Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Widzisz, ona tez ma "2"

P.S. A odnośnie "1" - to ja raczej kurcze, w jednym kierunku mam doświadczenia Dlatego nie znałam określenia "mameja"

Bo to Zielony Domku jest chyba słowo właściwe dla dawnego zaboru pruskiego. Ale w Tobie jakoś memejowatości nie dostrzegam. Czym to się objawia?

Zgadza się Niekochana, na bernenkę mówię Bystrzacha (no, od dziś jeszcze Krówka), a na małego kaukaza Młoteczek lub Mułek . On nawet chodzi powoli.

A i jeszcze mimoza. To też ja
Eh.....

Lupus, dzięki, widzisz, masz rację, a znasz mnie nieco krócej

Mimoza - to słowo znam.
No tak.... nawet nie leżałam koło mimozy

Domku, kochana - to są pomówienia. ŻADNA z Ciebie mimoza tudzież mameja.

Kasujemy, kochana, kasujemy

No zastanawiam się, gdzie jest granica...

P.S. To a propos "krzyżowania się" Czerwonego Kapturka z Wilkiem?

No niestety, muszę się zgodzić. Szczególnie w mojej branży to widoczne...

Nie mam doświadczenia... Wierzę na słowo.

Niekochana jak się raz na jakiś czas "sztacha" tym kawałkiem, to ma gęsią skórkę na całym ciele...

Ale na tym poprzestaję. Nie szukam już takich wrażeń....

Kto nie zaznał - nie zrozumie

Kurna..i coś zaczęło się dziać! Pomóżcie! Nie wiem co robić! Wczoraj znalazł negocjatora i chciał rozmawiać...Oczywiście, proszę bardzo. Rozmawiam, jestem otwarta! Dzisiaj się odzywa, cały dzień pracował, aż pot leciał. Telewizorek cały dzień wyłączony i kanapa pusta! Kurna! Boję się ...
Co WY na to? Co mam robić, wpadłam w lekką panikę!

OOOOOOOOOO, to prawda. Dobry pomysł, może też opętany i trzeba z tym coś zrobić? hi hi hi

Nie ma to jak grupa wsparcia

EDYCJA:
Grejs, szczerze? (kurna łapy mi się trzęsą i pisać nie mogę, trening, 7 km, 200 przyłożeń wiosłem na km ale TO napiszę)
Założymy się? Daję dwa tygodnie. Praktyka+doświadczenie+wiek (TO zawsze jest PLUS)
I chciałabym przegrać.

Poplułam laptopa. Pan Sebastian znów będzie krzyczał

Zedytowałam o określenie granic czasowych.

Zdecydowanie WY tak na mnie działacie
Pan Sebastian nie rozumie takich niuansów...
Ciągle gada, że trzeba dać laptopowi odpocząć, jak mężczyźnie - bo się zajeździ. A co mnie to kurna? Nowego wezmę

Nie dajesz jeść niegodnemu??? Nie dajesz. Komu dajesz? (jeść - z tego, co wiem, świnki zapiekanek nie jadają)

No tak. Ładny, dla mnie za ładny i za młody. Nie może być ojcem dla moich dzieci, może z nimi na Wii pograć. Ale Ty... to co innego. Rób zapiekanki i baw się.

Nie, nic z tego NIGDY nie będzie
Przegapiliśmy ten moment - tak sobie żartujemy.

To mój "brat".
Zadeklarował pomoc w remoncie, a ten jak wiecie sposobem gospodarczym, bowiem mój ukochany bank chce mnie lekko "wydymać" za moją dobrą wolę (no musiałam to "wydymać", przepraszam moderatorów i wrażliwych)

No coś Ty? Nie ma pojęcia ZA ładny i ZA młody

Owszem, znam takie słowa.
On jest ZA ładny i ZA młody.
Pasowałby Domkowi. Domku, a może jeszcze odwołasz to "braterstwo"? W końcu, ono jest jakby tylko umowne?

OOOOOOOO tak nie a jak grupa wsparcia!!!

2 tygodnie mówisz?! Ok, zobaczymy...Ciekawe
Na razie jestem w szoku, że wstał! Dla mnie? Niemożliwe! Napradę jestem w szoku, a moje dziewczyny...w podobnym
Jezusiczku , a może chory (może coś  jajkami?) to byłaby tragedia!

E, tam... Ja ostatnio usłyszałam niezależnie od dwóch męskich komentatorów mojej pokręconej sytuacji:
"Zostałaś wydymana ze wszystkich stron"

Jak szaleć, to szaleć...

Grejs trzymaj się dzielnie!!!! Tak jak piszą dziewczyny, silna jesteś!!!

Ja to widzę tak, że wcale nie dla Ciebie. Dla siebie. Chce coś zyskać, chce Cię przekonać bo nagle stwierdził, że mu zależy no to wstał. Gdyby widział Ciebie a nie wtylko własny interes wstałby dawno.

A może jakaś sprężyna "wyszła" i zaczęło go uwierać? Ty, kochana sprawdź tę kanapę. COŚ musi być nie tak.

Kurna, podobnie myślimy! Od razu kanapę sprawdziłam, wszystko z nią ok!
Później pilota przetestowałam, działa!
Następnie telewizor, też ok!
Normalnie zgłupiałam! 

O, co to to nie kupić na pewno nie kupi!
Może jakiś kleszcz zaatakował! U nas normalnie plaga!

Przepraszam, Dziewczyny, ostatnio się słabo uaktywniam. Trochę działam w podziemiu i na ?drugim kanale? , trochę wracam do reala, ale przy tym temacie muszę się uaktywnić. No bo właśnie na drugim kanale powstał taki temat ? z czym musimy się zmierzyć na detoksie. Poniżej będzie sporo, ale jak komu się nie chce ? może iść spać

Otóż wydaje mi się, że moim (a może i części z Was) problemem jest poradzenie sobie z pewnym bardzo silnym uczuciem. Od wielu miesięcy tłumiłam w sobie GNIEW. W pierwszej chwili, kiedy odkryłam to co odkryłam w temacie zdrady miałam taki oto dylemat: uwolnić gniew ? zabić tchórzo-kłamcę, zakopać go w ogródku a potem siedzieć w pierdlu za człowieka , czy przetrwać cały ten koszmar z jako taką godnością, spacyfikować TO w sobie i żyć dalej. Nie siedzę w więzieniu, więc już wygrałam. Niepotrzebnie jednak przez kolejne miesiące popadłam w jakieś koszmarne odrętwienie i tłumiłam TO w sobie nadal. Przez to gniew do tchórzo-kłamcy obrósł dodatkowo w złość na samą siebie ? za to, że nadal godziłam się na to, co było nie akceptowalne i nawet próbowałam się doszukać w tym mojej winy a potem dawałam wciągać się w grę potęgującą i tak koszmarne uczucie poniżenia. A tłumiony gniew i złość na siebie to też dobry sposób na wsadzenie siebie do więzienia, tyle że psychicznego. To właśnie ten stłumiony stan popycha zdezorientowane kobiety w próbie wyładowania niezrozumiałej energii do zemst i obsesyjnych myśli. To on powoduje, że przestają odróżniać mściwość od sprawiedliwości albo miłość do niego od nienawiści do siebie. Starałam się, by wszystko, co do tej pory robiłam było TYLKO sprawiedliwe a nie JUŻ mściwe, ale też robiłam to kosztem własnej psychiki. Może gdyby mi odwaliło i zniosłabym w furii pół świata z powierzchni ziemi, byłoby mi lżej? W którymś momencie postanowiłam, że żeby przeżyć i nie zwariować MUSZĘ spróbować przekuć tę negatywną energię w coś dla mnie. Jeszcze wtedy nie wiedziałam, nie potrafiłam nazwać tej energii ? ból, lęk, tęsknota, rozpacz, pustka, bezsilność ? a na końcu tego wszystkiego - GNIEW. Tak naprawdę, to może zamiast wyrzucać swoje wnętrze na forum, zapisywać się na wiosła i walić w bębny powinnam pójść na boks albo strzelnicę , ale wybrałam formy zespołowe, bo instynktownie czułam, że tylko ludzie są dla mnie ratunkiem, żeby nie oszaleć, nie zdziczeć i nie zgorzknieć.  Ludzie ? którzy, po wszystkim, w czym żyłam i co ostatnio przeszłam, pokażą mi, co jest NORMALNE, że W OGÓLE świat normalnych wartości istnieje. Było mi to też potrzebne, żeby rozładować gniew fizycznie i żeby nie próbować kombinować ze światem chorych uczuć, emocji, popędów, który docelowo by mnie zniszczył.

To było sprzężenie zwrotne ? siła gniewu zaczęła pracować na mnie. Nie wiem, jak jeszcze daleko, nie mam pojęcia, w jakim punkcie jestem, mam jeszcze, fak, mnóstwo problemów z ogarnięciem tego wszystkiego, ciągle daję się wciągać w jakieś emocjonalne gierki, ale przynajmniej już chyba wiem, z czym walczę. Tak sobie myślę, że pozbycie się gniewu to pierwszy krok do wybaczenia ? samej sobie.

Widzicie, od dziecka uczono nas, że kobiecie z gniewem nie do twarzy, no obciach, kurna, tak wziąć i wpaść w złość, albo nie daj Boże wściekłość. Uczono nas albo tej bzdury albo (tak jak moja mama) ? gniewu neurotycznego i bezpłodnego. To mężczyzna ma prawo do zrobienia pięścią dziury w ścianie, do zrobienia rozpierduchy w postaci wojny albo rewolucji, ma prawo do spektakularnego wyrzygania gniewu plus widowiskowego zapicia się.
Nam nie wolno. My mamy być wyrozumiałe i kojące. Otóż, moje drogie, gówno prawda. Ja całe życie przyzwyczajona do wpojonych mi w kontekście gniewu mitów ? na jednym krańcu kobiety-anioła a na drugim - kobiety-histeryczki, gdy tylko ktoś podnosił na mnie głos natychmiast wycofywałam się i zaczynałam przepraszać. Niby umiałam się też wydrzeć ale to zawsze ja pierwsza szłam na zgodę, wyciągałam rękę i tłumaczyłam się. Jak mój pies, kiedy nastąpi mu się na łapę, to mimo doznanego bólu macha ogonem i przeprasza, że podstawił tę łapę. Ale on taki jest, bo z przytuliska, wiernopoddańczy, dziękczynny, że obdarzam go tym nadepnięciem mu na łapę. A co robimy my wszystkie? Mężczyźni zawiedli nas w najważniejszych sferach a my kulimy się w sobie, zapadamy się w czarne dupy, chcemy ratować, uleczać, latami pokornie tkwimy w obraźliwych dla nas związkach lub też próbujemy wybaczać najgorsze zbrodnie na nas dokonywane. Następuje się nam na łapę, a my PRZEPRASZAMY. A co my z przytuliska jesteśmy?

I wiecie co? Tak sobie pomyślałam, że my, cholera, mamy prawo do naszego gniewu. Mamy prawo do tego pierwotnego słusznego gniewu na skutek doznanych krzywd.
Mam też jeszcze jedną ? super seksistowską myśl ? możemy to zrobić lepiej niż mężczyźni, bo my możemy być KREACYJNE. Niech, do k*wy nędzy, nasz gniew będzie twórczy. Stwórzmy coś nawet malutkiego, ale niech to będzie przekucie zła w dobro, złości w radość, pustki w pełnię. Każda z nas o czymś marzy, każdej przechodzą koło nosa jakieś okazje, każda coś potrafi, albo zawsze chciała coś potrafić. Kto powiedział, że rzeczy wygenerowane w gniewie są złe. Nieprawda. Są FANTASTYCZNE, bo pełne pasji. L&C namalowała najpiękniejszy, jaki widziałam portret przerażonej dziewczyny z profilem faceta w tle, Domek wykańcza swoje mieszkanie, ja sobie bazgrolę i gram na bębnie. I fajnie jest.
Psychofagi nie są warte naszego gniewu, za to my jesteśmy warte, żeby z tego gniewu powstało coś fajnego. Może to mocno naciągany przykład, ale to jest jak z rodzeniem dzieci. Oni już nam dali swój plemnik ? to co nam zrobili może nas zapłodnić i możemy, cholera, urodzić fantastyczne COŚ. Ile z nas ma dzieci z psychofagami? Prawie każda na tym forum. I co? Te dzieci są fantastyczne. Może nie są idealne, ze złotymi loczkami na główce, z czerwonym paskiem na świadectwie i czarnym pasem w karate, ale są cudowne. To samo z naszymi płodami gniewu. Zawsze chciałaś się nauczyć piec torty? Ucz się. Upiecz ich pięćdziesiąt, niech będą krzywe, zakalcowate i oklapnięte, rozdaj je sąsiadom (i tak się ucieszą na darmowy tort), a Ty piecz dalej, aż się nauczysz. Napiszemy tę książkę. Może to będzie anty-bestseller roku, może totalny gniot, ale będziemy się z niej cieszyć. Może dla którejś z Was aktem kreacji stanie się jej ciało. Gdyby ktoś powiedział mi rok temu, że będę z murzynem grać na bębnie ? zaśmiałabym się w twarz. Poszłam tam, żeby przywalić w cokolwiek a wyszło na to, że bez tego walenia tygodnia sobie nie wyobrażam. W moim przypadku kierunek był nieuświadomiony ? intuicyjnie robiłam COŚ, COKOLWIEK i miałam farta, że trafiłam tam, gdzie znalazłam coś swojego. Teraz wydaje mi się, że potrzebny jest jednak pierwiastek uświadomienia ? świadomy akt przekuwania złości w kreację umożliwia łatwiejsze wydobycie się z czarnej dupy. Takie świadome przekierowanie gniewu z tego, KTO nam zło wyrządził na odnalezienie sfer, które zaczną pracować na NAS jest właściwsze.

Nieuświadomiony gniew, nazywany wszystkim innym tylko nie gniewem (ból, lęk, tęsknota, rozpacz, pustka, bezsilność) powoduje, że kierujemy go albo autodestrukcyjnie na siebie albo na Bogu ducha winne otoczenie. Od kiedy uświadomiłam sobie, że to on jest najgorszą rzeczą, jaką zasiał we mnie psychofag i od kiedy postanowiłam, że wykorzystam ten gniew jako biopaliwo ? zaczęłam się uśmiechać i odzyskałam trochę kontroli nad sobą.
Powstało pewnie mnóstwo książek na temat radzenia sobie z gniewem i pewnie to co tu piszę jest już dawno odkrytą i nieświeżą prawdą, ale piszę ją sobie, bo to pisanie też jest formą mojego pozbywania się tego goowna i mam do tego prawo (stoję przy mikrofonie, niech mnie która przegoni)
Mam nadzieję, że to moje przemyślenie którejś z Was się na coś przyda ? skoro mnie się przydało. W końcu po to tu jesteśmy, żeby skracać sobie drogę przez mękę poprzez dzielenie się swoimi ?odkryciami?.

Bębny, łodzie, klawisze, i to jeszcze nie koniec - tak wielki to był gniew, bo i nadzieje i rozczarowania WIELKIE.

Może i się rozgniewał...ale dziej się, oj dzieje!

Tarantello, jaka jesteś mądra!!! Zgadzam się z Tobą

Dzisiaj jednak cieszę się, bo  u mnie gniewu ZERO!

Tarantello, BARDZO CI DZIĘKUJĘ.

Idę spać z tymi słowami, dobrej nocy !