Dzień dobry Kochane Kobietki!
Wracam do świata 
Odczytałam wszystko, czego nie udało się przeczytać przez ten przydługawy mój weekend
Z uśmiechem wracam, choć leje
Wczoraj wieczorkiem ogarniałam jeszcze buty i kurtki. Pawlaczy i szaf w przedpokoju mamy zatrzęsienie, więc maluchy mają swoją szafkę na wiszące kurtki, swoją na butki i zabawki do piachu i jeszcze kawałek jednej na jakieś tam badziewia My z Niuńką mamy podwójna szafę na kurtki i wysoką na buty 
Jeszcze mam trochę miejsca
Jak mi się spało? Dobrze.
Nie zachwytliwie, bo się przyzwyczajam na razie Mam za wielkie, bo jeszcze nie ugniecione, poduchy i śpię najczęściej na "jasiu", bo mi za wysoko, aż mi ręce drętwieją Zapach boazerii mnie wkurza i jej wredny kolor też trochę, ale muszę kupić jakąś farbę do drewna do wnętrz i po prostu pomalować jak te pozostałe jasne ściany. Będzie wtedy ok. Zaczynam powoli znajdować swoje rzeczy a nie drapać się w głowę szukając długopisu Lubię wieczorem siedzieć.... w kuchni Dość przestronna jest
Wiecie, podejrzewam, że do końca miesiąca będziemy się przyzwyczajały....
Maluszki trochę rozedrgane, czują się odrobinkę nieswojo - ale nie płaczą, biegają, rozrabiają, wiedzą już doskonale gdzie co jest Szkoda, że leje dość często, w weekend to się tylko wybrałyśmy po zabawki i w niedzielę na przejażdżkę. Żal, że nie było zbiegu czasu i pogody jeszcze na wyjście na plac zabaw tu obok - bo fajny jest, a ja jeszcze się nie wyrobiłam, za dużo rzeczy do zrobienia na raz... Jak zobaczą jak bliziutko mają - to też im będzie przyjemniej. Bo na razie, to tylko już sobie zaskarbiły właścicielkę naszego sklepu pod blokiem
Czasem troszkę po mnie "jeżdżą", szczególnie Karolka, o stary domek - teraz przyszedł czas na zarzuty wobec mnie niestety - jak tylko zwrócę o coś uwagę, że nieładne zachowanie (jak czasem się biją o coś ), to słyszę, że tamten domek był lepszy i jestem niedobra, bo tatuś napewno nie sprzedał. Tłumaczę, że nie kłamię, że jest mi przykro że tak mówi. Muszę mu powiedzieć, żeby w końcu je zabrał do siebie, niech one zobaczą, że on też już w innym miejscu mieszka. Troszkę to dzieciom wyprostuje sytuację - myślę. Ale spokojnie, nie ma tragedii. Przecież to normalne czułe serduszka i nie mogą, choć nawet takie małe, "przejść" obok tej przeprowadzki tak jakby to się nie zdarzyło. Nie mówią o tacie, nie pytają o niego... Nie wiem, czy naprawdę zrozumiały.....? Nie widziały go przecież 3 dni, no prawie 4, bo zobaczyły dopiero wczoraj po południu - a nie wspominały go...
Przejaśniło się w końcu u mnie
. Nie wyobrażam już sobie z eksem życia i prawdę mówiąc dziwię się sobie, że tyle lat wytrzymałam. Oki. kochałam złudę, ale już jestem świadoma, że to tylko moja chora wyobraźnia działała. Królewicza nigdy nie było więc żałować nie ma czego. Już nikt mnie nie okłamuje......chwila moment ! jak to nikt 
. On nadal kłamie, okrada, ALE JA JUŻ TEGO ŚWIADOMA JESTEM i nabrać się nie daję. Manipulować sobą też 
. Nie będzie ci fajnie przy boku starzejącego się człowieka. Na tym forum znajdziesz opowieści dziewczyn, które były, były !!!! w takich związkach. Z perspektywy czasu inne mają zdanie jak kiedyś. Poczytaj ! 
zmieniłam zamki, otwieram mu drzwi, gdy pocztę odbiera.