Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Bo co? Dlaczego to Cie razi? Bo tez tak chcesz czy masz niemile wspomnienia? Pierwszy wazny krok do wlasnego JA i zycia swoim obecnym a nie zaprzeszlym zyciem to zrozumienie, ze kazdy czlowiek jest inny i ma prawo do swojego szczescia. Madre slowa nie wiem czyje - Live and let others live.
Lukrecjo, Ty sie powinnas usmiechac widzac ile szczescia kwitnie wokol Ciebie:) Wolalabys na Planecie Zombie zyc?

Przyznam, ze dziwi mnie takie zachowanie. Ciekawosc, ok, to rozumiem. Sama wchodzilam nie raz na FB eksa ale tez i innych osob ale ani raz nie przeszlo mi przez mysl, zeby do kogos pisac, oskarzac, ostrzegac - PO CO? To juz nie Twoj cyrk i nie Twoje malpy. Zajmij sie wreszcie raz a porzadnie soba a nie lysym ogrem (to cos Ty w nim widziala???). I nie Twoj interes czy sobie kogos znajdzie i jaka ona bedzie. Jak to przyjmiesz do wiadomosci, to otworzysz sie na swiat i innych ludzi. Na razie to trawisz to swoje nieszczesliwe pozycie z ogrem i wypluc tego nie mozesz. Jestes nadal uzalezniona od emocji jakie on, Twoj Shrek, w Tobie wywoluje. Tylko za nic nie moge pojac: dlaczego???

Aniknom, na pewno znajdzie się jakiś hak na niego. Nie ma siły. Nagraj, nie wiem. Coś zrób.
Ja tam myślę, że w sądzie wyjdzie szydło z wora i tak.
Ja właśnie sobie uświadomiłam, dotarło do mnie, że ojciec mojego dziecka był tak perfidnie głupi, że bez porozumienia ze mną zabierał dziecko z przedszkola, ja przychodzę nie ma. Brał do siebie, a potem wydzwaniał po ludziach, m.in. z mojej rodziny, że nie dałam mu rzeczy dla dziecka. A kto go prosił, żeby dziecko brał. Potem było, że nie ma kontaktu z dzieckiem, że mu zabraniam i same bzdety. Pierdzieli tak do dziś. Zobaczy mrówkę, powie, że widział słonia. Wszystko wyolbrzymi i przekręci.

Dziś tak sobie pomyślałam, że my kiedy coś zrobimy, albo nie zrobimy pamiętamy o tym. I np. nazajutrz potrafi nam się zrobić żal waćpana, że tak go potraktowałyśmy. A czy im kiedykolwiek było nas żal? U mnie był jeden taki przypadek, kiedy mnie obraził, a ja zamknęłam się w łazience, wtedy raz jeden było mu głupio.
Czy to tak wszyscy mają, czy tylko psychowariaci?

Ja często się rewanżuje pięknym za nadobne. Pewnego razu pan waćpan sprzątał po psie, który nie wytrzymał. I co ja słyszę, że wlewa do mopowego wiadra zimną wodę. I pytam czemu zimną, że trzeba ciepłą- mówię- co daje mycie zimną? Przecie to nie ma znaczenia czy ciepła, czy zimna woda-odrzekł.
Po chwili zapytałam-zrobić ci herbatki kochanie?
-Tak poproszę.
Więc wzięłam szklankę, wrzuciłam torebkę ekspresówki i zlałam zimną wodą z kranu. Następnie postawiłam na blacie i mówię -proszę.
-A co to jest?
-Herbatka
-Ale ja nie lubię zimnej...
-Ale przecież nie ma znaczenia czy ciepła czy zimna woda.

Mina bezcenna. Może to głupie i złośliwe, ale byłam z siebie dumna. To działa.

To sobie pomysl albo i glosno powiedz tak: mam czterdziesci lat - to mniej wiecej polowa mojego zycia. Czyli druga polowe mam przed soba. W tej pierwszej czesto decydowali inni za mnie i o mnie, teraz sama moge to zrobic. I TYLKO ode mnie zalezy czy to bedzie szczesliwe 40 lat czy je sobie zmarnuje. Ode mnie zalezy jak przezyje druga czesc swojego zycia.
I wierz mi - tylko od Ciebie to zalezy.
Moze pierwszym krokiem bedzie calkowite odciecie sie od zycia eksa - zero sms-ow, telefonow, Facebookow - koniec z nim na zawsze (dzieci moga same kontaktowac sie z nim, moje tak robia i zyja). Tabula rasa i teraz mozesz zaczac malowac na niej swoje wlasne kolorowe zycie, takie jak Ty chcesz miec.

Oj dziewczyny, przeciez od dawna mowi sie, ze grzeczne dziewczynki ida do nieba (buaaah, nuuuda:) a niegrzeczne tam, dokad chca:)

Ja się pod tym podpisuję - ile mnie kosztuje wysiłku nie przygadanie, udawanie obojętności, gryzienia się w język, a zważywszy, że na bank jestem kkzb i w dodatku mieszkam ze swoją toksyną to możecie sobie wyobrazić jaką ja codziennie walkę muszę stoczyć.
Wstyd się przyznać, ale czasami ulegam pokusie, coś palnę i potem żałuję, ale staram się pilnować

A nieobiektywnie? Przecież COŚ BYĆ MUSI!!!

Witaj...
Nikt nam nie mówił, że będzie łatwo, ale da się

Jak to na całe dnie zostawiano Cię samą w łóżeczku? Przecież to tak nie można, matko boska. Ile miałaś wtedy? To tragedia. Czyżby mama byłą w ciężkiej sytuacji, musiała pracować i nie miała z kim Ciebie zostawić? Trauma.
Rozglądając się wokół pełno dzieciaków biega samopas, dawniej rodzice mieli czas dla swoich dzieci, teraz widza je kilka godzin dziennie, a one wychowują się same. Jako nastolatka byłam sama sobie, ale akurat to wspominam dobrze. Miałam spokój, a może sama go sobie brałam.
Jest wielu ludzi, którzy wyrośli na porządnych ludzi, nie kradną, nie biją, nie popadli w alkoholizm, nie ćpają. Ale ta reszta jest większa.
I przychodzi mi do głowy, że jest jeszcze jedna prawidłowość. Ludzie, którzy dużo i długo pracują mają zwykle małe zarobki. Znam osobę, która twierdzi, że jest zapracowana, a ma więcej czasu ode mnie na wszystko. Ale dla każdego występują inne wielkości, inna miara wszystkiego.

Witaj hm...
Nie chcę zanudzać tu swoimi przeżyciami. Właściwie chciałam wyrzucić to z siebie z prędkością karabinu, by mniej bolało. Po prostu nie mam komu powiedzieć - inaczej, wstyd mówić, przyznawać się wiedząc,że najbliżej otaczające mnie osoby w końcu to wykorzystają przeciwko .
Poza tym trudno uwierzyć, ze takie doświadczenia z dzieciństwa mogą doprowadzić do uzależnień od drugiego człowieka - bez względu na jakość relacji.
I to właśnie chyba chciałam przekazać, choć pogmatwałam się w swoich myślach.
Że czasem okazuje się, że coś takiego jak powyżej może mieć wpływ na nadze dalsze, czasem nieświadome decyzje, na nasze związki, ogólnie na życie.
Dlatego warto spojrzeć w swoje wnętrze i nie oceniać. Siebie a przede wszystkim innych, za to że nie potrafią powiedzieć ,,dość- wychodzę z tego chorego układu,,.

Gwoli wyjaśnienia - moi rodzice pracowali i zostawiali mnie taką małą z babcią , która była jaka była i traktowała mnie jak traktowała.
Trauma musiała być straszna skoro kładzie się to na całym moim życiu. Do dziś pamiętam tylko jedno: wydawało mi się wtedy,że umrę z tego płaczu i dlatego,że nikt po mnie nie wraca.

Dziś ,choć od 35 lat dzieciństwo mam za sobą, walczę z uzależnieniem tj. kochaniem za bardzo.
I -Ameryki nie odkryję - cholernie to trudne.

Może po prostu jak każdy potrzebuję miłości.
Milłego dnia wszystkim

Nikogo tu nie zanudzasz swoją historią,bo tu jest miejsce i czas,żeby wywalić to goowno z siebie. Ja też nie mam w realu z kim szczerze o tym pogadać... Pisz jeśli Ci to pomaga-mnie pomaga. I nie raz zamiast zrobić jakąś głupotę (napisać,czy zadzwonić do niego) wchodzę tu i pisząc o tym widzę moje chore myślenie. Czasem mnie dziewczyny chwalą,a czasem mi się sięgnie:) i dobrze-bo to nie kącik wzajemnej adoracji,a forum,które mnie np.bardzo pomaga zmienić swoje życie i nastawienie do siebie.

Ja stara baba dowiedziałam się podczas półrocznej terapii,jakiś czas temu,że dzieciństwo wlokę na plecach i tworzę związki z toksykami,żeby właśnie odgrywać rolę z dzieciństwa-ból,za dobre słowo, cierpienie za całusa,zdrada...za wierność?

Myślałam sobie,że ja z pedofilem skończyłam mając 11 lat. Wtedy dostałam stanik i powiedziałam sobie,nie dotkniesz mnie choćby nie wiem co! Świnia (dziadek zasrany) z łapami nawet w dzień mojego ślubu do mnie startował,a łazić już nie mógł.
Ale,choć on już mnie nie dotknął,ja żyłam w iluzji-jak powiedział psycholog-na pograniczu grzechu i fascynacji.
Moje związki miały chorą dynamikę. Od kocham cię po grób,po wynocha z mojego życia.
Nie było stabilizacji,tylko ciągła walka.
Spuścizna po dziaduniu pedofilu-każdy mój facet w sferze seksualnej,był "nie halo".
Rodziców mam...dysfunkcyjnych i jestem uzależniona od odrzucenia. Oni ciągle,do dziś mnie odrzucają-i mam od nich odwyk całkowity,za poradą psychologa zresztą. Kiedy facet mnie odrzucał ja całą siebie nastawiałam na niego,jak na cel i zrobiłam wszystko,żeby mnie chciał.I tak samo właśnie było z miłością do rodziców.Cierpiałam niewymownie,ale nic nie było mnie w stanie zatrzymać.

Taranello,ja jestem pełna podziwu-no dosłownie jakbyś mnie prześwietliła i mało tego,ja czasem nie umiem nazwać swoich uczuć (są skopane),a Ty bez problemu je nazywasz! Z tymi parkami 100%. Patrzyłam na nich i myślałam-ona taka gruba,ciekawe czy już ją zdradza...a jak jeszcze nie to wkrótce będzie Z tym podświadomym szukaniem kontaktu 100%.
On zaprasza na FB moje dzieci-one nie są jego dziećmi. I mnie to wkurza,że przyjęli,ale słowa nie powiedziałam.

Kilka tygodni temu,chciałam wejść w terapię dla współuzależnionych. Więc umówiłam się z lekarzem,który miał orzec,czy się nadaję.
Wysłuchawszy mnie powiedział:szkoda energii i nerwów na słuchanie żon alkoholików,bo ty,choć z objawami współuzależnienia,nie nadajesz się,bo jesteś uzależniona od toksycznych związków. Potrzebujesz dynamiki,cierpienia,bólu w związku,inaczej nie potrafisz. TY NIGDY NIE STWORZYSZ ZDROWEGO ZWIĄZKU,BO NIE MASZ WZORCÓW...i...odesłał mnie z kwitkiem...

Namierzył mnie...czyta tutaj moje posty...ma żal,że go obrażam i wypisuję straszne rzeczy o nim...że nazwałam go ogrem.
Czytasz to? Jesteś dla mnie ogrem,choć nie Shrek był miły i wierny nie to co ty pa....e!

I jedyne miejsce gdzie czułam się bezpieczna...zbrukał...:(
Będę musiała Was opuścić

Mój Ty mądry,kochany Wielokropku...

Czuję się naga...obdarta...upodlona...
Nie dość już mnie skopał...jeszcze mu mało...i pretensje,że nie piszę prawdy...że mam napisać prawdę o sobie...

To jest jedyna osoba na świecie,która w tak destrukcyjny sposób wpływa na moje emocje...

Wczoraj byłam u mojej dok. powiedziała mi,że pomimo wszystko,mam bardzo silną osobowość i ,że dam sobie radę i nie dam się już oszukiwać.
I ja to czuję!
Jak Muuska pisała:40 lat z psychofagami-teraz 40 lat przede mną zdrowego,ŚWIADOMEGO,szczęśliwego życia,którego los zależy już tylko i wyłącznie ode mnie!

Ale po co mu to?
Po cholerę?
Ma wolność,której tak bardzo chciał...
Może pisać sms,czatować,oglądać pornole,umawiać się,bzykać co popadnie-o czym marzył przez cały nasz związek...
Gooowno się przykleiło i nie dość,że śmierdzi to jeszcze odkleić się nie chce...

Wiem,przemawia przeze mnie złość,ale mam prawo być zła,bo mam prawo do anonimowości.
Nęka teraz moją córkę sms-ami. Przyjaciele doradzili mi,żebym na policję poszła z tym,że to nękanie,a ja mam zadbać o bezpieczny obszar wokół mnie,żeby odnaleźć siebie.
I nie pozostawił mi wyboru-zrobię to.
Mam dobrego znajomego policjanta,poradzę się go. Muszę to zrobić,bo ja chcę zacząć nowe życie,a on będzie mi tylko przypominał stare,przegrane...

WIEM:***

Też wiem, o czym napisała l_ukrecja. I zdania nie zmieniam.
Wiem, że pozostanie na forum wymaga siły i samozaparcia. Wiem też, że tak duża ilość informacji, którą zamieściła o sobie, o swoich uczuciach, o swych trudnościach, jest pokazaniem "miękkiego brzuszka". Wiem też, że pozostanie na forum może być okazją do szybszego wyzdrowienia. Wiem też, że l_ukrecja podejmie dobrą dla siebie decyzję - ja nie wiem, która decyzja (pozostanie czy schowanie się) jest dobrą dla niej.

Dzien dobry i niech bedzie dzis bardzo dobry dla wszystkich tutaj pan:)

Czy nie przyszlo Wam czasem do glowy drogie KKZB, ze wiekszosc opisanych tu traum zwiazanych z psychofagami czy Shrekami (mam nadzieje, ze jejmosc eks maz Lukrecji to czyta i zielenieje z wscieklosci!!!:)) odbywa sie za waszym cichym przyzwoleniem?
Poza fizycznymi i finansowymi aktami przemocy czy manipulacji, wszystko inne co Wam robia badz robili w sferze emocjonalnej MOGLI robic, bo im na to poniekad pozwolilyscie.

To nie jest zadna krytyka tylko proba zrozumienia, jak dorosla osoba pozwala byc upokarzana, manipulowana, oszukiwana, szantazowana, obrazana i Bog wie co jeszcze - skoro to ja boli i tego nie chce i nie musi znosic.

Najgorsze w tym wszystkim wydaje mi sie to, ze wiele z was tutaj dlugo dojrzewalo do samej mysli, ze to czego doswiadczacie jest w ogole zle. Sadze, ze na poczatku i przez dlugie lata czesc pan kojarzyla takie zachowanie z "normalnoscia". I dlatego zastanawia mnie fakt jak to jest mozliwe. Bo cierpienie, jakiekolwiek, nie jest normalnoscia w zwiazku partnerskim. I jak to jest, ze tego nie czulyscie czy nie kojarzylyscie?
Czytam slowa zofi czasem, ze teraz potrafi powiedziec NIE albo STOP swojemu mezowi. A dlaczego nie 10-20 lat wstecz? Wysilek bylby ten sam. Dlaczego trzeba bylo az tylu cierpien by zobaczyc to, co male dziecko dostrzega instynktownie? Ze cos jest zle bo boli.

Dlaczego tyle kobiet akceptuje zlo i bol.? W imie czego? Tylko blagam, nie piszcie, ze milosci. Uwiazania sie do psychola tto moze, ale gdzie tu w tych opisach choc krztyna milosci z ich strony..albo i Waszej.

Ja slowo NIE nauczylam sie mowic sama i tez w bolach, rodzice mi w tym nie pomogli, srodowisko tez nie, pozniejsze doswiadczenia zyciowe tym bardziej. Nauczylam sie jak wazne jest umiec powiedziec "NIE" wtedy kiedy trzeba.
Kocham mojego obecnego partnera z calego serca i nie moge sobie wyobrazic przyszlosci bez niego a mimo to potrafie i mowie mu NIE wielokrotnie. Bez agresji, stanowczo i konsekwentnie.
Jesli moja asertywnosc czy wola decydowania o sobie (nie mylic z upierdliwoscia:) doprowadzi do tego, ze on odejdzie to nie warto zalowac takiej milosci.

Dlaczego przez tyle lat zgadzalyscie sie i moze nadal zgadzacie, by odbierano Wam Wasze prawo do tego NIE? Czego tak naprawde sie obawialyscie: samotnosci, braku pieniedzy, reakcji rodziny, srodowiska, dzieci, jego? Przeciez to sa male malutkie detale jesli spojrzec na to z gory. Samotnosc w przypadku mlodych, inteligentnych i pieknych kobiet??? Bzdura. Brak finansow - chwilowa pzreszkoda, ktora jesli sie chce da sie usunac wlasnorecznie. Reakcja innych - a grzyb z nimi, to nie ich zycie. Reakcja jego??? Tym wiekszy grzyb, nuklearny.

Lukrecjo, te diably z Twojej przeszlosci juz nie istnieja, sa tylko w Twojej glowie i dlatego napisalam, ze to od CIEBIE tylko zalezy czy bedziesz szczesliwa czy nie. NIKT nie stoi Ci na przeszkodzie..tylko Ty sama.

A Dupkowi Shrekowi jak chcesz to ladnie zapaprzemy tego Facebooka, daj no tylko namiary w mailu:)) Nauczy sie pilnowac wlasnego nosa:)

No to to mi troche rozjasnilo w mojej ciemnej lepetynie:)

I domyslam sie, ze za tym stoi jakis strach z dziecinstwa? Tylko to tez jest (poki co) niepojete dla mnie. Bo jak mnie ktos bliski bil, krzyczal, karal, molestowal - to we mnie rodzil sie bunt. Zlosc i bunt i chec obrony..za grosz posluszenstwa czy checi przypodobania sie oprawcy czy oprawczyni. No ale mama zawsze mowila, ze mam diabla za skora i pewnie miala racje:)

No i tu sie kłania pokochanie siebie, że jak nie ma to trudno możemy sobie żyć same. Tak ma wyglądać zdrowe myślenie?

Ja do watku "samotnosc bez psychofaga" odnioslam sie w moim pierwszym poscie dzisiaj - bzdura.
Kobiety takie jak Wy nigdy nie beda samotne, z facetem czy bez - NIGDY. Macie rodziny, dzieci, znajomych, siebie - jaka to samotnosc???

Druga rzecz - co to za frajda, ze mnie "zaakceptuje" czy pokocha (aby na pewno jest to kochanie i kochanie NAS???) jakis skonczony debil? Niech sobie swoja rzyc taka miloscia i akceptacja wypcha. Lepiej w zyciu wyjdziemy bez takiej pseudo milosci.

A po trzecie hm..jesli Ty sadzisz, ze nie zaslugujesz na nikogo i nic lepszego - to to jest Twoj, a nie jego problm. Bo zaslugujesz, jak kazda z nas. Tylko trzeba podjac to ryzyko i wyrwac chwast, zeby dac miejsce na nowa zdrowa roslinke.

Madrych i dobrych mezczyzn jest duzo na swiecie. Warto na nich czekac i wierzyc w milosc.

Nic zlego nie ma w byciu "singlem". Zreszta co to za glupie okreslenie, singiel? A jak mam chlopa u boku to jestem doublem? Czy moze shadowem? Eee tam, nasluchamy sie i naogladamy jakichs amerykanizmow i zaraz wcielamy taki Sex in the city we wlasne myslenie.

Czlowiek samotny to ten, ktory "zyje" w samotnosci, ma ludzi dookola a nie potrafi z nimi wspolzyc. Sa ludzie na stanowiskach, z kupa kasy, mieszkajacy w metropoliach i balujacy na bankietach co wieczor - a sa bardzej samotni niz jakas wdowa po weteranie, do ktorej sasiadki wdepna co wieczor na pogaduchy, ksiadz po koledzie zajrzy, sklepowa zagada i pol godziny przeplotkuja i nikt nie da jej przejsc bez wies przez kapelusza, zeby jej nie pozdrowic i sytac jak sie kury niosa. Samotnosc kreuja ludzie sami w sobie, nie ich stan cywilny czy miejsce zamieszkania.

Pamietam jak samotna czulam sie spacerujac wieczorem po Piccadily Circus. Lzy mi do oczu naplywaly, ze tylu tych flegmatycznych Angoli dookola biega i mnie omija a ja sama, jak Robinson spaceruje sobie po bezludnym Londynie.
A znow dla kontrastu, moj czas kiedy mieszkalam sama w moim wlasnym pierwszym mieszkaniu, jako matka samotna i widujaca dziecka w weekendy, kobieta po 30 i bez meza, za to z praca, dzieckiem, kolezankami, rodzicami i rodzina w poblizu... czas wypelniony obowiazkami i przyjemnosciami (nawet spacerek z malym na bazar po owoce to byla przyjemnosc) - to byl czas, ktory wspominam bardzo bardzo czule. Nie uwierzysz hm..ale ja sie co rano budzilam z usmiechem na twarzy, z radoscia na kolejny dzien (bez mezczyzny i samochodu:). Uwielbialam spokojne poranki z kawa (budzilo mnie radie Zet muzyka;), bez mamrotania za to z czasem na dokladny makijaz; zakupy w sklepach, bo kupowalam to co JA chcialam zjesc; wolny czas po pracy, bo po co pedzic do pustego domu - lepiej skoczyc do kina, na aerobic, na piwo z przyjaciolkami, na rower, do parku itp. i kochalam moje ciche spokojne wieczory z muzyka, filmem, dluga kapiela i telefonem do przyjaciela:)
To bylo tak ok. 1,5 roku ale jakiez mile to wspomnienia:)) Zycie bez mezczyzny nigdy nie bylo dla mnie droga krzyzowa:) Potem doczekalam sie i jego i czesto za ta moja poprzednia "samotnoscia" tesknilam i czulam bardziej samotna z nim niz bez.

I tak trzymaj! Cenic sie trzeba i juz:)

a moze Ty za duzo mowisz?;) Bo wiesz, jak sie czlowiek takiego babskiego "trajkotania" naslucha to mu sie wszystkiego odechciewa. Skad ja to znam..:)

brak seksu?

ale problem:) tego kwiatu to pol swiatu, ale czy zaraz musisz go sobie w doniczce na parapecie hodowac?:)

witam
mam problem i nie za bardzo wiem gdzie go wkleić wiec robię to tu bo to  dla mnie najbliższy emocjonalnie wątek.
Chodzi o moje dziecko.
Mieszkamy na wiosce ,,A'' ja dojeżdzam do pracy  30km wioska ,,C" a dziecko chodzi do szkoły w miejscowosci ,,B" czyli miedzy A i C .
Po szkole chodzi do babci no i z tym jest własnie problem.Babcia miesza dziecku w głowie bo albo mówi ze go nie kocham ,albo o niego nie dbam a ostatnio jak sie spóźniam z pracy (szef nas zatrzymał) to stwierdziła do mojego syna ze go okłamałam.Sam syn mów do mnie ze babcia mnie nie lubi (jak w ciagu dwóch lat mozna sie tak zmienić a moze zawsze taka była tylko ja tego nie widziałam)Za to swojego syna wychwala pod niebiosa i mówi do dziecka ze on nigdy nie będzie taki mądry jak tata.Nie wiem co mam robić ,nie mogę nic powiedzieć bo sie wyzyje na dziecku.Niedługo czeka mnie wyprowadzka jm i rozwód .Nie mam rodziny ,zeby mógł mi ktoś pomóc jestem w kropce.Poradźcie jak najlepiej wyjść z tej sytuacji by nie dać im broni do ręki w sądzie.:(

Niestety ,jak wiemy w Polsce jest rejonizacja i Gimbus jedzie tylko 4 km a ja od teściowej mieszkam 16km.Tam gdzie mieszkam jest szkoła ale dzieckiem nie ma sie kto zając i przez całe dzień by siedział sa w domu (wracam ok 16.30 dla niego zmieniłam godziny pracy)A niestety wtedy bym dała im broń do ręki a z pracy nie mogę zrezygnować bo wtedy będe bez dochodów a u nas ciężko z pracą

a swietlica? Jakies kolka zainteresowan po lekcjach?  Ile Twoj syn ma lat? Moja mala od 8-mego roku siedzi po szkole sama i nic jej sie nie dzieje. Ale zapisalam ja tez na wiele dodatkowych zajec, zeby nie byla az tak dlugo sama. Dwie godziny to zadna tragedia dla dziecka, zostawiasz kanapki i kartke na stole, a poza tym sa telefony, zawsze mozna zadzwonic.

Można zadzwonić, tylko żeby się nikt nie przyczepił do tego jak dziecko samo będzie. Ludzkie gały są wszędzie i żeby się jakiś życzliwy pod...cz nie znalazł.

Niestety ta szkoła do której chodzi mój syn jest blisko mojej pracy ok 10km a tak by było 26km.Ja mieszkam na wiosce i świetlica jest z tego co wiem czynna tylko do 15(muszę to sprawdzić). A to że ja się żle dziećmi zajmuje to było wiadomo od dawna ,źle sprzątam,źle gotuje co złe to ja kiedyś dawałam sobie z tym radę jak jm stała za mną a teraz mam ich dwoje na karku i trochę sił mi już brakuje.Może ja naprawdę jestem taka zła tylko nie chce tego przyjąć do wiadomości.Moja teściowa napewno wychowała sobie dobrego syna ale nie męża

Znalazłam tylko coś takiego

Kodeks wykroczeń stanowi:
[lex:tb1mtwer]Art. 82. (...)
§ 2. Kto zostawia małoletniego do lat 7 w okolicznościach umożliwiających mu wzniecenie pożaru,
podlega karze grzywny albo karze nagany.[/lex:tb1mtwer][lex:tb1mtwer]Art. 106. Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 albo nad inną osobą niezdolną rozpoznać lub obronić się przed niebezpieczeństwem, dopuszcza do jej przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka,
podlega karze grzywny albo karze nagany.[/lex:tb1mtwer]

Do lat 7-miu, a nie w wieku szkolnym.

Po drugie dom to  nie jest miejsce o okolicznosciach niebezpiecznych dla zdrowia czlowieka. Zapalki pochowaj, noze tez i wszystko gra:)

Te przepisy traktuja raczej o dlugotrwalym pozostawieniu dziecka samopas i to malego, a nie o tym, ze pierwszoklasista z kluczem na szyi przyjdzie do domu i poczeka na mame. Nie przesadzajmy z ta nadopiekunczoscia.

Ani ze sluchaniem co tesciowa nam probuje wmowic:)

Ja wiem że ona go kocha ale niech nie miesza mu w głowie ,mnie moze nie lubić nawet moge po niego do niej nie przychodzić bede dzwonić ale niech go nie nastawia przeciwko mnie,nie mówiąc o tym ,że zniechęca  go do ojca .Przecież najbardziej krzywdzi mojego syna.Nawet jak kiedyś próbowałam o tym rozmawiać z jm to stwierdził, że przesadzam bo jestem uprzedzona do jego matki koniec tematu.

Tatuś nie dopuszcza myśli ,że jego mama robi coś złego to tylko słowa nic wiecej co one mogą zrobić

Muszę coś wymyślić żeby nie zmarnować synka ,duży miał szczęście mieszkaliśmy doś daleko i były sporadyczne kontakty chociaż też nieraz sie nasłuchał .

Starszy nie moze sie zająć młodszym bo poszedł na studia