Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Aha, i jaki skutek? Bo to chyba był podobny do "naszej" Montitty - niepełnosprawny emocjonalnie, który oczekiwał, że on popsuł, a Ty naprawisz, tak?

A ja nie. Nie mam obowiązku wybaczania takich numerów. Dla mnie zdrada = koniec i to koniec błyskawiczny, czas liczony w sekundach, a nie dniach. Zerwałbym w takim przypadku, nawet gdyby to miało zrobić zgliszcza z mojego i jej życia. Prędzej bym pod mostem zamieszkał, niż spędził z nią pod jednym dachem choć jedną noc.

A co to ma do rzeczy?

Lupus, Ty nie wiesz o co kaman? Ja wszystko widzę...

Dla Tarntelli starszy brat z Twoimi poglądami byłby akurat

Bosze....

Sorry, zagapiłam się.
Tak, Niekochana dokonała prawidłowej interpretacji mojego tendencyjnego pytania.
Dobra może być kolega z wojska byle z tymi samymi poglądami ... no i stanu wolnego ... no i ok. 180 cm wzrostu żeby miał, a i jakieś takieś wykształcenie najlepiej politechniczne, no ale żeby dysortografem nie był, no i żeby lubił białe kotki.

To odpada. 1. Młodszych nie lubię, 2. Pudrowania nosa też nie, 3. Niepełnosprawnego to se sama znajdę - lezą do mnie jak misie do miodu.
Dobranoc wszystkim
Jutro (dziś) też jest dzień ... roboczy. Trzeba rano stawić się w pracy i odpalić forum.

Nie warto...

Ja bardzo, naprawdę bardzo przepraszam ale mnie coś dopadło. Chyba ten wirus co mi dzieci męczył dwa tygodnie temu, wreszcie się kurna wykluł. Niech to wszyscy diabli wezmą. Leków innych oprócz apapu nie mogę - ta cholerna ciąża, rumianek i czosnek w maksymalnych ilościach - na szczęście mąż na wyjeździe, mogę ziać do woli.

Łażę w zimowej piżamie, puchatym szlafroku i czapce na głowie. A tu tak a ładna pogoda, cholera by to trzasła!

Median Kochana - moja rada - spotkaj się i wypróbuj. Co Ci będę długo gadać. Przykumaj jak całuje chociażby. Ja na pierwszej randce trzydniowej nie wypróbowałam i wypominane mam do dziś. DO DZIŚ! Musowo go musisz wypróbować. Taka ładna pogoda. Idealna na randeczki. Tak o zmierzchu, kafejka, sukienka zwiewna, włos rozwiany przez wietrzyk, delikatne perfumy nienachalne, sandałki, depilejszyn, te sprawy.

Co do stękania Pana od Zazdrości - nie ma dla Cię ratunku. Jak kupka wystękana nie obrzydza - to jest koniec. Finito. Pozamiatane. Żywioł Cię dopadł i poleciałaś.

Łomatko. Właśnie do mnie dotarło że już nigdy przenigdy nie pójdę na pierwszą randkę. Dziwne uczucie. Tak jakby trochę strata, a jednocześnie święty anielski spokój. Stara już jestem. Stara, schorowana i obleśna. Idę się walnąć na tapczan. Jezu znowu się plują. Diabły Wam mówię. Diabły wcielone te moje dzieci.

Dziewczęta (i chłopaku) udało mi się jakimś cudem wejść, więc szybciutko poczytałam i może uda mi się wpisać słówko Nie wiadomo jak długo ten cud potrwa.
Niekochana 3maj się ciepło i życzenia zdrówka dla córki.
Kriss kuruj się spokojnie i dbaj o siebie.
Marynarko gratuluję przejścia na kolejny level, chyba jesteś "najzdrowsza" ze wszystkich.
Median, nie rób nic na siłę i nic przeciw sobie, musisz się czuć dobrze i komfortowo. Jak potrzebujesz podglądania zza donicy to ja służę ale dopiero od niedzieli
Tarantello dzięki za zaproszenie, ale chwilowo niewykonalne. Szykuję kozę do wyjazdu (jutro ma ten fakt nastąpić), no i JESZCZE mam Zuzię pod opieką.
Karen, proszę Cię nie rób sobie kuku. To boli tak samo mocno i zaprzepaszcza całą dotychczasową robotę. Wiem, bo idiotycznie w zeszłym roku wybrałam się z onym w odwiedziny do córki. 3 dni, spanie pod namiotem, było jak drzewiej. A potem całe to gówno z powtórnym rozstaniem, wspomnieniami nachalnymi i cała robota od nowa. NIE WARTO. Myśli żyją własnym życiem psie krwie, my za delikatne na takie ponawianie procesu katowania.
Lupus pozdrawiam, dobrze, że jesteś.
DDD Pozdrawiam wszystkich i całuję

Dzięki, Anhedonio. Wyróżnione słowa ostatecznie mnie przekonały. Mnie się może wydawać, że panuję nad wszystkim, że to tylko psikus, że to tylko oznacza, że jestem już zdrowa, bo nie reaguję zbyt emocjonalnie, ale co z tym zrobi moja podświadomość to nie wiadomo. Lepiej jej nie wodzić na pokuszenie.
Wytrzymałam 90 dni, to i wytrzymam następne. I wszystkie kolejne też. Tak mi dopomóż to FORUM. Poza tym nie muszę odpłacać pięknym za nadobne, aby poczuć się lepiej.

Niekochana, Lupus, bardzo Was cenię, za Wasze zasady i poglądy, a zwłaszcza za ich stosowanie w życiu. Odnoszę jednak wrażenie, że uważacie, że ludzie się nie zmieniają, nie uczą i nie rozwijają. Osobiście uważam, że uratowanie związku po zdradzie ma minimalne szanse, ale nie można nikomu odmawiać prawa do próbowania. To po pierwsze. A po drugie. Jesli nawet ktoś dopuścił się zdrady, nie znaczy to z całą pewnością (choc często tak bywa), że w tym lub kolejnych związkach zrobi to samo. Dlatego nie podoba mi się definitywne skreślanie osób, ktore upadły, wiedzą, że źle zrobiły i są na etapie poszukiwań siebie, swojej drogi, swoich wartości. Ci, którzy nie mają wątpliwości, zdradzają i czują się z tym dobrze, zapewne nie są na tym forum. Może podanie dłoni osobie, która błądzi i udzielenie jej pomocy w zrozumieniu pewnych spraw byłoby lepsze niż skreslenie i wygnanie? Nie uważacie? A przynajmniej taka próba. Bo do swoich wniosków każdy musi dojść sam, z tym że łatwiej, gdy ma się wsparcie.

Dobrego dnia Wszystkim

Jasne.

"Rozgrzeszenie" a ""rozgrzeszenie".
Co innego znajdowanie usprawiedliwienia dla niecnego czynu i w konsekwencji wybielenie siebie przed sobą.
A co innego uznanie zła wyrządzonego drugiej osobie, zrozumienie swojego błędu, słabości, wyciągnięcie wniosków i zmiana swojego postępowania. A także wybaczenie sobie. Wybaczanie sobie jest konieczne jeśli siebie kochamy. Wybaczenie nie w sensie, "e tam, nic wielkiego, jestem spoko", tylko wybaczenie "Kocham i akceptuję siebie pomimo tego, że postąpiłam źle i okazałam się słaba. To doświadczenie jest ścieżką mojego rozwoju, dzięki niemu nauczyłam się, że to i tamto. Nie zdejmuje to jednak ze mnie odpowiedzialności za uczynione zło.".
W życiu można się rozgrzeszać na różne sposoby, najpierw się wybielać, potem zrozumieć. I ja bronię prawa do tej drogi, prawa do stawania się lepszym i dawania innym takiego prawa.

Tak, tu lezy problem. Tylko, że może byc taka sytuacja, która zdarza się często, kiedy ktoś sam sobie zaprzecza i wierzy w to zaprzeczenie. I takie zaprzeczenie przedstawia innym.
Nie jesteśmy tu od oceniania, sądzenia i potępiania. Może taka nasza dzisiejsza dyskusja dla montitty, jesli jeszcze tu zajrzy, będzie miała większe znaczenie, niż dawanie ufnego wsparcia, czy krytykowanie kłamstwa. Mam taką nadzieję.

Wiem, wiem
Strasznie miałam ochotę trochę go podjarać w tym czacie, a potem rzucić mu wiąchę bluzgów, ale posłucham Was i odpuszczę sobie. Poza tym.... w świetle powyższej dyskusji  i nie tylko - to, że ktoś bardzo mnie skrzywdził, nie upoważnia mnie do tego, żebym mu odpłacała nawet namiastką niezbyt szlachetnych czynów. Powinnam byc ponad to. A swoja drogą, Tarantella miała trochę racji, chyba chciałam się trochę "sztachnąć". Oj, pobędę jeszcze sobie na tym forum nie tylko towarzysko, jeszcze muszę się uczyć. Choc zdarza mi się dawać rady innym, to sama też ich potrzebuję.
Dobrze, że jesteście, kochane

CAŁKOWICIE WYCOFUJĘ SWOJĄ ENERGIĘ Z PRZESZŁOŚCI I KIERUJĘ JĄ KU PRZYSZŁOŚCI !!!!

Jestem do dyspozycji, kochana.

Przepraszam, ale chyba chodziło o to, ze Lupus (jako i ja) w SWOIM stadku nie toleruje zdrady.

U innych - dopuszcza ten dziwaczny proceder, ale - obwarowany licznymi potwierdzeniami poprawy.
Lupus - jeśli coś pokręciłam - wybacz i naprostuj.

Wersja prywatna Lupusa:

Wersja dla chętnych do wybaczania:

Przepraszam Lupus, że tak Cie tu wykorzystuję, ale jestem szczerze zadowolona, że ktoś wyznaje podobnie radykalne zasady

Ja pozostaje przy wersji prywatnej - nie toleruję i nie wybaczam zdrady. Wersja druga - to słowa Lupusa.
Mam pewne podejrzenia.... że to zniewolenie... ten Czerwony Kapturek....

He he he...

Wilk i Czerwony Kapturek, pan i suczka, BDSM, SM.... ja tam wolę seks tantryczny, ale jesli komus co innego sprawia przyjemność to OK. Jestem tolerancyjna, dopóki dwoje ludzi dobrze się bawi i nikt nie czuje się pokrzywdzony to niech im tam

Ach Ty wyrodna matko!!!!

To nie tylko seks. To cała filozofia. To połączenie ciał i dusz. To rytuały i techniki pozwalające na przezywanie aktu miłosnego całą swoja istotą. Uaktywnienie wszystkich zmysłów i maksymalne wykorzystanie energii obojga partnerów.
Dużo o tym w necie, ale nie wszystko opisuje całą filozofię skupiając się jedynie na technikach. Co prawda już samo wprowadzenie tych technik zdecydowanie wpływa na poprawę jakości współżycia. Ale myślę, że dopiero poznanie i wprowadzenie w zycie przynajmniej podstaw tej filozofii mogłoby przenieść w inny wymiar seksualności. Intryguje mnie to od dawna i wierzę, że takie zespolenie na wszystkich poziomach jest mozliwe,  oczywiście nie z każdym. Do tego potrzeba całkowitego otwarcia i zaangazowania.

Hmmm... powiem coś, co zabrzmi może okrutnie, ale wydaje mi się, ze gdybym kiedyś zdradziła - to sama odeszłabym od niego. No kurcze, chyba nie potrafiłabym codziennie patrzeć na niego z myślą, co mu zrobiłam.
Wg mnie zdrada to jedno z największych upokorzeń... I najokrutniejsze, bo przecież robi się to sobie, która nas kocha i nam ufa...
Ehhh... straszna rzecz.

Cicho tam, nie odzywaj się... My tu jakoś musimy sobie radzić z pewnymi hmmm.... DEFICYTAMI, a ta cholera się chwali.

Napiszę dziś do Ciebie kochana, albo jutro... Jak zbiorę myśli

Wiem kochana, wiem I pewnie niedługo....
Napisałam krótko do Ciebie. Bardzo krótko, ale więcej nie mogę.
A ten seks tantryczny - niedługo się odezwę

Siostrzyczko, please edytuj swego posta jako i. Ja edytowalam

Witajcie kochani w końcu praca zakończona:) coś zjadłam na szybkiego i czytam posty... Temat zdrady widzę, ze dziś jest walkowany... Ja tez wybaczylam, ale on tego wybaczenia nie chciał, wybrał inna...a mi został żal, ze zostawił bez wyjaśnienia dlaczego do tego doszło, dlaczego nie walczył o nasz związek.. Ale powiem Wam, tak myślałam jeszcze pare tygodn temu, dziś już nie chce znać odpowiedzi na te pytania.. I tak nie wróci, i tak nic już nie będzie miedzy nami, dziś widzę, jak szybko mężczyzna, którego kocham jeszcze, zapomniał o mnie, na zasadzie:zapic i zapomnieć.. Patrzę na życie moje i widzę, jak sie zmieniam, jestem już radosniejsza, dziś chyba ze trzy osoby podnosilam na duchu:) wiec chyba nie jest już ze mną tak złe:)

I skąd ja to znam Rzeczywiście - samotność nam nie grozi.

Opromienił, ale on był zbyt ślepy, żeby to dostrzec. Postanowił poszukać innego promyczka i życzmy mu dobrej trasy a nie zastanawiajmy się, cóż on by pomyślał i jak byż on zinterpretował. My już tak długo próbowałyśmy przecież ZINTERPRETOWAĆ, l&c, obawiam się, że oni nie próbowali nas zinterpretować NIGDY.

Sylnowa, już o tym rozmawiałyśmy - bo był słaby, albo mu się nie chciało, albo jeszcze coś innego. Ale kogo to interere? Im więcej się nad tym zastanawiamy, tym doopa czarniejsza, a i tak prawdy nie poznamy NIGDY więc zajmijmy się rozumieniem siebie. Ja słyszałam taką ilość "wyjaśnień dlaczego", że zaczęłam się w tym gubić aż doszłam do wniosku, że o takie zamącenie właśnie chodziło. Sylnowa, oni sami nie wiedzą dlaczego więc po co Ci jakiś stek bzdur i to na dodatek takich, które co do zasady mają ranić Ciebie a nie wyjaśniać cokolwiek. Jak dla mnie jedynym sensownym wyjaśnieniem byłoby jedno: wykryli u mnie raka mózgu, umrę za dwa miesiące i postanowiłem, że będzie ci lżej mnie znienawidzić niż żebyś do końca życia cierpiała po mojej śmierci. Cała reszta powodów, racjonalizacji, tłumaczeń to bulszit do niczego nam nie potrzebny.

Dziewczynki,
Czasem tak jest, że jakaś książka upadnie z półki  podczas wycierania kurzu, otworzy się na przypadkowej stronie, podnosisz ją a tam jest napisane coś, co dokładnie trafia w sam środek mózgu. Ja dziś też tak miałam z Gretkowską:
Nie jestem prymuską życia. Zanim trafiłam w dziesiątkę, kilka razy chybiłam. Z czasem wyrobiłam sobie oko na tyle, by móc dostrzec, że o miłość trzeba zawalczyć. Amazonki odcinały sobie pierś, by nie przeszkadzała im w strzelaniu z łuku. Ja wydłubałam sobie z tej piersi serce, żeby nie przeszkadzało żyć. Dopiero po wielu próbach mogło wrócić na swoje miejsce.

Widzicie, jest szansa, że można przez jakiś czas pożyć bez serca (jak założycielka wątku ) i potem wrócić do świata w ulepszonej wersji.

Smutne...

smutne, ale w jakiś sposób to,że jest to takie częste, sprawia ,że czuję się jakoś...łaskawiej dla siebie, widzę,że bardzo zdolnym ludziom od wieków takie rzeczy się przytrafiały. Ja mam straszne przekonanie,że jestem wyjątkowo indywidualnie wadliwa, to z powodu DDA. pamiętam awantury po alkoholu i scenę, gdy po jednej awanturze wypełzłam spod szafy i zobaczyłam plamy krwi na ścianach, podłodze, wszędzie...ojciec tylko zaciął się w rękę zbitą szybą, ale ja myślałam,że stało się coś strasznego. i od tego czasu wydaje mi się,że coś jest mocno nie tak ze mną, nie wiem czy rozumiecie. Tak jakby coś mi kliknęło w głowie na zawsze.

Przez to,że widzę,że dzieje się to też osobom bez tego "kliknięcia" jakoś bardziej wierzę,że z tym da się coś zrobić. Ciężko to wyjaśnić, tak żeby nie wyjść na osobę, która cieszy się z cudzego nieszczęścia.

no właśnie, raczej jak alergia, po prostu bywa. i nie umniejsza ogólnej wartości, to jest właśnie to,Karen. bo mnie niektóre rzeczy gniotą i nie czuję się do końca jak normalny, pełnowartościowy człowiek.

Już o tym gdzies wspomniałam, ale napisze to jeszcze raz - specjalnie dla Ciebie.
Wracam do domu ze szkoły, 7 klasa podstawówki, wracam jak zwykle cała w nerwach - jak co dzień. Co zastanę w domu? Czu ojciec znów będzie po pijaku demolował wszystko dokoła? Czy noże są pochowane? Czy znów będzie bił mamę? Czy będę mogła odrobić zadanie do szkoły na jutro? Czy się pouczę? Czy.....
Wchodzę na 2 piętro, gdzie mieszkamy, bardzo duże 2 okna z naszej kuchni wychodzą na klatkę schodową. Staje i widzę, że wszystkie 12 szyb jest rozbitych w drobny mak, szkło leży na całej klatce schodowej, na ścianach, poręczach, drzwiach - krew, mnóstwo krwi.  Drzwi do mieszkania całe zakrwawione, otwarte na oścież. I ja mam teraz tam wejść. Co zastanę? Dlaczego tak cicho? Dlaczego? Nikt z sąsiadów nie wysciubia nawet nosa - tak było zawsze przez 22 lata mojego mieszkania tam. Nikt nie reagował - na odgłosy demolowania, bicia, płacz. 

To nie scenariusz filmu "Piła 123" to jeden dzien z mojego dzieciństwa.

Kochana - jakos dałam radę to pokonać. Nie jestem jakoś specjalnie wyjatkowa - po prostu wiedziałam, że MUSZĘ. Jesteś kochana dużo młodsza ode mnie - zacznij nad tym pracować, bys nie wylądowała z takim psycholem na karku jak ja.
Dasz radę - DDA mogą wszystko, nic ich nie pokona, gdy znajdą CEL.
Ściskam Cię mocno.

Widzę,że siłą napędową tego zbiorowego linczu jest efekt stada,jeden zaczął,reszta się nakręciła. Bo każdy z osobna jest pewnie bardzo zagubiony,dlatego też pewnie jesteście na tym forum.Ja nie ukrywam,że też po to tu weszłam, aby się wyżalić,ale dobrze,że szybko uświadomiliście mi,że nie ma to najmniejszego sensu bynajmniej nie tu.Gdzie ja weszłam,w hieny,które tylko żerowały na mej krwi, bo przecież to ja zdradziłam a Wy to Ci po tej drugiej stronie,cierpiętnicy przecież.Lupus wielki Guru jak widzę a reszta za nim w ogień.
Zdradziłam bardzo dawno temu,dla niektórych to żaden argument,ale mam to już gdzieś,odpokutowałam za to i wiem,że to mnie mega nauczyło,ale nie ważne już, ważne,że "rozum wrócił"-zwijcie to jak chcecie,proszę bardzo,niech Wam teraz ulży.
Może boli Was to,że ja,czyli "oprawca" jestem na tym forum bo potrzebuję rady (ale dziękuję już za taką pomoc z Waszej strony) a nie np Wasi byli partnerzy czyli też "oprawcy",którzy być może mają to gdzieś,może nie być może tylko na pewno i w głębi duszy chcielibyście zobaczyć ich tu jak też proszą kogoś o radę w sprawie swojej zdrady,nie mnie to już oceniać.
Lupus jesteś chcąc nie chcąc szowinistą i utożsamiasz się tylko z kobietami zdradzanymi stąd ten osąd w moim kierunku,z innymi pewnie nie rozmawiasz nawet,przykre to,a nie powinno się wrzucać wszystkich do jednego wora.Dlatego te zdradzane tak Cię wielbią i odwrotnie.Jesteś niepełnosprawny emocjonalnie,stąd Twoje prawie 900 postów,tylko tak możesz funkcjonować,wywalać swoje frustracje,obrażać,szkalować i się wyżywać.Naciskasz na decyzje kobiet,które zostały zdradzone,ale jak Ty to przeżywasz,sama rozkosz wyładowania się jest mega przyjemna dla Ciebie bo tylko tu możesz dać upust swego żalu.A propo tej strony,NetKobiety to stronka wydawało mi się dla kobiet,ale pomijam już ten fakt bo jestem tu ostatni raz,więc jeden grzyb w tym momencie.
Niekochana nie rozumiałam czemu sprawiało Ci przyjemność oczernianie mnie i wyśmiewanie.Wystarczyło spojrzeć tylko na Twój nick i już wszystko jasne, stąd ten sarkazm i wywalanie swoich frustracji w moją stronę.
Czy była reszta,która próbowała mnie zlinczować?Nie ważne już.
Nikogo nie okłamałam,czułam się zagubiona dlatego tak zależało mi na rozmowie tu.Osoby,które tak mnie potępiły nie uczestniczyły nawet przy podjęciu tematu przeze mnie,ale jak trzeba było kogoś w rzucić kamieniem to wszyscy się nagle znaleźli.
Nie jestem taka żeby się z Wami kłócić, a Wy się nawzajem widzę lubicie nakręcać na "obcego".
Przykre jest to,że człowiek chciał się wyżalić,prosić o radę,chciał się jednym słowem wygadać a Wy tak po prostu mnie potraktowaliście jak wroga.
Jesteście bardzo idealni,wręcz nadludzcy.Ja jestem tylko człowiekiem niestety i popełniłam w swoim życiu kilka błędów jak każdy normalny człowiek.Jeden błąd dużo mnie potem kosztował,ktoś bardzo ucierpiał, ale ludzie się zmieniają,bardziej doceniają,są jakby innymi ludźmi,ale co Was to może obchodzić,bo Wy tylko możecie na takich splunąć,bo tylko to widzę potraficie.
Oby Wam się nigdy noga nie powinęła i bądźcie sobie dalej tacy idealni.
Nie pomyliłam wątku,a jeśli uważacie,że tak to być może miało tak być, że miałam Was tu spotkać,przez to jeszcze bardziej sobie uświadamiam,że świat jest piękny tylko ludzie są źli,lecz ja nie wrzucam wszystkich do jednego wora tak jak Wy.Też potrafię dać szanse nawet jeśli to ktoś inny,nie ja,mnie skrzywdził.Nie wszyscy są tacy jak myślicie.
Możecie się śmiać teraz za moimi plecami,ale ulgi Wam to nie przyniesie bo już tego nie przeczytam więc szukajcie sobie innej ofiary...mam nadzieję,że bezskutecznie.

Bzdura na resorach. Nie napisałaś wchodząc do tego wątku genezy Twojego problemu. Machnęłaś sprytnie zdanko, które od razu miało Cię "zakwalifikować" do tego stada hien. Nie wypowiadałam się, bo byłam ciekawa w którą stronę zmierzą Twoje wypowiedzi. Niestety prawem szwungszajby - poleciały w najprostszym i najłatwiejszym z kierunków - w kierunku oczerniania otoczenia - w celu wybielenia.

Od razu napomknę ważny fakcik - nigdy nie zdradziłam - co by oznaczało idąc dalej Twoimi wywodami, że jestem nienormalnym człowiekiem. Mnie też nigdy nie zdradzono - naczy wyszłam za mąż za nienormalnego. Łojezu jak się cieszę. Jesteśmy bandą poj*bów!
Twa wirtualna krew jest zatruta - nie będę żerować bo mi zaszkodzi.

No to to jest megabzdura. Ale ja wiem czemu Lupus Cię uwiera w tyłek. Bo to jest facet. Cha Cha. I to jest najlepsze w tej całej szopce o błędach, zdradzaniu, normalności człowieka. Jajniki się z Tobą nie zsolidaryzowały - bo takie pokrzywdzone - jak to jajniki. A jeszcze kopa zaliczyłaś od jąder.

No cóż, jeśli uważasz że obleśny i płaski uczynek ma termin ważności - to OK. Część zebranych tu osób ma inny zestaw zasad - niektóre rzeczy się nie-przeterminowują. Caly czas są ohydne. Mam pytanko: czy to ze ktoś prezentuje inne zdanie niż Twoje i wyznaje inny zestaw zasad to z mety jest hiena, oprawca, krwiopijca i człek nienormalny? Czy w swej jakże człowieczej nieomylności jesteś się w stanie zetrzeć na argumenty i z kulturą z innym zdaniem? A może nie za bardzo, albowiem jesteś TYLKO człowiekiem, targają Tobą emocje - o których my, ułomni nie mamy bladego pojęcia?

A ja jestem AŻ człowiekiem. Jak pisałam - z tego wynika że nienormalnym i dobrze mi z tym wariactwem. I mojemu otoczeniu też. I moim dzieciom też będzie dobrze jak mamusia się nie będzie puszczać z nudów. Ani powalony tatuś. Ludzie się nie zmieniają - ludzie się dostosowują. Ale to moje prywatne zdanie poparte doświadczeniami zaobserwowanymi w najbliższym otoczeniu.

To Ty wrzucasz narodek do jednego worka. Jak Kaczyński - albo ze mną albo przeciwko mnie. Ludzie wcale nie są źli - tylko ich część. Mam ciągle szczerą nadzieję że jest to margines i bardzo chciałabym żeby moje dzieci na takich złych ludzi nie trafiły. Ani na ludzi wychowywanych przez "normalnych" ludzi dających im "normalny" przykład, a potem pierdzielący: och no pomyliłam się. Byłabym w stanie rozszarpać.

Jeśli nawet tego nie przeczytasz - to mam nadzieję że przeczyta inny "normalny" czy inna "normalna" i choć promil da to do myślenia. A do śmiechu - absolutnie mi nie jest. Raczej humor mi się zebździł jak poczytałam te cuda wianki, które wypisujesz. Na szczęście wciąż w mej nienormalności trzyma mnie nadzieja że nas - nienormalnych jest więcej. Bo inaczej - syf, kiła, mogiła.

Odniosę się tylko do fragmentu, który mnie bezpośrednio dotyczy, gdyż pozostałe rewelacje jak zwykle dosadnie skomentowała Kriss. Zgadzam się z nią "po całości"

Ale wracając do meritum: skromnie zauważę, że zanim wyszło na jaw Twoje nieszczere przedstawienie sytuacji - napisałam do Ciebie kilka postów (nawet chyba jako pierwsza), w których zaoferowałam pomoc. Poświeciłam swój czas, a mogłam w tym czasie siedzieć z chorą córką. Wybrałam Ciebie, bo założyłam, że szczerze piszesz o swoich problemach.
Tu nie chodzi o to, że zdradzałaś - w tym wątku wypowiada się wiele kobiet, które zdradziły lub były kochankami. Ale one, w odróżnieniu od Ciebie nie rżną niewinnych owieczek ciemiężonych przez złego męża, ot tak, bez powodu. Umieją uczciwie zmierzyć się z tym, co je spotkało, z wyborami, których dokonały. I za to je szanuję.
A Ty? Uważasz, że Twoja zdrada się "przeterminowała", że już dość odpokutowałaś - i problem zniknął? Jakby nigdy się to nie wydarzyło? Niestety, to tak nie działa.

Aż sprawdziłam, gdzie też Cię "oczerniłam i wyśmiałam"  - bo to raczej byłoby nietypowe zachowanie dla mnie. No i kochana, jedyny post bezpośrednio dotyczący Ciebie to:

Hmmm... gdzie tu widzisz oczernianie i wyśmiewanie?
Bo ja widzę stwierdzenie faktu: jesteś kłamczuchą oraz opis MOICH odczuć:"czuję się wyd...  okłamana, znaczy się ".

Ale już Twoja wycieczka osobista w moją stronę ocieka jadem. Tylko widzisz - ja nie przypadkowo wybrałam taki nick. Szczerze (znasz to pojęcie?) oceniałam sama siebie i rzeczywistość która mnie otacza. I przyznałam się przed sobą i innymi gdzie leży mój problem. I takie stwierdzenia, jak Twoje - w ogóle mnie nie ruszają. Polecam szczerze taką postawę.   

P.S. No i niepotrzebnie tak się zarzekałaś, że opuszczasz to forum. I nie będziesz czytać naszych wypowiedzi. Tak się składa, że widziałam dziś, że jesteś "online" Ale właściwie - co mnie to...

No wiesz...
A kiedy jeśli można, chętnie posłucham...?

To zależy ile się męczysz, ale są jeszcze inne czynniki. Tego nie da się wyjaśnić od tak.
Przeczytaj wszystko co tutaj jest, od początku do końca, to wiele da i będziesz mogła soie odpowiedzieć na wiele pytań.