Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » MIŁOŚĆ , ZWIĄZKI , PARTNERSTWO » Pytanie do was dziewczyny - zakochałem się w młodszej ...
Strony Poprzednia 1 2
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Temat watku moze i jest ogolny, ale przeciez dotyczy konkretnego przypadku... 
Wiadomo, ze wiele tematow sie powtarza, ale czy nie lepiej podejsc do wiekszosci problemow przedstawianych na forum, indywidualnie?
Chodzi chyba o to, zeby ci co odwazyli sie napisac, wyzalic, poczuli, ze tutaj moga liczyc na wsparcie, czyjes zdanie, opinie, rady a nie na wrzucanie problemow do jednego worka ...
Ehh, moze jestem w paskudnym dzis humorze, przepraszam...
Podobne tematy
Ale jak to sie mowi nieladnie " w kupie zawsze razniej " 
Mari98 nie musial czytac calego watku , zeby napisac co go boli , bo jego temat nie byl moim zdaniem konkretny i nie wskazywal na to , ze dotyczy konkretnego problemu.Przyznaje Ci racje , ze kazdy ma potrzebe czuc , ze jest traktowany z jego problemem wyjatkowo , ale czasami tez latwiej jest zrozumiec go , gdy sie widzi , ze inni maja podobne lub te same problemy i moze z kims innym o tym porozmawiac nie blakajac sie po innych watkach.
Przeprosiny przyjete Jestesmy tylko ludzmi , mamy prawo do lepszych i gorszych dni.Szkoda , ze nikt nie wpadl na to ,zeby zalozyc jakis watek dla poprawienia humorku .
un hombre
Myslę,że jeśli dasz jej trochę czasu bez kontaktu z Tobą to dobrze jej to zrobi,pozwoli wsłuchać się w swoje uczucia bez konieczności ciagłego odpowiadania na Twoje pytania.Teraz o tym rozmawiacie,ale to do niczego nie prowadzi,a tylko ona coraz bardziej się gubi...Wnioskuję tak z Twoich słów.Po drugie...może dobrze by bylo gdybyście przestali narazie rozmawiać o tym co mogłoby byc a pozostali przy tym co jest...Bądź przyjacielem,wsparciem,które będzie czuła cały czas,bądź zrozumieniem i cierpliwością.Niczego nie przyspieszaj,nie wymagaj od niej odpowiedzi na pytania,które najwyraźniej są teraz dla niej trudne.Myślę,że w takiej roli cierpliwego przyjaciela najszybciej zdobędziesz jej uczucie i pewność,że warto spróbować czegos więcej.
Ehhh, ja juz nie wiem, czy potrafie byc dla niej tylko przyjacielem teraz...
To szalenie trudne tak byc przy kims i ograniczac w sobie tyle uczuc, ktorymi chcialoby sie obdarowac te druga osobe... Nie jestem pewien, czy udaloby mi sie powstrzymac od dotkniecia jej reki, pocalowania w policzek, tego spojrzenia w oczy...
Chyba bedzie lepiej, jak calkowicie urwe kontakt na pewien czas a potem... a potem nie wiem co, moze mi sie odwidzi... a moze stwierdze, ze warto brnac dalej i poczekac, bedac po prostu przyjacielem...
Teraz ja sie juz strasznie gubie, nie wiem co jest lepsze, nie wiem co powinienem zrobic 
Wiem jak trudno jest powstrzymywać okazywanie uczucia ale przecież nie chodzi tylko o to czego Ty potrzebujesz ale również o to co będzie dobre dla niej i pomoże jej zrozumieć co czuje.Uwierz,że jest duża szansa na to,że Twoja cierpliwość zostanie wynagrodzona.Bo jeśli teraz będziesz za bardzo naciskał choćby nie tyle słowami co swoim postępowaniem możesz przegrać wszystko...Jednak jesli czujesz,że nie podołasz takiemu wyzwaniu to odsunięcie się na jakiś czas wydaje mi się jedynym rozwiązaniem teraz.
Chyba odsuniecie sie na jakis czas bedzie lepszym rozwiazaniem, bo jestesmy bardzo na swiezo po tych rozmowach i przezyciach.
Moze jak mnie nie uslyszy i nie zobaczy przez jakis czas, dobrze jej to zrobi i odetchnie... I moze mi pomoze nabrac dystansu, odzyskac sily i nabrac wiekszej odwagi...
Dziekuje kjersti za Twoje rady.
To tak boli... Ja nie wiem co mam ze soba zrobic.
Ja chce ja zobaczyc, chce ja dotknac, chce poczuc jej zapach...
A moze to co ja wam opowiadam jest tak na prawde tym, w co chcialbym uwierzyc? Moze tak na prawde ona boi mi sie powiedziec prawde, ze nigdy nic z tego nie bedzie...
Na moje pytania wprost co do mnie czuje odpowiada, ze podobam jej sie, ze czuje cos wiecej jak przyjazn... Ale moze tak na prawde nigdy z tego nic nie bedzie? Chcialbym moc nabrac do tego dystansu, troszke zobojetniec i po prostu pozwolic temu wszystkiemu toczyc sie jakos...
Witaj Un hombre
Nieprzychylność ukochanej osoby działa jak sprzeżenie zwrotne, pobudza uczucie i zwieksza ich intensywnośc, powodując większą obsesję. To dlatego tak to przeżywasz.
Miłość jest namiętnością, wytrąca z równowagi, gubi rytm, zaburza spokój, zmienia wszystko, wywraca świat do góry nogami i na lewą stronę, zmienia zachód w południe a północ we wschód, zmienia złe na dobre, otwiera serca bez żadnych warunków, nic nie ma sensu bez miłości i w kulminacyjnym momencie nic nie ma znaczenia poza wybrankiem serca ..... Ona cię chyba dopadła i uwięziła w swoich szponach.....
Wyciszysz się dopiero gdy się całkowicie odizolujesz, wiem coś o tym
Ale ja wlasnie nie chce sie odizolowac, bo caly czas wierze. Nie wiem tylko czy wierze dlatego, ze to co wam pisalem i wiem, jest prawda, czy moimi urojeniami. Nie wiem, czy ja sobie po prostu tlumacze to wszystko w ten sposob a tymsamym robie sobie sztuczna nadzieje.
Tlumacze sobie, ze jesli byl wybuch emocji i namietnosci jakis czas temu, to znaczy ze mozemy pasowac do siebie i moze obecna sytuacja rzeczywiscie wynika z jej strachu, braku gotowosci. Ale moze boi sie mi powiedziec, ze nic nie bedzie z tego, bo mnie zrani...
Ale czemu miala by sie bac? Przeciez mowila mi wprost na poczatku tygodnia, ze sie jej podobam i cos do mnie czuje...
A moze to wszystko jest gra? Moze sie bawi mna... Nie sadze, bo jej mama mowi, ze dziewczyna jest bardzo smutna ostatnimi czasy.
Jej brat, ktory jest moim dobrym przyjacielem sugeruja mi, zebym zapytal sie wprost czy z tego cos bedzie czy nie i jesli uslysze nie, to mam sobie dac spokoj i nie tracic zdrowia.
Nie boje sie uslyszec nie, ja wiem, ze je bym uslyszal, ale to "nie" wynika wg mnie ze strachu, o ktorym ona sama mowi, dlatego to "nie" nie jest dla mnie argumentem... Mowi mi, ze nie chce zebym o nia walczyl.
Ale dlaczego nie chce? Dlatego, ze wie, ze nic nie wywalcze czy dlatego, ze nie wie i nie chce, zebym tracil sily i czas na cos, co moze nie nadejsc?
Nie chce z nia stracic kontaktu, musze teraz jakos sie troche odizolowac i nabrac sil.
Dlaczego jest mi latwiej powiedziec cos madrego innym, doradzic innym na forum, powiedziec "tego kwiatu jest pol swiatu", jesli tak na prawde sam mam gdzies reszte kwiatu i zalezy mi wlasnie na tym. Zreszta latwiej mi jest myslec o problemach innych teraz, moge dzieki temu zapomniec o sobie.
Ehhh, mam nadzieje, ze znosicie dzielnie moje marudzenie...
Po to jesteśmy Un Hombre - żeby znosić to marudzenie Ja już od 2 miesięcy się wyżalam i marudzę i chyba nikt jeszcze nie uciekł stąd z mojego powodu
Jedyne co Ci mogę poradzić to ową czasową izolację. Też chciałem wiedzieć o co chodzi w mojej historii z Nią, ale tylko ją zamęczyłem prośbami.. Dzięki radom z forum postanowiłem dać jej spokój, co wyszło na dobre. Aczkolwiek jeszcze nie szalejemy godzinnymi codziennymi rozmowami, bo szczerze rozmawiając powiedziała żebym jej dał jeszcze trochę czasu w spokoju ode mnie. I zamierzam robić tak jak Ona chce - bo już to przyniosło częściowy pozytywny skutek
Musisz sobie dać czas samemu na poukładanie pod kopułą, bo inaczej się zaczekasz i zatęsknisz na śmierć.
"Tego kwiatu jest pół światu" - dokładnie widzisz co my myśleliśmy z Gregorem jak rzuciłeś tym tekstem Łatwo mówić, gorzej w to uwierzyć, jak miało się ten, wydawało się jedyny najpiękniejszy kwiatek
Trzymaj się, pozdrawiam
Marudź i narzekaj Un hombre ile chcesz. Dzielnie to wytrzymamy a nawet coś ci może podpowiedzieć.
Jesli się komuś wygadasz, to zapewne Ci nieco ulży.
Daj jej trochę czasu, odpocznijcie od siebie ale nie za długo ...... nie daj jej zapomniec o sobie. Ale zbyt duża presja z Twojej strony nie zadziała jak afrodyzjak, lecz coś zupełnie przeciwnego.
Niby Wy mężczyźni twierdzicie, że wszystkie jestesmy takie same, ale to oczywista nieprawda. Jeśli facetowi spodoba się jakaś konkretna kobieta, to choćby go nie wiem jak zniechęcała, to będzie go ciągnęło do niej jak magnes. I tak samo zachowują się kobiety, lecz co mądrzejsze poddają się po czasie skoro facet ich nie chce. Szkoda, że ja nie mogę zdobyć się na ta mądrość.
Trzymajcie się mężczyźni i nie odpuszczajcie swoim kobietom. 
Dziekuje wam.
Chodzi o to, ze jej brat i jego dziewczyna, ktorzy widuja ja na codzien, troche wywolali w mojej glowie niepewnosci.
Oni maja specyficzne podejscie do zycia, bardziej praktyczne bym powiedzial.
Caly czas mi doradzaja, zebym dal sobie z nia spokoj bo to glupia dupa i nie wie czego chce. Namawiaja mnie, zebym strzelil smsa w stylu "czy mnie chcesz czy nie" zaznaczajac, ze odpowiedzia moze byc tylko "tak" albo "nie" (bo czesto nie potrafi sie okreslic i uzywa slow "nie wiem"). Jesli nie, to mam sobie dac z nia spokoj... Tak mi radza... Ale ja nie potrafie tak i nie moge, to nie jest zgodne z tym co czuje i wydaje mi sie, ze wiem... A moze nic nie wiem?
To co do tej pory wam opowiadalem, staralem sie zeby bylo przedstawione jak najbardziej obiektywnie choc nie zawsze pewnie tak do konca bylo. Wydaje mi sie, ze to wszystko nie widzialem oczami wyobrazni a widzialem oczami faceta, ktory czuje, obserwuje, slucha. Wiem, ze w pewnym sensie musze dac sobie spokoj, czyli musze pewne uczucia zabic, aby nie psuly mi zdrowia ani nie wplywaly teraz na nia zle.
Nie chce znikac z jej zycia i ona tez tego nie chce.
Tak jak wiekszosc z was mi podpowiada, zebym uzbroil sie w cierpliwosc, nie znikal z jej zycia i byl bliska osoba. Nie wiem, czy to cos da, nie wiem, czy to cos pomoze, ale jesli to nie bedzie sie wiazalo z utrata mego zdrowia psychicznego ani zaangazowaniem, to chyba warto. Juz sam nie wiem czy w to wierze, juz sam mam teraz wiele watpliwosci.
Ona obawia sie tych 10 lat roznicy, nie wie, czy to wlasciwe. Z drugiej strony tak na prawde nie wiem, czy gdybym byl mlodszy, to by sie nie wahala. Moze to jest tylko wymowka? Moze czegos mi nie mowi? Tyle pytan bez odpowiedzi.
Hej Un hombre,
10 lat róznicy to naprawde nie tak dużo. Rozumiem, że ona jest młodsza.
Bądź przy niej, nie odpuszczaj, zaskakuj czymś ale nie wystrasz zbytnią natarczywością.
Jeśli nie chce byś odchodził z jej życia to w tym coś jednak jest. Gdy kobieta czuje do kogoś niechęć, nie ma siły której by nie użyła by go pogonić. A ona ciebie jednak trzyma......
Pozdrawiam
Ha ha ha...
Wlasnie dowiedzialem sie bardzo ciekawej rzeczy. Co sie okazuje?
Ze ona ma chlopaka, z ktorym "zaczela" byc podczas wyjazdu do Polski w te wakacje... Innymi slowy, albo ma nierowno pod sufitem i pieprzy farmazony, albo jest wyrachowana i sie mna bawi.
Moze mozna byc z kims innym i mimo to czuc cos do innego, zycie. Ale pieprzyc mi klamstwa, ze nie moze byc ze mna, bo za duza roznica wieku? No do cholery, to obraza moja godnosc i inteligencje... Najgorsze jest to, ze pytalem sie w wakacje, czy chodzi o kogos innego, ze zrozumiem i w ogole. A ona ze nie, ze nie ma innego. Rozumiem, ze w zwiazku z tym, ze do mnie cos czuje a nie moze ze mna byc, jest z kims innym. Zarabiscie.
Co, bala sie, ze to mnie skrzywdzi? A moze chciala miec zapasowego adoratora?
Normalnie mam ochote cos rozwalic.
Dziekuje wam wszystkim za to, ze byliscie, dziekuje, ze niejednokrotnie daliscie mi nadzieje, ze uwierzylem w siebie i w sens tego wszystkiego. Niestety zycie dalo mi kolejnego psztryczka w nos, trudno.
Zadziwiajace, jak w jednej chwili z bycia czyims prawie calym swiatem, ktos staje sie niczym, zerem. Jak blisko jest z "kochania" do nienawisci.
Hej Un hombre, ale Larwa..... tylko się nie obraź za to.
Ale wiesz, może jeszcze nie wszystko stracone. Zanim się zareczyłam miałam dwóch facetow i obu kochalam, to szczera prawda. Jeden byl za granicą Wloch notabene, a drugi tu w Polsce. Wlocha znalam wczesniej i jezdzilam sporadycznie do niego przez kilka lat, a ten w Polsce zostal poinformowany po tym gdy sie poznalismy i zaczelismy chodzic tak na powaznie i wyobraz sobie ze pozwolil mi do Wloch jechac ostatni raz bym mogla dokonac wyboru. I dokonalam po powrocie. Wybralam Polaka.
Może nie jest to pewne czy tamten to jej drugi facet. Może to tylko znajomy ktory teraz jest daleko, a Ty jesteś obok niej. Sprobuj rozmawiac, chociaz czujesz sie do glebi zraniony.
Pozdrawiam i napisz jak sie potoczylo
Un Hombre, musisz mieć wiadomość ze 100% źródła... Jeżeli jest to pomyłka, będziesz dłuuuugo żałował tego, że ją zostawisz. A jeżeli to prawda... cóż...
Nie wiem dlaczego zawsze tylko porządni faceci dostają po dupie od kobiet... Życie jest nie fair
A zanim coś rozwalisz to wygadaj/wykrzycz się tu, na forum. Unikniesz chociaż strat pieniężnych za ten Bogu ducha winien telewizor/telefon/kubek czy co tam wejdzie Ci pod rękę
Trzymaj się, pamiętaj że zawsze tu jesteśmy
Zrodlo jest 100% pewne. Mowie o osobie, do ktorej ona zawsze przychodzi aby sie wygadac, porozmawiac, zapytac o rade. Mowie tez o osobie, ktora jest mi w sumie bliska i ktora nie chce, abym sie meczyl z czyms co wg niej moze nie miec sensu.
Pawlaann, mowisz, ze mialas dwoch facetow, ale ona ma tak na prawde teraz jednego. Ja jestem tym kims, do ktorego niby cos czuje ale ktoremu powiedziala, ze nie chce, zeby o nia walczyl. Poza tym tej kolezance podobno w zeszlym tygodniu powiedziala, ze tamten to jest jej chlopak. Ja jestem tu, przy niej, a ten jej chlopak tam, w Polsce... Najwczesniej pewnie zobaczy go dopiero a nastepne wakacje, takze nie wroze temu "zwiazku" przyszlosci, no ale moze sie myle, moze to wielka milosc...
Nie wszystko stracone? Mam ja usprawiedliwiac?
Mam byc jej 'przyjacielem" i udawac, ze nic sie nie stalo?
Ona nie moze sie dowiedziec, ze ja wiem - to swoja droga.
Ale kochani, ja mam sie ludzic? Mam byc przyjacielem, bawic sie, wyglupiac i w ogole?
Z mojej perspektywy, jest klamca, a dla takich ludzi nie mam szacunku. Moze i jest mloda, ale w zadnym wieku nie lubimy chyba byc oklamywani.
Powiedz mi Pawlaann, dlaczego mialbym sie ludzic, dlaczego mialbym sobie zawracac nia glowe?
Ja juz jej nigdy bym nawet nie zaufal i gdyby doszlo do czegos kiedys, to tak na prawde bym czekal az znowu odwali jakis numer.
Jest mloda, jej wiek ma swe prawa i nie mam tego za zle.
Po prostu wydawalo mi sie, ze jest troszke inna, moze bardziej dojrzala... No ale ma tylko 16 lat, wiec co ja sobie myslalem...
Dzieki Facet, na pewno nic nie rozwala juz dzisiaj. Wreszcie zaznam spokojnego snu, bo od dawna sie nie wysypialem przez to, ze ciagle o niej myslalem...
Dobranoc kochani!
Witaj Un houmbre,
16 lat to jeszcze dziecko które musi się wyszaleć. Teraz młodzież jest inna niż bylo to te 20 lat temu gdy ja mialam tyle. Ale czy w glowie byly mi trwalsze zwiazki???? Napewno nie...... Mój syn ma teraz 16 lat, to jeszcze dziecko, z huśtawką nastrojów na dodatek.
Wiem, ze dziecko, wiem...
Nie wiem, co mam ze soba zrobic, nie wiem czym sie zajac. Nie chce mi sie jutro isc do pracy, mam jakies leki.
Nie jestem w stanie o niczym myslec.
Tak na prawde, to co sie ostatnio dowiedzialem nie sprawilo, ze czuje sie madrzejszy, dlatego, ze jakos w mojej ocenie, ostatecznie nie stawia mnie to na pozycji przegranego. Wszystko dlatego, ze nic nie sugeruje, ze zostalem calkowicie odrzucony, bo nie mozna nazwac calkowitym odrzuceniem tego, ze ktos mowi teraz "nie" mimo tego, ze cos do ciebie czuje... I jeszcze jakis czas temu mowila "moze kiedys"... A moze to jest z jej strony zostawianie sobie otwartej furtki?
Nie wiem kurcze, wolalbym uslyszec:
- nie, niec do ciebie nie czuje, przykro mi
albo
- jest ktos inny, nic z tego nie bedzie
albo cos innego co by mi dawalo jednoznaczna odpowiedz. Moze rzeczywiscie po prostu powinienem byc przy niej jako ten kumpel/przyjaciel i jesli prawda jest to co mowi, ze czuje do mnie cos wiecej, to moze za jakis czas sie odwazy?
A moze to juz sie robi niebezpieczne dla mojego zdrowia psychicznego...
Kochani, ja mam ochote czasem po prostu poplakac sie jak dziecko, bo czuje sie w zasadzie bezsilny, ja juz nie mam sily do niczego, nie chce isc w poniedzialek do roboty bo wiem, ze nie bede w stanie o robocie myslec. Caly ostatni tydzien to tak na prawde udawanie, ze cos robie, a tak na prawde myslenie o czyms innym. Budze sie w srodku nocy i nie moge juz zasnac, bo zaczynam myslec... I tak do 7 rano, az musze wstawac do pracy...
Un hombre,
ja w pracy to w zasadzie nie myślę o niczym juz od 4 miesięcy, odkąd mi odbiło zdrowo. Moja bajka jest inna niż twoja, ale stan emocjonalny ten sam, czarna rozpacz, kołatanie serca i użalanie się nad sobą prowadzące do autodestrukcji. Nieprzespane noce to normalka - nie zliczę ile ich było. Ja nie wiem czy to miłość czy zauroczenie. Jeszcze całkowicie nie sfiksowałam i całe szczęście.
Ale czasem gdy mój facet nie kontaktuje się przez kilka dni, od razu mi lepiej. Mam doła, że do mnie nie pisze, ale przynajmniej dochodzę do stanu równowagi. Ręce mi sie nie trzęsą i mogę spokojnie spać. Ale wystarczy jedna iskierka by na nowo wywoływać pożar. On chyba nie chce nic poza pisaniem (lecz to nie byle jakie pisanie - wierz mi) i przelotnymi spotkaniami w tłumie (te nasze spojrzenia i konspiracja, bo nikt się nie może dowiedzieć co jest grane - wiemy tylko my dwoje), a mnie takie kontakty wytrącają z równowagi, serce podchodzi do gardła i nie mogę normalnie egzystować. Tak mi się podoba że chcę czegoś więcej i on o tym wie!!!!!!! Ja też mu się podobam, bo w końcu jaki sens miałoby to wszystko, nadal chce kontynuować naszą znajomość o czym stale mnie zapewnia.
To, że twoja dziewczyna zostawiła sobie furtkę i nie kazała ci odejść świadczy o tym, że nie jest zdecydowana odtrącić cię, ale zastanów się jak się czujesz z tym jej kłamstwem w sprawie drugiego faceta. Myślałam, że nie potrafisz jej wybaczyć, że masz ją gdzieś i nie będziesz się już o nią starał. Tak pomyślałam, ale widzę że chyba jednak jakaś próbujesz sobie tłumaczyć i nie chcesz odejść od niej tak naprawdę.
Wiesz, to nadzieja trzyma ludzi przy życiu, bo chcą wierzyć, że sytuacja się zmieni na lepsze i że nie wszystko stracone, gdy furtki nam się nie zamknęły przed nosem .
Ja juz sie w tym zgubilem ostro i sam nie wiem co czuje. Wiem, ze moje odczucia sa troche znieksztalcone przez to, co do niej czuje i wiem, ze musze uwazac. Poki co, zachowam te wiadomosc dla siebie a co sie dalej wydarzy - zobaczymy.
Jutro do pracy...
Jeszcze rano bylem zdecydowany nie isc do roboty, chcialem nasciemniac, ze jestem chory bo nie mialem sily... Widzialem sie z nia jednak dzisiaj, spedzilem pare dobrych godzin lezac obok siebie i rozmawiajac, wyglupiajac sie. Nie wiem co o tym wszystkim myslec, ale ona ma swoje zmartwienia, teskni za Polska, ma jakies tam swoje problemy w domu, z ktorych nie ma sie chyba komu zwierzyc. Powiedziala mi o pewnych rzeczach, a ja ja wysluchalem po prostu. Smutna byla, ale potem udalo mi sie ja rozweselic i bylo lepiej.
Jak tylko spedzilem z nia troche czasu, troche moje zmartwienia ustapily. Wiem, ze nie spedzilem tego czasu tak, jak bym chcial, ale wystarczylo, ze byla blisko, ze ja przytulilem, podokuczalem. Zreszta sama zaczynala, bila mnie i prowokowala i nie spodziewala sie chyba, ze ja po prostu sila przewroce na bok na lozku i zleje dupine... No ale dostala i juz nie fikala 
W kazdym badz razie ja juz o tym nie wiem co mam myslec, nie staram sie zadreczac czy to klamstwo czy nie. Traktuje to jako konkurencje z tym kims i nawet jesli ma chlopaka, to jest on tam w Polsce, ja jestem tu i taka moja przewaga. Nie mowiac juz, ze jestem chodzacym idealem faceta, no ale coz...
Zobacze co przyniesie los, kazda chwile z nia spedzona mam zamiar dobrze wykorzystac i tyle. Dosyc mam juz myslenia!
Widze, ze u mnie to sie wszystko zmienia z dnia na dzien takze na jakis czas sobie dam spokoj z pisaniem w tym watku i postaram sie wam pomoc a samemu nie truc dupy nikomu (przynajmniej na jakis czas).
OK Un hombre - your choice
No to kuruj duszę w jej towarzystwie. Tak będzie dla ciebie najlepiej.
Ale jeśli będziesz chciał pogadać i potruć tutaj, to gadaj ile wlezie. Nikt cie źle nie ocenia. Po to jest to forum i jego wątki.
Pozdrawiam
Kolejny wpis do pamietnika 
Ostatnio spedzilismy caly dzien u mnie, przytulalismy sie i rozmawialismy.
Sluchalismy bicia swoich serc, oddawalismy sie calkowitemu lenistwu i blogiemu uczuciu, towarzyszacemu, kiedy czujesz cieplo, zapach i dotyk, tej ukochanej osoby...
Pocalowalismy sie ale w pewnym momencie zaczela drzec, az sie przestraszylem... Poplakala sie...
Powiedziala, ze jest rozdarta wewnetrznie, bo jest jej bardzo przyjemnie i dobrze ze mna, ale sama nie rozumie dlaczego ma jakies obawy i cos mowi jej "nie".
Z jednej strony bardzo chce a z drugiej nie moze teraz... Powiedziala mi w pewnym momencie, ze jest powalona i zebym ja mocno zdzielil, to moze jej przejdzie... No wiec dalem jej mocniejszego klapsa w pupe. No w kazdym badz razie nie pomoglo a jeszcze mi sie dostalo...
To byl straszny widok, bo momentami sama do mnie sie przytulala, glaskala i patrzyla mi w oczy, a po chwili jakby odzywala sie w niej druga osoba i po prostu uciekala od mojego dotyku i bliskosci...
Powiedziala, zebym przestal jej okazywac teraz moje uczucia, dal jej czas i zebysmy nie poruszali tego tematu przez jakis czas.
Heh, nie wiem jak to sie skonczy. Wiem, ze nie moge okazywac uczuc i sie starac, ale boje sie, ze zapomni, co do niej czuje i sam mam jakies zwiazane z tym obawy. Przez jakis czas tez ludzilem sie, ze wlasnie moze moim okazywaniem uczucia cos w niej zmieknie i w koncu sie temu podda, ale teraz juz widze dobrze, ze chyba to nie pomagalo i nie pomaga.
Pytala sie mnie, dlaczego sie o nia tak staram, dlaczego tak mi zalezy, ze jestem cudowny i strasznie duzo jej daje...
No w kazdym badz razie moze rzeczywiscie, jak przestane calkowicie okazywac pewne uczucia, to moze zacznie jej brakowac tego wszystkiego i moze bedzie chciala kiedys sprobowac?
Moze sobie przemysli w spokoju i dojdzie do pomyslnych wnioskow?
A moze ta moja cisza w okazywaniu uczuc cos popsuje...?
Nie wiem, musze sie uzbroic w cierpliwosc jak nigdy przedtem
Jesli ktos mi powie jakies slowa otuchy to nie bede mial nic przeciwko
Witaj Un hombre,
Bądź po prostu sobą. Nie płosz jej zbytnią natarczywością. Ona jak widać musi się jakoś znaleźć w sytuacji. Ale myślę, że wszystko jest na dobrej drodze. Ona jest taka młoda, ma jeszcze czas na podejmowanie jakiś wiążących decyzji życiowych. Bądź po prostu przy niej i ciesz się jej obecnością.
Pozdrawiam
Wiem, teraz to juz doskonale wiem, ze jesli tak nie zrobie, to moge wszystko popsuc.
Nie umiem tego wytlumaczyc, ale boje sie chyba utraty pewnych wiezi, ktore przez ten czas nawiazalismy. Boje sie, ze bariera dotyku, tego zwyklego i tego innego, ktora zostala jakis czas temu przekroczona, zatrze sie i znowu bedzie granica kiedys, przeszkoda.
Boje sie, ze "odpuszczajac" sobie teraz nasze wiezi moga sie rozluznic i po prostu to wszystko moze zaczac znikac i sie zacierac...
W sumie nie wiem, jak mam spedzac z nia czas? Ostatnimi czasy to sie widujemy tak z 3-4 razy w tygodniu nawet. Po prostu siedzimy sobie, rozmawiamy, opowiadamy co slychac, wyglupiamy, dokuczamy itd.
Takie dziwne mam obawy i watpliwosci. Czy uzasadnione?
Witaj un hombre,
Myślę, że ona lubi z Tobą spędzać czas. Może staraj się go jakoś urozmaicać, wychodząc gdzies z nią. Nie zawsze trzeba siedziec w domu. Może gdzieś w jakies fajne miejsce. Czy tam w tej Anglii nie ma takich fajnych miejsc??? Napewno znajda się jakieś. Może kręgle, kino, fajna knajpka. Cokolwiek, aby nie było nudno i abyście mieli duzo fajnych wspomnień i mogli sie z nich wspólnie smiać. Pamiętam, gdy byłam w jej wieku (te naście lat) imponowali mi bardzo moi faceci, którzy dbali o to jak bedziemy spedzać czas. Tym bardziej, że ja lubię bywać wśród ludzi, a dom to dla mnie taki azyl gdzie odpoczywam, ale nie więzienie.
No staram sie ja brac i urozmaicac czas, ale ona od jakiegos czasu jest strasznie apatyczna, nie ma na nic sily, nie chce sie jej wychodzic z domu. Rozne sa powody tego i nie chce o nich pisac (ja nie jestem powodem), ale powiedzialem juz jej, ze tak byc nie moze.
Ze nie moze tak sie poddawac i nic nie robic, ze jest mloda, powinna szalec, smiac sie i bawic.
Przyjezdzam do niej i wyciagam ja na spacery, mobilizuje do ruchu, cwiczen. Jutro niezapowiedzianie pojade do niej i postaram sie wyciagnac na kregle, na ktore juz dawno mialem wyciagnac. W weekend juz jej "zagrozilem", ze jak bedzie ladniejsza pogoda, to idziemy wspinac sie na gore, a wspinaczki bardzo lubi
Tu w Irlandii znajdzie sie cos do roboty, trzeba tylko chciec i miec z kim. Jak mi sie ja uda wyciagnac z tego stanu co jest teraz, to jakos aktywniej bedziemy spedzali czas, zawsze cos sie wymysli.
Dzieki pawlann za to, ze mi tu regularnie doradzasz i za to, ze po prostu jestes
też cię lubię
bądź sobą i bądź przy niej. To najważniejsze.
Nie chce zapeszac i w sumie po calych tych doswiadczeniach, nie chce sie jakos nastawiac super optymistycznie, ale...
Wyglada na to, ze od dzisiaj jestesmy razem
Nie wiem co sie wydarzylo w jej glowce i w sumie nie chce wiedziec, ale to znow jest ta sama dziewczyna ktora znalem przed wakacjami... I dzisiejszy dzien byl super, wyprzytulalem i wycalowalem sie za wszystkie czasy
Powiedziala, ze juz sie tak nie boi i w ogole...
Oplacilo sie byc cierpliwym i po prostu byc przy niej... Mam nadzieje, ze dluzej bedzie mi dane sie nacieszyc
a jednak mamy szczęśliwe zakończenie
Chociaż Ty Un Hombre masz jakiś happy end
Mój end to jakiś tragic/sad/depressive end. Ale wiem (mam nadzieję!) że taki fatal end sprawi, że następny beginning będzie wspaniały
A wracając do mojej pięknej. Pomału mam dość jej zachowania rozkapryszonej 5-latki, która wali focha na mnie. Jesteśmy dorosłymi ludźmi, którym nie wyszło. Ja się z tym pogodziłem. A ona wali obrazę jak cholera Moja największa i jedyna "przyjaciółka" i wielka miłość, a teraz stoimy naprzeciw siebie i słowem się nie odezwie. Ehhh... Chciałem żebyśmy jakoś funkcjonowali razem na tych studiach, zrobiłem wszystko, co chciała żeby było lepiej, ale jej obietnice okazały się kolejnym kłamstwem. Z dnia na dzień widzę jak mało dla niej znaczyłem. Nie żałuję tego czasu jak byliśmy blisko, ale żałuję że tak się to skończyło. Chyba pomimo 21 lat nie dorosła jeszcze do życia z innymi dorosłymi ludźmi. Moja wina w tym była, nie zaprzeczam, że ją zamęczyłem w wakacje, ale teraz zrobiłem wszystko o co mnie prosiła. A skutek zerowy. Chyba muszę sobie ją kompletnie wybić z głowy, w każdym sensie (choć ostanio codziennie mi się śni ) Wiem że jestem wartościowym człowiekiem i nie zamierzam się dręczyć kimś, kto na to nie zasługuje. Ciężko przychodzą te słowa, ale jestem do tego zmuszony. Chyba czas zebrać się na ostatnią walkę ze sobą i ją wygrać. Wtedy będę wolny i szczęśliwy.
Tyle mojego płaczu/żalu Ciężko będzie, ale wiem że jak przeżyłem to co przeżyłem, to i przez to przebrnę Nie mam zamiaru być sam (choć zdobycie czyjegoś zaufania mi ciężko przychodzi - wieloletnie doświadczenia ). Spróbuję zainteresować się ludźmi, dla których coś znaczę a nie tyle co jesienny liść, który można kopnąć, zdepnąć i wyrzucić do kosza.
Koniec offtopu. Tak BTW dla Jeanne - wybacz, że się żale. Wiem, że Ci to nie pasuje, ale trudno.
hey Facet,
Myślę że wkrótce kogos poznasz i całkowicie sie z niej wyleczysz. Czas spojrzeć na innych ludzi , a nie tylko na to co leży na chodniku.
Nie trac czasu dla kogos kto go nie ma dla ciebie!!!!
Pozdrawiam i ciesze sie ze już jestes prawie wyleczony
Boje sie teraz calkowicie w to wszystko uwierzyc, ze sie dzieje, ze jest.
Staram sie cieszyc kazda chwila tak, jakby nastepne mialy albo mogly nie nadejsc.
Inaczej juz na to wszystko patrze i inaczej postrzegam, jestem madrzejszy o to, co przezylem i doswiadczylem.
Wiem, ze jesli cos sie wydarzy, to nie bede juz tego tak przezywal.
Dzisiaj po raz pierwszy od wielu miesiecy spalem cala noc - od momentu zasniecia do dzwonienia budzika...
Facet, widzac jak zachowuje sie ta Twoja ex wybranka, na Twoim miejscu calkowicie by mi sie odwidziala - natychmiastowo.
Zachowuje sie gorzej, jak dziecko i okazuje zero szacunku, przez to powinienes latwiej sie ogarnac.
Zobaczysz, jesli nagle bedziesz przy niej wesoly, usmiechniety i calkowicie bedziesz ja zlewal, to na pewno sie zainteresuje
A Ty wtedy... Dalej bedziesz ja zlewal
Szkoda zdrowia na nia, rwij jakies fajne, konkretne i troche bardziej poukladane kobitki
Witaj un hombre,
dobrze,że twoje sprawy również się ułożyły. Nie wszystko znajduje sie z góry na spalonej pozycji, związkowi czasem trzeba dać szansę. Postąpiłeś właściwie odpuszczając nieco ale będąc blisko niej i dlatego ona nabrała zaufania. Bedzie dobrze. Zobaczysz......
aj, jak dobrze, że tak to się skończyłooo :)
Ja tez strasznie sie ciesze, ze jest tak fajnie.
Wszystko nabiera kolorow mimo tego, ze szaro-buro za oknem
Przez ostatnie 3 dni zostalem prawie zaglaskany i zacalowany na smierc... Zreszta ja tez dziewczyne prawie na smierc wycalowalem
Przed nami dlugi weekend i bedziemy mieli 3 dni aby sobie blogo poleniuchowac i wspolnie spedzic czas, az nie moge sie doczekac.
super trzymamy kciuki byście miło spędzili czas, ale postaraj się by nie było monotonnie
Nie nie nie, nie mam zamiaru tylko lezec i sie miziac caly dzien
Moze ostatniego dnia sie tak poleniuchuje ale przedtem, mam zamiar ja przegonic w pare miejsc aby sie poruszala, zobaczyla co nieco kraju, wybawila, wysmiala itd...
Nawet jak musielibysmy spedzic czas w domu, to i tak mam 1000 pomyslow na to, zeby sie nie zanudzila i milo spedzila czas.
Np w domu bardzo brakuje jej wanny, w ktorej moglaby sie pomoczyc i wygrzac...
U mnie jak najbardziej jest, zatem moze przygotuje jej jakas spieniona kapiel wraz z platkami roz a lazienke swieczkami wydekoruje i tymi palacymi sie pachnidlami (ktore bardzo lubi).
Jest tyle roznych mozliwosci i pomyslow
wow, widzę że będzie bardzo milutko, i tak trzymać
un hombre,jak miło czytać,że jesteś szczęśliwy..:):)Wszystkiego dobrego dla Was:):)
No i po weekendzie...
Byl caly wieczor z piatku na sobote, cala sobota, niedziela i poranek poniedzialku.
Ani jednej nocy calkowicie nie przespalismy.
Godziny rozmow, przytulania, buziakow, dokuczania, przekomazania sie.
Pogoda byla nawet fajna i chcialem ja przegonic na spacery, wycieczki i w pare innych miejsc, ale... nie chciala mala bestyjka
Zlapala strasznego lenia i wolala ze mna lezec, przytulac sie mocno, ogladac filmy i generalnie rzecz biorac - lenic sie.
Zreszta ja nie mialem wcale tego za zle - zostalem zacalowany i zaprzytulany na smierc prawie. Ja zreszta tez nie bylem dluzny, wymeczylem ja tez nalezycie buziakami i pieszczotami. Noce spedzilismy na wyglupach, czulosciach, ciaglym pytaniu sie drugiej osoby "spisz?" i jesli spala, to rozbudzaniu jej i dokuczaniu...
Wielokrotnie tez mielismy ataki histerycznego smiechu i to do tego stopnia, ze ona prawie sie dusila, obydwoje sie poplakalismy i awaryjnie biegalismy do ubikacji bo prawie sikalismy ze smiechu
Z soboty na niedziele zrobilem jej niespodzianke. Przed snem udekorowalem lazienke swieczkami oraz zapuscilem to palace sie pachnidlo. Napuscilem wode w wannie, dodalem spora ilosc plynu do kapieli, aby sie odpowiednio spienilo a na koniec... dodalem cala siate platkow roz.
Byly zolte, biale i czerwone - na prawde niesamowicie to wygladalo wszystko.
Byla strasznie uradowana, zwlaszcza, ze uwielbia sie moczyc w wannie a u siebie nie ma wanny w domu. W sumie to polecam wam dziewczyny ten patent, bo jej sie strasznie podobalo, jak platki ja glaskaly po skorze, gladzily i laskotaly
Dodatkowo, platki w bardzo cieplej wodzie puszczaly bardzo intensywny zapach i miala orgie roznych zapachow roz.
Nastepnego dnia tez miala kapiel, ale juz bez platkow
Dzis ja odwiozlem do domu i po drodze kupilem wielki bukiet kwiatow, jakies takie strasznie dlugie, grube lodygi i w zasadzie niewiele mniejsze od niej samej.
Nie wiedziala, co powiedziec.
Generalnie rzecz biorac bardzo ja rozpieszczalem, nawet dzis bylo sniadanie do lozka. Zastanawialem sie, czy nie za bardzo ja tym rozpieszczam, ale w sumie ona zawsze mnie karmila jak do niej do domu przyjezdzam
Jestem strasznie szczesliwy i dawno tak milo nie spedzilem czasu.
Witaj un hombre,
No,no weekendzik całkiem niezły. Żeby tak nasi faceci chcieli zrealizować niektóre z twoich pomysłów na spedzenie czasu, byłoby całkiem romantycznie. Jesteś chyba bardzo zadowolony ze wspólnie spedzonego czasu? Pozdrawiam i życze kolejnych wspaniałych dni.
Ja też un hombre cieszę się razem z Tobą twoim szczęściem zasłużyłeś na to i powiem Ci, że pierwszy raz w życiu widziałam człowieka, który tyle zrobił dla swojej miłości. Wiesz jak o nią walczyć i jesteś wart tego uczucia, ona to też zobaczyła i zrozumiała. Życzę powodzenia ale nie zapominaj od czasu do czasu nam opowiedzieć co nieco o Twoich niebanalnych pomysłach
Kurcze jak miło przeczytać ten wątek od początku i dojść do takiego końca! Gratuluję!
W takich chwilach zaczynam wierzyć w ludzi...:)
Mam nadzieję że już zawsze będzie między Wami tak cudownie! Trzymam kciuki!
Facet a co tam u Ciebie? Lepiej? Pozdrawiam Wszystkich!
No wiec...
Niedlugo mina 2 miesiace, odkad jestesmy razem. Jest bardzo fajnie, spedzamy ze soba bardzo duzo czasu, patrzymy na siebie maslanymi oczkami, cieszymy sie, ze jestesmy, dbamy o siebie itd itp... ale...
Caly czas pewna rzecz drazy mi dziure w brzuchu i obawiam sie, ze predzej czy pozniej moze cos popsuc... Wracam czesto myslami do tego, ze wiem cos, co ona nie wie, ze ja wiem... Tzn to cos rownie dobrze moze byc klamstwem ale nie widze powodu, dlaczego moj przyjaciel a jej brat mialby mnie oklamywac, ale do rzeczy...
Wspominalem juz jakis czas temu, ze jak wrocila z wakacji powiedziala, ze nie moze byc ze mna, bo boi sie, ze jest zbyt duza roznica miedzy nami, ze moze nie jest gotowa itd. Okazalo sie jednak, ze prawdziwym powodem (albo kolejnym do powyzszej puli) jest fakt, ze jest ktos inny... Ktos inny kogo pozanala na wakacjach albo ktos, kogo juz wczesniej znala a po prostu odzyly uczucia. Z tym kims podobno "byla" w momencie jak wracala z wakacji, i podobno dziewczynie mojego przyjaciela zwiezala sie z tego, ze sa "razem".
Zaznaczam, ze przed wakacjami, jak wyjezdzala do Polski, nie bylismy razem, po prostu sie spotykalismy, zatem nie mielismy wobec siebie zobowiazan, ale...
Czy powienienem czuc sie oklamany, wykorzystany? Przyjmujac, ze to prawda, iz miala kogos a mi nie chciala o tym powiedziec, to z jej punktu widzenia chyba postapila normalnie, tzn ukrywala prawde po to, aby dokonac wyboru ewentualnie - zachowanie chyba normalne.
Ale ja nie wiem, jak teraz wiedzac to wszystko, powinienem sie czuc? Czy powinienem sie czuc oklamany? Czy powinienem zakopac to gleboko w sercu i o tym nie wspominac i potraktowac to jako wygrana, bo w koncu mnie wybrala?
Czy powinienem z nia o tym jakos porozmawiac, bo czesciowo przez to czuje, ze nie jestem jej w stanie zaufac do konca... Tzn nikomu nie powinnismy zaufac na 100%, gora 99%, ale ja nie jestem w stanie nawet na 90% zaufac...
Jak powinienem to wszystko potraktowac? Powtarzam, nie bylismy jeszcze wtedy razem, nie bylo zobowiazan ani obietnic ale mimo wszystko jakos tak zle sie z tym czuje
Witaj un hombre
życie to koniecznosc dokonywania ciągłych wyborów. Na twoim miejscu cieszyłabym się z tego że jednak jesteście razem tak jak tego chciałeś. Dopatrywanie się i nieufność może tylko popsuć to co jest między wami. Ona jest bardzo młoda i nie możesz mieć gwarancji że to ta jedyna na całe życie, bo ona byc może jeszcze zmieni swój wybór. Staraj się by do tego nie doszło jeśli ją kochasz naprawdę.
Czesc dziewczyny!
Jakis czas tu nie zagladalem i patrze, ze pojawilo sie sporo nowych osob i sporo nowych problemow.
Ja ze swojej strony chcialem powiedziec, ze niedawno minal 3 miesiac, odkad jestesmy razem i jestesmy bardzo szczesliwi
Czasem sie posprzeczamy i czasem odczuwamy roznice w wieku, jesli chodzi o podejscie do zycia i opinie, na rozne sprawy, ale sa to blahostki.
Spedzamy ze soba bardzo duzo czasu a jak nie widzimy sie jeden dzien, to tesknota wierci nam dziure w brzuchu.
Dziennie wysylamy dziesiatki smsow dziennie do siebie i kazde z nas jest na biezaco, co sie dzieje u drugiej polowki.
Strasznie duzo sie smiejemy i wyglupiamy, bo obydwoje jak sie okazuje, jestesmy strasznymi glupkami i wariatami...
Dopiero teraz tak na prawde zaczynamy sie poznawac, jacy jestesmy w glebi i jest to na prawde fajna przygoda.
Te 3 miesiace minely strasznie szybko, nawet nie wiem kiedy... Chcialbym, zeby byly kolejne 3 i nastepne i nastepne.
Pozdrawiam forumowiczki i forumowiczow
Życzę samych szczęśliwych dni
pozdrawiam
jak miło się czyta- gdy Ktoś jest szczęśliwy!!! Wiele takich chwil życzę.........
Czesc dziewczyny!
Jakis czas tu nie zagladalem i patrze, ze pojawilo sie sporo nowych osob i sporo nowych problemow.
Ja ze swojej strony chcialem powiedziec, ze niedawno minal 3 miesiac, odkad jestesmy razem i jestesmy bardzo szczesliwiCzasem sie posprzeczamy i czasem odczuwamy roznice w wieku, jesli chodzi o podejscie do zycia i opinie, na rozne sprawy, ale sa to blahostki.
Spedzamy ze soba bardzo duzo czasu a jak nie widzimy sie jeden dzien, to tesknota wierci nam dziure w brzuchu.
Dziennie wysylamy dziesiatki smsow dziennie do siebie i kazde z nas jest na biezaco, co sie dzieje u drugiej polowki.Strasznie duzo sie smiejemy i wyglupiamy, bo obydwoje jak sie okazuje, jestesmy strasznymi glupkami i wariatami...
Dopiero teraz tak na prawde zaczynamy sie poznawac, jacy jestesmy w glebi i jest to na prawde fajna przygoda.Te 3 miesiace minely strasznie szybko, nawet nie wiem kiedy... Chcialbym, zeby byly kolejne 3 i nastepne i nastepne.
Pozdrawiam forumowiczki i forumowiczow
Bardzo się cieszę , że Twój problem znalazł swoje szczęśliwe zakończenie Wszystkiego naj !
Podobno jestesmy "zbyt maslani", jak to okreslila nas jej siostra, gdy zobaczyla nas praktycznie ciagle przytulajacych sie do siebie jak dwa miski...
Nic na to nie poradze i w sumie tak jak sie z tego posmialismy - dobrze nam z tym.
Ona strasznie lubi sie przytulac a ja nie ukrywam, ze tez bardzo lubie, w zwiazku z czym przytulamy sie jak szaleni.
Od nadmiaru sciskania sie chyba jeszcze nikomu sie nic nie stalo, chociaz nie powiem, czasem jak sie mocno scisniemy to oczy nam wychodza
pięknie........... oby tak dalej .
Miło - ja tez przytulasek jestem i mój R się przy mnie nauczył tak 'przytulaskowac' bardzo...
życzę szczęścia
Hhhhhmmmmm un hombre.....
Robienie maślanych oczu do osoby którą się kocha to całkiem normalne i niezależne od nas, bo miłość tak nami kieruje.
wspaniałe uczucie i błogi stan, a takie kiedyś czarne chmury wisiały nad tobą. Cieszę się, że jakoś to zniosłeś i wszystko się ułożyło wspaniale.
Pozdrawiam serdecznie
Minelo prawie 6 miesiecy... Byly wzloty i upadki, nawet czesto sie spieramy o jakies duperele ale strasznie szybko sie godzimy i zapominamy o tym, co nas na chwile poroznilo. Az albo tylko 6 miesiecy, to tak na prawde przeciez malo zeby poznac dobrze druga osobe i wiedziec, co ja moze zranic, jakie sa jej wszystkie kompleksy, zmartwienia, co jej sprawia radosc a co rani.
Te 10 lat roznicy czesto jest bardzo widoczne, zwlaszcza w kwesti rozwoju intelektualnego, emocjonalnego jak i oczywiscie dojrzalosci zyciowej. Nie porozmawiam z nia na wszystkie tematy, te bardzo powazne rozmowy polityczne, naukowe dywagacje na pewne tematy, ale przeciez moge to uczynic ze znajomymi.
Z drugiej jednak strony, nie jestem w stanie snuc dalszych planow na przyszlosc, gdyz (pomijajac fakt, ze na drodze moze cos stanac i w kazdej chwili nas poroznic) jakakolwiek stabilizacja w jej zyciu, chec zalozenia gniazda rodzinnego, nie nastapi wczesniej niz dajmy na to, 8 lat... Ja wtedy juz bede mial sporawo....
I na dodatek rodzice, ktorzy o tym przypominaja i martwia sie, ze zwiazalem sie z kims, w kim nie widza dla mnie perspektyw na przyszlosc, ze wzgledu na roznice miedzy nami (nie tylko wiekowe, ale roznice w wychowaniu, inne rodziny itd).
Jest mi z nia fajnie, ciesze sie kazda chwila z nia spedzona i staram sie czerpac garsciami, ale ona ciagle jest zalezna przeciez decyzyjnie i finansowo od rodziny... I sporo czasu minie, zanim to sie zmieni...
Jestesmy teraz za granica, nie wiem kiedy wroce do Polski, moze za rok, moze za dwa ale poki co, nie jestem w stanie snuc planow zwiazanych np z zalozeniem rodziny.
Z drugiej strony, gdybym mial kobiete w moim wieku, to czy moglbym zaplanowac cos sensownego? Kiedy wroce do Polski? Kiedy zaloze z nia rodzine? Przeciez i tak w kazdej chwili te plany moze szlag trafic. Czlowiek moze byc zareczony i miec juz date slubu, a tu np dzien przed sie okazuje, ze ma kochanka i to wszystko bylo jednym wielkim klamstwem...
Gubie sie troche
Wchodziłam już parę razy na ten wątek, ale nigdy nie przeczytałam go do końca. Zawsze to albo brak czasu, albo coś innego. Wchodziłam tu ponieważ chciałam poznać uczucia chłopaka starszego o tyle lat. Co on musi czuć do tak młodej osoby. W końcu przeczytałam go do końca, właśnie przy "Please forgive me". Popłakałam się. To co przeżyłeś, Twoja walka, starania, upadki, a w końcu osiągnięcie czegoś pięknego spowodowały u mnie łzy. Powiem Ci, że mam 16 lat i mam chłopaka/przyjaciela o 13 lat starszego. Nie wiem do końca kim jesteśmy dla siebie. Jest on teraz w Twoim wieku - 29 lat. Może nie trwa to długo, ta nasza utajniona przed światem relacja, ale jest piękna. Jest w niej tyle szczegółów, wydarzeń, ze wydaje się jakby trwała parę lat, a to zaledwie kilka miesięcy. Właśnie jak zostało już tu powiedziane, imponuje nam ta męskość i zainteresowanie naszą osobą objawiające się u starszego od nas faceta. Gdy go poznawałam, miałam takie same obawy jak Twoja wybranka. Nie chciałam go, a tak bardzo mnie do niego ciągnęło. Miałam wtedy szkołę, testy i masę innych ważnych dla mnie spraw, a ewentualne zauroczenie mogłoby wszystko popsuć. Tuż przed egzaminami wyciągał mnie chociażby po to aby mnie zobaczyć, a ja szłam bo bardzo tęskniłam za nim.. Bałam się o testy, o zaufanie rodziców o cały świat.. I to właśnie dzięki niemu zdałam dobrze testy, dostałam się do wymarzonej szkoły.. bardzo potrzebowałam czyjejś wiary w moją osobę, a on mi ją dał.. Jest pięknie, aż w to czasem razem nie wierzymy... Tylko, że ja mam cały czas obawy, a on ma problem.. żyjemy dalej.
Mam nadzieję, że odczytasz tą wiadomość.. chciałabym abyś coś napisał na ten temat, a może opowiedział jak tam wasze uczucia ?
Pozdrawiam
PS: Przepraszam bo może mój wiek nie jest adekwatny aby się tu wypowiadać, ale nie mogłam wytrzymać
Un hombre czy nadal jesteś z tą dziewczyną??
Dziekuje za wasze odpowiedzi.
Czuje, ze warto, bo jest niezwykle inteligentna, uczuciowa osoba z idealami, marzeniami. Jak na swoj wiek, jest strasznie madra i odpowiedzialna.
Zawrocila mi w glowie tym, jaka jest w glebi.Fizycznosc nie gra takiej roli choc wiem, ze jest drobnym, slodkim rudzielcem i podoba mi sie taka jaka jest.
Moje "potrzeby" sa nieistotne, bo jesli mialbym je przezywac za jakis czas z kims, na kogo po prostu trzeba troche poczekac a jest tego wart - to nie widze w tym problemu.Chcialbym na nia poczekac i zaryzykowac, do stracenia mam tylko czas, a do zyskania tak wiele...
Moze jestem naiwny, moze dziecinny, a moze po prostu zalosnie romantyczny.
Na pewno nie bede sie uzalal nad soba.Chcialbym jakos powalczyc ale widze, ze na nic tu walka i po prostu musze zlozyc w pewnym sensie bron.
Jesli jest na tyle dojrzala, ze podjela samodzielnie taka decyzje, to moze nie bede musial tak dlugo czekac? Ehhh
Bardzo ciepłe i dojrzałe słowa.... jesteś dobrym człowiekiem, tak czuje.
Życzę powodzenia i ....pamiętaj.....co ma wisieć nie utonie
Strony Poprzednia 1 2
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » MIŁOŚĆ , ZWIĄZKI , PARTNERSTWO » Pytanie do was dziewczyny - zakochałem się w młodszej ...
Warto przeczytać w tym dziale
Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2026