Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

I teraz wypada się zorientować co on z tą kasą robi jednak.

Głupio mi tak bez żabki o zabce...
Ale to naprawdę zabko czas na porządki wielkie, bo facet Cię zrujnuje....

Kto Ci z tym dowodem powiedział coś takiego ? Jeśli ta adwokat to ja zmień, bo jest słaba.

I ja płacę za swoją, jak m?wię, głupotę.

A co ja próbowałam powiedzieć przez ostatnich parę dni
To że ja puszczam uśmiechy nie oznacza, że nic nie robię Raki, to nie tak. Te uśmiechy to może nie wrodzony optymizm, ale świadomość, że nie muszę brać środków na podniesienie nastroju, żeby coś robić. Ktoś mi podał pomocną dłoń. Kwestionuję to. Ale może ranga tej pomocnej dłoni jest adekwatna do moich problemów? Przecież ja chciałam znowu być "człowiekiem" i tym razem zrobiłabym krzywdę nie tylko sobie jeszcze mocniej, czy tak?

Ja wiem Raki o czym mówisz.
Ale wiesz Prawo działa na korzyść słabszego w ostatniej instancji podobno, a zawsze na korzyść "osoby fizycznej". Pani mecenas to nie mój pomysł i wybór, to wybór osoby, która to sfinansuje. Jeśli będę mądra to wykorzystam tę szansę. Poniekąd poprosiłam o pomoc- nie wprost. Ktoś mi zaoferował wszystko, co możłiwe, Ode mnie zależy jak to wykorzystam. Ogólnie ja, co tu gadać, pracuję w biznesie, który na prawie się zaczyna i kończy acz prawnikiem nie jestem. Sama na swoje potrzeby, a wprost - na potrzeby moich bliskich daję sobie z prawem radę. Mamy ten sam defekt - moi bliscy to nawet właściciel To, że ktoś za 10 dni odrzuci mój sprzeciw - nie oznacza, że ja to będę musiała zapłacić. Po to była chyba "niechcący" ta cała sytuacja. Wybrnę bo NIE  MAM  INNEGO  WYJŚCIA. Niechcący dotyczy uzyskania pomocy.
Szczerze - gdybyśmy rozmawiały w cztery oczy, powiedziałabym jaśniej i szerzej.

Ja mogę powiedzieć tylko jedno. Nie zamierzałam wytaczać batalii w swoich prywatnych sprawach. Miałam ogromną nadzieję, że nie będę musiała. Muszę. To nie jest jakaś agresja. To jest tylko efekt tego, że ktoś nie tyle nie jest człowiekiem w stosunku do mnie, tylko nie jest nawet pół człowiekiem w stosunku do swoich dzieci. Tego nie zdzierżę!!!!!! Przecież to wprost się na nich odbije - nawet nie emocjonalnie!

Pani mecenas jest nawet specjalistą od spraw upadłościowych. I w dodatku nigdy nie bierze spraw przegranych. Więc Raki - trzymaj kciuki, bo to chodzi tylko o koncepcję, jak po kolei w dniach które kwestie rozwiązać. To się ewidentnie daje zrobić. Nawet ja o tym wiem A ja chcę

Niedawno wyszła ode mnie kolej na koleżanka po herbatkowej sesji.

Z mojej strony jest desperacja - w kwestii pracy (ale taki mam okres obowiązków do końca sierpnia, to standard u mnie), w kwestii spraw prywatnych z właczeniem dalszej terapii. Ze szczególnym uwzględnieniem że za moment, jak tego nie ogarnę, to nawet nie zapłacę niani za opiekę. Bo mi z pensji ściągną błedy mojego "rozdzielnego" jeszcze małżonka. Myślę szybko. Bez terapii to za chwilę powywracam swój świat. Bez opieki prawnej wtopię. Bez w końcu podjęcia się jedynej rozsądnej drogi - skiepszczę życie dzieciom na długo. Bez pracy - nie mówmy o czymkolwiek.....

No cóż - jestem zdesperowana. Ale nie negatywnie.
Zawsze mówiłam, że dotąd się zawsze wgrzebywałam własnymi pazurami z bagna.

Za troskę i wskazywanie artykułów bardzo dziękuję. Za każdy artykuł, wzmiankę, post.
Każdy sygnał jest ważny. Ja każdy postarama się wykorzystać dla siebie
Zawsze mówiłam, że trafiłam tu przez przypadek - najlepszy

Śmierdzi, ale zrozumcie, w tej sytuacji szybciej niż coś cokolwiek zrobię - potrzebuję złożyć wniosek o zabezpieczenie na poczet alimentów. Zrozumcie, już nic na "czuja" - po kolei i w optymalnej kolejności wykorzystać możliwe opcje - bo niestety, tu do każdej sprawy ma zastosowanie inny kodeks. Dlatego ten a nie inny adwokat. Dlatego.

Za manipulowanie mną i moim oddaniem dla dzieci zapłaci....  Nie podaruję.
Mówię wprost - ten rozwód nie będzie bez orzekania o winie.
Nie musiał siebie do tego doprowadzić. Sam do tego dążył sukcesywnie przez lata.
Tak - karaluch - idee wielkie, żadnych działań, a jeśli już - to własnie na niekorzyść.
Wiem, nawet to czuję....
Jak mało piszę, więcej się dzieje

Ale - bardzo proszę trzymać siłę i przytulać by siły, między innymi wynikające z zażerania się od miesięcy magnezem z potasem - nie zabrakło

I to że mam mega problemy, nie oznacza, że cały świat ma doła

Nie - to ja mam problem i umiem o nim mówić  - bo mam wspaniałych przyjaciół, którzy mnie przytulą

Dobrze Żabko, działaj.
Jeśli prawnik jest pewny i skuteczny i wie co robi.
Takie wsparcie bywa niezbędne. Będę trzymać kciuki.
Najgorsze, że często musimy łatać dziury przez czyjąś nieodpowiedzialność przyćmione naszą naiwnością. Bo zdarza się bardzo często, że w takich kwestiach jeszcze zawierzamy. My jesteśmy w porządku ,a druga strona nie koniecznie, a co gorsza i nigdy tego nie zrozumiem, że takie osoby chcą się jakoś czy zemścić czy odegrać i tu nie wiem, czy nie zdając sobie sprawy czy jak, że to nie uderzy w niczyje dobro poza dziećmi. A co te dzieci są winne,. Wiadomo, że nic.
Generalnie to wszystko wynikacz braku porozumienia i ja właśnie zachowań niektórych nie rozumiem.

Szybko Ci te depresje przechodzą:)

Miłego weekendu życzę:)

Tak Zabko Raki dobrze radzi Za fraki i niech placi !!! Sad sadem a sprawiedlowosc musi byc po naszej stronie !!!!

Dlaczego to wiadomo Uzaleznienie !!! A czasu szkoda tylko wiesz, ze aby to zrozumiec i zmienic trzeba na dno spasc

Rozumiem to, ze Ci zal Madrytu Ja tez uwielbiam taki styl zycia Raki ale potraktuj to jako fajna przygode  i moze kiedys juz "swiadomie" wrocisz tutaj
A moze zycie przygotowalo Ci cos lepszego? Tak jak to w Twojej sygnaturce "Często jednak naszymi planami wchodzimy losowi w drogę."

Ty jestes taki niespokojny duch i nie wiem czy kupno mieszkania w Polsce to dobry pomysl ? Zastanow sie !!!
Ja Cie jakos w Polsce nie widze ale to tylko moje zdanie i nie znam Cie dlugo abym mogla cokolwiek radzic .

Beosa trzymam kciuki !!!! Napisz jakie masz konkretne plany to moze wspolnie cos poradzimy Co kilka glow to nie jedna !!!
Duza Buzka

Wiele "zainwestowałam" w to żeby się tu przenieść. Wiesz zmarnowałam możliwości i te zawodowe i te takie ludzkie, zwyczajne. Poznałam sporo fajnych ludzi (też już wcześniej) i wszystkie znajomości "zaprzepaściłam" przez karalucha, bo nie umiałam ich utrzymać, ani rozwijać, bo albo robiłam wszystko pod niego, albo płakałam przez niego (a teraz za paskudztwem jeszcze tęsknię).

Ostatnio parę osób się odezwało, wyciągają mnie z domu, ale już mało czasu mi zostało, by się z nimi pospotykać
Ten styl życia jest tak dokładnie pod mój rytm...w pl nigdy nie byłam przystosowana jakoś
W moim wolnym zawodzie będzie trudno - wykonywanie go tu byłoby jeszcze trudniejsza, ale nie niemożliwe. Z tym, że w tym stanie wiadomo, a ważniejsza terapia i ja.
Ale racja kto wie... z drugiej strony wątpię, czy w moim życiu umiałabym jeszcze raz zaryzykować, a już na pewno nie dla faceta - chociażby niekaraluszowego.
Dziś obudziłam się pierwszy raz bez ściśniętego gardła. Ścisnęło mi je dopiero potem, ale teraz jest ok

****
Happyfull
Ściskam Cię na mocny różowy i całuję, Zdrowiej nam i odpoczywaj w chorobie!

Nie, no spokojnie. Czasu nie cofnę, tego czasu też nie polepszę. Ale szczerze bez owijania - zmarnowałam go mocno i temu żal, ale uczę się dzięki temu i widzę, co ze mną robi chora miłość. To nauczyłam się na pewno.
Wybieram się jutro na południe na kilka dni. Chciałabym bez pracy pojechać, może się uda.

Dzisiaj jest śliczny dzień (niestety tarasu nie mam ;( ) Ale uwielbiam kawkę na dworze i to jeszcze najlepiej rano w piżamie

Karaluch sobie to sam ustala i w sumie wbrew mnie - to mi się nie podoba, bo ja chcę wszelkie niteczki z nim mnie łączące poucinać. Poza tym on tego nie robi bezinteresownie, a po to by pokazać, jaki jest wspaniałomyślny i wielki przyjaciel (ktoś mu to słowo ze słownika powinien wykreślić). Jak to nie poskutkuje, albo skończy się potrzeba okazywania wielkości, to pewnie i umrze jego honorowość.
Ten od zabki-k też honorowo podpisał dokumenty i się pozobowiązywał. I co z tego wynikło? Tylko kolejna nieistniejąca wizja karaluszej wspaniałomyślności. Nawet pisanie mu nie pomogło dotrzymać słowa. Wstyd.

Najpierw muszę jeszcze wyjechać
Póki co daleko do tego...zobaczymy...

(edit: z drugiej strony muszę mieć świadomość, że czasu nie wykorzystałam do końca (to chyba lepsze określenie od "zmarnowania"), żeby widzieć, co ze mną zrobił nałóg /edit)

Eee... no trawa to już bardzo dużo Dla mnie kawa na śniadanie w porannym słońcu może i być na chodniku

Czasem nie rozumiem, jak opowiadacie by się uczyć samemu iść na kawę itp. Bo ja to robię, od zawsze i bardzo lubię. Tak się rozkoszować chwilami. Kawa, śniadanie, nawet samotne wyjście w góry (czy nawet na dłużej i na dalej). Czasem wolę sama niż z kimś. Wieczór przy kominku z winem, spacery po mieście, zwiedzania...to wszystko miałam i mam. Nawet w tej przeplatance z karaluchem mialam te własne chwile. Wtedy oddychałam.
Dlatego zastanawiam się co ja mam zrobić, by pokochać siebie. Bo milion tych rzeczy w poradnikach ja realizuje od dawien dawna.
No granic stawiać nie umiem - będę się uczyła.
Poza tym też siebie lubię. Teraz, jak pisałam, mam ochotę czasem zedrzeć z siebie skórę, dlatego, że pozwoliłam by dotykały ją ręce, które zupełnie nie miały do niej szacunku - źle się z tym czuje (z drugiej strony ciało jakby ciągle należało do niego...:( ), ale to raczej taki rozdźwięk - patrzenie na to, że ktoś naruszył to, co kocham, co jest do poskładania.
Zupełnie nie wiem, jak się za to zabrać z tą miłością własną.

Ja tu chyba nic nie umiem napisać, bo wy jesteście już na etapie końcowym, z usmiechem i humorem a ja?? nawet  nie wiem czego chce sama od siebie, popełniłam w życiu wiele błędów. tylko dlatego że za bardzo kochałam i za dużo wybaczałam... i zostałam sama...

Ja tylko chciałam kochac, tak po prostu. I tylko tego oczekiwałam w zamian... milosci.
I za każdym ta milosc sie szybko kończyła. bo kochałam za bardzo.

Myślę, że takim wspieraniem siebie jest możliwe gdy pojawia się złość. To ona daje kopa najskuteczniejszego .

Tylko czy nas dopiero trzeba wkurzyć byśmy się przestały "litować" nad karaluchami i ich ufać, zaczęły dbać o siebie?
Czy nie możemy nauczyć się to robić naturalnie?
Fajnie by było:)

Dzięki za ciepłe słowa, ale ja chyba upadłam dziś na głowę bp odezwała się we mnie ogromna tęsknota za NIM coraz gorzej ze mną...

Raki ja to wszystko wiem i rozumiem i dlatego pojąć nie mogę skąd u mnie biorą się jeszcze jakieś ciepłe odczucia w stosunku do jego osoby.

Witajcie.

Na poczatku pozdrawiam wszystkie madre kobiety, ktore tutaj pisza...
Pisze do Was z prosba o wsparcie, wskazowki, bo jestem juz tak strasznie zmeczona i zagubiona...Juz kiedys tu pisalam w pewnym watku. Napisze o sobie w skrocie. Mam 35 lat, jedno dziecko, jestem od prawie 7 lat w zwiazku z czlowiekiem, ktory zamienil moje zycie w pieklo. Od samego poczatku byly awantury o byle co, ponizanie, wyzwiska, obwinianie mnie o wszystko. Facet jest uzalezniony. Zamieszkalismy za granica, dlatego nie bylo tak prosto po prostu odejsc, uciec. Jego hustawki nastrojow byly ekstremalne, raz mnie tulil i glaskal, a na nastepny dzien wyzywal tak okropnie, ze nie jestescie w stanie sobie tego wyobrazic.Oczywiscie stracilam wszystkich znajomych, jestem skrajnie samotna. Ostatnie dwa lata on siedzial w domu i nie pracowal. Placilam caly wielki czynsz, rachunki, zywilam trzy osoby i na nic nie starczalo mimo ciezkiej pracy.Moje zycie to byla praca, te chore jazdy, opieka nad dzieckiem, sprzatanie i wyprowadzanie psa. Nigdzie nie wychodzilam, nic dla siebie nie robilam, dla mnie juz nie starczalo czasu...Dwa tygodnie temu on oznajmil mi z dnia na dzien, ze znalazl prace , gdzies 400 km od domu i sie wyprowadza, ma mnie dosyc. Nawet nie powiedzial gdzie, co i jak...Plakalam i prosilam, zeby tego nie robil, bo ja musze isc do pracy, ze nie moge zostawic psa na 10 godzin w domu itp, itd.Wyszedl, trzasnal drzwiami. Poplakalam 2 dni...i wstalam z kolan, ciezko jak cholera, ale dalam rade ze wszystkim. Nie odbieralam jego telefonow...Teraz po dwoch tygodniach w piatek, pojawil sie jakby nigdy nic, wpadl do domku na weekend.Przez cale te dwa dni byl szczegolnie okrutny. Ponizal mnie, twierdzil, ze mnie zostawil, bo jestem stara i brzydka, krzyczal...wieczorem zabral wiecej rzeczy i poszedl...
Obudzilam sie dzis o 5 rano, spuchnieta od placzu, slaba...zbralam psa do parku, chodzilam i plakalam...Ja juz nie mam sily tak zyc, jestem wrakiem czlowieka, wypalam ponad paczke fajek dziennie, nie jem, nie spie, martwie sie o prace a mam przez niego dlugi do spalcenia...
Duzo czytam juz chyba od roku i wiem, ze ja rowniez jestem chora, uzalezniona od niego, powinnam isc na terapie, ale ja pracuje, nie mam jak fizycznie tego zrobic...Wiem, ze on nie odpusci, bedzie sie znecal nade mna, kontrolowal. To psychopata. Nie moge na razie zmienic mieszkania, zeby uciec...Modle sie, czytam, staram sie pozytywnie myslec, ale jestem chyba w momencie, kiedy jestem za slaba aby zyc...a zyc musze, dla dziecka i dla psa. Prosze pomozcie, jak mam sie skutecznie odciac, jak sobie pomoc, jak zwalczyc ten cholerny strach przed samotnoscia...Dziekuje za wysluchanie.

Kochana Happyfull.

Dziekuje za odpowiedz i rade, ktorej bardzo, bardzo dzis potrzebuje.
Blog Mai, jak rowniez Terapie przez pisanie, odwiedzam od dluzszego czasu.Tak jak mowilam, znam mechanizmy, wszystko rozumiem, i wlasciwie dzieki temu blogowi i Waszemu forum zrozumialam, ze jestem bardzo chora i sama sobie nie poradze.
Mysle, ze zawsze bardzo trudno wyrwac sie z takiego zwiazku, natomiast w mojej sytuacji dodatkowa trudnoscia jest fakt, ze 6 lat temu zamieszkalismy razem w Anglii, gdzie praktycznie budowalismy wszystko od zera, w sensie- nowe otoczeni, praca, jezyk. Bylismy zdani tylko na siebie, inna kultura, o nowych znajomych nielatwo i to mnie mocno  z nim zwiazalo. Poza tym te cholerne ekstrema. Aniol i Bestia.
Do ostatniego momentu sadzilam, ze sa rzeczy do ktorych on mimo wszystko nigdy by sie nie posunal. Nie moge w to uwierzyc, ze facet, ktorego utrzymywalam prawie dwa lata, ciezko zapieprzajac, nagle zalatwil sobie robote i zwial zostawiajac za soba kupe dlugow. Gdybyscie widzialy, jaki w moment zrobil sie cwany, chytry, jak kasowal historie w internecie, zebym przypadkiem nie dowiedziala sie gdzie wyjechal...zostawil takze swojego psa i nie robilabym z tego problemu gdyby to byl jamiczek, ale to duzy staff, ktory potrzebuje ruchu i treningu...Kocham psa, nie oddam nikomu i naucze sie z nim trenowac, ale przykro mi bylo patrzec jak biedak przez te dwa tygodnie stal przy oknie z nosem na kwinte...Co mnie rowniez rozwalilo, to fakt, ze pozabieral z domu wiekszosc rzeczy, wyklocajac sie, ze wszystko jest jego, zenada, no po prostu szok. I teraz uwaga- on przyjechal, bo chce mi stawiac warunki, ze mam byc taka i taka, bo jestem smieciem, nikt mnie nie zechce, jak juz pisalam, jestem stara, durna, brzydka i mam bachora( to o moim Synu) a z bachorem, to juz wogole nie mam szans na nic. Ok, myslalam, ze kogos znalazl, ale to chyba nie to, on sie chce pastwic, zostawic w biedzie i cos dla siebie ugrywac, nie spalac mety, no bo przeciez, moze cos nie wyjsc w tej nowej pracy, nie?
Wiem, ze nie powinnam pisac o nim, ale chcialam nakreslic sytuacje, bo poranil mnie psychicznie przez ostatnie 2 dni przeokropnie.
Gdzies mi tam przelecialo przez glowe, ze moze to wszystko dlatego, ze boi sie, iz jak go nie bedzie w domu to kogos poznam, nie wiem.Projekcja.
Chce zyc, bo na razie kazda godzina jest wyzwaniem, chce byc szczesliwa. Wiem, ze czeka mnie ciezka praca, ale zrobie wszystko, absolutnie wszystko....Na razie nie moge zatrzymac gonitwy mysli...

Happyfull

Dziekuje.
Jestem gotowa.
Zwiazek nie jest sformalizowany, mieszkanie na mnie. Jutro, czyli w poniedzialek zmieniam zamki, a i tak juz moge Ci powiedziec, ze bez policji sie nie obejdzie, bo bedzie sie dobijal, robil awanture, pies bedzie szczekal, sasiedzi itd.itp.On uwaza, ze to jego dom, nawet juz nie wnikam dlaczego.
No wiec jestem gotowa, wiem, ze jesli nie teraz to ....moze to zabrzmi tanio i smiesznie, ale mysle, ze jestem tak wyniszczona, ze moge nawet umrzec.Chodzacy szkieletor, serce wali, zielona twarz, migreny, napady paniki, okrutny kaszel bez przerwy od trzech miesiecy.W pracy zaczynam miec schizy, ze mnie wywala, bo wygladam jak wariatka i jeszcze co chwile wychodze na fajke. Dobra, nie ma wiecej uzalania sie nad soba...
Wychodze na spacer,nie odebralam telefonu, a przed chwila mialam taki dziwny napad, zeby oddzwonic....Prawdopodobnie, tylko Wy mozecie to zrozumiec. Co to jest, syndrom sztokholmski? czy naprawde powinnam sie sama oddac na leczenie do zakladu zamknietego?

Cześć dziewczyny.
paninikt35 życzę ci dużo siły i wytrwałości.
Kiedyś pisałam, ze jestem mistrzynią pierwszego kontaktu. Gdy relacja staje się bliska zaangażowania lub w ogóle bliska, to robię parę kroków do tyłu by ochłonąć i nabrać dystansu. To się samo dzieje, a dociera do mnie że znów tak jest po dłuższym czasie gdy nabieram gotowości do ponownego kontaktu. Nie czytałam wątku, wręcz unikałam go Przykro mi to pisać ale tak jest.
To samo z grupą wsparcia. Kilka dni temu gdy szybko zerknęłam na wątek (ciekawość i forma kontroli ) zauważyłam że dziewczyny zamilkły, a Happy nawoływała do odezwania się. Wtedy zaczęłam coś pisać i nie wysłałam ale zapisałam to w notatkach. Teraz wkleję to co napisałam wtedy, by nie zastanawiać się kolejny raz jakich słow użyć :
,, Od kilku dni coś się mi w głowie klaruje, coś mnie gryzie. A jak gryzie, to zamykam się żeby sie do końca wyklarowało.
Zaczytałam się też  w książkach od Happy. Przyznaję, jak wiele się dzieje, to robię uniki, nie umiem też ogarnąć wielu osób na raz, tak jak na forum, w grupie wsparcia czy gdzieś tam. Wiem nie muszę, mogę się skupić na jednej, dwóch ale ja z ,,tych'' jestem i wszystkim dobrze chcę
Dobrze wyrzucę to, bo mnie męczy. Otóż po kilku sytuacjach, rozmowach itd z całą pewnością twierdzę, że grupę wsparcia na którą chodzę prowadzi psychof.. Mam wrażenie, że część z osób tam przychodzących przychodzi po to, by pławić się swoim smutkiem, rolą ofiary, usprawiedliwiać swoje lenistwo, czy coś tam jeszcze. czego oczekiwałam? Coś na zasadzie pomagania przez mówienie o wszystkim co się widzi, nawet jeśli ma początkowo zezłościć, zasmucić, niech to będzie coś co pomaga, rozwija itd. Nie chcę przyklaskiwania jaka to ja biedna jestem (nie o mnie chodzi) jacy to wszyscy źli dokoła, a ja ta ofiara. Mamy z tych ofiar wychodzić a nie trwać. Są rozmowy poza grupą o innych członkach co nie podoba mi się. W kontrakcie jest punkt który mówi że nie mówimy o innych, jesteśmy dyskretni itd, wiec dlaczego to nie obowiązuje jak już się rozejdziemy do domów? Nie chcę wciąż wracać do tego co było, chcę zdrowieć. Przydałaby się osoba która by pokazała coś innego (terapeuta?) i pojawiła się taka, co prawda dda ale bardzo trafnie wypowiadała się, ukazywała słabości, dawała powody do zastanowienia (napisałam niedawno ,,coś jak Tarantella'' w pozytywnym znaczeniu) i co? grupa ja odrzuciła, bo bolało. Prawda osoba ta mówiła podniesionym głosem, co tłumaczyła tym że ona tak mówi cały czas ale wystarczyło powiedzieć, nawet kategorycznie zakazać takiego tonu. na ostatnim spotkaniu powiedziałam że w takim arzie też nie mam odwagi by mówić to co czuję z obawy przed odrzuceniem grupy. Poczułam się lepiej choć trzęsłam się jak osika, no bo ja przemawiać wśród tylu ludzi i to jeszcze to co na prawdę czuję? I teraz mam wątpliwości co do tego czy ja tam pasuję.  I znów poza ludźmi. Proszę wskażcie mi jesli widzicie na co mam zwrócić uwagę u siebie? Z góry dziękuję
Myślę że grupa wsparcia w realu w składzie takim jak piszecie to byłoby to ''
To kilka dni temu. Dziś niedziela, dzien spotkania grupy a mnie od rana boli głowa, czuję niechęć i złość, w zeszłą niedzielę nie byłam. 
Do tego dochodzą problemy egzystencjonarne, a syn urządza głodówkę, bo jego dotychczasowe metody przestały na mnie działać. Jeśli to przeczyści mu myślenie to jestem za, ciekawa jestem tylko czy jutro zje śniadanko przed szkołą czy nie, bo padnie jak nic z głodu.
Kurczę trochę mam dość. Tak bym chciała napisać coś pozytywnego. Dziewczyny wybaczcie. Dobra wysyłam, co ma być to będzie. Mogę się całkiem we wszystkim mylić.

Liv fajnie, ze sie odezwalas Napisze pozniej !!!Wlasnie wrocilam z nad rzeki i sie opalilam Zdrowie jeszcze do dupy ale dzisiaj lato

Liv a gdybys to co napisalas na forum powiedziala na spotkaniu ?

**********************
Raki baw sie dobrze i zlap byka za rogi

Delirium napisz czego od nas oczekujesz ? Zeby zrozumial i wrocil ?

Delirium wyslij mi maila to ci ksiazki do czytania wysle

Wyslalam Teraz zabierz sie do czytania !!!

Pani Wystarczy Happy
Nie Delirium dopoki nie przeczytasz ksiazek nie kontaktuj sie z nim !!!! Dasz rade ?

No dobra wracam do Twojego postu Liv
Wiesz jak ja za duzo mysle i zamykam sie w sobie to w dol wpadam
Liv powiedz dlaczego boisz powiedziec to co myslisz prosto z mostu ? Czego sie obawiasz ? Odrzucenia, krytyki...
Jezeli uwazasz, ze to co myslisz jest wedlug Ciebie wlasciwe, to dlaczego boisz sie to powiedziec ? Doswiadczenia z dziecinstwa ?
Nie wiem jak to u Ciebie jest ale niedawno poczytalam sobie troche o DDA aby niektore z Was troche "lepiej" zrozumiec
Mi sie wydaje, ze u Ciebie to jest niepewnosc czy na pewno to co Ty myslisz jest ok ?
Moim zdaniem nie powinnas miec zadnych watpliwosci, bo myslisz racjonalnie
Konflikty w grupie sa normalne i beda zawsze wystepowac !!! Od tego nie uciekniemy !!! Wazne aby to zrozumiec i nie wpadac w doly, jezeli zdazy nam sie zetkniecie z osoba, ktora ma inne zdanie !!! Przeciez nie wszyscy musza myslec tak jak my ?
Tak samo z grupa wsparcia Jedni chca marudzic inni chca cos robic   Kazdy z nas potrzebuje innego wsparcia i kazdy z nas ma inne tempo
Liv pisz jak Cie takie mysli najda i wyciagaj tez wnioski z naszych postow !!! Przeciez nawet nasze "negatywne" komentarze nie sa pisane po to aby komus "dokopac" ale pomoc !!!

Buziaki!

Beosa, ja mogę tylko dodać, że jakby ewentualnie jakiś tam "plan A" nie wypalił, to masz jeszcze ponad 30 liter w alfabecie
Zawsze jakoś tam mówię, że trzeba znajdować wyjście z aktualnej sytuacji a nie trzymać się sztywno pierwotnego planu - bo jak on zawiedzie, to wtedy deprecha tylko.... Nie, absolutnie. Jeśli coś nie wyszło trzeba przeanalizować i podjąc kolejne decyzje a nie czekać i smęcić na wredny los Więc a jakże, wymyślaj. Zresztą.... Czy to nie jest tak, że zmiana perspektywy powoduje zauważenie nowych możliwości? Jak będziesz musiała długo dojeżdżać, będzie czas i na dalsze myślenie i na dalsze obserwacje

Mądrze zrobiłaś - w końcu zatroszczyłaś się o siebie - z tą policją. Ale wiadomo - do wszystkiego każdy dorasta sam w swój adekwatny sposób, by odnieśc z tego i jak największą korzyść i satysfakcję

Szkoda Żebyś wiedziała, że dla tzw 5 minut. Tobie to, że tak aktywnie uczestniczysz w "moim problemie" też pozwoli pomóc samej sobie Ale pewnie jesteś tego świadoma

Narośnięcie kosztów sam sobie spowodował Raki
Zresztą wiesz.... To jest trochę układ - ma być najlepsza, ma to załatwić najtaniej.... To nie mój pomysł, nie ja płacę, mówiłam. Ja mogłabym starać się wszystko "polubownie", ale wtedy musiałabym zwracać sama, bo nie zamierzam oddawać "przez dwa lata". Ale polubownie już było. A pomoc - i to wydatna, jest warta tego, żeby nie próbować znów czegoś zakopać, stłamisić.... Ja już głupotę, w swoim stylu, zrobiłam przy pierwszym rozwodzie - zdradził, a rozwód był bez orzekania. Ktoś tu pisze, że jest inteligentny, dopiero staje się mądry Może i ja w końcu postaram się mądrze? Zresztą - oceni to mecenas, nie wchodzi w sprawy, co do których ma wątpliwości co do wyniku..... Niedojrzałość emocjonalna jest pierwszym najważniejzym powodem orzekania rozwodów - od pewnego czasu. I też unieważnień kościelnych. bo się niezbyt chcący ostatnio o tym oczytałam nad miarę Jest to powód uznawany. Potrzebuję kogoś, kto mi pomoże nie machnąć ręką.
Ale.... Myślę, że jest wielka szansa, tym bardziej, że mi od miesięcy po głowie chodziło, skąd ja mam znowu zgadzać się na "równe" traktowanie skoro ja nie ponoszę winy, zostałam do tego zmanipulowana i jeszcze cierpią na tym dzieci, gdzie wszem i wobec swojej rodzinie wykrzykuje, że dzieci są dla niego najważniejsze? Tak? No to w takim razie będzie musiał może być konsekwentny. No trudno, że na siłę!
Gdybym miała nagrane rozmowy (po parę zdań, bo nie rozmawiamy) z ostatnich 7 miesięcy.... to ktoś by się za głowę złapał.... To nie agresja, to permanentna manipulacja, oszustwa i kłamstwa. To ten pasywno - agresywny.... I jakiś schizoid/schizotyp.... Aż ciężko to określić.

To ja mocno przytulam i mam nadzieję, że i dobrze dobrane leki i rosołek miałaś w weekend? Na wzmocnienie?
Bo kochana - wiosna pełną parą wpada, musisz się szybko poskładać, bo wiesz
W tym roku wiosna to będzie nawet nie 17 mgnień Zaraz upalne lato

I masz wygrzewać zatoki i masz zawsze zabierać cieplesze, bardziej nieprzemakalne buty!!!!! Zamiast szpilek!!!!!!!!!!!!