Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

zofia282 napisał/a:

Nie było żadnego szkolenia. Maszyny są sprawne, ale nienowoczesne. Wiem, że musi pracować w grubych rękawiczkach i popychać plastiki czymś, np. metalową łychą (łomem ?)...... lub chociażby kolejnym plastikiem. No intuicja, rozum mówią mi, że  bez jakichkolwiek zabezpieczeń może dojść do uszczerbku na zdrowiu.

Zofia - brak przeszkolenia bhp przed podjęciem pracy na stanowisku, szczególnie przy jakiejkolwiek obsłudze maszyny jest poważnym wykroczeniem pracodawcy.... Bo to już ewidentnie, poza samym Twoim opisem sytuacji, świadczy o tym że nie są przestrzegane żadne normy bezpieczeństwa..... I to jest karalne nawet bez wypadku - bez względu czy to puknięcie czy uderzenie!!!!
Bezmyślność, to Ty wiesz, że mnie wkurza na maksa!!!!!!!!! Szczególnie jeszcze gdzie mamy do czynienia z ojcem/dzieckiem!!!!!!!!!!!!!!!!!

nie mam jednak na to wpływu .

zofia282 napisał/a:

Nie było żadnego szkolenia. Maszyny są sprawne, ale nienowoczesne. Wiem, że musi pracować w grubych rękawiczkach i popychać plastiki czymś, np. metalową łychą (łomem ?)...... lub chociażby kolejnym plastikiem. No intuicja, rozum mówią mi, że  bez jakichkolwiek zabezpieczeń może dojść do uszczerbku na zdrowiu.

Zofia - brak przeszkolenia bhp przed podjęciem pracy na stanowisku, szczególnie przy jakiejkolwiek obsłudze maszyny jest poważnym wykroczeniem pracodawcy.... Bo to już ewidentnie, poza samym Twoim opisem sytuacji, świadczy o tym że nie są przestrzegane żadne normy bezpieczeństwa..... I to jest karalne nawet bez wypadku - bez względu czy to puknięcie czy uderzenie!!!!
Bezmyślność, to Ty wiesz, że mnie wkurza na maksa!!!!!!!!! Szczególnie jeszcze gdzie mamy do czynienia z ojcem/dzieckiem!!!!!!!!!!!!!!!!!

Happyfull napisał/a:

zabka-k napisał/a:

Bo osoby, które doszły do takich wniosków jak my nie są pozytywnie odbierane w otoczeniu. Bo akceptacja naszego postępowania wg otoczenia musiałaby spowodować u niektórych podobne ruchy? Więc lepiej krytykować lub nie oceniać nas dobrze, bo tylko wtedy osoba, która dalej pozostaje w relacji, która nie sprawia jej satysfakcji, ma argumenty by nie podejmować żadnych kroków.

No takie nawiedzone

Wydrukowac i na sciane jak znowu "dobre" kolezanki beda nam wyklady dawac, ze cierpienie nalezy do zwiazku.
Cholera z iloma juz "dobrymi" kolezankami sie pozegnalam
Wiecie ja juz nie dyskutuje tylko milcze !!!

Witaj!!!!

No - też jak czytałam Beosę, to przypomniało mi się, co mówiłaś w Zakopcu

Ja też już wolę być nawiedzona
A między wódki a zakąski już się nie pcham, nie staram nawet
Ja miałam swoje problemy i rozwiązałam je onegdaj sama. Fakt faktem, potwierdza się, że bardzo możliwe jest iż nieznacznie zacznie mi się zmieniać "otoczenie"

Happyfull napisał/a:

zabka-k napisał/a:

Bo osoby, które doszły do takich wniosków jak my nie są pozytywnie odbierane w otoczeniu. Bo akceptacja naszego postępowania wg otoczenia musiałaby spowodować u niektórych podobne ruchy? Więc lepiej krytykować lub nie oceniać nas dobrze, bo tylko wtedy osoba, która dalej pozostaje w relacji, która nie sprawia jej satysfakcji, ma argumenty by nie podejmować żadnych kroków.

No takie nawiedzone

Wydrukowac i na sciane jak znowu "dobre" kolezanki beda nam wyklady dawac, ze cierpienie nalezy do zwiazku.
Cholera z iloma juz "dobrymi" kolezankami sie pozegnalam
Wiecie ja juz nie dyskutuje tylko milcze !!!

Witaj Happy. Miło, że się odezwałaś.
Ja mam podobnie. Milczę.......ale w środku.......... . CZasami delikatnie coś napomknę
Mnie moc ludzi pyta, a co u eksa i pytając mają dziwny uśmieszek na twarzy. Odpowiadam na totalnym luzie i z lekkim zdziwieniem, nie wiem, nie mam pojęcia i wiem, że oni myślą, że wyję z miłości do niego i rozpaczy . O tym mówi mi ich uśmieszek. Są w błędzie, ale i tak nie przekonałabym ich nawet tysiącem słów. Nie rozumieją, że kobieta może nie chcieć, zwyczajnie już nie chcieć trwać przy boku wybranka. Jednak większość ludzi myśli o przynależności kobiety do męża i jej trwaniu przy nim na dobre i na złe . Sama taka byłam......:) ale się zmieniłam  .  DZiś wiem, że można odejść od męża i to nie dla innego, a dla siebie, dla swojego spokoju .
Zdecydowanie, gdybym głosiła to czego się nauczyłam na tym Forum, okrzyknięto by mnie heretyczką , nawiedzoną

hm... napisał/a:

To bardzo mądre słowa Żabki

Jejku, ja też milczę Happy. Bywa, że więcej milczę niż mówię.
No bo jak mówię, a ktoś i tak swoje to coż ja mogę. Pomilczę sobie. Swoje sprawy mam
Ludzie nie chcą. Niby chcą, a wcale nie chcą. I przekonywać mnie będą, że się nie da. No, nie da się rozłożonego paradola...chociaż i to nie jest pewne.

Zaskakujące ile można powiedzieć nie mówiąc nic.

Nie moje - ja rozpisałam to, o czym Zofia i Happy mówiły przy mnie Bo mi się to z opowiadaniem Beosy skojarzyło i przypomniało, że moje znajome też jakoś tak dziwnie reagują. Ale mówię - każdy ma swój sposób na swoje życie, "łatwo" to już było

Wiesz co, chyba my wszyscy trochę się obawiamy konsekwencji własnych decyzji, za które należy brać odpowiedzialność. Wolimy więc się "dziwić" i trwać, niż podejmować się szukania, innych niż dotąd, rozwiązań. Jakoś tak mamy w narodowość chyba wpisane, że nie należy szukać swego szczęścia, że życie to martyrologia, bo na to nasza historia wskazuje.... I że tylko cierpiąc za miliony można dostąpić chwały i odznaczeń - po śmierci....
To już nie wydaje mi się dziewczyny syndromem KKZB, czy innym... To takie nasze polskie trochę jakby jest?

hm... napisał/a:

To bardzo mądre słowa Żabki

Jejku, ja też milczę Happy. Bywa, że więcej milczę niż mówię.
No bo jak mówię, a ktoś i tak swoje to coż ja mogę. Pomilczę sobie. Swoje sprawy mam
Ludzie nie chcą. Niby chcą, a wcale nie chcą. I przekonywać mnie będą, że się nie da. No, nie da się rozłożonego paradola...chociaż i to nie jest pewne.

Zaskakujące ile można powiedzieć nie mówiąc nic.

Nie moje - ja rozpisałam to, o czym Zofia i Happy mówiły przy mnie Bo mi się to z opowiadaniem Beosy skojarzyło i przypomniało, że moje znajome też jakoś tak dziwnie reagują. Ale mówię - każdy ma swój sposób na swoje życie, "łatwo" to już było

Wiesz co, chyba my wszyscy trochę się obawiamy konsekwencji własnych decyzji, za które należy brać odpowiedzialność. Wolimy więc się "dziwić" i trwać, niż podejmować się szukania, innych niż dotąd, rozwiązań. Jakoś tak mamy w narodowość chyba wpisane, że nie należy szukać swego szczęścia, że życie to martyrologia, bo na to nasza historia wskazuje.... I że tylko cierpiąc za miliony można dostąpić chwały i odznaczeń - po śmierci....
To już nie wydaje mi się dziewczyny syndromem KKZB, czy innym... To takie nasze polskie trochę jakby jest?

Anstawia napisał/a:

Oj tak, zdecydowanie polskie.
Ostatnio rozmawiam z holenderkami i ich reakcja na mój rozwód i rozstanie jest zupełnie inna.
Tutaj większość par jest na zasadzie partnerstwa, kobiety zatrzymują własne nazwisko, mają większe perspektywy i możliwości, są bardziej wyzwolone i zadowolone z siebie, wolne. Raczej się nie spotkałam z negatywną opinią. Może ktoś tam się zapytał, jak sobie daję radę, czy czegoś mi nie potrzeba, ale to była akurat Niemka.
Moim zdaniem reakcje niektórych Polek są bardziej skierowane na innych, a co inni, a dlaczego inni, przez innych, bo inni...
Myślę, że Holenderki po prostu dobrze myślą o sobie i czują się wartościowymi kobietami.

Oj, to chyba oznacza, że u nas w podstawówce dzieci historii to się z elementami psychologii powinny od razu uczyć

hm... napisał/a:

To bardzo mądre słowa Żabki

Jejku, ja też milczę Happy. Bywa, że więcej milczę niż mówię.
No bo jak mówię, a ktoś i tak swoje to coż ja mogę. Pomilczę sobie. Swoje sprawy mam
Ludzie nie chcą. Niby chcą, a wcale nie chcą. I przekonywać mnie będą, że się nie da. No, nie da się rozłożonego paradola...chociaż i to nie jest pewne.

Zaskakujące ile można powiedzieć nie mówiąc nic.

Nie moje - ja rozpisałam to, o czym Zofia i Happy mówiły przy mnie Bo mi się to z opowiadaniem Beosy skojarzyło i przypomniało, że moje znajome też jakoś tak dziwnie reagują. Ale mówię - każdy ma swój sposób na swoje życie, "łatwo" to już było

Wiesz co, chyba my wszyscy trochę się obawiamy konsekwencji własnych decyzji, za które należy brać odpowiedzialność. Wolimy więc się "dziwić" i trwać, niż podejmować się szukania, innych niż dotąd, rozwiązań. Jakoś tak mamy w narodowość chyba wpisane, że nie należy szukać swego szczęścia, że życie to martyrologia, bo na to nasza historia wskazuje.... I że tylko cierpiąc za miliony można dostąpić chwały i odznaczeń - po śmierci....
To już nie wydaje mi się dziewczyny syndromem KKZB, czy innym... To takie nasze polskie trochę jakby jest?

Anstawia
A nie sądzisz, że to wynik samouspokojenia odrobinkę?
Że nie szukasz już kolejnych zadrażnień w życiu, że emocje z nich wynikające nie sprawiają Ci żadnej satysfakcji - bo już sama sobie porównałaś, co Tobie bardziej odpowiada? Jaki typ emocji wolisz?

Fajnie tak posiedzieć, też czekam na słoneczko
Za 2,5 tygodnia mam szansę na krótki wyjazd, mam nadzieję, że się uda i wszystko się właściwie ułoży i pojadę
Wtedy też sobie siądę i będę chłonąć - to co lubię, czyli nowe

Masz rację.
Trwać w tym co jest, bo nowe to tylko strach.
Prawda Żabko.

A ja chciałam o tej segregacji otoczenia sł?wko.
Jak sobie tak poukładamy troszkę i bardziej dbamy, i dbamy o siebie, to jakby nie mamy problemu z doborem towarzystwa. I tak toksycznych  ludzi unikamy, bo co nam ktoś ględził będzie, bo nie pozwalamy już swojego harmonijnego świata zaburzać. I tak siłą rzeczy, nieświsdomie nawet, możemy zaobserwować, że z niekt?rymi osobami już nie rozmawiamy, a z innymi jakby mniej.

Zabka łatwo było ? Wydawało się nam, że łatwo było.

Wtedy ręce i nogi bym oddała, że mam się świetnie......

Zabko ja też z tych wiernych, z zasadami. 
Mój kręgosłup moralny jest mocny....... chociaż........ inaczej oceniam pewne sprawy, sytuacje, postępowanie. Czego jestem pewna w sobie ? Uczciwości !!!! Wiem, że sumienie by mnie zagryzło gdybym uczciwa nie była........ a z innej strony .....powiedzieć muszę, że nie mogę być siebie pewna....... Przecież dałam na to dowód . Oj! pochrzanione to wszystko .

zabka-k napisał/a:

Anstawia
A nie sądzisz, że to wynik samouspokojenia odrobinkę?
Że nie szukasz już kolejnych zadrażnień w życiu, że emocje z nich wynikające nie sprawiają Ci żadnej satysfakcji - bo już sama sobie porównałaś, co Tobie bardziej odpowiada? Jaki typ emocji wolisz?

Oprócz tego co wyżej napisałaś, dodam jeszcze, że jest to wynik samokontroli, bo moja reakcja nie musi być natychmiastowa. Mam kilka sekund, minut, godzin, dni, miesięcy, lat (w zależności od sytuacji) na zastanowienie się i zareagowanie.

zabka-k napisał/a:

Fajnie tak posiedzieć, też czekam na słoneczko
Za 2,5 tygodnia mam szansę na krótki wyjazd, mam nadzieję, że się uda i wszystko się właściwie ułoży i pojadę
Wtedy też sobie siądę i będę chłonąć - to co lubię, czyli nowe

Bardzo fajnie jest sobie tak posiedzieć. Też tego pragnęłam, od zawsze. Pobyć sama ze sobą i swoimi myślami. Do tej pory moja głowa była, czasami wciąż jeszcze jest, zaprzątnięta tysiącami niepotrzebnych myśli. Skierowana byłam na otoczenie, teraz dopiero mam chwilę, by móc się zatrzymywać i zapytać samej siebie:  jak się dzisiaj czujesz? Czyli standardowe pytanie, które zadawała mi terapeutka

Zabka-k, udanego wypoczynku

Ktoś kto nie docenił socjalistycznej Inki pitej samemu ze sobą miesiącami, nie doceni niczego, do czego sam dojdzie.... Kiedyś schabowego trzeba było na kartkę w nocnych kolejkach dostać - raz na 2 tygodnie.

zabka-k napisał/a:

Ktoś kto nie docenił socjalistycznej Inki pitej samemu ze sobą miesiącami, nie doceni niczego, do czego sam dojdzie.... Kiedyś schabowego trzeba było na kartkę w nocnych kolejkach dostać - raz na 2 tygodnie.

Wohoho, to pojechałaś po bandzie teraz

Gratuluję szczęśliwego porodu!

hm... napisał/a:

Masz rację.
Trwać w tym co jest, bo nowe to tylko strach.
Prawda Żabko.

A ja chciałam o tej segregacji otoczenia sł?wko.
Jak sobie tak poukładamy troszkę i bardziej dbamy, i dbamy o siebie, to jakby nie mamy problemu z doborem towarzystwa. I tak toksycznych  ludzi unikamy, bo co nam ktoś ględził będzie, bo nie pozwalamy już swojego harmonijnego świata zaburzać. I tak siłą rzeczy, nieświsdomie nawet, możemy zaobserwować, że z niekt?rymi osobami już nie rozmawiamy, a z innymi jakby mniej.

Szczerze?
Wiesz, ja z każdym dniem widzę, w jakich relacjach z ludźmi jestem.
I widzę - zabawowa, to ja zawsze byłam, towarzyska, stadna. Ale ja bym chciała usiąść i pogadać.
A nie tylko na dyskotekę pójśc Mi mo, że lubię, nie ma sprawy, ale to nie tak, że to jedyna opcja.
Patrzę, słucham, myślę...
Nie wiem, co z tego będzie, naprawdę nie wiem
Ale pewnie może być tak, jak ostatnio mówił Cash, że mi się towarzystwo radykalnie zmieni.... Choć ja mam mnóstwo wdzięczności w sobie i pamięci.... Nie wiem Hm, czasem zaczynam się czuć uwiązana, chcieć wyjść gdzieś "dalej"....
Nie wiem, zobaczymy.... Ale przywiercić coś, to nie wszystko
Są ludzie z którymi coś robię, są ludzie z którymi cały czas rozmawiam - nawet sms-em....
Muszę to poznać, muszę zrozumieć

zofia282 napisał/a:

Zadzwonił syn ze słowami, mamo przyjedź.
Zamarło we mnie serce.
Nie, nic się nie stało poza tym, że tam brak czystego WC , a musiał z takowego przybytku skorzystać .
Rozmawialiśmy -  maszyna nie zacina się, uffffff będę spokojna .
Nie zacina się więc nie trzeba popychać i rąk tam wkładać. Ponoć jest inaczej zbudowana jak tamta .
Cieszę się

U mnie pada ....właściwie leje.
Leje i grzmi.
DZień jest ponury i smutny.
Nie mam humoru (humorków też) ani werwy do czegokolwiek.
Luzik , taki nudny luzik.

Ja tak miałam wczoraj, dziś jak dostałam "zwrot", musiałam się zebrać i w 2 godziny pozałatwiać, by wykorzystać urlop i efektywnie czas do piątku, bo czwartek należy się każdemu odpoczynek i spokój od wiercenia, a my już w piątek śpimy na swoim nowym Ledwie zipię, ale się cieszę że już w środę marazm zacznie mi mijać (okres) . Profilaktycznie zrobiłam sobie szczegółówą rozpiskę, żeby "marazm" nie zniweczył mi planów sensownej przeprowadzki

Starsza dziś po powrocie poinformowała, że tata chce z nią iść w piątek kupować prezenty na Dzień Dziecka. Przypomniałam, że: 1) wszystkie jesteście jego dziećmi i chyba zna Was na tyle od dnia narodzin, by wiedzieć, czego możecie chcieć (pomijam obiecany jej portfel na urodziny 2 m-ce temu, już wie, że w nowym pokoju na szafce czeka na nią skórzany portfelik ); 2) w piątek się przeprowadzamy ostatecznie; 3) niczego ze mną nie uzgodnił; 4) co jej krótko powiedziała ciocia 4 dni temu na "nowym" balkonie informując jak tatuś się będzie zachowywał, jak dostanie pieniążki.
Odpowiedziała krótko - OK.
Jeszcze jest "łasa". Ciekawam co z tego wyjdzie. A ja profilaktycznie potem porozmawiam z jej terapeutką.

Cóż Zofia, wiesz - WC to takie miejsce, gdzie można dokładnie poznać charakter właściciela

A ja dziś przerabiam po raz fafnasty rodzinę . Nie lubię dnia matki i jeszcze dodatkowo zaraz będzie dzień dziecka . Ech....

Po ręczniku poznać można ponoć. Ja wiem, że nie tylko

zabka-k napisał/a:

Anstawia napisał/a:

Dzień dobry wszystkim
U mnie słonko nadal świeci ale wieczorem ma lać ale to nic, bo idę na zajęcia.

Zabka-k prztyczek ode mnie był nieświadomy zresztą już zasypiałam
Ale może to taki czas jest, że wymagamy od siebie tej perfekcji, bo chcemy żeby poszło nam jak najlepiej, zgodnie z planem, by potem mieć to uczucie satysfakcji, że zrobiłam wszystko co mogłam Potem nastąpi wyczekiwany spokój

Ale skuteczny Wiesz, na tym całe życie chyba polega, by z różnych spraw wyciągać wnioski - adekwatne dla siebie Czytać, słuchać i widzieć - nie tylko dla kogoś, przede wszystkim dla siebie

Nastąpi
Mam nadzieję, ze choć do 10.00 w dzień dziecka
Choć trochę bym chciała swobodnie pospać, ale myślę, że to kwestia też i wypracowania spokoju na nowym

Wymagamy, fakt, zobaczymy, jak to się przełoży, owo - po raz kolejny w życiu - bycie nadmiarowo - perfekcjonistką za wszelką cenę Ja uż widzę że przesadzam, acz nie umiem się zatrzymać.....

Hej.

Zabka-k nie umiesz się zatrzymać, czy nie chcesz? Masz wybór i wolną wolę, możesz zdecydować czy chcesz być perfekcjonistką czy nie

***************
Zapadł wyrok Mieszkanie zostało mi przyznane, jest rozwód
Rozprawy nie było, sąd wydał wyrok na podstawie mojego wniosku

Jest luzik Wiecie, ja już nawet nie mam ochoty dopatrywać się negatywów w innych byłam arogancką świnią. Myślę, że mogłabym porównać się do samobójcy, który tuż przed śmiercią myśli tylko o sobie i swoim bólu, nie zwraca uwagi na otaczający go świat.
Umarłam, po to by narodzić się na nowo
Dopiero teraz czuję, że mogę zdecydować jak żyć Mogę być marionetką w rękach innych, a mogę sama sterować swoim życiem A inni? Zawsze zdaży się ktoś komu będę przeszkadzać, ale zawsze będzie ktoś komu będę się " podobać". Dużo zależy ode mnie
Jestem w miejscu, w którym chciałam być, gdy pisałam swój pierwszy post
Mam 32 lata, pracę, mieszkanie, pasję. Poznaję nowych ludzi. Uśmiecham się
Jestem zadowoloną singielką

Dziękuję wam za wsparcie
Buziaki

Anstawia napisał/a:

Zofia282 
Żyjemy! I to jest teraz najważniejsze!

Oooooooo nie !!!!!!
Żyć i żyć to jest różnica
Doceniam teraz życie i to jest życie , życie w uśmiechu, spokoju. Wtedy też żyłam, ale co to było za życie, to wiem to dopiero teraz - WEGETACJA. Tak, wtedy też mi się wydawało, że żyję, ale staczałam się w tym życiu na dno, własne dno.

Najważniejsze, że jest napęd, radość i sens życia  ....no i ta wolność, niezależność .

hm... napisał/a:

Po ręczniku poznać można ponoć. Ja wiem, że nie tylko

No zdecydowanie nie po moim ostatnio, gdzie makijaż zmywam nim właśnie od paru dni
Moja buzia odetchnie, jak ją po tej przeprowadzce zauważę
Marzy mi się SPA i nie chodzi o cerę, tylko o "nicnierobienie" - aktualnie, przyznaję, nie mam siły na nic, robię, bo wiem, że muszę, nie do końca chcę W końcu to rozumiem Taka sytuacja, a tylko ode mnie zależy, jak będzie nasz nowy domek wyglądał w weekend - psychologia przeprowadzki i rozstania rodziców w kontekście dzieci....

Jak ja się cieszę, że mam swoją "rodzinkę"
- moich kochanych przyjaciół - Nianiu, Babu i Gagu z Kamilem, psiapsióły i kóleżanki, Was
A przede wszystkim tak wyrozumiałe dzieci, które nie mogą doczekać się swojego nowego domku

Hej dziewczyny !!!

Uśmiech o poranku dla Was. Wczoraj chciałam Was przywitać przypomnianą mi przez radio piosenką, ale...nie miałam kiedy napisać...

Sz...SZUJA (youtube.com)

My już poderżnięte nie jesteśmy

Anstawio ostatnie dni w pracy to ... cóż np. we wtorek pracowałam dokładnie od 16 godzin i bynajmniej na drugi dzień nie miałam odpoczynku. Ale teraz weekend i spokojne kończenie mieszkanka. Ale ćwiczę dbanie o siebie i wybieranie tego, co dla mnie dobre. Robię małe postępy (np. nie odbieram telefonu "pracowych" po nocach i takie tam inne), w pracy też staram się wprowadzać zmiany. Jutro rano przywiozą łóżko i będę mogła spać u siebie i się rozgaszczać

Zabko spokojnie, już wszystko jest idealnie:) Wrzuć na luz, radowanie się niedociągnięciami i zajmowanie poprawkami (ja mam takie z malowania, bo ktoś np. niedomalował, chciałam by było idealnie, ale pomyślałam, że to sama dorobię, jak się przeprowadzę), też jest fajne. Od wszystkich rzeczy na około ważniejsza jesteś Ty (dzieci z tego co piszesz mają się dobrze, przynajmniej Niunka). Jak się w ogóle czujesz Ty?

Anstawio - super wpis, cieszę się i gratuluję. Nie zapomnij tego, gdzie jesteś i co przeszłaś, by się nie cofnąć:) Widać Twoją zmianę w postach.

Wyszło jakieś tam robienie źle z tym (g)jma (śnił mi się zresztą jak mnie goni, a ja uciekam - chciał oczywiście seksu, paskudnie mi było po tym śnie). Wyszło że ja źle przecież robiłam świadomie - i moja psycholog mówi, że to drugi z 4 kroków:
1. nieświadomie robić to, co dla nas złe
2. świadomie robić to, co dla nas złe
3. świadomie robić, to co dla nas dobre,
4. nieświadomie robić to, co dla nas dobre

Ucieszyło mnie to - jestem na początku trójeczki:) Fajnie, że istnieje 4, dopytałam i dzieje się tak, że to dbanie o siebie może być naturalne. Gdzie jesteście Wy?

A ten ręcznik to jak gada ?