Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Dzięki za życzenia.
Mam o co , wierz mi, że mam o co walczyć ale i mam z czego sie wyplątywać. Krok po kroku, dzień po dniu przybliża mnie do celu. Wiem , że gotowa jestem na wszystko by osiągnąć to co należny się mnie i dzieciom.
Pytasz Tarantelle o psychofagów ale pozwolę sobie wrzucić i swój kamyczek do tego ogródka. Wiele już wiem o psychopatach( zapewne jeszcze nie wszystko). Jak sama zauważyłaś jego znajomi poznali się na nim. Działał więc nie tylko na kobiety ale i na mężczyzn. Mój upatrywał sobie cel/ofiarę. Ofiara była mu potrzebna bo miała pieniądze, lub znajomości albo układy. Najbardziej "czarował i uwodził" dla pieniędzy. Potrafił nawet lata nad kimś pracować ale pracował tylko wtedy gdy miał pewność, że ta osoba ulegnie mu, że będzie mógł nią manipulować. Tak było z jego ostatnim wspólnikiem. "Uwodził" go chyba 2 lata. Po tym czasie zaproponował mu współpracę. Już kontrolował go całkowicie, manipulował nim jak chciał. Żona tego kolegi przedstawiała mężowi fakty a on nie wierzył jej, wierzył mojemu M. W małżeństwie ich zaczęło dziać się źle. Ciche dni przechodziły w ciche tygodnie. Nie wierzył jej, nie chciał słuchać. Ona nie poddawała się (mądra kobieta) i nadal przedstawiała wyłapywane kłamstwa, niedorzeczności mojego męża. Kolega stał się czujny ale dalej nie dowierzał żonie. Dzisiaj wie, że jego żona nie myliła się, dzisiaj wie, że był manipulowany i chyba sam nie może uwierzyć, że dał sie nabrać na ten teatr. Jego żona twierdzi, że dosłownie od pierwszej chwili widziała w moim mężu aktora i jego grę, że wszystkie kłamstwa i nieścisłości wyłapywała w sekundę. Chylę czoła przed tą kobietą. Jest w nielicznej grupie, która nie uległa czarowi mojego M.
Dodać jeszcze muszę, że oni uwielbiają być podziwiani. Są w stanie wiele zrobić by wzbudzić ten podziw. Każdy musi myśleć o nich : to dobrzy ludzie. To jest tylko jedna z wieku masek jaką w czasie swojego życia zakładają.
Prawdziwa ich twarz to arogancja. To ludzie jak z kamienia, bez uczuć.
Warto o nich trochę poczytać bo oni są wśród nas.
Z takim człowiekiem byłam 26 lat ale to nie znaczy, że kolejnego wyczuję na odległość. Zdecydowanie nie jestem w stanie rozpoznać takiego typa nawet po wielogodzinnej rozmowie. Zapewne jeśli ktoś będzie zbyt miły, serdeczny wzbudzi moje obawy. Obawy nie znaczy podejrzenia. Znam i wydaje mi się , że rozpoznam spojrzenie psychopaty. Kiedy są źli w ich spojrzeniu nie ma złości, wyrzutów ich spojrzenie jest "ZIMNE" bez emocji.

My kobiety często błędnie postrzegamy szczęście dzieci. Im nie daje szczęścia pełna rodzina, patologiczna ale pełna. One kochają bezpieczny dom i uśmiechniętą mamę. Do dzisiaj pamiętam swoje przerażenie na widok łez mamy. Nie utkwił mi jakoś obraz płaczącego ojca. Albo nie płakał, albo nie robiło to na mnie wrażenia. Dla dzieci świat zaczyna się na mamie i kończy. Dzieci mają podzielną uwagę. Nam się wydaje, że tak są pochłonięte zabawą, telewizją , komputerem, że nie zauważają tego co dzieje się w tym czasie w domu. Ukrywamy przed nimi fakty, emocje a one dobrze wiedza co się dzieje i co mama czuje.Takie ukrywanie rodzi w nich domysły i obawy. Przeżywają to więc podwójnie - to co widzą i słyszą i to czego sie domyślają.
Ja mam już dorosłe dzieci. Młodszy syn angażowany był przez ojca w nasze sprawy ( o zgrozo!). Starszy nie dawał się wciągać w nic. Zaskoczyli mnie obaj swoim zdaniem na temat tego co się przez ostatnie lata działo i opinią o ojcu. Na nic zdały się moje słowa usprawiedliwiające jego działania czy kłamstwa. Okazało się, że boją się go ale lekceważą. Okazało się, że byli bardziej spostrzegawczy jak ja. Cieszą się, że ojciec nie mieszka z nami i nie chcą mieć kontaktu z nim. Dla mnie dzieci także były priorytetem i wiem, że skrzywdziłam je ciągnąc to małżeństwo tyle czasu.
Drugi przykład: rodzice koleżanki syna są po rozwodzie. Dziewczyna(właściwie to już kobieta) opowiadała przez co przechodziła jej matka - awantury, kochanki, jego wyprowadzki, powroty, "wyrywanie alimentów". Mówiła, że jest na ojca zła. Dwa dni temu z kwaśną miną oznajmiła mi, że rodzice pogodzili się i ojciec wraca do domu. Nie była zadowolona z obrotu sprawy. Szanuje decyzję mamy ale nie rozumie jej. Domyśla się, że mama boi się samotności. Ona i jej dwoje rodzeństwa boi się powrotu awantur i łez matki. Dzieciaki ( 17, 23 i 25 więc już dorosłe) nie chcą dać ojcu szansy i boją się, zwyczajnie boją się o matkę, nie chcą by znowu przeżywała upokorzenia. Ojcu nie wierzą i nie szanują go.
Więc czy pełna rodzina znaczy szczęśliwa rodzina ?

Trzymam mocno kciuki za Twoją niezależność i bardzo, bardzo Ci jej życzę.

Zofio dla mnie to psychopata, czyli człowiek chory psychiczne. Charakter to jedno, choroba to drugie. Być może specyficzne charaktery są w grupie, która jest tak samo szczególnie podatna na świra.

Zabaweczko czy ja potrafię odpowiedzieć Twoje pytanie?
Otóż wydaje mi się, że strach ofiary, ból i wszelkie złe emocje karmią takiego drania. Każde nasze zachowanie przeciwstawne, czyli pokazanie np., że się nie boimy (co jest cholernie trudne, ale wykonalne) doprowadza takiego drania do szału, to faza początkowa, natomiast później, jeśli trzymamy fason musi odpuścić, musi się przekonać, że mamy do niego stosunek analny.

Czy psychopata zawsze pokazuje po sobie swoje skłonności? Może być różnie. Może ich nie pokazywać jeśli trafi na sobie równego, czyli drugiego psychopatę, może nie pokazywać w początkowej fazie znajomości, kiedy to jest wspaniały i wszystko gra, dopóki nie przedstawimy własnego zdania, które mu się nie spodoba.  Może też przejawiać swoje wariactwa w niektórych przypadkach. Nie jest to czarno-białe. (Mogłam nie wymienić wszystkiego).

Aniknom, należy zatem POSZUKIWAĆ, gdyż to nic złego

Hahaha

Przepraszam bardzo, chyba lekko walnięty jest ten twój mąż, z całym szacunkiem.

Zgadzam się z Zofią, ja myślałam, że dzieci nie widzą naszych kłótni, moich łez, a pamiętacie jakie było moje zdziwienie, że mój syn w szkole stał się nerwowy, jak wszystko przeżywał, a w domu przede mną udawał, że też chce, aby tata odszedł, ale chciał tego bo ja chciałam, a ma dopiero 7 lat i wydawałoby się, że nie "uczestniczy w tym"

dzisiaj jest spokojniejszy, bo tata obiecał jemu, że zostanie i czeka mnie jeszcze wiele pracy z synem, bo tata jednak nie zostanie, ja tego nie chcę... ale wydaje mnie się, że najważniejsze, żebyśmy się już nie kłócili to wtedy łatwiej im będzie zaakceptować, że tata się wyprowadził.

Oczywiście mąż twierdzi, że dzieci są za małe i musimy jeszcze razem mieszkać, ale czy istnieje odpowiedni wiek dziecka, żeby dobrze przyjęło rozwód rodziców? chyba nie, w każdym wieku będą to przeżywały więc nie widzę sensu dalej się męczyć, ja powoli zaczynam postrzegać dzieci, że "przez" nie muszę dalej znosić męża, a przecież nie o to chodzi. Ja chcę dla nich jak najlepiej, ale nie chce dla nich się poświęcać ....

Witajcie Kochane Dziewczyny,
u was sporo się dzieje u mnie był spokój długo się do mnie były nie odzywał i raptem przypominał sobie ze ze piekę świetne ciasta i czy bym mu przypadkiem nie zechciała upiec torcika na urodziny(jak zaznaczył nie za darmo oczywiście). Kiedy zapytałam czemu nie zrobi mu go aktualna dziewczyna to odparł ze ona nie potrafi. No cóż to przykre. Kiedy odmówiłam i zapytałam czy na Boże Narodzenie tez mam mu przygotowywac potrawy (tzn im jemu i jego dziewczynie) to się obraził. Ja wpadałam w niepotrzebną wymianę zdań i teraz znów mam natłok myśli w głowie po co mnie czepia czego on ode mnie oczekuje a było juz tak dobrze

Właśnie w mieście tyle cukierni ale ja przecież robie pyszne ciasta to co mi szkodzi? Czemu oni zawsze muszą dokuczać czemu jak widzą ze u nas lepiej to oni się pakują i uparcie twierdzą że chcą się pzryjaźnić i spotykać. Bo nadal mi to proponuje, bo niby taka bliska mu jestem
Hm nie wiem czy to żart ale mnie wcale do smiechu nie jest bez kitu
Tylko wiesz co ja nie chce żeby on cokolwiek dla mnie robił i to go chyba boli
Tylko po co on szuka kontaktu ze mną skoro ma dziewczynę i mówi ze sa szczęśliwie może mi ktos odpowiedzieć na to pytanie?

Honeczko, on chce mieć czyste sumienie, no bo przecież "zajmuje" się Tobą , dba, albo po prostu jest psychopatą i lubi patrzeć jak cierpisz?
Ciesz się, że nie musisz z nim mieszkać i staraj się sama od niego odseparować, po co odbierasz od niego telefony? ja wiem trudne,  wciąż w nas siedzi nadzieja, że może.....

ja bardzo bym chciała wykasować jego numer telefonu,,, ale dzieci "nie wykasuję, zawsze będą nas łączyć....i zawsze będę skazana na jego obecność w moim życiu, ale TY możesz całkowicie się odciąć, i poszukaj kogoś, nie musisz od razu wiązać się, ale uwierz mi odciąga od nieustannego myślenia o byłym

no i po co jemu ta informacja? żeruje na Twoich uczuciach, bo przecież nie wróci, kiedy powiesz, że tęsknisz, prawda? a czy na pewnop jest on Tobie obojętny czy tylko oszukujesz się?
to nie mów, że się cieszysz z rozstania, on Tobie i tak nie wierzy, bo widział Twoje łzy, Twoją ofiarność, Twoją gotowość do spełnienia jego próśb....ale pokaż, masz jakiegoś fajnego kumpla, ja bym mu zagrała na nosie.... może wtedy odpuści, no chyba, że Ty nie chcesz....a po co zadajesz te pytania o ubezpieczenie? płaci to bierz,

te wszystkie pytania z Twojej strony pokazują jemu, że Tobie wciąż zależy i szukasz pratekstu, aby chwilę z nim pogadać... wiem bo sama prowokowałam rozmowy choć z góry znałam odpowiedź, ale po tym miałam powód by użalać się nad sobą, za cholerę nie chciałam przyznać się do tego: że on już mnie nie chce, nie kocha, wybrał inną i wpisz co chcesz.... nie ma WAS i nie odpisuj na te smsy, nie pytaj, nie rozmawiaj, jak jego zobaczysz przechodź na druga stronę, w końcu odpuści ..tylko tak się odetniesz....

Napisałaś, że on pisze do Ciebie smsy - po co na nie odpowiadasz? tak szczerze....

- jego to kręci, ma satysfakcje, że cierpisz...gdyby miał choć trochę honoru to "zostawiłby" Ciebie w spokoju....

tak, mi też przez głowę przelatują takie myśli - będziesz jeszcze żałował, zatęsknisz za mną, widzisz mój mąż też nie daje mi odejść, ale też nic nie robi, żeby ze mną być, robi to dla dzieci..... oni nie będę niczego żałować i nie będzie im nas brakowało - wybrali inne! czas przejrzeć na oczy - oni nas nie kochają i zostaw ten bicz w spokoju, po prostu nie odpowiadaj na jego smsy, pewnie zacznie jeszcze więcej wysyłać, ale wesz dlaczego? bo poczuje się zraniony - jak Ty śmiesz nie odpowiadać na jego smsy, jak śmiesz jego ignorować -  to tylko o to chodzi, nie ma nic wspólnego z jego uczuciami do Ciebie Honeczko....

sama daj sobie spokój, to wtedy on też Ciebie zostawi... ale to trudne, prawda? pogodzić się z rzeczywistością, zająć się sobą, a nie wszystkie działania i myśli kierować ku niemu, cholernie trudne....

pewnie, nie chcesz, żeby wracał, ale chcesz się zemścić... ot normalne uczucie zdradzonej kobiety....

tak na prawdę to nie zapomniałaś - udawałaś.... gdybyś faktycznie zapomniała te smsy, rozmowy nie wyprowadzałby Ciebie z równowagi, no tak, ale do tego potrzeba czasu albo innego obiektu westchnień
i to jest najlepsza dla niego zemsta - TY szczęśliwa z innym , no szlag go trafi, wierz mi....oni mówią, że fajnie, bo chcą twego szczęścia bla bla ,ale męskie ego trochę ucierpi....

Zofio, to nie tak. Jezeli on sie rzeczywiscie zmieni, to ja nie mam nic przeciwko temu aby wrocil. Warunek tylko aby rzeczywiscie byla zmiana. Mimo iz minelo 3,5 miesiaca, ja nadal daze go uczuciem, co nie znaczy, ze musze z nim byc. Robie wszystko, aby zrealizowac siebie, czyli tak jak mowi Mussuka miec inne zrodlo zycia. Jest mi duzo gorzej pod wzgledem finansowym, bo moj maz duzo zarabia, a ja marne grosz przy nim, ale wlasnie o to mi chodzi, aby nie isc na wygode tylko samej osiagnac to, co chce miec w zyciu, a on ma byc ewentualnym dodatkiem. Jezeli on przetrwa ten okres to moze warto jednak dac ta szanse? Szczegolnie ze mlodsza corka ma dopiero pare miesiecy a starsza bardzo chce miec nas obojga.
Kurcze, jestem jeszcze bardzo mloda i z jednej strony nie chce zmarnowac zycia na kogos kto na mnie nie zasluguje, a z drugiej strony samemu przez cale zycie tez nie jest fajnie isc.

LAURAUK jeśli dziewczynom udaje się odnaleźć i odzyskać SWOJE życie, tobie także to się uda. A wsparcia, ciepłych słów na pewno nie zabraknie. Wizyty tutaj potrafią zdziałać cuda, wiem to na swoim przykładzie

Pisz kochana jeśli masz taką potrzebę

Dziekuje marakuja moze jak napisze troche to mi ulzy... czesto tak mam ze wydaje mi sie ze juz nie wytrzymam...tak boli....bylismy malzenstwem 14lat mamy dziecko razem...on byl zawsze toksyczny...ale teraz od kilku miesiecy to jest po prostu straszne...przychodzi mowi ze juz sie zmieni bedzie mily...kocha nas...obiecuje a pozniej...niewiadomo gdzie jest...pare dni wylacza telefon lub nie odbiera...pozniej mnie obraza...ostatnie miesiace byly straszne...wciaz ta niepewnosc...ponizenia...upokarzanie siebie...wybaczanie wszystkiego...staranie sie...a on tylko krytyka...boze jak to boli po tylu latach tak sie rozczarowac koms komu sie ufalo...nie moc liczyc na ta osobe...tak gleboko zranil ze bardziej sie nie da...zyc mi sie nie chce... tak mi przykro strasznie.....ale jestem glupia....cierpie tesknie...a on przez ostatnie kilka miesiecy robil wszystko bym czula sie jak smiec...

Napisałam, że lekko, a mogłam gorzej...
Nie możesz się zwolnić z kosztów? Najpierw składasz pozew i wniosek o zwolnienie z kosztów, a później w razie co dopłacasz czy płacisz.

Nie no on święta to planuje ze swoja nową dziewuszką, gdzie by mnie tam zapraszał zresztą odmówiłam robienia ciasta na urodziny to po co ma mnie na swieta prosić niepzrydatna bede bo nie chce do garów a on by pewnie chciał jedną do bzykania drugą do garów i nie omieszkałam mu tego pwoiedzieć co zamknęło mu usta. Mnie to zastanawia czy on nie widzi ze przegina? Mając nowa laskę nie zajmuje sie nią tylko dzowni do mnie? to chore jest! Czy on nie rozumie że ta jego pocieszajka to bedzie bardzo skrzywdzona przez jego postawe? czy on nie widzi że kzrywdzi nie tylko mnie ale i ją? Skoro jest z nią szcześliwy ukałda sobie życie to niech sie tym zajmie i skupi w koncu to on zerwał ze mną a nie ja z nim i jeszcze pretensja że ja nie chce czegos mu tam zrobić czy pomóc

-

No, mnie tez. Ale to przez prace i podroze..wiecej mnie bylo poza domem niz w domu. Chwilowo przystanek..

bo dba o nasze forum, pomarlybysmy z nudow bez jego hecy:)

A Ty czeskiego widze nie znasz ankinom? To sprawdz w slowniku cesko-polskim co znaczy slowo "szukac":) Chyba pisze sie sukat...  to Ci wyjasni tlumaczenia meza;)

czyli tez sobie poszukasz troszke w Sylwestra:)? 

jakiego??? ho--co? To mnie sie chyba honor z obluda i hipokryzja calkiem mieszaja, bo pod przymiotnik "honorowy" to ja bym Twojego meza nie wpisala.

A wypelnilas juz moze? Kopem chetnie sluze, brak mi ostatnio ruchu:)

No, spokój jest, a ja chciałam się dołączyć...
Też kocham za bardzo - zwłaszcza byłego psychola.

Byłam w różnych związkach, kończyły się z mojej winy lub z winy partnera, ale wszystko było prostsze...
Aż tu nagle trafia kobieta na takiego kłamcę, zdrajcę i oszusta, wie o wszystkim i nie daje rady się wyzwolić. To nasze "kochanie za bardzo" w dużej mierze chyba zależy od kalibru "oprawcy". Mnie nigdy nie uderzył, ale psychicznie wykończył.

Bingo! ))

No to jak chcecie troszke sie posmiac, poczytajcie cala reszte:

http://www.eczechy.pl/o_czesk/cze_men.htm

ja sie poplakalam przed komputerem choc mam to na codzien:)

a wiecie co to zahlastana fifutka? Mogłam drobny błąd popełnić w tej uroczej, muzycznej nazwie

Hahahahqa
O kurna, ale się uśmiałam. Ale słowacki też niczego sobie np. zastawka to przystanek, paradajki to pomidory.

Mussuko jak to Czechy na co dzień?

To jak będzie zagrać na flecie? O matko!!!

Zabawne, bo tę sama stronę znalazłam. Ale kraj, co?

Wątek jest świetny, chyba jeden z najlepszych (jak nie najlepszy) w Internecie Polecam wszystkim, bo można się tu i wzruszyć, i pośmiać ;p Kiedyś czytałam, że chyba gorszą rzeczą od rozstania, jest 'związek przez szybę". Niby jesteście razem, spotykacie się, śpicie, a tak naprawde ON może robić co mu się podoba (kto powiedział, że jesteście parą?), a Ty nie próbuj się za bardzo wychylać, bo możesz przez tę szybę wypaść To smutne, ale prawdziwe. Im bardziej facet jest dla mnie zimny, oschły i chamski, tym bardziej nie mogę bez niego żyć. Wczoraj np. powiedział mi, że nie zaprasza mnie na swoją imprezę, bo mu popsuję urodziny, dlatego, że zacznę płakać i lamentować, jak on będzie sobie siedział, rozmawiał i tańczył z innymi dziewczynami fajnie, nie?

witajcie Dziewczyny!
A ja wczoraj miałam stłuczkę na mieście i wiecie co? chyba jak mi pani wjechała w "tył" to mi się cos w mózgownicy odblokowało i pomyślałam pierwszy raz od rozstania jejuśku jak wspaniale że nie jestesmy juz razem!" Bez kitu pierwszy raz bez smutku i z wielka radością i ulgą. Życie jest zbyt krótkie i zbyt piękne by płakać za kimś to tych łez nie jest wart. Idą święta a ja nie patrze na nie z perspektywy samotności tylko radości że będą.

A i jeszcze jedno: zakochajcie się w sobie - to początek wielkiej miłości na całe życie! Powodzenia

O!!! I takie posty lubie:)
Ja kiedys spedzilam cala Wigilie sama, ale wcale nie w zlym nastroju..spiewalam koledy z janiolami w TV, wypilam butelke gluhwina i polazlam o polnocy na pasterke - a jaki swiety spokoj bez tego calego galimatiasu na stole:) No ale za czesto tez tak bym nie chciala;)

NA-RESZ-CIE:) Gratulacje za odwage i konsekwencje!!!

Aj tam pieprzy jak potracony. Straszy Cie, bo jeszcze mozesz wszystko odwolac. Ja tam nie wiem jak to jest z ta eksmisja ale mozesz mu z pewnoscia niezle utrudnic pobyt pod wspolnym dachem, wiec wierze, ze sam sie szybko w sobie zbierze i w sina dal pojdzie. I im szybciej i dalej tym lepiej. Ew. Ty sie wyprowadzisz z dziecmi ale dopiero jak sad przyzna Ci porzadne alimenty.
Zaden czlowiek nie moze Cie zmusic do wspolnego zycia pod jednym dachem.

Jasne..teraz lepiej uwazaj na te niuanse i kruczki prawne i hormonom powiedz stop:) A jego najlepiej wyslac na ekspedycje ale pozbierac dowody takiej wyprawy poszukiwawczej i miec atut w reku:) Kurde..Indiana Jones sie znalazl:)

No Aniknom, proszę bardzo. To o zwolnienie sądu nie prosiłaś, zwolnienie z kosztów oczywiście-?
Wszystko jedno.

A na Słowacki drogo się zrobił od czasów euro.

Hm... alem siem rozmarzyłam ach joj !!!

Witaj, myślisz bardzo rozsądnie. Musisz rozpatrzyć, czy związek z tym mężczyzną tak na prawdę Cię nie niszczy. Z Twojego posta wynika, że jesteś rozważna i dasz sobie z tym świetnie radę. Nie jesteś tak zaślepiona tą miłością aby nie móc logicznie myśleć.
Więc zastanów się. Może trzeba znaleźć na chwilę inne towarzystwo, żeby zobaczyć jak wtedy będziesz się czuła.

Witam .

Trochę mnie nie było ale no cóż praca i bieganie w sprawie mieszkania a to jeszcze nie koniec ale w styczniu przeprowadzam się na swoje
Dziewczyny wszystko po woli się poukłada niestety wymaga trochę czasu i odrobiny samozaparcia oraz pokochania siebie razem ze swoimi wadami a wtedy zobaczycie własne zalety w ostrzejszym świetle .

Okres przed świąteczny to masakra jestem tak potem wypompowana że nie mam siły świętować czego kol wiek ,do tego powolutku będę szykować trochę mieszkanko ale to już po świętach .

Miłego dnia dziewczyny nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło wyczekacie i Wy swój upragniony spokój.
Szykuje się do pracy .
Pa

Aha, no to elegancko

Tak jak u mnie:) ze wspolnego konta poszlo;)
Tylko teraz ankinom - konsekwencja i stoicki spokoj na kazdy dzien. Uzbroj sie w cierpliwosc i wytrzymaj wszystkie jego numery, grozby, prosby, skargi, zlorzeczenia, kombinacje - bedzie tego co niemiara wiec musisz byc jak skala i nie dac sie zlamac oskarzeniami, oszczerstwami, przyrzeczeniami, grozbami wspolnego mieszkania. On sprobuje wszystkiego, nie po to by Ciebie miec, bo Cie kocha tylko dlatego, ze zniszczylas jego scenariusz, misterny plan oraz jego meskie ego - odeszlas TY a nie ON. Musisz poniesc wiec kare:)
Wierz kobietom po przejsciach - wszystko bedzie dobrze, i z dziecmi i z mieszkaniem i z kasa i z Twoim wlasnym wreszcie zyciem:) Ani sie obejrzysz a sama bedziesz tu innym, zalamanym i w rozterkach bedacym, kobietom doradzac co i jak zrobic by zaczac zyc a nie wegetowac:) Powodzenia!!!