Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Szczerze, ale absolutnie szczerze.
Przeczytaj, co napisałaś o obu partnerach.
Z którym jesteś w stanie żyć absolutnie nie komentując czego on od Ciebie chce, albo czym się różnicie?
I który jeste w stanie być z Tobą nie komentując i nie chcąc niczego od Ciebie?

Z którym jesteś całkowicie, bezapelacyjnie sobą? W każdym momencie i calu? I będziesz zawsze?

A obiecal Ci zmiane? Wie co Ci sie nie podoba?
Wroc do moich postow wczesniej i poczytaj sobie Czerwone Lampki. Czytalas juz cos?
Wez SWOJE ZYCIE  W SWOJE RECE i SAMA ZMIEN JAK CI SIE NIE PODOBA !!!!!
Nie podoba mi sie Twoj avatar !!! Mowi bardzo duzo o Tobie. Nel,  szuka Stasia, ktory rozwiaze wszystkie problemy !!! Zycie to nie bajka SLUU-Ty nie Nel a Twoi obecni partnerzy to nie Stasie !!!!
Masz 29 lat moze czas w koncu dorosnac i przestac wierzyc w bajki ?

Zofia
Jak Ty możesz być 8 marca  w Krakowie? Znaczy się o której?
Coś się klaruje

Rozumiem To Ty masz magiczne moce Walczysz ze swoimi demonami !!! Kibicuje Cie !!!

A ja Ci powiem, ze nastepnym razem to powiedz mu co o nim myslisz to bedzie Ci latwiej. Czemu nie wykrzyczec jaki to on idiota. Przeciez prawda
Wiem wiem, zaraz powiesz, ze juz nie chcesz tak emocjonalnie ale moze to Ci teraz potrzebne. Gorzej juz nie bedzie a lepiej na pewno Nie ma fair z karaluchami !!! A czemu? Bo temu !!!! I nie ma dyskusji

Ale wolno, bo sie uczysz!!! Ale jestes tez czlowiekiem a nie robotem Gdybys mieszkala sama mialabys latwiej. A jest jak jest i zgrzyty beda
Milego wieczorku z dziecmi i smacznej herbatki

Wczoraj był biometr bardzo niekorzystny. Kićkało się ogromnie.
Przytulam. Nie wgrzucaj sobie za bardzo. Jedorazowa słabość, więcej tego nie zrobisz.

A ja znowu bajki wam daje do poczytania

CZYM SKORUPKA ZA MŁODU NASIĄKNIE. KOPCIUSZEK.

Z blogu Terapia przez pisanie

Niniejszym zamierzam się rozprawić krok po kroku z idiotycznymi bajkami, na których wyrosła większość z nas. Na stereotypie przekazywanym z pokolenia na pokolenie, który często był wzorcem do naśladowania. Bo która nie chciała być księżniczką? Większość na pewno, ja dla równowagi czasami chciałam być Han?em Solo i mieć własnego Sokoła Millenium.

Na pierwszy ogień walnę Kopciuszka.

Pamiętam cudną, Disney?owską wersję tej bajki z dubbingiem przedwojennych gwiazd polskiego kina.
Kopciuszek pełni w domu funkcję posługaczki, kucharki, praczki, szwaczki no i przede wszystkim ma codziennie rano rozpalać w piecu, wcześniej wybrawszy popiół z popielnika.

Dla nie wychowanych w towarzystwie pieca; jak się popiołu nie wybierze, nie ma miejsca na zaaplikowanie opału. Wieczorem się tego zrobić nie da ? bo gorący popiół jest lekki i ?wybucha? na całą izbę. Nie sposób go w żaden sposób ochłodzić ? więc trzeba czekać do rana, wstać przed wszystkimi, wybrać delikatnie szufelką po szufelce żeby nie nasyfić i szafa gra. Można się przy tym przybrudzić i mamy Kopciuszka. Tyle od strony technicznej.

Film zaczyna się pobudką Kopciuszka na strychu przez ptactwo dzikie, latające. Dziewczę wstaje ze śpiewem na ustach ? nic sobie nie robi z marnego położenia w hierarchii domowej. Następnie z wdziękiem wciskany jest widzowi kit jak to myszki przygotowują dziewczęciu garderobę, a ona w zamian ratuje ich kumpla ? następnego szkodnika, z pułapki na myszy. Kto miał kiedykolwiek z myszami do czynienia w życiu, ten wie, że większego utrapienia w domostwie nie ma. No może jeszcze karaluchy i mrówki faraona. Pozbyć się tego tałatajstwa jest bardzo trudno, więc jakbym takiego Kopciuszka dorwała, to bym ją sama zapakowała do tej pułapki na myszy. Ale co tam. Przecież to tak ładnie stworzenie boskie uratować od śmierci. To nic, że dżuma, cholera, zarazki, bobki po kuchni zostawia.

Następnie mamy klasyk w postaci rozwydrzonych sióstr przyrodnich i macochy, która wypisz wymaluj jest kopią mojej facetki od matmy z liceum. Kopciuszek musi je co do jednej obsłużyć, a jakże. Żwawa, chętna do pomocy, obowiązkowa, urocza. Ze wszystkim się wyrabia, zupełnie jak ta komputerowa laska z reklamy Cifa.

Tutaj zgrabny przeskok do pałacu, gdzie sędziwy władca narzeka na niesfornego syna i uważa, że jedynym lekarstwem na dziecinne wybryki młodzieńca ma być ożenek. Aby stworzyć odpowiednie okoliczności dla przeprowadzenia chytrego planu, postanawia zorganizować aukcję jałówek, czyli bal. Resztę znacie.
Matka Chrzestna, zgubiony na schodach pantofelek, poszukiwania prowadzone przez księcia zaintrygowanego roztargnioną dziewoją. Wszystko kończy się hucznym weseliskiem i życiem ?długo i szczęśliwie?.

Otóż napiszę Wam jak ja to widzę. Ciemność. Ciemność widzę. Kopciuszek jest typowym przykładem biernej ofiary czekającej na cud. Dzielnie znosi swój codzienny trud, mając w międzyczasie omamy z elementami zwierzęcymi ? zapewne z przepracowania. Czeka na zbawienie karnie wysłuchując obelg i cierpiąc szykany od najbliższych. Kimże bowiem jest macocha i przyrodnie siostry ? jak nie najbliższą rodziną? U Disney?a ojciec się nie pokazuje, w innych wersjach bajeczki jest zwykłym pantoflarzem nie potrafiącym zawalczyć o własną córkę. Na czekaniu na cud upływa życie Kopciuszka. Zero reakcji, zero oporu. Nimb dzielnej ofiary wierzącej w to, że lepszy los wreszcie nastanie. Że samo się zrobi w ramach nagrody od Opatrzności za grzeczne postępowanie. Bajka uczy jak ładnie być ofiarą. Kopciuszek przedstawiony jest jako dziewczę przecudnej urody, z niezłym głosem i zgrabną kibicią. Przebojowe siostry są oczywiście brzydkie i koślawe. Z kim zidentyfikuje się pięcioletnia dziewczynka przyswajająca bajeczkę?

Cud nastaje, ale znowu w ?magicznych? okolicznościach. Gdyby działo się to dzisiaj ? laska miałaby zarzuty nadużywania substancji wyskokowych, bo latająca Matka Chrzestna z czarodziejską różdżką ? to lekka przesada.

Że bajka ? powiecie. Zgoda, tylko dlaczego każde działanie nacechowane kontrą w stosunku do oprawców Kopciuszka ma ZAWSZE charakter magiczny? Za każdym razem jest to cud. Albo pomagają jej zwierzątka, albo latające wróżki.
Propaganda kobiecej bierności, bo ?jakoś to będzie?. Siedź w kącie, znajdą cię, a dobro SAMO zwycięży.

A książę? Ożenek ma go ustatkować. Nie wychowali rodzice, nie utemperowała szkoła kadetów ? wypchniemy go młodej żonie, niech ona się martwi. A pomysł z balem? Przecież to wyprzedaż po promocyjnej cenie. Nowe, nieużywane. Dzisiaj niektórzy burzą się na bale debiutantek ? i to jest to samo. Wprowadzenie do towarzystwa w randze luksusu i niezwykłości. Czym się różni bal Kopciuszka z ostatnią aferą, gdzie odkryto jak Szejkowie Arabscy organizowali dla siebie podobne ?przeglądy towaru??

Potem grzeczna dziewczynka zapitala z powrotem do domu przed północą, bo czar pryśnie i okaże się, że jej prawdziwe ?ja? wyjdzie na jaw. Czyli pic na wodę, fotomontaż ? bo gdzie tu miejsce na szczerość i prawdę należną kiełkującemu uczuciu? Ale OK, laska chciała zażyć luksusu, to lekko przykoloryzowała imidż. Zdarza się najlepszym. Tylko czy matki tłumaczą to córkom? Nie że to ?tylko bajka?, ale jak bardzo niezgodna z prawdziwymi zasadami obowiązującymi w życiu jest ta opowieść? Że nie zdarzy się żaden cud i kiedy Ci dokuczają, to sama musisz zareagować, stanąć we własnej obronie? Że nie warto oszukiwać partnera, bo to po pierwsze brzydko, a po drugie i tak w końcu wyjdzie na jaw. Po balu.

No i końcówka ? zło zostaje ukarane, dobro nagrodzone, pantofelek pasuje na tę stópkę na którą powinien. Po czym huczne weselisko i mityczne ?żyli długo i szczęśliwie?. Ile dzisiejszych dziewczyn po podobnym społecznym mezaliansie (w dowolną stronę) po ślubie żyje długo i szczęśliwie? Ja nie znam. Natomiast wszystkie wychodzące za mąż, lekceważą całą plejadę przedślubnych ?czerwonych lampek? w imię ?po ślubie jakoś to będzie.?

Bajka zdecydowanie wędruje na pierwsze miejsce mojej czarnej listy. Tym bardziej, że znana jest na wszystkich kontynentach i wywodzi się z czasów starożytnych, a pierwsza zapisana wersja pochodzi z 860 roku naszej ery.

Ja mam wrazenie, ze decyzja Anstawii w sprawie rozwodu  jest tylko podjeta pod wplywem "presji" z forum. Co prawda nikt jej do niczego nie namawial ale ona sama czuje "presje", ze musi, ze jest nam to winna. Ja tak rozumiem jej posty. A tak naprawde mimo tego, ze wie, ze karaluch to karaluch to moze ludzi sie, ze jakos to bedzie. I dopoki sama sie nie przekona to nie bedzie pewna swojej decyzji.
A pytanie Anstawii i co teraz mozna skwitowac strachem przed bycia w koncu wolna i szczesliwa. Niestety moze nie zna jeszcze tych emocji?
Jej potrzeba czasu na poznanie tych emocji i podjecia decyzji aby rozstac sie z karaluchem (bo rozwod niczego nie zmieni).
Daj sobie czas Anstawio nikt Cie nie goni a przerwa od forum wcale nie jest zla. Przetrawisz sama swoje emocje.

Jak to się nudzi?
Związek się nudzi?
Nudzi się jak się nie dba, nudzi się jak się jest zapatrzonym w kogoś i ci?gle od tego kogoś się czegoś chce.

Nie wyrzucaj sobie, herbatę pij

Amaretto czy ajerkoniak?

Tyle radości ze smakowitości...
Robisz torcik czy deser bez ciasta?

Ja tak samo
I bez żółtek

Skończyłam na "on to ma klawe życie", bo się zaczęłam za głośno śmiać

Już nie wyrzucam
Pobazgrałyśmy nowymi farbkami - na szczęście po kartkach
Maluchy zrobiły rozróbę o sprzątanie. Starsza się nie wściekła o okładki nowych zeszytów
Oglądam sobie zdjęcia z wycieczek

Dzięki

Dziewczyny, dajcie przepis na tiramisu bez pieczenia, CHCĘ to zjeść!!!

Przepis jes bardzo dobry na wieczku jednego serka z P..cy

Kusicielko no

Jak z koziej dupy wentylator, ale mi się to podoba.
Myślicie, że to dotyczy konkretnego typu czy przez podnóżkowanie każdy tak się zachowa.

Starodawne porzekadło, że dasz palec a zaraz będzie chciał rękę nie wymarło, jest na topie.

Przez podnóżkowanie - każdy. Bo jeśli latami przyzwyczaisz do innej siebie, to wymaganie normalnego traktowania będzie z drugiej strony odbierane jako postradanie przez Ciebie zmysłów Zdziwiona?

O to chodzi w tym całym kochaniu siebie, żeby zawsze zachowywać się w stosunku do kogokolwiek (w tym partnera) tak, jak zachowywałabyś się po 10 latach bliskiej znajomości
Jeśli ktoś ma w charakterze bycie podnóżkiem i potrafi tak przez całe życie bez grama zastanowienia - OK.
Ale jeśli nawet nieświadomie na pcozątku kreuje siebie jako kogoś całkiem innego plus do tego "warunkowo", "tymczasowo" pod wpływem endorfin wyraża zgodę na zachowania partnera, których by "normalnie" (po 10 latach) nie zaakceptował - to robi z siebie "podnóżek" a potem zbiera plony. Nie wolno - na moje - minimalizować i negować własnych odczuć, że "coś się zmieni", bo ten temat to my sobie swego czasu przerobiłyśmy, że nikt i nic się nie zmienia
To jest jedno, co jest pewne - nikt się nie zmienia naprawdę Co najwyżej może starać się "ukrywać" w poczatkowych fazach. Ale się nie zmieni

Tiaaaa - bo my kiedyś myślałyśmy, że skoro my takie silne, waleczne, odporne - świat legnie nam u stóp powalony siłą naszej miłości....
Hihihihihihihi

Co racja, to racja...

Żabko,rację masz niewątpliwie...
Ostatnio Mama próbowała mi wytłumaczyć,że powinnam spojrzeć z na wszystko z dystansem.Jm lata do mamusi i się razem na mnie nakręcają ale ja przecież też zwierzam się,(zawsze to robiłam) ze swoich problemów Mamie,bratu,cioci.Oni sami z siebie też zapytają.Nie boją się,że mnie urażą bo wiedzą,że rozmowa pomaga...No tak ale ja wiem,że mówię prawdę,a żaden z moich bliskich nie powiedział jeszcze rozejdź się,jakaś ty biedna czy coś w tym stylu.I nie o to mi przecież chodzi.Nie o głaskanie po głowie.Mogę się wygadać,mogę sobie ulżyć,pośmiać się,może ktoś pomoże mi spojrzeć z innej perspektywy,niejednokrotnie słyszałam,że dzielę skórę na niedźwiedziu,że może przesadzam,że może jakieś terapie....
Tak to mój problem,moja decyzja i ja muszę się z tym zmierzyć i ja muszę doprowadzić do końca.
A tymczasem karaluch i jego rodzinka znani są z tego,że jak się nic nie dzieje jest....nudno.Więc teraz atmosfera rozgrzana jest do czerwoności bo jm ubarwia po swojemu różne sytuacje z naszego życia, mamusia(teraz znów żywicielka popuszcza wodze fantazji i nagle synek,który jej nienawidził(mowił to nieraz) i trzymał się na dystans zjednoczył się ponownie ze swoją rodziną.I słyszę przez drzwi,że trzeba mnie wyp....dolić i tym podobne.I krew mi się burzy
Spodziewałam się tego.Dlatego między innymi odwlekałam decyzję o rozstaniu.Wiedziałam,że będą pamiętali tylko co złego zdarzyło mi się uczynić,dobra przecież nigdy nie byłam
Moralność Pani Dulskiej.Pamiętasz?Tak jest w rodzinie karalucha...Nie widziały gały co brały bo się w pierwszym lepszym bezwarunkowo zakochały
I tym optymistycznym akcentem zakańczam rozważania pod tytułem : jak przekazać światu Prawdę. Nie dam rady.Nie muszę.Nie mam wpływu na innych. OK?

Jeszcze tylko odpowiem Happyfull i od tej pory będę sobie wmawiać,że goowno mnie obchodzi co oni na mnie wymyślają.

Happyfull już mam ślinotok....

No tak, Lidla mam blisko, a ślinotok żyć mi przecież nie da...

Tak, pamiętam Nawet lubię, bo to po prostu takie typowo "polskie"

Oddech, jeden drugi trzeci
Nie dać się wyprowadzić Zaniewidzieć, przestać słuszeć - jakiś mechanizm obronny trzeba sobie znaleźć, żeby nie dać się sprowokować (powiedziała ta, co się jej ostatnio ulało )

Wielokropku dziękuję za te słowa. Doceniam to bardzo.
Rok temu podjęłam ważną dla siebie decyzję: Chcę się zmienić. Chcę się zmienić, bo mam problemy, z którymi nie jest mi dobrze. Znam doskonale z autopsji czym jest ukrywanie problemu. Od początku, od kiedy podjęłam tą decyzję, nie jest mi łatwo, a to tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że dokonuję zmian. A słowa Eugenii Herzyk tylko potwierdzają moje przypuszczenia.

Kobieta, która uświadomiła sobie swoje uzależnienie od mężczyzny, zrobiła już pierwszy krok. Pojęła, dlaczego tak naprawdę jest nieszczęśliwa i że droga do wyzdrowienia jest tylko jedna ? mozolna praca nad sobą. Mozolna i bardzo trudna, ponieważ gdy na nią wstąpi, co i raz dopadają ją wątpliwości, czy jest ona słuszna.

Życzę sobie i Wam wszystkim, którzy chcą, owocnych zmian!

Dziękuję.
Oczywiście zapomniałam o sobie

Jeszcze trochę zależy,ale z perspektywy tych paru dni zaczyna do mnie docierać,że nawet jak przekażę jakimś cudem PRAWDĘ to nie mam pewności,że zostanę właściwie zrozumiana.Więc po co to wszystko.JA WIEM.Dzieci też.Musi wystarczyć.

Ja w hotelu???Sama???No coś ty w życiu Nie no umiałabym sobie wynająć pokój,czy zagadać no problem.Ale czułabym się jak uboga krewna :)I nogi by mi się plątały.bo czułabym te spojrzenia na plecach
Przesadzam.Ale schronisko,czy zorganizowana wycieczka -ok!Modlić się?Nie.Wolę z kimś żywym pogadać,popisać.Ateistka jestem,więc nie proponuj mi tym podobnych atrakcji aczkolwiek rozumiem,że niektórym to naprawdę pomaga.
A nie organizują jeszcze szkół przetrwania "między karaluchami" ?
W weekendy często pracuję.Wybyłam więc z domu w poniedziałek,wróciłam przed 23.Jm zaczyna nosić opał do kotłowni.Rozpala.Kładę się spać.Budzę się 2.30 nad ranem.Gorrąco.26stopni w pokoju.Syn w samych majtkach bo upał,suka dyszy i się porzygała.A karaluch w swoim pokoju na łóżku w swetrze,w ogóle w opakowaniu, udaje że śpi...Coś mnie tknęło.Dotykam.Grzejnik zakręcony!!!!!!!!! O rzesz ty! I udało mu się.Dałam się sprowokować.Parę słów usłyszał.Coś odszczeknął,nie wiem,nie zrozumiałam.I dobrze.O 5tej jakimś cudem wstałam do pracy....
Po 18tej wracam -grzejniki oczywiście zimne.Ale temperaturka w domu ok,a i tak musiałam odespać tę feralną nockę.
Dziś jesteśmy z synem sami.Ja rozpaliłam w piecu on odśnieżył.I gitara.
Ale karaluch z mamcią będą teraz opowiadać,że mu nawet palić w piecu nie pozwalam,bo się czepiam i drewna mu żałuję.Tylko jak dzieci były małe i tłumaczyłam,że marzną w nocy i jego matce też zimno to mówił,że ma to w dupie....
Prowokacje będą się zdarzały dopóki tu mieszkam.
Happyfull gdyby to było takie proste,naprawdę już bym mieszkała gdzie indziej.Pisałam już,że się nakłada kilka czynników,które powodują,że MUSZĘ jeszcze tu tkwić.Między innymi praca...Ale kombinuję.Z prawnikiem mi jeszcze nie wyszło,bo przez mojego psa i nie tylko trochę mi się życie zdezorganizowało,ale już powoli wszystko wraca do normy.
Zaczynam się już zastanawiać,czy jednak nie lepiej złożyć ten pozew.Myślałam,że czas gra na moją korzyść,że skoro pod jednym dachem,to rozwód nic nie zmieni.A może jednak?To trochę  trwa,a przeciwnik widzę, szykuje już broń na bitwę...
Ale to nie jest tak,ze je ja tylko siedzę i rozmyślam nad nim,o nim.Co to to nie!Nie bój się Ja nie piszę,żeby się poskarżyć i zostać pogłaskana,tylko w ten sposób robię miejsce w głowie .I jak tak potem przeczytam siebie (eee to nie był chyba aż tak wielki problem...) i Wasze bardzo pomocne rady,opinie czy rugi to mi się tak jakoś systematyzuje w tym mózgu....I przechodzę powoli do następnego etapu

A książkę Stuhra,którą poleciłaś już zaczęłam czytać!Dziś rano znalazłam w necie .Wciągająca.Optymistyczna.Fajnie facet pisze. Dzięki

Spóźniony ten mój poprzedni post ale przerwę w necie mialam
A tiramisu nie dla mnie -nie znoszę kawy,kakao w żadnej postaci.Będę Wam kibicować
Albo rano po pracy kupię sobie....lody mmm,a może będzie szarlotka,się ją podgrzeje i do tego lody.....I zjem jak się wyśpię Zamiast obiadu

Happy udało się późną nocą, ściągnęłam i mam. Zaczęłam czytać od razu i dziś niewyspana jestem. Dzielę czas na komputerze między trzy osoby, ja i dzieciaki i wychodzi na to, że spokój mam tylko późno wieczorem i noc całą. A wczoraj syn nie mógł zdzierżyć mnie spokojną w sprzeczce z nim i na wszelkie sposoby próbował mnie sprowokować. Ha nie udało mu się, dumna jestem z siebie. Pozwoliłam mu być sobą a sobie pozwoliłam na brak reakcji, no i wyszło.
Bardzo lubię piec tylko u mnie w domu piekarnika brak, więc zaczęłam specjalizować się w ciastach bez pieczenia. Tiramisu wypróbuję w przyszłym tygodniu.
Beosa wybacz ale nie ogarniam Twojego męża, po co takie prowakcje? Co ja się dziwię wczoraj mój własny syn mnie prowokował, najwyraźniej nie lubią  spokoju albo przyzwyczaiłyśmy ich do tych spięć. Ja zdrowieję bardzo, bardzo powoli a mój syn zdziwiony.  Zapytał: mama zmieniłaś taktykę?