Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Jesli masz przemoc emocjonalną wobec dzieci i siebie to już jest argument. Zbieranie dowodów jest istotne. Happyfull ma rację, choć istnieją pewne przeszkody formalne związane z wykorzystywaniem nielegalnie pozyskanych nagrań, to w sądzie rodzinnym nie ma to znaczenia.
Nie ma świadków Twojego złego samopoczucia ? Nie ma żadnych świadków jego niefajnego zachowania wobec dzieci ??
Chodzisz do psychologa ? Zajebiście. Weź od niego zaświadczenie o tym, że małżeństwo doprowadziło Cię do depresji. Jeszcze idź do psychiatry.

Odnośnie renomowanych prawników to róznie bywa, życzę aby Twój się sprawdził. Może ma po prostu tendencje do nastawiania klientów na najgorsze. Ważne aby dobrze przygotował pozew i materiał dowodowy.

Zabka bo tym razem nie poglaszcze po glowie tylko walne
Jakie wystraszenie nas ??? My sie nie boimy Teraz to juz projektujesz !!!
A po co my tu jestesmy ? Aby pomoc sobie !!! Aby tez pomoc innym !!! Taki juz los KKZB - wielka empatia I kim Ty jestes dla nas ? Przyjaciolka !!! Tak jestes !!!
A rycz sobie w spokoju Ryk nie jest zly - pomaga Zabko !
Ty myslisz, ze ja nie rycze ? I tez bym chciala aby mnie ktos przytulil jak rycze !!! A jak sie wyrycze i jak mnie poprzytulaja to mi fajnie Tak to dziala Zabko
Wyryczalas sie, poprzytulalysmy i jest fajnie ?
Buzka

Ehdi - wolniej Nie domniemuj z góry "złego". Ja wolę tego renomowanego, który prowadzi sprawy z sukcesem, niż tego, który mi obieca 80% sukcesu. Wolę, jeśli ktoś jest realistą, bo obietnice to ja miałam przez kilkanaście ostatnich lat i jestem, gdzie jestem
Małżeństwo nie doprowadziło mnie teraz do depresji. Jak doprowadziło, to nigdzie nie polazłam i było to daaaawno temu, na co nawet nie ma potwierdzenia jakiegokolwiek. Do psychologa nie chodzę z racji małżeństwa i nie z racji jakiejkolwiek depresji.
Nie galopuj tak Ehdi, bo mam wrażenie, że dochodzisz do złych wniosków, a wolałabym, żebyś nie miała innego spojrzenia na tę moją rzeczywistość

Placz , placz . bo oczyszcza ,

he he he ok kochana tylko ja jakoś szukam rozwiązań aby nie załamywać rąk.

Powiem tak nie zakładam, że twój prawnik jest zły. Tak jak powiedziałam może ma tendencje do negatywnego nastawiania klientów bo wtedy jak coś się rypnie to jest łatwiej, a jak wyjdzie to większy sukces. To jest metoda, ani zła, ani dobra.

Ja powiedziałam już wyżej nie znam twojej sprawy. Tylko to co napisała Happyfull jest prawdziwe. Ważne są dowody i ich pozyskiwanie. Są przeciez jakies powody rozpadu tego związku ??

Założenie z góry, iż obecność małoletnich dzieci jest przesłanką wyłączającą orzeczenie rozwodu niestety budzi we mnie wewnętrzny bunt i nic na to nie poradzę. W szczególności, że wiem mniej więcej jak to funkcjonuje.

Kochana książka czeka już na mnie na poczcie. Dziś jade odebrać no i biore sie do czytania .

A dziękuję Bardzo Za dobre słowa
Też bym się przytuliła, jakby się dało bezpośrednio

Bo ja się naprawdę wystraszyłam, że Wami manipuluję, ale choć się przyznałam, że mam wątpliwości.
Tym bardziej, że u mnie zawsze jest tak, że coś mówię, ale sama jednocześnie wiecznie robię coś, żeby nie było tak źle. I to tak wygląda trochę dziwnie. Rano opis tego jak się poczułam, ja z Wami piszę, drugą ręką notuje i przeklejam, "oczami" wyszukuję w różnych materiałach, co może mi się przysłużyć. Mija kilka godzin, efekt jakiś tam gdzieś tam... Powoli, konsekwentnie.

Każdą słabość można próbować przekuć na swoją siłę. Nie wiem, ale tak już mam, że próbuję, ten mój optymizm. Chęć wykorzystania każdej najdrobniejszej szansy. Też niektóre pamiętają co mówiłam - mam wpływ jedynie na siebie. No i mam. I że u mnie dość szybko się dzieje z myśleniem - z reagowaniem. Już mi ktoś z Was zwrócił przecież uwagę, że mnie się dziwnie czyta - niby "tak", a za moment jakby coś innego. To wynika z tego, ze ja siedzę i w ogóle nie próbuję szukać rozwiązań. Wręcz odwrotnie. Może to wynika z tego, że ja nakazałam sobie mówienie, przyznawanie się a nie udawanie, że jestem komputerową lalką do zadań specjalnych i że wszystko zawsze jest w najlepszym porządku i w dodatku lalką niemową bez odczuć. Może ja się trochę bycia szczerą "wystraszam"....

No i dodam, że słoneczna pogoda niezbyt też sprzyja dołowaniu się.

a możesz powiedzieć dlaczego ?

Kochana to dobrze, że sie wyżaliłas i nawet wypłakałaś czasem trzeba. Ja tez czasem płacze choć kiepsko mi idzie nie powiem . Terapeutka mnie czasem gani, że jakoś podświadomie duszę emocje .

Odnośnie mojego buntu - to nie jest bunt na hmm... złe przepisy, to jest też bunt po części wynikający z mojej odmiennej wiedzy w tym zakresie. No ale nie ma sensu tego rozwijać. Ważne aby się udało i tyle jest najważniejsze.

Nie depresja, tylko sytuacja kryzysowa i trudna. A Żabka problem potrafi rozwiązać i go rozwiąże.
Depresja nie rodzi się z nierozwiązanych problemów  tylko z niumiejętności ich rozwiązywania, a co za tymnidzie z ich nagromadzenia. Osoba zaburzona skupia się na samych problemach a nie na ich rozwiązaniu.

Napisałam wcześnidj już:)
Może zostać wykorzystane przeciw Żabce.

No...ale rozwiń myśl

Karaluchy uważaj?, że psycholog jest dla wariatów właśnie. I większa część społeczeństwz też tak sądzi. Ciemnia.

Nigdy nie weszłam z Tobą w polemikę, mam nadzieję, że nie masz mi za złe? Pogłębiłam wiedzę ostatnio.

P.s. ale ze mnie chwalipięta:D

No co Ty Hm.. Masz racje !!! Zauwazylam, ze chodzi o nieumiejetnosc rozwiazywania problemow i w sumie tak tez uwazam !!!
Pisalam bardzo emocjonalnie i nie zastanowilam sie doglebnie !!! Dobrze, ze czuwasz
Przeciez ja nie mam zawsze racji i nie musze tez miec !!!
Hm..zauwazylam ogromna zmiane u Ciebie Chyba katharsis sie przydalo ?

Przytulam moooocno, z radością

Ja Cie tez Hm.. Taki przytulany dzien dzisiaj Kogo jeszcze poprzytulac ?

****************************
Raki biegalas dzisiaj ?

Ja swoim nie powiedzialam i nie powiem !!!
Wczoraj mama dzwonila, bo dowiedziala sie od mojej siostry, ze jestem chora. Od razu bylo: A czemu nie dzwonisz i nie mowisz, ze chora jestes, ja sie tak zdenerwowalam !!! No a ja na to: Po to nie dzwonie abys sie nie denerwowala !!!

Ksiądz Tischner,niedługo przed śmiercią powiedział o cierpieniu:
"Nie uszlachetnia.To miłość zbawia, nie cierpienie. Miłość
zbawia pomimo cierpienia."
A druga wymieniona przeze mnie osoba Roma Ligocka w rozmowie z Małgorzatą Domagalik: "Kiedyś zapytałam pisarkę Romę Ligocką, słynną dziewczynkę w czerwonym płaszczyku z filmu "Lista Schindlera" Spielberga, czy to prawda, że cierpienie uszlachetnia. "Niech Pani w to nie wierzy, cierpienie czyni z człowieka skałę", odpowiedziała.

Ja w to wierzę z całego serca Stello. Cierpienie, którego każda z nas zaznała nie nauczyło nas niczego dobrego. Wrażliwość, empatia, czułość, dobroć - tego zawsze miałyśmy w nadmiarze, nie "nabyłyśmy" tego cierpiąc.
Wręcz przeciwnie.

Przepraszam, że to napiszę, ale czuję, że powinnam. Mnie to pomogło odejść od podobnego ludzkiego ścierwa. Zastanawiasz się, jaki NADAL obraz kobiety pokazujesz dzieciom? Bo to się nadal dzieje na ich oczach. Trwasz przy nim. A nie musisz. Chcesz. Dlaczego? Co on miałby zrobić, żebyś już nie chciała? Bo dla mnie on zrobił już WSZYSTKO. Po wielokroć.
Mam nadzieję, że dobrze zrozumiesz moje słowa. Dla mnie Stello się zatrzymałaś w pół drogi. I balansujesz na krawędzi. Tak bardzo chcę, żebyś zrobiła krok w dobrą stronę. Bo ja znów widzę "Popatrzcie jaka jestem dzielna, tyle zrobiłam. Może już wystarczy?"
Nie wystarczy Stello. Ja to wiem. To, co Ty chcesz teraz robić - trwając OBOK niego - było moim udziałem przez kilka ostatnich lat małżeństwa. I mogę Ci powiedzieć - to gwałt na samej sobie dokonywany na jego zadowolonych oczach. Szczyt samooszukiwania się - że silna, że nie rusza, że nie obchodzi. To wszystko nieprawda.
Ta niemożność zakończenia JEST OZNAKĄ SŁABOŚCI. I on doskonale o tym wie, Stello. I karmi się tą Twoją słabością. Ty go karmisz.
Ja to zrozumiałam i odebrałam karmę pasożytowi. Warto Stello, zapewniam.
Ściskam Cię mocno.
Autor: Walkiria

Taaaa "przygarniij kropka"

Sami się wykańczają:D

A Ty Happyfull chciałabyś wiedzieć, że chorzy...?
Zdrowa troska nie jest zła.

Też  Was tulę - a jako przypieczony skwarek dziś, jestem gorąca.

Skwarek w upalny dzień:)

A łabędzie na diecie chciały być:)

No tak o łabędzie to nikt nie dba Happy:)

Ależ ja się bardzo cieszę, że zwięźle to wytłumaczyłaś za mnie, bo ja znowy bym miała słowotok

Nie wiedział. On takich rzeczy nie wie, zresztą sam ma też ten syndrom, co tu gadać.

Nie zrozumiałam źle. Psycholog rozmawia z dziećmi i wydaje opinię na podstawie tego jak postrzegają rodziców. A ja wiem, co moje dzieci mówią. Powiem więcej - wiem, co okazują. Maluchy w dalszym ciągu sie dziwią, że na spacer nie idą z obojgiem rodziców, mówią o tym jasno, że tego chcą i dlaczego, itp. Potrafią powiedzieć gdzie jest ich dom i co jest w nim najlepsze. Nie brnijmy, co? Bo to znowu uderzy we mnie, że przez czyjąś decyzję,  nicnierobienie, oszukiwanie mnie przez lata - zapłacą dzieci. Bo ja to rozumiem. Ja się domyślam, co będą przeżywać, kiedy - bez względu na to czy ja, czy on  złoży pozew i kiedy - one będą musiały zmienić dom, zostać tylko z mamą, którą kochają - ale będą pytać, martwić się, gdzie jest ich tata.... Czekać.... Ja to wiem. Ja się domyślam, jak mnie z tym będzie ciężko. W kogo to będzie bić - jak Ty myślisz? W niego, który w ogóle nie pomyślał o tym????? W tego, który o swoim zachowaniu mówi - "tak bywa" a o dzieciach, że "przyzwyczają się"? Kto poniesie emocjonalny koszt? I kto jest świadomy, jak wiele przed nim, by wyrobic w dzieciach zdrowe odruchy, umiejętność zdrowego wyboru, umiejętnośc radzenia sobie z przeciwnościami, wiarę w siebie i w swoje możliwości, odróżniania dobra od zła, mówienia NIE, kiedy nawet ktoś usiłuje skrzywdzić?
W tym wszystkim ja kompleksowo myślę. I nie tylko o sobie. Ale ja sama też i nie jestem.
Mnie nigdy przez gardło nie przeszło: "tak bywa".
Jestem dorosła. Decyzje podejmuję świadomie, na podstawie własnych przemyśleń i ponoszę za nie odpowiedzialność. Wiem czego chcę. Wiem do czego dążę.
Nie umiem mówić NIE. Nawet przed Wami się tłumaczę. A nie powinnam, bo nigdy spraw nie rozpatruję jednotorowo.
Nie wygrzebuję się, bo tak wypada. Ja tak chcę. Ja sama jestem odpowiedzialna za to jakie jest i będzie moje zycie. I nie tylko moje. Rozważam i znajduję różne rozwiązania, jednak nie wszystkie są możliwe do zastosowania, bo nie jestem w stanie wymagać od kogokolwiek tego by czegoś sam chciał.
Może za szeroko na to patrzę. Ale tylko "może" Bo jakoś nie uważam tego za swój minus A nawet jestem pewna że to jest mój własny indywidualny plus i cecha pozytywna.

Na momencik wpadłam, bo przeprowadzka mnie wykańcza. mam nadzieję że jutro już będzie koniec ze wszystkim. Odniosę się tylko do zmartwienia zabki i idę spać, bo padam. Nie orientuję się w porach dnia i w ogóle jaki to dzień.
Zabko kochana (mogę? ) rozwodziłam się kilka lat temu ale myślę że wiele nie zmieniło się od tamtej pory. Jeśli chodzi o dobro dzieci, to oczywiście sąd spytał się mnie jak takie rozstanie wpłynie na moje dzieci, jak one się w tym czują i czy to wyjdzie na dobre dla nich czy na złe. Sad spytał co ja o tym myślę. Odpowiedziałam, zresztą zgodnie z prawdą, że dzieci są przyzwyczajone do nieobecności ojca, bo jego wciąż nie było. Też był cholernie mało odpowiedzialny. To nie płacenie rachunków twojego jm jest jak najbardziej na plus, to w zasadzie podstawa, brak odpowiedzialności. obawiasz sie o dobro dzieci, bo ma na nie negatywny wpływ (wystarczy powiedzieć dlaczego tak myślisz) nie wiem, pewnie sądziowe są różni ale ten, a raczej moja sedzina była bardzo zyczliwia. Spokój, racjonalne przedstawienie sprawy, zdecydowanie. Oczywiście nieraz się nie da ale to naturalne, rodzina sie rozpada, nikomu nie jest do śmiechu.Teraz drzemią różne uczucia od zwątpienia itp do..no nie chcę pisac dalej nagatywów. Chodzi mi o to, że te wszystkie odczucia sa normalne i nie można sie o nie obwiniać, to niespokojny czas. A to też nie reguła, bo zalezy z kim się rozwodzimy i na jakim etapie.  I też uważam że ani słowa o psychologu, dla sądu jesteś opanowana i świetnie sobie radzisz, zresztą tak przecież jest
Też wynajmuję  kawalerkę, bo najtaniej i czekam na mieszkanie z urzędu już kilka lat i nadal jestem poza lista podstawową. Nie jest łątwo, to już wiesz ale masz wiedzę i wsparcie nawet dziewczyn z forum, przyjaciółkę , to bardzo duzo. Trzymam kciuki  i znikam, dobrej nocy wszystkim.
Ach jeszcze tylko sie do was przytulę

Bardzo mi miło:)

Jedną rzecz dodam.
Po badaniu w RODK, po uzyskaniu opinii jest rozprawa i sąd mówi, "opinia RODK nie jest dla sądu wiążąca", z reszty słów wynikało, że jest bardziej traktowana pomocniczo.
Żabko, nie bój się. Bądz tylko konsekwentna, jak jesteś, w dążenia do celu i pewna swego. Spokojnie acz stanowczo. To, uważam jest podstawą. Bo nie ma nic gorszego od miotania się na sali rozpraw, od niepewności i niezdecydowania.
Ja wiem, że masz duże szanse.
Możesz nawet dodać, że długo, bardzo długo, tyle i tyle, chciałaś i walczyłaś o poprawę związku ze względu na dobro dzieci. Niestety bezskutecznie. Małżonek wykazał opór.

A ja zamordowana pracą Tym razem coś się komuś "powaliło"

Młodsza po kontroli - jest OK, wybrać antybiotyk do końca jedynie. Wpisowe do przedszkola wpłacone, obejrzałam sobie pokoiki - całkiem przytulniasto W czerwcu mają być "otwarte dni" to pójdziemy Siostra Dyrektor przemiła

Przeczytałam, przekopiowuję, to co zamierzam wykorzystać Bardzo dziękuję za wszelkie sugestie, wnioski, rady, sformułowania - to ogromna pomoc I bardzo wymierna

Uciekam, bo się nie wyrabiam

Przemoc to nie tylko bicie i gwałt. Konwencja wprowadza pojęcie przemocy ekonomicznej.

W Polsce komornicy ściągają zaległości zaledwie od 17 proc. alimenciarzy. To wynik znacznie gorszy niż w przypadku innych dłużników. Dlaczego akurat w sprawie alimentów system jest tak niewydolny? Do korzystania z funduszu alimentacyjnego uprawnione są tylko kobiety, które mają bardzo niskie dochody. Ale dlaczego kobieta, która ciężko pracuje i godnie zarabia, obrywa za to? Może państwo powinno automatycznie przejmować zobowiązania uchylających się alimenciarzy? Sądy ich nie karzą, uzasadniając, że niepłacenie alimentów nie jest uporczywe, bo raz na pół roku coś tam wpłacił, nie całą sumę, ale część, czyli wykazał chęci. Jednakże opóźnienia z alimentami nie tylko upokarzają kobietę i dzieci, bo ona musi upominać się i prosić, ale też powodują zachwianie ich poczucia bezpieczeństwa. Nie wiedzą, czy mogą planować urlop, zapraszać na urodziny dziecka, bo nie wiedzą, czy będzie na jedzenie.
Przemoc ekonomiczna to także wydzielanie żonie czy partnerce pieniędzy na dom i zachowywanie reszty dla siebie bez uzgodnienia z nią. Pasożytowanie na jej pracy.

Co prawo może zrobić z mężczyzną, który nie daje żonie na dentystę lub buty zimowe, a sam hula po barach?

Nazwanie przemocy ekonomicznej po imieniu może pomóc choćby przy rozwodzie - ułatwi orzeczenie o winie. Zachowania sprawców przemocy ekonomicznej bywają naprawdę okrutne. Drastyczne są przypadki porzucanych kobiet, które całe życie poświęciły pracy na rzecz męża, dzieci i domu. Ostatnio zgłosiła się do nas pani w wieku 60 lat. Całe życie dbała o dom i nieformalnie pracowała w firmie męża. On zawczasu zabezpieczył większość majątku i wystąpił o rozwód.

Źródło: http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53664,13321966,Maz_nie_dal_pieniedzy_na_buty__Przemoc_to_nie_tylko.html?as=2

To tak dla informacji o pprzemocy ekonomicznej i nie płaceniu co przez niektórych zobowiązań.