Historia Samanty

Tak, rozumiem cię Samanto.
Ja nie chcę zmieniać swojego życia domowego, tak mi jest dobrze. Ale będąc na twoim miejscu, tkwiłabym w próżni. Nie wiedziałabym co mam zrobić. Nie byłabym zdecydowana zostawić to co mam nie będąc tego drugiego pewna w 100%. A ty tej pewności nie masz, czy tamten drugi człowiek jest ci tak oddany jak to deklaruje. Wasza znajomość też w dużej mierze opiera się na wirtualnych kontaktach. Nie masz w zasadzie pojęcia co on robi całymi dniami. Znasz tego człowieka tylko pobierznie. Masz o nim jakieś wyobrażenie, zapewne pozytywne, wydaje ci się że go kochasz, t ęsknisz do niego bardzo, pragniesz go. Ale myślę, że gdzieś tam w myślach boisz się że rzeczywistość nie będzie taka słodka.

A ja z kolei nie chcę całkowicie stracić mojego przyjaciela i nie zrobię nic aby go odepchnąć. Na razie jest OK. Dzisiaj do mnie znów się odezwał na gg. On ciągle pracuje, nawet w weekendy. Wielki społecznik. Kiedyś będzie mój. Jak zaproponuje mi spotkanie, wtedy powiem sobie w myślach: "mam cię......"
Pozdrowionka

Witaj Samanto,

On napisze, musi mieć czas by to sobie wszystko przemyśleć i poukładać. Pewnie nie pierwszy raz mieliście drobną sprzeczkę. A ta wczorajsza - taka poważniejsza.
Radzę ci, abyś poczekała spokojnie. To przez stresy i tęsnotę my kobiety często się czepiamy facetów. A jeśli nie wytrzymasz, to wyślij mu coś. Jakieś zapewnienie że go kochasz że tesnisz za nim. Ja myslę, że powinniście odsunąć jakiekolwiek kłótnie na bok do czasu tego spotkania w listopadzie, na którym mieliście poważnie porozmawiać.
Głowa do góry Samanto. Myślę, że po tej decydującej rozmowie, rozjaśni ci się cała sytuacja i będziesz gotowa na podjęcie decyzji w którą stronę powinnaś dalej iść.

Dalej głowa do góry, napisz Ty coś do niego jak przejdzie ci złość na niego. Musisz moim zdaniem doprowadzić do tego spotkania w listopadzie, więc lepiej się nie kłócić. A może on to przezywa tak samo jak Ty i teraz jest zrozpaczony? A może trudno mu okazać słabość. No wiesz, różnie to bywa.

Tak, to prawda że mój..... odzywa się coraz częściej. Ale wiesz, to są bezpłciowe rozmowy, o niczym. Zero kroku w przód i w tył. Ale na list nadal mi nie odpisał. Cały czas tylko przypadkowo łapiemy się na gg i tyle. Czasem mam wrażenie, że on pomyśli że ja nic innego nie robię tylko tam na niego czatuję, kiedy się włączy i będzie dostępny. A dzisiaj byłam niewidoczna ale jakimś cudem  on mnie widział. Pisałam akurat ze znajomymi.
Ale wracjąc do sedna, wczoraj mu tak dosadnie napisałam parę rzeczy i przedwczoraj. Może to sobie przemyśli. Ja nawet nie zamierzam wysuwać propozycji spotkania. W sobotę napisałm mu tylko: Kotku, tęsknię i szepczę ci do uszka "zrób coś z tym". Czarownica ze mnie... ale skoro chce grać to gram w tę grę.

Usmiechnij się, a dzień będzie znacznie kolorowszy. To do jutra

Witaj Samanto, brakowało mi naszych rozmów, ale niestety miałam dzisiaj tak szalony dzień, że padam. Coś mi się zdaje że pomyślałaś, że mój dołek nieco się zmniejszył , bo mój facet pisze do mnie. A żebyś wiedziała, że zero reakcji na takie słowa. Smsów wcale nie przesyła, normalnie cisza poza gg.
Moja zmora nadal we mnie tkwi, ale cisnę ją aby nie wyłaziła ze mnie. W ciągu tygodnia mam tak załadowany czas, że nie mam wolnego czasu by użalać się nad sobą. Najgorsze sa weekendy. Moja rozpacz jest przeokropna, tak kokietować faceta i nic?????? Robię z siebie normalnie idiotkę, takie słodkie słowa, takie szepty i podteksty, że sama wymiękam czytajac je potem. A najgorzej wkurzyłam się w piątek, bo najpierw powiedział, że chce gadac na gg i umówilismy sie na konkretną godzinę a potem jak nastała pora to nie mógł bo miał inne zajęcie domowe w które został wciągniety przez ........ A potem w niedziele napisał, że wie iż jest złosliwy bo nie zawsze pisze gdy ja tego chcę ale kiedy ma czas. Ja juz nie wiem co robić. Ostatnio tak się na sobie zemściłam za swoją głupotę i nadzieję, że zrobiłam rzecz zupełnie do mnie nie podobną. Ale nie mogę tego tu napisać. Powiem tylko że smsy przesyła mi ktos inny.......
Nie chcę sie tu rozpisywać na tym twoim wątku, ale czasem mnie ponosi by się wyżalić. Co ja jeszcze mogę zrobić??????

A u twojego przyjaciela ..... trzeba poczekać i przeczekać ta burzę. Za długo i za pięknie było, by tak jednym głupim stwierdzeniem wszystko przekreslić. Nie wierzę, że taki czarny scenariusz mógłby sie w ogóle wydarzyć.

Witaj Samanto,

Facet wtedy był na gg ale miał rozdrojenie jaźni, bo pomagał przy czymś w kuchni a jednocześnie gadał ze mną na gg. Potem sobie wyobraziłam, że właściwie to chciał robić dwie rzeczy naraz i pomyślałam, że jego .......  zaraz zdzieli go garem jak tak dalej pójdzie. I pomyśl jaki to musiał być dla niego stres gadać ze mną i to jeszcze w miarę sensownie mając tuż za plecami "kontrolera". Ja bym absolutnie wpadła w takiej sytuacji w panikę. Napisałam mu wtedy że jest zimny, wkurzający i powrócę na gg jak się zmieni jego nastawienie. Powtórzyłam mu jeszcze ze 3 razy , że ma odpowiedziec na list.  Zapewnił,że odpowie. Ale dalej nic. A kolejnego dnia rano o 5.00 już miałam na gg info typu "Kotku miau,miau, witaj".....
No sama powiedz, co jest nie tak ze mną. I dlaczego on to dalej kontynuuje w taki wkurzający sposób. Pisze że całuje, ciepło myśli o mnie, że tęsni.... ale czy takie uczucia chodzą w parze z takim olewczym stosunkiem do osób które się lubi???? Niech przestanie pisać raz na zawsze, to moja nadzieja w końcu zgaśnie i dam sobie z nim spokój. A przez to że on tak robi wszystko z zaskoczenia po kilku dniach ciszy, to co ja zdążę się uspokoić to znów się zaczyna od nowa. Ale nie umiem mu powiedzieć STOP. Od kilku dni siedzę cicho i nic do niego nie piszę i on też nie. Więc narazie sie uspokajam. Emocje powoli opadają.

W międzyczasie przypadkowo kogoś poznałam, zupełnie przypadkowo, nie prosiłam się o tą znajomość. Ale zdarza się, każdego dnia mijamy tyle ludzi i czasem na kogoś zwrócimy swoją uwagę. Teraz od kilku dni dostaję sms-y pełne uwielbienia, jaka to ja jestem i co on mysli itd itp..... Ale traktuję tą znajomość z przymrużeniem oka ........ chociaż fajnie poczuć się kobietą uwielbianą

Samanto, twój przyjaciel cię kocha, na 100%. Absolutnie czekaj do spotkania w listopadzie i nie zrywaj tej znajomości, bo potem możesz żałować, jak złe emocje opadną. Trzeba czasem dumę schować do kieszeni.

Miałam kiedyś wspaniałego faceta, jako osiemnastolatka. Piękny Włoch, ja blondynka, pokochaliśmy się od pierwszego wejrzenia. Trwało to ze 4 lata. Widywaliśmy się 2-3 razy w roku i jeździłam do niego na cały miesiąc, czasem on do mnie przyjeżdzał. Wiem, że mnie bardzo kochał i ja jego też. Ale rozsądek wziął u mnie górę nad miłością do niego, i odeszłam bo nie chciał się ze mną związać na stałe. A teraz po wielu, wielu latach zastanawiam się co by było gdybym postąpiła inaczej......
Taka intensywna prawdziwa miłość poszła sobie....... bo ja ją odrzuciłam.

Trzymaj się i napisz cosik

Czyżby Lew i Koziorożec to mieszanka wybuchowa????? Ale wiesz, że kto się lubi ten się czubi. Zobaczysz, będzie dobrze. I aby do tego spotkania, porozmawiajcie poważnie i może coś sie wyjaśni.

Przypadkowo, znaczy przypadkowo na moim wyjeździe.

Obraz tamtego nieco zbladł i coraz mniej o nim myślę, ale znowu się zacznie jak go spotkam przelotnie albo napisze coś znowu. Chciałabym się uwolnić od tego, lecz to trudne, bo gdy go widzę to od razu kotłuje mi się w głowie a serce łomocze. Mam wtedy taki stres że nie masz pojęcia. Nie wiem czemu tak się dzieje. Wszystko potoczyłoby się pewnie inaczej, gdybym nie czuła się w owym czasie taka samotna i nie powiedziała mu o tym, że mi sie podoba i bardzo go lubię itp. Pewnie bylibyśmy dobrymi znajomymi i moglibyśmy sie normalnie spotykać. A w takiej sytuacji to już relacje są inne i nie da rady tego odwrócić. Ja nie myślę o nim jak o koledze ...... i nie dam rady tego zmienić.

Nie, bez obaw, nic się nie zmieni w moim życiu. Nowa znajomość to taka na odległość. Narazie tylko sobie rozmawiamy, ale on nie jest w moim typie i na dodatek mieszka bardzo daleko - chyba z 700 km. Poza tym ja go tylko wspominam, ale czy jakieś emocje????? Nie sądzę, by to mogło być coś wiecej. Ale już on chce do mnie przyjechać a ja raczej  nie chcę się pchać w żaden taki układ.  Ten letni facet to tylko taka chwilowa słabostka, która minie kiedyś, mam nadzieję ....

Ale jestem głupia, nie wiem co się ze mną dzieje. Napiszę potem, bo teraz juz trzeba wyjść z tej roboty wreszcie.
Pozdrówka

Ale to wszystko jest już teraz tak pogmatwane w moim życiu, że aż strach cokolwiek pomyśleć a co dopiero napisać.
Ale przyfrunie do ciebie mail. Potwierdź potem czy otrzymałaś. Siadam do pisania, pewnie uzbiera się z kilka stron.... hahaha

...

...

Pisałam temu z duszą o wielu rzeczach, ale ostatnio dość dobitnie tzw "wóz albo przewóz", że lubię takie kotki z odrobina drapieżności od czasu do czasu, ale nie jestem ani o niego zazdrosna ani nie oczekuję żadnych wyznań uczuć. Bo jakoś w rozmować padały z jego strony często takie sugestie, że ja pewnie jestem zazdrosna albo chcę jakiś wyznań uczuć i dlatego jestem zła na niego itp itd.
Suma sumarum kazałam mu zrobić coś z tą moją tęsnotą, ale jak widać nie trafia..... rzucanie grochem o ścianę.
Co za typ?
Reszta niech pozostanie milczeniem.

Dalej cisza od faceta z duszą, no cóż, czekam z nadzieją.
Wczoraj był na gg ale nic się nie odezwał, ja twardo też nic. Zobaczymy co przyniesie weekend.

Odezwę się wieczorkiem. Może już w lepszym humorze. Narazie smutno mi.

Tak Samanto, masz rację

Mój smutek się pogłębia gdyż odtrącenie zawsze bywa bolesne. Natomiast jestem z siebie dumna, że potrafię wytrzymać tyle bez napisania do niego jako pierwsza. Wczoraj i dzisiaj korciło mnie potwornie, ale powstrzymałam się. Jak tak na chłodno wszystko oceniam, dochodzę do wniosku, że on mnie się boi, nie umie ze mną rozmawiać tak "on line", nie umie ze mną rozmawiać o sobie, tylko ciągle żyje pracą i na ogół potrafi z pasją mówić wyłącznie o tym.  Mogłabym się postarać jeszczze bardziej gdybym tylko wiedziała, że jest mi oddany.
Lecz jeśli nie jest, mogłabym się ponownie przed nim wygłupić. A tego bym bardzo nie chciała. No cóż, dzisiaj będę napewno na gg, zobaczymy czy coś z tego wyjdzie.

Moim pocieszeniem w tej sytuacji może być wyłącznie to że "facet z drugiego końca świata" odzywa się codziennie i jest mi bardzo życzliwy. Codziennie podnosi mnie na duchu komplementami. Gdyby był bliżej, już by pewnie przy mnie był. On nie oczekuje ode mnie żadnego zaangażowania się i nie narzuca się, ale lubię go za to że gdzieś tam jest i gdzieś tam o mnie myśli i tęskni.

Tak, masz absolutną rację .... historie lubią się powielać.... a poza tym "facet z duszą" jest blisko i mam tego świadomość.

Czy mogłabyś wyobrazić sobie milczenie twojego przyjaciela przez tydzień, miesiąc, rok?????? Napewno byłoby to ciężkie. Napisz jak u Ciebie sprawy się mają. I czy sytuacja w domu nieco złagodniała? I czy liczysz dni pozostałe do spotkania, listopad już tuż tuż.....:)

Hej, głowa do góry Samanto!

To tylko napięcie towarzyszące zapewne każdemu spotkaniu. Nie wpadaj w żadną panikę, będzie cudownie i nie miej co do tego wątpliwości. czy którekolwiek ze spotkań zakończyło się kiedyś fiaskiem? Chyba nie?

To, że ludzie wiedzą o swoich uczuciach i o nich sobie mówią zmienia całkowicie relacje pomiędzy nimi. Miłość i chęć dawania siebie drugiej osobie to wzniosłe i cudowne chwile. Ciesz się tym, że ci się przytrafiło coś takiego po wielu latach samotności i braku miłości.

U mnie jak się domyślasz, dalej nic. Ale  facet z duszą właśnie odpalił gg. Zobaczymy. Jak obstawiasz, napisze czy nie?

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

....

...

Czekam z niecierpliwością. Mam milion myśli..................

Witaj Samanto,
Mam nadzieję, że Twoje sprawy ułożą się pomyślnie. Bądź optymistką i daj mu szansę, cokolwiek złego zrobił to może zasługuje na wybaczenie. Może trzeba spojrzeć na sprawy z dystansem. Nie przekreślaj tego co było piekne jeśli nie będziesz pewna w 100 % że cie oszukiwał.

"Facet z duszą" milczy jak głaz. No cóż, nic nie poradzę na to. Zrobiłam wszystko co było w mojej mocy. Nic wiecej nie jestem juz w stanie zrobić by zmusić go do pisania. Gdzies jest ta granica i chyba ją dostrzegłam. Wiem, że trzeba sie otrząsnąć i powiedziec sobie dośc, nawet jeśli to trudne. Było, minęło. Gdybym Ci jeszcze napisała niektóre jego teksty z gg to byś się wściekła, ale do mnie ich sens dopiero teraz powoli dociera. Jedno jest pewne, jestem dla niego jak powietrze.

W miedzyczasie pisze do mnie "facet z daleka". I zmieniam o nim powoli zdanie. I nie dlatego, że szukam w nim pocieszenia z powodu tamtego. To nie tak. Nie będę tu pisała o detalach ale powiem ci, że miło mnie zadziwia. Dzisiaj zadzwoniłam do niego by chwilę pogadać. On w sumie jest fajnym facetem i naprawdę jestem obiektem jego uwielbienia. Napisałam do niego dzisiaj pierwszy list. On za mną tęskni naprawdę. W preciwnym wypadku po co by do mnie pisał? Przeciez nie musi.

Tak, masz rację, ten drugi pojawił się znienacka i bardzo mu  się spodobałam. Dlatego on nie daje mi spokoju i wciąż do mnie pisze. Może to dobrze, że się własnie w takim momencie pojawił. Czasem nie mamy wpływu na to co zsyła nam los. Mogę swoje myśli skierować w jego stronę i nie rozmyślam już prawie wcale o facecie z duszą.

W domu atmosfera tak dołująca że nie masz pojęcia. Chce mi się tylko wyć. Jestem samotna jak palec..... znowu dół wielkości leja po bombie atomowej.

Twój przyjaciel napisze napewno, mam niezawodną intuicję.
Pozdrowionka

...

Witaj Sami

Jak się trzymasz? Pogadaliscie wczoraj wieczorkiem?

Pozdrawiam