Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Witam w niedzielny poranek dla mnie taneczny

http://www.youtube.com/watch?v=YdXr6epIwF0
 
...ja uwielbiam ją, ona tu jest i tańczy DLA SIEBIE    

Anstawio zapraszam do tańca dla siebie

Oj ten cezik  specjalnie dla mnie przerobił tę piosenkę

Zabko a ja indyka w owocach gotowałam.
Udziec w suszonych śliwkach, morelach i ananasie z puszki.... mniam mniam
DZisiaj będę smażyła skrzydełka kurczaka i to w rytm muzyki

I ja Cię przytulam bardzo mocno....

Sama też tego potrzebuję....

Doczytuję dziś....
Powiem tylko krótko, że poniekąd mój cel osiągnięty.... (jeden cel)....Napiszę więcej w poniedziałek...
Pozdrawiam wszystkie serdecznie i przytulam

Czytam swój prezent urodzinowy : )
 
Dzieciństwo :  Okres życia, w którym stroimy dziwne miny do lustra.

Wiek średni : Okres życia, kiedy lustro się na nas odgrywa.

                                        *
Wiesz, że się starzejesz kiedy świeczki są droższe niż sam tort urodzinowy.

                                       *
Wiesz, że wkroczyłeś w wiek średni, kiedy podnoszenie ciężarów ograniczasz do wstawania z fotela.

                                      *
Pierwszą połowę życia rujnują nam rodzice, drugą dzieci.

                                     *
Wiek średni nadchodzi, kiedy przestajesz krytykować starsze pokolenie i zaczynasz krytykować młodzież.

                                      *
Wiek średni nadchodzi, kiedy siedzisz w domu w sobotni wieczór i dzwoni telefon, a ty masz nadzieję, że to pomyłka.

                                      *
Wiek średni nadchodzi, kiedy możemy zrobić tyle, co zawsze, ale nam się nie chce.

                                     *

Jeśli Bóg musiał dać kobietom zmarszczki, mógł je przynajmniej umieścić na podeszwach stóp.

                                     *

Czas leczy rany, ale nie jest chirurgiem plastycznym.

                                    *
To dobra wiadomość: po pamięci, słuchu i wzroku ostatnią zdolnością, jaka nas opuszcza, jest pożądanie i możliwość kochania się. To znaczy, że nawet nosząc dwuogniskowe szkła i aparaty słuchowe, będziemy się kochać. Tyle że nie będziemy wiedzieli z kim.
                                   *

Chcieliśmy policzyć świeczki na jego torcie urodzinowym....ale był taki żar, że musieliśmy się odsunąć.

                                   *
Nie pozwól sobie wmówić, że jesteś stara. W porównaniu z żółwiem z Galapagos jesteś dzieckiem.

                                  *
W środku każdej szczupłej, pięknej dziewczyny siedzi gruba,podstarzała baba, która tylko czeka, żeby się wydostać na zewnątrz.

                                *
Jeśli nie liczyć sporadycznych ataków serca, czuję się tak młodo jak zawsze.

                                 *

Mówią, że życie zaczyna się po czterdziestce - ale dotyczy to też lumbago, krótkowzroczności, artretyzmu i opowiadania tej samej historii trzy razy w kółko tej samej osobie.

                                   *

Starzejesz się,  kiedy zaczynasz przygaszać światła ze względów oszczędnościowych, a nie romantycznych.

Przepraszam, ale nie mogłam się powstrzymać. Dziś śniło mi się trzęsienie ziemi.
Dlaczego przed podjęciem ważnej decyzji, następuje u mnie taki wstrząs?

"Odczuwać ?   zmiany i niestałość?
Być w trakcie w domu ?   idą jakieś ważne zmiany w Twoim życiu?
Być poza domem w trakcie ?   radykalne zmiany w miejscu pracy?
W biznesie ?   zmiana branży lub straty finansowe?
W życiu rodzinnym ?   spory i niesnaski domowe?
W miłości ?   wielkie rozczarowanie partnerem?

Wskazówka Do Prawidłowego Odczytania Snu?.

Trzęsienie ziemi to sen o naturze pra-symbolu ludzkości, często ostrzeżenie, by nie zbaczać z drogi własnego rozwoju. To również zwiastun. Trzęsienie ziemi odczuwane w snach symbolizuje nasz wewnętrzny lęk, to symboliczny bunt naszej podświadomości przed nagłymi zmianami, za którymi nie nadąża, a które mogą zaburzyć dotychczasowy rytm życia. Być może, musisz trochę zwolnić, pokonać kilka trudności w innym tempie lub przyzwyczaić się do zupełnej zmiany okoliczności, co w końcu wyjdzie i tak wyjdzie Ci na dobre. Trzęsienia ziemi podobnie jak i inne klęski żywiołów pojawiają się w snach w okresie wewnętrznej transformacji i w pełni naturalnego wzburzenia kiedy wydaje się że w życiu brak trwałych realnych podstaw do dalszego funkcjonowania, a dotychczasowy sposób funkcjonowania nie daje stabilności i pewności co dalszej stabilnej egzystencji. Wtedy to właśnie nasz świat w snach nawiedzają wstrząsy i trzęsienia ziemi. Trzęsienie ziemi może również symbolizować materialną stronę życia mogącą odzwierciedlać niepokoje, zwłaszcza związane ze zmianą miejsca zamieszkania czy pracy lub sprawami wywołanymi przez rozwód, śmierć czy wypadek. To wtedy kiedy dotykają nas sytuacje nieuchronne mamy poczucie że nam sie ziemia usuwa spod stóp i tracimy kontakt z rzeczywistością a nasze życie wywraca się do góry nogami. Trzęsienia ziemi również występują w snach osób cierpiących na ciężkie i śmiertelne choroby, zwłaszcza raka, grożące zburzeniem fundamentów ich życia. Trzęsienie ziemi sprawia że trzeba budować wszystko od początku?"

Kochana, przytulam Cię mocno. Domyślam się, że może być Ci ciężko.
Podjąć decyzję jest trudno. Gdy się ją podejmie, czasami nadchodzą nas demony smutku. Ale pozostaje wierzyć,że z czasem okaże się, że była to najlepsza decyzja w naszym życiu.

Mam ogromną nadzieję,że moje rozstanie, będzie najlepszą życiową decyzją...

Silly Hopes
Także przytulam I czekam na wiadomości

Zofia
Strasznie mi się spodobało

Anstawia
To znaczy że się wewnętrznie zmieniasz Wiem, że chcesz sobie wszystko sama teraz poukładać, żeby samą siebie upewnić, że Twoje docezje, to tylko Twoje decyzje, więc nie bardzo chcę coś tu pisać

Nowa nadzieja
Mogę się swobodnie podpisać pod Twoim stwierdzeniem, poczynając od "to że się zmieniłam" po "nie chcę być taka". Ja sama z siebie nigdzie "w trakcie" nie poszłam... No nic, w końcu dobrze, że W KOŃCU wiem, że jak się kurczowo czegoś czepiam, to to nie jest nadzieja, tylko obsesja... Taaak, to podobno tylko ja mam problem Ale się cieszę, że uświadomiony

Dobrze, uciekam, wyziębłam dziś na maksa - 2 razy po 2 godziny w mrozie, w dodatku z maluchami postanowiłam powygłupiać się na hałdach zebranego śniegu z całego naszego rynku, co w efekcie spowodowało przemoczenie prawie bielizny Rodzice innych maluchów chyba nie byli zadowoleni z mojego pomysłu

Anstawio , właśnie o to chodzi, żeby każda decyzja była Twoją decyzją. Będą dobre decyzje i złe decyzje, ale niech zawsze będą Twoje. Żadna z nas nie jest tak mądra, żeby uniknąć błędów. Ba! Nikt na świecie nie był i nie jest tak mądry, żeby uniknął błędów. Ważne jest, żeby wyciągnąć z nich wnioski, nauczyć się czegoś i drugi raz świadomie nie powtórzyć tych samych pomyłek. Postepuj zgodnie z ty, co myślisz i czujesz. My nie jesteśmy tu od tego, żeby się wzajemnie oceniać, tylko wspierać.

  Zazdroszczę Ci tego, że wiesz, co chcesz zrobić. Zazdroszczę w pozytywny sposób, tzn. cieszę się, że Ty masz tę wiedzę i żałuję, że ja nie. Ale to się zmieni i też znajdę swoją drogę. Wierzę w to!

   Czytając to forum zrozumiałam, że jestem dopiero na początku drogi, właściwie dopiero na nią wchodzę, podczas gdy wiele z Was jest już daleko. Zaczynam rozumieć, że dużo przede mną pracy, chwil zwątpienia i trudności do pokonania. Ja się łatwo zniechęcam, ale postawiłam się w sytuacji bez wyjścia: muszę sobie poradzić. To dodatkowa motywacja. I Wasze wsparcie. Wiele z Was zaczynało w dużo gorszym punkcie niż ja i wyszło na prostą. Mnie też musi się udać. Przytulam każdą z Was, która potrzebuje przytulenia!

Witaj Zofio
Z tym sennikiem, to nie było tak na serio. Wrzucacie bajeczki, wrzuciłam i ja
Pytanie teraz,na co potrzebuję czasu? Czy nie jest tak,że to są moje kolejne oczekiwania? Dam sobie czas, może zrozumiem? A później to zrozumienie nie nadchodzi... Może trzeba zacząć działać,żeby zrozumieć?

Zofiu mnie męczy ta huśtawka nastrojów, to poddawanie się jego emocjom, ten brak siły by powiedzieć "stop". Tak, to jest uzależnienie. Czy rozwód pomoże mi wyjść z tej nałogowej miłości? Pozostaje mi tylko w to wierzyć, patrząc na Wasze doświadczenia. Nie jestem w stanie powiedzieć: Tak, rozwód zapewni mi psychiczną wolność. Ale nie zaprzeczam,że tak może się okazać później. Może wtedy do mnie dotrze (bo przecież nie do niego), że to koniec. (Wyuczona bezradność??)
Biorąc ślub i wyjeżdżając za granicę, też myślałam, że się uwolnię psychicznie od rodziców. Czy tak się stało? Nie. To długotrwały proces. Na początku osoba męża była mi w pewien sposób pomocna, wtedy nie wiedziałam,że pomoc mam znależć w sobie. Teraz potrzebuję Was, by uwolnić się psychicznie od męża. Trochę to frustrujące. Nie mówię, że zrobię wszystko co mi napiszecie. Chodzi o to, że ja wciąż nie mam na tyle poukładane w głowie, by samej sobie to wszystko racjonalnie wytłumaczyć. Jestem uzależniona od tych emocji, nadziei, rozczarowania, huśtawki nastrojów. Pytanie teraz, jak wyjść z tego uzależnienia??

Nowa nadziejo
Jak wiesz, że nie jest trudno CI popaść w zwątpienie, czy warto robić to, na co się zdecydowałaś - to też ogromnie dużo Bo najważniejsze, to sobie coś uświadomić. A potem stale tłumaczyć, że jeśli wiem, to ode mnie zależy co z tym zrobić. Czasem jest tak, ze zajmowanie się jakimś tam problemem nie stanowi już dla mnie trudności, może jeszcze nie jestem zbytnio konsekwentna, ale niektóre rzeczy wciąż spycham na dalszy plan. Ale wiem, staram się motywować, nawet jak coś przeciągam w czasie, to sobie daję w końcu jakiś termin graniczny Wiesz, nie wszystko jednocześnie

Zofia
Nie, nie czuje się winna, że się uwygłupiałam i mi cztery litery wymarzły Tylko wiesz, obserwowałam inne osoby przy okazji... Na ile są otwarci. I kurczę... No nie kazdy jest. Było też takie małżeństwo z dwuletnią córunią. On stał, tupał nogami i burczał pod nosem, a mama chcąc nie chcąc (bo tatuś obrażony na mróz i spacer) w kozakach na obcasach wlazła w te kopy zapadającego się śniegu, bo córcia prosiła. Może nie czuła się jak ryba w wodzie, ale próbowała. A on stał obrażony...
No i właśnie chyba powinnam się tak czasem poprzyglądać, nie
Się zastanawiałam właśnie, wiesz. Bo jm był z nami. Pierwsze co pomyślałam - o chłopak "luzuje", bo też się z dziećmi bawi (wrzucał je do śniegu, rucał śniezkami). Ale... Tak sobie przemyślałam. Dzieci zagnałam tam ja, ja je wsadziłam na tę górę pod choinkę, ja zaczęłam bitwę na śnieżki, ja wlazłam w te kopy i ganiałam się z nim, mając gdzieś moje osławione zdezelowane kolanko. On dołączył. No bo to zawsze ja byłam prowodyrem wszelkich aktywności, to ja wymyślałam, żeby coś było, jak nic nie było Nie, nie luzuje, robi, to co zazwyczaj - wozi się na mnie. No, ale zawsze do momentu kiedy jeszcze razem mieszkamy, jest to lepsza opcja, niż ten burczący tatuś dwulatki

Ależ oczywiście, że Twoje zachowanie wobec męża jest efektem właśnie takiego sposobu wychowywania Cię w domu rodzinnym.

Wiesz, pewnie, chciało by się właśnie żeby tak było - "zrozumiałam i jak ręką odjął mój problem". Się nie da
Aj wiesz, ja myślę, że coś ma wspólnego. To znaczy, że związek przyczynowo - skutkowy, że się brnie w coraz inne negatywne schematy działania, mające na celu - "żeby był spokój i nikt nie krzyczał". Żeby mnie widać nie było, bo jak mnie nie jest widać, nie jest mnie słychać, to nic się nie stanie. Kompletnie nic, co by spowodowało czyjąkolwiek, jakąkolwiek reakcję, w której musiałabym albo wyrazić swoje zdanie, albo z niego zrezynować - albo (chyba to?) musieć bronić swojego zdania... Tak? Bo i tak "mi dotąd na to nie pozwalano, choćbym nie wiem, jak wiele racji miała"
To, że "ktoś tam kiedyś" nie pozwalał, nie oznacza, że dalej inni też nie będą pozwalać Tylko chyba trzeba się otaczać tymi "innymi" innymi Umieć ich rozpoznać? YYYYYch

Powodzenia Anstawio. Uda się.
Dzień dobry wszystkim

Anstawio rozczaruje Cie . Rozwod moze Ci pomoc wyjsc z uzaleznienia ale to nie jest rozwiazaniem problemu uzaleznienia. Ty sama tylko mozesz sobie pomoc wyjsc z uzaleznienia. Rozwod to pierwszy krok na Twojej drodze. Jezeli nie bedziesz pewna swojej decyzji to rozwod nic nie zmieni .
Jezeli piszesz o naszych doswiadczeniach to tez zauwazylas, ze my, ktore odeszlysmy albo sie rozwiodlysmy wcale takie zupelnie zdrowe nie jestesmy . Zmagamy sie z KKZB problemami kazdego dnia. My teraz moze wiemy z czym mamy problem i nie mamy juz "tego wstydu" aby o swoim problemie powiedziec .
Ja wiem, ze czeka mnie "robota" na cale zycie. Wiem i dlatego staram sie juz siebie nie oszukiwac, ze zdazy sie cud i "wszystko bedzie dobrze".

Żabko-k jest dużo racji w tym co piszesz. Jedno zastępuje drugie. Ale może to o to chodzi, by wyciągać te wszystkie problemy, uświadamiać je sobie, zrozumieć po to by nad nimi pracować.
Co do ludzi, ja czuję się jakbym przez 30 lat żyła w szpitalu psychiatrycznym na oddziale toksykologii. Same toksyny dookoła. Teraz, unikam ludzi jak ognia. Jakoś tak się składa, że wierzę psychologom i Wielokropkowi... Być może taki etap.
Jest jeszcze coś "chorego", co muszę sobie tu napisać. Ja czuję, że będę nie fair w stosunku do męża, gdy znajdę sobie nowych przyjaciół. Wiem, że to nienormalne. Wiem. Ale tak jak Żabko-k napisałaś, ja inaczej mysleć nie umiem, tylko głośno. Potrzebuję sobie robić szczerą konfrontację sama ze sobą. Po to by zrozumieć swoje błędy.

Happyfull nie rozczarowałaś mnie. Napisałam,że mi pomoże a nie,że da gwarancję na wyjście z uzależnienia. Ja zawsze mówiłam "rozwód to tylko papierek". Tylko dlaczego go jeszcze nie wzięłam? I w sumie u mnie, to nie chodzi o rozwód w sensie papierka. Tylko o podjęcie decyzji. Być może to jest maleńki kroczek. Ale właśnie wróciłam z urzędu. Znalazłam polskiego adwokata z dofinansowaniem. Skromnie powiem, że się cieszę. Machina powoli rusza...
Przez ostatni czas tylko gadałam rozwód, rozwód, rozwód. I jak mąż się odezwał i stało się co się stało, to się wkurzyłam, bo nie wiedziałam co robić. I musiałam nakrzyczeć na Was, zamiast jemu powiedzieć "spadaj". No tak juz mam do jasnej Anielki. Nie jest to fajne, wcale nie jestem z tego dumna. Ale mimo wszystko, idę dalej droga, którą sobie do tej pory obrałam.
I praca nad sobą, to nie musi być "robota na całe życie" przecież...Tylko trzeba o swojej chorobie pamietać.

Happyfull jesteś skorpionem urodzonym dokładnie tego samego dnia co mój mąż No ale nie wierzmy horoskopom :*
Jestem z 08/07/81

Tylko Żabko-k nie wiem dlaczego mam ochotę tą swoją potrzebę wywalać na forum? Może to chodzi o ludzi i mimo wszystko bycie wśród nich?
Z jednej strony chcę sobie sama to wszystko poukładać. Z drugiej strony potrzebuję się tym podzielić z innymi. Sama nie wiem jak to jest. Ale jak się nigdy nikomu nic nie mówiło o swoich problemach, to teraz naszła fala i wylewam z siebie wszystko... Aż czasami sama mam już siebie dość

"Przeszkody to owe przerażające rzeczy, które się widzi jeśli spuścić z oczu swój cel. Henry Ford

To prawda, że nie rodzimy się z odwagą, ale też nikt z nas nie rodzi się z lękami. Niektóre z naszych obaw biorą się z naszych doświadczeń,  niektóre z tego, co ktoś inny nam powiedział lub z tego, co sami gdzieś przeczytaliśmy w gazetach. Niektóre z tych strachów są ważne, jak np. samotne wycieczki o drugiej nad ranem w dzielnicach miasta, które nie cieszą się dobrą sławą. Lecz kiedy tylko nauczysz się unikać takich sytuacji, nie będziesz musiał żyć w strachu przed nimi.

Lęki, nawet te najbardziej podstawowe, mogą totalnie zniszczyć nasze ambicje. Strach może zniszczyć fortuny. Strach może zniszczyć związki. Strach, jeśli mu pozwolimy, może zniszczyć nasze życie. Strach jest jednym z wielu wrogów , które czają się w każdym z nas.

Pozwól, że powiem Ci o pięciu innych wewnętrznych wrogach, z którymi zmagamy się wewnątrz.

Pierwszym wrogiem, którego musisz zniszczyć zanim on zniszczy Ciebie jest obojętność.

Obojętność jest straszną chorobą. ?Daj spokój, wyluzuj. Będę sobie po prostu sam  dryfował.? Otóż jest jeden problem z dryfowaniem: dryfując nie dostaniesz się na szczyt góry.

Drugim wrogiem, któremu stawiamy czoło jest niezdecydowanie.

Niezdecydowanie jest złodziejem okazji i przedsiębiorczości. Kradnie ono Twoje sznse na lepszą przyszłość. Wyciagnij miecz przeciwko temu wrogowi.

Trzecim przeciwnikiem, którego nosisz w sobie jest zwątpienie.

Nie chodzi tu o zdrowy sceptycyzm. Jasne, że nie możesz wierzyć we wszystko. Lecz nie możesz także pozwolić, by zwątpienie zapanowało nad Twoim myśleniem. Wielu ludzi wątpi w przeszłość, przyszłość, w innych, w możliwości i wątpi w okazje. Najgorsze jest to, że wątpią także w samych siebie. Mówię ci, że wątpienie może zniszczć Twoje życie i Twoje szanse na sukces. Może ono wydrenować  Twoje konto w  banku Twoje serce. Zwątpienie jest wrogiem. Idź za nim. I pozbądź się go.

Czwartym wrogiem, który czai się wewnątrz Ciebie jest zamartwianie się.

Czasem wszyscy musimy sie pomartwić. Po prostu nie pozwól, by zmarwienie pokonało Cię. Zamiast tego niech cię osrzega, alarmuje. Niepokój może być pożyteczny. Jeśli  zejdziesz z krawężnika na ruchliwą ulicę w mieście kiedy właśnie nadjeźdza auto, możesz zacząć się martwić. Ale nie możesz pzowolić, aby zmarwienie pałętało się jak wściekły pies, który prowadzi Cię w ślepy zaułek. Oto co musisz zrobić ze swoimi troskami: zaprowadź je w ślepy zaułek. Cokolwiek próbuje Cię dopaść, Ty musisz to dopaść najpierw. Cokolwiek próbuje Cię zdusić, Ty na musisz zdusić to wcześniej.

Piąty nasz wewnętrzny wróg to nieśmiałość.

To bojaźliwe podejście do życia. Nieśmiałość nie jest cnotą; jest chorobą. Jeśli jej pozwolisz, pokona Cię. Nieśmiali ludzie  nie awansują. Nie posuwają się naprzód, nie wzrastają i nie stają się wpływowi na rynku. Musisz unikać przesadnej ostrożności.

Wytocz bitwę tym wrogom. Wytocz bitwę swoimi lękom. Buduj swoją odwagę, aby walczyć z tym, co Cię zawraca z obranej drogi, co Cię powstrzymuje od osiągnięcia Twoich celów i marzeń. Bądź odważny w swoim życiu i w podążaniu za rzeczami, których pragniesz oraz za osobą, którą chcesz się stać.

Jim Rohn"

Oj tam. Dla mnie to przepis na życiowy sukces

Happyfull, jaki ma to związek z pokonywaniem w życiu lęków i obaw?

Ale mróz

Moze z czasem ta "robota" wejdzie nam w krew i bedzie to bardziej rutyna niz robota? .  Nie wiem. Jestem na razie na takim etapie, kiedy mysle, ze to "robota na cale zycie". Czas pokaze .
O chorobie trzeba pamietac i bez szalika i czapki na mroz nie wychodzic

SillyHopes, na pewno możesz być dumna z tego,że jesteś odważna. Zaimponowałaś mi tym bardzo.

Ja mam w czwartek spotkanie z adwokatem. Nie wiem czy mówić mu o tym, czy nie W końcu i tak się dowie.

To zalezy czy chcesz sie denerwowac przed czwartkiem czy pozniej?

Ale juz zaczelas . Cierpliwosci tez mozna sie nauczyc

Nie taki diabel straszny jak go maluja . A dokad sie spieszysz? Nikt Cie na razie nie goni !!!!!
Z nami na pewno razniej i weselej

Kochana, tutaj nikt Ci w nic nie każe wierzyć i to stosować. Dla mnie też "amerykańskie motywacje" np. Sekret, są przereklamowane. Akurat ten cytat mi spasował, bo moim celem jest pokonywać strach i lęk i iść z nimi przez życie pod pachę. A że akurat te cechy, które zacytowałam są moją zmorą, to postanowiłam się nimi z Wami podzielić.

Co to za smutna minka?
Nie wiem czy miałaś na myśli siebie,ale w moich oczach jesteś mądrą,pewną siebie kobietą,która wie czego chce i jest bardzo dobrym obserwatorem. Czasami ci tego zazdroszczę.

Nie ma za co dziękować.
Kolejna cecha,którą mi zaimponowałaś. Uszanowałaś to, że nie lubię wykrzykników. Dzięki.
A strachy są i będą. Tylko głupiec i psychopata (a to prawie to samo się nie boją.

Wiem,że nie czas jeszcze na szampana i to dopiero początek...ale skoro nie ma się czego bać...

ZROBIŁAM TO!!!!!  UMÓWIŁAM SIĘ Z ADWOKATEM!!!!  ROZWODZĘ SIĘ Z TYM DUPKIEM!!!!!

Przepraszam, musiałam

KOMU W DROGE TEMU KOPA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Komu do drogi temu trampki na nogi !!!