujemy za kawkę

Nie wiem, ale albo jestem taka leniwa, albo dziwna. Bo jestem młoda, mam dzieci i teoretycznie kupę roboty a okazuje się, że najwięcej czasu spędzam na forum. Wcale mnie to nie cieszy. Wy macie ciągle jakieś zajęcia. Ja mam wszystko porobione. Nie mam koleżanek, te co mam to 100 km ode mnie, albo pracują do późna, więc real dla mnie nie istnieje. Smutne to, bo zdaję sobie sprawę, że mój świat to forum i marzenia.

mam nadzieję, że niebawem się to zmieni.

A u mnie było słońce, ale teraz widzę chmurki i wiatr jest zimny. Jestem "zakręcona" prawie całą noc nie spałam, bo tak łupało mnie w krzyżu (jakby korzonki, ale to przy okresie tak mam).

Humor mi się popsuł kurka wodna.

http://www.youtube.com/watch?v=GyTbOwPCwSw&feature=grec_index

Jak odsłuchacie, będziecie wiedziały dlaczego.
Cóż zrobić ze swoimi emocjami, które wracają jak bumernag, co jakiś czas.
Całe zycie, chwili spokoju nie mam, tylko troski, domysły i brak szacunku
do samej siebie.
Idę się gdzieś utulić sama. Wezmę prysznic i zmyję może to wszystko z siebie - oby.

Cabanko witaj, a rano chyba nie przywitałam niu7nia.
Kurka wodna, starość, że nie łapię wszystkiego już w lot, tylko muszę się cofać
i sprawdzać.
Nic szczególnego sie nie wydarzyło w moim dzisiejszym dniu.
Zauważyłam w swoim życiu monotonię i nie wiem jak się
z niej wyrwać. Nie wiele rzeczy sprawia mi przyjemność
i wszystko robię jakby z przymusu.
Jutro wybiore się do córki i na pewno humor mi sie poprawi.
Słońce znowu świeci i chyba te ponure dni mamy za sobą.
Już chyba nie zajrzę, to mówię Wam dobranoc.

Fiorett  takie tkwienie w  marazmie to nic dobrego , staraj sie wychodzic z domu i  spoptykać  z koleżankami  albo ..kolegami .....
                          Papa  do jutra .........

Ja dopiero weszłam. Mam zamiar nie spać do rana. Oni wyjeżdżają około 3 w nocy. Teraz siedzę i płaczę. Dokładnie tak, jak napisała Ela, Jestem na zakręcie.
Po raz pierwszy oficjalnie mąż wyjeżdża sam z synem. Niezupełnie sam. Moje miejsce w aucie zajmie jego siostra. Top ona dla niego jest rodziną. Ja już nie. Mnie nie kochał nigdy, tylko tolerował.
Zrobiłam im bułki i picie na drogę. To tak, jakbym dostała rozwód. Coś się skończyło. Wyjazdy "na południe" zawsze były nasze, ale ponad roku się psuły. To dopiero do mnie dociera, że NAS już nie ma. Ja płacze, on jest obojętny. Są emocje, są wspomnienia. Kto kogo bardziej zranił?

Dziś miałam smutne spotkanie z psycholog. Dużo płakałam. Jak dziecko. Mówiłam o strachu przed śmiercią, o poczuci winy.  Doszłyśmy do tego, że w dzieciństwie opuściły mnie najbliższe osoby (umarły za życia). mama - bo odeszła. Tata - bo nigdy się mną nie zainteresował. No i babcia, choć bardzo się starała, to tak mnie krótko trzymała, chciała, bym była twarda. Zbyt twarda. Bez uczuć.
Pierwsza osobą, która mnie przytuliła był mój pierwszy chłopak. Wcześniej wujek, który mnie wykorzystywał.  Ale dał "wszystko" - bo dał "czułe słowa, przytulenie, glaskanie" - to co powinnam dostać od mamy, od taty, dostałam od zboczeńca. To dlatego miłość i przyjemność kojarzy mi się z czymś złym...
Żeby zamknąć etap swojego życia i nie oglądać się za siebie, iść do przodu, jako zadanie domowe mam napisać list do babci... Żale i podziękowania. A potem na spotkaniu to przeczytamy i uznamy za załatwione.
Drugim zadaniem domowym z terapii było to, że mam sobie dziś dać godzinę na wypłakanie się. Tylko godzinę. Popłakać, opluć się, może i zwymiotować z nerwów. Właśnie to robię. Samo przyszło. Potem mam powiedzieć STOP i zrozumieć, że nie warto żyć przeszłością. Życie się do mnie uśmiecha i mam z niego korzystać.

Witajcie, ja miałam ochotę pisać o 4 rano. Dziecko mi bardzo płakało, że tata wyjeżdża i pytało, czemu Ty mamo nie możesz tam jechać, czemu oni cię nie lubią? Ja płakałam też, bo było mi przykro.
Potem nie mogłam zasnąć.
Nie potrafię się pogodzić, że mężczyzna, którego znam od 11 lat, któremu urodziłam synka i córeczkę potrafi być tak szorstki. Nie chodzi o to, by mnie przytulił, ale córkę mógł ukochać i pomachać jak odjeżdżał.
Wczoraj musiałam z nim stoczyć batalię o to, by mi zostawił jakieś pieniądze na życie. Dał niecałe 40 zł. Oddałam mu tę jałmużnę. Teraz rano położył 60 zl na stole i wyszedł. W lodówce tylko pół słoika dżemu. Nie ma sera już i szynki bo zjedli przed wyjazdem. Boję się ruszyć te pieniądze, bo jeśli będą potrzebne na coś pilniejszego...
Na szczęście mam zaproszenie do mamy mojego Ukochanego więc chyba skorzystam.
Teściowa jest za ścianą, bo wyjeżdża jutro. Przecież ja jestem niepełnosprawna i ona nie mogła jechać z nimi, bo jak mój mąż powiedział "mi nie można ufać", więc ona chyba pilnuje majątku. Więc mam to w nosie i niech sobie radzą. Ponoć poprosili sąsiadkę o "zaglądanie" tutaj w związku z brakiem zaufania do mnie.
Nigdy w życiu nic nie ukradłam, zawsze pytałam męża co kupić do jedzenia, co lubi, nie wydałam złotówki bez jego wiedzy. Nawet jak kupiłam sobie np. kolczyki za 15 zł to mu mówiłam. A oni mnie traktują jak złodziejkę. To chyba poważnie bardzo bo teściową jest bardzo oszczędną osoba i skoro miejsce w aucie było to by jechała z nimi, ale jedzie jutro pociągiem. Zawsze o dobę dłużej dopilnowany majątek. Okropnie się czuję, ale nie pokarzę im tego. Nie będę warowała tutaj, zresztą nikt mnie o to nie prosił.

A potem powołają na świadka sąsiadkę, że jestem nieobliczalna, bo ona pilnowała...
Teraz siedzę opuchnięta, obolała, ale już jest lepiej. Biorę się do roboty...

Masz rację, Elu. Powinnam ich olać, czyli podnieść nogę i osikać.
Z tym, że my się różnimy od takich ludzi tym, że mamy bardzo wrażliwe sumienie. I męczymy się z tym, niestety. Dlatego powinnyśmy trzymać się razem, bo w takim "czułym" towarzystwie możemy sobie posłuchać poezji, pomarzyć, pośpiewać... Oni tego nie potrafią. Dla mnie są jak roboty i to mnie boli. Zobacz, wyszłam za mąż, ślub kościelny (ja go zawsze nazywałam tym od serca, a cywilny od ciała), a nie dostałam uczuć.
Mam teraz tego mojego Ukochanego, bardzo wrażliwy człowiek, jest ze mną myślami, umie przewidzieć, co dla mnie będzie bolesne i czasami mówi mi po fakcie,jak już to załatwi "wiedziałem, że byś płakała, dlatego wolałem ci nie mówić, ale pamiętaj, że mówię ci prawdę". Tak bardzo chciałabym z nim mieć ślub kościelny, ten od serca... Bo On to doceni. Dla Niego ważna jest obrączka, bo to symbol...Jest sentymentalny. Mój mąż nie nosił ani jednego dnia po ślubie.
Ta porażka małżeńska to chyba moja wina, bo ja tak chciałam wierzyć, że stworze szczęśliwą rodzinę, że nie odbierałam sygnałów od niego (obojętności). Powinnam patrzeć trzeźwo.
Pamiętam, jak poszłam do księdza w jakiejś sprawie dot. ślubu. Ksiądz pyta gdzie narzeczony. On był w pracy. Praca zawsze była na pierwszym miejscu. Ksiądz powiedział "skoro on nie ma czasu dla ciebie teraz, to po ślubie tym bardziej go nie będzie miał. Zastanów się".  Ja rozumiałam co mówił ksiądz, ale tak bardzo wmawiałam sobie, że ta jego praca to dobra, to znak, ze jest odpowiedzialny...
Ksiądz miał rację. Ja byłam głupia... bez względu na ofiary postawiłam wszystko na jedną kartę.
No cóż, nie do końca czuję się winna w 100%, bo przecież człowiek to istota omylna...
Stało się. Myślę, że Bóg mi to wybaczy i pozwoli mi być szczęśliwą. On to na pewno rozumie.

Wiedziałłam .......ze juz tu nikogo nie bedzie   ale  niestety  nie mogłam wczesniej  przywitac sie z Wami .
                      Nawet nie czytam  co dfzisiaj napisdałyści , bo jestem bardzo bardzo zmęczona .
Takie mam życie - wypełnione obowiązkami .
                         Może kiedys o tym napiszę
Zycze   dobrej , spokojnej nocki .

Sandropłaczesz, ale chyba nad nieudanym związkiem, bo przecież ta impreza rodzinna nie jest aż tak dla Ciebie ważna. Byłam w takiej sytuacji w zeszłym roku. Świeta, impreza w jego rodzinie, i na dokładke,  córki poszły razem z nim. Tłumaczyły, że to jest ich ojciec, a nasze sprawy mamy rozwiązać sami.  Zostałam sama. Też płakałam. Zadzwoniłam do przyjaciółki ,z daleka. Pojechałam do niej . Wróciłam po miesiącu. Odmieniona. Teraz patrze inaczej na na moje życie.
Nikogo nie jestem w stanie zmienić Ty Sandro też.
Przez lata wierzyłam w mit o "dwóch połówkach jabłka" - Dwie połówki, to na półce w sklepie monopolowym. Coś takiego nie istnieje, jak dwie połówki tych samych ludzi, bo szczęśliwe i spełnione mogą być tylko dwie całości!
Mój mąż, jest w tym wieku że musi podpierać się "laską". A niech tam. Jego sprawa. Ale co potem?
To jest brak wyobraźni. Bo ja , nawet mu szklanki wody nie podam. Gdy to mówie, słyszę odpowiedź:
"A skąd wiesz, że będzie mi się chciało pić?" No to niech spada!
Sandro odpuść Go sobie. Nie oczekuj nic od niego. Jak to zrobisz, poczujesz się lepiej. Jeżeli On nie potrafi Ciebie uszanować, to znaczy, że na Ciebie nie zasługuje

Dzień dobry.
Izydoro, bardzo ładny wiersz i mądry.
Myślę, że na wiele spraw, by zmienić jest już za późno.
Ostatnio prześladuje mnie w snach, jego ostatnia kochanica,
że nie odbiera moich telefonów, albo łaskawie jest strasznie
dla mnie dobra.
Kurcze ja nigdy nie pamiętałam snów, a te zachowują się w moim
przeciążonym mózgu.

Izydoro, czy ten Twój nadal ma kogoś, bo ja się z lekka pogubiłam.

Ja nie wiem, czy tren mój kontaktuje się z e swoją, czy poszedł
po rozum do głowy i jest uczciwy, chociaż przed dziećmi
i chyba nie chcę wiedzieć, bo chyba teraz by mnie to zabiło.
Już tyle przeszłam, że to byłby gwóźdź do trumny.

Oj od rana takie sprawy znów poruszam, ale
jak pisałam wcześniej, mam jakiegoś doła od paru dni.

http://www.youtube.com/watch?v=cigmmlZt1lo&feature=grec_index

Piosenkę zostawiam Wam.

kawę także, świeżo zaparzona dla moich koleżanek z wątku.

Cabano, myślę, że nie kocha Sandra dwóch facetów,
a ciągle rozważa, analizuje i wyciąga wnioski
i to nie sama, bo pomaga jej w tym psycholog.
Sama nie dała by pewnie rady sobie z emocjami, bo tu chodzi jednak o dzieci.
Zgadza się na wiele złego, wbrew sobie, ale ja myslę, że to jest już
końcówka zmagań się ze swoim mężem i jego nieprzyjazną rodziną.
Mój pojechał sobie na grilla, a mnie jakoś jest dobrze samej
i tylko zastanawiam sie dokąd ja zmierzam w tym chorym związku.
Jestem coraz bardziej zmęczona, bo i zdrowie niedomaga i brak prawdziwego przyjaciela
i robię się coraz bardziej zmęczona tą sytuacją.

Sandra chyba wyjechała, Lena nie zagląda, Izydora ma swoje
problemy także, niu7nia ciężko pracuję i cabanka, która
raz sie pokazała.

Chyba mi wypada życzyć Wam miłego wieczoru.