Powiedziałam kocham,a on...

Wiesz paulina20,nie chciałabym go w żaden sposób tłumaczyć,może to tak zabrzmiało...bardziej jednak sprawdzić,w jaki sposób się zachowa,co mi powie...
pomyślałam o spotkaniu u mnie na kawce,jawnym,normalnym widząc jego ciągłe próby skontaktowania się ze mną...nie widzę nic niestosownego w takiej formie spotkania się po tym,co było...
nie prosiłam,zaproponowałam,ale zaraz potem on zaczął mi pisać(i trwało to całe popołudnie i wieczór),żebyśmy spotkali się u niego,pod wieczór..."u ciebie się boję..."-jego słowa
pobędziemy razem,dotknij mnie,porozmawiamy...
wyznałam,że boję się niektórych jego zachowań,bo są dla mnie dziwne i ich nie rozumiem..."jesteś pierwszą osobą,która mówi,że mnie się boi"
nie uległam,grzecznie odmówiłam,na koniec odpisał,że będzie mniej wyrzutów sumienia i spokojniejsze sny...

nie pokłóciliśmy się...pozostało wszystko w zawieszeniu...w powietrzu ...

od dziś jesteśmy oboje parą w pracy...przyszłam do pracy,stał i czekał...od dzisiaj będziemy razem pracować-powiedział
i nikt nie zna odpowiedzi w jaki sposób to się stało...bo od lat pracujemy blisko siebie,ale nigdy razem...
i tej historii też nie wymyśliłam,podobnie jak niczego w tym poście,choć sama nie mogę uwierzyć w to,co dziś się stało...
"dawno nie widzieliśmy  x tak wesołego jak dzisiaj,co to się stało?"-wszyscy pytają

powiecie pewnie,że chce mieć nade mną kontrolę..."tu będziesz miała lepiej,lżej...pomogę ci ile mogę..."

O, pamietam jakie to przykre, kiedy chcesz, by komus na tobie zalezalo, a tak nie jest.. Daria, ale to bardzo dobrze, ze zdalas sobie sprawe, o co Ci chodzilo. Inaczej tylko czulabys bol i zawod po takim seksie bez uczuc, bylabys tylko bardziej zagubiona. A teraz mozesz sprobowac sama sobie dac to, czego ci brak.

Co do faceta kobietki (facet kobietki, jak to brzmi ), to mam wrazenie, ze sam nie wie czego chce. Jest taki pogmatwany wewnatrz, ze raz mowi A, raz B, raz czuje tak, raz tak. On chyba nigdy nie bedzie staly. Na pewno nie bez porzadnej przemiany wewnetrznej..
Raz wyraznie daje jej do zrozumienia, ze jest tylko zabawka, a innym razem jego zachowanie temu przeczy. Jesli kogos takiego traktuje sie serio, to naprawde wykonczyc sie mozna..

O przemianie wewnętrznej dużo pisze dr Angelis którą właśnie czytam.Wspaniała książka.Czytam ją i się gniewam,złoszczę,smucę ale mam też i nadzieje.Cieszę się że pomimo błędów które popełniłam jest mi dane aby poukładać siebie i swoje życie.Mam nadzieję że podobnie jak i Ty paulina20 na odległość będę umiała wyczuć toksycznych ludzi i unikać ich towarzystwa.

"widzę w nim zwykłego,szarego człowieka"  a więc go dopiero poznajesz...

wciąż się stara,traktuje mnie jak księżniczkę...nigdy nie czułam się taka słaba i bezbronna...jest wymagającym,opanowanym,zrównoważonym człowiekiem...taki jak kiedyś na początku,a może lepszy...tak bardzo się stara,czasem za bardzo...kiedy sprzątał po mnie klęcząc na kolanach chciało mi się płakać..."nie musisz tego robić"-powiedziałam,"ale chcę"-odpowiedział
myślałam,że jeśli tyle będziemy razem w pracy,to odechce nam się swojego towarzystwa...codziennie nie mijają dwie godziny od wyjścia z firmy,a on już pisze...
"chcę żeby tak zostało,tak powinno być od razu"-powiedział naszemu przełożonemu odnośnie naszej współpracy

przecież mnie nie kocha,nie będziemy razem...czy robi to wszystko,żeby mi to wynagrodzić?

Zacznij być duma! W sumie ty w ogóle nie zawiniłaś, to nie toja wina , to Ty kochałaś i zrobiłaś wszystko dobrze:) Ale teraz przyszedł czas żniwa:D Olej go w pracy, tylko służbowo, nie ekscytuj się tym że tylko on ci pomaga gdy spadną książki tp. A piszę to dlatego bo jak tak zaczniesz robić to bardzo prawdopodobne że on będzie chciał się z Tobą związać być tylko z Tobą , będzie miał taki silne poczucie potrzeby kontaktu z Tobą, że zrobi wszystko byś była jego nawet rzuci tamtą. I jeszcze raz jak napisze coś o namiocie to powiedz mu że sobie nie życzysz czegoś takiego, że jest obrzydliwy! ( chociaż to ci się podoba i każdej z nas podoba jeśli ciągnie nas do faceta!) Widać, że masz z nim silną więź więc nie wszystko stracone. Pamiętaj że on jest ostro zaangażowany, ale jest słaby i go trzeba trzepnąć w głowę! by zrobił tak jak ty chcesz! To Ty masz nim obracać a nie on Tobą! Kobiety mają największą władzę na Ziemi a dlaczego? Bo facet myśli tylko ciałem i ma instynkt zdobywcy my mamy łeb + uczucia+ kontrolę nad własnym ciałem:D Mam pytanie... czy jeśli on poprosi cię o rękę to będziesz mogła rozwieść się ze swoim mężem? i być z nim?

pozostaje tylko ...
albo rozstać się na dobre
albo zrobić wszystko byście ,,legalnie'' byli razem czyli on rzuca tamą a Ty zostawiasz męża
albo trwać w tym co jest i maskować dzień w dzień wyrzuty sumienia, stać się wyrafinowaną kobietą i cieszyć się takim związkiem

Pamiętaj, że wybrać musisz, zdecyduj jak najszybciej tylko wtedy będziesz wiedzieć na czym stoisz.
Pozdrawiam

różnica wieku 5 lat

opowiadałam mu dzisiaj o pewnym młodym,fajnym,przystojnym sąsiedzie który wpadł niedawno do mnie do domu na pogawędkę...w samych superlatywach...o tym,że jest samotny,miły i że go lubię...
a reakcją były zazdrosne tekściki,fochy itp.,tak więc droga jest dobra;-)

czasem widzę,że jest zmieszany,kiedy o czymś rozmawiamy i wtedy mówi żartami,jakby wstydził się trochę...dziś np.nagle zażartował tak:"zapiszę ci moje mieszkanie,wiesz jakie mam,zadbane,wyremontowane,wszystko nowe,nie byle jakie,sama widziałaś/nikt nie będzie bił się o nie po mojej śmierci"/byłam tak wstrząśnięta,że zupełnie serio odpowiedziałam:"nic bym od ciebie nie wzięła,nic..."

wiecie co,to jest trudniejsze,niż przypuszczałam...

Musisz byc twarda, zeby on dojrzal. Jesli staniesz sie znow taka, jak bylas, to nic sie nie zmieni. A tak, to w koncu cos drgnie - albo w te (on zrozumie, ze ludzi nie mozna traktowac przedmiotowo), albo wewte (czyli nowa ty, cenaica siebie i swoje uczucia, zakocha sie w kims innym).
Powiem ci, ze jestem dumna z ciebie

coś we mnie pękło...pewnego razu powiedziałam:"nie słucham co mówisz,słucham radia/nie jesteś jedynym człowiekiem na świecie,żeby wciąż ciebie słuchać",tego samego dnia:"jesteś zbyt wymagającym człowiekiem","nikt nigdy nie mówił do mnie takimi słowami,jak ty i takim tonem"...
był zdruzgotany,nie wiedział co odpowiedzieć ze zdziwienia..."myślałem,że jestem dobrym człowiekiem.nikt mi nie powiedział takich rzeczy"

"zobacz,wszyscy na nas patrzą,jesteśmy na celowniku"-mówię..bo faktycznie swoim zachowaniem wobec mnie wzbudza wśród naszych współpracowników podejrzenia...ludzie patrzą na nas,śmieją się,szeptają,pytają o mnie i o niego...
po pracy przyszła wiadomość:"spokojnie,muszę trochę odsunąć się od ciebie..."
i nastała cisza bez słowa w pracy i po pracy...znów zdziwienie wszystkich dookoła dlaczego taka zmiana...
czasem stoi i patrzy na mnie z daleka...
nie jestem zdziwiona,ale przykro mi jak diabli...wyrósł między nami mur ludzkich spojrzeń i języków:-(
głową muru nie przebijesz jak to mówią...

hehe,powiedziałam nie raz:)
jest jak dziecko we mgle,czasem idiotą
wiesz,niech sobie robi co chce,diabli z nim(tak sobie myślę teraz,kiedy mnie wkurzył),pewnie prędzej,czy później i tak "przyjdzie koza do woza"
jak tak sobie myślę,to przez ostatnich kilka miesięcy jest wobec mnie stanowczo inny,niż kiedyś...stara się,nie mówi już tych swoich głupich tekstów,stara się być lepszy...i co z tego,kiedy to wciąż nie to,czego bym chciała...
szkoda mojego życia,żeby marnować wszystkie chwile na oczekiwanie,aż wydorośleje...problem jest taki,że często nie mam czym zapełnić myśli...

sama jestem ciekawa jak to będzie z tą odpowiedzialnością?do niego słowo to nijak nie pasuje,a do mnie aż za bardzo...

Moje życie przypomina los zimnego robota-zadano mu tysiące zadań do wykonania,które bez sprzeciwu i bez słowa nakazano wykonać:(
raz robot spotkał kogoś,kto obudził w nim uczucia...

to jest straszne,widzę wszystkie jego wady na co dzień,znam go od podszewki i wciąż go kocham tak samo...
i dlatego zwiększam dystans między nami...

Witaj
Przeczytalem cała opowiesc Twoja i..
Powiem Ci z perspektywy faceta ktory przerobil kazde mozliwe formy zwiazku, poza malezenstwem
On nie kocha jej ani Ciebie, z tamta panna jest mu dobrze, przyzwyczail sie, prawdopodobnie duzy wplyw na to ma jej status majatkowy.
Prawdopodobnie rzuci ja predzej czy pozniej, lub tez bedzie kolejne nieudane malzenstwo..
Co do Waszych relacji to tak jak pisali poprzednicy jest mu z Toba dobrze, ale niestety nic z tego nie bedzie powaznego.
Wiec jesli jestes w stanie tkwic w tym "zwiazku" bo inaczej nie dajesz rady to Twoj wybor.
Bylem kiedys w podobnej sytuacji i wiem ze jesli facetowi zalezy to zrobi duzo zeby z kims byc a juz na pewno pierwszym krokiem ktory zrobi to rozstanie sie z kims z kim jest w danej chwili.
Mysle ze dla Ciebie najlepsze byloby zmienic prace/dzial, zeby nie miec z nim kontaktow bo szczerze mowiac nie wyobrazam sobie dzien w dziec widziec sie i do tego miec bliski kontakt z osoba ktora kocham a ktora nie odwzajemnia tego uczucia...

Problem jest taki ze to sie zerwie predzej czy pozniej, wiec chyba lepiej jak to bedzie z Twojej incjatywy niz tak jak pisaly kolezanki ktoregos dnia czy oswiadczy ze sie zakochal i np on poprosi o przeniesienie czy cos w tym stylu.
Wczesniej pisalas ze bez niego sie meczysz ale z nim tez nie jest lepiej wiec rozstanie totalne to najlepsze co mozesz dla siebie zrobic. Imho.

Odejscie nic by nie zmienilo, on tez jest w zwizku z ktorym mu dobrze.
Poza tym sam Ci powiedzial, NIE BEDZIECIE RAZEM!
Powinnas sobie zainstalowac na komputerze w pracy jakis program z przypominaczem ktory codziennie rano w pracy bedzie Ci wyswietlac taka informacje..
Ale z drugiej strony, jesli masz mozliwosci finansowe to moim zdaniem powinnas sie rozwiesc.
Po co byc z kims kto Cie unieszczesliwia?
A noz widelec poznasz kogos

Uprzedzam, że nie czytalam wszystkich postow (tylko pierwszy) ale Moim zdaniem

Na czysta logike, facet ma Cie do stosunkow seksualnych, do pogadania kiedy jest mu zle, czy nie ma co ze soba zrobic (stad te e-maile).

Napisał wyraznie, On Cie nie trzyma, czyli jak nie chcesz juz z nim sypiac to nie, on plakac nie bedzie , nie ta to inna, Ty go nie trzymasz, jezeli juz mu sie znudzisz to "pa narazie"...

Tak jak podejrzewalem..
Obydwie macie chore relacje z nim.
Byloby dobrze, jesli jest taka mozliwosc skorzystaj, zmien numer i unikaj kontaktow.

hmmm...założyłam tematy na tematy odnośnie wychowywania dzieci,może sobie przejrzyj daria1968/mam dwie córki i nie jestem pewna o co dokładnie chodzi:-),no i śmiało pytaj jak by coś...

ach Marzycielu,wystarczyłoby w gruncie rzeczy nie odpisywać,nie patrzeć na niego i nie rozmawiać i już byłoby prościej,kiedy serce nie sługa i nie chce być to łatwiejsze/jestem pewna,że za jakiś czas on znów po coś do mnie przyjdzie i jak to zrobić,żeby nie reagować zupełnie na niego...???nie umiem się gniewać,nie umiem nienawidzić,nie umiem odmówić pomocy...musiałabym uciec na koniec świata przed nim,a mieszkamy niedaleko...najgorsze jednak jest to,że nie idzie uciec przed własnymi myślami:-(

Tak,myślę,że powinnam powiedzieć dokładnie to,co mi napisałeś Marzycielu...Tylko kiedy nabiorę sił do tej rozmowy?Czy kiedykolwiek będę silniejsza od tego,co jak dotąd jest silniejsze ode mnie?

jestem łatwą kobietą...

łzy same popłynęły mi po twarzy,słowa te są jak nóż w serce...

jestem łatwą kobietą...

łzy same popłynęły mi po twarzy,słowa te są jak nóż w serce...

a tam zaraz łatwą... Jesteś mamusią z dodatkową funkcją ''seks'',  a mamusie wcześniej czy później jednak tchną kazirodztwem... Bądź kobietą i przestań się skupiać na tym co on powiedział, co on pomyślał i co on zrobił. Zajmij się sobą. Nie masz innych problemów? Jeśli zajmujesz się tym dupkiem, zamiast sobą to masz wszelkie cechy uzależnienia od niego, związku, miłości...

wiem Marzycielu...fajnie,że jesteś,bo jakoś potrafisz postawić mnie "na nogi":)
obiecuję,że rozmowa się odbędzie...

:)mam wolne:)

Owszem ale nie zgadzam sie z stwierdzeniem ze jest łatwa, przynajmniej na podstawie informacji ktore tu mamy.
Wiem jak trudno jest powiedziec nie osobie ktora sie kocha...
Co innego dac kopniaka a co innego pisac takie rzeczy, zwłaszcze kobiecie..

Skoro jesteś jego marzeniem, to czemu nie chce być z Tobą? To brzmi jak gładkie, puste słówko bez pokrycia. Po co używa takich słów, skoro tak nie czuje? Marzenia się goni, a nie z nich rezygnuje! Zrobiłabym wszystko, jesli moje marzenie chciałoby być ze mną. Te jego słowa to musisz mocno odsiewać, bo wydaje mi się, że on dużo kłamie i koloryzuje.
Nie jest tak? Na przykład wobec innych?

Witajcie,już nie pracuję z moim kochankiem...zostaliśmy rozłączeni przez przypadek-otóż inni współpracownicy pokłócili się ze sobą i nie chcieli ze sobą współpracować,wiec nas trochę wymieszano.Rozstaliśmy się w zgodzie,z uśmiechem na ustach,na pożegnanie usłyszałam od niego "jednak brunetki są najlepsze we wszystkim"(jestem brunetką:)).
Widujemy się jednak codziennie,więc zapytałam go,czy teraz jest mu dobrze,czy źle.Odpowiedział,że teraz to ma już to wszystko w d....
Od mojej koleżanki dowiedziałam się jednak wczoraj,że stanowczo zagroził wizytą u kierownika i odejściem z firmy po tym,jak nas rozdzielono...
Widzę jak się złości,nigdy nie uśmiecha i z nikim nie rozmawia...A i mnie wcale nie jest do śmiechu...My się chyba nie potrafimy rozstać ze sobą...Hmmm...,czy po pięciu latach zażyłości można stać się obcymi ludźmi?

Dziękuję Wielokropku.Pozwól,że odniosę się troszkę do tego,co przeczytałam...Nie stosuję żadnych używek,prócz kawy z cukrem;) i pisząc o swoim zagubieniu miałam na myśli to,że nie chcę być egzaltowaną nastolatką,ani kłamliwą babą,tylko dorosłą kobietą,która potrafi tak,jak Ty Wielokropku mówisz,zmienić swoje życie na lepsze i zawsze trzymać się tego,co dobre...A ja umiem tylko wzruszać się na zawołanie,płakać do poduszki...ech...

Mąż.Wiecznie pracuje,szanuję go za to.Nie zabrałabym mu niczego,gdyby mnie wyrzucił na zbity p..k,tyle tylko,że on chce,abym była w domu,kiedy w końcu wróci.O nic nie pyta,nie interesują go moje problemy,dzieci,nic.To długa historia,ale patrze na niego wciąż jeszcze przez pryzmat jego młodości patologicznej,całej jego rodziny uwikłanej bez przerwy w pijaństwo,kryminał i nieróbstwo.Przecież nie żyjemy w próżni,to wszystko jest blisko,a mój mąż odwiedza się z tymi ludźmi,mają sprawy,telefony...A ja mam:dzieci,dom,opłaty,zakupy,lekarzy,gotowanie,sprzątanie,pranie,chorych rodziców czekających na pomoc,wywiadówki,pracę na trzy zmiany...Mąż przychodzi i chce seks.A ja od początku małżeństwa proszę o męża,żebyśmy cokolwiek robili razem,pobyli,pogadali...Wiesz Wielokropku,chyba bardzo chcę mieć inne życie,i dlatego zakochałam się w innym mężczyźnie.Z nadzieją na lepsze życie...Nie mam dokąd odejść,a gdyby nawet,to za co wychowam dzieci,skoro muszę płacić hipotekę?Mąż nie interesuje się potrzebami dzieci,nie wie czym żyją,jakie mają problemy,jak więc zostawić dzieci z nim?Prawdą jest,że powiedział,że mnie zabije,jeśli nie będę z nim.Prawdą jest,że w ataku furii pobił któreś z dzieci.
Kochanek.To on wiedział zawsze o wszystkich moich problemach,dlatego stał się tak bliski.

Chciałabym być spokojna i szczęśliwa,dobrze wychować dzieci.Ale nie wiem,jak to zrobić.Nie zależy mi na majątku,tylko chcę dla moich dzieci dach nad głową i zarobić na ich wykształcenie.Jak zaszłam w ciążę(po którymś tam kolejnym wymuszonym przez niego stosunku),mąż mi powiedział "zrób co chcesz".Jak nie miałam na buty dla dzieci,bo całą wypłatę nosił ze sobą do pracy w portfelu,powiedział"niech ci państwo da".A ja poszłam wtedy do pracy,bez jego zgody i bez jego wiedzy,zrobiłam sprawę o alimenty.I jakoś lata lecą,stałam się kłębkiem nerwów,mało się uśmiecham,mam twardą skórę jak pancerz,ale wnętrze rozchwiane.Mąż się uspokoił,tyle tylko,że nie mamy dalej wspólnych rozmów,czasu wspólnego...Ale tak strasznie pogubiłam się w tym wszystkim...Będąc z mężem,to znaczy tak jak dotąd ze wszystkim i we wszystkim sama,z ciężarem życia nie do udźwignięcia czasami i z marzeniami o lepszym...Z marzeniami...Nie potrafię znaleźć rozwiązania.Nie chcę być złym człowiekiem...
Wielokropku,wróć proszę tu jeszcze,jeśli zechcesz.Potrzebuję Twoich mądrych słów...Pozdrawiam:)

zaskakujące??????????
MŁODZIAN-nic nie daje oprócz "koła osinowego co by na nim usiaść", i biegasz za nim jak ....z cieczką! a

MĄŻ - jest z Toba (bo sama sobie takiego wybrałaś,bili cie przed ołtarzem gdy mówiłaś TAK?);
i kiedy on wymaga twojej obecności w domu-w koncu on tez moze czegoś chcieć to ty  sie czujesz  zle , wykorzystana i sam Bóg wie co jeszcze...
prosty człowiek ,z przeszłościa -ALE TO TWOJ WYBÓR...!!!!!!!!!!!!!!!
teraz pracuje,wraca do domu i ma jedna babe,którą ciąga nie wiadomo dokąd.

i ty piszesz ,że chcesz być silną kobietą?

przechodzisz klimakterium ,ktore objawia sie zyciowym  niezadowoleniem?

sama ustal swoje priorytety i dopiero wowczas ustal czy potrzebujesz pomocy.

mi to wygląda na wygodnicywo:ten utrzyma ,ten "wytrzepie" i jest pieknie;

grunt to poczucie własnej wartości!

p.s. nie pisz pierdól o jego dziecinstwie.on mógł mieć problemy ,ale w tej sytuacji zachowujesz sie tak jakbyś to ty je miała ,bo  swobodnie nimi zonglujesz jak argumentami na :samowybielenie!

Pisząc o mężu Wielokropku miałam na myśli,że przeszedł wielką metamorfozę od tamtych czasów,kiedy go poznałam/obecnie nie okrada ani mnie,ani nikogo,nie pije,nie bije,w miarę czysto się ubiera,dba o higienę itd...Bo tego wymagałam,jeśli chce być ze mną.
Jest w nim już mniej agresji słownej i werbalnej,natomiast zostało jeszcze trochę innych wad,przez które trudno z nim żyć...
Zrozumiał,że aby coś mieć,trzeba ciężko pracować,więc pracuje i pisząc o poczuciu bezpieczeństwa,miałam na myśli,że zarobione przez siebie pieniądze przyniesie do domu,nie przepije i nie przehula i że nie podniesie na mnie ręki...
Jest wzorem dla tych,którzy go od zawsze znają i którzy patrzą z zewnątrz,bo tak bardzo się zmienił...wciąż jeszcze ludzie pytają mnie,jak to zrobiłam,albo co z nim zrobiłam?
Nie zawodzi mnie w sensie,że nie robi już głupot takich,jak kiedyś i przez które miał wiecznie kłopoty-z prawem,z ludźmi,z sąsiadami...zazwyczaj wiem,co za chwilę powie,albo co zrobi...potrafię zgadywać,czego potrzebuje w danej chwili...i w moim odczuciu dbam o niego,udzielam mu wsparcia.kiedy tego potrzebuje-pomagam,wysłucham(choć sporadycznie mówi),jestem zawsze w domu,z obiadem którego nie ma czasu zjeść i z kawą,której nie ma czasu wypić...mam wrażenie,że go wychowałam i zresocjalizowałam,jednak nie zdołałam nigdy pokochać.mogę już spokojnie z nim żyć,na tyle go znam.Ale nie ma go nigdy,kiedy ja mam problemy,nie czuję jego wsparcia,nie mam partnera...
I wychodząc za mąż nie wiedziałam niestety,kim i jakim jest człowiekiem,że będzie mi tak trudno...Jego rodzina dalej tkwi w patologii,przychodzą do niego wyłącznie,kiedy czegoś potrzebują,tzn.kasy,usługi ,itd.,jest na każde ich zawołanie i zawsze tego potem żałuje,złości się sam na siebie i mówi,że już był tam ostatni raz.Bo np.kiedy się biją,wołają go,a nie policję,a potem spokojnie razem dalej imprezują...Za pieniądze,które im pożyczył i nie chcą oddać...To jest bardzo zagmatwana sprawa,było tam wiele rodzeństwa,wychowała ich ulica,domy poprawcze i zakłady karne,większość mieszka blisko siebie i nie da się uciec przed problemami,w które się wikłają...

A ja mam taki problem:dlaczego nie kocham męża i naszego życia?