Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Dzieki Pati
Wiesz za bieganiem to ja nie przepadam ale co powiesz o rolkach ? Moglabym nawet godzine jezdzic zamiast 20 min. biegania
Callanetics cwiczylam kiedys

I dalej nie miała ubezpieczenia zdrowotnego i pracowała w dwóch miejscach?

Zabka ja nie wiedzialam, ze ona w dwoch miejscach pracuje i nie ma ubezpieczenia
A co z karaluchem ? Nie bedzie dokladal sie do przedszkola ?

Wlasnie porponuje Callanetics codzinnie , biegac mozesz 3 razy w tygodniu , bieganie pieknie spala tluszcz z okolic brzuszka

Wyslalam Ci za pierwszym razem. Sprawdz w zalaczniku Zobacz jeszcze na str. 570 co by Ci sie przydalo Nalogowa milosc juz przeczytalas ?

Rozumiem Zabko !!! Ale chyba juz z nim o finansach rozmawialas ? Pytalas sie chyba co on robi z kasa ?

Pati wierze, ze efekty sa zdumiewajace Najwazniejsze, zeby zaczac !!! Wielkie dzieki Za miesiac poinformuje Cie o wynikach.

OJ Happy
I co uzyskam taką samą odpowiedź, jak przy kwestiach czynszu i że on płaci zmniejszając alimenty za okres zamieszkiwania przeze mnie w tym mieszkaniu? Ja nie mam teraz pytać, ja teraz mam znaleźć rozsądne rozwiązanie pogarszającej się sytuacji. Pytanie, to babranie się z karaluchem, bo kto tyle razy oszukał... Już tak może bez złudzeń co do odpowiedzi.

Trzymaj kciuki Pati, bede miala lepszy doping Tobie tez wszystkiego naj i zagladaj czesciej !!! Jestes przeciez zywym dowodem, ze mozna wygrac walke o siebie Twoje rady napewno komus moga pomoc

Wiecie co jest najgorsze ? Te wszystkie irracjonalen wątpliwości, to tworzenie sobie czarnych scenariuszy. W moim przypadku również poczucie winy, ja nie mam w sumie karalucha. Sporo zrobiłam źle w tym związku i dopiero teraz to widzę. No i szantaż emocjonalny ciągle na mnie działa niestety . Idę do przodu ale czasem mam takie momenty załamania. ,

Najważniejsze abym teraz doprowadziła wyprowadzkę do końca, bo inaczej oszaleję od tego.

Happyfull to co napisałam o moim małżeństwie na blogu nie do końca było uczciwe, bo przedstawiało moją wizje rzeczywistości. Tak on jest niedojrzały, tak wiem już, że nie mogę go zmienić, wiem też, że nie potrafię go zaakceptować, zrozumiałam, że nie będę z nim szczęsliwa.

Skrzywdziłam siebie sama tkwiąc w tym związku bez sensu i mogę mieć tylko do siebie pretensje. Gdy się wyprowadziłam cztery lata temu popadła w masakryczną depresję. Nie rozumiałam siebie wtedy, miałam głupich terapeutów i moja ówczesna teraputka zasugerowała aby sprawiła sobie dzidzisia na rozwiązanie problemów. Po prostu nie potrafiłam być sama .

Jednak jedno trzeba powiedzieć ja wykazywałam sporo karaluszych cech w tym związku. Zaczęłam stosowac schemat swojej matki. Biednej, ucisnionej żyjącej w związku ze znienawidzonym partnerem.

Dopiero zrozumienie pewnych spraw pozwoliło mi na to wszystko spojrzeć inaczej. Wiem, że dam radę. Przestałam już bombardować swój mózg wizjami kataklizmów niczym z filmu s/f.

Tylko kurna jeszcze to poczucie winy . Ja pierdziu normalne tego sama nie rozumiem.

Mieszkanie mam nadzieję finalizować w ten weekend, bo inaczej naprawdę sfiksuję. Muszę pobyć sama, jest mi to cholernie potrzebne.

Tak moje rady Happy - ja juz na tym forum zostalam posadzona o sekciarstwo , wiec wole sie nie odzywac , wiem ze mozna byc szczesliwym , ale to nie jest obowiazkowe , poprostu sa ludzie , ktorzy lubia cofac sie i rozpamietywac zamiast cieszyc sie tym co bedzie )

Pati, , dlaczego osądy kogoś tam, a nawet nas, nie pozwalają Ci wyrazac zdania. Przecież nie musimy krzyczeć jednym głosem.

Edhi niech odkrycie w Tobie zlych cech nie idealuzuje karalucha.

Czuję się okropnie karaluszo teraz - w każdej wersji - czyli karaluch wobec mamy i gdy patrzę na nią "karaluchowa ofiara karalucha".
Przez to znowu wybielam to coś i rodzą się myśli, że może jak się poukładam i się poprzyjaznimy to  za jakiś czas....

Dobrze, że wracam, bo bym z tego nie wylazła... Nie dociera do mnie zupełnie jaki on jest poza tym chorym urokiem

Mam marzenie by jutro wstać bardzo wczesnie rano (tu to tak ok 7 - ale słońce, świat i przyroda to jak 5 u nas) i pobiedz plażą aż do zupełnego wycieńczenia...
Jak się zbiorę z łóżka...

Dziś chyba w związku z tym nie wychodzę
Ja to tak bym minimum z 1000 km potrzebowała przedreptać, by się piczuc lepiej.  Owo lepiej teraz znowu ciągnie do niego....

Lipa.

Jutro postanowiłam się też spalić na plaży.
Zkluskowałam się jednak od tej depresji i braku ruchu.

Happyfull - po miesiącu regularnego biegania można je polubić. I jest przyjemne.

Ja tak zaczęłam jak raz wróciłam z ostrej sportowo-zwiedzaniowej eskapady, gdzie w nogach miałam ponad tysiąc i mogłam biec i biec i biec. Kiedyś nie lubiłam. I teraz nawet gdy się trochę rozleniwie to wiem, że jak pocwiczę, to staje się przyjemne. A potem można biegać w tylu miejscach.
Myślę że nawet motylka poznać (pomyśl -taki umięsniony...). Ty już rozpozbajesz kolory - brązowy dyf ominiesz.
Spróbuj. Bo matę schowasz tak po dwóch tygodniach. ...

Teraz to kuady (jak się to pisze? ) kupują.... Ja się zatrzymałam w innych czasach, dzieci nie mam , więc nie doradzę. Mój etap to łańcuszki, zegarki itp.

To zacznij od 10 minut. Przerywaj spacerem.Rob tak by czuc się dobrze.  Z czasem wydluzysz.

Zdrowiej i ćwicz to pobiegamy razem.

Wysłałam maila do klubu w mojej miejscowości, w którym jeżdżą na skiturach (po Beskidach trochę nie mogę sobie wyobrazić, ale co tam). U mnie tu jest 1000 osob, tam 80..., ale mam nadzieję znaleźć towarzystwo narodowe... Ja sama wysłałam bez ksralucha jakiegoś, czy w zaptrzeniu w przyjaciela/przyjaciółkę. Samusia, bo to uwielbiam i chcę popowrocie robić dużo dla siebie i juz nie dla pracy.

Byleby mi się tam karaluszostwo nie napatoczyło...
Im dłużej się wycieczkuję, tym lepiej wiem, że każdą złotówkę będę odkładać na góry. .. (nawet kosztem zdrowego jedzenia i ciuchów-mogę nawet wrócić do szmateksow).
Już żaden karaluch mnie nie zatrzyma, bo zimą się w górach boi, bo jest poetą lub wspinaczki nie lubi (do ostatnieho w tym względzie idealnego też musi być przytyk). Tylko czemu nie umiałam sama i mimo...

Turystykę normalna zostawiam na emeryturę bądź czasy, gdy będę mieć dzieci, jeśli nie spotkają i zechcę (zawsze bardzo chciałam, teraz nie wiem).

Jestem, jestem to znaczy żyję i mam się dobrze i jestem baaardzo zajęta. Nie mam czasu na forum. Dzisiaj mogę pozwolić sobie na chwilkę popisania. W sobotę będę wolniejsza więc nadrobię zaległości forumowe

Witam Was wszystkie kochane kobietki  

Pochwalić się muszę zdobytą umiejętnością robienia "stałego"(:D) Tiramisu. Praktyka czyni mistrza . To prawda, że po tych praktykach przybyło mi kilka kilo i oponka, ale wiosna idzie. Zgubię tę nadwagę  - na spacerach, rowerze .
Tiramisu opanowane.... do perfekcji już doszłam ! Ostatnio między warstwy nakładam dżem wiśniowy - smak słodko/kwaśny...poezja, pychotka !
Wiosna . Do krańca Polski wschodniej wiosna też już dotarła .... no jeszcze miejscami wprawdzie śnieg leży ( w lesie jest go po kolana), ale pierwsze kwiatki można już podziwiać . Sporo czasu spędziłam na porządkach w ogrodzie, ale wiele jeszcze mam do zrobienia. Lubię pracę w ogrodzie .
Syn z klasówki z matmy dostał 1+ . Tym samym poprawkę z matmy ma gwarantowaną. Jest przestraszony (nareszcie się przejął). Wie, że czeka go dużo nauki w wakacje.
Z eksem widziałam się wczoraj. Masakra. Jak na niego patrzę to zastanawiam się,"co ja w tobie widziałam " (:D). Dalej kłamie, kłamie jak z nut ! nawet w nic nieznaczących sprawach. Nie wierzę mu z zasady - i słusznie. Teraz kiedy jestem świadoma jego zwichrowania, jego słowa analizuję i już po chwili wiem, że znowu częstuje mnie kłamstwem.   
Nie ma już we mnie złości. Już nie jestem ani na niego ani na siebie zła. Już "przetrawiłam" swój traumatyczny związek małżeński. Nadal cieszę się z rozwodu , chociaż już nie krzyczę głośno, jestem szczęśliwą rozwódką .
Mój wolny czas dobiega końca. Muszę zmykać.
Ściskam Was mocno i pozdrawiam .
Miłego dnia wam życzę kochane.

Cynicznie (ale bez złośliwości - uwierz mi) odpowiem, że moje chcenie jest ograniczenie do moich możliwości, a te znam. Nie dam się i nie zatupią mnie słonie. Mam 3 dzieci, które potrzebują mojej obecności i mojej opieki (ze szczególnym uwzględnieniem zakupów, gotowania, prania, prasowania i sprzątania). Mam pracę, która daje nam utrzymanie. Mam tyle czasu ile mam. Chcę jeszcze wyjśc sama dla siebie i dla dzieci na powietrze. Tlen daje mi chyba najwięcej.

Można zrobić tylko to co można zrobić. Więcej się nie da.

Potwierdzam skuteczność
Nawet bym powiedziała, że po 2 tygodniach widać i to nieźle
Wyciska "lord vader" (tak sama dla siebie nazwałam ten zestaw ćwiczeń) z człowieka wszelkie siły, ale warto Szczególnie, jeśli się je wykonuje zgodnie z ilością powtórzeń proponowaną przez kulturystów

Oczywiście, że tak, ja na tą terapię jeździłam 50 km na wariata gospodarując przerwę w pracy popołudniu, spóźniając się i na terapię i potem do klientów (pracowałam w te dni, w których była - a korzystałam w NFZ od 9 do 22, 22.30 czasem nawet). Czasu na nic innego potem nie ma, w dni, w które wracam wcześniej pracuje w domu i nawet z kotem - bo on jest jedynym, któremu mogę poświęcić czas, pobawić się nie mogłam nawet i się na mnie wściekał.
O dbaniu o mój własny dom, bo my też to robimy, nie powiem
Dlatego rozumiem w stu procentach, a dzieci to nie kot przecież,ale o dziwo potrzebę bliskości okazuje.
Ale one mają jedną matkę. I warto jednak może czasem pozmieniać priorytety, bo  jednak fajnie by miały zdrową mamę.
Wymówek znajdzie się mnóstwo, ale zawsze można się jakoś zorganizować, Ty to wiesz najlepiej.

Chciałaś się z winy karalucha rozwodzić?
Hmm...to nie jest czasami takie zupełnie nie do udowodnienia, zależy na jakiego sędziego trafi. Żaden Sąd, chyba że dzieci są chore, nie będzie kazał małżeństwu trwać dla dobra dzieci, skoro małżeństwo razem nie funkcjonuje, a dzieci muszą oglądać wzajemną oschłość rodziców. Jeśli on się zgodzi, dostaniecie rozwód. Jeśli nie, zaczną się schody, ale tez nie takie nie do przejścia.

Jako przykład podam rozwód, w którym sąd stwierdził, że winną rozkładu pożycia jest kobieta (w końcu było bez orzekania, bo mąż w ostatniej chwili zmienił zdanie - jednak w uzasadnieniu podali, że winę ponosi ona), bo poszła na studia i na tych studiach zmieniły jej się priorytety, a także poziom życia, i nastąpiła między nimi różnica intelektualna przez co przestała znajdować wspólny język z mężem, zmieniła towarzystwo itp. Kobieta była już dojrzała, a dzieci prawie dorosłe.
Może jednak mogłabyś próbować, rzeczy nieuchwytne też sędziowie czasem widzą.

Dwa razy wysłało się to samo

Tiaaaa
Powrót do źródeł
Ale wracając - jak się nie da, to znaczy że się nie da i należy szukać innych możliwości. Jak się nie da szukać innych możliwości, należy starać się uspokoić i skoncentrować na tym, na czym się da
Wiesz czemu te oczka, nie?

I będą miały, jeśli nie będę robić nic na siłę. Jestem osobą zorganizowaną. Robię to co jestem w stanie zrobić. Pewnie mogłabym znaleźć innego psychologa, który przyjmowałby mnie np. w nocy, tylko że pewnie trochę niedospana bym była.
Wymówek nie szukam, wręcz przeciwnie, biorąc pod uwagę moją sytuację i aktywności postanowiłam nie dawać sobie usprawiedliwień i na terapię chodzę - w takiej częstotliwości w jakiej jest to realnie możliwe.

Raki - oschłość jest nieważna w przypadku, gdy dzieci są związane z obojgiem. Gdyby moje dzieci miały 15 lat, może sytuacja była by inna. Psycholog ocenia związek dzieci z każdym z rodziców. Tylko to jest brane pod uwagę przez sąd - KOMPLETNIE NIC INNEGO w przypadku takich małych dzieci. Z winy "wolałabym", ale to już w ogóle nie wejdzie w rachubę, chyba, że będzie stawiał opór (tego akurat w prawie nie rozumiem, nawet nie wiem, jakie jest logiczne wytłumaczenie, ale to już jest informacja adwokata - widocznie tu akurat logiki nie da się zastosować w ogóle).
Taaa, ja też pewnie będę ponosić winę, bo nie chcę siedzieć w milczeniu całymi dniami i oglądać telewizora....
Rzeczy nieuchwytne, to to, że jestem na terapii DDA - jeśli wyjdzie - wyjdzie mnie na niekorzyść. Także terapia córki. On przecież nie potrzebuje. To jest ta sądowa logika.

I obopólna zgoda - powtarzam - nie ma żadnego znaczenia w moim przypadku. Kiedyś wyczytałam to w różnych relacjach, opisach. Teraz powiedziano mi to w twarz, jasno, szczerze z opisami, co i jak będzie "wyglądało". Do teorii w zakresie orientacji w swojej sytuacji dołożyłam na razie czyjąś praktykę. Raki - ja i tak muszę złożyć pozew o rozwód. Tylko na 99% - odrzucą. Na ten 1% szansy muszę się postarać mocno. Wykorzystać jakąś tam małą szansę, tę maleńką.

Taaak:)

Wiesz, że to przerabiałam, bo stałam w miejscu, nie miałam dok?d. A teraz przyszło na Ciebie chwilowo., znaczy sytuacja podobna, bo wypada uciekać a nie ma dokąd. Co damy radę, co damy.

Na wątku Mój wymarzony rozw?d jest dziewczyna, kt?ra nie miała namacalnego dowodu, prócz dwóch smsów zdaje się, których nawet nie pokazała. Bardzo długo walczyła, nawet bez pełnomocników i otrzymała rozwód z orzekaniem.

Ty sobie nic nie daruj. 1 % to dużo jest, szklanka do połowy pełna.
Mnie bardziej chodziło o to, że się da nawet z niewielkim inwentarzem, niż, że długo:)

Mądry powód trzeba podaç. Może rzeczona niedojrzałość emocjonalna.? Albo brak wsparcia w opiece nad dziećmi. Brak więzi. Nieodpowiedzialność. Nie branie pod uwagę dobra dzieci... tak głośno myślę tylko:)

Czuli jest światło.  Każde światło ważne To teraz ten rozwód.  Robienie długów i bezmyślne narazanie gispodarstwa domowoego rodziny to tez powod. Wykorzystaj te nakazy u to ze Waszej umowy nie realizuje - to juz sporo.

zabka-k nie wiem nie jarzę chyba, dlaczego sąd miałby oddalić Ci pozew jeśli chcesz rozwodu ?? Zgoda współmałżonka nie jest wymagana.

A ja wcale nigdy nie mówiłam, że on rozwodu nie chce. Ciągle się powtarzam, co sąd będzie brał pod uwagę. Chodzi o dobro małoletnich dzieci - trójki, w tym niespełna czteroletnich bliźniąt. I naprawdę, nie odnoście tego co piszę, do Waszego traktowania takich spraw (czy mojego), bo jak napisałam wcześniej - sąd nie kieruje się empatią a definicyjnie traktowanym dobrem dzieci, przepisami i opinią psychologa.  Sąd a sytuacja w ujęciu powiedzmy "emocjonalnym" to dwie różne kwestie. To tak, jakby ktoś chciał uzyskać zmniejszenie podatku dochodowego, bo ma ciężką sytuację finansową.

Przesłanki mam spełnione a szansę 1%.

A jak dziecko się dusi itd, podczas gdy ociec prasuje i nie sprawdzi nawet to on działa na dobto czy nie?
Szukam przyczyn...

Rozumiem, że chodzi Ci o niedopuszczalność rozwodu ze względu na dobro małoletnich dzieci ?? Moim zdaniem jeśli Twój pełnomocnik mówi Ci, że masz 1% to powiem szczerze zmień pełnomocnika. Jeśli nawet teraz nie ma przesłanek to mozna zrobić wszystko aby się do tego przygotować w odpowiedni sposób. Nie ma sensu składać pozwu, który pełnomocnik ocenia na 1% powodzenia. Generalnie trzeba czasem "podrasować rzeczywistość".

Sędziowie to też ludzie. Jeśli płacisz profesjonaliście to on jest od tego aby zrobić to tak aby było dobrze. Jeśli wniesiesz pozew, który rzeczywiście nie spełnia przesłanek to nie ma co czekać na cud. W szczególności, że małżonek się zgadza.

????

Dziewczyny, akurat tu psycholog będzie in minus troszkę - coś na zasadzie, że to moja wina, też pisałam wyżej

Może i nie wierzę, ale chyba bardziej staram się stąpać twardo po ziemi. Pozew złożę - ja mówię, że złożę, a Wy się martwicie, że ja nie chcę Niech mnie choć Raki w obronę weźmie, jak to działa w naszym przypadku przy 1% szans

Adwokata mam i to bardzo dobrego do dyspozycji. W dodatku ma nienaganną opinię klientów, nawet tych którym odmówiła ze względu na brak przesłanek do uzyskania wyroku po myśli strony występującej z powództwem (co się sprawdzało, gdy inny się podejmował). Też wcześniej parę dni pisałam. Jakoś tak mam wrażenie, że jak nie piszę elaboratów tylko krótkie zdania, to się obawiacie że mam większy problem ze sobą, niż formalnie mam

A że zła okrutnie jestem, to inna kwestia. Bo jak zawsze przez cały ten związek - nic nie jest czytelne i przejrzyste. Trzeba było się wcześniej za leczenie swojego postrzegania świata brać
No i jak najbardziej prawda, że się boję - ile to się może wlec. Bo to chyba miesiące temu pisałam. Że rozwód dostanę, tylko zależy kiedy.

Pati, jest pewna opcja ale o tym nie napiszę.

Tak właśnie HM.