moj wymarzony zwiazek

Do dyspozycji jest moje mieszkanie, 55 metrów, będzie gołe zatem mnóstwo miejsca do spania tudzież czegokolwiek innego, będzie to między remontem a przeprowadzką.
+ auto, ale to już wiadomo.
Arnika może ja Ciebie też odbiorę? Trzy auta będą nam potrzebne?

dół.

Median, Median!!!
Skup się i wygrzebuj z doła!
Jakieś konkretne przyczyny, czy dół ogólny, nieuzasadniony naukowo?
Z jednym i drugim można sobie poradzić. Z resztą, byłaś już w niejednym, zapewne, dole i wylazłaś. Wyleziesz i teraz. Czekamy na górkę, czekamy.

Kurde już wątki mi się mylą ...

Median, witam w klubie.
Czasem fajnie tak w tym dole poleżeć, nie? No zwyczajnie jest to człowiekowi potrzebne ... tak się skatować.
Marynarko, ja mam podstawy przyczynowo-skutkowe.
Szczegóły:
Psychofag nie ustwał w wysiłkach przedłużając agonię nieuniknionego. Przed zawarciem aktu i zwłaszcza po nim psychofagował mnie na modłę - jestem skłonny przejść kwarantannę, jaką sobie życzysz, czekac na odległość albo całkiem blisko, moje uczucia są jasne i sprecyzowane, zrobię wszystko, co będzie niezbędne do uratowania NAS.
Oczywiście z im większą rezerwą się spotykał, tym większe miał parcie na mikrofon. Ale co mi filmów powłączał o cudownej odmianie i resuscytacji trupa o imieniu "nasz związek", to powłączał (jak zwykle ze szkodą dla mojej psyche).
Kolejne otrzeźwienie nie kazało na siebie czekać, ale nie będę wdawać się w szczegóły. Przyszło i już, a wraz znim długo przeze mnie wyczekiwane nadejście posiłków ze strony zdrowego instynktu samozachowawczego. No bo jak już logika i rozsądek nie działają, to przyszły siły pierwotnej natury. W niedzielę jakoś tak stałam się jakby trochę innym człowiekiem - coś ostatecznie pozamykało się w mojej głowie. Stwierdziłam - ani jednego kroku dalej, dalej jest tylko urwisko. Wykonałam wszystko, co należało uczciwie wykonać na drodze ratowania czegoś co kiedyś było piękne i zdawało się mieć sens i starczy. Wieczorem siadłam i napisałam do niego bardzo spokojnego, wyważonego maila (coś na kształt tego, co niedawno go tu zamieściłam ale bardziej rzeczowo / a wtedy mu go nie wysłałam). Do tej pory wszystkie rozstania były na emocjach w stylu "spier***laj z mojego życia, gnido). Prawda jest taka, że tego typu rozstania nigdy nie są definitywne, bo ładunek emocjonalny osłabia ich moc. Bałam się przez te wszystkie miesiące postawienia sprawy właśnie tak jak w niedzielę - na chłodno, po przemyśleniu, po zważeniu. Bałam się, bo wiedziałam, że jeśli już powiem właśnie takie DOŚĆ, to to już będzie autentyczne dość i odetnę sobie definitywnie kroplówkę z jego bajeczkami, obiecankami i mrzonkami. Bałam się tego, bo on też TO WIE - kiedy ja podejmuję świadomą decyzję bez jazdy na emocjach, to to już jest decyzja ostateczna.
Jednak mój organizm całym sobą poczuł wreszcie ten moment - napisałam, wysłałam ... i wpadłam w delirkę, dół i czarną rozpacz. Ale powiem Wam tak - przygotowałam się na to tak, jak "rozsądny" samobójca. Logistycznie szykowałam się do tego już od kilku dni - wręcz zabezpieczyłam sobie front na ten moment, bo wiedziałam, że będzie źle.
- wiedziałam, że pierwszą rzeczą jaką będę chciała zrobić po wysłaniu tego maila będzie paniczna chęć zadzwonienia do niego i odwołania wszystkich tych słów - przywiązałam się do kaloryfera ,
- wiedziałam, że będą się trząść łapy i będzie płaczliwość - naszykowałam melisy,
- wiedziałam, że będę potrzebowała fachowego wsparcia na całą dobę po tym mailu - obłożyłam się maksymalną ilościa literatury fachowej,
- wcześniej konsekwentnie dopięłam sprawę z aktem nie dając mu się od tego odwieść, więc odcięłam juz ostatecznie konieczność JAKICHKOLWIEK kontaktów z jego toksyną (teraz już tylko czekam na pieniądz w banku i zaświadczenie o zdjęciu kredytu ... jak Bóg da),
- wiem, że mogę się powstrzymać od odbierania telefonów od niego,
- skusić mnie na dzwonienie do niego na pewno nie skusi - to już mam wyćwiczone miesiącami.

Cała reszta to tylko walka z objawami psycho-fizycznymi - trzęsiączka, płaczliwość, osłabienie, myśli o dośmiertnej samotności, lęki nocne. Mam nadzieję, że nie zapadnę się w czarną dziurę, bo i taki scenariusz też jest możliwy, ale wszystko mam tak rozplanowane, że pozostaje tylko działać jak maszynka i czekać na koniec detoksu.
Planowałam też odcięcie się od forum, bo tak naprawdę to takie jak ja powinny wylądować na ten czas na Księżycu i nie kontaktować w ogóle przez jakiś czas ze "starym światem", który ciagle o czymś przypomina. Jednak odcięcie sie od Was jest słabo realne , moja nowa rodzino.
Przyznam szczerze i od razu mówię - nie wiem, jaki będzie mój stan na czas naszego spotkania. Taki niefart - ostatnie spotkanie sprzęgło się z fazą ataków psychofagowych, kolejne będzie jeszcze być może pod gwiazdą detoksu. Obiecuję jednak, że zrobię wszystko co w mojej mocy, żeby się podźwignąć i wyruszyć. Niewykluczone, że będzie całkiem dobrze ... ale kto to wie, co tam ta nasza psychika wyrabia. Jedno jest pewne - nie chciałabym Wam zatruć spotkania swoimi uwalniającymi się trującymi oparami a i sama mogę być totalnie nie do użytku. Gdyby co - mam nadzieję, że mi wybaczycie ewentualną absencję na L-4.

Dzięki, kochana. Póki co faluję z godziny na godzinę (mówię, że syndrom depresyjno-maniakalny). W mądrej książce, o której pisałam autorka nakazuje wszystkim chorym na miłość do beznadziejnych obiektów stosować zasadę zero kontaktu przez minimum 90 dni.  Pierwsze trzy tygodnie to koszmar, dalej leci otępienie, a na końcu pojawia się światło w tunelu. Gdybym wtedy w marcu nie dała się mu naciągnąć na te mrzonki podczas załatwiania spraw bankowych, to dziś byłabym kobietą z wieeelkim tunelem. Ale jest to dla mnie logistyczna podpowiedź - muszę upoważnić pełnomocnika do załatwiania wszelkich ew. innych formalności, które mogą wyniknąć przez tych 90 dni, żeby nie wystawiać się na działanie jego oparów.
Mądre książki napisane przez terapeutów z długoletnim doświadczeniem mają to do siebie, że można się próbować wcisnąć w statystykę i tego uchwycić.
Tak więc, Niekochana, każda odlicza swoje dni do wolności - ty formalnej, ja - emocjonalnej.

Zauważyłaś, że Zazdrość to już nam w ogóle wsiąkła?

Median, moze (cholera, polskie czcionki nie działaja), no wiec moze chcesz wpasc na kielicha?

Median, ja sobie rozpiskę zrobiłam, żeby ręce i umysł zajmować. Od dwóch dni walczę ze sobą, żeby farbę na kudły nałożyć bo odrosty już niebawem zdominują całość.
Ale czniam to - nie chce się to nie. Jutro 70-te urodziny mojej mamy, przychodzi cała rodzina, olać będę w odrostach.
Ja wiem jedno - najważniejsze to w bibliotece albo księgarni wybrać dobrą pozycję, zakopać się pod kołdrę i odczekać chwilę. Jak sił trochę przybędzie to nastawić pranie albo zmyć gary - zawsze jakiś sukces do cieszenia się.

Median, słuchaj starszych koleżanek!
Pierwsze rzeczy pierwsze, reszta - jak Bozia pozwoli.
Opracuj strategię i "przewalczaj" po kolei. Na raz nikt nie da rady, wszystko po kolei.
Tarantelko Kochana! Opłakuj te ruiny i zgliszcza, ale na Sabat przybądź koniecznie. Najwyżej poryczysz troszkę w mniej miastowych waruneczkach.
Miałam dziś spotkanie z Kriss - boska kobieta!
No i randkę miałam też. Duży nie odpuszcza, zmienił taktykę. Ja się przyglądam, przyjmuję hołdy i prezenty i czekam...
Na swój wybór czekam, on , widzę też. Wesoło, co?

To były "szybkie randki". Jestem obiema podekscytowana.
Zgodnie stwierdziłyśmy z Kriss, że na tym forum są same superbabki.
Amen

Udaje, że tak. Ja się przyglądam. Już nie mówi, w którym z licznie zgromadzonych domów mam mieszkać. Obaczym, obaczym.
Skruchy nie ma, bo zdrady nie było. Jedna i druga randka w kawiarni, przy ludziach.
Można rzec, rozpoznawcza.

Dzieki Dziewczyny. Moj problem chyba jednak znacie - slaba sytuacja finansowa, a to, co mnie najbardziej gryzie to niemoznosc znalezienia innej pracy. Najbardziej frustrujace jest to, ze nie uwazam sie za debila. Szybko sie ucze, jestem wszechstronna, a mimo to, nie potrafie sobie znalesc pracy. Mam wrazenie, ze blokuje mnie przede wszystkim srednie wyksztalcenie (wyzsze ladniej przeciez wyglada...) i moje cv odpada w przedbiegach. I to jest takie kolo zamkniete Nikt mi nie chce dac tej cholernej szansy na to, abym mogla go przekonac, ze bylby ze mnie zadowolony. Bo ja jestem sumiennym pracownikiem (przez co okazuje sie, ze moge stracic prace..paradoks prawda?). No i wlasnie to powoduje we mnie wszelkie rozstroje i strach o to, czy z dnia na dzien nie zostane bez pracy, a co za tym idzie - czy nie grozi mi komornik, bo kredyty trzeba splacac, a ja nie mam zadnych oszczednosci na to, aby nawet jeden miesiac zostac bez pieniedzy.

Dzieki, ale cos nie mam ostatnio ochoty na alkohol
Wiesz, jak czytalam o tym, co Twoj psychofag mowi, to sobie pomyslalam "kurcze, a moze on faktycznie sie zmienil i moze dac mu szanse?" tfu, tfu, tfu... no ale taka wlasnie mysl mi sie pojawila - to ta naiwna mysl, ktora rozwala kobiete
Sluchaj, na spotkaniu masz byc. Czeka nas dluga podroz, wiec rozsiadziesz sie z tylu. Wezme dla Ciebie kocyk - jak bedziesz chciala od nas odpoczac to sie zdrzemniesz. Bedziesz chciala zapalic? Prosze bardzo - wszystkie jestesmy palace Jakis alk do auta? Nie ma problemu.
Nawet jesli bedziesz lapac doly to i tak przynajmniej na chwile bedziesz miec w tym wyjezdzie odskocznie i gwarantuje Ci, ze w czasie tego weekendu pojawi sie na Twojej twarzy usmiech i to nie jeden raz
Trzeba sobie pomagac w biedzie, jesli jest taka mozliwosc, prawda?

Biegałam dziś.
Taka mała skromna dygresja only.

Ktoś mnie dziś wreszcie rozśmieszył i to byłaś TY. Widzę, że mój psychofag działa NAWET na odległość i nawet na nieznajome mu kobiety
Kotku mój, on zaraz po tych deklaracjach skierowanych do mnie, zadzwonił do blondi i zapytał jej (cyt. dosłowny): "Czy są w tobie droga A. do mnie jeszcze jakieś uczucia, które mógłbym wskrzesić?"
Dodam, że wszsytko się działo jednego dnia - ja po południu, ona - wieczorem.
Droga Median. Ja jestem naprawdę mądrą babką i ten kwach trwał tyle czasu tylko dlatego, że on jest naprawdę chorym człowiekiem, który jednakowoż wie, jak robić kisiel z mózgu kobietom. I tylko dlatego, że w swoim czasie zdobyłam się na odwagę i skontaktowałam się z blondi, to teraz mam pewne informacje z pierwszej ręki i ona z mojej też, więc obie dostałyśmy od losu szansę na ciągłe upewnienie się, że jego gadki to szajs. Aż mnie przerażenie bierze na myśl, ile jeszcze tkwiłabym w tej iluzji, gdybym nie konfrontowała jego występów z tym, co robi wobec niej. Uwierzyłabym w jego bajki na bank i zaczęła z nim nowy świetlany etap naszego życia po życiu. A tak - wszystko jasne - psychofagia i mi jest nawet z czymś takim łatwiej się rozstać niż ze "szlachetnym gościem, który zakochał się w innej i nic na to nie mógł poradzić".
A tak, jestem pewna, ona stanie się ostatecznie jego ofiarą, bo pracują razem więc ją w końcu urobi tymi swoimi oczami spaniela i przekonującymi tekstami. Ja już nie muszę - bo ja już widzę. Ona twierdzi, że ma go w analu, ale ja wiem jak to działa i wiem - jest zbyt młoda, zbyt podatna, aczkolwiek życzę jej najlepiej jak mogę, bo gdyby nie ona i jego romans z nią, to nie odkryłabym całej reszty i żyła w tych kłamstwach jeszcze wiele lat.

Kocham Cię - połączenie przyjemnego z pożytecznym, a nie tam jakiś  tylko sam jogging.

Tak, rozpuszczam wici, ale mam malo znajomych. A ci, ktorych mam - sami trzymaja sie stolkow, albo nic nie moga

Tarantello, z jednej storny milo mi, ze Cie rozsmieszylam, a z drugiej... no coz, widocznie nie jestem az tak odporna na trucizne, jakbym chciala Zdarza sie Swoja droga to to, co on wyprawia to naprawde patologia

Ps. a Karen gdzie sie podziala? Tez na randki biega?

Dzieeekuje :*

Dzieeeekuuuje

Co daj boże Karen = amen

Tarantello kochana - nie planuj negatywnie - pomyśl o naszym wyjeździe jako o czekającej frajdzie i odmianie. Oderwiesz się od "upierdliwej" codzienności, będzie jakaś odmiana Jeszcze zdążysz się namartwić i "podołować" po powrocie, jeśli będzie Ci bardzo zależeć. A mam nadzieję, że NIE

Median - spokojnie, powoli, nie napinaj się, prędzej czy później odmieni się na lepsze. Tylko ten cholerny czas potrzebny - a do tego niestety cierpliwość niezbędna

Kochana - masz mnie

Możesz się już tym AŻ TAK nie napawać? Niewierna kobieta.

No jasne, olej całkiem To ja sobie jeszcze posiedzę troszkę w kąciku i popłaczę

P.S. No teraz, to już z pewnością zostanę naczelną forumową lesbijką

Melduję się 

Widzę, Dziewczyny, że cały czas coś się dzieje, no i dobrze, DO PRZODU LASKI, DO PRZODU !!!!

A u mnie? Otóż nie była to randka, ale faktycznie dwa ostatnie dni (bez nocy - żeby wszystko było jasne) spędziłam w towarzystwie bardzo inteligentnego, pozytywnie zakręconego, sympatycznego, mądrego mężczyzny, który jest moim najlepszym męskim przyjacielem, z którym mam stały kontakt mailowy i telefoniczny, który wie o mnie wszystko, a z którym kiedyś łączyło mnie coś więcej. Nie widziałam go dwa lata, a między nami "to więcej" skończyło się 5 lat temu.

W każdym razie to były godziny szczerych do bólu rozmów o życiu, ale tez fajne spacery, przejazd rikszą, kolacja na którą go zaprosiłam 6 lat temu w dowód wdzięczności za pomoc jaką mi wtedy okazał, a dopiero teraz do niej doszło, sympatyczne śniadanko przed częścią "zawodową", i pyszny obiadek przed moim wyjazdem.
Dostałam od niego propozycję współpracy i z tego własnie powodu pojechałam do niego dowiedzieć się na miejscu więcej i zobaczyć jak to działa. Być może nawiążę z nim współpracę, a jak dobrze pójdzie zostaniemy wspólnikami w pewnym przedsięwzięciu.

Median, czy interesowałoby Cię zostanie agentem nieruchomości? Nie jest to zajęcie z ktorego ma się natychmiastowy pieniądz, najpierw trzeba się podszkolić, a potem jak juz się zacznie tym zajmować to do pierwszych transakcji dochodzi dopiero za jakiś czas (kilka miesiący) - tak działa rynek nieruchomości, chyba że jakiś szybki wynajm. W każdym razie ludzie z tego nieźle żyją. Są możliwości, że można w miarę szybko wejść w tę dziedzinę. Jesli byłabyś zainteresowana, napisz do mnie na maila, to dam Ci więcej informacji.

Gdyby, ktoraś z kobiet była zainteresowana tym na terenie województwa lubelskiego lub łódzkiego to też zapraszam na maila.

Przez te moje ostatnie rozjazdy mam sporo zaległości w pracy, a na długi weekend przyjeżdża do mnie rodzina, w sumie będzie 13 osób więc muszę się przygotować, tym bardziej, ze w tym czasie sa imieniny mojego ojca. Więc znów nie bardzo będę miała czas by tu przesiadywać i pisać, ale moze od czasu do czasu uda mi się zajrzeć by choć przeczytać co u Was.
Wiecie, jak mnie tu nie ma to myslę o Was i tęsknię....

Moja mama byla jednym z pierwszych agentow w stolicy. Zarobila przez te lata wiele pieniedzy, ale od dwoch lat nie zarobila ani grosza, wiec rzucila to w cholere i szuka innej pracy. W wawie obecnie duzo ludzi sie zwalnia z agencji i zmienia zawod, zeby moc sie utrzymac. Czasy obecnie sa niefajne jesli chodzi o nieruchomosci. Ale dziekuje za pomysl

Dziewczyny,

Jak fajnie sie czyta Wasze posty. Jestem tu ' oficjalnie ' od niedawna, ale czytam forum, juz chyba od roku. To juz chyba nalog

Milo czytac, ze u tylu z Was zycie nabralo kolorów

To wola przetrwania, instynkt. Masz to, więc Ci się uda. Tylko cierpliwości, cierpliwości. I DON'T GIVE UP!

Skąd ja wiedziałam, że nie odpuścisz?
Udało mi się pounikać, ale pora na zajęcie stanowiska.
Otóż, moja Droga Niekochana, NIE WIEM.
Wiem tylko tyle, że właśnie poukładałam sobie fajne, mało stresujące i szczęśliwe życie. Za nic w świecie nie chcę zrezygnować z tego cudownego stanu.
Jest bardzo miło wypić z kimś kawę, pojechać na wycieczkę, pójść do kina, czy na koncert. Taka działalność wkomponowuje mi się w życie idealnie. Natomiast zapętlanie się w jakiekolwiek zależności (na razie? w ogóle?) nie jest dla mnie do przyjęcia. To wszystko. Jeśli ktoś udaje, że rozumie, a chwilę wcześniej rozumiał inaczej, ja wątpię. Nie mam zamiaru oszukiwać, udawać, nadużywać. A na chwilę obecna tak to widzę. Nawet te cholerne prezenciki wprowadzają mnie w "niepokój nieuczciwości". Chciałabym, żeby było miło, nie tylko mnie, wszystkim.
Muszę lecieć, dostałam wezwanie.
Nie uwierzycie, koń uciekł. Dobrze, że teraz i procesji nie rozdeptał.
Tak, tak, prawdziwy koń - pracuję "z nim".

To jak najbardziej. Mnie tylko chodziło o to, żeby go marynareczka tak szybko nie przeganiała. Może się nada?

Weszłam tylko by  powiedziec  cześc.
Dziś dzien ojca,namawiałam syna by napisał do niego z zyczeniami,do  wykonania   telefonu  nie zachęcłam, bo   mąz   tak jak  kiedyś  -  mógłby nie odebrac  telegfonu od syna ,a synkowi  by było przykro. Synek   powiedział, ze napisze TATUSIOWI   sms zżyczeniami,ale  wieczorkiem. Czemu zapytałam?   Niech sobie poczeka,skoro nas opuścił.   
Pewno ma rację,niech poczeka ...o   ile w ogóle   czeka....
Moja ciocia ze strony mamy,uważa,że niepotrzebnie namawiam syna do wysłania mu sms,  bo on  ma ogólnie syna w d...e. ja jednak uważam,  żelepiej niech wyśle  mu te   zyczenia.    Swoja droga ciekawi mnie czy jemu na tych życzeniach od syna zależy.....Nie wiem...
Niech pamieta, że ma syna.

Nie sądzisz,ze jako matka miałam prawo mu o tatusiu wspomnąc?

My "koleżanki"  doradzamy sobie, toMYMATKi  mamy prawodoradzacnaszymdzieciomaz do lat 100!
Ranozciekawościzapytałam :   synuś  czy pamietasz, że  dzisiaj jest dzień twego   rodzica?Tak pamietamo dparł i zamierzam mu wieczorem  złożyć zyczonka.....

Sadze, ze jako matka popelniasz blad nakrecajac syna przeciwko ojcu. To jest dzien ojca, czyli jak sama nazwa wskazuje dzien w ktorym ojciec dostaje zyczenia od dzieci. Jesli dziecko samo wyraza chec to sklada ojcu zyczenia badz nie. I zbedne sa podszepty matki.

tak, przyjelam do wiadomosc, ze jestem durna. Mozesz juz opuscic w takim razie mój wątek?

Tomedian mnie powinna pzreprosićza takpodły zarzut

To  podłe i nikczemne zazrucaćmi,zenakrecam syna przeciwko ojcu.Samajesteszjadliwa.
kochamswegomezai bede o niegowalczyła. Moze to tyjestes ewa?????jesteś?Ujawnij się  wrescie..

Od poczatku była nienawiśc do mnie i do wsyztskigo co mówiłam.
dlaczego?    bo źle mi  zyczycie.Bo nigdynie byłysiemi przyjazne. NIGDY nie cuzłam sie tu dobrze. 
Cokolwiekpisze -krytyka. Na jakiej podstawiepiszesz, zeja nakrecam syna przeciwkomęzowi?????? Tooskarzenie p. mnie niepasuje.ja robie wszytskood zawsze by oni by;liw dobrej wiezi,dlatego dizisaj zapytałam syna zy pamieta o dniu ojca. teraz ide. jestmiprzykroi udało ci sie zrobicmiprzykrośc. gratuluje.