moj wymarzony zwiazek

Miłego odsypiana i kolorowych snów

Cześc, ja dzisiaj znowu rozmyslam, czyli bz.

Chłe chłe Median - Ty Szpiegu z Krainy Deszczowców! Za gablotą Cię widziałam, brakowało tylko ciemnych okularów i kapelusza
Un hombre idealnie Cię wsypał ))

Co tam słychać kobietki - jakiś wymarzony na horyzoncie?

Kriss - który to miesiąc?

Zastanawiałam się ostatnio nad tymi wyśnionymi ideałami. I wiecie co? Ja znalazłam swój prawie doskonały ideał

Median ale jego głos ma Cię rozłożyć na łopatki w sensie że będzie Cię rozśmieszał, czy raczej taki seksowny, że padniesz na łopatki ale nie ze śmiechu tylko gotowa do......

Może jakiś spiker z radia Median? Niekoniecznie z "radiowym" wyglądem?

No to ja, ze swoim "wiekiem", czy prawie połówką już chyba w ogóle nie mogę mieć wymagań, ba nawet oczekiwań. Chyba...

Mój wymarzony związek to taki, który daje poczucie, że jutro nie zostanę sama.

anula1970 zgadzam się z Tobą najważniejsze jest aby był prawdziwy, bez ściemniania i bez udawania kogoś, kim się nie jest. to i tak zawsze wychodzi, a tylko marnuje się nasz czas. To bez sensu, więc podpisuję się pod tym obiema rękami

MOJ IDEAL? szczery, skromny, nieprzystojny ale z seksapilem ktorego nie jest swiadomy.. (wiem ,wariatka:)  i zeby codziennie sie dziwil czemu mam ochotę kochac sie z nim non stop i wszędzie (za jego dobroc i szczerosc i troskę.. )    wiem wiem - upadlam na glowę:)

Skąd przekonanie owo? Pewnie stąd, że masz więcej lat/szans życia przed sobą Tak circa ze 20 lat więcej, nie?
Piszesz, że wystrzegasz się niektórych słów '"bo budują fałszywą nadzieję i dodatkowo frustrują" Tak, ja też unikam - nigdy nie mów NIGDY (stąd moje marzenia nt. starszego pana) i nigdy nie mów ZAWSZE - życie jest zbyt nieprzewidywalne!
A przekonanie to bierze się pewnie z autopsji, bo ja swoje lata (najlepsze ? ) trzydzieste już przeżyłam i wierz mi lub nie - TERAZ mi dni mijają szybciej niż onegdej
Fakt - rozczarowań do przeżycia pewnie więcej przed tobą - ja się łudzę nadzieją, że moje już wszystkie za mną
I masz rację - nie tylko można - wręcz TRZEBA marzyć! Marzenia dają nadzieję na lepsze dni i bardzo ułatwiają codzienną egzystencję Pozdrawiam serdecznie z mojego "punktu siedzenia" - popatrz jakie cudne słoneczko za oknem

Co udowodniasz to ja nie wiem - bo opisywane przez Ciebie osoby jednakowoż plasowały się przed 40-ką? No chyba że ta eks partnerka twego obecnego - po rozstaniu - de novo weszła w jakieś związki uczuciowe. O tym nie piszesz. Za to piszesz, że Pani "dostała wsio - honorowo" - mnie się wydawało, że wątek dotyczy związków a nie dorobku majątkowego?

Anhedonia - fakt niezaprzeczalny - Pani była 3 lata przed 40stką. Dla mnie jest to jednakowoż wiek bardzo zbliżony - czytaj "circa".
Co do wieku partnera - 27 lat - no cóż, jeśli to jest problem dla kobiety koło 40stki, to sory gregory.

Dorobek majątkowy - stwierdzenie tego faktu miało na celu raczej wzbudzenie pozytywnych emocji - w stylu - facet nie musi być pijawką i odbierać ostatniego kęsu dzieciom oraz "byłej" - jest to element związku (stosunek do rzeczy materialnych).

Eks partnerka owszem weszła w nowe związki i w trakcie i zaraz po - czy jej się dobrze na tym polu wiedzie - tego nie wiem.

Nie wiem również dlaczego odczytałaś mój post w samych negatywach.
Generalnie nie będę kijem zawracać Wisły - jak na czarno, to na czarno. A miało być o wymarzonym....

Gotowa do skakania? Możesz zaczynać!

Moja matka, kiedy była już w sędziwym wieku lat 50 (ja randkowałam wówczas z moim przyszłym małżem), wyrwała na studiach (zaczęła sobie robić zaoczne, bo w trakcie małżeństwa nie miała szans, więc dopiero jak kopnęła zasłużenie mojego starego w cztery) hożego jak skowronek 30 latka. Jaja były jak berety, bo go sprzątnęła sprzed nosa 30 letnim swoim koleżansiom z roku.
Jakim cudem - nie wiem, sam fakt że to moja matka - budzi we mnie obrzydzenie, jak ona wogóle może się bzykać i te sprawy.
Latali razem na błyskotrzaski - moja matka została królową parkietu po jakiś klubach, nawet nie chcę wiedzieć. Lizali się przy wszystkich i wogóle masakra jakaś. Zaczęła sobie kupować bieliznę, koronkową czerwoną i czarna. Stringi!!! Ludzie święci.
Po burzliwym romansie go pogoniła, czasem się zobaczą przy okazji jakiejś wystawy czy wernisażu.
Matka ciągle do wzięcia. Aż strach bierze.

To se teraz poskacz!

Skacz Anhedonia, a ja zaraz po Tobie skoczę.
Umówiłam się na środę z prawniczką.

Tia... pamiętam, że jak mama była młodsza ode mnie, to myśl, ze "oni to jeszcze robią" była dla mnie okropna
Heh... zmieniłam punkt odniesienia

A kwestia rodziców uprawiającej seks... Sam fakt, że to są RODZICE - jest okropne. I nie do zniesienia.
To bardzo dziecinne, wiem -  ale to są rodzice...

A co sobie mają o Tobie pomyśleć? Pamiętaj, szczęśliwa mama - szczęśliwe dzieci! To, że masz dzieci to nie skreśla się z niczego, a tym bardziej w szukaniu swojego szczęścia.

Anhedonia - myśl o seksie rodziców była okropnie odrażająca Ale przecież nie będziemy się zwierzać naszym dzieciakom, nie
Myślę, że jakby przeczytały nasze dysputy gromniczne - to by ich już powaliło

P.S. Anhedonio - polecam "Spóźnieni kochankowie" Whartona - to się nazywa "późna namiętność"!!!!!

kochac sie za dobroc i troske??? hmm...... no ja to za pozadanie

Jesli chodzi o seks w przypadku rodzicow to kiedys, jak bylam mala to slyszalam i  wspominam to jako dosc traumatyczne wspomnienie, ciagnie sie za mna do dnia dzisiejszego

Anhedoniu wiek nie ma nic do rzeczy - mozna cala mlodosc byc samotnym, mozna i w wieku 60 lat miec powodzenie.

To daje dużo do myślenia Też jestem sama a NIE samotna. Dlatego nie szukam nikogo na siłę. Jak mam spotkać kogoś z kim mi pisane się związać to wpadniemy na siebie w autobusie, markecie czy na spotkaniu seniorów (dom starców hi, hi albo sex shop???). Jest jak jest, byle gorzej nie było A doły od czasu do czasu każdemu się zdarzają chyba - forum da kopa i "się zaleczy"

Marynareczko - kocham Cię.
Ja też juz bez pampersa biegam - dupka odparzona od zbyt długo przetrzymywanej kupy, ale już się goi

Ja Ciebie też - czy to oznacza, że jestem poligamistką?

Dobrze brzmi

A propos - czy czytałaś, czym mnie mąż powalił wczoraj nocką? I bez skojarzeń
Napisałam w wątku Marynarki "Mój wymarzony rozwód"

Tak - mam wrażenie, że rozwianie nadziei "Beze mnie sobie nie poradzi" jest dla faceta bardzo bolesne. A nam dodaje skrzydeł.
Jutro rozmowa z Panią prawnik. Czuję lekkie... podekscytowanie?

Dziewczyny - nie wiem, jak Wy, ale ja:
http://demotywatory.pl/2719026/Tegoroczne-Walentynki

Kochana - to taki jego zabieg socjotechniczny.
Na następny dzień po tego typu "wybryku" zachowuje się, jakby nic się nie wydarzyło. Już nie zwracam n to uwagi, ale kiedyś doprowadzało mnie to do białej gorączki
Najlepszy był tekst: "Widzę, że masz to dokładnie przemyślane". A ja "Na Boga - TAK! To najważniejsza decyzja w moim życiu. I miałam 2 miesiące podczas których Ty nic nie zrobiłeś, żeby dowiedzieć się o szczegóły" Czego on się spodziewał? ŻE będę jak to ciele prowadzone na rzeź?
I na koniec wisienka na torcie: "Zawsze chciałaś mnie wykorzystać" - no zaśmiałam mu się w twarz.

Jeśli nie będzie gwałtownego nasilenia choroby, to podejrzewam, że uniesie się ambicją i nie będzie przeszkadzał.
On już ma głowie scenariusz: "To jej wina, a ja jestem szlachetny i nie będę jej tego wytykał. Chciała mnie wykorzystać - w porę się zorientowałem". Do niego chyba nie dociera, a właściwie nie dopuszcza tego do wiadomości, że ja po prostu już nie chcę z nim żyć. I nie jest to związane z byciem z kimś innym.
Cały czas powtarza, że chce się rozstać uczciwie - zobaczymy.
Najgorsze dla mnie jest to, że mam świadomość, że on żyje w "swojej wersji wydarzeń". I nic tego nie zmieni.
Widzę, jak bardzo się zmienił - nie tylko dotyczy to mnie, tylko ogólnie. Żyjemy jak obcy sobie ludzie. Powiązani zobowiązaniami. Z mojej strony nie ma już żadnych emocji - nawet złości. Tylko obojętność.

Tak więc nawiązując do tematu wątku - aktualnie moim wymarzonym związkiem jest brak TEGO związku

Właśnie oglądam reportaż "Czego naprawdę pragną kobiety" - odcinek o związkach. I coś mnie poruszyło: niemłoda już kobieta powiedziała: "Kobiety pragną byc z mężczyznami, którzy mają kobiecą duszę".
Hmm... Ja się z tym zgadzam. A Wy?

Ja tez wolalabym jednak samca, mimo wszystko. Kolezanki lepsze czy gorsze mam, a facet powinien byc facetem. Samcem. Moze czasem smierdziec potem, ma myslec jak facet i zachowywac sie jak facet...zeby tylko do cholery nie zdradzal i nie bil..

ech.. nie wiem. Ta miekkosc od razu kojarzy mi sie z cieplymi kluchami. A ja naprawde mam serdecznie dosc facetow z kompleksami, z problemami emocjonalnymi. Zawsze trafiam na jakis ulomkow emocjonalnych, ktorymi mam sie opiekowac. A ja wreszcie chcialabym poczuc, ze mam w kims oparcie. Chce czuc sile i moc a nie flaki z olejem... Poza tym mam cos takiego, ze jak wyczuwam slaba jednostke to automatycznie zaczynam wchodzic jej na glowe i probuje zdominowac. Nie wiem, samo to jakos wychodzi, a orientuje sie juz po fakcie
Chce miec partnera, z odrobina przewagi nade mna. Kurcze...czy to jest naprawde az tak nierealne???

No i to jest straszne. Facet ma być facetem. Ja też przy tych najbliższej nadażającej się okazji włażę drugiej stronie na głowę, a jak już się zorientuję, że tak robię i staram się zostawić trochę pola do popisu tej "silniejszej" części, to okazuje się, że... no właśnie, że to ja jestem silniejsza i bardziej domunująca Ale tak mi się wydaje, ze to nie moja wina, tylko. No właśnie... Faceci? To już chyba wymarły gatunek, który istnieje tylko w bajkach dla grzecznych dziewczynek, hihihi