Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

hm... napisał/a:

Anstawia napisał/a:

A wiesz,że rozważasz od dupy strony?  Dosadnie napisane, bez zamiaru obrażenia Cię!

Chyba tak.
A TY na tą chwilę rozważałabyś?
Już nie ma czego rozważać po prostu.

To po co rozważasz?

hm... napisał/a:

Anstawia napisał/a:

To po co rozważasz?

Nie wiem, bez sensu.

Może nie bez sensu? Może warto się zastanowići szczerze sobie odpowiedzieć, dlaczego ja tak uporczywie trzymam się tej przeszłości i rozważam?

Anstawia napisał/a:

hm... napisał/a:

Nie wiem, bez sensu.

Może nie bez sensu? Może warto się zastanowići szczerze sobie odpowiedzieć, dlaczego ja tak uporczywie trzymam się tej przeszłości i rozważam?

Bo liczę, że bęzie jeszcze dobrze, znaczy licze nie liczę.
Nie chciałabym się wynosić, dziecko nie bardzo chce pójść gdzie indziej, bo ma swoje miejsce, a z drugiej strony widze co się dzieje.

.

Anstawia napisał/a:

hm... napisał/a:

Nie wiem, bez sensu.

Może nie bez sensu? Może warto się zastanowići szczerze sobie odpowiedzieć, dlaczego ja tak uporczywie trzymam się tej przeszłości i rozważam?

Bo liczę, że bęzie jeszcze dobrze, znaczy licze nie liczę.
Nie chciałabym się wynosić, dziecko nie bardzo chce pójść gdzie indziej, bo ma swoje miejsce, a z drugiej strony widze co się dzieje.

.

Anstawia napisał/a:

hm... napisał/a:

Bo liczę, że bęzie jeszcze dobrze.

Dziękuję za szczerość.
Może Cię zaskoczę, ale dobrze już nigdy nie będzie, nie z tym mężczyzną.

Nie, nie zaskakujesz mnie.

I nie zdziwiłabym się nawet gdyby był gejem.

hm... napisał/a:

Anstawia napisał/a:

Dziękuję za szczerość.
Może Cię zaskoczę, ale dobrze już nigdy nie będzie, nie z tym mężczyzną.

Nie, nie zaskakujesz mnie.

I nie zdziwiłabym się nawet gdyby był gejem.

Eh, gdyby był gejem, miałabyś błysk w mieszkaniu

hm... napisał/a:

Anstawia napisał/a:

Mimo wszystko ja wiem,że Ty liczysz na to i oczekujesz,że on się zmieni.

Trochę tak.
Bo kiedyś było fajnie, ale od dawna nie jest i jest tylko gorzej.
Może potrzebuję jeszcze chwili czasu.
Ale nie będę biadolić już.
Powiedziałam jemu że ma czas do końca roku, w kwestii zdrowia swojego
A sobie powiedziałam, że jeśli nadaży się jakiś powód kolejny raz coś co spowoduje moją frustrację jego zachowaniem to pójdę sobie

Po co czekać,aż cię dopadnie frustracja? Zrób to teraz. Mało miałaś już frustrujących momentów w życiu przez niego? Mało Ci? Chcesz jeszcze więcej?

hm... napisał/a:

Anstawia napisał/a:

Po co czekać,aż cię dopadnie frustracja? Zrób to teraz. Mało miałaś już frustrujących momentów w życiu przez niego? Mało Ci? Chcesz jeszcze więcej?

Nie chcę

I tyle w tym temacie. Dziękuję. Do widzenia

hm... napisał/a:

Anstawia napisał/a:

I tyle w tym temacie. Dziękuję. Do widzenia

Jest bardzo mało procent kobiet, które decydują się odejść z toksycznego związku. Przykre, ale prawdziwe

hm... napisał/a:

Jak ktoś do mnie mówi coś w pracy, załatwi sprawę i idzie to po jakimś czasie wymazuję to zupełnie z pamięci, kompletnie. Nie pamiętam co dokładnie mówił, co ja mówiłam.

A po tamtym to jak coś zamykałam, kończyłam, wychodziłam, nie potrafiłam odtworzyć w pamięci czy wyłączyłam, czy zamknęłam, wracałam się kilkakrotnie i sprawdzałam. Coś okropnego.

A o czym wtedy myslisz, co robisz, gdy ktoś coś do Ciebie mówi?

hm... napisał/a:

Anstawia napisał/a:

A o czym wtedy myslisz, co robisz, gdy ktoś coś do Ciebie mówi?

Nie wiem, normalnie rozmawiam, a potem jak mam odtworzyć pamietam niektóre rzeczy
może jakaś blokada stresowa?

A ten ktoś mówi ci wtedy co masz zrobić, czy poprostu jest to jakaś luźna rozmowa o pogodzie?

Anstawia napisał/a:

hm... napisał/a:

Nie wiem, normalnie rozmawiam, a potem jak mam odtworzyć pamietam niektóre rzeczy
może jakaś blokada stresowa?

A ten ktoś mówi ci wtedy co masz zrobić, czy poprostu jest to jakaś luźna rozmowa o pogodzie?

JAkby się tak zastanowić, to luźnych rozmów nie pamiętam. Dokładnie pamiętam wiesz, które rozmowy.
Raczej ataki i pretensje to są.

hm... napisał/a:

Anstawia napisał/a:

A ten ktoś mówi ci wtedy co masz zrobić, czy poprostu jest to jakaś luźna rozmowa o pogodzie?

JAkby się tak zastanowić, to luźnych rozmów nie pamiętam. Dokładnie pamiętam wiesz, które rozmowy.
Raczej ataki i pretensje to są.

Czyli w pracy ktoś do Ciebie przychodzi, atakuje Cię, ma pretensje, potem odchodzi, a Ty później już nie pamiętasz całej tej rozmowy?
Jeżeli dobrze Cię zrozumiałam, to tutaj o pamięć w ogóle nie chodzi. Moim zdaniem Ty masz potworny stres w pracy i w domu. Uważasz,że te ataki i pretensje są zasłużone, należą Ci się?

Anstawia napisał/a:

hm... napisał/a:

JAkby się tak zastanowić, to luźnych rozmów nie pamiętam. Dokładnie pamiętam wiesz, które rozmowy.
Raczej ataki i pretensje to są.

Czyli w pracy ktoś do Ciebie przychodzi, atakuje Cię, ma pretensje, potem odchodzi, a Ty później już nie pamiętasz całej tej rozmowy?
Jeżeli dobrze Cię zrozumiałam, to tutaj o pamięć w ogóle nie chodzi. Moim zdaniem Ty masz potworny stres w pracy i w domu. Uważasz,że te ataki i pretensje są zasłużone, należą Ci się?

Te ataki nie są kierowane do mnie a dotyczą reklamacji np. Także to nie ma bezpośredniego związku ze mną.

Magnolio rozumiem i nie wracam do tego.
Może Ci się wydawać, że nie rozumiem. Twoje prawo.

hm... napisał/a:

zabka-k napisał/a:

Hm
A ja zapytam dziś - na kiedy umówiłaś się do terapeuty?

Co oznaczają problemy z pamięcią? Bo lepiej wszystko wyprzeć, zapomnieć, bo to wtedy nie boli i nie rani? I nic nie trzeba z tym robić, bo skoro nie bolało, to przecież nie ma czego zmieniać? Dałam radę ytrzymać tyle lat z matką, to jakoś i teraz w tym układzie się "przesmyknę" przez życie.  A co tam, jakiego życia nauczę syna...?

I nie odpisuj "chyba", bo ja odpowiedzi nie oczekuję.
Co najwyżej zamiast buziaka w policzek, dostanę pięścią w nos

Ja myślałam, że to efekt przemocy, ale teraz to ja myślę, że to jest efekt tego co jest teraz.

Nie dam policzka nie nie nie.

Kiedy masz wizytę? Odpowiedzi na konkretne pytania NIE  UNIKAMY!
Efekt całokształtu, jak się to ładnie nazywa.

A skąd wiesz, że ja nie jestem gorsza od terapeuty?
Ale zawsze ważne jest, aby wystąpiła jakaś reakcja

Reklamacja częściowo jest skierowana do Ciebie, bo składana na Twoje ręce / przez Twoje ręce.
Ewentualne konsekwencje w postaci niezadowolenia Klienta z tytułu negatywnie rozpatrzonej - ewidentnie.

Przez lata nauczyłaś się "dobrze czuć" w sytuacjach trudnych w związkach, natomiast już nie starcza Ci sił na podołanie jakimkolwiek sytuacjom trudnym z pracy - bo gdzieś jest granica.
Nie chodzi mi, że się dobrze z tym czujesz, że w najbliższym środowisku jest Ci dobrze, kiedy jest Ci źle, tyle że się do tego przyzwyczaiłaś i jesteś w stanie to znosić, zachować bystrość, orientację. W pracy już zaczynasz się gubić, bo przestajesz się tak cholernie kontrolować jak na bardziej znajomym sobie terenie. I wtedy coś ucieka.

Albo

Sytuacje trudne w pracy są tak łatwe, że nie przywiązujesz do nich żadnej uwagi, bo nie wymagają od Ciebie aż takiej mobilizacji jak trudności w życiu prywatnym. Więc te "drobne" sprawy w pracy mają zbyt słaby oddźwięk, już tak się przyzwyczaiłaś do kamieni i głazów, że kamyczka nie jesteś w stanie zarejestrować?

Pamiętasz? "jaka ja muszę być gruboskórna, że nie jestem w stanie poczuć, że to co mówię, ma prawo sprawiać mi ból? Dlaczego to inna osoba mi pokazuje, że na dziś to już dość, bo to za dużo na jeden raz na jedną osobę?"  Moje - tydzień temu...

Hm
A możesz po prostu pójść? Po prostu wybrać numer i umówić się? Zamiast znowu odkładać?
Ja nie wiedziałam do kogo idę, po co mi było wiedzieć?

zabka-k napisał/a:

Hm
A możesz po prostu pójść? Po prostu wybrać numer i umówić się? Zamiast znowu odkładać?
Ja nie wiedziałam do kogo idę, po co mi było wiedzieć?

No mogę. Poszłabyś do tego do którego chodziłaś czy do nowego?

hm... napisał/a:

zabka-k napisał/a:

Hm
A możesz po prostu pójść? Po prostu wybrać numer i umówić się? Zamiast znowu odkładać?
Ja nie wiedziałam do kogo idę, po co mi było wiedzieć?

No mogę. Poszłabyś do tego do którego chodziłaś czy do nowego?

Na początek do starego. Bo troszkę łatwiej, bo jest punkt odniesienia. A gdybym uznała, że nie wyłażę do przodu po paru wizytach, to bym poprosiła o wskazanie innej osoby, bo chyba się "znieczuliłam" i nauczyłam tak współpracować, że z tego nic nie wynika i może zmiana ruszy "moje myślenie".

Ale to ja.

A Ty co chcesz zrobić?

zabka-k napisał/a:

hm... napisał/a:

No mogę. Poszłabyś do tego do którego chodziłaś czy do nowego?

Na początek do starego. Bo troszkę łatwiej, bo jest punkt odniesienia. A gdybym uznała, że nie wyłażę do przodu po paru wizytach, to bym poprosiła o wskazanie innej osoby, bo chyba się "znieczuliłam" i nauczyłam tak współpracować, że z tego nic nie wynika i może zmiana ruszy "moje myślenie".

Ale to ja.

A Ty co chcesz zrobić?

Ja przerabiałam dwóch psychologów. I tak sobie rozmawialiśmy jak tutaj, tyle tylko, że tutaj mam rekacje. Po rozmowach  obydwoma czułam się lepiej,zaszła we mnie zmiana w pierwszym przypadku, ale nie wiem  czy to była zasługa psychologa czy sama do czegoś doszłam, a może doszłam właśnie dzięki niemu. I tutaj nie wiem.

PAmiętam jedną sytuację, tą własnie co się zdenerwował. To mnie bolało, że ja tak mam, a on mi jakies praktyki takie durne proponuje.

A potem chodziłam do innej kobietym ale czułam, że Ona nic nie wnosi. Niby miała pomóc w rozwodzie, ale to było o d..rozbiuć, inaczej załatwiłam sprawy niż mi doradzała, i stało się jak chciałam.

Tak Zosiu, nauczyłam się stawiać granice na mojej mamie.
I teraz traktuje mnie jak człowieka a nie jak dotąd jak wytwór niższej inteligencji czy też klasy.
Ona zawsze pomiatała mną, uważała, że jest najmądrzejsza, że wszystko robi lepiej, najlepiej, itd.
Od momentu jak jej raz powiedziałam, że jak ma do mnie tak mówić to ja jej nic nie będę robić. I od tej pory zmiana.
Ja to potrafię, ale może nie zawsze. Ale staram się.

Aniknom, nie myśl, że się cofam czy coś. Nie będę szukać przyczyn w sobie, bo co bym nie robiła i tak się nic nie zmieni z jego strony. Musiałby chcieć.,

Anstawia napisał/a:

hm... napisał/a:

Ja nie wiem co się dzieje, zstanawiam się.
Może myślę o czymś innym. Tylko kiedyś to było u mnie naturalne, nie musiałam się nawet zastanawiać.

W kwestii wynoszenia się.
Wiecie dobrze dlaczego nie chcę do matki pójśc, a gdzie indziej nie mogę bo mnie nie stać poprostu. I ja to rozpatruję, daję na szalę co lepsze, a co gorsze.
I wacham się.

hm... na pewno myślisz o czymś innym. Ty nie masz żadnych problemów z pamięcią.
A co do wynoszenia się. Ja Cię do niczego nie namawiam, tylko z Tobą rozmawiam.

Szanuję to.
Nie chcę już analizować, chcę jakoś poukładać.
Powoli.
Mam śiadomośc o czym rozmawiamy, niepotrzebnie  wyciągam stare fakty.

zabka-k napisał/a:

hm... napisał/a:

Ja przerabiałam dwóch psychologów. I tak sobie rozmawialiśmy jak tutaj, tyle tylko, że tutaj mam rekacje. Po rozmowach  obydwoma czułam się lepiej,zaszła we mnie zmiana w pierwszym przypadku, ale nie wiem  czy to była zasługa psychologa czy sama do czegoś doszłam, a może doszłam właśnie dzięki niemu. I tutaj nie wiem.

PAmiętam jedną sytuację, tą własnie co się zdenerwował. To mnie bolało, że ja tak mam, a on mi jakies praktyki takie durne proponuje.

A potem chodziłam do innej kobietym ale czułam, że Ona nic nie wnosi. Niby miała pomóc w rozwodzie, ale to było o d..rozbiuć, inaczej załatwiłam sprawy niż mi doradzała, i stało się jak chciałam.

Ale ja już to słyszałam.

Ja się pytam co Ty zrobisz?

NA kobiecych sercach szperam.
Ja chyba poszukam kogo innego całkowicie, i z wolnej stopy na nowo zacznę.
Zeby tylko miał kto z dzieckiem zostać to by dobrze było.
Matka jakiegoś guza ma i biadoli, ale wsparłam ją, powiedziałam, że może na mnie liczyć. Tragedii nie przewiduję, mają usuwać.
Jak ja szłam na operację w wieku osiemnastu lat i się sama na nią umówiłam bo groziło niebezpieczeństwo to się mnie zapytałą kto będzie z psem wychodził. Tak mi się przypomniało. Teraz ona biedna. Nie no, nie będę okrutna, wspieram, powiedziałam, że może na mnie liczyć. brrr

Anstawia napisał/a:

hm... napisał/a:

Szanuję to.
Nie chcę już analizować, chcę jakoś poukładać.
Powoli.
Mam śiadomośc o czym rozmawiamy, niepotrzebnie  wyciągam stare fakty.

Próbowałam rozmawiać z Tobą tak, jak moja terapeutka ze mną rozmawiała na terapii Ona ze mną analizowała każdy problem, który nagle przestawał być problemem, albo okazywało się,że problem nie tkwi tam gdzie ja myślę. Z terapii jestem zadowolona, bo miałam okazję nauczyć się myśleć
W ogóle hm... to bardzo Cię szanuję i fajnie mi się dzisiaj z Tobą rozmawiało :*

Mnie z Tobą też
JA wiem Aniknom, że już nic nie zdziałam.
Mogę zmienić siebie i chcę to zrobi i myślę nawet, że powoli robię.
Ja to widzę po sobie, że jestem pewniejsza siebie, że nie dam sobie niektórych rzeczy wmówić.

hm... napisał/a:

zabka-k napisał/a:

Ale ja już to słyszałam.

Ja się pytam co Ty zrobisz?

NA kobiecych sercach szperam.
Ja chyba poszukam kogo innego całkowicie, i z wolnej stopy na nowo zacznę.
Zeby tylko miał kto z dzieckiem zostać to by dobrze było.
Matka jakiegoś guza ma i biadoli, ale wsparłam ją, powiedziałam, że może na mnie liczyć. Tragedii nie przewiduję, mają usuwać.
Jak ja szłam na operację w wieku osiemnastu lat i się sama na nią umówiłam bo groziło niebezpieczeństwo to się mnie zapytałą kto będzie z psem wychodził. Tak mi się przypomniało. Teraz ona biedna. Nie no, nie będę okrutna, wspieram, powiedziałam, że może na mnie liczyć. brrr

To,że Ci się przypomniało o Twojej operacji, nie jest bez znaczenia. Wiesz hm... takie rzeczy na terapii się analizuje. Człowiek nawet nie zdaje sobie sprawy jaki wpływ ma to wszystko na nasze myślenie, na nasze życie. My tu tylko KKZB (nienawidzę tego skrótu i tej nazwy , a to tylko igła w stogu siana... Mam nadzieję, że jak zdecydujesz się pójść na terapię, to trafisz na taką terapeutkę lub lepszą niż ja trafiłam. Życie Ci się odmieni, jeżeli tylko będziesz chciała. Gwarantuję!

Zgadza się

Ale nie ma co się bać stogów, bo się je daje uprzątnąć Tylko trzeba zacząć od tej pierwszej igły. To i po prostu to zrób Hm, w końcu zrób. Jak ja kiedyś Ależ człowiek wtedy czuje się dumny z siebie, że przełamał jedną ze swoich barier, że dał kroczka!
A jak dał jeden, to wierzy, że da redę zebrać siłę i za jakiś czas, za chwilę, za 10 minut, za 2 dni - da następnego Bo już powoluniu miał okazję się przekonać, że jednak go na coś stać i że może od siebie czegoś wymagać i może pracować nad zaufaniem do siebie samego

Daj kroczka, daj kroczka!
Proszę wybrać numer telefonu.....

Kochane Kobietki
Bardzo pozdrawiam, życzę miluśnego popołudnia i wieczorka

A wiadomo, że głupi oznacza mało inteligentny. Tak na prawdę jest mało ludzi mało inteligentnych, czyli z niskim ilorazem inteligencji.

Nawet osoby upośledzone umysłowo, potrafią być niebywale mądre.

Ludzie kończą szkoły, pracują, porozumiewają się między sobą, poruszają się w świecie. Ludzie nie są głupi.

Niestety, jako dzieci, często słyszymy, gdy coś zrobimy,że jesteśmy głupie. Albo na przykład nasze mamy mówią o kimś,że ktoś jest głupi, głupio postąpił. Tworzy nam się w głowie obraz, aha, czyli jak zrobię tak, jakiś błąd, to świadczyć to będzie, że jestem głupia, bo mama, tata, babcia, tak o nas powiedzieli.

I tak trwamy przez lata w tym przeswiadczeniu i nawet same zaczynamy mówić o kimś głupek, nie zwracając uwagi,że np nasze dzieci to słyszą. Z pozoru niewinne określenie, ale nieadekwatne do sytuacji, potrafiące wyrządzić krzywdę innym, sobie.

Wiem jak to jest, bo sama często myslałam,jak czegoś nie zrobiłam, zrobiłam źle itp, że jestem głupia, albo to była głupota. Było to destrukcyjne określenie. Jak słyszę na terapii, że dziewczyny też mają takie myśli i mówią sobie jestem głupia, głupia, głupia, to mnie aż ciarki przechodzą.

Nie lubię tego określenia. Nie myślę o sobie, że jestem głupia i staram się nie mówić innym,że są głupi ani o innych, bo sama wiem, że tak nie jest.

Jeśli nie myślę o sobie, że jestem głupia, to spoko, również takie teksty mnie nie ruszają.
Schody zaczynały się wówczas, gdy sama siebie uważałam za głupią osobę.

A mam prawo dobrze o sobie mówić i myśleć