Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Oj rozpisalam sie ,a chlopcow musze jeszcze podrzucic do siostry ,trzymajcie sie ,Milego   Dzionka

Tobie również Pati. Jestem taka roztrzęsiona, doskonale wie jak zagrać mi na emocjach

I to wytłumaczenie "byłem taki, bo już od dawna wiem o wszystkich Twoich kłamstwach, wiem o wszystkim". To chyba od ponad 3 lat "wie o wszystkim", bo od tylu lat jest "taki". Nie życzę nikomu żeby musiał słuchać takich bredni, przy każdej kłótni obwinianiu i wyzwiskach słuchać o tzw. "haku", który ma na Ciebie druga osoba. Na pełnym kontrolowanym non stop, bo inaczej pewnie czuje że mu się grunt pod nogami osuwa.

Problem w tym, że ja bym nie potrafiła wciskać komuś takich bredni, jak w piaskownicy "wiem, ale nie powiem",wymyślać i wykrzywiać rzeczywistość żeby wykorzystać to przeciwko drugiej osobie.Jestem z Katowic, jedyną opcją na ten moment jest hotel. Znajomych mam porozrzucanych po różnych miastach Wrocław, Kraków, lub mieszkających z rodzicami, więc odpad.

Anstawio,
często, wielu osobom, nowa sytuacja wiąże się z obawami, z niepewnością. Bo tego, co przed nami, możemy się domyślać. To, w czym tkwimy, jest znane, powszednie.
Dlatego też, u niektórych osób, pojawia się paniczny lęk przed zmianą. Wolą żyć, a raczej wegetować, w trudnych warunkach, u boku niekochanej osoby, u boku osoby stosującej przemoc, wolą żyć według starych, utartych, schematów, niż odważyć się na zmianę swej sytuacji.

Wyobraź sobie, że nie złożysz pozwu.
Jak będzie wyglądało Twoje życie u boku Twego męża za lat 5?
Za 10 lat?
Kim wówczas będziesz?
Będziesz szczęśliwą żyjąc z nim pod jednym dachem i w jednym łóżku?

Odwiedź tutaj, na naszym forum, kolejny wątek p.t. "Mój wymarzony rozwód".
Tutaj masz link: http://www.netkobiety.pl/t19766.html
Poczytasz tam wypowiedzi dziewczyn poświęcone właśnie różnym aspektom rozwodów. Mogę podtrzymywać na duchu, wspierać, ale nigdy się nie rozwodziłam, więc nie odpowiem na Twe wątpliwości.

Moim zdaniem, część Twych obaw jest zupełnie niepotrzebna.
Napisałaś, że boisz się łez. Cóż złego jest w łzach? W jaki sposób łzy mogą Ci zaszkodzić? Przecież łzy to nic innego, jak radzenie sobie (tak, tak) w trudnej sytuacji, w sytuacji bardzo trudnej emocjonalnie. Co się stanie (co sobie wyobrażasz), gdy się rozpłaczesz?
Podobnie z drżeniem głosu? Co w nim strasznego?
Boisz się sędziów? To zgromadź dowody, którymi poprzesz swe słowa. Zadaniem sędziów jest ocena dowodów, nie wyznań; wszak każdy może opowiadać wszystko.
Boisz się niepowodzenia, czyli...? Zabezpiecz się, zgromadź dowody na poparcie prawdziwości Twych słów.

Nie pozwalaj swej wyobraźni, na temat rozwodu, hulać swobodnie.
To, że serce Ci bije, znaczy tylko/aż, że ŻYJESZ.

Anastawio
Kochana masz mieszane uczucia i to zrozumiale.........
Dzis wrocilam z mojej drugiej pracy gdzie tylo w soboty stoje za barem,maz oznajmil ze dzieci sa zaniedbane przez moje prace i jego na opiekunki bedzie zawsze stac ........kolejne zgranie ,tez czasem mysle czy by nie zacisnac zebow i trwac................rano powiedzial ze jesli z nim zostane to koniec z praca ta i tamta .................jeszcze troche i zwiariuje ,jestem i tak wykonczona psychicznie.........

Czyli gdybyś z nim została, to musiałabyś zrezygnować ze swoich pasji... A może on w ten sposób chce Ci zawrócić w głowie,żebyś myślała,że jak z nim zostaniesz, to nie będziesz musiała pracować? Jaki jest sens poświęcać siebie, swoją pracę, która daje Ci satysfakcje, dla zdrajcy i psychofaga?
Ja też rzuciłam swoje ambicje w kąt, byle tylko on miał dobrze... I co mam teraz? Nic. I mam wątpliwości, bo boję się,że już nie umiem walczyć o swoje. I tylko wystarczy jeden telefon, jeden email i pozew złożony. Boję się tego rozwodu jak cholera!

Mi on wjezdza dziecmi,chce mi teraz wmowic ze za malo czasu ,im posiwecam ,ze gdybym byla bardziej oddana rodzinie on by mnie bardziej kochal .Niewiem k......a o co teraz chodzi .boje sie rozwodu ,wiem co bedzie ..........

l_ukrecjo,
gratuluję zdania egzaminów.

"Cieszenie się" nie jest obowiązkowe.
Może za to jesteś po prostu zadowolona lub poczułaś ulgę, na myśl, że masz je już za sobą? Nie ma jednego, właściwego, uczucia pasującego w takiej sytuacji.

A zaniedbujesz dzieci? Chodzą obsmarkane i głodne? Nie przytulasz ich, nie mówisz im,że je kochasz? To co on robi to czysta manipulacja. Nie daj się!

No to sama widzisz, jak on wpływa na Twoje dzieciaczki i Ciebie. A jak mówisz mu żeby tak się nie zachowywał, to co on na to??

Ja mam wątpliwości, ale bardziej boję się,że się...ośmieszę na sali sądowej. Nie wiem, no tak już mam. Nie mam wątpliwości czy brać rozwód , nie, tego jestem pewna. Boję się też trochę przyszłości. Może jest obawa, że kiedyś będę tego żałować. Że nie uda mi się być samej. Bo mimo tych trudności, sporo osiągnęliśmy wspólnie,ale mimo wszystko osobno... Tylko co z tego,że jest mieszkanie, fajne sprzęty,zresztą wybrane przez męża,bo mnie nie słuchał i nie pytał o zdanie, co z tego skoro nie ma MIŁOŚCI i RADOŚCI??

Gratuluję decyzji i wprowadzenia jej w życie

Hej Pati, dzięki. Oby wytrwać w tej decyzji... Myślę,żejak pismo pójdzie to może będzie lepiej.

Dziękuję, będę bardzo mocno trzymać za Ciebie kciuki, najbardziej jak się da.

Bravo Ania!
Aż miło się tu zrobiło,tak nadzieją powiało

jestem z Was dumna dziewczyny!!!!

Dziękuję za gratulacje.

Jest trzecia w nocy, a ja muszę to z siebie  wyrzucić.........

Poszłam na terapię......utwierdziłam się, że w każdym związku winę mają dwie strony, ale........

Jakąś godzina temu dowiedziałam się, się, że mąż mnie zdradził!!!!!!!!!!!!
Był u spowiedzi wczoraj, a okazuje się, że seks uprawia nie tylko ze mną!!!!! Jestem w szoku jak obłudnym można być człowiekiem w dniu tak ważnym dla jego dziecka!!!!!!!! Nie wierzę własnym oczom jaki sms do mnie dotarł (wysłany z jego telef do mnie, a odebrany przez niego od tej szmaty).
Siedzę, trzęsie mną, a on śpi.....nawet nie wie, że już wiem!!! Co za człowiek?!!!!!! Za kogo ja wyszłam?! Dałabym sobie rękę uciąć, że flirty owszem, ale seks????????!!!!!!!!!! I jeszcze obłudnik robi to ze mną, śpi obok i jeździ na seks do niej!!!!!! Mam nadzieję, że pożałuje tego na zawsze!!

Ja siedzę i nie wiem co robić, nic mi nie pozostaje tylko zakończyć to KŁAMSTWO!!!!

Czym sobie na to zasłużyłam? Czym?!!!!!!!

No chyba żartujesz?
A on jako ojciec co robi żeby o dzieci zadbać prócz zarabiania pieniędzy?

Mnie łzy leciały na sprawie rozwodowej i co?

Liwio...    wpółczuję..................  co teraz??..

Ale przecież wiesz doskonale jak jest. Ja myślę, że znajdziesz dowody, które ewentualnie będziesz mogła zastosować. Nie ma się czego bać.
Jam jest pesymistka Nawet realizm czasem nawala. Ale pesymistką jestem tylko w stosunku do siebie i to coraz mniejszą. Zależy też jaki aspekt rozpatruję.

Anstawio do odważnych Świat należy. Zawsze możesz powiedzieć w sądzie coś czego powiedzieć nie chcesz, a dowodem jest głównym, wiem, że to ostateczność.

Ciężka sprawa, nie wiadomo co jest prawdą. Koszmar.

Przypominam,że mamy lektury dla kobiet kochających za bardzo-duży wybór rózne tematy-mogę przesłać na pocztę,wystarczy do mnie napisać.

Liwio doskonale wiem co czujesz...
Ja bym do niej nie jechała,toć prawdy w życiu nie powie,a zaboleć może jeszcze bardziej...
Mój eks też kłamał,że w końcu nie wiedziałam co jest prawdą...przestałam wierzyć swojej intuicjii błąd,bo jednak ona mnie nie zawiodła,ale on umiał skutecznie ją niszczyć...
Psychofag-to mistrz-kamuflarzu,manipulacji i kłamstwa...

Nikogo nie oceniłam jak piszesz i proszę mi tu nie zarzucać,ok?
Napisałam co myślę to raz i podzieliłam się swoim doświadczenie,to dwa.

Pytasz czym sobie zasluzylas   - niczym.  Tak samo jak nie zasluzyly  tysiace kobiet ktore przeszly przez takie pieklo.  Panu mezowi zachcialo sie przygody, a dodatkowo uznal, ze jego malzonka nie uwierzy w oczywiste fakty. A tu pech - zaufala swojej intuicji i wydalo sie.
Wiem Liwia jak boli, kiedy po wielu latach malzenstwa , maz daje ci do zrozumienia ze nie jestes mu potrzebna i szuka 'mlodszego modelu". Przechodzilam przez to w 2010 roku, bylo bardzo ciezko, ale powoli wyszlam na prosta. radze sobie i wiesz  - chyba tak jest lepiej.  Jezeli on nie potrafil byc mi wierny - to po co byc z takim czlowiekiem.
Ale dam Ci rade - postepuj tak aby tobie bylo dobrze - tobie nie jemu. Rob tak zebys Ty byla zadowolona ze swych decyzji - nie on.  On nie jest tego wart aby dla niego jeszcze cos poswiecic.
Sciskam mocno.

Dziewczyny-ja nawet nie wiem kto to jest, a gdzie mieszka też nie wiem.....Myślę jednak, że już bym się prawdy nie dowiedziała, bo z pewnością konfrontacja już była między nimi. Dostała szma...kilka smsów ode mnie, nie odpisała na żaden, ma wyłączony telefon, bądź już zmienia kartę bylebym nie dopadła gada! Ostatnia z "kochaneczek" miała jeszcze klasę, bo wyjaśniła jak było, że mój mąż się pogubił, niepotrzebnie pisał, bo ona ma swoje życie, a on jak był podpity napisał do niej, potem podobno przeprosił i powiedział, że kocha mnie!!!

Za ten seks wydarłabym im obu serca, bo to jest niepojęte dla mnie-jak można?! No jak?! Nigdy za żonatego/zajętego faceta bym się nie zabrała, z resztą on jest tak samo winien i nie ma co sie oszukiwać. Najwidoczniej nie jest monogamistą, musi mieć wiele, musi mieć dowartościowanie ze strony kobiet.....bo ja tego nie potrafię!
Nidy bym sie po nim tego nie spodziewała, ale najwidoczniej nie znam go lub słabo....
Najgorsze jest to, że miły był, było ok, seks był także, ale najwidoczniej mu to nie wystarcza!!!!!!!

Witaj Liwio,

Przecież Ty wiesz, co się stało. Chciałabyś uwierzyć w tłumaczenia męża, ale to by było poniżej Twojego poziomu inteligencji i poniżej Twojej godności.

Ja Ci opowiem, jak to wyglądało u mnie. 9,5 roku razem. ZAWSZE słyszałam, że nigdy mnie nie zdradzi, nie skrzywdzi, że wolałby sobie krzywdę zrobić. Płakał nawet przy tym.
Zaczęło się psuć w ubiegłe wakacje. Ni stąd ni zowąd. Raptem "nie pasujemy do siebie".
Próbowałam psychologów, zaprowadzeni zmian w sobie, rozmów...
Wszyscy wkoło mówili- musi być inna kobieta.
Zapytałam, powiedział, że absolutnie, on by się innej brzydził itp.
W miedzy czasie w tle pojawiała się pewna kobieta, jedna z klientek.
Dzwoniła czasem, niby służbowo, a ja wyłapywałam, jego mowę ciała- uśmiech, podekscytowanie, radość.
Coś, co już kiedyś widziałam...
Czułam niepokój, gdy ona dzwoniła, choć rozmowy dotyczyły towaru.
Czułam smutek, złość, żal i ZAGROŻENIE!
Wielokrotnie próbowałam stłumić te sygnały.
Wielokrotnie jego pytałam o uczucia do niej.
Wypierał się, powiedział, że jest brzydka, do pięt mi nie dorasta i że on mnie kocha.

A ja czułam coś. Nigdy nie byłam zazdrosna,  a tu BOLAŁO mnie, gdy widziałam ich razem.

Miesiącami miałam nadzieję, że coś uda mi się posklejać, obwiniałam się, szukałąm tego niedopasowania, próbowałam się dopasować.
Wierzyłam mu, nie sobie, nie bliskim, a nawet nie internetowi (wpisałam w neta hasło objawy zdrady- było większość- siłownia, inny nastrój, więcej energii, nieobecne myśli, ochota na seks...).

Mąż, były już mąż, przekroczył jednak moje granice, gdy przekreślił naszą przeszłość, a potem zaczął znikać z domu, łazić po klubach z kolegami szukającymi wrażeń. Wynajęłam mieszkanie. Tydzień przed wyprowadzką, będąc już na kartonach znalazłam maile do i od kochanki. Od niej właśnie. Zaczęło się w wakacje- wtedy, gdy miedzy nami przestało być dobrze.
Wszystko raptem zaczęło pasować.
Miesiącami mnie niszczył, patrzył jak cierpię, nie miał odwagi, by się przyznać. Obwiniał mnie za za rozpad naszego małżeństwa bo byłam za mało szalona (ja się nie zmieniłam przez te lata), uważał, ze romans nie miał tu nic do rzeczy.

Nie poszłam do niej- po co? Czy z nią brałam ślub? Ona mi przysięgała? Czy to nie jest poniżej pewnego poziomu? Poniżej mojego by było. Czułabym się jak suka walcząca o psa, a czy jest o co walczyć?
Powiadomiłam jedynie jej męża, miał prawo wiedzieć. Podziękował, kulturalna rozmowa, on tez się domyślał, jego żona też zaprzeczała.

Przez te wszystkie miesiące, baa, lata nie zaglądałam mu na pocztę, nie szpiegowałam, nie szperałam w komórce.
Uważałam, że w związku musi być zaufanie. On to zaufanie wykorzystał. Na koniec z ironicznym uśmieszkiem powiedział mi, że on miał przede mną wiele kochanek i że jak wyjeżdżałam do pracy na wakacje, to on się dobrze bawił i chodził do dyskotek.
A  ja ufałam. Ślepo, w ciemno.

Co chcę Ci przez to powiedzieć? Że Ty sama najlepiej wiesz, jaka jest prawda i sama najlepiej wiesz, co masz z tym fantem zrobić.
Wsłuchaj si w swoje ciało, ono już wie, czy jest w stanie otworzyć się na takiego człowieka, czy tez może kurczy się w sobie, zamyka, przyjmuje pozycję ofiary?

Ja cierpiałam bardzo zanim się dowiedziałam. Jak wyszło szydło z worka wyzwoliło we mnie ogromne pokłady złości=energii i pozwoliło mi odejść bez zrzucania na mnie winy. Choć on i z tym sobie poradził oczerniając mnie przed rodziną. On potrafi przerzucić piłeczkę, skierować zainteresowanie na coś innego i wychodzi z całej sprawy obronną ręką. Przed rodziną się wyparł zdrady, a ze mnie zrobił złodziejkę (gdzie on mnie  z domu wyrzucił i dotąd nie oddał mi 3000 zł).

Ale to już nie jest ważne. Jestem wolna, układam życie bez niego. Jest spokój. Pewnie, że nie jest łatwo, tego się od tak nie zapomina. Ale poczucie ulgi, że ON JUŻ MNIE NIE  SKRZYWDZI, że nie czekam już na jego kolejny późny powrót, na smsa, którego nie wysyłał itp.
Jasne sytuacje, choć bolesne, są łatwiejsze do zniesienia.
Sama o sobie decyduję, nikt mi nie zagraża.

Ściskam Cię Liwio.
Nie przerywaj terapii, mi ona najwięcej dała i tez muszę na nią wrócić.

:):)

Mój też sam zaproponował terapię.
I dostał jakiegoś seksualne olśnienia.
Temperament miał średni,a tu raptem zaczął mi głosić, że "seks zbliża ludzi":)
Próbował na seks w kinie nawet namówić, ale ja takiej fantazji nie chciałam spełnić, oj zła żona ze mnie:)
Myślał, że tą metodą będę próbowałam go odzyskać.
A jakże próbowałam, ale jak usłyszałam, że to czysto fizyczne", to skończyłam jednym szybkim cięciem.
Może jestem naiwna, ale swój honor mam.
I tamtej nocy śniło mi się jak ginekolog zaszył mnie dratwą:)
odtąd posucha w temacie do końca związku i trwa nadal, ale już się przyzwyczaiłam:)

Słowa, które im służą całe życie, czy są winni czy nie; nie wiem, nie pamiętam, nie wiem o co Ci chodzi...

Dajcie mi spokój!
Czepiasz się!
Jesteś przewrażliwiona!
W końcu mi zaufaj!
Ja nic złego nie zrobiłem!
Nie mam jak się bronić!
Dlaczego im wierzysz nie minie!
To tylko rozmowy!
Wiem,że mi nie wierzysz i masz prawo,ale życiem swoim ci udowodnię,że jestem ciebie wart...
Poświęcę życie żebyś była szczęśliwa!

Po wyprowadzce:
Do końca życia będę żałował tego co zrobiłem!
To dla mnie kara!
Mam obsesję na twoim punkcie wszędzie cię widzę,ciągle o tobie myślę!
Nigdy nie pokocham innej!
Nie znajdę tak wartościowej i pięknej kobiety!
Pamiętaj jedno-to ja spieprzyłem nasz związek,ty nie zrobiłaś nic złego.

Po przeczytaniu tego wątku:
Świnia!
Fałszywa!
Nie znam cię!
Nigdy nie kochałaś!
Materialistka!
Zaklinujesz z facetem ciebie godnym (czyt.byle jakim).
..............................................

Faworytko, teraz kiedy napisałaś całą historię widać jak na dłoni jakie z niego prosię
To paskudne jak ludzie potrafią krzywdzić, oszukiwać bez wyrzutów, dopóki nie wyjdzie, obrzydliwi są.

,..... a zycie mija, czas biegnie, marzenia umierają, złudzenia też...... opadamy z sił, mało co może juz ucieszyć... wszystko dobić..Pytam dlaczego? po co? ... szkoda życia,.... szkoda jakiegokolwiek wysiłku... To dobrze,że sa jeszcze nerwy, złość... inaczej mozna przecież chyba pęknąć....rozsypać się... i wszyscy zdziwieni.. tyle ludzi jest chorych na depresje... zdziwko.............