Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Ja mam dar...

Ja u smoka... jakby co.

No proszę bardzo jak się klaruje

Zapraszam serdecznie

Brylant ma wycenę? Jaka wielkość?
Ok 765 za te pierścionki, nie liczę brylanta.
To tak jakbyś na tzw, złom chciała

A może Wybawicielem?

Beosa, chyba nie warto zapominać Słusznie prawisz, że pamiętanie pozwoli nauczyć się zdrowego postępowania
Natłok minie, ale w swoim czasie
Doczytałam książkę od Happy do końca i uśmiecham się do siebie
Będę wspominać i po trochu rozgrzebywac jakby, aż się z wszystkim nie uporam. Żeby być zdrowa - muszę się rozliczyć ze wszystkim i przepracować każdy element który zaskutkował negatywnymi emocjami. Uśmiecham się szeroko, bo ja to czułam, a teraz się okazało, że intuicyjnie zaplanowałam sobie pewne kroki, które podobno rzeczywiście pomagają

Czas - tak. Ale bardziej to, co z tym czasem zrobisz. I nie zakupy Ci pomogą

Beosa - ja naprawde mogę polecić "czytanki", które dostałam od Happy Cięzko się zaczyna czytać, ale jakaż ulga na końcu Chwilę odetchnę i przeczytam sobie jeszcze raz - tym razem nie z niedowierzaniem, tylko z czystą przyjemnością rozpoznawania i zapamiętywania charakterystycznych dla mnie schematów I zacznę z nimi pracować.

A taki prozaiczny
Kobiety, które kochają za bardzo.

Happy Ci może podesłać pewnie

Niektórzy i tak postrzegają sytuację.
Ale to chyba coś innego, to reakcja tupu -tonący brzytwy się chwyta, czyli wykorzystam co mam, niech sobie przypomni. Ci się nie robi żeby kogoś nie stracić,
A ja bym tam nie dała się dotknąć po czymś takim.

Tajemnicza Lady No dobra juz sie nie pytam
Bedziesz w Zakopanym?

To super Pewnie, ze znak Jak Ci juz samo w rece w pada to trzymaj i nie wypuszczaj  !!!!

To stan sie Beosa taka jak chcesz byc Glowa do gory, piers do przodu

No i dobrze, ze nie ufasz bezgranicznie ludziom !!! Nie boj sie falszywych ludzi - nie zadawaj sie z nimi !!!
Przeciez na poczatku znanjomosci nie wiemy, czy ktos jest falszywy czy nie. Jezeli stwierdzisz, ze ta osoba jest falszywa to po prostu zrywasz z nia kontakt. Bac sie nie musisz No i nie ma mozliwosci na burze
Nie boj sie, ze bedziesz smieszna !!! Moze bedziesz zabawna i rozbawisz towarzystwo ale nie smieszna w negatywnym tego slowa znaczeniu. Ja Cie widze jaka wesola babke z ktora mozna pozartowac Wesola nie smieszna !!!
Co do ubioru i makijazu - kupic sobie nowe ciuchy (wez corke niech doradzi ) a makijazu mozesz sie nauczyc nawet z youtube Codziennie nowy makijaz przed wyjsciem do pracy

Probuj a jezeli nie lubisz spontanicznie to uslal sobie konkretne terminy. Nie wszyscy lubia spontanicznie !!

Jakby nie chciala abys przyszla to by nie zapraszala Ja nawet z uprzejmosci nikogo nie zapraszam jak nie chce !!! A Ty?

No widzisz

No i fajnie zrobilas Ja bym sie cieszyla jakbym Cie odwiedzila i tych przekasek przekasila
Zdaza sie, ze kolezanki tylko na chwile wpadna a moze spytaj sie nastepnym razem na ile "wpadaja"
A co tam chociaz sie wystroilas

Zapraszam

Ja serio chyba nie dam rady, z przyczyn ode mnie niezależnych. Ale jak się uda...
Chciałabym Cię poznać

Pomożecie mi dziewczyny?
Już bylo super,a  znowu dołek.
Dziś powiedział niby żartem "O jaki masz cellulucik ciążowy"
Spojrzałam na niego jak na idiotę i wtedy chyba zrozumiał że coś nie tak.... I dodał "Ojej ale go kocham" i pocałował. Ale byłam wściekła. Mam okropny wcale nie ciążowy, cellulit...nie mogę sie go pozbyć choc jestem calkiem zgrabna.
I to moj wielki kompleks (on o tym nie wiedzial...)
Myslalam ze faceci nie wiedzą czym jest cellulit, a tu proszę... zabolało. Az sie popłakałam ze złości... a on popatrzył na mnie i powiedział że chyba oszalałam, że o to płaczę, że przeciez on nic obraźliwego mi nie powiedział. Odpowiedziałam mu że dla mnie to było obraźliwe. Zmienił temat, zaczął mowic o swoich defektach... potem całkiem zmienił temat, zaczął mnie rozbawiać. I juz do tego nie wracaliśmy.
Ale znowu we mnie sie pojawiła niepewnosc do swojej urody,kompleksy... kryje to ale taki jest fakt, to boli.  Czuje sie teraz w jego oczach nieatrakcyjna, bo dla mnie to ze wytykał mi cellulit = że mu sie mniej podobam, ze cos by we mnie chcial zmienić.
Co sądzicie? Buc, czy faceci tak mają, że czasami nie pomyślą? A ja przesadzam?
Błagam o opinie, bo mi cięzko...

A ja zawsze tak tupałam nóżką, płakałam i krzyczałam, że chcę być sama,sama,sama,bo niecierpię ludzi no to mam co chciałam
Chyba zapiszę się na salsę albo inną dance rozrywkę
Miłego dnia!

Nic mi nie mówi, mieszkam z 7 km od Otwocka ;-)

ZAZA- ile ja razy słyszę że mam dużą dupkę, boczki, cellulit, od Ex i od NPK...ale jestem atrakcyjna (tak myślę- choć różne gusta) więc wiem że oni to specjalnie mówią , bo mają sami kompleksy. Ja zazwyczaj odpowiadam "Patrz na siebie i swój brzuch, jakoś nie narzekam na brak uwagi mężczyzn" i zaraz to oni się wkurzają "jak to inni patrzą?"

Dzień dobry Kobitko
Ych. To niech pójdzie, niech kupi, niech zacznie żyć swoim życiem. A Ty się będziesz miała okazję może poprzyglądac z boku i zorientować, czy z nim w ogóle chciałabyś być i chciałabyś ułożyć sobie z nim znowu życie.
Co do NPK.... Taki emocjonalny szantażyk? Jeśli potrzebuje wsparcia, to niech je sobie zorganizuje. Ty masz swoje problemy ze sobą i swoje wsparcie chyba sama sobie organizujesz? Bo jakoś tak Ciebie to tu widzę

Wiesz co.... A jak już tak strasznie się chcesz "obwiniać" (mówię o wczorajszym), to powiedz no kobitko kochana, w czym pomagałaś i w jakich aspektach wspierałaś exsia? Bo chyba jednak pomagałaś mu w czymś, skoro teraz postanowił pójśc do psychologa....

EXhistorie - Poznałam go 6 lat temu. Ja młoda naiwna i wierząca w życie jak w bajce, on struty życiem, nieszczęśliwy, za to radzący sobie w życiu zawodowym facet. Otworzyłam go na ludzi i pokazałam swoje życie, które pokochał. Jednak zawsze nie mogłam cieszyć sie swoim życiem sama tzn.wyjazd do koleżanek, centrum handlowego, basen był dla niego powodem do ZŁOŚCI. Wtedy odpowiadał "no to ja jadę do XXX, to daj mi swój samochód (czyt. zrobię Ci na złość). Dodatkowo początek wiązał się z hazardem i czasami zdarzało mu się przegrać duże pieniądze, no i wspomnę jeszcze o tym że jak mnie poznał to mieszkał ze swoją byłą o czym dowiedziałam się po roku bycia razem (tak więc dobry miesiąc wracał do niej do domu). Oczywiście tłumaczenie było takie, że już nie byli razem i że każde szukało swojego mieszkania, a wytłumaczenie na brak szczerości było następujące: Przecież jakbym Ci powiedział to nie chciałabyś ze mną być.
No wsparcie z mojej strony: mieszkanie w moim domu rodzinnym, jazda moim samochodem, pilnowanie napraw, dużo ciepła
Moje winy: czasami bywałam bardzo marudna i nie zawsze miałam ochotę na nocne zabawy

A domyślasz się, z czego ta marudność?

WITAJCIE Dziewczyny

SUPER Gratuluję

Ale Wam fajnie...... Pozazdrościć...... i Zakopca i spotkania....
Udanego spotkania

Podobno marudzimy, kiedy realne postępowanie drugiej osoby (no dobra, wprost - partnera) przestaje spełniać nasze oczekiwania. Marudzimy, bo zamiast zajmować się sobą, zajmujemy się kimś, a nie mamy na nikogo żadnego wpływu - poza sobą. Marudzimy, bo wyznaczamy sobie cele w innych, w naprawianiu innych, w pomaganiu innym - a nie sobie. Marudzimy, bo cały czas pomijamy siebie a wcale tak naprawdę nie daje nam to żadnej satysfakcji.

Podobno  - bo wiesz Ja przecież Ciebie nie znam i nie znam realiów Ale być może cosik w tym jest, skoro wpadłaś na wątek KKZB

Sluuu - czy Ty korzystasz z jakiejś formy pomocy poza leczeniem nerwicy jedynie li tylko lekami?

Zawodowo o dziwo radzę sobie dobrze. Zabka dasz radę trzymam kciuki

Wiesz, tym zdaniem przypomniałaś mi teraputkę na pierwszym spotkaniu
I znajomego, którego wcześniejsza wypowiedź skłoniła mnie do szukania pomocy u profesjonalisty czyli u owej terapeutki
Że: "pewnie Pani wspaniale radzi sobie w pracy i jest Pani bardzo cenionym pracownikiem".

To wcale nie jest dziwne - w pewnych rodzajach "przypadłości" jest to wręcz bardzo normalne i standardowe
A poniekąd ile potem pracy potrzeba, żeby umieć wyrównać siebie "w domu" i siebie "w pracy" Bo jak się zaczynasz koncentrować na sobie, to praca idzie w odstawkę...

Przestaje być argumentem i dowodem na to, że jestem normalna, że jestem the best i że "u mnie" zawsze wszystko w porządku, tylko u "ciebie" coś nie tak i musisz coś zmienić

Zapotrzebowanie na psychologa ogromne

Ja dziś mam marudny dzień. Dobrze,że słońce wyszło.
U mnie zarówno w życiu prywatnym, zawodowym i towarzyskim lipa Takie są fakty, nie ma co się oszukiwać.
Sama nie wiem od czego zacząć "sprzątanie". Dużo tego na jeden raz

Hłe hłe Też czasem mam zamieszanie Też tak sobie właśnie myślę, żeby wdrożyć system z pracy - spisać na kartce i odkreślać A raz na tydzień robić weryfikację i tak i wpisywać, że jeśli coś zaczęłam, to nadawać procent realizacji, jaki osiągnęłam - tak według mnie, wiesz. Nie wiem, może mi się uda zebrać do kupy Ustalić jakiś harmonogram i zrealizować
Bo wiesz, ja to się trochę gubię, jak sobie czegoś nie rozplanuję. Jakoś tak mam że gubię się w chaosie.
To się nazywa chyba, że lubię być uporządkowana

Ja mam problem z realizacją planu.
Moja tablica korkowa to plany i cele.
Cele są realne, długo i krótkoterminowe. Tylko,żeby osiągnąć te długoterminowe,muszę skupić się na tych najbliższych. No i tu jest problem.
Poza tym zmieniają mi się wartości a z nimi plan. W tamtym roku celem 2013 był rozwód. Teraz to chyba na pierwszym miejscu sfera zawodowa. No chyba muszę tego karalucha odstawić na bok już

Jestem w punkcie gdzie każda decyzja niesie konsekwencje. Wrócę do Ex, który ma pracę i jakoś było mi łatwiej z nim finansowo. Z kolei bytowe rzeczy typu samochód i dom, pozostawały w mojej gestii. On przeżyje 3 miesięczne nawrócenie i będzie super. Potem mu przejdzie i zacznie się etap "trzeba karać dziewczynę, że w ramiona innego zdecydowała się rzucić" i zostanę z palcem w ...wiecie gdzie. Chyba że się ZMIENI (CHYBA to straszne słowo)
Będę z NPK, który ma mieszkanie i samochód. Z kolei teraz szuka pracy, bo przez nerwice jej nie miał. Może tej pracy nie znajdzie, a to wiązać się może z frustracją. JA ZWARIUJE i będę pisała do Was z psychiatryka ;-)))))

Fajne plany mam ;-)

zabka-k- No u mnie zwolnienie w godzinach pracy nie przejdzie. Jest opcja że z niej zrezygnuje, ale wtedy to dopiero potrzebowałabym psychologa na bezrobociu.

ZAZA- nie martw się. Każda prawdziwa baba ma cellulit

Anstawia- dasz radę, ja bym zaczęła od zawodowego ;-)

każda baka ma cellulit, ale facet jak kocha nie powinien o tym chyba wspominać
Jakoś mnie to wciąz boli.
Choc dla mnie to że on zauwazyl i powiedzial = jestem mniej atrakcyjna dla niego

ale nie wiem czy tak jest tez dla niego
faceci myślą inaczej

Ja coś innego miałam na myśli
Można rozważyć mieszkanie z żadnym z nich. Można rozważyć wyszukanie terapeuty dostępnego poza godzinami.
Pewnie można by i poszukać jakichś czwartych opcji

A! Myślą - każdy po swojemu.
A my powinnyśmy myśleć o nich? Czy o sobie?

No i widzisz Ty nie zmieniłaś planów, bo Ci się czegoś odechciało, Ty je poustawiałaś w aktualnej kolejności po zrealizowaniu części pierwotnie zamierzonych Po prostu nastąpiła aktualizacja Jak jakąś potrzebę zaspokoimy, to wtedy zaspokajamy następną

A jak planujesz z tym wyjściem? Bo ja niby też planuję, ale tak w rezultacie planuję, że nie poznaję wcale nowych osób. A chodziło mi o nowe osoby w najbliższym otoczeniu, żeby ten mój własny "sosik" odświeżyć. Wiem, że ja aż tak wyrywna z natury nie jestem i właśnie kombinuję sobie co by tu zrobić, co by spróbować I jak to zrobić

No tak - i znowu wychodzi na to, że jednak powinnam iść na ten fitness

Anstawia, no właśnie też tak mam.... A ja się boję jednak na razie, że sama nie wyczuję, że się za bardzo gdzieś zapuszczam i znowu sobie narozrabiam.... I dlatego chyba unikam jeszcze... To znaczy tak na zwykłej stopie koleżeńskiej to jeszcze. Ale powiedzieć coś szczerze o sobie twarzą w twarz? To lepiej zwiać.
Tu nie będę miała wyjścia jak się spotkamy, bo się odkryłam - choć napewno wiele jeszcze we mnie zostało Ale tak w życiu codziennym? A niby po co? Po co skoro wewnątrz myślę: Albo mnie ktoś wykorzysta i zrani Albo wydam mu się wystarczająco mało interesująca, że tylko niesmak mi pozostanie. Tłumaczę sobie, że jak się wydam nieinteresująca, to znaczy, że nie mamy nic wspólnego ze sobą i nie jest to typ człowieka z którym chcę spędzać czas. Albo że jeśli zrani - to niestety, pewnie trochę pozwoliłam się zranić, bo w porę "nie poczułam", że coś jest nie tak.
Tłumaczę sobie Ale na ten "fitness" to ja jeszcze nie pójdę, jeszcze chwilkę