Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Witajcie Drogie Dziewczyny,
Przepraszam, nie pasuję do tego forum... chyba, że w roli "tego złego"
Żona niedawno powiedziała, że jest kobietą kochającą za bardzo, a ja staram się dociec o co Jej chodziło.

Moja historia ma wiele stron, z każdej wygląda inaczej, można ją opowiadać od początku, od środka, albo od ostatniego roku. Inaczej wygląda gdy Ona o tym opowiada, a zupełnie inaczej gdy ja dodaje swoje. Prawda w tym przypadku na pewno nie leży pośrodku, ale fakty są dość proste:
F1. Zdradzała mnie z innymi.
F2. Miała długi romans, którego za nic nie chciała przerwać. Dość poważna sprawa - "kocham cię" i typ podobne głupoty.
F3. Terapię małżeńską potraktowała jak żart
F4. Znalazłem kilka Jej profili na portalach randkowych.
F5. Przez wszystkie lata małżeństwa nie było innych kobiet w moim życiu.

A teraz, Drogie Panie, powiedzcie mi:
P1. Dlaczego Ona uważa, że jest KKZB? Dla mnie jest kobietą kochającą zbyt wielu... ale to już drobna złośliwość
P2. Jak to się ma do tych wszystkich Jej zdrad? Czy można to połączyć w spójny obraz, bo ja widzę tu sprzeczność
P3. Czy to jakaś choroba psychiczna, czy też kobiety kochające za bardzo tak mają?
P4. A może swoje zachowanie podciąga pod grupę kobiet, które naprawdę trafiły na psychola?

Domyślam się do czego służy to forum - zrzesza grupę osób z podobnym problemem, ma dawać wsparcie i pomagać w wyjściu na prostą.
Niestety termin KKZB nie jest poruszany wśród męskich rozmów, stąd jedynie u was mogę znaleźć pomoc.
Jako facet mam nadzieję na logiczne wyjaśnienie moich wątpliwości, proszę o coś więcej niż "spadaj palancie"

Pozdrawiam was wszystkie i trzymam kciuki,
buźka.

Drogi Samcu (piękne, urocze, bajeczne)!

Czy Twoja żona nie jest moim byłym partnerem?

Czy chcesz być moim partnerem?

Co do reszty:

P1. Dlaczego Ona uważa, że jest KKZB? Dla mnie jest kobietą kochającą zbyt wielu... ale to już drobna złośliwość

To nie złośliwość, to fakt.

P2. Jak to się ma do tych wszystkich Jej zdrad? Czy można to połączyć w spójny obraz, bo ja widzę tu sprzeczność

Spójny obraz? Nie będę się wyrażać.

P3. Czy to jakaś choroba psychiczna, czy też kobiety kochające za bardzo tak mają?

Oooo, wypraszamy to sobie - my nie jesteśmy psychiczne. My mamy na odwrót - kochamy monogamicznie tylko niestety nie tych, co trzeba i niestety za bardzo, tak bardzo, że aż o sobie zapominamy.

P4. A może swoje zachowanie podciąga pod grupę kobiet, które naprawdę trafiły na psychola?

Zdecydowanie chce się dziewczyna dostać tylnymi drzwiami do elitarnego klubu. Z taką rekomendacją niestety nie wydamy jej legitymacji.
Powiem Ci natomiast coś śmiesznego - jeśli mimo całej wiedzy na jej temat nadal przy niej tkwisz i wierzysz we wszystkie pseudonaukowe bzdury i podszywanie się pod KKZB, to Ty jesteś Mężczyzną Kochającym za Bardzo. Witamy w klubie!

A co typowe dla KKZB, Samcu, to to, że w obliczu kryzysu w związku to właśnie my szukamy przyczyn, rozwiązań, terapii, drążymy, chcemy ratować, ciągniemy za uszy coś, co dawno umarło (czyli reanimujemy trupy). A ta druga strona spokojnie robi "swoje" i ani myśli zagłębić się w siebie, współdziałać, współratować, współreanimować. Na odczepnego tylko zrobi skruszoną minkę, uroni łzę i wymyśla różne nie mające nic wspólnego z rzeczywistością niby-medyczne wyjaśnienia - KKZB, rozdwojenie jaźni, odreagowywanie moelstowania w dzieciństwie lub nerwicę macicy. Tak sobie kombinują podczas gdy ja to mazywam rozpasaną głupotą. Wydaje im się, że wolno im wszystko, tylko dlatego bo mają na to ochotę I JUŻ. Jak 5-letnie rozwydrzone dziecko - będzie tak manipulować bezbronnymi rodzicami, aż dostanie i samolocik, i samochodzik, i misia a na deser jeszcze czekoladkę.

Witaj Samcu.
Jedno pytanie: jakim cudem ciągle z nią jesteś?
Na pewno ona nie jest kkzb.
Na pewno ta przypadłość nie jest chorobą psychiczną.
Z całą pewnością owa "ułomność" nie polega na tym, co opisałeś w punktach od F1. do F5.
Na czym polegają Twoje wątpliwości, oprócz problemów z klasyfikacją słabości charakteru małżonki?

Przepraszam bardzo, mnie nie poniosły. Historię poznam chętnie, ale fakty wskazują na raczej niekonwencjonalną odmianę kkzb u partnerki Samca. To wszystko. Dlatego bardzo ciekawi mnie jego spojrzenie na związek. Pewnie trudny. Być może również za jego przyczyną.
Samcu, czekamy na Twoją historię.

Ach ten samarytanizm, spontaniczność, nieostrożność, impulsywna (kompulsywna) emocjonalność i te inne składowe ...

Dopiero co ogarnęły się, że w fotelu nie siedzi wrak, tylko manipulant, a już popadają w kolejną skrajność.
Poczekajmy, co Pan nam powie.
Będzie więcej słów do przeczytania, to i wnioski ogólniejsze można zaryzykować.

No jak tak se nas poczyta, to:
F1. nic nie napisze
F2. pomyśli, że to jednak schorzenie psychiatryczne
F3. wróci do prawdziwego logina (za dobrze ogarnięty - boldować od pierwszego posta potrafi, mi to zajęło ładnych kilka tygodni )

Twoje miejsce przy komputerze powinno zostać zdrenowane, Niekochana. Teściowej może się przelać przez sufit.

Spektakularnie byłoby na TV, nagłe spięcie. A to tylko nietrzymanie moczu.

Coś Królowych dzisiaj nie widać. Zniżka formy? Bo ja jakoś na podkuchenną względem entuzjazmu się kwalifikuję.
Jedna tylko Anhedonia nam dzisiaj przyświeca sukcesem.

Ja utargowałam po dychu za dobę u wynajmującego lokum. Też sukces, w dodatku wymierny - finansowy.

Eeeee.... to ja jednak będę ćwiczyć te mięśnie Kegla

Rozumiem, też się cieszę

Oki - piszesz, że opowiesz SWOJĄ wersję, a ciągle "żona mówiła".

Twoją wersję poproszę.

Od razu zastrzegam, że wierzę na słowo, że piszesz prawdę. Ale ryzykantka ze mnie...
F6-F9: Nie ma nic wspólnego z kkzb - wręcz przeciwnie to typowe cechy psychofaga płci dowolnej
F10 - ??? Za mało danych

Heh.... no rozbawiłeś mnie tym "dlaczego nie ma forum...."  - ano dlatego, ze większość Panów niestety ma problemy z komunikowaniem się i uzewnętrznianiem swoich problemów. Bo - dlaczego tu jesteś?

Jeśli oczekujesz odpowiedzi na swoje pytania w kontekście osoby Twojej żony - to nie ma to najmniejszego sensu.
Na podstawie tego, co napisałeś można jasno stwierdzić, ze Twoja żona z pewnością nie jest kkzb.

Moim zdaniem - powinno Cie bardziej zainteresować, czy Ty masz jakiś problem. Bo chyba już wiesz, że problemów żony TY nie rozwiążesz, prawda?

Upsss... nie zauważyłam ostatnich dwóch zdań.
No jeśli Ty w ogóle nie rozumiesz kobiet - to masz problem, zdecydowanie. Jak masz zamiar wchodzić w relacje, budować związek z kimś, kogo zupełnie nie rozumiesz? Niewykonalne - zapewniam.
A ostatnie pytanie - to jawna prowokacja, prawda? A czy wszyscy mężczyźni są tacy sami? Jesteś taki sam, jak ten, z którym żona przystawiła Ci rogi? Jeśli tak - śmiało rób to samo - jak radzi zona. Przywalaj rogi innemu facetowi.

Taka jest natura faceta - musi to zrozumieć, dopiero wówczas jest w stanie podejmować sensowne decyzje. My nie mamy kobiecej intuicji, nie rzucamy też kostką. Decyzje podejmujemy głową

Problemów żony nie rozwiążę, problemów małżeństwa też już nie. Dlaczego drążę? ... by nie popełniać kolejnych błędów w życiu, by wyciągnąć nauczkę, by kolejna miłość nie rozsypała się jak domek z kart.

Ale (niestety) interesują mnie wyłącznie kobiety. W tym właśnie problem, że trzeba choć trochę pojąć "o co tym babom chodzi"?

P1. Jeśli coś jest ważne, to poświęcam temu czas. Czy próbowałem wystarczająco? Zawsze można było lepiej.
P2. Pewnie tak, ten "inny świat" wydaje się dużo lepszy... byle to nie była Fata Morgana.
P3. Bo KKZB nie są w stanie dać szansy? Zielonego pojęcia nie mam dlaczego mówiła mi jedno (spróbujmy), gdy dokładnie w tym samym czasie pisała miłosne sms'y do jakiegoś kolejnego kretyna. To właśnie chcę zrozumieć. Potraficie szafować słowem "kocham cię" na lewo i prawo? Pytam, bo naprawdę nie rozumiem i nie jest to żadna prowokacja.
P4. Była miłością mojego życia Czasem brakuje mi Jej. Nadal jest w moim sercu

Nie o to pytałam, Samiec. Czytaj z ruchu moich warg - co ona Ci dawała TAKIEGO, że mimo wszystkich podłości tak kurczowo się jej trzymałeś?

Miłość życia to bardzo enigmatyczne. Kombinuj. Nie wiem, może była piękna i było Ci miło pokazać się z nią wśród ludzi (czyli podbijała Ci ego), albo świetnie gotowała i zarządzała domem (czyli czułeś się zaopiekowany), albo często Cię komplementowała (czyli czułeś się dowartościowany). Kombinuj, Samiec.

Jak już się dowiesz za jakie deficyty sprzedałeś swoją godność i ładnych parę lat życia, będziesz mógł świadomie szukać dalej i nie obawiać się kolejnej historii z domkiem z kart.

Naprawdę chcesz usłyszeć odpowiedź na to pytanie? Od zdrowiejącej kkzb?
To coś Ci powiem - poczytaj starsze posty w tym wątku, to zobaczysz, co 'potrafi" kkzb:
- znosić bicie, picie, upokarzanie, zdrady
- udawać, że wszystko powyższe się nigdy nie wydarzyło
- wierzyć  w nawet najbardziej absurdalne uzasadnienia
- potrafi poświecić wszystko dla psychofaga - nawet dobro własnych dzieci
I duzo, dużo więcej - tak wygląda chora "miłość" kkzb
Wszystko to oczywiście pod powiewającymi sztandarami MIŁOŚCI DO NIEGO.

I jeszcze jedno - to nie tylko problem kobiet. Mężczyzn tez dotyczy.

I to nie jedna... choc cały dzień pracowała i siedziała przy kompie, a plecy ja bolą aż pieką

Edit
Nie przesadzajmy z tą szlachetnością
Robimy to tez dla siebie, żeby sobie powtórzyć nauczone lekcje i przypomnieć czego nie wolno

Dobranoc, kochana

No dobra - już się przesuwamy w ławeczkach...
Siadaj koło nas - witamy Cię w naszym elitarnym klubie.

P.S. Ale może coś więcej powiesz o tych wyrzutach sumienia i Twoich błędach? Bo może jednak zasłużyłeś?

Rany, Dziewczyny, jak się męczę!!! Jak potępieniec. Czy jestem potępiona? Czy to się kiedyś skończy? Zaczynam już tracić cierpliwość do samej siebie. Ileż można kręcić się w kółko? Ten narkomański stan narasta już któryś dzień. Rozpoznaję go, kiedy wraca jadłowstręt i już wiem, że będzie źle. Potem gula w gardle, mózg ściśnięty imadłem i te pieprzone filmy z tamtego życia, wszystkie gatunki świata w zmiksowanym montażu ? science fiction, melodramat, podróżniczy, dokumentalny, dreszczowiec, detektywistyczny, pornol, groteska, film akcji ? wszystko, co chcecie. Broniłam się (jak to wilczyca) ale wczoraj szala się chybła. Stałam w kolejce do kasy na stacji benzynowej. Za mną stanął facet używający tej samej wody kolońskiej co psychofag ?. Musiałam wyjść na zewnątrz i przeczekać aż tamten zapłaci. Jednak proces wystartował, równia pochyła, koniec, wszystkie klocki rozsypane. Od wczoraj demony w moim mózgu zaczęły swój chory taniec. Samoodpalający się i samonakręcający się stan głodu. Nic nie pomaga i nie ma co się oszukiwać, że to PMS. To, fak, normalny głód odstawienny.  Zaraz pójdę po ścianach.

Jezu, jak to dobrze, że Was mam. Czy ktoś normalny zrozumiałby taki chory zygzakowaty stan? Nikt. Ja sama go nie rozumiem. Najchętniej zafundowałabym sobie jakąś małą chorą jazdę ?na igle?. Wiecie, coś z kategorii On ? dziura w ścianie, JA ? I love the way you lie?. Już wiem, co czują ludzie, którym usunięto krtań z tytoniowym rakiem a oni przez rurkę w gardle ciągną w szpitalnym kiblu fajkę.

Tylu mądrali po świecie chodzi ? naukowców, medyków, czarodziejów, a żaden nie wymyślił recepty na taką prostą sprawę. Przecież chyba wystarczy wyciąć z mózgu ten jakiś kawałek zwoja, który jest odpowiedzialny za cały ten pierdolnik ? wspomnienia, tęsknoty, nałogi, filmy. Albo wypalanka przy pomocy stężonego H2SO4. A takim jak my powinno się w ogóle zostawiać tylko hipokamp odpowiedzialny za pamięć krótką i po kłopocie. Tak żeby człowiek pamiętał tylko, co zdarzyło się wczoraj i co trzeba zrobić jutro. Koniec.
I taka ze mnie, goowniano-diamentowa królowa? powrót do wyjni z podwiniętym ogonem. Masakra.
Wiem, że wystarczy przeczekać mocno trzymając się balustrady. Znam teorię. Walczę. Az mi kostki palców na tej balustradzie posiniały. Wypisałam sobie listę cech zdrowego związku, porównuję z filmem i powtarzam: nie zasłużyłam na film, zasłużyłam na swoją listę. Działa.

Moja piękna lista:

Zaufanie
Szacunek i zrozumienie
Lojalność
Pożądanie
Poczucie bezpieczeństwa
Dobra komunikacja (w tym umiejętne kłócenia się )
Umiejętność współpracy w sytuacjach kryzysowych
Wzajemny rozwój
Nikt nie czuje się wykorzystywany
Poczucie współodpowiedzialności
Podobny światopogląd i zainteresowania
Zbliżone poczucie humoru
Umiejętność dostrzegania potrzeb partnera i dbania o nie (niewymuszone spontaniczne dawanie)
Odczuwanie przyjemności z bliskości z partnerem

Może macie coś do dopisania?

No to może dziś skupimy się na tym....

I o szczerości, o uczciwości, może nawet o WERSJI ŻONY POGADAMY?

Kochane Moje Wszystkie.

Wróciłam opalona (aż nadto), naładowana, uśmiechnięta, spłakałam się na autostradzie ale już nie nad M (to w ogóle w głowie fruwa już na jednym skrzydle), ale nad sobą.
Jestem (chyba?) w 19 dniu, w sobotę będzie 21.

W domu lekki dół, tam pionizowanie, tu walka, ze swoimi strachami i z lenistwem i choćby się rozpakować, wyjazd był na tyle intensywny pod każdym względem, że padam na pysk mimo, że spałam już pół dnia.

Całuję, nadrobię, odniosę się i napiszę maila.

Choć z kasa już krucho, 3 książki kupione: "Dlaczego on nie kocha, a ona za nim szaleje?", "Uważność" i "Biegnąca z wilkami", a dziś a niech tam, pojadę jeszcze po mp3, od jutra przerzucam się na MZK, a uwielbiam słuchać muzyki w czasie jazdy, niestety poprzednia mp3 się zepsuła.

Trzymajcie się dzielnie, każda jedna, trzymacie mnie przy życiu.

Na szczęście wiem

Podsunęłaś mi dobrą myśl - stworzyłam anty-listę dla równowagi psychicznej. To w zasadzie nie lista tylko schemat wykańczania mnie, a o to przecież psychofagom chodzi.

Może którejś z innych koleżanek ten schemat coś przypomni. Może np. Upokorzonej ....

1.    Forsowanie mojej początkowej niechęci totalną adoracją (słowa-słowa)
2.    Romantyczny start i szybkie związanie się ze mną (słowa-słowa)
3.    Długie snucie wspaniałych planów i obietnic (słowa-słowa)
4.    Powolne okradanie mnie z adoracji, romantyzmu i obietnic
5.    Osamotnienie i emocjonalne porzucenie
6.    Przeciążenie obowiązkami i chroniczne zmęczenie
7.    Frustracja w wyniku ignorowania moich potrzeb
8.    Niespełnienie, bezradność i rezygnacja
9.    Uczucie wykastrowanej kobiecości
10.    Dezorientacja emocjonalna na skutek serwowanych mi huśtawek
11.    Poczucie bycia manipulowaną i w ten sposób kontrolowaną
12.    Uczucie odizolowania mnie od reszty świata
13.    Lęk przed jego agresją przy każdej "poważnej" rozmowie
14.    Nieufność w wyniku kolejnych kłamstw
15.    Strach i upokorzenie w wyniku zdrad

Gdybym się zatrzymała gdzieś w połowie tej wyliczanki (czyli gdzieś na początku 2009 roku), to oszczędziłabym sobie wielu cierpień.
Ale, co tu dużo gadać, na własne życzenie dałam się wciągać w chorą grę więc mam skutki.

Jednak, jak to pięknie powiedziała Takasaobiemamuśka - jesteśmy królowymi i wszystko nam wolno, nawet cierpieć na własne życzenie. Jak byśmy były zwykłymi przeciętniarami i pomiotłami to by nas tu nie było tylko dałybyśmy się wykończyć na śmierć, a w ostatecznym rozrachunku nie dałyśmy.

Więc skąd to cierpienie, kiedy już się wie i kiedy się zna chory schemat?
Stąd, że ja naprawdę długo wierzyłam, że on jest królem. Nawet jak przyszedł do mnie cały w długach, komornikach, bez meldunku i dachu nad głową, to w nim widziałam KRÓLA. Może to śmieszne, ale obcinałam mu paznokcie, spałam z jego piżamą kiedy wyjeżdżał, lubiłam prasować jego koszule chociaż nie cierpiałam prasowania. Nie ma się co oszukiwać ? wielu rzeczy w nim nie lubiłam, ale lubiłam w nim mojego króla. A on okazał się przebranym błaznem gustującym w służbie pałacowej. Chodziło mu tylko o to, żeby zaliczyć królową.
Stąd to cierpienie ? nawet jak się już wie wszystko.

Tak, królowa też ma prawo mieć zasmarkany nochal i spuchnięte gały

EDYCJA:
Kriss, pisałyśmy równolegle. Pomyślę i się ustosunkuję

A Twoje słowa są potwierdzeniem tego co napisałam powyżej.

CO niniejszym uczynił.

Nooo. Mniam.

To ja powiem swoją kolejność OKI?

Twoją 3. daję na moją 1: Zbliżone poczucie humoru + Dobra komunikacja + Umiejętność współpracy w sytuacjach kryzysowych (bo to w zasadzie to samo) - no bo w sumie jakoś się musimy poznać.

Twoją 5. daję na moją 2: Podobny światopogląd i zainteresowania+ wzajemny rozwój (bo to w zasadzie to samo) - wychodzi w praniu przy poznawaniu.

Twoją 2. daję na moją 3: Umiejętność dostrzegania potrzeb partnera i dbania o nie (niewymuszone spontaniczne dawanie) + Nikt nie czuje się wykorzystywany (bo to w zasadzie to samo) - bo to następny stopień wtajemniczenia jest.

Twoja 4. = mojej 4: Poczucie współodpowiedzialności + poczucie bezpieczeństwa (bo to w zasadzie to samo)

Twoja 1. Zaufanie + szacunek + lojalność (bo to w zasadzie to samo) - TO MOJA FINALNA WISIENKA. Bo na nią kolo musi zasuwać, aż mu dym z uszu leci. A ja muszę mieć czasu w pis.u żeby mu uwierzyć w jego intencje - albowiem ponieważ jestem KKZB uleczoną a nieufną.

Seks jest w międzyczasie na osobnym torze i podlega osobnej weryfikacji - nie powoduje zasłony dymnej utrudniającej rozeznanie. Najczęściej przy początku - albowiem jestem parszywą seksistką i rozmiar MA znaczenie równoznaczne z umiejętnościami. Co Ty na to?

P.S. Ja lekko kumam, że Twoja kolejność to po prostu opis związku jako takiego, a u mnie chronologia? E?

Mnie zdecydowanie bliżej do listy Kriss.

Zwłaszcza punkt 1 (czyli 3 Tarantelli) jest dla mnie ważny. I taki trudny do odnalezienia...

Swoją drogą - ciekawa jestem, jak wyglądała by lista sporządzona przez NORMALNEGO mężczyznę.

Kriss - zapytaj małża. On z pewnością normalny JEST.

Melancholia jakaś mię ogarnia...

Pójdę za Kriss i uporządkuję po swojemu. Chyba starość ma znaczenie, bo:
Twoja 4 - moja 1, i to duże 1, całokształt ujmując, uwzględniając pewność, że HIV nie przytarga.
Twoja 3 - moja 2, TO ma znaczenie, w codziennym życiu - ogromne.
Twoja 1 - moja 3, dla mnie wynika z mojej 1 (Twojej 4).
Twoja 2 - moja 4, bez uzasadnienia - po prostu.
Twoja 5 - moja 5, przy odrobinie tolerancji, można mieć różne światopoglądy, pasje, zainteresowania i jakoś z tym żyć, bez wojny.
Wisienki nie rozumiem - to chyba wina rzeczonej starości.

Reasumując:

GENERALNIE i CO DO ZASADY moja lista Wam pasi tylko konfiguracje są różne - w zależności od podejścia wagowo-chronologiczno-wiekowego.
GENERALNIE i CO DO ZASADY facet ma mieć poczucie humoru w komunikacji i w łózku byle nie w kwestii zaufania i lojalności.

Całą resztę się dopracuje.

GENERALNIE i CO DO ZASADY lista trafia do książki.

Dokładnie. Kurcze, mam przeczucie graniczące z pewnością, że chyba będziemy musiały poczekać, aż chłopaki Kriss dorosną
Tylko my już wtedy będziemy mocno nadszarpnięte zębem czasu...