Powiedziałam kocham,a on...

widzę,jak codziennie lgną do niego inne kobiety,może mieć każdą...bywało nie raz,że byłam o jakąś zazdrosna...mówiłam wtedy:odejdź,jeśli mnie nie kochasz...a on wciąż,że jestem tylko przyjaciółką,koleżanką,że przecież ma kobietę...po czym mówi mi o zakamarkach swojej duszy,wierz mi-niejeden facet nie umiałby powiedzieć o sobie takich rzeczy,proponuje spotkanie...i tęsknię,i wracam,i on wraca...on do swojej kochanki,ja do swojego kochanka...on mówi,że ze mną jest coś nie tak,ja że z nim...jestem mu wierna,dobra dla niego,lojalna...robię błąd?

ja to rozumiem tak :

Dobrze mu z Tobą, ale bez Ciebie też będzie mu dobrze. Nie trzyma Cię, czyli nie zależy mu na tym, abyś przy nim była.

Nie masz tego czegoś. Nie podobasz się mu jako osoba, z którą mógłby stworzyć związek.

To zdecydowanie nie ma sensu. Tracisz czas na coś, z czego nic nie będzie. Ja bym na Twoim miejscu dała wybór: albo Ty, albo jego partnerka. Oczywiście, że wybierze ją. Prędzej, czy później się to skończy.

Myślę o Tym, że powinnaś przemyśleć sobie czego Ty na prawdę chcesz? Chcesz zasługiwać na miłość mężczyzny, czy chcesz tak po prostu być kochana, chcesz być do pogadania, do pokochania w razie czego? A z drugiej strony, chcesz być z kims kogo nie kochasz? Pewnie, że rozwiązania nigdy nie sa łatwe, ze łatwo to się mówi. Myślę, że powinnas być szczera wobec samej siebie i nie bać się. Szkoda czasu tkwić w związku, który nie daje satysfakcji i szans na zmianę. Świat jest pełen fascynujących mężczyzn - nie ideałów, ale myslę, że warto próbować znaleźć kogoś przy kim poczujesz się wartościowa, nie będziesz miała dylematów i nie będziesz musiała być zazdrosna. Trzymam kciuki i życzę podejmowania słusznych decyzji.

nieraz sobie myślę,że on nie wie,co to znaczy kochać kobietę...że wciąż mu się wydaje,że to jeszcze nie to...czasem myślę,że jest osamotniony...a czasem,że brak mu piątej klepki...bo wierzcie mi,niejedni ludzie po latach małżeństwa nie znają siebie,tak jak my...czy można kochać egoistycznego,zimnego wiecznego chłopca?albo czy idzie się jakoś odkochać,jak zrani?na zawołanie?

Kurcze, a może on wcale tej dziewczyny nie ma?! Tylko tak ściemnił, żeby trzymać potrzebny mu dystans....???????

Chciał Ci powiedzieć, że Ty "tego czegoś" nie masz?
Daje Ci do zrozumienia, że jestes dla niego tylko laską do łóżka?
Tylko po co?? Przecież jest w związku z dziewczyna podobno??
A może inaczej? Może tej dziewczyny on wcale nie ma, tylko tak mówi, bo Ty masz faceta??

Radziłabym: usiąść spokojnie i porozmawiać.
Odpowiedziec sobie na pytania, czy możecie/chcecie być razem naprawdę. Zerwać poprzednie związki i zamieszkać z sobą. Bez jego mamusi.
Jeżeli nie dojdziecie do porozumienia, to należy zerwac ten dziwny związek, oparty na dorywczym seksie, niczym innym.

słaba kobietka - kiedy przeczytałam twój ostatni post przypomniała mi się pewna sprawa sprzed lat (znam ją od Niego) On 24 lata kawaler, Ona 32 lata w konkubinacie z 13 letnią córką. Ona zakochana, On szczerze nie kochł jej, nie chciał z nią być na stałe, seks mu pasował (ona nie zajdzie w ciąże bo jest w stałym związku, doświadczona, wierna) mówił w prost chcę panny, ślubu i dziecka ale nie z tobą. I mimo że opna wiedziała to liczyła na cud - i przeliczyła się po 3 latach powiedział jej żadnych kontaktów mam kogoś, potem się ożenił i ma dziecko jest szczęśliwy , co z nią nie wiem bo to on jest moim znajomym nie ona - ale myślę żę czuła się strasznie.
Tak mi się to skojarzyło bo historie bardzo podobne ale zakończenie jak widzisz smutne dla niej. Myślę że on jest o tyle szczery że mówi wprost pasujesz mi jako powiernica i kochanka ale tylko do momentu gdy ja tego będę chciał i na to masz być gotowa że pewnego dnia powiem żegnaj i nie chcę scen, łez itd..... bo wiesz w co się wpakowałaś. Wiem że to straszne ale ja to tak widziałam wtedy u nich i niestety dziś u ciebie.

Witajcie,wczoraj,kiedy pisałam tutaj o tym,jak się czuję,on w tym samym czasie wstawił na swoim profilu Nasza Klasa zdjęcie.Mało kiedy coś nowego się tam pojawia.Jest to obrazek z netu,małe afrykańskie dziecko umierające z głodu.I podpis,że wyrzuty sumienia zamienią każdą wygraną w porażkę...

Czy on kocha swoją dziewczynę? No, bardzo wątpię... ale z tego co piszesz jasno wynika , że do ciebie też nic nie czuje, chodzi mu wyłącznie o sex i mówi ci o tym wprost. Pewnie że nie chce zrywać kontaktu bo pasuje mu taki układ, a w razie czego zawsze może powiedzieć , że nigdy niczego ci nie obiecywał. Jak dla mnie, to on jest jeszcze strasznie niedojrzały , zwykły palant, gówniarz. Najgorsze jest to ,że ty go kochasz , ale spróbuj o nim zapomnieć na pewno będzie to trudne, ale nie jest niemożliwe.

...miał urodziny.po prostu pojechałam do niego...ze śniadaniem,rano,bez zapowiedzi...nigdy nie był tak szczęśliwy,zdziwiony,spokojny...wiem,jestem słaba-uległam swojej słabości...padło słowo:wierność..."jak mam być ci wierny?mam babę,ty jego..."

Droga Szpilo,powiem Ci,że nie rezygnuję z niego choćby dlatego,że jego obecność w moim życiu daje mi siłę do pokonywania trudności.Kiedy próbuję rozstać się z nim,kiedy dorastam do takiej decyzji,"odbieram" sobie povera...Nic mi wtedy nie wychodzi,samopoczucie bliskie obłędu,najprostsze czynności stają się katorgą.Wystarczy,że mu się zwierzę,pobędę choć chwilę,czasem wymienię z nim spojrzenie,porozmawiam z nim,jak czarodziejską różdżką wracają mi siły do życia.I ja działam na niego tak samo.W moim związku brak od zawsze rozmowy,prawie wcale nie jesteśmy razem,nic wspólnie nie robimy,seks tak nieudany,że całe życie od niego uciekam.Trzymają nas razem pieniądze.Czy to moje nieudane życie będące jedną wielką depresją i udręką nie jest powodem ,że brnę w to bagno?Tak trudno zrezygnować mi z człowieka,przy którym zaspokajam wszystkie swoje życiowe "braki"...

powiedział dziś tak:"dziękuję za wszystko,że jesteś dla mnie dobra.tego się nie zapomina"...

czarna86,kiedy nastąpił przełom,po którym zdecydowałaś się na DETOX ;-)?skąd czerpiesz siłę?pozdrawiam:-)

To tak, jakbys była dla niego matką a nie kobietą... Radzi się Ciebie,prosi o wsparcie, żali ale cały czas mam poczucie że robi to tak, jakby matkę zamienił na Ciebie...Ty też, zauważ to wreszcie, jesteś w związku który jest dla Ciebie opoką(rodzicielską???) a nie związkiem partnerskim...Związkiem z dojrzałym mężczyzną...
Podsumuję;wg mnie oboje szukacie w sobie rodziców a nie partnera na życie...Uciekacie w ramiona rodzicielskie, to regres...
Wybacz,kochana...Ani Ty ani Twój ukochany nie podejmujecie decyzji o"puszczeniu ręki" partnera,z którym jesteście aktualnie. Może, gdzieś w głębi,boicie się albo nie chcecie być  ze sobą?Choćby po to, żeby  nie prysł czar "idealnej miłości idealnego partnera/ki?":

czarnaa86,życie w bajce bez chemii jest możliwe,jednak męczące...pragnę tej chemii,to coś daje mi siłę...

nigdy nie kochałam ojca moich dzieci,to była wpadka z obcym dla mnie człowiekiem...było dziecko,wspólne zamieszkanie,dzień po dniu,rok po roku...tyle lat...aż się zakochałam w zupełnie innym mężczyźnie...nieraz myślę,że przecież nie jest moją własnością,że jeśli zechce-odejdzie i ułoży sobie życie...i co mi wtedy zostanie prócz wspomnień?chcę,żeby moje dzieci odeszły,wychowuję je dla świata,ale nie,aby On odszedł...bo co mi
pozostanie:-(

Jesli tego nie skonczysz będziesz całe zycie tkwic w tak chorym układzie,tylko gorzej będzie jak ci kiedys powie  cos w stylu-wiesz zakochałem sie chce byc z nia itp,co wtedy?co zrobisz?jak sie bedziesz czuła?wtedy nie poradzisz sobie,bedzie bardzo cięzko ......a widze ze juz jest cięzko,juz cierpisz ale masz rodzine,to wszystko skomplikowane ,niestety,zycie nam daje po dupie,ale naprawde im dalej bedziesz brnęła tym gorzej,z drugiej strony on tez częsciowo jest zaangazowany w te sytuacje,musisz miec to cos co go przyciaga,czyli rządzi chemia,u mnie tez o te chemie chodzi,której nie ma w małzenstwie.....tylko zastanów sie czy to wszystko jest warte swieczki,wiem ze cięzko jest skonczyc ,poprostu odejsc...wiem to bo ciągle sie wraca i wraca i wraca,mimo wszystko..............pozdrawiam
Ile masz dzieci?

dziewczyny,dziękuję Wam za każde słowo...dziś chciałabym Was zapytać o to,co myślicie o takich facetach,jak mój kochany?czy to jest normalne,zdrowe,a może naturalne podejście do życia,do miłości,do kobiety...Powiedzcie,proszę...

jesteś jego zabawką, którą może się pobawić odstawić, a potem jeśli tamta lub tamte mu się znudzi\ą wróci do Ciebie dalej się pobawić

pytam siebie o swoje uczucia...widzę,że we mnie jest jakiś straszny problem...przypominam sobie nasze kłótnie,ostre wymiany zdań,gdzie mówiłam,że Go kocham,a On wtedy wpadał w jakąś histerię,dostawał szału...wypowiedział wszystkie możliwe argumenty "przeciw",ranił,upokarzał...myślałam zawsze,że to dobrze,iż szczerze mówię o tym,co czuję,On nieugięcie swoje"nigdy nie będziemy razem,żadnego związku,nie kocham,jesteś NiEnOrMaLnA"...i po wszystko wracał,nie po seks,tylko mówić o swoim strasznym samopoczuciu,o problemach,po poradę...tak naturalne było dla mnie,że mnie potrzebuje,że nie mogę Go zostawić samego...szybko zapominałam krzywdę,nie umiem gniewać się na Niego...czy jestem nienormalna?

dokładnie tak-"jak jest dobrze to Cię nie chce... ALe jak trwoga to do Boga(czyt do Ciebie)",musiałabym być kamieniem,skałą...przypomniało mi się,jak powiedział kiedyś,że lepiej,jak jestem daleko i może z daleka patrzeć na mnie i nie dosięgnąć...hmmm...próbuję od kilku dni znów nie odzywać się do Niego,widać jest o to zły,udaje,że mnie nie widzi(typowe dla Niego),ale jak w pracy w pewnym momencie zaczęły lecieć mi z tyłu,na głowę książki z górnej półki,to tylko On jeden krzyknął:"Boże!!!" i tylko On ten incydent zauważył...zdradził się,że jednak jest czujny:-)i że jednak cały czas ma mnie w polu widzenia:-)...ach,baran z Niego i tyle;-)

czuję się jak nic nie warta rzecz,przedmiot,poczucie mojej wartości spadło do zera...kiedy czytam,co piszecie dziewczyny...jestem nikim,skoro pozwalam traktować się jak byle co...

Kobieto, zajedziesz się.
Proszę, skończ ten "związek" bo sama widzisz, że do niczego dobrego nie prowadzi.
Co z niego masz? Zacytuję:
" moje ciało jest puste... nie mam duszy".

Znajdź w sobie tyle siły i zerwij kontakt z tym chłopakiem. Wyjdzie Ci to na lepsze.

Będę brutalna- jeśli ma naprawdę kogoś, Ty jesteś tą drugą, to "wycycka" jeszcze i trzecią i kolejną..nie ma skrupułów i jak mały chłopczyk trzyma się tej "mamusi" ( pisałaś o traumie z jego dzieciństwa) Chyba musi mieć opiekunkę, która pogłaska, zrozumie, zna problemy ( nawet stan konta).Przypasowałaś mu w tym momencie idealnie.  Może on kiedyś się naprawdę zakocha, ale wtedy będzie to widać- będzie szanował TĘ SWOJĄ JEDYNĄ, a nie wykorzystywał jej miłość, aby rozwiązywać swoje problemy. Chyba że na zawsze zostanie skrzywdzonym dzieckiem. Wiem, że go kochasz, ale nie jesteś dla partnerką, wbrew temu co myślisz, ale mamuśką, sama na to pozwoliłaś.
P.S. Przepraszam, przeczytałam wszystkie Twoje posty jeszcze raz uważnie, bo na drugiej stronie miałam blokadę. Widzę, że to co sama pomyślałam, napisały Ci już życzliwe osoby wcześniej. To o MATCE. Ale chyba coś w tym jest- z powodu braku miłości w Twoim związku, uczepiłaś się faceta, który okazuje Ci chociaż namiastkę tego, co sobie za miłość uznajesz. Ale nie tędy droga. Poczekaj dziewczyno (obojętnie ile masz lat) na kogoś, kto nie odezwie się nigdy do Ciebie słowami które przeczytałam w Twoim pierwszym poście. Życzę Tobie kogoś takiego, a wbrew pozorom, pewnie jeszcze jacyś fajni, mniej narcystyczni i egoistyczni faceci jeszcze są na tym świecie :):) Pozdrawiam serdecznie

Może za miast dobrych wspomnień pamiętaj o tym że ten człowiek Cie nie szanuje.
Może należy przestać się oszukiwać - tu nie ma miłości
Może należy przestać żyć fantazjami a przyjżeć się temu co masz -pisałaś o mężu....

Na pewno praca nad poczuciem własnej wartości.
Kiedyś czytałam że żadna zdrowa kobieta nie pozwala traktować się jak przedmiot.Zbyt bardzo się kocha i szanuje.Po prostu odchodzi.
 
Sama kiedyś byłam chusteczką.Facet jak sam mówił byłam dla niego odskoczniom od rzeczywistości.To była jakaś forma uzależnienia.Wszystko wyglądało tak samo -dzień stawał się piękniejszy,w pracy można było jakoś przeżyć-tak było do czasu kiedy wszystko nazwałam po imieniu.

codziennie myślę o tym,co piszecie kochane,żadnym słowem nie czuję się urażona i za każdą obiektywną opinię dziękuję/tego mi potrzeba/żadna z Was nie pozostawia cienia nadziei,nikt nie daje szansy/rozumiem to i całą sobą krzyczę:"nie chcę być poniewierana"/nie znam jednak innego życia,tylko pełne przemocy,wulgaryzmów,nie widziałam nigdy w swoim domu miłości,szacunku i być może dlatego to wszystko wytrzymuję przez tyle lat,bo widziałam,że idzie tak żyć/jak wygląda miłość?jak zakochany mężczyzna kocha kobietę?nie wiem.../o moim obecnym partnerze życiowym powinnam założyć osobny wątek,może dojrzeję do takiej decyzji...z nim odbyłam tylko raz w życiu rozmowę o nas,raz mnie słuchał,a ja płakałam/to było po sprawie sądowej o alimenty na dzieci,rozeszliśmy się wtedy,miałam zostać sama,jednak wrócił/nikt wtedy nie popierał naszego rozstania,wrócił/i trwam dalej w tym związku bez miłości/My World,pytasz,co zrobię,jeśli ukochany zechce się ożenić?wiesz,chciałabym ocalić przyjaźń,być wtedy Jego przyjaciółką,bo jednak oprócz tych złych chwil są i dobre,nie piszę tu o nich/czy nie lepsze to rozwiązanie,niż udawanie ,że jesteśmy dla siebie obcy?
nie wiem już,czy bardziej krzywdzi mnie On swoją brutalną prawdą,czy ja Jego swoją miłością/"będę zawsze i tylko twoim przyjacielem"...a ja pragnę Go na własność,w tym problem...

mam na myśli,że chciałabym doczekać takiej kolejności zdarzeń,znaleźć w sobie taką mądrość i siłę,aby nie stać się z Nim obcymi ludźmi,lecz przyjaciółmi,cokolwiek życie przyniesie...

Wiesz,myślę że on ma już dość.Męczy go ta cała sytuacja,daje Ci to do zrozumienia.Zastanawiasz się co miało być w miejscu trzech kropek a on po prostu Tobą manipuluje.Słuchaj co on do Ciebie mówi...

może ....mnie znienawidzisz za to co Tobie robie.
Kobieto czego ty potrzebujesz zeby się obudzić i OLAĆ GO?!!!

Potrzebuję Kochani Waszych słów i opinii tu,na tym forum...żeby się obudzić,nauczyć jakoś żyć od nowa...I opinii mężczyzn-Twój post drgrab5 jest dla mnie ważny,bo zaczynam mieć nadzieję,że fajni faceci jeszcze są na tym popapranym świecie:-)