Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Dobry wieczór
Właśnie siadam do pracy i czytam i się odzywam.
Happy - sukienka super -kolor i ten tył... szkoda tylko, że zdjęcie nieco małe.

zabko-k trudna sprawa z tym mieszkaniem. 300 zł miesięcznie to jednak się wydaje sporo. Do tego z doświadczenia wiem, że takie ciągłe przeprowadzki to nic fajnego, a dla dzieci to już w ogóle. Tylko co z meblami... Sama nie wiem, co Ci poradzić. Najlepiej faktycznie znaleźć coś trzeciego.

agnes87, jeśli masz taką możliwość i będzie Ci łatwiej, zmien telefon. Jeśli nie, konsekwentnie nie odzywaj się do niego, powinien przestać. On tak pisze z nadzieją, że Cię to poruszy.

Ja czuję się nieźle, choć mam problem z pracowaniem i koncentracją. Biegałabym ciągle i wtedy czuję się najlepiej. I do tego w głowie mam raki(;)) , czekan, śnieg, narty. Naprawdę to lubię i mam nadzieję, że uda mi się nadal uprawiać te sporty.
Bywają gorsze chwile, ale to nic w porównaniu z tym co się działo jeszcze miesiąc temu. Czuję, że gdyby on się teraz pojawił, mógłby mnie znowu złamać. Zresztą chyba już dwa razy dochodziłam właśnie do tego momentu (przy jeszcze wtedy mniejszym zaangażowaniu) i zawsze potem był tył zwrot. Cieszę się, że teraz nie ma takiej możliwości, że zerwałam całkowicie kontakt, a on jest tysiące kilometrów stąd. To dziwne uczucie, bo ja go nie chcę, a jakaś część wciąż jest z nim związana.

Po Kasprowym?
Dzień dobry

POMAGAM,HM .DOROTKO.

Jest coś takiego co się nazywa filtr wiadomości w fonie.
A nie możesz nie czytać?
To jest przemoc!

nie wiem jaki masz telefona ale dla większości jest możliwość blokowania wiadomości i połączeń przychodzących od danego numeru tak, że ta osoba blokowana nie będzie nawet wiedziała.

Dodatkowo polecam zgłosić sprawę na policję jeśli teksty są obraźliwe. Zawsze będziesz miała po tym ślad tfu, tfu na wszelki wydapek.

Myślę, że też należę do grupy kobiet kochających za bardzo. Tylko jaką miłością my obdarzamy, że w konsekwencji facet ucieka od nas jak od zarazy? Nie chcę tu usprawiedliwiac facetów, bo jacy potrafią byc, wszystkie wiemy, ale chodzi mi o nas, kobietki. Chcemy kochac, chcemy jak najlepiej, walczymy do utraty tchu; o trwałośc rodziny, o związek, o szczesliwe dzieciństwo naszych dzieci, a w rezultacie rodzina się rozpada, małżeństwo nieudane, dzieci cierpią. I my cierpimy potwornie, bo przecież tak kochamy, tak sie zawsze staramy, jesteśmy pełne najlpeszych intencji, motywacji, skłonne do walki o wszystko i wszystkich dookoła ...
I tak sobie myślę, że to nie jest dobra miłośc, ze coś jest cholernie nie tak, skoro efekty mierne.
Dla mnie odkrywcze było uświadomienie sobie, że w tym zatracaniu się w miłości do mojego faceta ( efekt taki, że jesteśmy w separacji i rozwód wisi na włosku), do dzieci, do rodziców i całego świata, tak naprawdę nie obdarzam miłością i szacunkiem najważniejszej osoby w swoim życiu; samej siebie. To wstrząsające odkrycie, gdy prawdziwie i szczerze uderzy w naszą świadomośc. Nie kocham siebie, gardzę sobą, nie mam szacunku do swojego ciała, nie mam zaufania do swoich umiejętności, nie wierzę sobie, nie pozwalam sobie na bycie sobą ... Uświadomienie sobie tej PRAWDY o mnie samej, powaliło mnie. Było głębokim, wewnętrznym wstrząsem. Z mgły ogromnej niepewności i chaosu, pozorowanych zachowań, iluzji i projekcji na własny temat i temat mojego życia, wyłoniła się, poraz pierwszy, szczupła dziewczynka z jasnymi, trochę rozczochranymi kucykami, zapłakana i drżąca. Zobaczyłam ją bardzo wyraźnie. Pochwyciłam jej wyczekujące spojrzenie. Zalała mnie fala współczucia. Zrozumiałam, że ONA czeka, czeka już długie lata, abym zbliżyła się do niej, wysłuchała jej płaczu i rozgoryczenia, aby mogła mi wszystko powiedziec, nawet jeśli to głupie. Abym ją utuliła, osuszyła łzy i zapewniła; kocham Cię mała dziewczynko we mnie. Kocham cię całą, taką jaka jesteś i szanuję wszystkie twoje uczucia i emocje. Pochylam się nad każdą twoją łzą i nad każdym triumfem. Niczego nie oceniam i nie wartościuję, bo dla mnie jestes wazna i piękna w całej swojej rozciągłosci. Akcetpuję cie taką, jaka jestes. Kocham cie i przytulam. Zawsze możesz na mnie liczyc.

Bardzo was przepraszam, za to metaforyczne pisanie, ale nie umiem oddac tego, co do mnie dotarło - inaczej. Żeby obdarzac swiat i ludzi miloscia, która przynosi radośc, a nie frustrację, ukojenie, a nie poczucie chaosu i zagubienia, pełnię, a nie wrażenie zanikania i spalania się na ołtarzu ofiarnym, która przynosi pewnośc, że wszystko jest na swoim miejscu i tak jak trzeba, a nie poczucie żalu, że nic - pomiomo naszych usilnych staran - się nie udaje, trzeba utulic tę dziewczynkę w sobie. Pokochac z całych sił to dziecko, które jest w nas. Wybaczyc sobie błędy, zaakceptowac wady, wspierac siebie samą z całych sił w dążeniu do dojrzałości i pełni ekspresji własnej osoby. Wierzę, że ta przemiana wewnątrz nas, spowoduje, że z automatu jakby zaczniemy budowac z innymi zupelnie nowe relacje. Otaczac sie innymi mężczyznami, inaczdej reagowac.

Dziewczyny, czas abysmy siebie pokochały z całych sił i takimi, jakie jestesmy. Przestańmy siebie obwiniac, rozkładac nasze porażki na czynniki pierwsze, zadręczac siebie i innych, dlaczego wyszło zle, skoro robiłysmy wszystko, aby wyszło dobrze. Przestańmy użaląc się nad sobą, a pokochajmy siebie i uszanujmy wreszcie swoje PRAWDZIWE pragnienia i potrzeby. Zobaczmy siebie w prawdzie o nas samych. Myślę, że wtedy, łatwiej będzie uleczyc nam to, co jest do uleczenia, przejsc obojetnie nad tym, nad czym nie warto się pochylac, zerwac związki, które nas niszczą, rozdmuchac iluzje i projekcje na temat własnego zycia i szczęścia, które tak naprawdę ciagną nas za ryj w dół, zamiast pozwoil byc sobą i stawac sie sobą.

Uważam, że błąd miłości i wszelkie tego straszne konekwencje wynikają często z tego podstawowego zaniedbania; braku miłości, szacunku i akceptacji własnej osoby.

to na tyle, bo zaczynam gadac jak klecha, a jestem babą z krwi i kości, potłuczoną przez życie jak wielu na tym forum i z jazdami emocjonalnymi, których nie powstydziłaby się trudna nastolatka ( a sama jestem już po 40-tce ).

pozdrawiam wiosennie

dojrzewam do kochania siebie.

Ojjjjjjj, nie zgadzam się z tobą. Nie da się siebie zaakceptować i pokochać rozlazłą, mimozowatą, uległą. Najpierw trzeba dorosnąć ( tak dorosnąć !!!!) czyli zmienić swoje myślenie a w konsekwencji działanie. Chcesz pokochać tą małą dziewczynkę, która w tobie jest ? A jak to dziecko ma żyć, funkcjonować w świecie dorosłych ? Aby pokochać siebie trzeba najpierw dorosnąć. Osoba dorosła może sprzeciwić się, podjąć rozsądne decyzje, stawiać granice. Dziecko jest bezbronne, więc nie daj Boże akceptować to dziecko w sobie i pokochać. TA mała dziewczynka w tobie jest zagubiona i nie radząca sobie. Taką chcesz siebie kochać ? Nie da się kochać w sobie tego dziecka, które zadomowiło się. To ono pozwoliło nam żyć na kolanach, znosić upokorzenia. To ono nie miało sił bronić się i żyć godnie.
Takim dzieckiem właśnie stawałam się i takiej siebie niedojrzałej nie kochałam, nie szanowałam a nawet nie lubiłam. Nie każ innym akceptować w sobie dziecka a raczej namawiaj do dorośnięcia i wzięcia odpowiedzialności za własne życie.
Jaką miłością my obdarzamy ? Bezgraniczną . Wybaczymy wszystko ! Zniesiemy każde upokorzenie, zdrady różnego rodzaju. Będziemy skomleć o ochłapy uczucia i trwać przy boku najgorszego chama. My przecież wierne, lojalne i wybaczalskie. Nam można zrobić każde świństwo....a my ? w imię miłości (miłości zaburzonej ) zniesiemy wszystko. Nikt takiej osoby szanować nie będzie, nawet my same........ .
Tak...... to prawda, najpierw musimy pokochać siebie, by potem kochać innych, kochać miłością zdrową/partnerską, ale przede wszystkim dojrzałą.

moim zadniem jak się pokochamy to i dorośniemy. Tak jak kiedyś raki napisała my mamy rozjazd pomiędzy dojrzałością emocjonalną a umysłową. Niby rozum wszystko jarzy, a emocje jak u małego dziecka.

Mnie pomaga nauka kochania samej siebie. To właśnie pozwala mi dojrzewać emocjonalnie.

Witaj Joo
Samoakceptacja jest wszelką podstawą.
Najpierw akceptacja, potem reszta (zmiany).

Zgodzę się z zofią, że w słowie dojrzałość jest klucz. Tą dziewczynkę na pewno trzeba przytulić, ale też pozwolić jej dorosnąć.
Myślę, że nie da się tego opisać ni zdefiniować. Ja mogę się tylko obserwować i zmiany - w tym spojrzenie na rzeczywistość, które we mnie zachodzą, są dla mnie zaskakujące i niekoniecznie wynikają z jakiegoś pokochanie mnie małej. Może bardziej akceptacji, a najbardziej doświadczeń, które pozwalają mi dojrzewać. Zaczynam czuć się w pewien sposób całością. Ja sama ze sobą. Całością, która nie potrzebuje żadnego uzupełnienia. I mam wrażenie (choć będzie ono wymagała praktycznego potwierdzenia), że nie pozwolę sobie już więcej na pewne zachowania wobec mnie - nawet drobne, bo zaczynam siebie autentycznie szanować. Nie bać się utraty drugiej osoby (nie mówię tu tylko o mężczyznach),gdy zaprotestuję, gdy nie będę się godzić na naruszanie różnych moich sfer i mnie samej. Ważniejsza jestem ja. Nie sloganowo. Autentycznie.
To nieco trudne do ujęcia.
Zaczynam też widzieć czego potrzebuję, czego pragnę i czego chcę. Z czego mogę zrezygnować, a z czego nie.
Fajna sprawa.

Zabko, myślę, że wybierając mieszkanie warto też się kierować przeczuciami i uczuciami. To ma być Twój dom i fajnie byś się w nim dobrze czuła z dziećmi. Przeczucia co do właściciela też ważne, ale z nim mieszkać nie będziesz,więc postaw je na dalszym miejscu.

Tęsknię za Wami i spokojną, regularną rozmową tutaj, ale biegam w pracy dużo niestety na ten moment...

****

Co do miłości własnej jeszcze, czytałam dość ciekawy i kontrowersyjny artykuł w Pani,który wchodzi w polemikę z tym jakoby miłość własna miała być całkowitym rozwiązaniem miłosnych problemów. Który pokazuje też, że miłość to jednak coś więcej, to MIŁOŚĆ, coś wciąż tajemniczego, i że tak naprawdę wszelkie badania naukowe dotyczące sposobu wyboru partnerów (pewnie gdy mówi o tych mniej więcej zdrowych), zawodzą. Po prostu zawodzi badanie, mierzenie i racjonalizowanie miłości.

Liv
Może nie zdążysz przeczytać teraz, może dopiero po odbiorze z serwisu.
Właśnie chyba odrobinkę sednem jest to, że nie chce się poczuć samą - a co za tym odpowiedzialną i konsekwentną za wszelkie decyzje, kroki i życie. Że bycie z kimś - nie samemu - pozwala na zajmowanie się poniekąd tym, czym aktualnie chce się zajmować. Na bycie "małą dziewczynką" przez cały czas.
Silny nałóg odzywający się w sprzyjających okolicznościach?
Tak
Wiem, co myślę o sobie. Wiem, że nie lubię być silna, odpowiedzialna, konsekwentna. Taka "muszę" być, kiedy jestem sama, nie mam się na kim uwiesić, na kogo zrzucił i przenieść Wiem, że wystarczy sekunda a ja nieświadomie się "rozmemłam"
Bycie samej nie razi mnie w kontekście braku towarzystwa w łóżku - tak prozaicznie ujmując Liv.
Bycie samej razi mnie w kontekście bycia samej i konieczności podejmowania samodzielnych decyzji. Nie lubię tego Nie lubię być dorosła
Wiem, jakie mam wady, już niejednokrotnie siebie "przytuliłam", teraz czas dorosnąć mnie samej Życie dorosłego nie jest nudne Jest ciekawe i spokojne, bo mam szansę sama o sobie decydować Jakoś przez to przebrnę ze sobą

Raki
Domyślam się o co Ci chodzi Acz też reasumując i licząc - cały czas się zastanawiam. Wiem, czym jest gwarancja braku nerwów przez długi czas, do tego pakowanie 3 dzieci Wiem, czym jest przyjemność "mieszkania" - tylko że przez rok jedynie... Odroczyć problemy o rok, "przezimować" na chwilkę, potem znowu szukać
Decyzję podejmę. Jaka będzie - nie wiem Może właśnie chwilowa, jakoś nie czuję się chętna do skrobania ścian i 2 tygodniowego biegania z rozczochranym włosem posklejanym farbą Ale to nie oznacza, że nie będę musiała tak biegac za rok a wtedy drewnialdo już wcale mi może nie pomóc i zająć się dziećmi. Więc się spokojnie już zastanawiam No i oczywista sprawdzam czy nie pojawia się coś nowego

Samoświadomość, tak
Cieszę się z Twojej pracy:)

Dystansuj się zatem

Czesc dziewczyny

Zaczne od Zabki
Ja po ponad roku wymalowalam mieszkanie i zamontowalam szafe. Mam strasznie duzo mebli ze starego mieszkania i prawie juz "gnija" w piwnicy . Tak mnie naszlo na remont !!! To chyba dzieki Wam .
Moje mieszkanie ma 2 pokoje a mam mebli na 4 .
Ja sie wprowadzilam na "wariackich papierach" bo musialam . Bylo mi wszystko jedno gdzie ja meble postawie i nawet mi nie bylo w glowie malowanie scian (byly jeszcze ok ale na dzisiejszy dzien nie do zaakceptowania ).
Wynajelam firme i powiedzialam aby wstawili wszysto do piwnicy !!!  Tak krok po kroku sobie rzeczy przenosilam.
No i wymalowalam w koncu (zostaly tylko drzwi 6 sztuk ale to dopiero po powrocie, bo na to potrzebuje troche precyzyjnej reki ).
Mieszkanie jest w miare tanie, znajduje sie w starej ale wyremontowanej kamienicy. Mam ogrodek z altanka do wspolnego uzytku ale tylko ja go uzywam Moge grilowac jak chce a w altance mamy swiatlo . Do tego mam strych i duza piwnice (zmiescily sie meble z 3 pokojowego mieszkania ).
5 minut na pieszo mam rzeke a 20 minut spacerkiem jezioro. Tramwaj 3 minuty szybkim krokiem a w centrum jestem za 25 minut.
Wczesniej mieszkalam prawie w centrum (15 minut spacerkiem ) i tez niedaleko od rzeki ale bylo glosno od ulicy.
Teraz mieszkam prawie jak na "wsi" ale mimo wszystko tylko 25 minut od centrum

O co mi chodzi Zabko ? O to ze pomalowac czy urzedzic sie mozesz powolutku. Nie wszystko na raz Jezeli mieszkanie jest troche stare (okna czy woda na gaz) ale tanie i dobrym punkcie to zawsze mozna "podmalowac"
Tak abys nie musiala za rok znowu graty ciagnac i znowu malowac !!! Strasznie ciezkie to malowanie a potem sprzatanie !!!
Trzeba to robic jak sie ma sile i checi Mialam sile i checi dopiero po ponad roku !!!
No i co przezylam w "brudnych scianach" i bez duzej szafy Teraz przyszedl czas na bialutkie sciany i duza szafe z rozsuwanymi drzwiami i wypucowana kuchnie. No i jeszcze sobie zaslonki w PL uszyje na miare

Zofia odezwe sie do Ciebie jak przyjade do PL (w czwartek wyjezdzam) i wtedy ustalimy wszystko

Liv kogo Ty chcialas dolowac ??? KKZB na cale zycie !!! No a o czym ja caly czas trabilam ??? To, ze to praca na cale zycie !!!
Oj tajemniczo piszesz, chociaz chodzi na pewno o jakiegos pana
Trzymaj sie i gratuluje pracy No moze mi sukienke kiedys uszyjesz

Raki fajnie, ze juz wkrotce sie wprowadzasz "Zamow" HM... do pomocy . Najpierw u Ciebie pomalujecie a potem u Zabki
Oj ja juz mam dosc malowania
Buziaki i jak bede w PL to spojrze na bloga, bo na razie nie mam czasu.

Beosa jak tam u Ciebie ??? Chyba siedzisz caly czas na dzialce

Hm... super, ze pomozesz Zabce. Ja wpadne w sierpniu do PL to musimy sie koniecznie spotkac !!!

Jana fajnie, ze sie odzywasz Oczywiscie, ze wpadniemy jak nas zapraszaja Najwiecej dziewczyn z Twojej okolicy
Jak chcesz wiecej ksiazek to pisz na maila. Lista jest na stronie 570 !!!
Pozdrawiam goraco

Ehdi czytam Twego bloga Moze tez wydasz ksiazke ?  Fajnie, ze jest Ci lepiej A jak tam ze snem ?

Witam wszystkie nowe kobiety

Pozdrawiam nie wymienione - Pani_Zupa, Paninikt i inne

Zabka a pralki Ci nie da ?

No i tak trzymac Aparat to mozesz na Allegro kupic - zawsze taniej
Ja wczoraj kupilam puder i buty - te ktore widzialam w Zakopanym (Tommy Hilfiger - granatowe). 100 zl na butach i 50 zl na pudrze zaoszczedzilam. Przed komunia ide do fryzjera to te 150 zl na  nowa fryzure wydam .

A przy tym malowaniu i sprzataniu znalzlo sie troche rzeczy do wystawienia na aukcje. No i troche kasy tez wpadnie na koncert Depeche Mode

Boze ile ja mam rzeczy !!! O niektorych juz zapomnialam . Na razie nic juz nie musze kupowac
No moze tylko ta czerwona sukienke...

No zakochalam sie w tej sukience

Co robi potrzeba z człowiekiem

A ja do dziś nie mogę dostać zielono-czarnych legginsów! Tych co mi się w oko rzuciły na Krupówkach!
Ty już mi nie mów o rzeczach, bo obawiam się, że się lewa nogą zakryję, jak zacznę się pakować
Ta czerwona jest naprawdę fajna, mnie by się przydało jak by miała mocniej wyłódkowany dekolt, zauważyłam, że tak mi "lepiej"

Ja natomiast siebie w takiej kiecce nie widzę, co wcale nie znaczy, że nie jest ok.

Happy czy mnie?

Dawaj!

To Ty Hm.. nie lubisz brytyjskiego stylu Ja uwielbiam Szczegolnie Ted Baker ale jest drogi Kupuje na ebay.co.uk i czasami mozna cos fajnego tanio kupic .
Popatrz sobie moze cos Ci sie spodoba Musisz tylko sie zarejstrowac na paypal.

Rozowe spodnie czemu nie ? Zara ma ciemno-rozowe

Raczej nie. Chyba że się jakaś wyjątkowa trafi w której wyglądam

Dzień dobry
Widzę, że wiosenno-letnie klimaty w pełni, fatałaszaki fruwają

Ciekawam co u dziewczyn?
Ale rzeczywiście chyba zima bardziej sprzyja przesiadywaniu w necie

Hm - mnie się wydaje, że zawsze najważniejszy jest krój- dopasować model do sylwetki i własnego gustu Jak się dopasuje to i kiecka się podoba i chce się ją mieć Ja mam "rzuty" - albo wiecznie biegam w spodniach bo wygodnie, albo tylko bym zakładała spódnico-sukienki, bo się bardziej kobieco czuję. To zależy, ale zauważyłam, ze wszystko pięknie/ładnie, byle by buty obcas maks 4 cm miały, bo jednak wymiękam

Ja za to żadnych gumek w pasie nie mogę - wyglądam jak bąbunia napufiona U mnie najlepiej sprawdzają się rzeczy do linii bioder - dopasowane, paski itp. Ogólnie - pamiętać o tym, że u mnie talię należy uwydatniać i jest OK

Dziś mam w głowie zastanawiania się nad kolorkiem ścian do mojego pokoju i pokoiku najmłodszych Tak na odstresowanie się Może dziś dojdzie zaświadczenie z banku..... Musi dojść!!!

Kocham bez (aktualnie taki mam ), też mi chodzi po głowie, mam nadzieję że mi starsza głowy nie urwałaby, bo ona podobny odcień wybrała

Oglądam sobie wzorniki i mam zajęcie

To dobry kolor jest, taki relaksujący
Dobrze się czuję z taką kolorystyką w otoczeniu. A zapach bzu..uuuuu:) . Jak tak popatrzysz na bzowe §ciany to i zapach czujesz

Yyyy - nie ciemny
Chyba w odcieniu oliwki bardziej - żadnych mi seledynów i takowych odcieni zieleni....
Ale soczysty, nie za blady.

Jesteśmy,jesteśmy
Podczytuję Was i chłonę pozytywną energię bijącą z postów.

Zaczęłam się wsłuchiwać w siebie i odkryłam,że tu w karaluchowie od zawsze źle się czułam bo....cały czas miałam zaciągnięty ręczny.Niby jechałam,ale coś kurna blokowało,przytrzymywało.
Ile ja miałam pomysłów na ten dom,na mikroskopijne podwóreczko...
Część zrealizowałam (wymusiłam,przeforsowałam ;( ),ale hamulce w postaci karaluchów,bądź finansów działały dobrze. Bo po co?,na co? bo później....Walka z wiatrakami.
Ech,polakierowałabym podłogę w górnej łazience i w przedpokoju,pomalowałabym dolny przedpokój (marzył mi się tynk z drobniutkimi kamykami,bo funkcjonalny,brudu nie widać ),położyłabym resztę paneli w dolnej łazience i panele w przedpokoju na górze i zrobiłabym chodnik koło domu zamiast tych połamanych płyt o które zęby można wybić i ....jeszcze wiele by się znalazło.
Ta adrenalina,to fajne zmęczenie,satysfakcja,radość,zadowolenie z efektów własnej pracy - bezcenne.A za resztę płaci się przecież kartą.

Z jednej strony jeśli coś jeszcze w tym domu zrobię może skorzystają na tym w przyszłości dzieci.Ale jest jeszcze wersja,bardzo prawdopodobna,gdy rozwód będzie faktem,a nie straszakiem,ja się naprawdę wyprowadzę to dom zamieni się w melinę.Więc chyba nic nie będę tu dokańczać.Może kiedyś,jeśli jest sprawiedliwość na tym świecie...

Mamy zamiar z synem wynająć coś od jesieni,najlepiej dwupokojowe lub domek.Kawalerka 40m2 z wygodami ,z ogródkiem,z oddzielnym wejściem -600zł + 250zł opłaty.Domek 2 pokoje,łazienka,kuchnia -1000zł +opłaty.Tylko że ja kurde zawsze oszczędna byłam(musiałam być?) i teraz trochę żal dupę ściska,bo ten grosz można byłoby wykorzystać na remont tego co jest.Ale... i tu kółko się zamyka.
Mam jeszcze trochę czasu.Na przestawienie sobie myślenia.

Żabko ja nad kolorami szafek,paneli,czy innych pierdółek do domu potrafiłam się zastanawiać bardzo długo,miesiącami nawet Ale niczego co wybrałam nie żałuję.Wszystko mi idealnie gra.Tobie też życzę trafnych wyborów,pisma z sądu i satysfakcji z efektów,bo to fajne uczucie.

Happyfull,tak jest! Siedzę na działce.
Ja tu prawie mieszkam
Jeżdżę sobie w tę i z powrotem (praca mnie trzyma w karaluchowie).Robię po 23km w jedną stronę.Pies też.
Ale ten spokój,ta swoboda,ta zieleń,kwiaty,mrówki,ptaszki...mmm.
Tylko świadomość,że to tymczas mi nie pasuje.
Ale mam pewne plany na przyszłość.Wynajmę coś.Niestety to też będzie tymczas i wydatek spory.A ja tak chciałabym coś nawet malutkiego ale swojego.Urządzać się,zmieniać,przestawiać,zapraszać,żyć.........

Ehdi,
czytałaś?Happy proponuje Ci to samo co ja.Napisz książkę.

I super Beosa i zadbaj o siebie i rozpieszczaj się, bo jeśli nie teraz to kiedy
Ja chodzę na obcasach.....chyba od zawsze . Lubię spodnie, ale i w sukieneczkach, spódniczkach pomykam. Lubię być na czasie z modą. Może nie do przegięcia, ale lubię nosić to co właśnie się nosi.

Remont w domu chcesz zrobić dla dzieci ? Im nie podoba się to co podoba się nam. One wolą obecne trendy, które nam się nie koniecznie podobają. One poza tym wolą z dala od rodziców i chyba dobrze. Mój starszy syn jest z dala od domu i jest bardzo zadowolony. Tu miał swój pokój ogrooooomny a tam wynajmuje mały pokoiczek i jest zadowolony.

Beosa a może czas na większe zmiany ? a może zainwestuj w modny ciuszek, zmień fryzurkę na modną, odmładzającą. Wyobraź sobie siebie taką odmłodzoną i odstrzeloną . I zrób to dla siebie .