Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Zawsze twierdziłam, że kobiety są bardzo silnymi osobami, do czasu gdy nie wmówią sobie, że jest inaczej.

Ściskam Cię mocno.

Dzieki serdeczne Wielokropek
Teraz mogę rozwiazac dalsze moje sprawy i z czystym sercem oraz najważniejsze sumieniem mogę pomysleć o dalszym życiu.
Boże jak słodko smakuje smak wygranej - wyborny

Jak pisałam jestem od 10 lat w separacji i dalej mieszkam pod jednym dachem z pasorzytem któremu wydawało się że jest bezkarny.
Nie mogłam wziąśc rozwodu z tego powodu a alimenty które powinien mi płacic wpisał sobie że jako płacę mu za możliwośc mieszkania tutaj wraz z dziecmi .Jego chora psychicznie matka wspierała go we wszystkich bezeceństwach ale miarka się przebrała jak byłam w szpitalu 4 lata temu .Chciała zabrac mi dzieci i oddac do domu dziecka ale i tu zonk ja miałam dokumenty od psychologa ,pedagoga szkolnego i orzeczenie sadu rodzinnego ,grafiki z pracy i dupa blada .Przyznamno mu dodatkowe ograniczenie w postaci kuratora.
Cichy nadzór ma również moja kochana tesciowa
Może jestem malutka ale nie głupia wygrzebałam nawet jej papiery od psychiatryka .

Napuszczała go na mnie i dzieci jak byłam w pracy (nawet ją obsługiwałam)to mojemu mówiła że kolezanki powiedziały że mam wolne a że pan za kołnież nie wylewał były awantyry i rekoczyny (te 2 raczej żadko bo źle sie to kończyło dla niego ,lata swietlne temu ćwiczyłam sztuki walki ) ale czepiał sie dzieci a tego to nie popusciłam .
Za wszystkie nekania teraz zapłaci i wali mnie to co zrobi jego rodzinka ,sprawiedliwosci stało się za dość.
A zawisów nie ma odwołał się półroku temu ale że ja jak pitbul nie ustapiłam to mogę świetować .

Tściową usadził kurator wydajac opinie która sie za nią niestety pociagnie juz do konca życia.
Ja chcę się z tad wyprowadzić czekam juz 8 rok jestem na 1 miejscu z przyspieszenia niestety nie maja dla mnie takiego mieszkania.
Dostał półroku bez odwołania wyrok sie uprwomocni za 14 dni .
A tesciowa mieszka pietro niżej jest to dom jednorodzinny .
Moi rodzice mieszkaja w bloku i maja m-3 wie nie pomiescili byśmy sie tam w 6 osób ale pomagaja mi jak mogą i mam w nich duże wsparcie.
Jak sie z tego domu wyniose to mogę postarac sie o zakaz zbliżania sie tesciowej do moich dzieci a eksińskiego pozbawić całkowicie praw rodzicielskich .
Nie stac mnie na wynajęcie mieszkania sa bardzo drogie tutaj a jak były tańsze to bez dzieci albo system pracy nie odpowiadał wynajęmcy bo czasami w nocy dzieci były by same.
Ale mogę uprzykszyć im życie w inny sposób mam prawo dziedziczenia cześci tego domu

Nie sprzedam ani nie odsprzedam mojej częsci przepsze to na dzieci bez mojej zgody nie mogą sprzedac domu ani wynająć ..
Zabespieczyłam sobie zadek .

NIe mam juz maleńkich dzieci syn ma 20 lat,a córki 16 i 7 .
Syn ma prawo decydowania na takich samych prawach jak ja (cudowne papierki) a że moge na niego liczyć to nie muszę sie obawiac o pozostała latorośl .
Moze do czasu jego powrotu bede juz na swoim albo wraz z synem coś wynajmniemy w tym wypadku już jest lepiej ,syn znalazł pracę więc zadeklarował swoją pomoc .

W razie jak by mi sie coś stało dzieci mają zabespieczenia finansowe nie małe a i opiekę prawną też .(Moja siostra jest beneficjentem i zapewni opiekę młodszym a dostep do finansów maja oboje z moim synem )
Tak jak pisałam jestem malutka ale nie głupia.

A zapomniała bym moi rodzice wykupili mieszkanie tak że mieszkac w razie w mogą albo u siostry albo u dziadków .
A po smierci (nie daj boże )moich rodziców mieszkanie przechodzi na wnuki .

dla niektórych facetów tylko to się liczy : młode ciałko i łóżko, bo mój z kolei miał pretensje, że źle gotuje, źle sprzątam za mało w top wszystko wkładam serca, a tu proszę i tak źle i tak nie dobrze, bo to tylko wymówki, żeby na koniec zdegradować naszą kobiecość, walnąć w najczulszy punkt, bo my się tak starałyśmy.... a prawda jest taka, że jak to opisała Mussuka, jakby kochał to by odgrzewane kotlety wsuwał...

Przywracasz wiarę człowiekowi a i ubawiłam się tym opisem mojego pożal się boże męża

Zrobiłam to dla dzieci i dla siebie a pomógł mi w tym czysty zdrowy egoizm
Płacz nic nie pomoże treba działać to że rodzina od pana uwża mnie za sukę bez serca to komplement nie obelga .
oni o tym juz wiedzą i wkurzam ich moim dobrym chumorkiem i samochodem który kupiłam dla syna bo swój kupiłam po rozprawie sądowej jak orzeczono separacje
Jestem wredna i cholwecia dobrze mi z tym za małżeństwa nie miałam nic teraz mam wiecej jak potrzebuje a kokosów nie zarabiam i to ich wykańcza bo według tych osób bez nich miałam byc niczym tym bardziej że mieszkam w obcym środowisku .
Mój syn miał byc zwykłym robolem i pijusem jak jego ojciec a jest Technikiem Logistą od przyszłego roku idzie na studia a córcia ta starsza chce iść do tej samej szkoły mimo że miała dysgrafie i dysleksje (sama opłaciłam 3 lata szkoły prywatnej i wyszła z tego nauczyciele to psychologowie było drogo jak na kogoś kto zarabia 1200)ale brałam nagodziny i dodatkową pracę byle dzieciakom było dobrze nie kwenkałam zakasałam rekawy i mam teraz wyniki.

a mojemu zawsze smakowało to co robiłam pochłaniał bez zająknięcia ale się skończyło bo małolata gotować ponoć nie umie

honeczko..a dlaczego Ciebie tak interesuje co malolata umie a czego nie? To jego zycie i Ciebie juz tam nie ma. Zaakceptuj to wreszcie i daj mu swiety spokoj. On Tobie tez powinien.

masz rację nie powinno mnie to interesować, ale jakąs tam satysfakcje z tego mam nie wiem czy to dobrze czy źle

Cześć Dziewczyny.Też się zapisuję do klubu kochających za bardzo.Byłam w dwóch beznadziejnych związkach.Po pierwszym długo nie mogłam wygrzebać się z depresji po drugim tak samo.Od dziesięciu lat jestem mężatką.Małżeństwo układa mi się dobrze ale moja psychika nadal jest mocno potłuczona.
Moja mama stosowała przemoc psychiczną.Ciągły krzyk, poniżanie, udowadnianie że jestem zerem.Nie mogłam się bronić bo od razu krzyczała jeszcze bardziej i mówiła , że jestem niewdzięczna, pyskata itd.Ja tak bardzo chciałam żeby mnie kochała.Zrobiłabym wszystko żeby mnie kochała.
Efekt taki , że do dziś nie potrafię się bronić jak ktoś atakuje mnie słownie.Ktoś mnie obraża.Ja stoję i nic nie mówię i czuję się winna że ten ktoś się tak zachowuje.Chciałabym się obronić ale nie potrafię.Okropnie mi z tym źle.
Przeszłam przez terapie grupową i indywidualną .Jest o tyle lepiej , że przed obcymi umię się bronić ale nie potrafię się obronić przed kimś z kim jestem bliżej.Jest mi okropnie wstyd , że daję się poniżać.Na szczęście mój mąż traktuje mnie bardzo dobrze, ale często przypomina mi sie jak traktowali mnie tamci dwaj mężczyźni i nie potrafię sobie wybaczyć , że  się nie broniłam.
Koszmary przeszłości wracają .

nie powinno Tobie być wstyd, wstydzić powinna sie osoba która Cie atakuje bez względu na to kim jest czy jest obca czy bliska.

masz rację i napewno wiesz jak trude jest to do wykonania to był moj pierwszy poważny związek dlatego tak mi trudno dlatego tak się gubię i błądzę. Szacunek do siebie powoli odzyskuję bo juz nie mowie sobie w czym ona jets lepsza ode mnie co złego zrobiłam, teraz myślę czego on nie zrobił lub nie chciał zrobić dobrego. macie wszsytkie rację nie wolno każdego czynu usprawiedliwiać gadaniem że miało się trudne dzieciństwo albo rzucać teksty wiesz  myslałem ze chociaż mnie uda sie stworzyć rodzinę, cholera to trzeba było tworzyć! a nie teraz udawać ze to miało znaczenie

Dziękuję Dziewczyny , że odpisałyście.Masz rację Haneczko że powinien wstydzić sie ten co mnie źle traktował ale ja zazwyczaj winę całkowicie biorę na siebie i w każdy możliwy sposób tłumaczę "oprawcę"- bronię go a nie siebie a potem zostaje mi wściekłość , że nie potrafiłam obronić siebie.

czemu przejmować się kimś kto nie ma szacunku dla ciebie? zacznij mówić sobie to ja jestem ok a ty jesteś nikim w dodatku bez kultury. Anulka ma rację zacznij obracać to w zart pokazesz ze masz dystans do siebie a to zniechęca potencjalnego oprawcę bo co mu z tego ze ci nawrzuca skoro ty sie tym nie przejmiesz i jeszcze mu to pokażesz ?

widzisz za późno pomogłam mu juz teraz żałuje bo mogłam inaczej to rozegrać ale dostałam wczoraj zje*kę od dziewczyn i zrozumiałam swoj błąd  bo trzeba by ło go posłać do tej małej do banku a najlepiej do diabła. Zrobiłam inaczej nie cofnę tego ale na drugi raz (którego mam nadzieje nie będzie) właśnie tam go posle

wiesz co, a może odetnij się od matki skoro ona tak źle na ciebie wpływa, bo to czego tam u niej szukasz nie znajdziesz. ona raptem nie zmieni sposobu postępowania względem ciebie. Próbowałaś z nią o tym pomówić?

Kociamamo beznadziejna to jest Twoja matka sorry ale mam dzieci i jak syn nie mógł znaleźć pracy nie mówiłam mu że jest beznadziejny ale dawałam wsparcie nie tylko moralnę.
Cholera (musiała bym uzuć całej wiązanki ze słownika wyrazów potocznych i zaliczyła bym bana )ale nie rozumiem niektórych rodziców jak mozna własnemu dziecku mówic takie rzeczy .
Beznadziejne to moga byc majtki wcinajace sie w zadek ale nie człowiek .
Na porazkę jak i na sukces w związku pracuje dwoje ludzi twoje nie wyszły to nie znaczy że byłas beznadziejna .
Odeszłaś to twoja decyzja ,odszedł to jego decyzja ludzi nie zmienisz ale nie daj sobie że jestes beznadziejna nie zaradna bo radzisz sobie nawet ze swoimi lekami -samo zdanie sobie sprawy ze swioch słabosci to sukces nie porażka .

pewnie dlatego że sie przywiązałaś do niego ze miałaś plany wspólne to minie z czasem tzreba tylko sie odciąć i nie kontaktowac z nim pod żadnym pozorem  mozg musi sie przyzwyczaic do nowej sytuacji

KOCIAMAMA- ja też mam fatalne układy z matką. Ale chodziłam do psychologa i on mi doradził to co pisały Ci tu dziewczyny- oderwij się i wybacz. Od matki dostałaś już wszystko. Widocznie nie umiała inaczej postepować i myslała,że tak trzeba dla Twojego dobra. Postaraj się zapomnieć bo to co miałaś dostac od niej juz dostałaś do 18 roku zycia. Teraz żyjesz na swój rachunek. Ona jest niewazna i jej kapitał którym Cię obdarzyła też. Odetnij sie od niej grubą krechą. Ja tak zrobiłam i mi to pomogło. Pamietaj kazdy popełnia błedy. Bądź wyrozumiała dla swojej matki jak dla małej głupiej dziewczynki- to Ci pomoże.

No to współczuje ja mam doskonałą relacje z rodzicami ale tylko dlatego że jak skończyłam 18 lat nie dałam sobie wejśc na głowę.
To że katolicy tak uważaja to archaizm nie realizm odwoływanie sie do zasad religi to cios poniżej pasa nie autorytet.
Jestem dorosła i kieruje się własnymi kryteriami może nie zawsze są dobre ale to mije błędy i mam do nich prawo ,nie zawsze we wszystkim sie zgadzamy ale to różnica pokolenia i sposobu życia nie braku szacunku.

Znikam ale odezwę sie później dzieci chca kompa .
Moze za misia nie moge robić poobijały byście sie ale przytulam was wszystkie

zasługujesz! tak samo jak ja zasługuję! pokochasz na pewno kogoś wartościowego i on pokocha ciebie. jak mowią dziewczyny nie mysl o nim nie pisz scenariuszy co mogą teraz robić bo to nic nie da. zajmij się sobą swoja urodą kobiecością to na prawde pomaga w tej fazie, kiedy ludzię zaczynają prawić ci komplementy urośniesz w oczach i chęć do życia wróci

wiem ,że to patologia.Pochodzę z patologicznej rodziny chociaż wszyscy wykształceni i nie piją alkoholu, ba.. nawet papierosów nie palą.
Dlatego jestem kobietą , która kocha za bardzo

Dzięki Dziewczyny za dobre słowa.Odezwę się jutro bo obowiazki wzywają.Trzymajcie się dzielnie

I to są święte słowa. Czytalam je od wczoraj chyba ze sto razy, ale i tak jestem na dnie.
Wczoraj wyrzuciłam mu ciuchy z szaf na podłogę (tak się wściekłam, tak mnie wkurzyły jego słowa-a zaczęło się od tego, że nie potrafię podtrzymać domowego ogniska-BO USIADŁAM TU PRZY KOMPIE I CZYTAŁAM CO NAPISALYŚCIE), kazałam się wynosić, co gorsze-dobiegłam do niego i zaczęłam go okładać po barkach, ramionach, dusić po szyi. Dobrze, że córka spała............Był wściekły, mówił, że jeszcze tego pożałuję...A ja jak zbity pies przeprosiłam go za te pięści i znów diabeł chyba zaczął mi podpowiadać, że to ja jestem winna wszystkiemu, że ja nie daję mu tego co chce, że właściwie nie jest przecież taki jak mi się wydaje, bo i ugotuje, bo w tygodniu nie pije czasem aż tyle-bo tylko po 1 piwie co dzień, bo potrafi być czuły jak chce, bo to przecież nic wielkiego, że czasem wróci nad ranem do domu......Boszszeeeee
Nikt w życiu nie doprowadzał mnie do takich emocji jak on. To co dzieje się w mojej głowie podczas "rozmowy" z nim jest nie do popisania.
Jestem beznadziejnym przypadkiem i nie ma już chyba dla mnie pomocy........

Cześć dziewczyny
Do tej pory pisałam posty w innych wątkach, ale Wasze posty czytam od dawna.
Dziś wyczytałam słowo, które jest WSPANIAŁE. Monika napisała "REFLEKSJA". Wydrukuję sobie tę refleksję, oprawię w ramki i zawsze gdy pojawi mi się za dużo dobrych wspomnień sprzed lat związanych z tym sk..nem ex, jak poczuję tęsknotę i takie tam destrukcyjne conieco to będę jak mantrę powtarzała: to tylko refleksja. Dziękuję Moniko.
Polecam Wam wszystkim (sama wracam często do tej książki) "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy". 100 zdań/pytań, a jak przeczytałam pierwszy raz, to na 2 mogłam odpowiedzieć: tak. Wszystko co robiłam kiedyś w stosunkach męsko-damskich było źle. Po kilkakrotnej lekturze zastosowałam wiele porad i wierzcie mi, podziałało.

No rewelacja Liwia, rewelacja. Istna sielanka domowa. Odnosze wrazenie, ze wy sie w korcu maku dobraliscie pod wzgledem rownowagi psychicznej. To moze zamiast gryzc, kopac, ryc mu bruzdy pazurami w klacie trzeba bylo podtrzymac to ognisko domowe i spalic mu te wszystkie ciuchy co polecialy z szaf? Byloby jeszcze weselej..i cieplo przy tym.

Nie wiem co chcialas ta dramaturgia osiagnac ale chyba rozminelas sie z celem.

Jesli jestes beznadziejnym przypadkiem i za taki sie uwazasz to pozostaje mi tylko wspolczuc Tobie a najbardziej Twojej corce. Zgotowalas jej pieklo w domu (no wlasnie..tylko ognia piekielnego zabraklo). Ona Ci to kiedys sama powie.

Oj żebym ja to wiedziała. Nie ma takiej potrzeby, nie odczuwa. Ponoć nie wie. Lekarz, te sprawy. Ale do lekarza tez nie chce się iść. Więc jesteśmy w punkcie zero.

Nie zgodzę się z twierdzeniem o nierozróżnianiu priorytetów.

Rzeczone kobiety priorytety rozróżniają doskonale. Mają też je ustalone i sztywne: najważniejszym jest rodzina na kupie i chłop w chałupie (nieplanowana rymowanka).
Reszta, czyli własna godność, szczęście, honor, itd, itd., to priorytety wymuszone społecznie. Jeśli będą możliwe po spełnieniu dwóch podstawowych, to dobrze, jeśli nie - to owe kobiety narzekać będą na swój tragiczny los, na rzeczonego chłopa (ale obiadki dla niego - owszem, obsługa seksualna - takoż), na własną bezsilność, na... wszystko. Będą zazdrościć innym ich odwagi, siły, samozaparcia, podziwiać ich za to samo, a wykonywane ruchy będą pozorowane. Prawdziwego kroku, gwarantującego zmianę ich sytuacji, nie zrobią do sądnego dnia, zawsze znajdując jakieś wytłumaczenie ("dobro" dzieci, groźby męża, własna nieudolność, głupota).
Są to kobiety, które nie dopuszczają do siebie prawdy oczywistej, że "każda ofiara znajdzie swego kata", w tej właśnie  kolejności. Są to kobiety nauczone, że wsparcie dostają przede wszystkim osoby bidne, żałosne, bezradne, lamentujące - spojrzawszy na nasze forum, to myślenie oparte na faktach.

Stąd odcięłam się wyraźnie od "wspierania" tych, wyłącznie lamentujących, kobiet. Zajęłam się ukazywaniem rzeczywistości. Skorzystają - dobrze, nie skorzystają - drugie dobrze. Wszak każdy decyduje o swym życiu i każdy też wie, co dla niego jest najlepszym rozwiązaniem.

Wisz hm, nie rozumiem powodów dla których z nim jesteś? Kochasz go? Jakoś tego z Twoich postów nie wyczytałam?
Za to wiem, że to "bałaganiarz"  i Ciebie to bardzo wkurza, a do tego no sorry, ale nie masz jego nawet do łóżka, bo rozumiem, gdyby miał jakieś medyczne przeciwwskazania braku ochoty na seks, a tak takie wymówki, że nie ma takiej potrzeby, ba nawet nie widzi potrzeby leczenia tego... to kim Ty dla niego jesteś? Dlaczego on z Tobą jest? Z braku laku dobry kit?

Moje drogie, wysokie IQ nie chroni przed uzależnieniami, niestety. A kochanie za bardzo jest uzależnieniem. Problem polega na przyznaniu się do tego i podjęciu starań o wyleczenie. Wychodzenie z uzależnień jakichkolwiek nie jest łatwe i nie polega tylko na rozumowym wytłumaczeniu sobie, że to jest złe i od dziś będzie inaczej. W grę wchodzą reakcje i emocje tak silne, że nawet najinteligentniejsze jednostki się poddają, upadają, wpadają w kolejne doły...
Tak więc uważajcie z tymi kubłami zimnej wody - czasami to działa doskonale, motywująco, otrzeźwiająco, a czasami jeszcze bardziej pogrąża i może nawet obrazić....

wiesz, wydaje mi sie, ze bardziej niz Ci, od ktorych te panie sa uzaleznione, my ich juz obrazic nie potrafimy. Wybacz, ale zgadzam sie z Wielokropiem, glaskac po glowie mozna kilkuletnie dziecko, czlowiek dorosly, z zalozenia slowa dorosly i dojrzaly, sam powinien rozrozniac juz dobro i zlo. A jesli rozroznia i co gorsza w nim nadal siedzi z wlasnej woli to to juz jest masochizm w czystej jego postaci.

Rozumialabym kobiety proste, bez wyksztalcenia, bezrobotne, bez zadnych srodkow na utrzymanie siebie i dzieci, uwiazane gdzies na wsi zapadlej do tego jedynego zywiciela rodziny, z plotkami sasiadow za plota i kompletnym odrzuceniem ze strony rodziny, ale nie panie, ktore MOGA a nie chca odejsc. Anula dala rade i chwala jej za to. Niech bedzie przykladem, ze jak ktos chce to i potrafi.