Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Anstawia napisał/a:

bea06 napisał/a:

zacznijmy od pytania czy ją ma ...znam przypadek jak to terapie prowadzila Pańcia po 3 latach psychologii na UW. po 3 latach przerwala nauki , naczytala sie ksiazek i wielka terapeutka ....

Ha! No właśnie, dobre pytanie! Ciekawe czy ma licencję?!
Tyle ludzi wyszło "spod jej skrzydeł"
Dobrze,że się naczytałam książek amerykańkich bogaczy, którzy piszą, że należyć żyć dniem dzisiejszym...

ciekawi mnie jedna sprawa - Ile Wy, które korzystaly z terapii chodzilyscie na terapie ? tzn ile trwały ?bo ja mam wrazenie ze wiekszosc "terapeutow" zajmuje sie problemami max 6 miechow a potem won . jak ktos potrzebuje wiecej - prosze bardzo ale najlepiej samodzielnie.
tymczasem wiem ze np. w Niemczech terapie takie trwaja dobrych kilka lat i co najwazniejsze siegaja daleko daleko w przeszlosc . bo cos nie powstaje z niczego, ma swoje uwarunkowania w przeszlosci ....
ja próbowalam kiedys 2 x i powiem Wam ze negatywne spojrzenie mam na to. z pewnymi problemami po prostu wzielam sie w kupe i poradzilam sama metodą bilansu , przemyslen .bo na tych konowałow nie mialam co liczyc

pani_zupa napisał/a:

bea06 napisał/a:

ciekawi mnie jedna sprawa - Ile Wy, które korzystaly z terapii chodzilyscie na terapie ? tzn ile trwały ?bo ja mam wrazenie ze wiekszosc "terapeutow" zajmuje sie problemami max 6 miechow a potem won . jak ktos potrzebuje wiecej - prosze bardzo ale najlepiej samodzielnie.
tymczasem wiem ze np. w Niemczech terapie takie trwaja dobrych kilka lat i co najwazniejsze siegaja daleko daleko w przeszlosc . bo cos nie powstaje z niczego, ma swoje uwarunkowania w przeszlosci ....
ja próbowalam kiedys 2 x i powiem Wam ze negatywne spojrzenie mam na to. z pewnymi problemami po prostu wzielam sie w kupe i poradzilam sama metodą bilansu , przemyslen .bo na tych konowałow nie mialam co liczyc

ja zapytałam, pani mi powiedziała, że ok. dwóch lat. Z innej beczki dodała, że w przypadku osób w związku, które są z osobą uzależniona, owa osoba uzależniona rusza dupę właśnie w okolicy dwóch lat terapii partnera. Oczywiście, że tę pupę ruszy to 50% szans,musi zechcieć.

Ile? Nie wiadomo! W sumie najwięcej zależy od nas:)
A co do uzależnionego partnera, może i rusza doopę po dwóch latach, ale czekają go laaaaata terapii. Do tego czasu to partnerka może być z innym

Anstawia napisał/a:

Happyfull napisał/a:

Dziewczyny moj Mr. Julian to chyba jakis konowal Ja przez 1,5 roku mojego dziecinstwa nie przepracowywalam. On mi powiedzial, ze mam zyc teraz i nie babrac sie w przeszlosci za duzo. Mialam wyciagnac wnioski i nie popelniac tych samych bledow w kolko !!!!
Teraz juz nie lubie za bardzo babrac sie w przeszlosci bo jak zaczynam to czasami tak sie "wkrecam", ze nie moge spac tylko czytam i czytam i "dopasowuje" sobie koncept na moje problemy
Moim problemem jest myslenie Co za duzo to nie zdrowo Czasami trzeba zajac sie glupotami

No to pięknie! Mojej psycholog powinni odebrać licencję

No, ja tam nie wiem Ale moja też mawia, że i trochę odpoczynku i trochę pracy - jak w życiu W końcu znaczna część ludzkości to nawet sypia co noc

Bo tak szczerze - jak wyciągnąć z czegoś wnioski nie "zababrując" się tym nieco

hm... napisał/a:

Przyszło mi do głowy...
Jedno możemy zmienić jeśli chodzi o niego, mianowicie możemy kopnąć go w tyłek

I znowu zaczynam od uahahania się
HM - ale to nie zmiana nas, że w końcu same postanowiłyśmy rozbujać własną nogę"

Dzień Dobry Wszystkim

Ile Wy, które korzystaly z terapii chodzilyscie na terapie ? tzn ile trwały ?

A ja mam dzisiaj imieniny Niestety w DE sie imienin nie obchodzi !!! Tak Was tylko informuje

Happyfull napisał/a:

A ja mam dzisiaj imieniny Niestety w DE sie imienin nie obchodzi !!! Tak Was tylko informuje

DZięki za informacje   Dorotko  Kseniu Leono Amando
Wszystkiego dobrego HAppyfull !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dzisiaj wypiję za Twoje zdrówko szklaneczkę piwka z soczkiem a właściwie soczku z piwkiem ,
a kolejny toast wzniosę grzańcem taką mam nadzieję
Nadrobimy kochana ten brak z DE, nadrobimy

Ja specjalnie w błoto nie włażę buciorami!

Happyfull napisał/a:

Anstawia napisał/a:

Ja specjalnie w błoto nie włażę buciorami!

Ja buciorow juz nie nosze Czasami babram sie w blocie a potem musze dlugo, dlugo sie myc
Lazienka tez cala zasyfiona potem Duzo, duzo sprzatania po takim blotku

He,he. Mnie jeszcze z buciorów słoma czasem wystaje.

Terapia jest potrzebna mnie i mojej córce. Oczywiście nie wiem, czy jaśnie pan nam pozwoli opowiadać obcym o tym co się w domu dzieje, ale z tym sobie jakoś poradzę. Maja córka już jakiś czas temu mówiła, że chciałaby spotykać się z psychologiem, bo ma świadomość jak na nią wpływa atmosfera rodzinna. Zastanawiam się, czy nie powinnyśmy chodzić do tej samej osoby? Tylko czy uda się to połączyć, bo córka jako nastolatka powinna chodzić chyba do dziecięcego psychologa.

Żabcia5 napisał/a:

Terapia jest potrzebna mnie i mojej córce. Oczywiście nie wiem, czy jaśnie pan nam pozwoli opowiadać obcym o tym co się w domu dzieje, ale z tym sobie jakoś poradzę. Maja córka już jakiś czas temu mówiła, że chciałaby spotykać się z psychologiem, bo ma świadomość jak na nią wpływa atmosfera rodzinna. Zastanawiam się, czy nie powinnyśmy chodzić do tej samej osoby? Tylko czy uda się to połączyć, bo córka jako nastolatka powinna chodzić chyba do dziecięcego psychologa.

Aha...
I chcesz mu o tym powiedzieć i sądzisz, że się zgodzi. No tak. Z pewnością się zgodzi.
I jeszcze usłyszysz, że przecież jest wszystko dobrze tylko zdziwiasz.

Witajcie.   Jako typowa KKZB chce dołączyć do Was.  Na wstepie krótko o sobie. Po kilkunastu latach w toksycznym związku zasilając się terapią u psychologa i spotkaniami dla osób współuzależnionych wzięłam rozwód.   Odcięłam się od karalucha .   Poznałam jakże innego mężczyznę z którym jestem. Odetchnęłam od tamtego życia ....ale przestałam pracować nad sobą.Uwierzcie -zaczynam powtarzać swoje dawne zachowania.  Dziś widze że zmienić moge tylko siebie i bardzo tego chcę.  Widze że z Wami będzie mi łatwiej.:)

hm... napisał/a:

Żabcia5 napisał/a:

Terapia jest potrzebna mnie i mojej córce. Oczywiście nie wiem, czy jaśnie pan nam pozwoli opowiadać obcym o tym co się w domu dzieje, ale z tym sobie jakoś poradzę. Maja córka już jakiś czas temu mówiła, że chciałaby spotykać się z psychologiem, bo ma świadomość jak na nią wpływa atmosfera rodzinna. Zastanawiam się, czy nie powinnyśmy chodzić do tej samej osoby? Tylko czy uda się to połączyć, bo córka jako nastolatka powinna chodzić chyba do dziecięcego psychologa.

Aha...
I chcesz mu o tym powiedzieć i sądzisz, że się zgodzi. No tak. Z pewnością się zgodzi.
I jeszcze usłyszysz, że przecież jest wszystko dobrze tylko zdziwiasz.

Ja go o pozwolenie pytać nie będę. Poinformuję tylko, że idziemy na terapie. Jeśli terapia będzie nieodpłatna, to nie będzie miał nic do powiedzenia. Mnie już nie raz z dobrej woli wysyłał na terapie, bo z problemami z domu wyszłam. Oczywiście on niczemu nie jest winien. Uważa, że z nikim mi nie będzie tak dobrze jak z nim i jeszcze zobaczę jacy są mężczyźni.

zofia282 napisał/a:

Żabcia5 napisał/a:

Ja go o pozwolenie pytać nie będę. Poinformuję tylko, że idziemy na terapie. Jeśli terapia będzie nieodpłatna, to nie będzie miał nic do powiedzenia. Mnie już nie raz z dobrej woli wysyłał na terapie, bo z problemami z domu wyszłam. Oczywiście on niczemu nie jest winien. Uważa, że z nikim mi nie będzie tak dobrze jak z nim i jeszcze zobaczę jacy są mężczyźni.

Nie pytasz o pozwolenie i słusznie.....tylko po co go informujesz o swym zamiarze, w jakim celu. Potrzebujesz jego protestów, czy błogosławieństwa, a może to zwykłe tłumaczenie się. Zawsze ze wszystkiego mu się spowiadasz ? i żeby nie było, ja również o wszystkim informowałam eksa. Miałam potrzebę mówienia co robiłam, robić zamierzam i w zamian oczekiwałam jego opowieści i cisza i nie mówił a ja uparcie....a potem już żądał spowiedzi, rozliczał. Brrrr

Nie mówię mu o wszystkim, a od pewnego czasu coraz mniej, od ostatniej rozmowy prawie się do siebie nie odzywamy. Zresztą on i tak mnie nie słucha. Nudzę go swoimi wypowiedziami, a jak mówię coś z czym on się nie zgadza lub udowadniam mu jego wady delikatnie je ujmując to słyszę, pytanie kim ja jestem, żeby mnie słuchał

Anstawia napisał/a:

Żabcia5 napisał/a:

Nie mówię mu o wszystkim, a od pewnego czasu coraz mniej, od ostatniej rozmowy prawie się do siebie nie odzywamy. Zresztą on i tak mnie nie słucha. Nudzę go swoimi wypowiedziami, a jak mówię coś z czym on się nie zgadza lub udowadniam mu jego wady delikatnie je ujmując to słyszę, pytanie kim ja jestem, żeby mnie słuchał

Żabcia, a weź Ty go olej do jasnej ciasnej za te teksty! A on co, książe, hrabia, jaśnie pan?!
Ty jesteś księżniczka!
Kochana bierz się za siebie i to szybko!
Czytałaś już coś?

Nie wiem już co mam czytać. Kiedyś dawno temu czytałam ?Toksyczni rodzice? (mąż mi kupił).  Teraz czytam to forum, powinnam czytać o rozwodach. Do tego jeszcze poszukać terapii. Muszę jeszcze przypilnować moją maleńką firemkę, bo kasy po rozwodzie się kompletnie rozsypię.

Ja specjalnie w błoto nie włażę buciorami!

Wielokropek, dzięki za listę. Dawno Cię tu nie było. Pozdrawiam.

Fajna taka ja jestem Wcale nie "nudna"  

zabka-k napisał/a:

Fajna taka ja jestem Wcale nie "nudna"  

Fajna fajna

Wielokropek, dzięki za listę. Dawno Cię tu nie było. Pozdrawiam.

Anstawia napisał/a:

Ja specjalnie w błoto nie włażę buciorami!

A ja jeszcze to robię, niestety Ale wiem, że to właśnie jest to włażenie

zofia282 napisał/a:

Za chwilę biorę sie za szukanie podpowiedzi jak wystartować do Strasburga
Ruszyć ze sprawą chcę jak najszybciej.

A co sie konkretnie stalo ?

zofia282 napisał/a:

Żabcia5 napisał/a:

Ja go o pozwolenie pytać nie będę. Poinformuję tylko, że idziemy na terapie. Jeśli terapia będzie nieodpłatna, to nie będzie miał nic do powiedzenia. Mnie już nie raz z dobrej woli wysyłał na terapie, bo z problemami z domu wyszłam. Oczywiście on niczemu nie jest winien. Uważa, że z nikim mi nie będzie tak dobrze jak z nim i jeszcze zobaczę jacy są mężczyźni.

Nie pytasz o pozwolenie i słusznie.....tylko po co go informujesz o swym zamiarze, w jakim celu. Potrzebujesz jego protestów, czy błogosławieństwa, a może to zwykłe tłumaczenie się. Zawsze ze wszystkiego mu się spowiadasz ? i żeby nie było, ja również o wszystkim informowałam eksa. Miałam potrzebę mówienia co robiłam, robić zamierzam i w zamian oczekiwałam jego opowieści i cisza i nie mówił a ja uparcie....a potem już żądał spowiedzi, rozliczał. Brrrr

Nie mówię mu o wszystkim, a od pewnego czasu coraz mniej, od ostatniej rozmowy prawie się do siebie nie odzywamy. Zresztą on i tak mnie nie słucha. Nudzę go swoimi wypowiedziami, a jak mówię coś z czym on się nie zgadza lub udowadniam mu jego wady delikatnie je ujmując to słyszę, pytanie kim ja jestem, żeby mnie słuchał

(...)
Drugi maz powiedzial,ze wszystko mowil w zlosci, zeby mnie zranic, ale nigdy tak nie mylslal. Zapytałam dlaczego chciał mnie zranić. Odpowiedział: Bo byłem głupi

To chyba moj charakter. Najporzadniejszego czlowieka zamienie w oprawce. Powolutku... małymi kroczkami..uparcie i systematycznie dąże do celu.
Etap 1
Najpierw go uczę, że ON jest najwazniejszy na swiecie a ja jestem nieważna. Poradzę sobie byle by jemu było wygodnie i dobrze. Jak dwa jabłuszka leżą to wezmę to gorsze i mniejsze. Jak coś się złego wydarzy to mówimy jak on to przezyl a nie ja. Usługuję, gotuję, podaję bo mnie łatwiej...normalnie drobnostka. Już w brzuchu mamy brałam kursy "gospodarstwa domowego" On wtedy kształcił swoje zainteresowania. Ja nie mam żadnych zainteresowan. A wszelkie wybuchy zazdrosci o czas dla siebie odpracowywuję jeszcze wydajniejszą pracą, zeby zatrzec to niemiłe wrazenie. O nie ja nie jestem kochanie gderliwa ani leniwa. Ja Ci pokaze jaka jestem dobrą zoną. Gdy się już nauczy, że to on jaes ważniejszy w związku to przechodzę do etapu drugiego.
Etap 2
Uczę go braku szacunku do mnie. Gdy cos mi zrobi nie musi przepraszac i moze powtarzac bledy w nieskonczonosc. Moze mnie uderzyc raz i drugi i.... Jak nabroi" zaraz wybaczam, bez dania mu nawet minutki na refleksje.
Pokazuje jaka jestem prymitywna i tylko gary mi w glowie i sprzatanie.
Gdy dostaje patelnie w prezencie gwiazdkowym a on nowy  telefon komorkowy to mogę uznac ten etap edukacji za zakonczony. Inne symptomy udanego zakonczenia etapu to:
-zaczyna odnosic sie milej do kazdej innej kobiety niz do mnie
-mowi: Dzis nie pomogę Ci rozpakowac zmywarki (jakgdyby to robil zwykle) bo jest wazna debata polityczna w telewizji a to wazne dla Polski. Wtedy wyraznie pokazuje jak cudownie go wyszkolilam. Wie juz, ze mnie nie interesuje ani debata, ani Polska bo jestem prymitywna i glupia. Ide do kuchni robic ta zmywarke... czyli pielegnowac moje prymitywne zainteresowania.
Etap 3
Krótki, szybki. Ostre cięcie.
Mowie: tak dluzej nie moze juz być. Koniec zdrad, koniec bicia, (... i wstawcie sobie co chcecie, na ten koniec)
Płaczę rozmazując sobie katar po twarzy, zeby go fizycznie tez odstraszyc.
Jetem smutna i zaniedbana. Probuje rozmow i negocjacji... trafiam w pustke.
On wie, ze nie chce juz ze mną byc... stracił do mnie cały szacunek i nie wie jak to się stało. Jestem nudna i męcząca.
Ja tez się tak czuję. I tak wyglądam. Patrze w lustro
- Gdzie tamta dziewczyna- pytam siebie

... i koniec
Patrze przez okno jak podbiega otworzyc drzwi do samochodu "nowej pani" i trzyma ją za rękę gdy wsiada.
Myslę...- mnie tez tak kiedys trzymał. Dlaczego przestał?
Gdy tylko pojawi się na horyzoncie nowy mężczyzna nabieram siły. Czuję się odrodzona... i przechodzę szybko do Etapu 1, żeby nie marnować czasu.

Chcę zatrzymac tę machinę... Czy dam radę?

i taki zal sciska serce gdy widze te wszystkie paniusie lapiace mojego mezczyzne na ETAP 1...
zalosne to

(...)
Jesli przeczytalas wypowiedzi z tego watku to wiesz co masz robic...
Jaki jest Twoj plan dzialania?

.. no bo OK! nie lubisz siebie, jestes nudna a jedyny sens Twego istnienia to on...
nic nowego...
wiesz tez, ze w efekcie ciezkiej pracy nad soba odniesiesz sukces, spokoj wewnetrzny, zrozumiesz siebie i mechanizmy swego postepowania. Zapewne tez odkryjesz radosc zycia i siebie.

Czy jest cos co Cie powstrzymuje?
Nadzieja, ze cofniesz czas? Nadzieja, ze odmienisz jego serce? Pomysl co cie trzyma na lancuchu..

Czy to potrzeba bycia kochanym, bo nikt na tym p*** swiecie Cie nie kocha?
Mnie tez nikt nie kochal. Najwieksza krzywde jednak zrobilam sama sobie. Bylam swoim NAJWIEKSZYM wrogiem... bo nie kochalam siebie, nie szanowalam, nie cenilam.
Na poczatku nawet nie wiedzialam co lubie i co MI sie podoba.(...)

Zatem jaki plan dzialania sobie ustalilas?
Jaka jestes dziewczyno? Co lubisz?

(...)
Sprawozdanie
widzialam sie z B (wiem, wiem, oczywiscie wiadomo bylo)
wywleklam mu wszystko co tu o nim uslyszalam.. (...)
zrobilo mu sie smutno a potem powiedzial, ze musze pamietac, ze jestescie moimi przyjaciolmi i nic co powiecie nie powinno mnie smucic... bo ja oczywiscie plakalam mowiac o tym wszystkim.(...)

Zaczelam sie zastanawiac czy on jest psychofag ukrywajacy sie, manipulujacy, robiacy mi wode z mozgu czy moze dopatrywanie sie w kazdym facecie, ktorego nawet nie znamy, zlych intencji jest dopiero chore...

Jak odroznic chora podejrzliwosc, chore osadzanie od trzezwego?
Jaka mamy gwarancje, ze nasza ocena jest trzezwa?

Powiedzialam mu o tym co sie ze mna dzieje. Jego odpowiedz " Nie zrobilem niczego by sprawic bys tak sie czula. Chce bys byla moja krolowa a nie niewolnikiem"
Fakty: Nie zrobil niczego takiego.
Problem jest we mnie.

Pytanie: Czy ja go kocham czy jestem uzalezniona?(...)

Decyzje.
zadnych rozmow o slubie.
Postanowilam nie tesknic za nim i kurdesz nie wiem jeszcze jak to zrobie.
Odkrylam, ze jezdzenie mi po ambicji daje najlepsze efekty (dzieki Median) i stawia najszybciej do pionu, wiec jako bat na siebie przygotowalam taka oto sentencje, ktora blyszczy na moim lazienkowym lustrze " Nie ulegaj mu jak jakas debilka, bez rozumu, nudna i meczaca baba. Zrob cos by Twoj swiat go porwal"

No i az wstyd tesknic... jakbym nie miala nic innego do roboty... bezmozgowiec jakis, czy co?
(...)

(...)

no coz.. zostane ta wredna malpa i dodam od siebie ten najbardziej obolaly punkt kochajacych za bardzo

20. Przepraszam wszystkich moich partnerow za moja niedojrzalość,
za to ze ich ubezwlasnowolnialam w samoobsludze,
za to, ze bylam dla nich matka a nie partnerem,
za to ze dawalam do zrozumienia,  iz jestem w stanie udzwignac i wybaczyc wszystko oraz za to,
ze ograniczalam i zniewolilam ich "kajdanami" z mojego cierpienia, bolu, zalu i bezradnosci zamiast puscic ich wolno i zarazem dac wolność sobie.
  Postanawiam juz nigdy nie uczynic tego moim partnerom i sobie.

i po przemysleniu dodam jeszcze to:

21. Obiecuje sobie wieksza wytrwalosc, cierpliwosc i wysilek wkladany w moj wlasny rozwoj i zdrowie. Dalam dowod na to jak bardzo moge starac sie o czyjes dobro wiec bez problemu udowodnie teraz, ze nie jestem dla siebie zbyt nudna i zbyt nieistotna by sie starac i wysilac dla siebie

Widzę, zofio, że masz problemy finansowe natury prawnej. Podziwiam Cię, że potrafisz walczyć o swoje. Ja niestety też mam problem, choć pieniądze nie są duże, to co miesiąc muszę opłacać czynsz i energię za mieszkanie, w którym mieszka mój ojciec. Człowiek, z którym nigdy nie miałam więzi emocjonalnych, którego na starość sprowadziłam bliżej mnie, aby się nim zaopiekować, a córka, żeby miała dziadka na miejscu stał się moim wrogiem. Potrzebuję pomocy prawnej w tej kwestii, może kogoś znacie? Więcej napisałam na wątku ?Czy muszę płacić czynsz za ojca??

RZecznik Praw Obywatelskich  przypomniał mi, że Sąd ma prawo interpretować dowody jak chce, więc nie naruszył prawa.

JA się uparłam, że Sąd naruszył art.233 k.c.(stronniczość); art 845 k.c. (depozyt nieprawidłowy); art.890 k.c. (darowizny); 941 k.c (testamenty)

To i tak w wielkim skrócie moja przygoda z tym Sądem a pisać mogłabym o tym całe opracowania

Że nie jest wstydem samo błądzenie, ale jest nim nieumiejętność wyciągania wniosków.