Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

a ja niestety "urodziłam" się z manipulacją, a raczej dostałam jej szkołę w okresie dzieciństwa. Mogłabym teraz od razu doktorat dostać z manipulacji jeśli nie więcej . No a najgorsze jest, że ona tak we mnie wrosła, że ciezko to czasem ogarnąć "czasem nie czuję jak manipuluję" . Teraz jest mi łatwiej ale powiem wam, że czasami się gubię, czy jeszcze manipuluję w danej sytuacji, czy już nie .

Tylko cała ta wiedza odnośnie manipulacji w żaden sposób nie wpływa na moją odporność na manipulacje.

Raki a co chcesz uslyszec ?...
Tak z premedytacja Raki !!! A co za roznica czy dysfunkcja czy sraczka ? Inaczej nie potrafia i mowia tez o tym wprost ale my nie sluchamy albo nie bierzemy na serio. Bo my to kupe gowna na pachnacego tulipana chcemy przerobic A kupa gowna jest tylko kupa gowna. Karaluch nie jest motylkiem. Nie ma prawdziwego zycia w falszywym. Siebie tez nie mozna oszukac !!!

***************************************************************
A my glupie do ostatniej iluzji glupie !!!

Wiesz, jak się nadodaje sztuczności, przeciwutleniaczy, konserwantów, ulepszaczy i wspomagaczy smaku/zapachu, w dodatku zrobi z tego koncentrat, to w rezultacie głaz by jedynie nie zareagował Ale że to szajs, to wie większość społeczeństwa, bo "eco" się propaguje od lat...

Ja wiem, ja będę "eco" się stawać może?

Ja nie wiem, jak wspomnę Happy...
Te robale chyba na te oczy się tak reagują.....?

Muszę do domu, bo wymiękam od liczenia i analizowania treści i zasad Wiosna za oknem a ja upaprana po łokcie w stosie dokumentów Musze rekomendację napisać na maks 2 slajdy a jakoś powera do treściwego wyrażania własnych opinii nie mogę się doszukać.....

Zabka a Ty dzisiaj o oczach ??? Toz tutaj caly czas walkujemy, ze robale na glupote nasza leca Latwe kaski jestesmy
Przeciez czytalas lekture i co tam pisza ?

Można sobie w środku miasta i w tramwaju, w autobusie, jeśli akurat ma się ochotę

a ja do swojego męża w ogóle chemii nie mam już .... żadnej absolutnie ....

A motylkowe show?

Też tak miałam Mnie to nawet raz pogryzły pchły, czy coś takiego i byłam calutka w bomblach, twarz, nogi, szyja, stopy (w butach się nie mieściły), bo jeszcze się okazało, że mam uczulenie. O to g... karaluchowe miało dwa ukąszenia (a ja z 200!!!), ale jaki on był wtedy mężny, opiekuńczy i z dupy zbity.

Słuchajcie - z karaluchami to jest trudna sprawa, bo miałam teraz w domu - pomijam koszt, ale takie tępienie to trwa z 3 miesiące, Pan dwa razy musi przyjść, milion specyfików porozpylać, posmarować, porozlewać, a to świństwo i tak zdycha powoli...minimum kolejny miesiąc.

Wokół karaluchów kreci się świat. Nawet jeśli o nich głośno nie mówimy, to wciąż nimi żyjemy. Karaluchy widzę wszędzie. Mam alergię. Mam dość!

Moje radary wykazują wzmożoną aktywność, a ja pragnę czegoś zdrowego. Wiosna, może jakiś kolorowy motyl w końcu. Dzieciaki dorastają, znikają na dłużej,a ja się ukryłam za nimi. Na nich przelałam. To mam. Syn szkoda gadać. Córka jeszcze nadal przylepa choć już z fochami.

A my na to jak na lato:)

Tak dodając.  Psychofaga nie zawsze poznasz z kilometra. Rzecz w tym byś powiedziała nie, jak Ci podpowie intuicja, że to nie ten.
Trzeba porzebierać pierwej w chlopcach trochę i porzucic mit, ze grzecznej dziwczynce yo jue wypada.

Happy
Ma taki ból całego ciała, kości, mięśni itp, jakby to najgorsza grypa. brr. To ta chemia właśnie
Jutro muszę dać z siebie wszystko przy pakowaniu.

I potem w stronę życia

Ja żabkę poprę, że to musi u nas być widać tak już na start może właśnie w oczach - jeśli tak to jedyne pierwsze i ostatnie spojrzenie karalucha
możliwe, że to coś to ta guuupota

A ja wolę w bardziej przyjaznym środowisku Takim eco
Bo z tych łez wylanych w ZKM codziennie niewiele wyszło.... Jak widzisz. Po mnie oczywiście.

Jest Raki
Tylko słuchacz, odczuwać, czytać ze zrozumieniem i  nie dać się zatupać słoniom, i nie twierdzić że jak przestaną tupać, to już po prostu dłuuuuuga prosta
To że będziesz miała własne coś w KRK, że masz podstawę - pracę i masz chęci - to już wszystko. Bo to nie wszystko - jak po mnie widać

Dlatego jakiś czas temu zrobiłam sobioe rachunek sumienia Czytam różne "rzeczy" - aż do przesady. Z pewnych zainicjowanych przeze mnie samą dla siebie kontaktów nie wyjdę, nie zamknę ich, nie odtrącę, nie zapomnę, nie oślepnę.
Jak się potknę - to nie rezygnując, w końcu zauważę potknięcie.

Taki autotrening.

No cóż - do końca życia.
Ale za siebie jestem w stanie odpowiadać

i...Liv ma dola Jaki numer Liv ? 10 blisko PMS i pelnia ksiezyca Dzisiaj to tylko wilkolakow wygladac Mnie tez nosi
W tamtym miesiacu pms nie bylo to teraz dopiero bedzie

Noooo, Raki  - niezła premedytacja, by samej sobie pokazać swoje zapętlenie.... Oj, powiem Ci naprawdę lubimy wyrzucać w mroki niepamięci....

Ja też mam PMS ale ilości magnezu pomagają, pomaga tlen, promienie słońca, codzienne spacery i pozytywne podejście oraz szczerość do bólu, że ja też popełniam błędy - i przepraszam za nie.
Za te za które nie da się przeprosić (bo to nie jedyne rozwiązanie) - pomęczyć się by wybrnąć. Jakoś to - odpowiedzialność?
Pewnie, z przyjemnością poczułabym się słaba
Za tydzień, bo będę mieć wolny weekend

Domestosy, Raidy i inne sole kaustyczne w użyciu Obym środków nie zmieniła

Mię gryzą jak szalone, bąble mam 2 cm albo i większe,. Ponoć gryzą tych co słodką krew mają. Macie słodką dziewczyny?

Świadomość własnych błędów, przyznanie się do nich to fundament

Dobry di?n

Co nie zostało dopilnowane?

O żesz rany - że wcale taka smutna nie jesteś, przeca już mówiłam Że mylące to było

Aaaaaaaaa
Ja tylko wyjaśniam, dopytutuję:)

Ale smutna to ja trochę byłam, oj tak.

Rozumiem, co się dziać może...?
Przecież przywaliłam ostatnio tak o ścianę, że.... I dalej mi się to ciągnie, bo ta ja muszę wybrnąć z konsekwencji rozpaprania.
Tylko wiesz - uczciwie przeanalizowałam cały marzec i wyszło... Że miałam tyle roboty i tyle rzeczy zrobiłam i załatwiłam i przygotowałam, że to po prostu głowa mała. A ja nawet nie byłam świadoma, nie czułam że pracuję i oczywiście uznałam, że problem wyniknął z mojego lenistwa, rozpaprania, bezmyślności. A ja naprawdę urobiłam się po łokcie i pozałatwiałam potwornie ciężkie rzeczy też.... Musiałam spisać, żeby zrozumieć....

Bałam się że coś zawalę, od kilku miesięcy.
Wiesz jakie mam teraz do tego odczucie? Że ja chyba chciałam zawalić, żeby mieć coś gorszego znowu do trawienia.... tak podświadomie chciałam się rozpłaszczyć, zwrócić uwagę.... Posierotkować... Nie wiem, czy to odczucie jest zasadne, zobaczymy za jakiś czas. Bo jeśli powygrzebuję się i poukładam siebie - to znaczy, że to był przerost obowiązków w sytuacji stresu i po prostu tak musiało się stać. Jeśli dalej będę robić takie głupoty - to znaczy że jest poważny, baaardzo poważny problem - ze mną.

Trzeba sobie czasem rozpisać, albo i nawet rozrysować pewne rzeczy żeby je zobaczyć.
Myślę, że jak z kimś rozmawiamy, korespondujemy, to podobnie działa. Bo albo sobie przeczytamy albo usłyszymy coś o sobie. Jeśli chcemy usłyszeć oczywiście

Znaczy, że chciałaś Żabko się czegoś uczepić, żeby odciągnąć swoją uwagę od spraw domowych. I teraz pofilozuję, założyłaś, że coś się pokićka i się pokićkało, czyli przyciągnęłaś pokićkanie.

W sumie nic, muszę tylko zrobić i się wytłumaczyć. Ale mądrze powyżej piszesz. Ja zauważyłam, że w mojej pracy nawet urlopu mieć nie można - ale to moja wina. Przecież ja codziennie (przez jedyny tydzień) dostawałam maila pt.: przepraszam, że przeszkadzam w urlopie, ale... L4 nigdy nie miałam...

Kiedyś mi ktoś powiedział, że ja koniecznie muszę wziąć urlop - taki 3 tygodniowy, bez kontaktu z całym światem., bo wyglądam na wykończoną.

Poza tym człowiek ma prawo czuć się źle lub gorzej. Po prostu. Tylko może to nasza wina, bo powinnyśmy to komunikować - szefom, współpracownikom. Nie jestem chory, ale mam kłopoty czuję się gorzej, będę pracować, ale uprzejmie proszę mnie sprawdzać, pilnować. Są różne wyjścia.

Ogarnę, pozbieram poukładam. Już mi jest lepiej i będzie coraz lepiej.
Ale te stany, detoksy itp. to rzecz fatalna. Czuję się jak alkoholik. Gdzie my się znalazłyśmy??? i dlaczego ???

Z Tobą jest dobrze, po prostu za dużo wszystkiego - i w pracy i w domu. My kkzb to jesteśmy takie "nieintegralne", świat się sypie, a w pracy jakby kwitły pąki róż. A człowiekowi albo źle, albo dobrze i jak świat się sypie, to w pracy powinien ledwo zipić - wtedy jest integralną jednostką.
Pomyśl ile lat funkcjonowałaś rewelacyjnie (chociaż obiektywnie miałaś fatalnie) tworząc sama sobie iluzję, że jest/będzie dobrze. Dopiero dno i wybuch musiał Cię sprowadzić do człowieczeństwa i na ziemię, czyli do naturalnego w takiej sytuacji fatalnego samopoczucia.

Prawidłowy tok filozowywania

No mnie to tylko na jakiś lodowcach, jak już znajdę się na ponad 3 tys. Tam zasięgu niet.
Mnie to ktoś tu wytłumaczył - Polka. Ona mówi, że w pewnym momencie zrozumiała, że musi dbać o swoją higienę, że widzi, że w pewnym momencie też zaczyna pracować mniej wydajnie, jest znużona, nie ma inwencji - tak mniej więcej po pół roku zawsze. I zaczęła brać urlopy 3 tygodniowe, ale takie bez kontaktu z pracą. W efekcie korzyści pracodawca z tego ma o wiele większe.

Dużo jest w naszej głowie. Ja miewam tak, że budzę się czasem w środku nocy i wydaje mi się, że czegoś nie zrobiłam. I jeśli odtworzę sobie, że jednak tak, to ok. Ale czasem trzeba czekać do rana aż się sprawdzi. Niektórzy od nas to i o 5 nagle przyjeżdzali z tej bezsenności do biura....
Powiedz mi gdzie tu zdrowie? Wszystko jest w naszych głowach. Dla mnie to część mojego uzależnienia i niemożności stawiania granic. Zamierzam to zmienić. I może nie trzy tygodnie, ale chociaż tydzień bez maila, zacznę sobie fundować.
Bo to jest umiejętność. Umiejętność ważna umieć pewne rzeczy oddzielić, stawiać granice. Przecież nas czeka jeszcze milion lat pracy.

Dziewczyno - stań przed lustrem i powiedz sobie dokładnie, co dzieje się w Twoim życiu. I zastanów się, czy innym by się chciało. Dobrze, że żyć jeszcze chcesz i coś zmieniać - TO JUŻ JEST BARDZO DUŻO.

Dodatkowo - w tej całej iluzji, padają wszystkie fundamenty, na jakich budowałaś(my), to po co pracowałaś, co planowałaś itp. To trzeba budować od nowa. Jak są jeszcze dzieci - to tutaj chociaż jest jakiś czynnik stabilny - chce Ci się, bo nadal robisz to też dla nich, bo one Cię potrzebują.Choć też chce się mniej. Jak dzieci nie masz (masz? mnie jakoś wynika, że nie), to małe jest rzeczy, dla których może się chcieć.
Oczywiście będziesz chcieć - DLA SIEBIE. Ja już to odkrywam. Ale wody w Wiśle naszej sporo jeszcze upłynie nim to się poskłada do kupy i fundamenty "JA" się utrwalą.

W życiu bywa, że się nie chce. Głowa do góry. Pobędziesz sama, pocierpisz jeszcze, poboli zachcesz. Krok po kroku.

Happy - ale to zawsze było coś -i zobacz, gdzie dziś jesteś.
Ja mam świadomość, że tak się plątałam od prawie hmmm....będzie już trzy lata. Trzy lata. I to uczucie co jakiś czas, że wszystko mi wypada z rąk. I jedynie mi się chciało, jeśli sobie strzyknęłam. Ale od trzech lat, gdy sypnęła się u mnie iluzja cudnego małżeństwa - stało się mniej więcej w momencie jak mąż mi powiedział cyt.: "nie chcę z Tobą dzieci, bo nie" ja:" "bo nie nadajesz się na matkę", czuję się jakbym żyła w totalnym burdelu, a jego ogarnięcie było możliwe (chwilowo - i w stanach lepszych) tylko przy jakimś kochającym karaluchu tfu, karaluchu, którego ja "kochałam".
Oczywiście tamte słowa exmęża to nie był powód, bo działo się milion innych gorszych rzeczy, ale to jakoś najbardziej nie pasowało do wizji mojego cudownego i bajkowego planu.

Nie pomyślałam, mimo terapii, że do ogarnięcia tego jest zupełnie inna droga. Nikt nie powiedział - Pani jest współuzależniona, albo uzależniona, może by zaświtało.[b] Ale zauważenie tego wymagało prawdy o mnie - nie o nich [b], tak jak to piszesz - KONIEC GRY. Ale sobie musiałam podrasować rzeczywistość, by zobaczyć jakie to bagno.
Pierwszy raz od dawien dawna, czuję - nie, że ogarniam burdel, ale że powoli za jakiś czas mogę go ogarnąć, że jakaś jedna półeczka już jest nawet bardziej ułożona. Odzyskuję kontrolę nad własnym życiem, której możliwe, że nigdy nie miałam.

U mnie to iluzja runęła cztery lata temu. Kochałam i robiłam wszystko aby było cudnie ale czułam się paskudnie. Poszłam wtedy na terapię ale pierwszą terapeutkę zmanipulowałam nieświadomie , więc szybko u niej przerwałam terapię i poszłam do drugiej, a tą drugą to już tu opisałam. Szkoda gadac, kretynka pierwszej wody. To ona w pewien sposób pokierowała mój tok myślenia na tory "wymyślasz sobie", trzeba się starać, próbować. Na końcu powiedziała, że powinnam zajść w ciąże - pewnie jej zdaniem mózg by mi się zają dzieckiem i "nie wymyślałabym" sobie żadnych problemów.

W obecnej pracy mam o tyle dobrze, że wszyscy wiedzą co się dzieje i mają do mnie hm.... dużą dozę zrozumienia. Dodatkowo ja jasno określam jak, kiedy i ile będę pracować i to jest dla mnie nowość. Jeszcze ostatnie miesiące były ok, ale teraz to jakiś kosmos pryzjeżdżam do pracy i tępo gapię się w monitor. Zmuszam się do zrobienia pewnych rzeczy aby nie zawalić koszmarnie. Pilnuję terminów ale wykonuję absolutne minimum. Jak mogę coś przełożyć to przekładam. Dopadła mnie jakaś kosmiczna prokrastynacja.

Całe szczeście doszło mi w końcu do mózgu, że mój szacowny jest jednostką niezależną i nie mam obowiązku ponosić odpowiedzialności za niego i jego uczucia, a moje poczucie winy jest zupełnie nieadekwatne do tematu. Czekam z utęsknieniem na tą wyprowadzkę i nawet na chwilę nie mam wątpliwości, że dobrze robię.

Wiem, że jak juz spełnię to swoje marzenie to pewnie będą chwile beznadzieji i doły od 1-10, a nawet poza tą skalę.