Powiedziałam kocham,a on...

wiecie,w moim obecnym stałym związku jestem szanowana,spokojna,mam poczucie bezpieczeństwa,a problemy chyba typowe dla mamy dorastających dzieci/tylko wsparcia duchowego nie mam,z kim porozmawiać,pobyć.../nigdy nie zakochałam się w ojcu moich dzieci,istnieje między nami przepaść,nieraz myślę,że wystarczyłoby go pokochać jak tamtego i byłabym szczęśliwa...i nie umiem,nigdy nie umiałam:-(
drgrab5-jesteś wrażliwym mężczyzną,chyba tacy ludzie jak ja i Ty mają gorzej,świat jest zbrutalizowany,a my jakby nieprzystosowani,prawda?
daria1968-czytając Twój ostatni post przez chwilę nie mogłam wyczuć,czy to o sobie piszesz,czy o mnie...o tak,mój ukochany też opowiada mi o problemach ze swoją kobietą,kiedy i czym go zdenerwowała itp.,a niedawno nawet o tym,że ona ma zamiar być ze swoimi rodzicami,gdyby okazało się,że będzie dziecko,bo tak miałaby łatwiej,niż mieszkając z nim...nie zgadniesz,co on na to(tak mi opowiadał)-znajdę sobie taką,która zamieszka ze mną i z matką,ze mną będzie i z dzieckiem u mnie...a ja się tylko zastanawiam jaka musi być ta jego dziewczyna,skoro dalej chce z nim być?gorsza ode mnie(tzn.bardziej zagubiona),bardziej samotna,skołowana?na pewno obrzydliwie bogata,wiem na pewno...kiedyś zapytałam,dlaczego z nią jest,odpowiedział:bo mnie kocha,jest wierna,ma ładny samochód,nie jest głupia i dobrze ją znam,chyba wystarczy?
a więc nie dla mnie jednej jest draniem,tyle tylko,że dla niej lat 8,dla mnie 4...

Witam:-)
ma problemy z życzeniami przy każdej okazji,nie pamięta,jak się upominałam nie wiedział jak powiedzieć i co...
ale teraz,kiedy między nami nic nie było,na święta pięknie napisał...na Nowy Rok jeszcze piękniej...pomyślałam sobie:"o nie!a więc umiesz!",odpisałam wierszykiem i koniec/spotkaliśmy się w pracy,był jakiś nieswój,a ja nic...po południu sms o pierdołach,byle by jak zwykle nawiązać rozmowę,ja na to:"nie mam obiadu,czasu itd.",a on pisze i pisze...ja nic i tyle.
wczoraj czułam się silna i spokojna,napisałam do niego pierwsza,że jeśli chce rozmawiać,to teraz...o matko!chciał całe popołudnie,aż w końcu chciałam spać,a on jeszcze pisać...moja wypowiedź brzmiała mniej więcej tak:"przy tobie,przez te lata straciłam poczucie własnej wartości i szacunek do siebie samej.WIEM, NIGDY NIE BĘDZIEMY RAZEM,WIEM ŻE MNIE NIE KOCHASZ.wiecznie mnie krytykujesz,obrażasz,poniżasz...będę blisko,zostańmy przyjaciółmi.ułóż sobie życie z jakąś mądrą,dobrą,spokojną kobietą.ja chcę mieć spokojne życie,przeżyłam małe dzieci,mam dom,ludzie mnie szanują,chcę leżeć i pachnieć;-),a seks,co tam seks,bez tego idzie żyć.lepiej wcale,niż byle jak."itd.itd.
"ooo!lepiej wyjdź na dwór,przewietrzysz się,dobrze ci to zrobi"i "jestem wystarczająco mądry,żeby nie spiepszyć sobie życia.co do seksu,to bez tego raczej nie idzie żyć".gdyby ująć jego wypowiedź w jednym zdaniu,to nic nie będzie zmieniał w swoim życiu,bo tak mu dobrze...
oczywiście chciał się spotkać,a ja nie.

Jak dla mnie to on Cię wykorzystuje. Pomyśl co jest dla Ciebie dobre.

co za facet! to niech zacznie się z siostrą spotykać!:)
tzreba było mu powiedzieć, że akurat z tym kierunkiem nie było Tobie po drodze

ja chyba zwariuję!co on wyrabia?!zrobił się romantyczny,w pracy nie odstępuje mnie na krok,bez przerwy pisze i chce się spotykać...w sobotę nie spotkał się nawet ze swoją kobietą i czekał na mnie...nie poznaję go...
i jestem nieugięta:-)

"teraz poczekamy cierpliwie,aż Pani będzie chciała spotkać się ze mną"-napisał maila
"jestem cierpliwa"-odpisałam
jego znajoma ma pieski do wydania/na samym początku naszej znajomości mówiłam jak marzę o piesku.../ma w telefonie zdjęcia.../wybierz sobie jakiego chcesz...
hmmm...bywa kochany jak widzicie,ale odmówiłam...

"nigdy sie tego nie doczekasz bo juz sie z Toba nie spotkam i kropka" gdybym coś takiego przeczytał, to bym stwierdził że jednak nie będę się narzucał i jak kropka to kropka. Sorry ale niektóre porady są...

hmmm...codziennie go widuję,tu jest problem,bo wciąż mnie zagaduje...najlepiej byłoby odsunąć się zupełnie z pola widzenia i zobaczyć,jak to będzie...
tproud-powiedz mi,jako mężczyzna...powiedz jak zrozumieć zachowanie faceta,który szuka wszędzie mojej obecności,nie daje zapomnieć o sobie,prosi o spotkania,jest nam dobrze w łóżku i nie chce związku?czego on się boi?bo rani mnie chyba dlatego,że boi się czegoś?jak zrozumieć faceta?a jeśli nie kocha,to po co mi to robi?

Slaba kobieta, on cie nie rani poniewaz sie czegos boi. On cie rani poniewaz nie zalezy mu na tobie. Szanuj sie i nie pozwol na to, abys nadal byla jego maskotka. Gdyby mi mezczyzna napisal cos w stylu "trzeba miec to cos w sobie zeby mnie zdobyc" to bym sie usmiechnela i pomyslala, ze to jeden z najbardziej zakompleksionych mezczyzn jakich w zyciu poznalam.
A to, ze go widzisz w pracy...coz...zawsze jesli Cie zagaduje, mozesz kulturalnie i uprzejmie odpowiedziec "Przepraszam cie X, bardzo chetnie bym porozmawiala, ale jestem troszke zajeta". Tylko ty jestes w stanie sobie z tym poradzic, my tu mozemy ci tylko doradzic. Tak czy inaczej, zycze powodzenia:)

Chce odzyskac nad toba wladze, ktora stracil, tylko tyle.. Jak przeczytalam kilka tekstow, ktore ci serwuje, to nie moglam uwierzyc, ze mozna w ogole lubic takiego goscia, co dopiero kochac.

Tak na początku był taki uroczy,rozkoszny,zagubiony,potrzebujący -taki w sam raz do zaopiekowania.
  Rozpamiętujesz,wspominasz właśnie tego którym mogłaś się zaopiekować a zupełnie zapominasz o tej jego drugiej naturze.Tej która kłamie,manipuluje,rani,krzywdzi,wykorzystuje.Nie tylko Ciebie ale i tą drugą kobietę.Wydaje Ci się że jesteś w lepszej sytuacji niż tamta ale prawda jest taka że obie jedziecie na tym samym wózku.Facetowi wydaje się że mu wszystko wolno,że mu się należy.
  Ty jesteś mamusio- kochanką a tamta ma to czego ty nie masz szmal -ale się facet urządził.
Czy nie masz czasem poczucia że to strata czasu?Ze może po drodze coś Ci umyka ,coś tracisz.
Przytrafiło mi się coś takiego kiedyś.Miłość do syna pomogła mi się z tego otrząsnąć.Nie mogłam okłamywać osoby która jest mi bardzo bliska.Jestem za niego odpowiedzialna i to on jest na pierwszym miejscu nie mogę go zaniedbywać.Kłamstwo ile w tym wszystkim jest kłamstwa .Z tym czułam się najgorzej.Nie miałam poczucia winy że dotyka mnie inny mężczyzna niż mąż,przychodziłam do domu uśmiechnięta szczęśliwa.Ale nie dawało mi to spokoju że robię coś czego nigdy wcześniej nie robiłam -kłamałam.Tyle razy obiecałam sobie że już nigdy więcej się z nim nie spotkam -a potem gnałam.W końcu to zrozumiałam - że pozwoliłam się omotać.To nic więcej jak uzależnienie od mężczyzny.W takim czymś nie ma mowy o szacunku, prawdziwej bliskości

Słaba kobieta - miałam bardzo podobnie, też zaczęło się w pracy, też mieliśmy partnerów, potem już nie i kiedy bylismy wolni i myslałam że bedzie dobrze i żyli "długo i szczęsliwie" on znalazł inną, nie odzywałam się, nie odbierałam jego tel, nie odpisywałam na ski i maile przez 2 m-ce, potem wymiekłam i teraz on ciagle, dzwoni, pisze, czasem sie spotykamy, opowiada o wszystkim, nawet o tamtej, ma mnie za przyjaciółkę i powiernicę sekretów, po co Ci to? żadnej przyszlości wspólnej to nie wrózy a tylko dalsze cierpienie, z takiej "pseudo przyjaźni" nic nie bedzie, bo jeżeli jedno jeszcze kocha to nie mozna sie przyjaźnić bo wtedy okłamujesz samą siebie, nie rań siebie, nie zadawaj sobie bólu, nie biczuj się, postępuj dalej konsekwentnie i stawiaj warunki, facet zawsze biegnie za niedostępną kobietą a taka "mamuska" działa na niego odstraszająco.

Nie rozumiem dlaczego ty ciągle wspoinasz to jaki on był na początku? a nie dostrzegaż jaki był później... wiesz to tak jakby Twoje życie zatrzymało się w tamtym momencie i nie docierało do Ciebie ile krzywdy Tobie wyrządził takim traktowaniem...
zobrazować??
W wieku 18lat byłam super szczupła atrakcyjną blondynką... mineło pare dobrych lat... zmieniłam się.
Teraz jestem  szczupłą(nie tak jak kiedyś-ale gruba nie jestem) atrakcyjną brunetką! mój świat to tu i teraz a nie co było kiedyś!!

Proszę przemyśl to, bo jeszcze długo możesz siętak ranić...

przecież z tamtym też nie masz spokojnej przystani - tak naprawde wcale tego nie chcesz
Mąż się zmienił -macie jak sama mówisz piękny dom,mąż Cie prawie nie zawodzi,dzieci nie sprawiają kłopotów wychowawczych -  Tobie się chyba nudzi.Potrzebujesz z jakiegoś powodu trudnych elementów.Lubisz dokonywać wydawałoby się rzeczy niemożliwych - zmieniać drugiego człowieka.Pierwszy kryminalista -był ciekawy bo trudny.Teraz kiedy się zmienił znalazłaś drugiego.

Jakim cudem zwiazalas sie z czlowiekiem z marginesu, nie kochajac go, nawet nie lubiac?

moi rodzice w żaden sposób nie akceptowali nieślubnego dziecka..."wolałabym zdechnąć i zakopać się na cmentarzu,tam zgnić,niż doczekać,że będziesz miała dziecko za pannę"-moja mama

krótko i mało go znałam,nie podobało mi się jego zachowanie,pokłóciłam się z nim i rozstałam...

po kilku dniach okazało się,że jestem z nim w ciąży...zabrałam swoje rzeczy i poszłam mieszkać do niego...zobaczyłam dokąd przyszłam i od tamtej pory do dziś otwierają się jeszcze wciąż moje oczy na nie poznane,bądź wydarzające się bez przerwy zdarzenia dotykające mnie mniej lub bardziej bezpośrednio-zdarzenia niemoralne,nieetyczne,wulgarne,kryminalne,straszne...w tym żyję,to widzę,słyszę,znam,od tego się odcinam,uciekam,nie akceptuję,to mnie wykańcza...
rodzice nie odwiedzili mnie do porodu ani razu,jego rodzina kupiła obrączki,wyszłam za mąż za nieznanego mi dobrze człowieka z nieznanego mi środowiska...
pamiętam co myślałam w dniu ślubu rano:"może go pokocham,jakoś się w nim zakocham,jakoś  dam radę"
dałam radę wyjść na ludzi,ale nie pokochać...
dlaczego jestem z nim?nie mam dokąd pójść,nie mam za co utrzymać siebie i dzieci,mamy dach nad głową...poczucie stabilności finansowej...
mąż ?nie wiem,co wie...nie rozmawiamy,komunikujemy się na zasadzie co i kiedy trzeba załatwić,więcej go nie ma,niż jest...oboje pracujemy,mijamy się...a jak jest,to nieobecny duchem...
słowa mojego męża:"jak będziesz chciała mnie zostawić,zabiję ciebie,dzieci i tamtego,bo jesteś moja,nie boję się kryminału","dobrze mi z tobą"...
kocham innego...
"tonący brzytwy się chwyta"

chciałabym zasnąć i nigdy się nie obudzić...dzieci mnie budzą do życia jak Anioł Stróż...

słaba kobietka co wiesz o psychopatach?

Powiedz mi jedno, skoro nie układa się z mężem, jesteś nieszczęsliwa w tym związku itd. ok, każdy ma prawo do szczęścia... To odejdź od Niego i znajdź sobie faceta który pokocha Ciebie a Ty Jego. Ale po co kurczowo trzymasz się typa który Cię poniża??? Czy nie zasługujesz na kogoś lepszego? Tylko błagam nie mów, że go kochasz! Bo na miłość boską co to za uczucie do faceta, który traktuje Cię jak przedmiot?! Jak czuje że Cię traci to stara się pisze i Bóg wie co jeszcze! Ale jak odzyska nad Tobą kontrole to jest powrót do szarej rzeczywistości... Bądź w życiu szczęśliwa, ale wydaje Mi się że przy nim to szczęście nie jest możliwe

Ja zaczynam w końcu siebie rozumieć.Powoli zaczyna mi świtać dlaczego wybieram mężczyzn niedostępnych,takich którzy boją się bliskości.Zbliż się ale na chwile ale tylko wtedy gdy będę miał z tego określone korzyści potem spadaj.
  On się Tobą bawi -a Ty odbierasz to jako dowód uczucia...
A sprawdż jak się zachowa gdybyś mu powiedziała że np jesteś w nim w ciąży,albo jesteś w nim tak zakochana że zdecydowałaś się odejść od męża i natychmiast zamieszkać z nim.Jestem pewna na sto procent że skończyły by się " maślane" oczy

...a jednak drżę jak osika o niego,bo jest chory...problemy ze słuchem:-(...nie wiem,czy przejdzie badania okresowe...
zostanie,czy odejdzie?

gdyby teraz powiedział,że chce ze mną być,odpowiedziałabym,że nie ufam...i że nie zostawię wszystkiego,co sobie w życiu wypracowałam dla kogoś,kto nie uszanował mojego uczucia...zostańmy przyjaciółmi...

może wreszcie otworzyłaś oczka:)

cierpię straszne męczarnie,nie jest łatwo patrzeć na jego uśmiech...mam nadzieję,że wystarczą mi pytania i odpowiedzi,co lepsze i co robić...najgorzej będzie pewnie w Walentynki,wiecie jak to jest...:-(

przypominajcie mi często,jak "wymiękam",o tym,że on mnie nie kocha...to mi pomaga:-)

i to czasem powinno zmienić się w zawsze:)

kobietko, jestes naiwna- nie pisze tego, zeby cie obrazic, pisaly to tez moje poprzedniczki..
Powiedz mi dlaczego?.. tym wszystkim jestes zemczona, i napewno krzywdzisz dzieci!! dla nich tez nie jest wszystko takie samo jak kiedys.. bo ich mama nie ma czasu na nic, jest wiecznie zmeczona, moze wrzuc na luz, wez urlop i wez dzieciaki gdzies, odpoczniesz fizycznie i psychicznie..
Kiedy jestes taka zmeczona, gdzie on jest? no pytam sie gdzie.. gdyby cie kochal bylby przy tobie ! Przytulal, calowal, ale tak nie jest, nie kocha Cie..

Moze sa jakies szanse na odbudowanie malzenstwa? moze to w tobie tkwi  problem, a nie w mezu.. ty zaslepilas sie tamtym czlowiekiem, i nie zauwazalas sygnalow wysylanych przez meza..  jak to jest?

kobietko, jestes naiwna/pewnie tak...nie obrażę się ani troszkę:-)
wszystko takie samo jak kiedys/nieprawda,zawsze od początku byłam zmęczona,nigdy nie miałam na nic czasu,nigdy nie byłam na urlopie ani na wczasach,jak wrzucałam na luz,mój dom tonął w śmieciach,stosach brudnych talerzy,prania...dzieci chodziły brudne,głodne...długo by opowiadać...wierz mi,jeśli na prawdę masz dopiero 19 lat i spokojny,ciepły dom,to nigdy mnie nie zrozumiesz...gdzie mam wziąć dzieci?jedyne miejsce,gdzie swobodnie mogę pojechać bez męża to moi rodzice...o rodzicach pisałam wcześniej,odwiedzam ich mimo wszystko...
Kiedy jestes taka zmeczona, gdzie on jest? /jest u siebie,albo u tamtej...nie wiem...nigdy nie miał szansy przekonać się,jak jest ze mną,bo nie dał sobie takiej szansy...co on tam wie?
Moze sa jakies szanse na odbudowanie malzenstwa? moze to w tobie tkwi  problem, a nie w mezu.. /problem tkwi chyba już wszędzie...jak dzieci przychodzą do mnie z każdą najmniejsza pierdołą i mówią:"tata nie umie czytać","tata i tak mnie nie słucha","tata jak zwykle nic mi nie odpowie"...potem on przychodzi i pyta mnie o każdą pierdołę nie umiejąc podjąć żadnej decyzji samodzielnie...na wszystko ma jedną odpowiedź:"obojętnie" i drugą"nie bryncz"(co znaczy bądź cicho),ewentualnie okraszone k...a
pewnie,możemy dalej żyć...nie pije,pracuje,tylko jakoś tak chłodno w tym domu i nigdy nie było inaczej...nigdy...
choć...dla tamtego chciało mi się dbać o siebie,byłam radosna,szczęśliwa,dzieci mówił mi nie raz,że ładnie wyglądam...chciało mi się żyć...miały szczęśliwą mamę...choć przez chwilę...
wiem,trudno to zrozumieć,pewnie wydaje Wam się,że jestem uparta jak osioł,nic nie dociera do mnie itp....ale tak właśnie przy nim się czułam,a on przy mnie,bo sam mi to mówił...wiecie jak trudno zabronić sobie samej małych chwilek szczęścia?a nich tam,jego strata...jakoś trzeba dalej żyć:-)

ty jesteś Matka Teresa-powiedział kiedyś jeden mój kolega od czasów przedszkolnych...

kolega fajny,wesoły,nieszkodliwy;-),ale być Matką Teresą nie jest za fajnie...

a on znów przerwał milczenie...od ostatniego mojego sms z prośbą,żeby dał mi spokój i że chcę być sama,do dziś był spokój...i nie wytrzymał...cytuję:"co tam słychać w świecie seksu i biznesu"

milczę,choć mam ochotę wygarnąć mu parę formułek...

popłakałam się daria...o moje marzenia nigdy nie pytał:-(

pisał dziś kilka razy,milczałam...w ostatnich jego słowach wyczułam jakby rozkładał ręce w beznadziei..

paulina20 "Na życiowym zakręcie " też kupiłam na wyprzedaży - wspaniała książka. Daje nadzieje kobiecie takiej jak ja.Żałuje teraz tych lat które straciłam na użalaniu się nad sobą,chodż  czasem znowu mam ochotę schować się pod kołderkę.Pragnę kochać a przecież miłość ma różne oblicza,prawda?

Ja też przeczytam