Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Ja tego nie ogarniam.
Z jednej strony mam sobie radzić z emocjami, z drugiej ich nie ukrywać.
Wydaje mi się, że jak ktoś się uznaje za czyjegoś partnera to dba o tę drugą osobę w jakimś stopniu i się to osoba interesuje. Słucha, kiedy tą osobę coś trapi. Stara się widzieć i akceptować rzeczy ważne dla tej osoby.
Ja sobie radzę. Wstaję do pracy. Ciesze się, że mam co na tyłek włożyć bo uciułałam, ale nie wiadomo jak długo.
Z pracy nie mam nic. Płace zasrana długi po mężu i ledwie co zostaje. Aż się boje za co kupie książki do szkoły. Coś wymyślę, zawsze muszę myśleć.

Rozumiem.
A ja biadolę o tym o czym nikt nie chce słuchać, a wszystkim si\ę wydaje, że wyolbrzymiam, że można sobie to czy tamto z zaskórniaków.
Ja tylko chciałam żeby mnie ktoś kochał, ale nie takiej miłości się spodziewałam. Ani mąż, ani on kochać nie potrafią. I widzę, że wiele związków tak wygląda. Może mąż nie ma się interesować tylko ma być na tej kanapie, być i pić to piwo, być mrukowaty i nic nie mówić. Może ja zdziwiam. Ja wiem, że wiele związków tak wygląda. Że on jest tylko i nic, nic więcej. Ma podane, biega się koło niego. i to jest miłość małżeńska w pojęciu niektórych ludzi. To jest przerażające.

hm... ja odkąd mieszkam sama, rachunki przestały mnie dobijać. A wcześniej! Problem był na każdym kroku. Problemem było to,że majonez leżał całą noc w salonie na ławie. I nadal płacę gaz, prąd za dwie osoby, podatek za dwie, bo nie umiem mężowi powiedzieć wymelduj się. I mam mnóstwo rachunków, ale mnie już nic nie dołuje. Nic.

No nie!! Nie masz prawa tak myśleć,że to twoja wina. Mnie pogodzenie się z dzieciństwem kosztowało trzy tygodnie naprzemiennych mega dołów, migrena plus wymioty dalej niż widziałam, płacz tak,że na drugi dzień ledwo oczy otworzyłam, nic nie jadłam, nie sprzątałam, masakra. Ale przepracowałam. I mam spokój. I teraz ten spokój mnie przeraża, bo nigdy nie byłam tak spokojna. I nie wiem czy to dobrze? aaaaa....

ja jestem daleka od rozpamiętywania. Tutaj o tym mówię. Odryczałam swoje w liceum. Nie analizuje tego nie ma sensu. Nie mam wpływu. Musze zrobić. dobrze dla siebie i dziecka. Postawiłam wszystko na nogi i na jedna kartę. Nie można powiedzieć żebym nie zrobiła nic.
może za jakiś czas faktycznie się poprawi. Pozapłacam to wszystko to będę mieć sporo więcej. Ale to jeszcze jakieś 24 miesiące jeszcze..
Może nic straconego.
Przepraszam za głupoty.
A wiesz co bym nababrdziej chciała zrobić?

Pewnie i tak bym sobie nie strzeliła bo mi to od lat po głowie chodzi, a jednak coś ciągnie ku górze.
Dziecka nie miałam z rok czasu i ...

hm... nie myśl tak, proszę...

Hm... No nie mogę.

Potem to dopiero śmierdzą potem

lepiej nie wnikać... może śledziem

Ja już pójdę. Jutro praca.
Dobranoc.

moja sasadka wazy z 200 kg cholera wie a prysznic nie odwiedzala..................... moze nie ma wody w kranie,i to wysoko wyksztalcona pani,no coz zawod nic badz malo co mowi o czlowieku,widocznie.

http://www.styl.pl/uczucia/singielki/news-pozwol-sie-pokochac,nId,616104

Witaj. ja miałam podobnie.
Gdy zaczęłam "pracować nad sobą" to zobaczyłam kim był dla mnie mój mąż. Był moim "wybawcą", moją ucieczką z domu, jedyną osobą, która mnie rozumiała, mówił mi co mówić, jak postępować wobec rodziców. Mówił mi,że to jak myślę nie jest złe, że nic nie muszę itp. Zrozumiałam też,że mam w sobie ogromną chęć pomocy wszystkim, tylko nie sobie.
Teraz już tego nie potrzebuję. Czuję się sama ze sobą dobrze, nie mam wyrzutów sumienia, pozbyłam się poczucia winy, jestem zadowolona z tego co robię, jak myślę, bo myślę i robię tak,żeby mi było dobrze i żeby nie ranić innych. Przynajmniej nie ranię świadomie, lub po to by zrobić komuś na złość. I nie mam już chęci wybawiać wszystkich z opresji,myśleć za innych, pomagać innym nawet gdy o to nie proszą.
Czytam książkę pt. "Z każdym dniem coraz bardziej niegrzeczna" Ute Ehrahardt i jest tam fragment opisujący mnie sprzed kilkumiesięcy:
"Moje spotkania z czytelnikami zaczynam cytatem z Platona: ?Nie znam niezawodnego sposobu na sukces, ale znam sposób na nieuchronną porażkę: starać się każdemu dogodzić?. Chęć dogodzenia wszystkim blokuje kobiety w ich własnym rozwoju. Zbyt często się zdarza, że dostrzegają one tylko cudze pragnienia i potrzeby, a o sobie zaczynają myśleć za późno. Zapominając o własnych celach i własnych pragnieniach, kobiety tracą wiarę w siebie. Powstaje błędne koło. Równie źle obchodzą się ze swoimi umiejętnościami. Wykorzystują je dla innych, a kiedy trzeba zrobić coś dla siebie, okazuje się, że już nie mają siły.
Kobiety muszą wciąż od nowa zadawać sobie następujące pytania:
? Robię to z własnej potrzeby, czy raczej tańczę, jak mi zagrają?
? Co mi to daje, że komuś ustępuję?
? Jakiej konfrontacji próbuję uniknąć?
? Czy są jakieś doraźne korzyści, które powodują, że nie widzę dalekosiężnych strat?"

MotylJa,mam jeszcze nie rozwiązane problemy. Dzisiaj się o nich dowiedziałam od psycholożki.
Mam zacząć spotykać się ze znajomymi i mężczyznami!!!

A to ciekawe i jaki to ma przynieść rezultat?

To już jest pewne, że mu nie zależy?

Ja dziewczyny rzygam.
Weekend minął, waćpan gitarowy się odzywa czasem, w weekend byliśmy nad wodą. Ja po pracy. Po południu poszliśmy tam - domieszkania, miałam wziąć sobie rzeczy, niedługo z małym mamy wyjechać. Dziewczyny, to co ja tam zastałam spowodowało, że nabrałam obrzydzenia. Brakowało tam chyba tylko rozkładających się zwłok. Wszędzie muchy owocówki, zapleśniałe jedzenie, szypułki z truskawek kilkudniowe. Miliony opakować z jedzenia na wynos, pudełka po pizzy. Syf jakiego nie sposób zbyt często uświadczyć. Chyba w życiu mi się nie zdarzyło. No chyba że na filmie.
Oprócz tego pytałam o nurtujące mnie rzeczy. Powiedziałam, że jeśli tak będzie to ja nie wracam, bagatelizował, więc nie wracam.
Najgorsze, że może mi zaszkodzić tym brakiem odpowiedzialności. On jest zupełnie nieodpowiedzialny. BO jaka to jest odpowiedzialność za własne życie, kiedy ktoś nie dba o swoją przestrzeń, o przestrzeń w której znajduje się co dnia, o przestrzeń w której odpoczywa. Jak on może odpoczywać w takich warunkach? Ja myślę, że on został tak wychowany. I jeszcze słowa matki jego mam przed oczami, że od faceta nie można wymagać, żeby sprzątał, a jak się nie będzie tego robić za niego, co nazwała "dbać o niego" to się go straci. Niech zatem wypier...
Nie wierzę, że można się czuć dobrze w takich czymś, nie wierzę. 
Wczoraj dzwoni, przypomniałam mu o tym, jak stwierdził- znów biadolę i w kółko o tym samym, rozłączyłam się.
Wydaje mi się, że nie zrobi nic, że nie postara się, bo mu to zwisa. Chociaż jak twierdzi kocha i zależy mu bo dzwoni i przecież razem jesteśmy (tak powiedział nad wodą). Czy ja jestem nienormalna, że ja nie widzę nic z miłości jego, nic? Że obojętność tylko widzę. Nie robi nic, żeby mi to okazać. I szacunek żaden. Zanim poszliśmy do mieszkania niby to w żartach poprosił żebym mu posprzątała. A mnie tam od dwóch miesięcy nie ma. Powiedziałam spokojnie, że nie jestem sprzątaczką i musi się sam za to zabrać.
Od obcych osób słyszę więcej ciepłych i miłych słów niż od niego. On mi tylko dokucza i niby to w żartach mówi, że mam wszystko duże i robi jakiś głupie docinki typu, że dużemu łatwiej zanurkować. Różne takie. Nikt inny tego nie robi, nie postrzega mnie w ten sposób. I jak ja mam czuć się kochaną kobietą? Nie jestem drobna, ale to chyba nie powód żeby... Jak mu się nie podoba to niech powie, prawda? Zwłaszcza, że poznał mnie jaką jestem i było ok.

Powiedziałam, ale jego nie obchodzą moje uczucia, żadne. Przecież to były tylko żarty... oczywiście.
Ja wcale nie jestem duża. Poza tym i tak chcę lepiej wyglądać.
A najgorsze, że sobie ze mnie żartuje przy moim dziecku i ono tez tak mówi, znaczy mówił, bo już nie ma okazji przy nim nic mówić.
Tutaj nie chodzi o kompleksy.

Chciałam się poradzić. Może to inaczej wygląda niż ja to widzę.
Chciałam zapytać Was o opinię jakbyście odebrały takie zachowania i takie podejście, jeśli ktoś w taki sposób zachowywałby się w stosunku do Was.

Anstawio, al dlaczego Ty założyłaś od razu że ja mam na tym punkcie jakiś kompleks. Założyłaś, że skoro on tak mówi to tak jest.

Nie jestem mała, drobna, owszem, chciałabym być szczupła nie powiem. Ale nie wyglądam źle, i moi przyjaciele to akceptują i mówią obiektywnie co i jak. Ale każdy chce być szczupły. To tak od porodu zostało trochę.
A jego pytałam (gitarzysty) czy mu to przeszkadza. No to ponoć nie, tylko tak sobie żartuje.
Wczoraj na fitnessie przed lustrem stanęłam i no, jest nieźle, schudłam trochę ostatnio, bo spodnie kupiłam dwa rozmiary mniejsze i zmieściłam się w swoje stare krótkie.
Anstawio pracuję nad tym, choć nie ukrywam, że czasem nie mam siły i ochoty. I zawsze się bałam, że wszyscy będą mnie postrzegać jako większą, ale to jest jakaś naleciałość z dzieciństwa, bo matka często mi to wymawiała. I zaczęłam zajadać stresy jako nastolatka, a że wydawało mi się, że jestem brzydsza i gorsza od innych to wszystko mi jedno było. A byłam szczupła, jak patrzę na zdjęcia ze studniówki.
Przykre to, nie chcę o tym.
W konsekwencji wydaje mi się, że nie podobam się facetom, chociaż niektórzy mówią, że tak. Ale nie mam pewności, nie wierzę na sto procent.
Ale teraz siebie akceptuję, w wieku nastu lat siebie nienawidziłam, nie mogłam na siebie patrzeć, omijałam lustro. Dużo czasu minęło nim się to zmieniło, potem było lepiej, poznałam swojego męża.  Który znów mówił do mnie tak "kocham Twoje krzywe palce u stóp (choć są eleganckie, akurat one fajne są):, wskazywał w każdym razie jak kocha moje coś w czym doszukiwał się czegoś negatywnego, obrzydliwe to było, nie da się opisać, on był piękny, szlak trafi. FU.
I nie dzięki psychologowi dałam sobie radę, zrobiłam to sama, dużo myślałam, poukładałam sobie, dostrzegłam dobre cechy.
A i tak po wszystkich aferach coś się we mnie popsuło. Przez męża idiotę zapominam przykre fakty w moim życiu. Jak ktoś w pracy jakieś docinki robi zaraz je wywalam z umysłu, poza tym czasem jestem jakaś roztargniona, muszę się zatrzymać nieraz. Efekt żelazko.
Zrobiłam test po odrzuceniu przez tego drugiego, czy coś ze mną nie tak czy jak. I powiem Ci, że nie ma problemu żeby się spodobać. I wcale nikt nie stwierdził, że jakiś większy rozmiar jestem. Ja sama wręcz, co raczej nie dobre chciałam na zapas powiadomić, że chudzinką nie jestem. To głupie.

Może świetnie to ja nie wyglądam. Wolałabym wyglądać inaczej, całe ciało bym zmieniła. Ale co ja mogę, nikt nie może. Co mi się podoba to sobie na to patrzę i już. Nikt nie jest idealny. Najważniejsze, że tutaj są fajne babki, z którymi można o wszystkim.
Widzisz ja mam budowę po tacie i mogłabym kulturystką być, ale nie chcę.
Choć niektórzy twierdzą, że każdy człowiek ma taki sam szkielet, to znaczy kości tej samej grubości to ja nie wiem.

A co to być sobie zrobić chciała? Jakąś plastyczną chirurgiczną ingerencją mi tu pachnie.

No dobra, napiszę o co chodzi.
Mam STRASZNIE krzywe zęby. Zwłaszcza prawa jedynka, do tego była leczona kanałowo i zżółka. Zęby mam zdrowe, ale masakrycznie krzywe. Już robiłam kilka podejść do ortodonty. Za pierwszym razem usunęli mi prawą czwórkę, więc mam tam dziurę. Wygląda to fatalnie. Mieli mi usunąć ósemkę. To było jakieś 10 lat temu. Ten ząb nie wyrósł, blokuje wszystko i do tego jest tam torbiel. Dentystka wtedy powiedziała,że po usunięciu mogę mieć gorączkę i być osłabiona. Moja matka wpadła w panikę i powiedziała,że żadnego zabiegu nie robimy. No i mam teraz krzywe ząbki i brak zęba Tutaj w Holandii dentysta to dramat, koszty ogromne!! Ale zbieram, jak zmienię pracę, to sobie zrobię nowe ząbki.
Dlatego też unikam ludzi...

Hm
Ja znowu jestem chuda ,i mam kompleksy mimo ze jestem wysportowana ,zgrabna ,wysoka .To zyje w kraju gdzie wlasnie wieksze kobietki sa lepiej odbierane ,z biustem ,pupa.
Pupe mam ,niemam biustu ,mam rozmiar A ,czasami zzera mnie trauma przez to ,nienawidze tych dwoch kropek ,smialo moglabym bez stanika chodzic
I co ja mam zrobic?
BIodra wielkie ,a gora mikroskopijna ,i jak mam funkcjonowac ?
ok ubieram miseczki usztywniane do golfu czy pelnych bluzek.ale niema mowy o dekolcie nigdy.Jak pryszcze a nie biust wystaja tylko.
Zazdroszcze kobieta ktore maja cialo,bo zawsze mozna troszke schudnac i byc pelna kobieca ,a ja? silikony tylko ,ale przy takich ramionkach tez wygladalyby dziwnie

Aaaa
Anstawio w Polsce taniej będzie dentysta.
Ja miałam nosić aparat, mama nie miała pieniędzy. I mam na dole dwa takie nierówne.

Zwariowlybysmy,to fakt ,,ale powtarzam i bede powtarzac ze kobieta pelna ,jest sexowna ! I zdania nie zmienie.
Ja to moge koszulki syna 7 latka nosic.
Z  autpsji wiem ze kobieta pelna ,wystarczy ze zadba o jedrnosc cwiczeniami i to wystarczy , CZLOWIEK z natury chudy ,moze jedynie wyrobic miesnie ,ktore i tak powloki tluszczowej nie zastopia.
I slyszec od ludzi zlowsliwe komentarze,boze ale Ty chuda ,jezu ,masz cycki jak dziecko ,albo gimnazajlitki wygladaja bardziej dojrzale"
To tez nie jest fajne ,zwlaszcza ze teraz wszedzie w tv wielkie cycki ...............hehehhe to sie pozalilam hahha

Aparatka jesteś. Ja miałam D, teraz mam C, a i tak mi się wydaje, że duże nie są.
Zresztą ludzie zawsze gadać będą jak większa to za duża, jak drobna to za drobna, chuda, nigdy dla ludzie dobrze nie będzie.
Jak mamy proste włosy to chcemy kręcone, jak kręcone, chcemy proste.
Chociaż kurka ja się już nie zastanawiam, co mogę zrobię, to chirurga plastyka nie wybiorę się, dziękuję za jakieś ingerencje, jestem jaka jestem.

No i tak trzymać. To jest sztuka. Kochać siebie i cenić jakim się jest, a potem cała reszta.

Pati, chcesz klapsa?

NO daj spokój. Przecie nie można doprowadzić żeby zdradzone żony robiły się na kochankę.

Wiem. Mimo wszystko myśli się "w czym była lepsza ode mnie..."

Hej Liwio. Masz rację, ważne jest by akceptować siebie. Ale jak się ma wady,które można wyeliminować i poczuć się jeszcze lepiej,to czemu nie!

a gitarzysta od hm... to chyba lubi artystyczny bałagan po prostu

Liwio, co u Ciebie? Jak wakacje?
I jak z Twoimi uczuciami? Planujesz rozwód?

Pati, jesteś! No to pierwsza rozprawa tuż tuż... Trzymam kciuki za Ciebie! Twarda jesteś!

Tak, a może ja tego nie rozumiem, że gnój wirtuozerii sprzyja.