Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Chyba zdecydowanie o to, co powyżej?
Zdrowy wybór, zdrowe kontakty, To zawsze wymaga też odpowiedniej percepcji drugiej strony. I tu szkopuł cały - wyszukaj i traf na taką drugą stronę, która tą percepcję ma bardzo zbliżoną....
Więc związek to więcej niż przyjaźń. Ale na drobnych elementach nie należy się skupiać, tylko na całokształcie chyba....

Trzy miesiące temu też nie umiałam Jeszcze nie tak dawno nie potrafiłam pójść sama do kawiarni na ciacho Uczę się - ale nie wbrew sobie. Staram się w miarę możliwości wykorzystać swój wolny czas i możliwości i własne chciejstwo w danej chwili. Już się nie zmuszam - inaczej, staram się robić to co w danej chwili sprawia że mi się chce. Nie chciało mi się wyjść w gruncie rzeczy na -15 stopni. Wiem jutro też ma być podobne słońce  a dużo niższa temperatura. Ale ja chwil dla siebie samej mam mało. Więc zamiast oglądać tę kuchnię.tv po prostu ubrałam się i wyszłam - w końcu
Uprzejmie nadmieniam, po pół roku Nic na siłę wbrew sobie

To jest to właśnie... Gdy czujemy się stabilnie - przynajmniej ja... tracę kontrolę..., przestaję się leczyć. tak mi fajnie i dobrze, a potem znowu klapa.
On wiedział doskonale (już go przecież nauczyłam), że potrzebuje czasu by znowu go przyjąć z otwartymi ramionami. Celowo odczekał.
Ale tak też bywa między związkami.

Dzięki za wszystko.
Ja myślę, że powinnam olać tę dzisiejszą sytuację (poza wyciągnięciem wniosków), możliwe, że zaliczę kolejną wpadkę. Ale zaczynam powoli decydować patrząc na siebie, a to dużo, to boli, jest trudne, ale przynosi mi jakąś nadzieję. Boję się. Chcę pracować nad sobą, mam nadzieję, że z czasem nauczę się nie potykać.

Po dzisiejszym dniu go lubię mniej. Nawet nie mam ochoty do niego napisać. Jakiś postęp Świadomość, co to jest między nami, i na czym polega, jednak powoduje, że ta zabawa w miłość już mnie nie bawi.

Ja mam to samo. Nie mogę spać, mój (eks) facet jest w areszcie. Zaczyna mi odbijać, nie mogę spać i zastanawiam się, gdzie popełniłam błąd.

Nie wiedziałam, że jest zdolny do kradzieży. Ale pewnie masz rację, że popełniłam  błąd wiążąc się z nim.

Dzień dobry

Może nie permanentny stan podniecenia, ale stałą konieczność szukania zajęcia. Bo brak zajęcia powodował myślenie, rozjątrzanie, odczuwanie i płacz... Ale zajęcia wybitnie "fizyczne". I chęć wyjścia z domu za wszelką cenę. Każdy mój wolny moment chciałam zaplanować tak by na sekundę nie musieć usiąść w domu... Powoli nauczyłam się nie chcieć planować jak i rozumieć zmianę planów i możliwość (tak - możliwość a nie konieczność) albo zorganizowania sobie czegoś innego albo możliwość po prostu siedzenia na pupie Nie mówię, że mi to zawsze rewelacyjnie wychodzi, ale bynajmniej się staram

Raki - chyba zdrowienie to droga w stronę poczucia się przede wszystkim z samą sobą bezpiecznie? Jak uważasz? Jeśli będziesz chciała, popracujesz nad tym, żeby ze sobą czuć się bezpiecznie I sobie ufać

Przestałam analizować, o dziwo już nie myślę tyle. Leże i nie umiem spać. Nie ma myśli.

Ja mam w Polsce rodzinę, dobrą pracę, a tutaj nie mam nic poza niezrealizowanymi marzeniami, na które nie mam siły. Poza tym wiem, że wyjechałam dla niego, choć wmawiałam sobie, że nie. Powrót jest najrozsądniejszym rozwiązaniem, już się z tym nie wije i nie bije, zaakceptowałam mój stan i wiem, że nie mam siły, dlatego wracam i nie będę dalej się rujnować zawodowo i finansowo.

Tak, ustawiłam gps, pogadałam, razem zrobiliśmy obiad i tiramisu, a on wciąż się do mnie dobierał - napięcie było nie  do wytrzymania - zrobiliśmy sobie jako uzależnieni naszą stałą grę, jak już się ubrał po ok 5 godzinach i wychodził...poszliśmy ze sobą do łóżka. Zadowolony, że to jednak nie koniec wolnego związku wstał, ubrał się i powiedział, że jak wróci da znać kiedy pojedziemy gdzieś tam. Pierwszy raz się ucieszyłam, że się zmywa. Nie wstałam, nie odprowadzałam go, nie zrobiłam nic.

Jeśli nadal twierdzisz, że ta wizyta była dobra (dla mnie) to ok. Skoro znowu przekroczyłam moje granice i czuję się z tym podle.

Odkryłam, że nie mam kontroli, nie umiem zatrzasnąć drzwi. On robi ze mną co chce. Widać jeszcze nie, może następnym razem. Ja nie mam Anstawia kontroli. Jestem bezsilna wobec samej siebie.

P.S. Na terapii jestem, ale chyba oszukuję terapeutkę-bo ona mnie chwali za to jaka mam siłę, że wyszłam z poprzednich związków i z tego (taaa...). Mam spotkanie z inną, która zna się na temacie, może będzie mi bardziej pasować

Myślę, że naprawdę się zaczynam o siebie martwić (już nie o te stany - przejdą przecież). Czy ja dostatecznie dbam o moje podstawowe potrzeby materialne - nie w sensie zarabiania, ale zapewnienia sobie teraźniejszości, czy do tej pory wszystko było nakierowane na wydawania kasy, by tylko móc z nim... (no bo przecież zgody by płacić za mnie nie było). To przeraża ile była w stanie poświęcić dla kogoś, kto mnie nie kocha i traktuje jak zabawkę.

Czuję, że to zdrowe myślenie i myślenie o mnie, a nie o moich związkowych potrzebach i chyba pierwszy krok dla własnego bezpieczeństwa.

Jak wyjadę nie będzie czarodziejskiej różdżki, ale będzie większa stabilizacja finansowa, wychodzenie do pracy i bliscy ludzie, do tego normalny dostęp do terapii. Nie będzie dodatkowym zmagań i celów, nie mam na nie siły. Jest mi spokojnie i dobrze z tą decyzją, nie euforycznie.
Wszystkie wiemy, że tu nie mam nic, a ja muszę się zmierzyć z rzeczywistością codziennością - nie fikcją.

RAki ...dlaczego wmawiasz sobie coś, czego nie ma ?
Konkrety :mówi, że w PL znajdziesz sobie faceta, z którym możesz być blisko. Można dosadniej powiedzieć ? Co musiały ci powiedzieć abyś odczytała, on mnie nie chce ! nie traktuje poważnie! Dlaczego dopowiadasz sobie, tak ! w PL znajdę jego, bo jedzie, no jedzie dla mnie abym tam go spotkała. Helooooł !!!!!! pobudka !!!! Nie musi jechać za tobą do PL aby cię znaleźć. On ma cię właśnie teraz w zasięgu ręki.
Nie słyszysz co do ciebie mówi !!!!! Dorabiasz idę, rozumiesz słowa jak chcesz, jak marzysz. To śmieszne myślenie, że teraz w Hiszpanii nie chce być z tobą, a dogoni cię w PL, dogoni by w końcu stworzyć rodzinę. Teraz jest facetem chcącym cię tylko "obmacywać", a w PL będzie zakochanym, poważnym i odpowiedzialnym  kandydatem na męża ?

Zamierzasz go testować i zmieniać. Próbujesz wszelkich sposobów . Metoda "odstawienia" powiodła się. Przyszedł, wpadł przez komin i zachowuje się jak u siebie, jak pan domu (sika przy otwartych drzwiach) i jaki jest stęskniony !!!!!
Skoro zauważa, że twoim problemem jest brak mężczyzny to stwierdza co widzi i czuje. Wie, że chcesz go "złapać" a on nie wiem dlaczego nie chce być złapany. Może ma przykre doświadczenia, może boi się odpowiedzialności za inną osobę, a może chce zwyczajnie szaleć, bawić się a może ty nie jesteś tą, z którą chce się zestarzeć.

Dlaczego mu mówisz o terapii, o potrzebie skupiania się na sobie ?

Na co on jest chory ?

Ja bezsilność wobec uzależnienia odbieram w ten sposób, że mam świadomość jego istnienia i muszę o nim pamiętać całe życie. A to zobowiązuje mnie do tego, by się leczyć i kontrolować.

Co Ty, przecież on nie przyjedzie ze mną być. On przyjedzie mnie przelecieć. Nawet nie przyszło mi to, co powyżej do głowy. Ja nie mam złudzeń już od dawna. Wczoraj też przyszedł tylko i wyłącznie w jednym celu.
I dla tego seksu - i tygodniowej zabawy w romantyzm - jest w stanie kupić bilet w różne miejsca świata.

Oczywiście, że nie jestem. Każda jest pierwszy tydzień. On nie umie być w związku.
On uważa, że związek jest lekarstwem na wszystko - i jak on znajdzie kobietę życia (też nią byłam parę miesięcy) się uleczy, więc ja też.

Nie wgłębiałam się, zapytał, co planuję i dlaczego rozważam powrów, więc odpowiedziałam zgodnie z prawdą acz krótko. Mamy sporo formalności do załatwienia...mnóstwo - będzie więcej w sumie niż z byłym mężem. (tak przez chwilę uwierzyłam w przyjaźń)

Naprawdę mam go diagnozować. 44letni facet, który pierwszy i ostatni związek poważny miał w wieku 25 lat. Nie jest w stanie policzyć kobiet, z którymi sypiał. Steruje nim seks i chęć zdobycia, a nie rozsądek. Wiecznie szuka miłości swojego życia i znajduje ją średnio raz na trzy miesiące czasem częściej, ale zawsze to ktoś z daleka, a skoro ma potrzeby idzie do łóżka z kimś inny. Utrzymuje kilka relacji seksualnych na raz. Ode mnie też jest uzależniony, bo jako jedyna ostatnio napatoczona idiotka - jestem, a on się panicznie boi bym go porzuciła - zniknęła zupełnie, o czym mówi wprost.

Odpowiedz sobie sama.

Wiem. Ja to wiem i robię wszystko, co mogę, teraz już by nie zdobyć, ale zakończyć.
To kolejny argument za wyjazdem też jest, bo on nie odpuści, to go podnieca, a za podnieceniem będzie biegł, a ja wciąż drzwi zatrzasnąć nie umiem. Dlaczego? Ja czuję ciągle w sobie jakiś chory obowiązek bycia grzeczną i poprawną, że tak to nieładnie i nie wypada (????-o co chodzi????)

Widzisz, dlatego mój organizm i ciało reagują tak silnie, bo to jest wysoce destrukcyjna relacja (delikatnie ujmując) - druga z rzędu. I sama się w to wpakowałam w bardzo niezdrowy sposób.

Popołudnie.
Chcę sie wyspać

Nie. Na to na pewno nie liczę, już nie. Jak napisałam powyżej - przyjedzie (zapowiedział), ale tylko mnie przelecieć.
Myślę, że boję się braku tych emocji i braku jego obecności w ogóle, jakiejkolwiek. Albo powiedzenia sobie wprost, że to od początku było o d...r... i zmarnowałam kupę czasu.
To są teraz czyste mechanizmy uzależnienia (czytałam). Teraz już nie takiego, zmieni się i będzie cud, miód i orzeszki. To taki świński czysty narkotyk.

*****

Wiecie, że ja w zeszłym roku własną terapeutkę okłamałam. Mówię jej, że on nie chce stworzyć związku na odległość, zadeklarować się, twierdzi, że chce czasu. Ona, że to ok i coś tam tłumaczy, ale warunek oczywiście, że nie ma innych kobiet. A jej, że pytałam i nie ma. To ona ok.
Czyli obie nas nabiłam w butelkę, bo ja czuję ulgę i przyzwolenie.

Jakieś tydzień wcześniej przed oszustwem. Ja nie sprawdzam nic, nie śledzę itp. (nigdy), no ale widzę, że tu z kimś pisze, tam z kimś pisze i czuję, więc pytam wprost, czy ma inne kobiety. A on mówi: mam tylko Ciebie, a w Madrycie moje siostry i siostrzenice. On tak właśnie kłamie "w Madrycie", bo reszta jest w innych miastach lub państwach, do tego sypianie z kimś nie jest posiadaniem innej kobiety (przecież znam tę jego filozofię-nie omieszkał mi jej przekazać).

Wiem, ale jeszcze nie przekonałam samej siebie:) Już naprawdę wszystko obojętne, byleby teraz z tym skończyła, a potem już będzie tylko lepiej:)
Cóż, mylimy seks z miłością ja się już od paru miesięcy afirmowałam "to, że z Tobą sypia, znaczy, że ma ochotę, a nie, ze kocha".

grzeczne dziewczynki idą do nieba, a niegrzeczne tam gdzie chcą

Ja wiem !!!! Bo jesteś kkzb ! Kobietą uzależnioną od miłości!

Już wiem !!!
Myślałaś, ma 44 lata - to wiek, a nawet najwyższy czas na ustatkowanie się. Myślałaś: on nie trafił na taka jak ja! Teraz ma, znalazł, trafił ! i teraz już się ustatkuje. Miał facet bogatą przeszłość, więc tym bardziej doceni mnie, taką wyjątkową, dobrą, najlepszą dla niego. Sorki, że piszę w ten sposób, ale znam z autopsji takie myślenie. Tak ja myślałam !!!! W moim przypadku znalazł i pojął za żonę - niestety !!!!!!!
Wiesz Raki ja raz wyrzucałam jeszcze nie-męża. Wyrzucałam bo rękę podniósł na ścianę! Pomyślałam, dzisiaj ściana "oberwała", jutro ja. Zignorowałam wiele innych symptomów, których zignorować nie powinnam była. Żyłam z mężem 26 lat i obudziłam się przerażona, tym co się zadziało w moim życiu. I oberwałam !!!!!! i dotkliwiej, mocniej jak wtedy ta ściana !!!!! Trzeba było wiać. Nie wiałam ! Myślałam z dumą, trwam przy nim, mimo, że jest źle. Obiecałam na dobre i na złe (w przysiędze małżeńskiej) i słowa dotrzymam. Byłam głupia !!!!!!

Ty już wiesz, że nic nie jest w stanie zatrzymać go przy tobie (poza seksem, na chwilę)
1.- zapewne pierwszy raz nie wstałaś, by go pożegnać, uściskać na pożegnanie, obdarzyć gorącym, namiętnym całusem. Nie sądzisz, że to początek zmian, zmian twojego myślenia a raczej nastawienia.
2 - ucieszyłaś się, że się zmywa To brzmi obiecująco
3- czujesz się podle po przekroczeniu swoich granic. To też coś znaczy. Wiesz jakie są twoje granice i wiesz, że po ich przekroczeniu pozostaje mimo wszystko niesmak.

A gdyby inna kobieta napisała na forum: seks był, ale po nim nawet nie chciało mi się wstać, by go pożegnać -  jakbyś to oceniła, co byś jej napisała ?

Nic. Zbyt dużo oceniania i analizowania, gdy się nie ma zdrowych reakcji, ma średni sens.
Generalnie im bardziej mi zbrzydnie, tym lepiej dla mnie.

Szczerze mówiąc wcześniej poczułam się obnażona, jakoś wymusiłam na mnie - w moich emocjach - podanie od nowe faktów, o których już tu pisałam i co do których jestem świadoma (czyli po co on goni i takie tam).
Poza seksem jest jeszcze parę rzeczy na chwilę, ale gdzieś już dawno i kilka razy napisałam, że mnie relacja, którą on mi proponuje (narzucił, a ja się zgodziłam nie godząc) nie interesuje, dlatego postanowiłam zerwać. Uzależnienie wzajemne jest niestety inną kwestią i z nim muszę sobie poradzić. Gdyby go nie było byłoby łatwo.
Na tą - a raczej wczorajszą chwilę chodzi o to, że straciłam kontrolę. Trudno. Pamiętać i nie upadać ponownie.

Byłam dziś na spacerze, lubię bardzo Madryt zimą, jest taki zielony, trawa soczysta a słońce delikatne. W ogóle lubię mój Madryt. Przyjemnie wiało i pojawiały się chmurki, a z nich drobny deszcz. W parku wielu ojców z dziećmi, pewnie mieli "porę odwiedzin. Jeden mi nawet z daleko krzyknął cześć, bo przyglądałam się jego córeczce - to takie proste i miłe. Wtedy zauważyłam, że jest przystojny. Nie szukam nikogo, ale fakt, że mogę zauważyć atrakcyjność kogoś innego po prostu mnie pociesza.

karola_krt przykro nam bardzo. Jesteśmy z Tobą. I będziemy słuchać. Dziewczyny są tu super. Wiemy jak trudno. Przytulam Cię mocno.
Wynika z Twojego opisu, ze dałaś mu jedną szansę już i jej nie wykorzystał.
Na romans nigdy nie jesteśmy niestety przygotowani.
Myśl teraz o tym by jak najmniej krzywdy stało się Tobie.

Yyy... Raki, ale on chyba w ten sposób (z tego co zrozumiałam) dał Ci znać, że to koniec, że nic już między wami nie ma...
Nie staraj się uzdrowić jego, tylko siebie.

Raki my mamy tendencje do wiary w cuda i wypatrywania go. Wielu zdarzeniom nadajemy rangę "to on, nasz cud". Doszukujemy się, wypatrujemy i jest : pisze i otwiera się. Nigdy wcześniej nie pisał, nie otwierał, a teraz ? Cud! Pisze ! pisząc otwiera się!  a to coś znaczy ! zapewne znaczy, że kocha do bólu (bo on cierpi) ! No cud jak się patrzy ! a może to wstęp do kolejnego cudu......nakarmiłaś podświadomość do syta. Ona już projekcje wyświetla : pójdzie po rozum do głowy! Leczyć się będzie ! No mówi, że bogaty a beze mnie bidak ! Nieszczęsny on i tak kochający (nieszczęśliwie). Kolejny cud to nasz pomysł (bo cudem na niego wpadłyśmy)! Zaprowadzimy go do poradni, podamy tytuły książek (lub damy je w prezencie). Podamy namiary na strony internetowe dla podobnych popaprańców (on też nim jest, ale on popaprany troszeczkę i da się go uleczyć całkowicie i to w krótkim czasie)..... No cud jakiś, że dorosły (44) facet dopiero przy mnie wpadł, że jest chory. No ja otworzyłam mu oczy...a właściwie dzięki mnie je otworzył !!
To coś znaczy, że zamiast bzykać inną w międzyczasie,  poświęca mi swój czas (i bzyka tylko mnie), zaprasza na wspólne wypady .....no i mówi, że nieszczęśliwy (hura!!!! już wie, że tylko ze mną szczęście mu pisane).
Wiem, że chory, ale jest mi bliski i widzę już poczwarkę i zaraz, zaraz, za chwilę zrozumie, że dla mnie warto przeobrazić się z tej poczwarki w motyla. To cud kolejny !! 44 lata nie chciał palcem w bucie kiwnąć (leczyć się) a teraz chce ! to cud ! i to wszystko dzięki mnie !
Raki.........smutno mi........cuda się nie zdarzają ! a dopatrywanie się ich wszędzie, jest chore !
On mówi wyraźnie, że stracił kontrolę nad seksem,życiem (jest chory, uzależniony). Uznał, że miałaś rację, mówiąc, że cię krzywdził. Przeprosił, więc czuje się winny (i nic poza tym) . Może potraktuj ten list dosłownie :przyznanie się do uzależnienia, przyznanie ci racji co do krzywdzenia ciebie i przeprosiny.

I twoje pierwsze znamienne zdanie " no to by nie było tak łatwo".......no i nie jest! Znowu sobie skomplikowałaś w głowie. Już byłaś pewna słuszności decyzji o zniknięciu z jego życia. Teraz dałaś sobie nadzieję na leczenie go z sukcesem uleczenia. Raki to ty chcesz jego leczenia, nie on. Jemu widocznie nie doskwiera uzależnienie, nie czuje potrzeby, by podjąć chociaż próbę wyjścia z tego.

zofia282
Czy możesz czasem czytac moje posty?  Strasznie się rozpisałaś o czymś, co nie ma sensu.  Ja w kilku zdaniach napisałam z żartem i smiechem, co pomyslala moja podświadomość (jak zauwaza Happy - jestem tu szczera do bólu i nic nie ukrywam przed sobą i wami, choć wiem jakie to jest głupie myślenie).

Nie tłumaczę i nie będę tłumaczyć tego co listu. Strescilam. Mimo wszystko znam tego człowieka dobrze i jego powagę i wiem, co on znaczy

Nie Anstawia nie koniec, co wynika z dalszych zadań, ale miło, że przeprosił i coś zobaczył. Dla mnie to koniec - nie ma związku. Cos ze sobą zrobi możemy spróbować się kumplować przez net., bo ja będę w pl na 90%. Nie zrobi nic, nie widzę takiej możliwości.

NIE ZAMIERZAM MU POMAGAĆ, LECZYĆ, RATOWAĆ.
Nie chcę, nie umiem.
On zauważył co się z nim dzieje (uzaleznienie) i jest z tym nieszczęśliwy, nie wie, co zrobić z życiem. Ale nie ma pojęcia, co to. Faceci nie są nami, nie przeszukaja pół netu, by się dowiedzieć (mało który) ile jajek dodać.
Może nie zrobić nic, a może coś próbować i ponieść fiasko. Zatańczyć na linie też może. Zrobi co zechce.

Ale brak pomagania i zajęcie się sobą nie znaczy, że nie mogę mu czegoś dać lub podesłać informacji by przeczytał i zrobił z tym co zechce.
To jest ludzkie.  Zresztą nawet poczytacie o tym w "literaturze przedmiotu".
Np podac stronę do slaa, by wiedział że istnieje i kropka.

O to pytałam, a nie o analizę własnej podświadomości.

Witajcie. Jestem tutaj nowa. Podejrzewam, że również jestem osobą kochającą za bardzo. Po 3 latach rzucił mnie chłopak, uświadamiając sobie, że nie myśli poważnie o przyszłości, której się boi. I zrobił to w chwili, kiedy najbardziej go potrzebowałam. Ot taki Piotruś Pan. Moja historia opisana jest szerzej tutaj: http://www.netkobiety.pl/t51369.html . Minął ponad miesiąc, myślałam, że już okej ,a tu jak na złość wszystko wraca, wspomnienia. Czy jest jakaś metoda na życie, aby być mniej wrażliwym ?  i nie rozpamiętywać?

Rozumiem. Może to jest krzyk, ale czasem właśnie z szacunku do Ciebie i jakiejś netowej troski może lepiej capslockiem do Ciebie napisać niż analizować, że 44 letni facet akurat przy Tobie zrobił przyczynek do spowiedzi seksoholika.Widzisz, dla mnie analizowanie co dla niego zrobić już jest wkręcaniem się. Mnie się włącza zaraz alarm, no tak mam. Lepiej nie robić nic. NIC, niż robić trochę a nuż potem przekształci się to w dopytywanie jakie wnioski wysnuł z lektury. Każda z nas jest inna, masz swój problem mocno w głowie przerobiony...ja też, a jednak u mnie mała nitka plecie linę okrętową.

Raki, Twoje zdrowienie jest najważniejsze, nie jego. Także dla nas z tego wątku.

Raki co do Twojej szczerosci to napisze : Bujac to my a nie nas !!!!
Jestes uzalezniona i oszukujesz sie tyko sama. Nam mozesz wciskac kity albo i nie. Tutaj chodzi o Ciebie !!!
Najpierw piszesz szczerze, ze nie dzwonisz nie kontaktujesz sie a potem, ze byl, ze robiliscie tiramisu, ze bzykaliscie sie.
Nie mozna wierzyc komus kto jest uzalezniony !!!
Dlatego Zofia wie, bo sama przez to przechodzila a Pani Zupa potwierdzila i ja tez sie pod tym podpisuje !!!
Pisalas, ze jestes "inaczej uzalezniona" a jak inaczej ??? Uzaleznienie to uzaleznienie !!! No chyba, ze czujesz sie lepsza bo jestes uzalezniona od bogatego, narcystycznego sexoholika z Hiszpanii a inne to tylko od jakis Zenkow, pijakow z Polski ???
No i Ty taka ponadprzecietnie inteligentna z super praca itp. a my proste baby z normalnymi pracamia niektore i bez pracy???
Nie wiem czy to mialas na myslli ? Ja odnioslam takie wrazenie !!! Ja nie taka jak inne u mnie to zupelnie inaczej, nie wsadzaj mnie w schemat, pani Herzyk glupoty pisze itp. Juz probowals tutaj "manipulowac" i pisac, ze powinnam Ci najpierw o "moim naryscie" napisac abys zrozumiala o co u mnie biega, potem pytalas sie po co tu jestem, a potem, abym Ci "etapy mojego zdrowienia " z detalami opisala i jeszcze chcialas z naszego watku zrobic "grupe samopomocy", gdzie "kazdy powinnien" tak szczerze jak Ty sie otwierac i analizowac do bolu !!!
Raki przebadalas sie juz na choroby przenoszone droga plciowa ??? Bo teoretycznie "bzyklas" sie juz z polowa kontynentu

Pytalam juz czy z Twoim terapeuteanie jestes szczera ? Napisalas ze nie     
To po co ten teatr pytam Cie juz nie pierwszy raz ??? Po co sie oszukiwac ???
Wracaj do Hiszpana, bo on przeciez czeka na Ciebie ???

Nie piszę o twojej podświadomości tylko. Piszę, tak jak zauważa Pani_zupa, jak odebrałam całość twych słów.
Całość brzmi, ja go nie chcę, ale chcę ! Nie pójdę z nim do łóżka, nie dam pożywki jego "zboczeniu", ale ....ucieknę ! Ucieknę od niego przez łóżko ! To droga najlepsza!!!!  i na skróty w dodatku !!!!!! 
On wie już o uzależnieniu i jednocześnie nie wie !!! i jest nieszczęśliwy. Podrzucisz mu trochę fachowej literatury do poczytania (on sam tak jak wszyscy mężczyźni po pomoc sam nie sięgnie) i będzie czytał i zdrowiał ....dla ciebie (nie siebie!!!!).
Oczywiście zrobi co zechce, ale po przeczytaniu tych książek przez ciebie podrzuconych! Teraz powinien przeczytać, więc  podrzucisz je. Podrzucić musisz, bo to spełnienie obywatelskiego obowiązku jest. Nie, on ciebie nie interesuje, to tylko ten pieprzony obywatelski obowiązek, nakazujący uzdrowić kogoś kto sam nie wie co mu jest ! Oświecisz go ! i uszczęśliwisz nieszczęśliwego. I wdzięczny ci za to powinien być - nieprawdaż ?
Mój eks jest psychopatą i nigdy nie miałam poczucia obowiązku, dawania mu do poczytania na ten temat czegokolwiek. Jego życie, jego problem, jego zaburzenia.....owszem chciałam go zmienić, aż w końcu dotarło do mnie (bolało !!!!), że nikogo zmienić się nie da. Co mogłam ? wiele. Wybrałam złą drogę Zawróciłam przy pomocy "boskiej opatrzności"(:D) po to, by ratować siebie, dzieci. Uciekłam, jak ucieka się z toksycznego związku. Teraz wiem, że to jedyna metoda na odnalezienie siebie , na znalezienie radości w życiu i nie zawsze musi ona mieć jakieś imię  .
Forum. Tu jestem, bo go jeszcze potrzebuję i chcę podać pomocną dłoń tym, które ją chcą, proszą o pomoc, wsparcie....
Podawanie jej tym, które tylko szukają poklasku, potwierdzenia, że miłość jest ślepa, chyba nie bardzo mi wychodzi .

Niestety Raki, uzdrowić możemy tylko siebie !!!!!!! i wiem, że o tym wiesz

Witaj HAppy
Super, że dobrze się bawiłaś
Trochę ci zazdroszczę
JA przesiedziałam w domu te dni. Miałam pranie, gotowanie i mróz na dworze. Synek (starszy) wyjechał najedzony po uszy . Wróci chętnie po repetę .
Już przyjmuję zamówienia na klops, sos tatarski.
I ja mam życzenia na święta wiosnę poproszę !!!!, tą ciepłą i słoneczną !!!!!!!!! i może już zostać na dłużej 

Powycinałam tak by tylko nawiązać. Zofia282 pragnę - oczywiście, że pragnę. Matko gdybym nie pragnęła, nie byłoby mnie tutaj. Ale nie chcę, nie chcę nie chcę.
Podjęłam decyzję, że wracam (do zostania mogłoby mnie zmusić tylko znalezienie stażu, nie szukam, nie znajdę - proste). Ta sytuacja nie. Bo wiem, ze tu nie mam kontroli i nie dam sobie rady, a może dam ale przy wysiłku kilkanaście razy większym - po co?
Masz rację, że jak będzie chciał, to sam znajdzie. Dzięki, że to w końcu napisałaś.

Wyrażanie siebie jest coś istotne. Ja czasem coś piszę i świetnie wiem, co mam na myśli i chcę napisać, a jestem zrozumiana inaczej. Czasem też się okazuje, że inaczej rozumiem innych niż chcieli powiedzieć. Ot słowa - czasem brakuje do tego gestów i całej reszty pierdół. Nauka wyrażania siebie jest przydatna.

P.S. Gdzieś pisałam o badaniach. Tak przepadam się w Polsce.

Raki przebadaj sie !!! I pamietaj o tym "pol swiata" nastepnym razem !!!
Co do slow i gestow to prawda ale my dobrze wiemy "co Ci w glowie siedzi" Kazda z nas jest inna ale myslenie mamy glupie
Daj sobie teraz na luz i odpoczywaj !!!

Happy !!!! Nie zabieraj mi wiosny !!!!!
JA kocham wiosnę !
Kocham budzącą się do życia przyrodę .
Uwielbiam patrzeć na bez "krasawiaca Maskwy" , ktory rośnie pod oknem.
Uwielbiam czuć jego zapach, intensywny, słodki - zabójczo piękny !!!!!!
Wiosną zieleń taka soczysta !!!!