Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Prawo w Polsce jest nie dla tych, których należy chronić, tylko dla tych, którzy krzywdzą. I przez to całe prawo nawet Policja jest skorumpowana i nie wiele może, trochę też nie wiele chce, bo po co ktoś ma się narażać w imię czego? Albo narazi się, stanie w obronie, potem prokuratura umorzy i można w łeb dostać.
To jest do tego stopnia pokichane, że dajmy na to małżeństwo w rozpadzie, mąż ma kochankę, kupuje jej różne rzeczy dajmy na to na kredyt i tak przez 2005 rokiem mogło się okazać, że za kochankowe rzeczy płaci bogu ducha winna żona, tylko dlatego, że jest żoną. Oczywiście można udowadniać, że małżeństwo nie trwało i takie tam. Po 2005 roku niby coś się zmieniło, że za długi współmałżonka się nie odpowiada. Na ile to prawda...

Mnie już do karnego zagnało, ale to i tak sprowadza się do bezprawi

"Kto ma miękkie serce musi mieć twardą d... i odwrotnie".

Ankinom właśnie te słowa odnies do swoich dzieci.

Właśnie mówimy Ci abyś walczyła o to co Ci sie należy.
Po co piszesz........ bo chyba sobie nie radzisz, nie radzisz ze swoimi emocjami i nie ma w tym nic złego.
Ja także nie radzę sobie z emocjami ale podnoszę się dzięki temu forum.

Mussako-jesteś od dziś moją idolką
Nazywasz tak rzeczy po imieniu, że aż mi dech zapiera, bo....to wszystko prawda. Pięknie i tak realnie ubierasz myśli w słowa, ja nie potrafię tego robić, zbyt zawile myślę chyba.....Piszesz tak, że zaczynam inaczej myśleć i zaczynam działać i modlę się, żebym się nie ugięła, bo chcę być jeszcze w życiu szczęśliwa, być szanowana i kochana, a wiem, że przez męża już nie będę. On jest takim samym manipulantem jak wszyscy, których tu dziewczyny opisują.....Dziś zrobił mi rano kawę, normalnie pewnie bym się ucieszyła, no bo w końcu po wczorajszym powrocie do domu o 23, poszedł spać do salonu i dziś za tą kawę miałabym być wdzięczna, bo znów on rękę pierwszy do mnie wyciągną. Potem znów gdzieś poszedł, wrócił kolo 15 pisząc do mnie smsa "Kochanie o której planujesz obiad?", odpisałam po 20 min że ok 14.30, potem było pytanie na które nic już nie odpisałam "Co dobrego robisz?". Kiedy wrócił, nie powiedział nic, kurczaka wcinała moja córka, a on otworzył sobie słoik z czymś tam i ostentacyjnie pokazał, że zwisa mu ten kurczak...No bo byc może nie zaprosiłam go na ten obiad, być może zły bo nie odpisałam na smsa, ale na tą chwilę nie obchodzi mnie to.teraz znów go nie ma, wziął auto i pojechał, dokąd tez nie powiedział... znów to ma być kara dla mnie, bo wie, że mnie to irytuje niemiłosiernie......
Dziewczyny - to wszystko prawda o czym pisze Mussaka, nie ważne czy mieszka w kraju czy nie, po za tym ileż można myśleć dziecięcej przeszłości, ma ona na nas wpływ ogromny, ale chyba warto skupić się nad tym co jest tu i teraz....
DZIĘKUJĘ Mussako z te wszystkie słowa...

Dziewczyny, dobrze, ze tu jesteście....

Liwia,
gratuluję pierwszego kroku.

Trzymam kciuki, by były kolejne.

Witajcie Kochane.

Rzadko bywam na forum, ale uważam to za krok do przodu, pochwalę się, dotrwałam 90 dni !!!

Żyję i mam się całkiem nieźle, a nie wyobrażałam sobie życia.

Można? Można.

Uwierz mi, że wczoraj ze stoickim spokojem po jego powrocie do domu ok. 23 powiedziałam mu, że nie pasujemy do siebie, że mamy zupełnie inny obraz rodziny i życia. Powiedziałam mu, że pogubił się w życiu i nie ma żadnych celów, a to do nikąd nie prowadzi, że nie chcę być ciężarem w jego życiu ani przeszkodą w byciu szczęśliwym, że kocham go połowę własnego życia i to on zawsze był dla mnie na pierwszym miejscu a dopiero na szarym końcu ja i nie mam już sił ani chęci do bycia w tym związku, bo to już nie związek tylko chory układ, który do niczego nie prowadzi. Ze złością uznał, że też męczy się ze mną,że ja zyczę mu źle, nikt inny na tym swiecie tylko ja, że jestem ciężarem dla niego, że nie interesuje go co myślę, że mam sobie gadać co chcę, że ja zawsze chciałam żeby on był pantoflarzem i robił wszystko co mi się podoba( aaaa...i że kieruję się forum internetowym i tym co mi ludzie radzą i stąd biorę wirtualną, nienormalną pomoc....)Odpowiedziałam mu tylko, że bycie ojcem i mężem w dosłownym tego znaczeniu nie oznacza bycie pantoflarzem, że od czasu do czasu zajmie się domem, wyręczy mnie czy pomoże nie oznacza, że to jest się pantoflarzem...i rozmowę skończyłam, bo dalszego jej sensu nie widziałam. Położyłam się-z dygoczącym sercem, ale bez jednej kropli łzy ( z czego jestem dumna), oczywiście znów z wyrzutami, że to moja wina, ale bez ciężaru w sercu...... i po 20 minutach .....znów zlądował w naszym wspólnym łóżku...a już kilka dni spał osobno. Po prostu ja nie wiem z kim żyję...rano jakby nigdy nic zaczął dobierać się do mnie, potem wstał i w jego przekonaniu życie toczy się dalej Co to ma być?!!! Manipulacja, niezrównoważenie, albo nie zrozumienie istoty sprawy, nie wiem...

Masz rację! Choć myślałam, że zdania skierowane wczoraj do niego były na miejscu, faktycznie znów zrobiłam z siebie ofiarę. Masz rację, że odebrał mnie jak zrzędę, położył się i myśli, że wszystko wróci do normy, bo żonka się wygadała a i tak nic z tego nie będzie.

Wyrzuty jakie miałam? Takie, że za mało z siebie dałam by było dobrze, że może mogłam milczeć w pewnych sytuacjach, a wtedy było by dobrze....wiem , to durne myślenie...

Idź do postu 8.10. 2010
Witajcie , ten post napisałam 8.10.2010  roku :
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Witajcie dziewczyny, witaj Maxi bo to Ty zainspirowałaś mnie aby zalogować się na tym forum.Przeczytałam Twoją wypowiedź na wątku o toksycznej miłości i była ona odzwierciedlaniem mojej sytuacji.Tak myślę.Dwa słowa o sobie-jestem kobietą dojrzałą ,kawał zycia poza mną i dwa nieudane związki.Z pierwszego 16 letni syn i niesmak po tym jak panienka sprzątająca mi mieszkanie wysprzątała je razem z mężem.Musiało to jednak dla niego być "to" bo są razem do dzisiaj. A ja niestety szukając czułosci,troski i uczucia wchodzę niestety w toksyczne relacje.Naczytałam się sporo więc już wiem,że jestem nałogowcem kochania,że kocham za bardzo i wypełniam moimi kolejnymi partnerami swoje dziury emocjonalne.Ale strasznie trudno jest mi walczyć z uzależnieniem od mężczyzny z którym jestem teraz.Wszystko przebiega modelowo.Najpierw euforia, pół roku sielanki a potem coraz większy chłód i obojętność.Zaczął z dnia na dzień odsuwać się ode mnie.Ale mimo,że nie chce się nawet ze mną kochać,że jest nielojany( złapałam go na flirtowaniu na Sympatii) nie chce się ode mnie wyprowadzic.Jest oschły, niemiły i obojętny.Karze mnie za wszystko milczeniem.Czuję się więźniem we własnym domu ale nie umiem z nim zerwać bo (truizm) kocham go.Przez 3 lata naszego związku zrobiłam dla niego bardzo dużo.Przyszedł do mnie z jedna walizką-teraz musiałby zamawiać wóz meblowy.Ubrałam go, kupiłam samochód(używany),laptopa, urządziłam pokój dla niego,odchudziłam-zawlokłam na operację bo już ledwo się ruszał(160 kg- teraz 100) i miał zaburzenia krążenia obwodowego. Gdy zaczął pić( stracił pracę) i okazało się,że jest alkoholikiem (przez 2,5 roku się maskował).- zaszyłam go.Zmotywowałam, posłałam na kursy itd.Mogłabym tak wiele wymieniać ale to nie o to chodzi-jak wiecie.Nie dostałam nic w zamian.Nawet dobrego słowa.Myślicie sobie ,cholerna idiotka.Pewnie tak ale były też piękne chwile i tych mi żal.W oparciu o nie kręciłam film,myślałam,że mnie kocha,świetnie potrafi mną manipulować.Znika na kilka dni(niby jedzie do dzieci) a ja mięknę i jak wraca jestem skłonna do zgody.Nigdy mnie nie przeprasza, zawsze mówi ,że to moja wina.Ja przez 1,5 roku go utrzymuję a on nie czuje się w obowiązku iść do pracy. Nie planuje ze mną przyszłości ,kiedyś po pijanemu powiedział mi,że mnie nie kocha iże nigdy ze mną nie będzie.Ale ja tłumaczyłam sobie,że to było po pijaku,że nie chciał tego powiedziec.Potem na trzeźwo-zaprzeczył.Wiem jak to wszystko brzmi.Ale jestem bezradna.On jest moim nałogiem i nie umiem się od niego uwolnić.Modlę się aby sam odszedł.Wiem,że będzie mi bardzo ciężko ale już go nie zatrzymam.Kiedyś zawsze to robiłam i dlatego on jest mnie pewien.Cierpię straszliwie, ból to jest nie do opisania.Ja tylko chciałam żeby mnie kochał.Wierzyłam,że to ten, bo świetnie nam się ze sobą rozmawiało i mieliśmy takie same poglądy ale on zawsze trzymał mnie na dystans i nie dawał mi tego czego oczekuje kobieta od ukochanego mężczyzny.Dlaczego skoro mnie nie kocha tkwi przy mnie i mnie rani.Dlaczego daje mi nadzieję? Wciąż się łudzę,że on się zmieni ale jest coraz gorzej.Mówi,że się przy mnie dusi,że ciągle od niego coś chcę,że się czepiam(o pracę i oto,że nic nie robi tylko całymi dniami i nocami siedzi przed laptopem.),że wymuszam na nim wyznania.Kłócimy się prawie codziennie.Wypisałam sobie już dawno za i przeciw temu związkowi-za było 5 a przeciw 69.Paranoja. Jakie to straszne,że człowiek pozwala się tak niszczyć i jest taki bezwolny.Jak znaleźć w sobie siłę aby odejść?Pomóżcie, bo czasami nie chce mi się żyć
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Otrzymałam od Was wiele rad ale niestety nie byłam w stanie z nich skorzystać. Na grupie wsparcia psycholog powiedziała nam kiedyś,że  w toksycznym związku trzeba osiagnąć dno  aby się od niego uwolnić. Tak jak w każdym innym nałogu. Ja przedłuzyłam agonię o 1 rok. I niestety nie mogę z dumą powiedzieć ,że zwyciężyłam. To on mnie porzucił dla innej. Aby go zatrzymać  w zeszłym roku przyjęłam pod swój dach jego syna- wagarował i groził mu ośrodek. Ale to jeszcze bardziej nas rozdzieliło bo musielismy sypiać osobno. Przeszłam dokładnie cały cykl nałogowca kochania. Łącznie z fazą zemsty. Długo się przed nią broniłam wiedząc,że nic nie wskóram ale po pijaku znalazłam "panią" na facebooku i nie powstrzymałam się przed ostrzeżeniem. Niestety , przegrałam. On się wściekł i zrobił ze mnie wariatkę. Powiedział ,że jestem chora i powinnam się leczyć. Cóz, w zasadzie nic nowego. Trzy razy odchodził i wracał w przeciągu miesiąca. A ja idiotka go przyjmowałam. Nadal jestem uzależniona i bezsilna mimo wielkiej  , czteroletniej pracy nad sobą i terapii. Jestem chyba beznadziejnym przypadkiem. Przedwczoraj odszedł . Mam nadzieję,że na dobre. Przedtem pokłóciliśmy sie i mnie uderzył , bo z wściekłości i bezsilności i rozpaczy rzuciłam jego laptopem. Cierpię koszmarnie. I choć mam świadomość, że sama sobie ten los zgotowałam nie potrafię się z tym pogodzić,że to juz koniec. Najbardziej smuci mnie,że nie umiem się oderwać. Mimo całej swojej wiedzy wciąż popełniam te same błędy. Nie chce mi się nawet patrzeć na siebie w lustro. Strasznie boli brak mojego narkotyku. Czas płynie za wolno. Mam wrażenie,że nie potrafię bez niego żyć. I po raz pierwszy w życiu - nie chce mi się żyć.  Jak mam przetrwać to rozstanie? Kiedy przestanie tak bardzo boleć? Jak zachować resztki godności? Pozdrawiam Was wszystkie.

Mussuka masz racje moralność mojemu męzowi jest obca on nie ma wstydu działał we wspólnocie mieszkaniowej jak jeszcze mieszkał z nami i jak sie wyprowadził to siłą rzeczy na zdrowy rozum powinien  z tej funkcji zrezygnować jak już tu nie mieszka a on co? dalej jest we wspólnocie bo kasę dostaje za to. Dla mnie to jest chore jutro ide do prawnika obgadać co robić dalej jak to dla mnie zakończyć w najlepszy sposób. Przyznam się że się boję reakcji szanownego jeszcze męża bo już mi groził żebym nie ważyła się zmieniać zamków i żebym nie robiła nic głupiego bo może zlecić mi badanie u psychiatry i tym podobne. poza tym wiem że on chce mnie pilnować i mieć na wszystko baczenie bo lubi rządzić i wszystko wiedzieć.

O kurcze, ale sie nazbieralo tego..jakbym Harlequina czytala:)

Nie ale tak na powaznie to takich wyznan nie da sie jednym slowem skwitowac. A kwitowania jest tu co niemiara. Psia kosc, juz jako laikowi w prawach psychologii i uzaleznien oraz osobie calkiem obcej doslownie rzuca sie w oczy kilka malych" niedociagniec w Twoich relacjach z mezczyznami, zwlaszcza tym ostatnim. Pozwolilam sobie na poszatkowanie Twojego posta, bo strasznie dlugi ale wazny.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dlaczego szukajac czulosci, troski i kochania NAJPIERW szukasz ich u innych a nie u siebie? Bo jestes niezdolna do tego by pokochac, zatroszczyc sie czy byc czula dla samej siebie? Skad te dziury emocjonalne? Ktos Ci kiedys powiedzial, ze nie zaslugujesz na milosc? Cholera, nie jestem bardzo praktykujaca ale przypominam sobie taki werset, ze Jezus pokochal wszystkich ludzi na swiecie, bez wyjatku. Wiec i Ty na milosc zaslugujesz.ale glownie WLASNA. Dopoki sama siebie nie pokochasz, bedziesz miec zawsze problem w relacjach z innymi. ZAWSZE. I nie jest to zadna heureka, po prostu chcac byc ceniony musimy najpierw cenic samych siebie. Ty sie na tarczy podajesz z wielkim logo: Kochaj mnie a bede Twoja na wieki wiekow.Amen.

Chodzac z takim transparentem nad soba przyciagasz osobnikow z gatunku pasozytow. A wiesz czym sie pasozyt charakteryzuje..zeruje na innych.

Jakie modelowo? Pol roku euforii i sielanki to jest model? Chyba wziety z jakiegos przyspieszonego kursu "Jak zamotac i wykorzystac naiwna". Jestem ponad poltora roku w zwiazku i euforia, a tym bardziej sielanka nie minela. Zycie codzienne koryguje te sielankowosc do jakiegos stopnia (nie mozemy plawic sie na codzien w lagunie ani pic szampana z truskawkami i spedzac dni na trzymaniu sie za lapki i patrzeniu w oczy) ale w zamian pojawia sie cos innego, rownie pieknego. To jest bliskosc, odpowiedzialnosc, przyjazn, wzajemne wspieranie sie, szacunek, zrozumienie potrzeb drugiej osoby, pewnosc, zaufanie, milosc dojrzala i gleboka. To jest model zwiazku, gdzie dwoje ludzi naprawde sie kocha. Ja tez go szukalam dlugo i warto bylo na taka odmiane poczekac nawet do wieku.ehem..dojrzalego.

Aaaa, to tak, to jest modelowe zachowanie..bezczelnego bufona, chama, pasozyta..dopisz co chcesz i nie zaluj sobie:) Po co ma sie wyprowadzac z hotelu, gdzie ma room service, sprzataczke, restauracje hotelowa z podanym sniadaniem, obiadem i kolacja, a jak zechce to i inny service jest dostepny. Wszystko w cenie noclegu. W tym przypadku darmowego noclegu! Ty bys samoistnie zrezygnowala z takiej oferty "all included" i to gratis?

ZA CO? Za co go kochasz? Nie "pomimo czego" a "za co"?  Za nic kocha sie wlasne dzieci ale i tym czasem w dupe dajemy i wyznaczamy pewne obowiazki. Za co wiec kochasz tego czlowieka? Co dobrego dal Ci, ze go kochasz?
Napisz tu prosze pare slow, tak od serca.

Przepraszam, a do WC za nim tez latalas zeby pupcie podetrzec? Brutalne ale z miejsca poczulam zlosc na Ciebie jak czytalam te litanie. I jeszcze sie dziwisz, ze mu wygodnie w takich cieplarnianych warunkach bylo. Bylby durniem skonczonym gdyby sam z siebie powiedzial "adieu" skarbonce bez dna.
Poza tym, sorry, ale co Ty w takim hipopotamie widzialas? Chyba, zes go sama tak odkarmila;)) Bo pewnie gotujesz tez swietnie:)

..kto to spiewal.."w zyciu piekne sa tylko chwile.."? To fakt, ale wszystko zalezy od ilosci tych chwil. Jesli jest ich wystarczajaco duzo, to zaczynasz myslec "przezylam z nim piekne miesiace, lata, dekady"..bo te chwile zaczynaja tworzyc calosc waszego zwiazku i te gorsze chwile nie sa w stanie tego lancucha dobrych wspomnien zaburzyc. Gorzej jesli jest odwrotnie i pieknych chwil jest tyle co kot naplakal. Rozaniec sobie z nich zrobisz ale to tyle..reszta to bedzie ciag nieskonczony chwil zlych. Wiec machnij te korale do szkatulki, zeby sobie za jakis czas poogladac i powspominac i zacznij tworzyc inny zestaw. Teraz kojarzy mi sie to z taka stara babcia, ktora wlasnie przebiera  koraliki od rozanca (a kazdy koralik to ta piekna chwla) glaszczac i wspominajac kazdy z osobna jak swietosc. Tyle jej z zycia zostalo.

"Fajny" film. Idealny na Haloween. Widac lubisz horrory. Ja osobiscie tez ale nie ze soba w roli glownej ofiary. Chyba komedie to moj ulubiony gatunek mimo wszystko:)
A na powaznie..wlasnie wraca obraz tej babiny z rozancem: pierwsza zdrowaska to wtedy jak mi kupil kwiatka 20 lat temu, druga zdrowaska to jak mi pomogl wniesc zakupy na gore 15..nie, niech no sobie przypomne..18 lat temu.." I taki to film, dosc nudny i przygnebiajacy, nie sadzisz? Dla kobiety w KWIECIE wieku.

Zadne TYLKO. To wiele, bo milosci nie dostaje sie ot tak od kazdego. Jeden Cie pokocha a inny nie, zadna nowosc wsrod gatunku homo sapiens. Wybralas niewlasciwego osobnika ze stada i nie zdolalas zmusic go by Cie pokochal.

To trzeba bylo jakas wspolna partie utworzyc a nie zaraz zamieszkac razem. Od wspolnego gaworzenia i zgodnych pogladow nie tworza sie udane zwiazki malzenskie. Do tego trzeba ciut wiecej. I tego ciut najwyrazniej zabraklo.

Pisalam wyzej. Napisz to sobie na lodowce, zebys widziala kazdegodnia "PASOZYT ZERUJE NA INNYCH". Dopoki sie go nie wytruje. Ty ziemniak, on stonka:)

Moja droga jomo..bezwolni to byli Murzyni na plantacjach, gladiatorzy w starozytnym Rzymie oraz wiezniowie obozow jenieckich. A i ci probowali wydostac sie z tej niewoli.
Ty masz wolnosci wbrod wiec to, ze siedzisz za kratkami zamiast po sloneczku sie przechadzac to jest Twoja wlasna i nieprzymuszona wola.
Jesli w tym wiezniu trzyma Cie te 5 punktow to tak jakbys miala 69 bramek otwartych by przez nie zwiac i 5 zamknietych, a Ty w kolko idziesz do tych zamknietych. Zgadnij co postronni obserwatorzy powiedza o takiej probie ucieczki.

Wiem, ze jest juz po jablkach, bo pasozyt znalazl inne zrodlo sokow ale gdyby cofnac czas i pytanie byloby aktualne to tak wygladalaby moja porada:
1. poczekac az sobie pieron pojedzie dokads tam na pare dni.
2. spakowac to, z czym sie wprowadzil (pare gaci i skarpetek)
3. wymienic zamki, walizki umiescic np. w przechowalni bagazu na dworcu, kluczyk mu wyslac badz dac komus znajomemu do przekazania
4. zmienic numer telefonu oraz konta!!!!
5. kupic i schlodzic szampana na dzien powrotu pasozyta i otworzyc z hukiem po tym jak sie pocholeruje pod drzwiami i odejdzie w sina dal.
6. zaczac zyc dla siebie, dbac i rozpieszczac sie na kazdym kroku a za rok wyslac mu kartke i zdjecie siebie: pieknej i usmiechnietej u boku przystojnego ..bo ja wiem..ratownika z Sopotu (da sie chlopaka namowic:)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tego nie da sie skomentowac, to jest gorsze niz opis drogi krzyzowej. Przedwczoraj..to zadna gwarancja, ze to koniec Twojej gehenny, bo Ty jej chcesz i godzisz sie na nia.
Czasami chcialabym fizycznie znalezc sie blisko ktorejs z Was w taiej sytuacji i zaczekac wspolnie z Wami na powrot ksiecia z bajki a potem zalatwic z nim sprawe za Was. Do samiusienkiego konca. Wiem, ze sie nie da ale strasznie boli czytanie o takiej bezsilnosci i bezradnosci, smutku i depresji u osob tak wartosciowych. Ech..popaprane to zycie ale jak sie je posciele tak sie wyspimy.

Powodzenia i sil joma!

Ojojoj..juz sie trzasc zaczynam na sama mysl o tym "zleceniu":))
Zlecac to on moze swoim podwladnym cokolwiek, o ile takowych ma. Tobie to moze , jak Grzesiuk pisal niewybrednie, "na kant d.. naskoczyc" - przepraszam, dosadnie ale tresciwie:) A co, lekarzem pierwszego kontaktu jest, ze moze ci skierowania wystawiac do specjalistow?
Tworki pelne by byly, gdyby tak na zyczenie kazdego zainteresowanego czlonka rodziny badac co drugiego wspolmalzonka, matke, corke, tescia itp::) No rozbawilas mnie ta "grozba":)
ON wie, ze sie boisz i bedzie takich pseudogrozb adresowal jeszcze wiele do Ciebie. Fajnie byloby jakbys sobie kiedys taka tyrade nagrala, np. na komorke, udajac, ze cos tam czytasz czy sprawdzasz albo zostawiajac komorke wlaczona gdzies w poblizu. Wiesz, ze wszelkie grozby sa karalne?
Moze nagraj kilka takich wystepow jeszczemeza i uswiadom go o tym. Albo moze lepiej trzymaj to w zanadrzu.

Napisz wiecej po rozmowie z prawnikiem..notabene..o tych grozbach i kontrolowaniu Ciebie tez wspomnij, zaden wstyd. Prawnicy niejedno widzieli i slyszeli.

Czy przypadkiem nie rozmawiałaś z moim mężem ...  te same zarzuty te same zachowania  - dziwi mnie podejście naszych mężów jeżeli chodzi o łóżko, na co dzień nie chcą nas, wkurzamy ich itp. a w nocy przypominają nam, że przecież jesteśmy ich żonami. Kiedyś mąż mi powiedział, że nie wyobraża sobie seksu bez miłości i po latach okazało się, że wcale nie musi kochać, że seks to tylko seks i to mnie naprawdę zdumiewa, że potrafią to wszystko oddzielić, zostawić na boku te wszystkie problemy.... ja jak jestem wkurzona to nie mam najmniejszej ochoty na czułości...

No nie wiem, czy takie "obrzydzanie" coś da, żeby uwolnić się od uczuć do męża, trzeba racjonalnie podejść do sprawy, to, że będziesz co chwilę przypominała sobie jaki on "be", to będzie rozdrapywanie ran, wiem co mówię, bo sama tak robiłam i po takim obrzydzaniu to jeszcze bardziej cierpiałam.

Najlepiej jak dojdziesz do momentu, kiedy sama z siebie poczujesz, że nie chcesz z nim być, bo Ciebie ranił, bo nie zasługuje na bycie z Tobą.
Ja do tego doszłam, ale ciężko mi wdrożyć to w życie ponieważ ja ciągle z nim mieszkam...

Dzisiaj mam pewność, że nie chcę z nim być, pierwszy krok za mną, teraz czas na drugi, emocjonalne odcięcie, jak to osiągnę to się wybiorę na wyprawę w Himalaje, bo coś czuje, że to ten sam wysiłek

Dasz radę i zazdroszczę samodzielnego mieszkania...

Nie sypiam z mężem....

Po jego szczerości, że mnie nie kocha, jeszcze z nim sypiałam, bo myślałam, że w ten sposób jego odzyskam, dzisiaj wiem, że to głupie, no ale wtedy to była desperacja...

do dnia szczerości męża ja byłam pewna, że mnie kocha (ba rok temu sam tak deklarował) ale później się okazało, że jednak  nie kocha od lat ( dzisiaj w końcu w to uwierzyłam..) i stąd mój wpis, że potrafił oddzielić te dwie rzeczy, bo skoro się przyznał, że od lat nie było w nim do mnie uczuć a pomimo tego regularnie sypialiśmy, wiec dzisiaj wiem, że to był czysty seks, a nie akt czułości, jedności....

Ankinom, to co napisałaś jest prawdą, faceci potrafią oddzielić sex od miłości, jeżeli chodzi o kobiety również potrafią ale zdecydowana ich mniejszość, często jest tak że facet proponuje kobiecie przyjaźń plus sex bez uczuć, kobieta się zgadza a potem zakochuje się w nim i rozpacza, a facet z kwiatka na kwiatek aby usidlić kolejną zdobycz, nie generalizuję ale trochę na ten temat poczytałam.

Wiesz co to razem wybierzemy się w te Himalaje by uczcić wolność i radość z tego że w końcu jesteśmy paniami siebie i nikt nam nie mówi jak mamy żyć.

On Ciebie krzywdzi ale Ty sama siebie tez.

Boze, tragedia. Jak te Wasze dzieci beda wspoominac swoje dziecinstwo, a Ty Moniko, jak bedziesz kiedys myslec o najlepszych latach swojego zycia? Jedno slowo przychodzi mi na mysl: zmarnowane. Az sie plakac chce.

Wiec kombinuj, pytaj, pros, szukaj, nie licz na niego, licz na siebie. A moze ktos akurat bedzie wiedzial cos o tanim i niebrzydkim mieszkaniu do wynajecia? Poki co do wynajecia a pozniej moglabys je nawet kupic.

Powtarzam, ja na prawie polskim nie znam sie ale na moj glupi rozum to rozwod daje Ci: primo- prawo do alimentow na dzieci , secundo - prawo do polowy wspolnego malzenskiego i przedmalzenskiego majatku (o ile nie spisaliscie intercyzy) wiec w zasadzie nalezy Ci sie conajmniej rownowartosc polowy wspolnego mieszkania (on moze je albo sprzedac i kase podzielic albo tam zostac i splacic Cie w inny sposob, to samo dotyczy samochodu, mebli, innego sprzetu), tercio - nie moze roscic ZADNYCH praw wobec Ciebie ani dzieci nawet jesli przez jakis czas bedziecie jeszcze razem pomieszkiwac. Zadne wlazenie pod kolderke, zadne wspolne obiadki, zadne inne uslugi oraz roszczenia. Basta, jako rozwodnik nie ma prawa do nich:)

Nie namawiam Cie na sile do rozwodu jesli sie jeszcze wachasz czy chcesz z nim byc czy nie, ale jesli chcesz naprawde sie od niego uwolnic to nie widze innej opcji. Poki co lewitujesz gdzies na pograniczu malzenstwa i nicosci. Rozwod da Ci jakis grunt pod nogami. Jego tez zmusi do dzialania, moze szybszej wyprowadzki. Narazie to sobie pogadasz a on ma to gdzies.I siedzi Ci na karku oraz w glowie jak robal bo mu tak wygodniej. Palcem w bucie nie kiwnie dopoki Ty czegos nie zrobisz pierwsza. Ty albo ktoras z "kolezanek". Tylko jak to wtedy odbierzesz jesli "on odejdzie do innej"?

No..oby docieralo:) Pisac bedziemy, bez obaw:)

To zacznij pakować plecak

Wiec tak jak izula, umow sie z prawnikiem i sprawdz jak to jest z podzialem majatku oraz egzekwowaniem tego. Nie ma takiej opcji, ze Ty MUSISZ z nim do konca zycia byc, bo on tak to sobie wygodnie wykoncypowal. I nie ma takiej mozliwosci, zeby on na wlosciach osiadl a Ty z dwojka WASZYCH dzieci musiala zaczynac od zera.

Jakos wydaje mi sie, ze kiedy dowiesz sie juz jakichs konkretow i zobaczysz, ze masz o wiele wiecej praw i mozliwosc..a pote mu to powiesz (poparte opinia prawnika) to rura mu nieco zmieknie.

I nie "niby kazde z nas ma osobne zycie" tylko MACIE osobne zycie. Niby tu nie ma. Chyba on Ci to juz wiele razy powtarzal.

Wiesz co jeszcze da Ci rozwod: wolnosc i mozliwosc ulozenia sobie zycia samej badz z kims innym. Jako mezatka czy pseudomezatka (z osobnym zyciem) nie masz takiej mozliwosci. On jest blokada na Twojej drodze do szczescia. Egoista cholerny.

Widzisz, jak to czlowiek uczy sie na wlasnych bledach a potem jeszcze poucza innych? Sama zrobilam ppodobny numer tylko nie raz a ze 3 razy. Poszlam nawet dalej, bo podpisalismy oboje, ja zawiozlam do sadu, oplacilam (male pieniadze) a nastepnie albo wycofalismy ten wniosek albo nie zlozylismy po 6-ciu miesiacach wniosku potwierdzajacego nasza decyzje (co jest ostatnim etapem, po 2 tyg. od tego drugiego wniosku jest sie po rozwodzie). U nas nie ma zadnych rozpraw o ile nie ma o co sie sadzic. Dwa papierki, 6,5 miesiaca (z tego 2 jeszcze razem), oplata ok. 70? i po jablkach.

No i przez te wczesniejsze gierki, ten ostatni raz byl przez eksa traktowany jako kolejny szantaz a nie rozwod na powaznie.

Dopiero jak zobaczyl, ze tym razem nie tylko zanioslam, zaplacilam ale pozalatwialam tez inne sprawy (oddzielne konto, przepisanie rachunkow za mieszkanie, prad, rozne takie na siebie)  i zaczelam wyszukiwac mu dogodne lokale do wynajecia to uwierzyl.

Dlatego nie dziw sie Moniko, ze i Twoj wciaz sadzi, ze to zabawa i puste babskie gadanie. Oj zdziwi sie i to bardzo, jak z "dla picu wyjdzie bez picu":))

I jeszcze bedziesz po tych Himalajach smigac jak kozica.

Za komplement dziekuje:) Slyszalam podobne okreslenie wielokrotnie od kobet i mezczyzn wiec moze cos w tym jest.

Monika, ja tez swojego fizycznie ani pewnie legalnie nie dalbym rady wyprowadzic i on tez z poczatku robil wszystko na zlosc. Ze nie takie, nie smakie, potem nic nie robil i tak czekalabym tatka latka..ale atmosfera jaka zapanowala u nas od momentu decyzji o rozwodzie i tych moich konkretnych posuniec zaczela juz i jemu ciazyc. On rozwodu nnie chcial wiec to bylo w moim interesie aby m pomoc wyprowadzic sie. Potem juz sam do tego dojrzal:)

I Tobie sie uda:) Bieda nir taka straszna rzecz, masz prace i studia, jestes ksiegowa..na Boga kobietko, lap zlecenia:)

Mieszkasz daleko od Wroclawia? Potem Ci wyjasnie..:)

Mussako- wiem, że czasem za dużo gadam, ale mam wtedy przeświadczenie, że  w końcu coś z tego wyniesie. Z resztą próbowałam wszystkiego jak już pisałam: zwyczajnej rozmowy, krzyku, milczenia i nic to nie dawało. Choć myślę, że wydaję jasne komunikaty, mimo wszystko. Obecnie milczę po ostatniej wymianie zdań i daję sobie rękę uciąć, że "za chwilę" będę znów winna (jak zawsze z resztą), że taką jestem żoną, że się nie umiem odezwać, że się nie interesuję nim, bo nie dzwonię z pracy itp. CDN

Dziewuszki, jak ja się cieszę, że Wy tu jesteście, że nie jestem z tym wszystkim sama........Tak jak napisałaś Ankinom-też każdy post mnie tu buduje....

Musiałam przerwać mój poprzedni wpis, bo pan i władca wpadł jak perszing i przed momentem wyleciał jak armata....i teraz doczytałam poprzednie Wasze posty......

Więc Ankinom-kochana, tak jak piszesz, tak jest. Jak głową w mur. Mówisz, gderasz, krzyczysz a tu nic. Zero racjonalnego myślenia, zero pomyślenia nad samym sobą. Nie odzywam się teraz no i znów będę winna, ale trudno, mam to gdzieś, nie mam sił już. Dziś godzinę przed wyjściem z pracy już mnie brzuch bolał na myśl, że wracam do domu Wróciłam i "latawca" nie było, nie zadzwoniłam do niego, nie napisałam, pal licho, w kuchni pozmywane, jakaś zupa zrobiona, super (mam się cieszyć i
"zamknąć się", bo przecież pozmywał itp)...no i wpadając tu przed chwilą założył obrączkę, którą nosi jak mu się podoba, jak jest zły to raz nosi raz nie (już nie wiem w sumie od czego to zależy), jak chce się wkupić to pewnie też, jak sytuacja staje się dla niego bezpieczniejsza to już obrączka leży....mam to gdzieś na ten moment (hurrra). No i manipulacja powinna w jego mniemaniu pewnie teraz działać.
Co do prowadzenia za rączkę to u mnie było inaczej, to ja go prowadziłam za rączkę, bo on taki biedny, tak mama i tata go traktowali, tak biednie mieli itd i sytuacja się odmieniła, pod własnym dachem wyhodowałam "potwora", który ma mnie gdzieś, mówiąc jak kocha, ale nie wie, że to już nie ma z miłością nic wspólnego, to chora miłość jego do siebie samego. No i właściwie nadal mu tu "fajnie" mimo gderania, bo żona pracuje (on obecnie dorywczo coś kręci, bo pracy nie ma), bo nie szlaja się, bo dba o dom, o dziecko, ciepło jest, jedzenie też jest, w sumie to wszystko spoczywa na żonce, bo on umywa rączki od wszystkiego...
I nie odzyskamy tego szacunku kochane od nich, to już jest niemożliwe. Na chwilę będzie dobrze, potem znów to samo.

Jesssssu, jak podobnie jest u mnie Ankinom..........
A ja teraz trzęsę się znowu......wyszedł do ojca o 19 i do teraz go nie ma, u ojca pewnie też już go nie ma, znów siedzi w garażu pewnie i zaczął od pół godz pisać smsy do mnie, że żyję we własnym świecie, że się różnimy, że nic nie potrafię zrobić, że nie interesuję się gdzie jest (bo nie dzwonię i nie piszę), że niedojrzała jestem tak postępując..........a ja dygoczę jak głupia. POMOCY

ankinom,
zajrzyj do tego dwuletniego wątku Liwii: http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=4927
Tam masz odpowiedź na wszystkie pytania.

Dziękuję, już zaglądam

To prawda, że to samo pisałaś, ale ja chyba miałam oczy szeroko zamknięte, jakąś blokadę, na Twoje i innych osób słowa, potrzebowałam czasu by znaleźć się w tym miejscu, żeby w końcu zrozumieć sens tych słów...

Powiem szczerze, że jeszcze wczoraj podjęłam jeszcze jedna próbę ratowania naszego związku, ale to miałby być inny związek, bo ten co był poniósł porażkę za długą i bolesną przeszłam drogę by znowu się podkładać...

Prowadziłam z mężem godzinny monolog - spokojny, konkretny, bez nie potrzebnych emocji i niestety mój szanowny małżonek, nie wie co ma robić: nie chce nasz zostawiać, ale też nie chce zrezygnować z dotychczasowej wolności - z jednej strony jest mi jego żal, bo wiem jak to jest się miotać - w każdym bądź razie to ja muszę podjąć decyzję, czy czekać aż zrozumie, czego chce, ale może to być" czekaj tatka latka", albo krótkie ciecie...

A juz mialam nadzieje.:(

Jakie zal??? Gdzie on sie miota? Miedzy Toba, dziecmi a kolejna Mariolka, Zdzisia czy inna lafirynda? Oj, no to rzeczywiscie biedaczek z rozdwojona jaznia.Czy Ty powaznie chcesz zaczekac, az bedziesz za stara na cokolwiek, na jakiekolwiek zmiany w Twoim zyciu, az zrobisz sie stara, brzydka (bo zgorzkniala i ciagle zaryczana) i pusta jak wrak? A on sobie odleci w ramiona kolezanki z kawki? Wiesz w co on teraz gra? W to, ze o rozwod bedzie winil jakby co to Ciebie, bo TY go chcialas. On do konca "walczyl" o wasz zwiazek (tak to opowie). Ale dlaczego Ty rozwodu chcialas, to wygodnie zapomni i pominie w relacjach do rodziny i znajomych. A jesli za jakis czas to on zdecyduje sie odejsc, to jak myslisz, kogo obwini za ew. kochanke? Tez Ciebie. Bo to Ty zepsulas mu zycie i jedyne wyjscie jakie mial (jeszcze doda, ze uczciwe) to rozwiesc sie z Toba. Tak powykreca kota ogonem, ze tchorzofretke z niego zrobi.

Ja swoja terapie chyba chwilowo zakoncze. Ankinom, Tobie ani ja, ani slynni pisarze ani Swiety Boze nie pomoze jak Ty sama nie zadasz sobie prostego pytania i udzielisz jednej, wyraznej odpowiedzi: Chcesz z nim byc na obecnych zasadach (bo on ich za chinskiego Boga nie zmieni, to jest jasne jak dwa plus dwa) czy nie? Odpowiedz powinna zawrzec sie w jednym slowie.

Napisz jak cos juz postanowisz i nie trac czasu na sklejanie potluczonego wazonu (ratowanie zwiazku). Jakis stary gruchot z tego wyjdzie a nie oryginalny object d'art.

A mnie nawet na tyle nie byloby stac, nie po tym jak Ci szczerze wyznawal odkochanie sie oraz romanse z wszystkimi kolejnymi atrakcyjnymi paniami (nawet jesli bez seksu). Ale, ok, niech Ci bedzie tylko nie daj sie poniesc temu zalowi...:)Siebie zaluj i dzieci.

jasne, ze bedzie Ci blablal az do usranej smierci, pisalam Ci - jemu jest tak wygodniej. Ma juz swoje kapcie w szafce, sprzet do golenia w lazience, wygniecione miejsce na sofie, smaczne obiadki, marudna ale ulegla i malo wymagajaca zone, z doskoku jakis mlody ladny towar ..czego chciec wiecej? Po co naruszac ten porzadek swiata, ktory sobie wypracowal a Ty mu teraz psujesz? Zla Monika, be!Jeszcze nie raz to uslyszysz (i ze dzieciom krzywde robisz:)), wiec sie z gory uodpornij na te oskarzenia. Zreszta zaproponowalam Ci wczesniej pewne ultimatum jakie mozesz mu dac, ma w sumie wybor. Ale trzeciej opcji czyli  "po staremu" nie ma! Musi to w koncu zrozumiec i przyjac do wiadomosci.

Wysilku nie tyle potrzeba co konsekwencji i jasno okreslonych celow. Chcesz zmany? Tak. Albo warian A. (on sie calkowicie zmienia) albo wariant B. (rozwod). Kiedy wariant jest juz wybrany zaczynasz konsekwentnie realizowac plan. Przy wariancie A stawiasz jasno okreslone konkretne wymagania I konsekwentnie je egzekwujesz, zeby nie skonczylo sie na jakims pokazie i krotkookresowym zawieszeniu broni a potem powrot do normy. Przy wariancie B - zbierasz papiery, wszelkie informacje potrzebne przy rozwodzie i podziale majatku i nie reagujesz na jego "zaczepki". Gwarantuje Ci, ze beda i to wiele. Nagle odzyja w nim uczucia, gory dla Ciebie bedzie przenosil i nie tylko gwiazdke ale cala droge mleczna z nieba Ci obieca. Przerobilam ten watek. Zachowanie jak w tanim romansidle. I za pozno, o wiele za pozno.

Smutne ale dzieci mowia to co NAPRAWDE czuja. 7-latek, ktory rozpoczal nauke a ma rozgardiasz w domu i psychoze ryczacego ojca oraz placzacej mamy - jak on ma sie na nauce i zabawie skupic? Moja M. miala 8 lat jak tatus poszedl sobie mieszkac sam. Tez miala rozchwiane nerwy i slyszala nasze ryczace rozmowy, trzesla sie pod koldra i plakala, choc nikt jej nigdy krzywdy nie zrobil. Dzies jest smiala, rozesmiana i coraz lepiej uczaca sie dziewczynka - a w tamtym czasie i zaraz po rozwodzie duuuzo musialam rozmawiac o niej w szkole (zle stopnie, zle zachowanie). Ratuj swoje dzieci ankinom, poki sa jeszcze male.

no tez czasami mam ochote przeniesc sie jakos w czasie i przestrzeni i znalezc sie blisko Ciebie i Was i wspomoc osobiscie w rozmowach z Twoim mezem. Piszac tu i czytajac posty zagubionych kobiet, czuje czesto taka bezsilnosc i bezradnosc a chcialoby sie tak wziac i potrzasnac jednym z drugim..:)

No to 100 lat i oby kazdy nastepny rok byl dla Ciebie od tej pory lepszy. Zycze Ci poki co sil a w przyszlosci spotkania prawdziwego partnera na swojej drodze zyciowej. Takiego, dla ktorego bedziesz spelnieniem jego marzen:)

Moj eks tez mial zwyczaj sms-owac zyczenia..o ile pamietal:) A przedwczoraj moj nowy chlopak przywiozl mi do pracy w czasie lunchu pieknego cyklamena (jakos tak sie chyba nazywa) o slicznym rozowym kolorze kwiatkow..tak sobie, bez przyczyny i powodu. 

A ja Tobie wirtualnie wysylam wielki 37-rozany bukiet w Twoim ulubionym kolorze:) Reszte prezentow zrob sobie dzisiaj sama...nie licz na niego to sie nie przeliczysz;)

Dziękuję

A czego zazdrościsz ? "3" dla Ciebie to mała czy duża cyfra?

podobno ma się tyle lat na ile się czuje...hmm może coś w tym jest, ja przez ostanie pół roku czuję się jakbym miała w odwrotnej kolejności cyferki... ale to stan przejściowy, będzie dobrze

Mussuka, wariant A to ja wałkuje od pół roku, mój mąż nie chce i już, nie ma co nad tym dłużej myśleć bo się nie obejrzę jak mi stuknie 40 i będę dalej w tym samym miejscu, tylko bardziej sfrustrowana i jeszcze będę miała bardziej zestresowane dzieci - ostatnio też miałam rozmowę z panią wychowawczynią mojego syna i się pytała, czy u nas w domu jest ok, bo synek ostatnio jest rozdrażniony i agresywny - czy w tej sytuacji powinnam mieć wątpliwości? jasne, że NIE, ale do tej pory na silę chciałam przeforsować ten wariant A, bo miałam nadzieję, że stanie się cud i mój małżonek nagle uświadomi sobie co on może stracić.. a prawda jest taka, ze on ma mnie gdzieś.... najbardziej wkurza mnie to, że marudzi, nie chce składać żadnych deklaracji i zachowuje się jak pies ogrodnika...