Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Liwio, czego ja pragnę? Chcę żeby mój jmąż się zmienił, przestał zapijać w weekendy i palić trawę. I tyle. Aż tyle. On pisze, że żałuje, że przesadził, że wie. Ale pisze też, że boi się, że mnie znowu zawiedzie.Więc silnej woli chyba u niego nie ma... Nie wiem... Dajemy sobie wciąż czas... Rozmawiamy szczerze, ale przez smsy, nie twarzą w twarz. Nie wiem co to wszystko oznacza? Nie wiem co mam mysleć? Wydaje mi się, że to typowe, rozstanie, wyjście z toksycznego związku i... powrót. Wy też Liwio do siebie wróciliście, i mimo wszystko...nie udało się. Chyba nie ma szans na udany związek po rozstaniu z powodu alkoholu i zdrady. Ja wiem, że jestem inna. Nie chcę MIEĆ męża, chcę BYĆ z mężem i chcę żeby mąż był ze mną.

Anstawia napisał/a:

To jest wszystko ciężkie do pojęcia dla zwykłego śmiertelnika wydaje mi się. Jestem z jmężem bardzo mocno emocjonalnie związana i on ze mną też. Przejścia w dzieciństwie wywarły ogromny wpływ na nas. Widzę ogniwo, które nas połączyło. I musimy być osobno, a być może kiedyś będziemy razem? Oboje tego chcemy, ale nie teraz. A co się wydarzy, czas pokaże.
I mając 31 lat, uzmysłowiłam sobie,że ojciec mnie bił jak byłam dzieckiem, za nic. A ja później musiałam go przepraszać,bo tak mi mama kazała. I całe życie żyłam z poczuciem winy. Coś okropnego. Coś okropnego! Boli...

Mnie matka obwiniała o to, że ich małżeństwo rozpadło się przeze mnie. Może nie będę o tym pisać, bo nóż się w kieszeni otwiera.
Komornik się obudził. Wystawił mi takie koszty, że słabo. Nawet w miesiącu tle nie zarabiam. A małżonek, no cóż, egzekucja jest skierowana do mnie, szkoda gadać.
Nie odbierał korespondencji, nigdy nic nie załatwił to teraz mam.

Anastawio czy dobrze rozumiem,odkrylas tesknote za jm w sobie ,mysle ze przechodzilam ten stan niedawno.
Pamietaj ze jesli raz zastanowisz sie czy kochasz to tak naprawde przestales kochac na zawsze"

Wiem ze moj starszy skarb widzi i czuje co sie dzieje ,mowi i pyta o tate,widze w jego oczkach strach,modle sie by ich nie zawiodl i regularnie sie z nimi widywal

Anastawio czy dobrze rozumiem,odkrylas tesknote za jm w sobie ,mysle ze przechodzilam ten stan niedawno.
Pamietaj ze jesli raz zastanowisz sie czy kochasz to tak naprawde przestales kochac na zawsze"
Jest pozno pije wino,jestem sama dzieciaki spia.Mam mnostwo pracy i jestem padnieta,ale tego chcialam ,nie czuje tesknoty za jm ,nie czuje nic.Dzis zobaczylam jaki mam komfort ze jego niema,niewylogowalam sie z forum i nie bylo strachu ze zacznie przeszukiwac moj komputer.
Syn moj starszy syn ,daje mi mnostwo radosci jest moim szczesciem ,drugi jest malenki ,ale zaczyna mowic i jest przezabawnie.Wiem ze moj starszy skarb widzi i czuje co sie dzieje ,mowi i pyta o tate,widze w jego oczkach strach,modle sie by ich nie zawiodl i regularnie sie z nimi widywal .
Jest pusto,chyba nie jutro kolejny mocny dzien.
Dobrej nocki

pati31 napisał/a:

Anastawio czy dobrze rozumiem,odkrylas tesknote za jm w sobie ,mysle ze przechodzilam ten stan niedawno.
Pamietaj ze jesli raz zastanowisz sie czy kochasz to tak naprawde przestales kochac na zawsze"
Jest pozno pije wino,jestem sama dzieciaki spia.Mam mnostwo pracy i jestem padnieta,ale tego chcialam ,nie czuje tesknoty za jm ,nie czuje nic.Dzis zobaczylam jaki mam komfort ze jego niema,niewylogowalam sie z forum i nie bylo strachu ze zacznie przeszukiwac moj komputer.
Syn moj starszy syn ,daje mi mnostwo radosci jest moim szczesciem ,drugi jest malenki ,ale zaczyna mowic i jest przezabawnie.Wiem ze moj starszy skarb widzi i czuje co sie dzieje ,mowi i pyta o tate,widze w jego oczkach strach,modle sie by ich nie zawiodl i regularnie sie z nimi widywal .
Jest pusto,chyba nie jutro kolejny mocny dzien.
Dobrej nocki

Zastanawiam się Pati, nad twoimi słowami, bo jest nad czym. Moja psycholog powiedziała mi kiedyś,że już nie trafię na mężczyznę uzależnionego,a być może na takiego co przeszedł w życiu to co ja, wyszedł z tego, i mnie będzie rozumiał. I ja tak kurczowo się tego trzymałam. Potem powiedziała, kto wie, może jak mąż zobaczy co stracił, pójdzie na terapię, pokaże,że mu zależy, to może będziecie jeszcze razem. I jeszcze się tego trzymam... I pisałam dziś z mężem do 1szej w nocy i on strasznie chce zmian, dlaczego więc nie poczekać? Przeżył piekło, nie mniejsze niż ja. Jak z niego wyjdzie, to będzie wartościowy, lojalny, pracowity, cudowny człowiek i wierny kochanek. A jak nie,to trudno...
I on nie stoi pod drzwiami, nie prosi, nie błaga. Uszanował moją decyzję. Teraz wynajmuje sam mieszkanie i chce pójść do psychologa. Może nadzieja matką głupich, ale póki co mam spokój, serca złamanego nie miałam już dawno, więc jak pęknie, to aż się ziemia zatrzęśnie!

A ja kocham mojego partnera...To mało powiedziane. Jest dla mnie całym światem !!! Wiem, że to jest nienormalne. Nie potrafię tego ogarnąć wszystkiego. Tej miłości, tego bólu...strachu. To wszystko jest jakieś porąbane.

Anstawia napisał/a:

pati31 napisał/a:

Anastawio czy dobrze rozumiem,odkrylas tesknote za jm w sobie ,mysle ze przechodzilam ten stan niedawno.
Pamietaj ze jesli raz zastanowisz sie czy kochasz to tak naprawde przestales kochac na zawsze"
Jest pozno pije wino,jestem sama dzieciaki spia.Mam mnostwo pracy i jestem padnieta,ale tego chcialam ,nie czuje tesknoty za jm ,nie czuje nic.Dzis zobaczylam jaki mam komfort ze jego niema,niewylogowalam sie z forum i nie bylo strachu ze zacznie przeszukiwac moj komputer.
Syn moj starszy syn ,daje mi mnostwo radosci jest moim szczesciem ,drugi jest malenki ,ale zaczyna mowic i jest przezabawnie.Wiem ze moj starszy skarb widzi i czuje co sie dzieje ,mowi i pyta o tate,widze w jego oczkach strach,modle sie by ich nie zawiodl i regularnie sie z nimi widywal .
Jest pusto,chyba nie jutro kolejny mocny dzien.
Dobrej nocki

Zastanawiam się Pati, nad twoimi słowami, bo jest nad czym. Moja psycholog powiedziała mi kiedyś,że już nie trafię na mężczyznę uzależnionego,a być może na takiego co przeszedł w życiu to co ja, wyszedł z tego, i mnie będzie rozumiał. I ja tak kurczowo się tego trzymałam. Potem powiedziała, kto wie, może jak mąż zobaczy co stracił, pójdzie na terapię, pokaże,że mu zależy, to może będziecie jeszcze razem. I jeszcze się tego trzymam... I pisałam dziś z mężem do 1szej w nocy i on strasznie chce zmian, dlaczego więc nie poczekać? Przeżył piekło, nie mniejsze niż ja. Jak z niego wyjdzie, to będzie wartościowy, lojalny, pracowity, cudowny człowiek i wierny kochanek. A jak nie,to trudno...
I on nie stoi pod drzwiami, nie prosi, nie błaga. Uszanował moją decyzję. Teraz wynajmuje sam mieszkanie i chce pójść do psychologa. Może nadzieja matką głupich, ale póki co mam spokój, serca złamanego nie miałam już dawno, więc jak pęknie, to aż się ziemia zatrzęśnie!

Niebede prawila moralow,ale uwazam ze jestes poprostu na koljenym etapie szukasz emocjonalnego kontaktu z nim .Zdaniem psychologow swiatowej slay 80 proc rodzin jest patologicznych i jakos nikt az pokrzywdzony nie jest .
Zyj poprostu dla siebie ,zabardzo grzebiesz ,pamietam jak tak grzebalam to myslalam ze zakochalam sie w jm ponownie ,a to guzik prawda.

Anstawia napisał/a:

pati31 napisał/a:

Niebede prawila moralow,ale uwazam ze jestes poprostu na koljenym etapie szukasz emocjonalnego kontaktu z nim .Zdaniem psychologow swiatowej slay 80 proc rodzin jest patologicznych i jakos nikt az pokrzywdzony nie jest .
Zyj poprostu dla siebie ,zabardzo grzebiesz ,pamietam jak tak grzebalam to myslalam ze zakochalam sie w jm ponownie ,a to guzik prawda.

Za bardzo grzebię? Jestem w trakcie terapii, nigdy tyle nie grzebałam i nigdy tyle o sobie nie wiedziałam. Po coś to zaczęłam, po coś to robię. Jakoś do tej pory nie udawało mi się żyć po prostu dla siebie, żyłam dla kogoś. I uczę się życia dla siebie od dwóch miesięcy dopiero, stawiam pierwsze kroki.
Jakoś nikt pokrzywdzony nie jest? To skąd te KKZB? Skąd zdrady? Skąd emocjonalne huśtawki? Pracoholizm? Według mnie to jest krzywda,a nie szczęście.
Tak, szukam emocjonalnego kontaktu z jmężem, bo bylismy nierozłączni od pierwszych dni, uciekliśmy z naszych domów, chcąc stworzyć własny. Nie wyszło. Być może to nie jest miłość. Nie wiem, nie znam się. Ale jest coś co mnie zawsze z nim będzie łączyć, zrozumienie moich przeżyć. I póki co, nikt ich nie rozumie. Może jak już się z tym pogodzę, bo do tego dąży moja terapia, to już on nie będzie mi potrzebny. Ale póki jeszcze nad tym pracuję, potrzebuję jego kontaktu, nie cielesnego, po prostu smsa jak mi smutno.
Wiem,że piszę smuty. Ale na dzień dzisiejszy mój sztuczny optymizm i euforia odeszły w kąt.

Kochana ,ja cie nie oceniam ,ale czuje ze To Twoj etap kolejny ku nowej drodze obys nie dala sie zwiesc temu etapowi moze cos w tym stylu mi chodzilo)

MotylJa napisał/a:

A ja kocham mojego partnera...To mało powiedziane. Jest dla mnie całym światem !!! Wiem, że to jest nienormalne. Nie potrafię tego ogarnąć wszystkiego. Tej miłości, tego bólu...strachu. To wszystko jest jakieś porąbane.

mnialam tak pare lat temu..........od kad zerwalam kontakt z drugim calym swiatem czyli mama........,dostrzeglam reszte i mija ten caly swiat , kiedys w zyciu bym zle nie pomyslala o mezu teraz w myslach takowo.uf.......... tak przezucalo sie braki z dziecinstwa ,i jesli bedzie trzeba zostawie ten moj (maz) caly swiat w ponikad, dzieci teraz sie licza i niby ja.

pati31 napisał/a:

Anstawia napisał/a:

Zastanawiam się Pati, nad twoimi słowami, bo jest nad czym. Moja psycholog powiedziała mi kiedyś,że już nie trafię na mężczyznę uzależnionego,a być może na takiego co przeszedł w życiu to co ja, wyszedł z tego, i mnie będzie rozumiał. I ja tak kurczowo się tego trzymałam. Potem powiedziała, kto wie, może jak mąż zobaczy co stracił, pójdzie na terapię, pokaże,że mu zależy, to może będziecie jeszcze razem. I jeszcze się tego trzymam... I pisałam dziś z mężem do 1szej w nocy i on strasznie chce zmian, dlaczego więc nie poczekać? Przeżył piekło, nie mniejsze niż ja. Jak z niego wyjdzie, to będzie wartościowy, lojalny, pracowity, cudowny człowiek i wierny kochanek. A jak nie,to trudno...
I on nie stoi pod drzwiami, nie prosi, nie błaga. Uszanował moją decyzję. Teraz wynajmuje sam mieszkanie i chce pójść do psychologa. Może nadzieja matką głupich, ale póki co mam spokój, serca złamanego nie miałam już dawno, więc jak pęknie, to aż się ziemia zatrzęśnie!

Niebede prawila moralow,ale uwazam ze jestes poprostu na koljenym etapie szukasz emocjonalnego kontaktu z nim .Zdaniem psychologow swiatowej slay 80 proc rodzin jest patologicznych i jakos nikt az pokrzywdzony nie jest .
Zyj poprostu dla siebie ,zabardzo grzebiesz ,pamietam jak tak grzebalam to myslalam ze zakochalam sie w jm ponownie ,a to guzik prawda.

Za bardzo grzebię? Jestem w trakcie terapii, nigdy tyle nie grzebałam i nigdy tyle o sobie nie wiedziałam. Po coś to zaczęłam, po coś to robię. Jakoś do tej pory nie udawało mi się żyć po prostu dla siebie, żyłam dla kogoś. I uczę się życia dla siebie od dwóch miesięcy dopiero, stawiam pierwsze kroki.
Jakoś nikt pokrzywdzony nie jest? To skąd te KKZB? Skąd zdrady? Skąd emocjonalne huśtawki? Pracoholizm? Według mnie to jest krzywda,a nie szczęście.
Tak, szukam emocjonalnego kontaktu z jmężem, bo bylismy nierozłączni od pierwszych dni, uciekliśmy z naszych domów, chcąc stworzyć własny. Nie wyszło. Być może to nie jest miłość. Nie wiem, nie znam się. Ale jest coś co mnie zawsze z nim będzie łączyć, zrozumienie moich przeżyć. I póki co, nikt ich nie rozumie. Może jak już się z tym pogodzę, bo do tego dąży moja terapia, to już on nie będzie mi potrzebny. Ale póki jeszcze nad tym pracuję, potrzebuję jego kontaktu, nie cielesnego, po prostu smsa jak mi smutno.
Wiem,że piszę smuty. Ale na dzień dzisiejszy mój sztuczny optymizm i euforia odeszły w kąt.

hm... napisał/a:

Pati, ja się przyjrzę tej książce. To ciekawa propozycja.

Musiała się wrócić do domu, nie byłam w 1 procencie pewna, że wyłączyłam żelazko, Ten jeden procent to kurcze zbyt wiele jak na to, żeby po raz drugi,..

Komornik nie musi być taki straszny, tylko płacić mu trzeba. Sprawę załatwiłam, będę po troszku kapać. Ale nie spocznę dopóki się nie dowiem dlaczego skoro kredyt wspólny egzekucja komornicza przyszła na mnie, Muszę iść do sądu spojrzeć w papiery i coś z tym zrobić. Bo tak być nie może. Ja z dzieckiem ledwo żyje, a ten się furami buja a co się dzieje to do mnie przychodzi. To jest jakiś żart.
Za pierwszym razem komornik powiedział, że wezwali mnie bo jego trudniej znaleźć. W każdej takiej opinii jest jakaś odrobina prawdy. Więc muszę papiery przejrzeć, prawnik jakby niechętnie ma chęć pomóc. Mówi, że potem można po zapłaceniu tego wystąpić do sądu o zwrot kosztów od niego. I znów dodatkowe koszty będę ponosić, o już zbyt wiele mnie to kosztuje.
Ja muszę się dowiedzieć o co w tym chodzi.

Nie zaśmiecam już wątku nie tematowymi powiastkami.
Ale jakoś tu najpewniej jest. Choć nie wszystko. A jednak.

I taka jestem jakaś nieprzytomna trochę. Może za dużo tego wszystkiego na tej mojej łepetynie. Mam kalendarz, ale nie raz zapomnę co do niego miałam wpisać. To nie ja. Jakaś odległa i znów nieświadoma. Taka przyblokowana.
A ja chcę mieć jasność umysłu, nie chcę zawracać sobie głowy pierduletami. Chcę żeby mi gładko wszystko szło.
Zaczęłam oglądać SEKRET, powolutku...
Wiecie z tym prawem przyciągania to coś jest na rzeczy. Podoba mi się to, wydaje się to tak niemożliwe, że aż realne.

Bardzo fajna ksiazka ,fajne opwoiadania dla dzieci o zyciu ,czytam mojemu malemu i widze ze slucha pyta sie jak sie skonczy itp,bardzo wciaga.Uczy empatii przyjazni i zrozumienia problemow zycia.

Musisz zasiegnac porady prawnika ,co dalej z tym zrobic ,jego trudniej nalesc? hm fajne podejscie skoro za kredyt jestes odpowiedzialan aTYLKO TY.
Ciesze sie ze zaglebiasz sie w sekret ,nawet jesli to nic nieda to niesamowicie poprawia samopoczucie.Ja na dzien dzisiejszy ucze sie skretu zobaczymy co z tego wyniknie.

Anstawia napisał/a:

hm... bardzo bym chciała żeby to była miłość...

dortja/Sylwia, ja powiedziałam wszystkim i wszystkiemu co nie lubię "żegnaj": mężowi, rodzicom, zmieniam pracę... I  wcale mi nie jest wesoło, wcale nie jestem szczęśliwa. Bo jak można układać sobie szczęście wiedząc,że wyrządza się drugiemu ból i cierpienie?

Komu sprawiłaś ból?

Anstawio, ale jaki ból im sprawiłaś, przzecież to oni Cię krzywdzili, a Ty milczałaś.

hm... bardzo bym chciała żeby to była miłość...

dortja/Sylwia, ja powiedziałam wszystkim i wszystkiemu co nie lubię "żegnaj": mężowi, rodzicom, zmieniam pracę... I  wcale mi nie jest wesoło, wcale nie jestem szczęśliwa. Bo jak można układać sobie szczęście wiedząc,że wyrządza się drugiemu ból i cierpienie?

wszyscy tu walczymy o prawo bytu............hm zadziwiajace ile w nas sily uklon w nasza strone no nie , tez w moja bo mam prawo istniec........... i tak psycholog mi powiedzial ze konczy ze mna terapie bo jest mi nie potrzebny i nie jestem wariatka tylko czlowiekiem ktory ma prawo byc,czuc ,istniec ,zadac dawac i tak takze brac hm jakie to cudowne chyba w padam w euforie rozkoszy bytu ,(ciekawe na jak dlugo),jak tylko wyzbede sie poczucia winny,bycia potrzebna doroslym ludziom i listosci ,,,,,,,,,,,tylko i az ,bede soba i bede tez mogla wrescie powiedziec   osobom ktorych nie lubie zegnajjjjjjjjjjjjjj

hm... napisał/a:

Anstawio, ale jaki ból im sprawiłaś, przzecież to oni Cię krzywdzili, a Ty milczałaś.

No właśnie, milczłam. A potem powiedziałam co mnie boli i zatrzasnęłam za nimi drzwi, nie dając im żadnej szansy...

(...)Ludzie tacy jak ja z bardzo niską samooceną(prawie zerowa) maja problem z tym ,żeby dalej żyć .
Nie potrafię przestać ogladać się za siebie i analizować tego co było .
Zamiast zamknąć te drzwi i nigdy już ich nie otwierać
to ja z uporę maniaka trzymam je otwarte na ościesz i sama się biczuje.
Wielokropek miała racje "Szczęście nie jest obowiązkowe" ale ja chce być szczęśliwa,chce zapomnieć iść do przodu ale jak.

hm... napisał/a:

To była Twoja umiejętność obrony, daj im szansę teraz, nigdy nie jest za późno.

Pierwszy raz się tak obroniłam i nie wiem co dalej. Wydaje mi się,że tracę wszystkich najbliższych. Nie mam bliskich, rodziny...

dortja napisał/a:

wszyscy tu walczymy o prawo bytu............hm zadziwiajace ile w nas sily uklon w nasza strone no nie , tez w moja bo mam prawo istniec........... i tak psycholog mi powiedzial ze konczy ze mna terapie bo jest mi nie potrzebny i nie jestem wariatka tylko czlowiekiem ktory ma prawo byc,czuc ,istniec ,zadac dawac i tak takze brac hm jakie to cudowne chyba w padam w euforie rozkoszy bytu ,(ciekawe na jak dlugo),jak tylko wyzbede sie poczucia winny,bycia potrzebna doroslym ludziom i listosci ,,,,,,,,,,,tylko i az ,bede soba i bede tez mogla wrescie powiedziec   osobom ktorych nie lubie zegnajjjjjjjjjjjjjj

Swiete i prawdziwe slowa  - kazdy ma prawo -czuc
-istniec
-zadac milosci nie ochlapow
-szacunku.......
Zycie moze i powinno byc naprawde fascynujace ,a ludzi ktorzzy ograniczaja,zle traktuja i sa nie wporzadku mozna jedynie tolerowac .

Jestem maluczkim człowieczkiem,namiastka człowieka
Ja nie mogę iść do przodu przez moja nienawiść ,zazdrość
o to że mimo tylu cierpień które on mi zadał
(wiem nie bił,ale znęcała się w ostatnich dwóch latach psychicznie,zastraszał)
On jest szczęśliwy ,uśmiechnięty bez kłopotów finansowych a ja jestem na drugim krańcu.
Nie masz pojęcia Wielokropku jak bardzo chce być szczęśliwa jak bardzo chce przestać
oglądać się za siebie ,usprawiedliwiać,użalać nieraz wydaje że już jestem blisko
I nagle coś się dzieje ,że wracam do punktu wyjścia .
Pani psycholog zadała mi zadanie domowe "jakie mam prawa"
męcze się z tym drugi tydzień i nie mogę sobie na to odpowiedzieć
Ktoś by mógł powiedzieć przecież to takie proste to i to
A ja nie umiem na to pytanie odpowiedzieć............