Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Gratuluję!

Piję za Twoje zdrowie!

Też, też.

Ja miałam "banana" ze szczęścia na twarzy, a jnm przygaszony, zdołowany, niezadowolony. Dla tego widoku warto go było na sali oglądać.
Wolność jest niesamowitym uczuciem

Dużo tu o sobie pisałam szczegółów i wiele osób z mojego miasta mogło i może w moich postach rozpoznać właśnie mnie. Kiedyś już pisałam dlaczego Zofia282 ( chociaż jak ustalałam nicka to imię to, SAMO się napisało). Tak Zofia jest, istnieje ale to dziękować bogu nie ja
Tak też się czuję : trochę jak czarownica a trochę jak detektyw na miotle. Jak zwał, tak zwał, liczy sie PRAWDA, możliwość pokazania prawdy.
Jest we mnie też trochę z diablicy. Mam chęć jedno nagranie wstawić na youtube. Nagranie pochodzi z hotelu ( ich wyjazd służbowy w niesłużbowej sprawie ). Tego nagrania sąd nie dostał ale dostanie. Mąż partnerki chce ją podać do sądu i jako dowód dostarczy dłuuuugie nagranie z tego wyjazdu. rozwód z jej winy ma na bank !
Nie jestem mściwa ale uczciwa. Należał mi się rozwód z jego winy. Należą mi się alimenty na dziecko i na mnie a jak nie będzie płacił to 2 lata odsiadki zaliczy. Takie mamy prawo, jeśli nie płacisz a masz pieniądze idziesz siedzieć na 2 lata.
Nie jestem ciekawa jego miny. Nie jestem nim zainteresowana. Noooo, jestem w sensie ile zarabia i gdzie pracuje - czytaj gdzie teraz biznes prowadzi a w tej chwili prowadzi dwa i oba nie są zarejestrowane na niego, cwaniak no nie ? on oficjalnie jest niepracujący biedny miś. Firmy prowadzi a odpowiedzialności nie ma, cwaniak no nie ?
Prawdę mówiąc to jej miną jestem zainteresowana. Kiedy wpadnie w kłopoty finansowe jej firma (on ją prowadzi ona firmuje) ona może popłynąć i to ostro, do zera. Może stracić mieszkanie i jeszcze dzieciom długi zostawić. Czy na pewno będę miała satysfakcję ? nie wiem. Wiem, że życzę jej, by byli jak najdłużej. Im dłużej z nim będzie, tym straty w firmie większe.  I napisałam wcześniej, ze nie jestem mściwa ...no nie jestem
To prawda, ze muszę odpocząć ( już jakieś totalne bzdury wypisuję) tym bardziej, ze jestem po tabletce nasennej.

Kocham Was kobietki !!!  Do jutra

Tarantello dzięki Bogu nie było fotografa Fotograf uwieczniłby moje łzy
Na drugiej rozprawie Sąd ( mężczyzna) obiecał mi rozwód zaoczny. Uznał, że jeśli on, czyli mój, czyli mąż znowu nie stawi się w sądzie,  to i tak będzie decyzja o rozwodzie . Nie mogłam być pewna, czy Sąd uzna jego winę. Uznał i kiedy usłyszałam te słowa, łzy same płynęły po policzkach. Nie były to łzy smutku ale też i nie radości. Były to łzy poczucia sprawiedliwości i REKOMPENSATY. To tak jakby mi ten mężczyzna oznajmił, ja i ławnicy( a było w sumie ich 6-ciu) dopatrzyliśmy się w czynach i słowach pozwanego poniżania, ubliżania, zdradzania, dopatrzyliśmy się patologii  i uznajemy go za to WINNYM.
Sąd był lekko zdezorientowany moimi łzami i nawet zapytał, "czy rozumie pani iż otrzymała to wszystko, o co prosiła w pozwie". Rozumiałam i miałam ochotę krzyczeć MĘŻU JESTEŚ WINIEN, MIAŁAM RACJĘ! INNI TO POTWIERDZAJĄ! NIE MIAŁEŚ PRAWA ROBIĆ MI TEGO, CO ROBIŁEŚ. NIE MIAŁEŚ PRAWA MNIE TRAKTOWAĆ, JAK TRAKTOWAŁEŚ. TO TY PRZEKROCZYŁEŚ GRANICE PRZYZWOITOŚCI. BYŁEŚ WINIEN,  JESTEŚ WINIEN !!! KRZYWDZIŁEŚ MNIE ALE KONIEC Z TYM. NIE MASZ JUŻ PRAWA DO MNIE. ZABRANO CI JE. ZWRÓCONO MI GODNOŚĆ A NIEGODNYM JESTEŚ TY, TY JESTEŚ W I N I E N ! KARĄ ZA TO JEST M O J A INTEGRALNOŚĆ I PRAWO DO ZWROTU NAZWISKA, NAZWISKA OSOBY Z UDOWODNIONĄ WINĄ, Z UDOWODNIONĄ PATOLOGIĄ ! JEST WINA, JEST KARA. ZOSTAŁEŚ UKARANY SŁOWEM "WINNY". ZOSTAŁEŚ UKARANY ODEBRANIEM CI MNIE Z TWOJEJ WINY ! W OCZACH PRAWA, NIE TYLKO MOICH ALE I PRAWA JESTEŚ WINNY !

Moja mama czekała pod salą i  kiedy mnie zobaczyła, mina jej zrzedła. Od razu krzyknęłam, WYGRAŁAM  ! i już mogłam krzyczeć radośnie "tak! wygrałam, wygrałam, wygrałam !" Mogłam ? ja krzyczałam ....no dobrze, powiem szczerze , po cichu krzyczałam
Zdawałam sobie jednak sprawę, że pełnia szczęścia może być po UPRAWOMOCNIENIU się wyroku. Do tego czasu nadal niestety byłam jego żoną. Byłam, do uprawomocnienia się i od wczoraj nie jestem tzn od pierwszego marca nie jestem ale od wczoraj mam tą cudowną świadomość

Prawdę mówiąc to ja sobie wyobrażam :
1. wyobrażam przerażenie na jego twarzy kiedy wciąga go bankomat. Już wyjaśniam o co chodzi Ostatnio próbuję wyegzekwować od niego pieniądze ( jakiekolwiek). Mówił, ze jest w trasie ale jak wróci to się odezwie. Najpóźniej miał wrócić w niedzielę. We wtorek zadzwoniłam. Ma 10 zł w kieszeni, ale czeka na przelew za towar (da mi 2000 tysiące) i za godzinę zadzwoni. Nie dzwonił, więc znowu wykonałam telefon. Odebrał ! Mówił, ze przelew wyszedł a jak wyszedł to jeszcze dzisiaj wejdzie do banku. Oczywiście on mnie powiadomi.....i dłuuuuga cisza nastała. Wieczorem chciałam napisać sms-a, "może cię bankomat wciągnął, może potrzebujesz pomocy ?'' , ale odpuściłam. Kolejnego dnia już nie odbierał moich połączeń, na moje telefony odpisywał sms- ami : później, za godzinę, wieczorem. Kolejnego dnia nie odbierał moich połączeń i sms-ów już nie pisał.
Tarantello, to zabawa w "stary niedźwiedź mocno śpi", tak to nazwałaś ?
2. Wyobrażam na jego twarzy zdziwienie, kiedy zgłosi się do niego komornik lub prokuratura z dowodami na jego zarabianie i prowadzenie firmy " w ukryciu"
Ze swoimi partnerami/ofiarami bawi się w "atrakcyjny Kazimierz"+ "ślepak" w co się zabawi z wyżej wymienionymi ?
3. niestety wyobrażam sobie zbiedzoną jego minkę, kiedy bez pieniędzy i możliwości wyłudzenia( czyli prowadzenia kolejnych firm), pożyczenia zgłasza się do synów po alimenty. Robi to zgodnie z literą prawa!!! Należą mu się alimenty od dzieci, o zgrozo ! W co sie wtedy popapraniec zabawi ? w sprawiedliwość ? !

Coś się zmienia. Jedno po lepszemu inne po gorszemu. Ale mówię, rozrywkę w wolnym czasie znajdę sobie, jeśli taki czas znajdę

Pewnie, że nie ma co zmieniać. Dla siebie jasne, tak żeby było lepiej, wygodniej, bezpieczniej spokojniej. itd.
Niczego na siłę nie zrobimy. Niestety. Czasem nie widzimy rozwiązania, wyjścia. Ale ono przychodzi samo, z czasem. Nie wszystko możemy zrobić od razu.

Zofio gratuluję zwycięstwa i jednocześnie sprawiedliwości. Gratuluję sukcesu.:)

Gratuluję

Trzymam kciuki dalej.

Teraz zabawi sie w OFIARĘ. Specjalnie dla Ciebie dopiszę kolejną psychozabawę. Pomyślę nad tytułem

jeszcze raz wszystkim dziękuję za gratulacje i miłe słowa

Twierdzisz, że nie jesteś KKZB, ale tak się zachowujesz - Ty tak ja my czekasz na cud, gadasz, prosisz, grozisz i żadnego skutku, jeszcze raz pytam: dlaczego z nim jesteś? Tak się zachowują kobiety uzależnione....

A ja jestem dziś ble...
Szukam klina...
Czuję się samotna...
Nie mam na nic sił,na nic ochotę...tylko obżeram się słodkim...(8 kg mi przybyło od sierpnia)...leżę i gapię się w tv...

Czuję ,że cofam sie w rozwoju...
Mój ząb...jedynka we wtorek pójdzie się.....,chyba że zdarzy się cud i ubytek kości się zmniejszy...ech...dla mnie to mega-ważne...
On daje mi codziennie znać-żyję i chce się skontaktować...-mam na komórce odrzucony jego numer...

Taka piękna pogoda...a ja ble...
Ten mój ząb nie daje mi spokoju;(((

O ile nie wstawia się ich do szklanki
Poza tym często wyglądają dużo lepiej
Także Lukrecja byz załamki ...moja siostra ma już taką a ze 20lat i siem trzyma jak swoja

No pewnie. Jedynka - rzecz ważna. Wstawisz se nówkę sztukę i będziesz miała dozgonnie. Jak znam życie - najlepiej od razu dwie. Nie będzie się odcinała, ale to hardcorowy plan maksimum. Dentyści w tych wypadkach dzielą się na dwie kategorie - esteci i naturyści. Jedni nakłaniają do wstawienia obu nowych jedynek, bo zawsze ta jedna będzie trochę inna. Ci drudzy nawołują do zachowania maksymalnej ilości zdrowych własnych zębów. Ja jestem za wariantem pierwszym o ile kasa pozwala. Prawda jest taka, że jedynki spełniają głównie zadanie estetyczne. Reszta zębów żuje, miele i inne takie ale jedynki mają być ładne i jednolite. Coś o tym wiem, bo w dzieciństwie złamałam sobie pół jedynki i wszystkie sztukówki goovno dają. Nawet najlepsze licówki nie zrównają obu jedynek pod względem jednolitego wyglądu. Mają tak zwaną różną przezierność i w innym tempie się przebarwiają. Chcesz Aśka? Załatwimy tę sprawę razem. Ja już od dawna zbieram się do załatwienia sprawy jedynek. Niby są nienajgorsze - jedna fachowo zrobiona, druga zdrowiutka i ładna ale w komplecie się jednak od siebie różnią i mnie to potwornie wkurza. Mam plan - jak już sie wprowadzę do swojego mieszkania (za jakie dwa tygodnie) - jedynki, wybielanie i ortodonta. Pięknym trza być. W kredyt pójdę ale to zrobię. Kiedy mamy być piękne (jeszcze piękniejsze) niż już jesteśmy? Po 90-tce?
Rzuć te słodycze, idzie wiosna, zajmij się jakimkolwiek sportem - edorfiny i zrzucenie kilku kilów dobrze Ci zrobi na psyche. A jak sobie zrobimy te jedynki to będziemy się z tej radości jeszcze piękniej uśmiechać.

Nie martw się Lukrecjo- na pewno dentysta coś wymyśli......
Przytulam się do Ciebie, bo i ja dziś jakaś samotna jestem.......mąż śpi w innym pokoju, przedtem napisal się biedak smsów co niemiara, nie wiadomo do kogo, potem zadzwoniła moja przyjaciółka to się pewnie obraził, bo za długo rozmawiałam...A jutro w imieninach teściowej uczestniczyć nie chce, ma zamiar napruć się na swojej imprezie rodzinnej. Normalnie brak słów. Znów zaczyna pić, może nie dużo, ale zaczynamy wałkować temat co niedawno. Ja dygoczę, ale wiem, że to już koniec, już nic z tego nie będzie, to moja życiowa porażka i już nic nie da się zrobić, tylko czekać aż wyleci z tekstem, że jestem taka i taka i, że idzie stąd.........

W ferworze radości z rozwodu, zapomniałam napisać o kolejnym niusie.
Kilka miesięcy temu w spiżarni "odstały od ściany" dwie płytki glazury. Zawsze drobne naprawy robił nam znajomy. Przypomniałam mu się telefonicznie. Na przyklejenie płytek na razie nie ma czasu, ale miał czas na poplotkowanie. Mówił,  słyyyszaaałeeem, że M mieszka z nią. Odpowiedziałam spokojnie i z uśmiechem, taaak i to od dawna, nie wiedział pan o tym ?. Mówił dalej, chodzą plotki, żeee WYMIENILIŚCIE się w parach. !
No od razu wiedziałam kto plotkę "puścił" w miasto
Jej mąż również za pierwszym "strzałem" trafił w 10.
I to jest właśnie to ! On niewinny. To ja romansowałam z jej mężem, więc on biedaczek zapewne musiał w akcie zemsty (?) rozpaczy (?) zainteresować się nią.
Dla mnie to nie był nius. Ja już w 2010 roku usłyszałam to od niej. Początkowo myślałam, że to jej wymysł, potem nabrałam pewności, ze on w tym "maczał paluszki". Niusem było natomiast to, ze mówi się o tym w mieście. Nikt NIGDY mnie z jej mężem nie widział, więc taka plotka nie mogła się zrodzić. Tą plotkę ktoś celowo i wiadomo kto, "puścił w ludzi ".
I niech mu będzie. Na mnie nie robi to wrażenia. Wyrosłam z takich zabaw, gierek.

Tarantello nazwałaś to zbijakiem ?  ślepakiem ?

Wczorajszy dzień upłynął pod znakiem "szczęśliwa rozwódka" + spotkanie z cioteczką+herbatka u znajomego.
Dzisiejszy również zaczynam jako " szczęśliwa rozwódka"+ porządki w domu ( dużo roboty mnie czeka ) + ?
Miłego dnia Wam życzę.   
         

Mnie tylko denerwuje jak takie ploty ludzie rozsiewają.
Dobrze, że nie w trójkącie ze swoim i z kochanki mężem... Oj ludzie.

Lukrecjo, ja miałam wczoraj przygodę z dentystą. Okazuje się, że jeden ząb do roboty-kanały 3, i Prawie wszystkie do roboty, no może nie wszystkie, ale z 8 szt. W opłakanym stanie.
A no podczas tych zamieszek jakoś nie myślałam o zębach i mam. A tak mnie boli jakos dentysta ostatnio, że o znieczulenie proszę. Nigdy tak nie miałam.
Może zębowa wróżka nam pomoże
Będzie dobrze.
Pomyślałam nawet wczoraj, że może by tak wyrwać wszystkie i sztuczne i spokój.

Akurat to, o czym piszesz to typowy "berek" czyli projekcja - obwinianie innych o podłości, których psychofagi same się dopuszczają. Jak sam nagminnie zdradza, to będzie robił Ci sceny zazdrości albo po "rozlaniu mleka" rosiewał ploty o tym, że jesteś nie lepsza od niego. Kochana, przecież obie też doskonale wiemy, że nawet ich aktualne panie również mają mózgi trawione tymi historyjkami o naszych podłościach, wrednościach i niedoskonałościach a co dopiero reszta świata

Czyli też bawi się w "berka". Oni dużo zrobią, żeby swoją winę przerzucić na innych. Im jest chyba od tego lżej. Gdyby mieli ponieść całość swoich goovien pewnie byłoby im zbyt ciężko. Muszą porozrzucać na innych.

Aśka, opowiedz coś o tym suchym kacu. Ciekawa sprawa.

My kkzb zdradzające ?  My wierne do bólu. My zamiast w rewanżu zdradzić, będziemy zdrady wybaczać.
Nie kochana, nie musisz tłumaczyć

Coś z teraźniejszości.
Byłam na herbatce u znajomego. To mój sąsiad.  Właściwie to znaliśmy się z widzenia i kilku "przelotnych" rozmów. Kiedyś zapytał , a gdzie mąż ?, odpowiedziałam, już nie jestem z mężem i wtedy dowiedziałam sie, że żona jego też poszła w siną dal.
Poprosiłam go zimą o pomoc przy aucie. Pomógł chętnie. Zaprosiłam go do siebie. Przeszliśmy na "ty". Byłam mu naprawdę wdzięczna za pomoc i jeszcze za kilka dni potrzebowałam jej po raz kolejny. Pomógł, ale tym razem, to on zaprosił do siebie. Herbata u niego była pyszna. Poważnie, jeszcze nigdy tak dobrej nie piłam . Poruszaliśmy wspólny temat - małżonkowie. Powiedziałam tylko, że mój małżonek mieszka z inną. Pochwaliłam się też wiosennym wyjazdem do Islandii.  On mówił dużo o żonie i swoich odczuciach, przeżyciach. Żona odeszła z "przyjacielem" domu. Rozumiałam go, wiedziałam co czuje. Mówił też, że czeka na nią ( może on mkzb ), że jak "zrozumie" to wróci (zapewne mkzb) aon przyjmie ją.
Przedwczoraj zadzwonił sąsiad z pytaniem, gdzie jesteś ?. Zaniemówiłam rozliczać mnie z czasu czy miejsca chce ? Zgłupiałam Z nieudawanym zdziwieniem w głosie odpowiedziałam, w dooomu. W rewanżu zapytałam (ze zdziwieniem w głosie), a tyyy ? i usłyszałam, w wannie. Zamurowało mnie To wróciłaś już z wojaży ?- zapytał. Znowu zbaraniałam. Pomyślałam, pilnuje mnie ? co go obchodzi czy już wróciłam do domu ? Ok. może chciał zaprosić do siebie ale on przecież w wannie leży  i odpowiedziałam z nieustającym zdziwieniem w głosie, taaak. Zaglądałem czy Twój samochód stoi i raz otwartą bramę widziałem ale światła w oknach nie widziałem- mówi. Boże, pomyślałam, facet kontrolował czy jestem w domu ? i leżąc w wanie o mnie myśli ? i jeszcze mi to wszystko mówi ?.  No zbok, na bank zbok i wcale nie dziwię się, ze żona dała dyla. Sąsiad mówił dalej,  2 tygodnie chyba dawno minęły . Matko jedyna nic nie rozumiałam więc i nie odezwałam się. On kontynuował, nie chciałem dzwonić do ciebie do Islandii. ZROZUMIAŁAM On myślał, że ja  teraz mam lecieć ! Przypomniałam mu więc, że mówiłam iż w MAJU wybieram się. Zrozumiałam, ze grzecznościową formułę "co u ciebie, co porabiasz'' pominął z ekonomicznych względów, mam taką nadzieję
Zaprosił do siebie za 15 minut. Poszłam ale ani słowa nie powiedziałam na temat tej naszej rozmowy i mojego nierozumienia jej. Nic nie powiedziałam , że nasze niedogadanie i nieporozumienie przeraziło mnie a potem uśmiałam się z tego do łez.
Poczęstował mnie herbatą - smakowała wybornie. Mówił o małżeństwie, żonie. I wiecie, że tym razem nie było mi już go szkoda. Wydał mi się żałosny. Chciało sie powiedzieć,  to było! to nie jest! to było ! Chciało się powiedzieć, nie smęć  tak, tylko bierz się w garść , uśmiechaj, ciesz życiem. Nie depcz siebie! nie zamęczaj ! Nie bądź zgnuśniałym człowiekiem... i refleksja.... ja tez nudzę opowiadając o M, ja tez jestem żałosna mówiąc ciągle o nim , ja też, ja też........

Fakt jest faktem, leżał w wannie i myślał o mnie, a ja nie chcę ! ani mokrego ani suchego nie chcę, nie chcę czystego, brudnego Nie chcę żeby jakikolwiek facet o mnie myślał.... i to nawet "w niewinny" sposób   ......może...może kiedyś. Jednego jestem pewna słowo "herbatka" i słowo "w wannie" teraz będą mi się kojarzyły z tym śmiesznym niedogadaniem

Wczoraj miało być sprzątanie + (?). Sprzątania nie było. Trudno mówić o sprzątaniu gdy parter LEKKO przeleci się odkurzaczem i mopem. Natomiast znakiem zapytania okazał siE obiad i cioteczka z moją mama na nim. Rosół był pyszny. Polędwiczki wieprzowe nie miały powodzenia ( ?) a hit czyli kurczak z porami w majonezie mimo iż przypaliłam, został całkowicie wchłonięty. Potem herbatka ( ) i ciasteczka i tak do wieczora.
Dzisiaj, nadal jestem szczęśliwą rozwódką + kawa z wami + wyjście o 12 na jakąś imprezę z koleżanką( nigdy nie pamiętam gdzie i na co ona mnie wyciąga ) + sprzątanie ( kurcze, ono zawsze jest do zrobienia )+ zjedzenie obiadu ( nie muszę gotować  są polędwiczki)

Miłego dnia życzę.

Dziewczyny,gdzie jesteście?
Nie zostawiajcie mnie tu samą

Ja też jestem, choć nie czuwam.
Nie odzywam się, gdy tego nikt nie potrzebuje (poza tym od kilku dni mój komputer żyje własnym, niezależnym ode mnie, życiem).

Lać?
Ciebie?
Za co?
Że jesteś człowiekiem? Że zapala Ci się w głowie ostrzegawcza lampka? Że wycofujesz się, gdy tylko oprzytomniejesz? Że szybko przytomniejesz?

Przytulam Cię i podziwiam.
Podziwiam i przytulam.

Ojej...nie spodziewałam się:) Kocham Cię Wielokropku-Ty mój autorytecie:*
Więc nie wyrzucicie mnie z bandy?

A tak poważnie...to takie głupie,bo to jawny sabotaż samej siebie...
Bo był już okres mojego wzrostu i dobrze było mi z tym...a potem spadek formy i rynnnn.

Wiecie doszłam w końcu do wspólnego mianownika mojego uzależnienia.
Najpierw była zależność od drugiego człowieka-partnera i to od zamierzchłych czasów-spuścizna po pedofilu.
A,że nie da się kogoś kontrolować na stałe to swój lęk przytępiałam alkoholem.
I tak pomaleńku moje życie się toczyło.
Kiedy partnera nie było obok (obojętnie którego),mnie pożerała "czarna dziura"...żeby nie dać jej się wciągnąć,popijałam.
Piwko,a co tam...po 2 już rozumiałam,że nie może być teraz ze mną,bo np.umarł i to nie jest moja wina,bo pracuje za granicą,żeby było nam lepie,bo wyjechał w podróż służbową....
Uzależniłam się. Skracając historię i przechodząc do meritum,chciałam Wam napisać,że przestając pić,ja czułam się jak w horrorze...masakra!
Widziałam innych niepijących i szczęśliwych...irytowali mnie... jak można się cieszyć,że nie można pić? Straciłam znieczulacz...na wiele miesięcy wpadłam w taką depresję jakiej w życiu nie miałam (choruję na odmianę depresji)...
Trwałam. Smutna,zamyślona i niezdolna odczuwać choć jednej przyjemności z czegokolwiek
Nie rozumiałam. Nikt nie rozumiał i nie umiał mi pomóc.
Terapeuci,że to żal po stracie alko...
Psychiatrzy ładując we mnie coraz to nowsze antydepresanty,bo to depresja...
Koledzy w AA patrzyli jakoś dziwnie...

A ja się czułam rozdygotana, niszczona bólem istnienia i brakiem wiary w sens życia...całkowicie uwiesiłam się na partnerze...
Tylko w nim widziałam ostatnią nadzieję. Nie w dzieciach,nie w Bogu,ale w nim.

Dziś już wiem.
Przestałam pić,ale nie uwolniłam się od uzależnienia od mężczyzny.
Nie uznałam swojej siły Wyższej,bo po co? On nią był.
Dałam mu władzę nad moim życiem.
Mnie nie było-był on i my.

Teraz wiem,dlaczego ja nie mogłam zacząć trzeźwieć. Wiem,że dopóki nie uporam się z KZB,moje życie będzie nadal dramatem,a choć nie będę pić alko i tak będę miała pijane myślenie.

Jego nie ma 8 tydzień. Zero kontaktu.
A ja dziś prowadziłam miting AA,uroczysty,na ok 50 osób! I zrobiłam to bez większych problemów,choć nie mam wprawy.
Sama w to nie wierzę...zrobiłam to! Wiem,że gdyby on tu był...nie podjęłabym się.
Mam ewidentny dowód zdrowienia.

Był tu dziś.
Nie widziałam go,zrobił jak obiecał. Przyjechał pod moją nieobecność po rzeczy.

Dał małej prezent.
Nagadał,że nie ma gdzie mieszkać,że 2x spał w noclegowni...
Starsza córka,która była mu przeciw popłakała się...
Mała przed snem zaczęła czynić mi wyrzuty,że biedny on,że to moja wina...że on domu nie ma...na nic tłumaczenia...skończyło się płaczem za tatą,który jest dupkiem i jej nie odwiedza...straciła kolejnego tatę...

Oddał mi książkę,którą mu kupiłam,kiedy miałam jeszcze nadzieje" Cyberseks". W książce liścik. Przeczytałam.
Pisze,że oddaje mi książkę,bo to moja własność i że mam ją przeczytać i być może odnajdę siebie (?)
Że cieszy się,że żyję,nie mam depresji,uczę się (?)
Że mi jest łatwiej,jemu ciężej...
Że był u lekarza i nie jest seksoholikiem i przykro mu,że ja go tak nazywam...(sam się tak określił!)
Że on nikomu o mnie źle nie mówi (?)
Że jest w terapii i jego celem jest być zdrowym mężczyzną...
Że nie ma obsesji,fantazji,ma czysty umysł.
Że codziennie rano sobie mówi:Asi nie ma i nie będzie-to mu pomaga.
Że to nie jest manipulacja...
Że ponosi całkowitą odpowiedzialność za rozpad związku...
Że jeszcze raz przeprasza za krzywdy jakie mi wyrządził.

Tyle zapamiętałam.
Poczułam się zamrożona,jakiś emocjonalny paraliż mnie chwycił...
Potem za radą Wielokropka,zapytałam siebie-co czujesz? nie zapadaj się tylko nazwij te emocje...
ulgę,że nie wyznawał miłości,że z listu wynika,że pogodził się z końcem.
niepokój-bo nie napisał nic o kredycie (mam zamiar pomóc go spłacić,żeby mieć czysty rachunek)
i...nie wiem...poczułam się smutna,obżarłam się i wegetowałam...kocyk i tv...

Potem napisałam mu sms-
Mam nadzieję,że ta dzisiejsza szopka się nie powtórzy.
Nie pisz do mnie listów,bo nie wierzę w ani jedno twoje słowo.
Nawet w to,ze obiecałeś mi zniknąć.

Po chwili napisałam,bo jednak kupił małej prezent na zająca,a do środka włożył kartkę z życzeniami-dla Was wszystkich...
Dziękuję za prezent dla małej.

Moja postawa była bardzo na nie,kiedy córka napisała mi w sms,ze on przyjechał.
Za nic nie chciałam go zobaczyć.
Za nic nie chciałam wiedzieć co on mówił...

Wiem że jestem w lepszej sytuacji,bo mam dzieci przy sobie,mam mieszkanie,w miarę dochody.
Wiem,że on po opłaceniu kredytu i alimentów jest prawie bez kasy.
Ale wiem,że ma siostrę w tym samym miejscu,a ona ma dom. Ma rodziców,którzy mają M-3...
Wiem,że zrobiłam wszystko,aby do tej sytuacji nie doszło.

Mówić można wiele i pięknie......a im piękniej i rzewniej  tym łez więcej....empatii
Fakty, fakty się liczą.

dorzucę do tego kamyczek ze swojego ogródka.

Syn wczoraj pojechał do ojca do pracy ( huraaa, wiem gdzie pracuje) i usłyszał :

Że kątem mieszka u kobiety, bo matka go wyrzuciła.( biedny wyrzucony i to bez powodu)
Że matka mówi o marmurach w mieszkaniu tej kobiety, ale on nie dopłaca do tego,bo ją na to stać -
       - ona pracuje (sam mówił o pomocy w załatwianiu kredytu dla niej)
Że jak matka wyjedzie za granicę (myśli, że do pracy) to nimi nie może zajmować się babcia,
         bo nie pracuje (?)  i to drugi leń ( ? ) (nie pomogły tłumaczenia syna, że nie musi, bo emerytką jest )
Że na razie nie ma pieniędzy na alimenty, bo firma jeszcze nie zarabia ( firmy prowadzi 2 i żadna przez 4 miesiące
         nic nie zarobiła ? i nie umarł z głodu? )
Że on zaczynał od "0" (wziął 60 tyś z czego moich 17.500 i nadal nie oddał mi ich)
Że nie wie co matka robi z pieniędzmi, miała przecież 28 tyś( dostałam 25 tyś, z których 3 tyś
         musiałam opłacić męża zaległość ale "wisząca" na synu, więc  według niego 25 tyś - 3 tyś = 28 tyś,
         no i nadal zalega mi 17.500 + zaległe alimenty ; utrzymuję dom + siebie i dzieci)
Że zatrudnić go może za "chwilę" na magazyniera (i po złamaniu kręgosłupa miałby nosić worki zapewne na plecach)
Że zatrudnić go może "za dłuższą chwilę"na umysłowego dając służbowy samochód
         ( jeszcze nie ma tego samochodu ale będzie; "umysłowy" do końca nie został sprecyzowany)
Że matka nie chce sprzedać domu ( ?)
Że 5 maja P (młodszy syn) kończy 18- tkę i będzie mógł sprzedać mieszkanie odziedziczone po dziadku
         (że w marcu były urodziny tego syna, z którym właśnie rozmawia nie pamiętał ale dobrze pamięta dzień,
         w którym młodszy nabierze praw decyzyjnych. Sprzedaż mieszkania po roku od nabycia go spadkiem
         wiąże się z podatkiem o czym zapomniał tatuś. Zapomniał też, iż to on ma obowiązek alimentacyjny
         i nie będzie ani zmarły mój ojciec ani obdarowany wnuk za niego go regulował)
Czy warto to komentować ?
Czy da się to skomentować ?

Syn powiedział' "mamo jak się z nim rozmawia to wszystko co on mówi brzmi tak prawdziwie, realnie"

Niestety ja mam już świadomość, że "mój" psychofag powtarzać będzie te szopki.
Niestety ja mam już świadomość, że "mój" psychofag żyje "w innym wymiarze"
Niestety ja mam już świadomość, że "mój" psychofag jest zagrożeniem.
Niestety ja mam już świadomość, że "mój" psychofag powinien być za kratami szpitala lub więzienia.

....no i mam świadomość, że nie jestem już jego żoną

a ja "widzę" to inaczej - twój partner zrobił wiele, by taka sytuacja zaistniała i dużo pracy i energii w to włożył.

Miłego dnia życzę

Mój mąż jest dokładnym przeciwieństwem Twojego eksa, jeśłi chodzi o kontakt z dzieckiem!
Wszystko załatwi i lekarza i kupno butów, zabawy, śniadanka, obiady i itp itd
On młodą zawsze z przedszkola odbierał, spędzał z nią popołudnia -  nie przed telewizorem.
Pomysły na zabawe zawsze najlepsze!
Tatuś normalnie guru dla dziecka!
I perspektywa spędzenia ewentualnie co drugiego weekendu i dnia lub dwóch w tygodniu załamuje go z lekka!

No to bardzo dobrze, ze choc w roli taty spisuje sie wzorowo:) Ale mozna byc tata nie bedac tez mezem, niestety.
Widzisz, los bywa pokretny: czasem jest tak, ze mezczyzna twierdzi, ze kocha kobiete a jednoczesnie zaniedbuje wiele swoich obowiazkow rodzinnych i tak powoli potrafi doprowadzic do konca tej goracej skadinad milosci. I dziwi sie, ze deklaracje jego uczuc juz kobiecie nie wystarczaja. Albo odwrotnie. Jest idealnym panem domu i rodzicem ale do niej, do swej polowicy jakos nie potrafi w sobie wskrzesac juz tego co kiedys..albo czuje potrzebe pojscia w bok. I jedna sytuacja i druga jest do d. No bo co komu po leniwym kochasiu albo po pracowitym a niewiernym partnerze?
Nikt nie jest idealem ale dorosla milosc to nie milosc nastolatkow, trzeba umiec ja pielegnowac, dbac o nia, byc sobie nawzajem przyjacielem na rowni z kochankiem, wziac odpowiedzialnosc za uczucia, rodzine, dom, przyszlosc - to trudne i wymaga wielu staran. A nie kazdy ma w sobie tyle checi zeby nad zwiazkiem pracowac.

Nic samo nie przychodzi, trzeba się trochę postarać. Trochę zabiegać, trochę się zainteresować.
Mussuko, moje pseudo małżeństwo właśnie przez to się rozpadło. Ja nie wytrzymałam. Dzieckiem zajmował się dobrze. To fakt. Ale po pracy przyłaził, zeżarł i kanapa. Miał ochotę na to i owo, ale budził nieraz o 6 rano, kiedy najlepiej mi się spało, nie ważne. A generalnie miał w nosie. Powtarzał, że lubi moje krzywe to i tamto. No ja przepraszam, ja wiem co mam jakie i tego powtarzać nie trzeba. Idiota. Od samych słów to się nikomu jeszcze nie poprawiło. Ja też mogę powiedzieć siedząc przed telewizorem "kocham Cię" bez uczuć, tak jakby do widzenia, czy dzień dobry.
I teraz też to słyszę, ale nie czuję. Można też kogoś bić i miłość mu wyznawać, uwierzyłby ktoś?

Co to za miłość, kiedy czujemy się samotni i opuszczeni, mimo tego, że obok jest ktoś. Jak mamy czuć się dobrze, kiedy ktoś daje nam jakby do zrozumienia, że nas nie chce, odpycha nas. I nie ważne co jest tego przyczyną. A tym bardziej boli, kiedy ten ktoś nie chce powiedzieć o co chodzi. Jak tu żyć?

Dobrze to zrozumialam? Masz juz dziecko na stale dla siebie? Nie ma juz obaw, ze eks Ci je odbierze? To super! I to wlasnie daje Ci pewnie te sile do zycia.

No to swietna wiadomosc:) Masz dziecko, bedziesz miec i sily na dalsze kroki. Masz ochote dokonczyc ten egzamin to zrob to, bedzie nastepny krok do przodu. I tak malymi kroczkami wyjdziesz na prosta.

Och, jakie to wspaniale musi byc uczucie widziec swojego malucha na codzien:)) Widzisz, dalo sie wygrac a tak Ci grozil i straszyl. Nie taki diabel straszny tylko w gebie mocny.