Kobieta z dzieckiem, zraniona po przejsciach. Jak ją kochać?

witaj Arku jak czytałam twoje posty to byłam pod wielkim wrażeniem że tak walczyłeś o nią  i na pewno jeszcze  walczysz  i choć być może bede w tej chwili brutalna pisząc to  to ona naprawdę nie docenia twojej miłości  i tego czego jej dajesz  .jest matką ma córkę ale  nie pomyślała lub nie myśli że mała potrzebuje domu stabilizacji  dziecko to nie  torba że jak ma ochotę to idzie do mamy albo wraca do ciebie  . problemy rozwiązuje się razem  myślę że tobie też jest ciężko starasz się być tatą takim naprawdę tatą pszyzwyczajasz się do małej pokochałeś małą  a ona co robi ?? zabiera ją i idzie do mamy  . warto jest kochać warto jest o kogoś walczyć  ale pod warunkiem że ten ktoś jest tego warty  nikt nie powiedział ze miłość nie boli ale nawet kochając powinno mieć się swoje granice  i nie cierpieć  przez drugą osobę

każdy ma z nas swoje wady i zalety ja np też nie jestem łatwego charakteru a le zawsze starałam się wysłuchać racji kogoś innego  i jesli miał racje aja nie to przyznawałam się do błędu choć było mi ciężko  . jest młoda ty jesteś starszy choć wiek nie jest aż taką przeszkodą  może ona poprostu nie dorosła do tego żeby mieć dom kochanego faceta u boku  . myślę że powinieneś z nia porozmawiać i powiedzieć jak się ty czujesz

sory Arku ale z tego co piszesz to mała nie jest aż tak chora i zaparcia nie sa chorobą to raczej brak  racjonalnego odżywiania  i nawet jeśli jest mała chora  to gdzie teraz powinna być ??   a ona gdzie powinna być ?? bo ja myślę ze w łaśnie w takich sytuacjach  powinniście być razem

ehhh wiesz co? Daleka droga przed Wami... ale na odległość raczej nic nie wskóracie...

oj dziewczyny, dzis to szkoda pisac. nie mam sily napisze póżniej

Panowie... Zapewne każdy z Was się zastanawiał co się dzieje w tej małej główce kiedy nie otwiera ust... ;> Otóż dzieje się bardzo dużo... Przepływają myśli na temat otoczenia w jakim się znajduje, z kim teraz przebywa, co czuje... co jej się z tym kojarzy.
Często zastanawiam się co sobie myśli mój mężczyzna, ale teraz dostrzegam prawidłowość, w tym, że on nie ma pojęcia co ja myślę. Czasami zdarza się, że myśli "wyciekną" mi przez usta... Nie każdych chce słuchać, bo nie każde uważa za atrakcyjne do słuchania w tym momencie. Na jedne słowa za to zawsze reaguje pozytywnie: Kocham Cię.

Jak kochają kobiety, to temat trudny, ponieważ każda z nas na swój sposób miłość odbiera. Każda miała inną biografię i inaczej przez to patrzy w przyszłość. Jednak przez to, że jesteśmy tak uczuciowe, miłość, czym dłuższa i głębsza, ma dla nas większe znaczenie. Wywołuje u nas graniczne emocje i ładuje w nas nadludzką moc wytrzymywania z mężczyznami

Czym kobieta bardziej samotna i im bardziej w sobie zamknięta, tym mocniej odbiera wszelkie relacje z płcią przeciwną. Z definicji tej wynika, że to jakaś kobieta outsider, ale bycie samotnym i zamkniętym w sobie to także cechy wewnętrzne i nie sposób je znaleźć w każdej kobiecie, której dobrze nie znamy. Równie dobrze może to być dusza towarzystwa, która po powrocie do domu spogląda w lustro i zaczyna płakać, bo czuje, że tak naprawdę ma tylko siebie. "Kto mnie pokocha? Z kim będę szczęśliwa? Kiedy?!" Nowe związki, jak i rozstania są dla niej bardzo ciężkie. Czasem nawet graniczy to z niemożnością normalnego życia, a czasem z zewnątrz jest to nie do poznania. Wobec nich trzeba być szczerym i prawdomównym. To je uspokaja i dodaje chęci do życia. Nie ma dla nich nic bardziej przykrego niż je zdradzić. Czują się wtedy upodlone, ubogie i wciąż z ślepymi nadziejami na jutro.

Kobiety skrzywdzone, zawiedzione (nawet nieświadomie) przez rodzinę, znajomych czy bliskie im osoby zatracają własną samoocenę. Ich wahania nastrojów są olbrzymie. Raz stanowczo za, raz przeciw. Gdy są kochane, nie odczuwają tego tak jak "normalne" osoby. Czują, że z ich życiem dzieje się coś dobrego, ale nie potrafią do końca zaufać swojemu mężczyźnie. Nie czują spełnienia w swoim życiu. Często oddalają się od niego, by powrócić, gdy poczują się samotne. Kochać potrafią szczerze lecz nie są do końca szczęśliwe. Może to powodować zbyt pochopne decyzje w ich zachowaniu, zarówno w wyborze partnera, jak i nie/pozostania przy nim na dłuższy czas. Taką kobietą należy się przede wszystkim opiekować. Być dla niej ciepłym i dojrzałym. Pewności daje jej ochrona przed złymi myślami. Taką kobietę trzeba nauczyć optymizmu, a będzie bardziej zdecydowana i szczęśliwsza.

Każdy napotkał w swoim życiu jakąś kobietę zniewieściałą, okrutną czy pustą. Odczuwają one szczęście tylko przy najbardziej podstawowych potrzebach homo sapiens, czyli: jeść, pić, ogrzać się, mieć dobrze i wygodnie, zapewnione wszystkie potrzeby i seks. Te kobiety nie czują miłości, tylko przyjemność posiadania faceta, który ją kocha. Co ją może zmienić? Wszystko... ale wszystko to także nic.

Zagubienie zdarza się każdemu z nas, lecz kobiety zagubione są ludźmi zagubionymi w całym swoim życiu. Nie potrafią znaleźć priorytetów, ani celu istnienia. Często wiele ryzykują by ich coraz to nowszy plan się ziścił. Raz polują na pieniądze, raz na sławę, a raz na miłość, która tak jak pieniądze i sława im przechodzi. Kobietę tą trzeba zainteresować czymś przyziemnym. Obudzić w niej instynkt prawdziwej kobiety, tej od miłości i tej od robienia obiadu. Musi poczuć się potrzebna, zrozumiana, choć nie zawsze popierana. Znajdowanie w niej ścieżek do funkcjonowania jak inne kobiety to przejażdżka kolejką w lunaparku. Są to jednak silne psychicznie kobiety, wiec ujarzmione potrafią mocno kochać.
 
Cieszenie się z życia jest cechą rzadko spotykaną dzisiaj. Brniemy w coraz szybciej żyjący świat, zatracając siebie, goniąc za pieniędzmi i utrzymaniem siebie w naszej pozycji życiowej. Istnieją jednak kobiety, bardzo uduchowione (nie oznacza to zawsze tego samego, co wierzące), które potrafią zaczarować sobą świat znajdujący się dookoła. Bije z nich radość z życia, poznawania go. Są ginącym okazem wewnętrznego piękna. Zawsze ich osobowość jest połączona z cechami jednej z powyższych kobiet. Ta osóbka potrafi być taka od zawsze, lub stać się taka z jakiegoś powodu. Czuje się wolną od zgiełku, pełnoprawną obywatelką świata, który kocha. Beztroska, bezstronna, z błyskiem w oku. Tego jedynego ma za swoje bóstwo i wyznaje swoją miłość dla niego. Jej się nie zdobywa, to ona znajduje swojego kochanego. Sprowadza na siebie to, czego pragnie. Może się ujawnić w każdej z kobiet na jakiś czas, lub zapuścić w niej korzenie. Wtedy mamy do czynienia z bardzo szczęśliwą osobą... choć przychodzi czasem tylko na... chwilę:)

Jak kochają kobiety? Czasem myślę, że to jak połączenia miłości kota czy delfina z bardzo inteligentnym psycholem

Niezbadane wyroki kobiecej wyobraźni, uczuć i bicia serca.

Nie pisz, proszę, posta pod postem, a jeżeli chcesz coś dopisać użyj opcji "edytuj", o czym mówi pkt 11 naszego Regulaminu. Jednocześnie przypominam, że na forum nie umieszczamy treści o charakterze reklamowym, nie wklejamy linków do komercyjnych stron internetowych i innych forów. Pozdrawiam, Moderatorka Olina