Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Bosko! Możesz odmaczać się w sypialni.

Hej, dziewczynki.

A ja jutro przed południem na trening, potem Median i (mam nadzieję, że dobrze usłyszałam) Anhedonia - zrobicie mi pleśniaka

Marynarka, jestem mistrzynią pakowania. Nomada to moje drugie imię. Jednak tacy nomadowie i tuaredzy mają przynajmniej mało sprzętu do pakowania, a ja całe życie gromadzę (z wieloma rzeczami nie potrafię się rozstać) i się przeprowadzam, pakuję i przeprowadzam. Tylko gwizdnij i fachistycznie spakuję Ci cały dobytek.

Ja nie uświadczyłam już rzetelnego urlopu od dwóch lat. A nawet jak coś po parę dni było to nawet nie warto wspominać - uszkodzenia kończyn albo komary i znudzony współtowarzysz marzący o innej współtowarzyszce .  Boszszsz, kiedy to było - w jakimś innym życiu.

Niekochana, a masz jakiś sposób na relaksującą kąpiek w pianie pod prysznicem?

A w ten dzisiejszy piękny wieczór zapraszam Was na mój nowy wątek

Już jestem u Ciebie Królowo!

Nie zapominaj, że walizka z ładunkiem na pół roku była nieodłączną częścią mojego życia przez wiele lat, umiem się spakować, ale dzięki za chęci.
O pakowaniu pomyślę, jak się stanę właścicielem odpowiedniego kawałka podłogi. Wyruszam jutro w teren na oględziny.
Porównać kilka ofert, rozważyć i wybrać optymalnie. To ciężka fizyczna i umysłowa (a ta męczy mnie niesłychanie) praca.
Wizualizowałam, wizualizowałam i dzieje się.

Maxi - mail poszedł, a mnie ślina póki to pisałam.

Sprawdzam tylko listę obeności tych, co tu dawno nie były (sorry, że Was budzę o tej porze, ale sama nie mogę spać )

Arnika? Jak tam pobyt u znajomych za granicą? Odprężona?
Sylnowa? Trzymasz się po "wielkiej nowinie" męża?
Karolina? Jak emocje? Pan się ciągle (ciebie i siebie) waha?
Grejs? Jak idzie "renowacja"? Nie pytam o szczegóły techniczne tylko o Twój nastrój.

hm... - przeczytaj sobie w ostatnim zwierciadle felieton Pauliny Przybysz - napisała go chyba z myślą o Tobie :-)

Przepraszam, może a ostro pojechałam. Poza tym urwałam myśl, bo musiałam wrócić do pracy, a dziś nie mogłam już edytować.
Beznadziejni ci faceci. I najokropniejsze są te obrzydliwe sytuacje, kiedy idą kogoś zer...ć i jakby nigdy nic wracają i pchają się do swojej żony. I oszukują, że byli z kumplami np. To jest dla mnie przynajmniej obrzydliwe, w sumie nie ma słowa którym mogłabym wyrazić swe uczucia w tym temacie, dla mnie ktoś taki jest brudny i ja przez niego też czułabym się brudna. Albo ci, którzy chodzą do burdeli czy tych co to a ulicach stoją, czy pod lasem. To jest wstrętne, parszywe, okropne, obrzydliwe, bulwersujące i wszystko na raz.
I jeszcze mieszają w to dzieci. Albo głupio się tłumaczą mówiąc, że ktoś nie jest w stanie sprostać ich wymaganiom i dlatego se poszli. A może byłoby uczciwe gdyby powiedzieli o tym zanim się wybrali. Tylko, że oni nie potrafią rozmawiać. O pierdołach i tych rzeczach, które to niby zrobią owszem, ale jeśli chodzi o poważne rzeczy to nie ma szans.
To jest gówniarskie i niedojrzałe. Przynajmniej.
Ja nie potrafiłabym mieszkać w pobliżu exa, bo mam do niego wstręt, po prostu.

Dziękuję i odpisałam

Dzięki Dziewczyny, że mnie wysłuchałyście

Aniknom jak czytam o Twoim psychofagu to nóż mi się w kieszeni otwiera, masz cięzki orzeh do zgryzienia. Ale dojdziesz do tego.

Dlaczego zawsze lekarstwa muszą paskudnie smakować...

Krówka cacy, pomidorowa be:)
Idę się kąpać, jestem po pracy unorany jak świniak.

W moich okolicach mówi się "unurany" (np. unurany w błocie)

Bardzo często mówimy tutaj o kochaniu siebie. I jakże często nie umiemy tego zrobić. Sama zastanawiałam się na tym i nawet tu zadawałam pytanie jak to zrobić? Jak pokochać siebie?
Czy mozna sobie "nakazać" kochanie siebie?

Dziś czytając "Magnetyzm serca" trafiłam na taki fragment (przepisze go dla Was):

- "Kochaj samego siebie!" to wezwanie do tego, żeby coś uczynić. Ale dla miłości nic nie można zrobić. Niemozliwe jest pokochanie samego siebie, jeśli to uczucie nie jest juz obecne. To tak jakby ktos powiedział ci: "Pokochaj czlowieka, ktory tam stoi. Tak się nie stanie tylko dlatego, ze chcesz.
(...)
- "Kochaj samego siebie!" to hasło, ktore sugeruje, ze teraz coś z nami nie jest w porządku, ponieważ najwidoczniej nie kochamy siebie wystarczająco mocno. Ale kiedy człowiek czuje się nie w porzadku, blokuje w sobie właśnie uczucie miłości.
- Gdy nakaz "Kochaj samego siebie!" nie działa, prowadzi do czegoś wręcz przeciwnego. Poczucie niepowodzenia, odrzucenia samego siebie i zwątpienia przybierają na sile. Coraz częściej pojawia sie myśl: "Ja po prostu nie potrafię kochać samego siebie".

Jest tylko jedno rozwiązanie. Stwórz tę opowieść na nowo. Poświec chwilę i zastanów się, jak by to było gdybys wcale nie musiał kochać samego siebie . Tak tylko zakładając. Poczuj to w sobie. Jak czułbys sie wtedy?
"Gdybym wcale nie musiał kochac samego siebie..." - poczekaj chwilę i spójrz w głąb siebie.
Czujesz coś?
W momencie, w ktorym przestaniesz pragnąć kochac samego siebie, i po prostu dostrzeżesz, że jesteś człowiekiem, który bardzo sie stara, poczujesz wszystkie swoje uczucia, te miłe i te niemiłe, poczujesz swoje mocne i słabe strony, swoje sukcesy i porazki. Gdy zrozumiesz, że to własnie oznacza, że jesteś czlowiekiem, wtedy poczujesz miłość do własnego życia i odbierzesz ją jako dar.

(...)
Jesli do tej pory nie udało Ci się pokochać samego siebie, spróbuj zacząć od poczucia miłości do własnego życia.
- Kochając własne życie ponad wszystko, nie będziesz robić nic, co by Cię raniło. Nie pozwolisz także na to, żeby ranili Cię inni, bez względu na przyczyny. Ludzie będą nadal mówić to, co mówią., ale Ty nie będziesz juz z tym walczył, poniewaz zawsze gdy walczysz zatracasz się w walce, ktora wcale nie jest twoją walką.(...)
- Będziesz mniej skłonny do osądzania innych, ponieważ będziesz czuć, że to nie jest dobre dla ciebie samego."

Ankinom: zacznij proszę czytanie od "Koniec współuzależnienia".

Przygotuj się na to, że ta książka daje po pysku. Ale mnie ( i nie tylko mnie) uratowała

I na Boga  - znajdź jakąś budującą, a nie dołującą sygnaturkę!!! Patrzysz na nią ciągle. Utrwala się przez powtarzanie

Taki miałam zamiar, sugerowałam się kolejnością wysłanych książek, aha dzieci są już w szafie

moja sygnatura jest odzwierciedleniem mojego nastroju...ale ok, poszukam czegoś pozytywnego

O, prawie jak u mnie tyle, że mnie bezkarnie rozczarować rodziców nie wolno. Wczoraj z okazji stanu chorobowego szczęśliwym trafem zostałam wieczorem dotransportowana przez osobistego ojca wprost pod matczyne skrzydła, które to podsunęły mi pod nos jedzonko i ciapłą harbatę, a matczyne usta zapytały nawet co miałabym ochotę zszamać nazajutrz... z chęcią dokonałam deklaracji... mama zadeklarowała, że wykona...
Dziś dzień był o niebo lepszy, lżejszy, zdrowszy, bardziej energiczny... wieczorową porą napomknęłam o obiecanym mi przysmaku, ale (pewnie ze względu na fakt iż dzisiaj dla odmiany zdarzyło mi się nie zdychać) jak się okazało zeżarli se sami. Moją deklarację !!
Widzisz Niekochana ile miałaś szczęścia, że za dobre samopoczucie nie wynieśli Ci krówki z powrotem do siebie ?? ;)

Jestem! Z netem mam problemy.
Przykro mi, myślałam,że trudno mi będzie jak zawsze po jakimś czasie nieobecności na forum nadrobić zaległości... a tutaj nie za wiele.
Gdzie jesteście dziewczyny?
Tarantello spotkałyście się? Jeżeli tak, to bardzo WAM zazdroszczę.
Myślę, że moje otoczenie ma mnie już serdecznie dosyć z moimi wynurzeniami, smutkiem,marudzeniem. Szkoda, że tak daleko mieszkam, już byłabym u Ciebie.
Co u mnie? M. oczywiście już  takiego entuzjazmu jak to robił pierwszego dnia przy koszeniu, nie ma.
Jednak coś tam działa. Siedzi (leży) w domu nie wychodzi, ale nadal nie rozmawia ze mną.
Ja, jak zwykle nie wytrzymuję i ciągle zaczepiam.
W stylu dlaczego mi to robisz?
...................................................................................................................................................
Wiem,zapytacie  po co?
Nie wiem, po prostu głupota. Jeszcze się łudzę.
Kocham.
Boję się samotności (och, znowu sama sobie odpowiadam: PRZECIEŻ SAMOTNA IDIOTKO JESTEŚ OD DAWNA!!!!)
I tak w koło.
Ankinom witaj w klubie, mam tak samo jak TY, mieszkamy razem z jeszczemoim M. i nie da rady wyjść na prostą.
Nasze finanse są takie jakie są i jak się usamodzielnić? Ciężka sprawa.

Przeczytałam Twój watek grejs. Współczuje, też mamy okres nie odzywania się, niby nie chce się do niego odzywać, ale z drugiej strony ta "obcość" jest uciążliwa....

Wybacz niekochana, ale ja dopiero zaczynam czytać, więc zanim doczytam, to zdarzy mi się mały dół, "dobijająca" refleksja. - i mam nadzieję, że będziecie stały na straży naszych upiornych myśli...

Do Anhedonii, przeczytałam na watku grejs Twoje słowa:
Ja przewróciłam nasze życie do góry nogami, bo dogadać się nie miałam szans (nie chciał rezygnować dla mnie ze swojej przyjaźni z młodą przyjaciółką, platoniczną, żeby nie było podejrzeń. Ale dla mnie to i tak była zdrada emocjonalna.

U mnie dzisiejszy stan też jest spowodowany identyczną sytuacją - mąż zrezygnował dla przyjaźni z 16 letniego małżeństwa.
Dla mnie to też jest zdradą emocjonalną, ale dla męża nie, a wiecie jak on to tłumaczy:
- nie jest to zdradą emocjonalną, bo przecież powiedziałem Tobie, że już Ciebie nie kocham!

bez komentarza

ale szlag mnie trafia! jak można odrzucić kobietę, żonę, wspólne życie, dzieci w imię  platonicznej przyjaźni!!! gdyby z nią sypiał to chyba szybciej bym zrozumiała....

Dzień dobry dziewczyny Po wczorajszym 5 minutowym spotkaniu z jeszczemezem, myślałam, ze będę spędzać wieczór płaczac do puduszki z myślami dlaczego mnie zdradził, zostawił, wybrał zamiast kochającej zony kogoś innego, ale nie było tak zle:)
Tez zostałam sama z rachunkami, kredytami, rozpoczętym remontem strychu, ale sie nie poddaje, trzeba żyć dalej i to dobrze żyć, każdego dnia:)
Ankinom i tak masz lepiej bo twój mąż już Ci powiedział, ze nie kocha, mój nic nie mówił, grał przez rok kochającego męża, niczego nie domyslalam sie... Mam nadzieje, ze ta świadomość, będzie dla Ciebie siła do dalszego budowania siebie, wzmacniania swoich potrzeb i nie opierania sie na kimś, kto nie jest Ciebie wart. A moze jest wart, tylko o tym zapomniał? Ale to on sam musiałby zawalczyć o Ciebie...

Alez cichutko tu dzisiaj.. Chyba piękna pogoda wszystkim sprzyja...

To ja "w temacie" pojadę Kroolem ("Wolni i zniewoleni"):
"Mnie, wewnętrzny konflikt i spór jest potrzebny. Jest twórczy, pomaga zrozumieć dobro opakowane w zło, jakie otrzymałem: zaksięgować straty (zło), zadekretować nauczki (dobro), zdefiniować wnioski na przyszłość (prezent), zweryfikować strategię (wskazówka z góry)... A potem - galop do przodu lub do góry (walka o bycie lepszym)! Odbić się od dna i walczyć dalej."

I to właśnie jest ten sens - wykorzystać dla swojego dobra zło, które nas spotyka.

Wiesz, Ankinom? Kiedyś, na samym początku, kiedy tu tylko nastałam (3 marca), Niekochana napisała mi w odpowiedzi na mój 30-to punktowy amatorski test na psychofaga takie oto zdanie, które się sprawdziło:
Mówiłam, że to początek pięknej znajomości - jestem zaszczycona mogąc przebywać w tak doborowym towarzystwie. Już czuję, ile zaczerpnę z Twojego pobytu na tym forum.

Otóż dziś pod Twoim adresem mogę powiedzieć to samo.

Twój powyższy wywód świadczy o tym, że intuicję (bardzo przeze mnie cenioną) + inteligencję emocjonalną masz w genach. Doskonale rozumiesz tok rozumowania swego pana i władcy. Brak Ci jeszcze trochę pewności siebie i odwagi, ale to podsumowanie jest wręcz podręcznikowe, czyli twoja "mądra część głowy" działa jak należy. A to już 3/4 sukcesu. Bo niektórzy panowie (zwani psychofagami bądź poteflonami) tak sobie właśnie kombinują (i mój nie był wyjątkiem), że skoro jesteśmy na tyle pozbawione godności (bo nasze kochanie za bardzo nas jej pozbawia), to można z nami zrobić WSZYSTKO. Skoro w którymś tam momencie łyknęłyśmy, że W OGÓLE pojawiła się jakaś kochanka (obojętne czy ta od Platona, czy ta od Erosa) i jesteśmy w stanie kontynuować ten związek bez ucięcia im prącia, to można nam już zrobić w zasadzie każdą inną podłość a my dalej będziemy milczeć jak te owce - co najwyżej chlipać w poduszkę. Oni tym swoim mózgiem drapieżcy wyczuwają nasz strach i wiedzą, że ani drgiemy z miejsca póki oni będą nas żywcem emocjonalnie obdzierać ze skóry i dalej odzierać z resztek godności. To jest jedna z cech KKZB - dawanie przyzwolenia na kolejne bestialstwa. A Twój widzę wyrafinowany wielce - łaskę Ci chce okazać. Oni się, widzisz, specjalizują w takich zahaczkach emocjonalnych. Kiedyś nazwałam coś takiego - wstawianiem nam czipów do mózgu. I my będziemy w głowie pielęgnować taki ochłap nadziei, którą nam dają W SŁOWACH no bo przecież nigdy nie W CZYNACH. A czyny są zawsze odmienne od słów. Zauważyłaś tę prawidłowość?
U mnie to wyglądało tak, że np. jednej nocy mówił mi na klęczkach, że kocha mnie i nigdy kochał i nie pokocha innej kobiety i będziemy ratować ten związek, po czym już następnego wieczoru wyjechał z kochanką na Sylwestra do Berlina na rezerwację wykupioną dla nas. Jak sobie przypomnę tę jazdę, to do dziś nie wierzę, że mogłam po stwierdzeniu tego faktu nadal pichcić sobie w głowie te żałosne rojenia o NAS. No cóż. Jest taki moment w życiu każdej KKZB, że JEST ŻAŁOSNA. Pragnę Cię tylko uprzedzić, że im dłuższy jest ten "moment" tym dłużej później gniewasz się sama na siebie.
Rozważ to. Jesteś mądrą dziewczyną.

I mię oczywiście też, póki tego szukałam w Toich postach "z tamtych lat".

Straszne to czasy, kurczę, były. Jak mi się trochę odświeżyły wspomnienia, póki te marcowe wpisy czytałam, to aż dziś nad ranem czknęło mi się psychiatrycznie. Dostałam "bólów fantomowych".

[Wyjaśniam, jeśli kto nie wie. Bóle fantomowe to to, co posiadają ludzie, którym odjęto chorą kończynę. Mózg jeszcze przez jakiś czas nie rozumie, że tej kończyny nie ma i owi ludzie czują ją nadal - że boli, że swędzi, ... że jest.]

Więc obudziłam się dziś nad ranem z bólem fantomowym po tamtym życiu, które i tak przecież sama sobie wymyśliłam ale najwyraźniej amputacja iluzji boli tak samo i daje takie same efekty uboczne, jak amputacja czegoś prawdziwego.
Wskazówka dla tych, które to jeszcze czeka - nauczyłam się już w takich wypadkach wypowiadać mantrę "On się tylko podszywał pod człowieka, którego kochałaś". Na dowód tych słów otwieram sobie jego korespondencję z kochanką oraz wykonaną za wczasu listę chorych podłości, które mi robił i kłamstw z całego naszego życia i wszystko wraca do rzeczywistych wymiarów. Ból fantomowy mija, powolutku odrasta nowa kończyna

Tak - to trudno zrozumieć dziewczynom, które są na "fali rozpaczy" - że taką listę trzeba zrobić  - dla SIEBIE. I ze nie jest to rozdrapywanie rany, takie dla samego sprawienie bólu. Ta lista potem ratuje przed robieniem głupstw.
Ja mam pamięć jak słoń - wszystko pamiętam z najdrobniejszymi szczegółami - bez listy. Ale i tak ją zrobiłam. Czeka, gdyby nagle jakaś amba mnie dopadła albo Alzheimer, na przykład

A ja gdy spędzałam dzień sama ze sobą miałam wracając do domu refleksję - że już prawie w ogóle nie ma "starego życia" w moich myślach. Jest jeszcze oczywiście kwestia rozwodu, sprawy formalnego i to, co pewnie będzie temu towarzyszyć - niejednokrotne wywalenie szamba, ale - dla mnie to już POCZĄTEK.
Tak, treść mojej sygnaturki w moim osobistym życiu się dokonała. Wszystko, co teraz się dzieje i to, co bedzie się dziać - to juz początek NOWEGO. Stare przeszło do historii.

Właśnie tak.
Ale wiesz - ja zauważam, że jeśli tylko poświęcisz komuś (no dobra - kobietom) odrobinę więcej czasu - wyjaśniając problem, to okazuje się, że one to doskonale rozumieją.
Hmmm... ja juz mam 100% pewności - to jest dla kobiet BARDZO wstydliwy temat. Zwłaszcza dla tych "zewnętrznie" silnych - to upokorzenie, którego wolą nie przyjmować do wiadomości. Ale jeśli widzą taką samą kobietę, która otwarcie mówi o tych sprawach, dając siebie za przykład - otwierają się. A wiecie kochane, że jak juz zostanie zasiane ziarenko - roślinka pcha się na świat.
I jak tak właśnie w swoim otoczeniu robię. Nie wstydzę się. Bo nie mam czego. Zostałam wykorzystana i zraniona - właśnie tak. Ograbiona przez najbliższą osobę. Niech on się wstydzi.

Piękne słowa, które samej sobie trzeba często powtarzać. Bo niestety mózg ofiary (zwłaszcza w początkowej fazie, której długość bywa różna) pracuje przeważnie w złym kierunku. Rozumiem Karen. Jak sobie tak człowiek pomyśli, że oprawca sprzedał Twoje precjoza paserowi za 1/10 ich realnej warości, chodzi nadal na wolności i grabi kolejne kobiety, to masz ochotę zrobić COŚ. I dlatego nawołuję zawsze do rozróżniania sprawiedliwości od mściwości i do odpuszczenia sobie ratowania reszty świata. Bo mściwość docelowo uderza w nas same. Mściwością jest już samo myślenie o oprawcy, bo to wydłuża jego satysfakcję. Jemu nie chodziło o nasze precjoza przecież tylko o ten nasz strach i to nasze upokorzenie. Jakaż to frajda wiedzieć, że kobieta DLA NIEGO potrafi zapomnieć o swoich zasadach, że ON robi na niej takie wrażenie, że traci naturalne odruchy obronne. Każdy pokrzywiony bandyta przecież tak ma - ten emocjonalny i ten z kosą. Jestem może trochę mistyczką, ale zalecam zawierzenie SPRAWIEDLIWOŚCI losowi przez duże "L". On pokieruje sprawą z dużo większą precyzją, niż my byśmy sobie życzyły w najśmielszych marzeniach.

Każdy przestępca ma prawo do odkupienia swoich błędów/grzechów/przestępstw. Dostali od nas szansę, dużo szans - nie skorzystali. Resztą zajmie się "L".

I Ty po czymś takim nadal wierzysz w Platona ??!! Mojaś TY! Ja nie w takie brednie wierzyłam. Ja się specjalizowałam w wierze w "delegacje", kolegów od całonocnego "brydża" i regularne zajęcia sportowe. Czuj się zapisana do klubu.
Kochanie cofnij się o kilka dni do mojego posta, w którym poczyniłam cały wywód o gniewie.
Buziaki

["tak bym chciała abyś mnie po pleckach podrapał" PIĘKNE! Trzeba było odpisać, że Twój mąż nie może jej podrapać, bo właśnie Ciebie głaszcze po tyłku, ale jak skończy i trochę odsapnie to zaraz go niej wyślesz na to "drapanie".]

Dzień dobry dziewczyny kochane:)
Alez dziś mi sie koszmary snily... Na szczęście już to minęło:) dziś wybieram sie do znajomego księdza porozmawiać, czy jest w moim przypadku możliwe unieważnienie związku.. Szans za dużych nie ma, ale zawsze trzeba zrobić wszystko, by nie mieć do siebie pretensji. Chodziło mi dziś po głosem, by napisać do niego smsa, czy jest przekonany, ze w naszym małżeństwie zrobił wszystko, co było możliwe, by je uratować. Zawsze mam takie przekonanie do wielu spraw, ze nie można uciekać od czegoś, lub tez poddawać sie, jeśli mam przekonanie, ze nie dałam z siebie wszystkiego. W moim małżeństwie byłam przekonana, ze dałam wszystko, a on niestety nie... Smsa nie wysle, bo on nie myśli takimi kategoriami jak ja.

Życzę Ci tego z całego serca, zobaczysz jak można poczuć się lepiej. Niełatwa to droga, czasami bardzo bolesna, ale to odzyskiwanie własnej godności tak cieszy jak powrót do ukochanego domu, do siebie. I warto tę drogę pokonywać by coraz bardziej być u siebie, BYĆ SOBĄ.
Jeszcze jedno, ta droga nigdy się nie kończy, bo zawsze będzie coś co możemy jeszcze dla siebie i swojego życia zrobić, coś osiagnąć, coś przezyć, zobaczyc, doznać. Tak jak napisałam w swojej sygnaturce "Szczęście to nie stacja kolejowa na której wysiadasz, to sposób w jaki podróżujesz".

Cytat z Kroola na momenty gdy ogarnia nas mgła niepewności, lęku i zwątpienia:
"Widziałem kierunek, nawet jeśli był za mgłą: zawsze do przodu. Uciekać do przodu."

UCIEKAĆ DO PRZODU DZIEWCZYNY!!!

Dobrze, że nie do egzorcysty. Była tu jedna taka.

On jest przekonany, że zrobił ABSOLUTNIE wszystko, więc sms jest zbędny.
Ja też miałam kiepską noc - czytaj powyżej o bólach fantomowych, przez niektórych mylonych z tęsknotą.

Ankinom uwierz, ze zacznie Ci sie przypominać... Ja już mam puzzle z jego kłamstw ułożone od zeszlej jesieni.. Ale dość o tym:) trzeba jak Karen napisała iść do przodu, byc dla siebie i innych, nie bać sie rano otworzyć oczu i wstać, bo nowy dzień nadszedł. Dziękować, ze mam kolejny dzień do przeżycia, moze ostatni? Wiec niech będzie jak najlepszy:)
Dziewczyny, zastanawiam sie nad autkiem, znajoma sprowadziła mi z niemiec, za nieduże pieniądze i chyba je wezmę.póki co zarezerwowalam je do jutra wieczorem... 

Zapytam - to mój stary znajomy, jeszcze z podstawówki. Wie, ze jestem "sprawna inaczej", więc spokojnie mogę go zapytać o kalosze w chu*e.