Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

(Wczoraj oponowałam kiedy mój partner ścierał wylane przez kota mleko papierem toaletowym. co ty na to?)

Minęło pół roku odkąd rozpadło mi się małżeństwo, czy to normalne, że dopiero teraz dopadła mnie "niemoc"?

Na nic nie mam ochoty, nigdzie nie wychodzę, jedynie do pracy zmuszam się wyczołgać z łóżka, a poza tym przestałam ćwiczyć, bo straciłam chęci, nie sprzątam, nie gotuję po prostu nie mam siły wstać z kanapy i ciągle chce mi się płakać

Minęło pół roku odkąd rozpadło mi się małżeństwo, czy to normalne, że dopiero teraz dopadła mnie "niemoc"?

Na nic nie mam ochoty, nigdzie nie wychodzę, jedynie do pracy zmuszam się wyczołgać z łóżka, a poza tym przestałam ćwiczyć, bo straciłam chęci, nie sprzątam, nie gotuję po prostu nie mam siły wstać z kanapy i ciągle chce mi się płakać

Myśli pewnie, że to jakaś zabawa z tym rozwodem (dlatego boję się, że tak jak u Niekochanej w sądzie powie:
- Nie wiem dlaczego się tutaj znalazłem)
I wszystko pójdzie tak jak u Niekochanej
-Odroczenie , godzenie sranie w srututtutututu...brrrrrrrrrrrrrrrrr!!!

Daj sobie czas, wyluzuj, odpocznij, złap oddech. Nie pakuj się szybko w coś co jest Tobie niemiłe nie mówiąc wulgarnie ch...o!

Trzymaj się i nie daj się

niekochana72 napisał/a:

(...)
P.S. Koorwa - czy ja samą siebie pocieszam?

Wydawało mi się, wybacz, że jesteś w bojowym nastroju, nie zaś czekasz na pocieszenie.
POCIESZAM CIĘ i przytulam.

ankinom napisał/a:

Minęło pół roku odkąd rozpadło mi się małżeństwo, czy to normalne, że dopiero teraz dopadła mnie "niemoc"?

Na nic nie mam ochoty, nigdzie nie wychodzę, jedynie do pracy zmuszam się wyczołgać z łóżka, a poza tym przestałam ćwiczyć, bo straciłam chęci, nie sprzątam, nie gotuję po prostu nie mam siły wstać z kanapy i ciągle chce mi się płakać

Psychologiem nie jestem ale wydaje mi sie, ze Twoja reakcja spowodowana jest tym, ze dopiero teraz dociera do Ciebie co sie dzieje. Wczesniej reakcje oslabily inne emocje: zdziwienie,  zlosc, chec zmian, w pewnym sensie moze nawet euforia, ze bedzie inaczej czyli lepiej. Teraz te emocje z czasem opadly i na ich miejsce weszly inne: zastanawianie sie jak sobie poradzisz, co dalej z Toba i dziecmi, strach i zwatpienie i pewnie tysiac innych.
Jak dla mnie to Twoja reakcja jest jak najbardziej naturalna, nie walcz na sile z nia tylko pamietaj, ze to minie. To jest normalny etap "zaloby" po rozstaniu, jakie by ono nie bylo, z naszej czy partnera inicjatywy. Nic Ci sie teraz nie chce to nic nie rob, nie musisz przeciez. Skup sie na sobie i swoich potrzebach a to otepienie czy choroba z czasem minie, sama zobaczysz.

Najgorsze jest to, ze Twoj niby maz caly czas jest blisko..nie mozesz przezyc konca malzenstwa tak jak to powinno byc. I dlatego Twoj proces rekonwalescencji moze potrwac dluzej niz w przypadku calkowitej separacji od partnera.

dowiedziałam się, że on przecież ostrzegał mnie, że poszuka sobie innej kobiety, jeżeli ja się nie zmienię, a przecież był to perfidny szantaż! zgodził się ze mną bo chciał mnie w ten zmobilizować do działania! na pytanie czy ma sobie coś do zarzucenie to nie ma, a taka sytuacja sprawia,że jeszcze bardziej cierpię, bo całą winę biorę na siebie.... zapytałam, czy po jego wymaganiach coś zmieniłam, odpowiedział, że tak , ale niestety nie zarybiło...czyli cokolwiek nie zrobię to już nigdy nie będzie dobrze między nami....
JA JUŻ MAM DOSYĆ, NIE DAJE RADY, NIE WIEM CO MAM ROBIĆ, JAK POSTĘPOWAĆ

ankinom napisał/a:

Ja płakałam w łazience, to nawet tam wejdzie...problem w tym , że ja nie panuje nad swoimi emocjami, a co do warunków, no cóż to on nie chce być ze mną, jak stwierdził przez 15 lat nic się nie zmieniło i on już nie wierzy, że coś się może zmienić! i on nie chce dalej marnować swojego życia.

Marzy jedynie o spokoju, nawet nie zależny mu na rozwodzie tylko on chce ,że jak wróci do domu to nie będzie musiał się denerwować, że jest np. "bałagan", no i nie chce więcej kłótni, możemy żyć razem, nie wchodząc sobie w drogę: czyli ja dalej zajmuje się domem, przy jego pomocy w miarę chęci i czasu i każde żyje swoim życiem do czasu aż wyremontuje strych I JAK JA BĘDĘ CHCIAŁA TO ON SIĘ WTEDY WYNIESIE  NA TEN CHOLERNY STRYCH, CZY WY CO Z TEGO ROZMIECIE JAK JA BĘDĘ CHCIAŁA?

Ps, prosiłam wyprowadź się do tego czasu, że nie potrafię tak dalej żyć, to mi odpowiedział ,że to też jest jego dom i nigdzie się nie wyniesie, a ja powinnam w końcu przestać robić z siebie ofiarę i on nie będzie więcej ze mną na ten temat rozmawiał, koniec kropka...

ja do tego czasu ZWARIUJĘ!!!!

Masz wzorcowego pasozyta w domu. Inne okreslenia sa na tyle niecenzuralne, ze ich tu nie przytocze.

Kobieto: postaw sprawe jasno:

"nie chcesz mnie i nie chcesz marnowac swojego zycia - ok, to cos z tym do cholery zrob! Bo w tej chwili marnujesz i moje.
Masz 2 wyjscia: ruszysz d..e i sie wyprowadzisz i bedziesz mial swoj swiety spokoj albo akceptujesz to jak JA tu zyje, w balaganie i bez obiadow. Czasy panszczyzny a tym bardziej niewolnictwa mamy juz za soba. Chcesz porzadku to posprzataj, chcesz zjesc to kup cos i pomoz ugotowac. I od dzis, za Twoja rada, nie bede wiecej robic z siebie ofiary. Koniec tematu. Jestesmy od teraz wspollokatorami: na jednakowych prawach i z jednakowymi obowiazkami."

potem, blagam, wyjdz nawet trzaskajac drzwiami ale nie placz. Nawet nie wiesz (albo sie myle) jak mu szczeka na ten protest song opadnie.

I jak powiesz tak rob, naprawde skoncz obsluge tego jejmoscia i wszelkie z nim dyskusje. Niech sie przewraca z glodu i potyka o smietnik, nie ruszaj. Masz szanse wyjechac na pare dni do rodziny?

I wnies wreszcie tez pozew..o ile pamietam jeszcze go nie ma?

nie złożyłam, boję się, czego? niby wiem, ze nas już nie ma, a jednak nie mogę się zdecydować na ten krok, nie dojrzałam do tego.... żyję tym jak mogłoby być gdyby... a ze świadomości wypieram wszystkie złe chwile, zachowania, to że nigdy mnie nie szanował,  nie kochał,

wiesz co, ja jestem już tak zaprogramowana, że nie potrafię nie posprzątać, nie ugotować, znajdę wymówkę, że przecież ja to robię dla siebie, dla dzieci, jestem w tym naprawdę dobra, a to gó...o prawda, ja nie chcę słychać tych krzyków, a może ja jeszcze żyję iluzją, że może jednak on zobaczy , że ja się zmieniłam, że jestem tą właściwą kobietą i mnie pokocha? ja wiem, że to jest chore, ale gdzie tam w zakamarkach mojej podświadomości, glebo tkwi wmawiane przez lata ,że na miłość muszę sobie zasłużyć, że jak będę się starała, to ON TO DOCENI..

Boże ja się kwalifikuje do psychiatry, czy to jest wyleczalne?, czy ja jeszcze będę normalnie funkcjonować bez niego? przecież ja nawet nie była z nim szczęśliwa więc dlaczego tak się zachowuje, depczę swoją godność, błagam o miłość, nie potrafię myśleć o sobie, wszystko co robię to z myślą o nim dla niego, z nim....

ankinom napisał/a:

nie złożyłam, boję się, czego? niby wiem, ze nas już nie ma, a jednak nie mogę się zdecydować na ten krok, nie dojrzałam do tego.... żyję tym jak mogłoby być gdyby... a ze świadomości wypieram wszystkie złe chwile, zachowania, to że nigdy mnie nie szanował,  nie kochał,

wiesz co, ja jestem już tak zaprogramowana, że nie potrafię nie posprzątać, nie ugotować, znajdę wymówkę, że przecież ja to robię dla siebie, dla dzieci, jestem w tym naprawdę dobra, a to gó...o prawda, ja nie chcę słychać tych krzyków, a może ja jeszcze żyję iluzją, że może jednak on zobaczy , że ja się zmieniłam, że jestem tą właściwą kobietą i mnie pokocha? ja wiem, że to jest chore, ale gdzie tam w zakamarkach mojej podświadomości, glebo tkwi wmawiane przez lata ,że na miłość muszę sobie zasłużyć, że jak będę się starała, to ON TO DOCENI..

Boże ja się kwalifikuje do psychiatry, czy to jest wyleczalne?, czy ja jeszcze będę normalnie funkcjonować bez niego? przecież ja nawet nie była z nim szczęśliwa więc dlaczego tak się zachowuje, depczę swoją godność, błagam o miłość, nie potrafię myśleć o sobie, wszystko co robię to z myślą o nim dla niego, z nim....

oj, no to masz problem, fakt.

Nie gniewaj sie za to kynologiczne porownanie, ale przypominasz mi takiego malego, zastraszonego psiaka, ktorego pan wytresowal biciem, krzykiem i czasem ochlapem kielbaski (jak mial lepszy humor) aby ten robil to, czego Pan zazada. I ten psiak, tak nauczony, chcac uzyskac laskawy gest swego pana: a to ze po glowce poglaszcze, a to ze jakis ochlap rzuci i kija nie wezmie, plaszczy sie przed nim, staje na dwoch lapkach, znosi mu "dary" w postaci starych kosci i zabawek i blagalnie patrzy w oczy swego wlasciciela. Skamle i prosi: kochaj mnie. A na kazde zle spojrzenie Pana podkula ogon i ucieka pod lozko, bo juz wie co go czeka. Ale tego Pana nie opusci do konca swego zycia, chocby go ten wlasciciel zakatowal. Psy sa wierne i kochaja na zaboj.

Widzialas kiedys takie zastraszone i z pustka w oczach psiaki w schroniskach? Kto im to zrobil, ze kurcza sie same w sobie i uciekaja nawet od przyjaznych osob? Ich ukochani wlasciciele. Dla ktorych te zwierzaki zycie by swe oddaly, bo takie sa psy.

I Ty ankinom, wlasnie takie stworzonko mi teraz przypominasz..czeka Cie chyba dluga terapia, zanim komus wreszcie zaufasz. A przede wszystkim zaufasz sobie i uwierzysz, ze swiat bez NIEGO moze byc 100 razy piekniejszy. I nie runie pomimo Twoich obaw.

Dziekuje za odzew i dobre slowa.

Czuje,ze dzieki Wam dam rade.

Ale napiszcie mi co zrobic z tymi myslami-a moze powinnam z nim byc? co on teraz robi?a co gyby,a jesli  itp.
To obsesja:(
Zatruwa mi zycie...

To ja:

http://www.google.pl/imgres?imgurl=http://2.bp.blogspot.com/_2bb_7Zem4_8/TUs5HLzN-MI/AAAAAAAAAAs/ZPf4-RyFYnE/s1600/uma-thurman.jpg&imgrefurl=http://cisowian.blogspot.com/2011/02/kill-bill.html&h=924&w=1400&sz=170&tbnid=5RsCPYtPIU5MJM:&tbnh=90&tbnw=136&prev=/search%3Fq%3Dkill%2Bbill%26tbm%3Disch%26tbo%3Du&zoom=1&q=kill+bill&docid=kwf_IkO-zhLgiM&sa=X&ei=dMWMTrjPG8fH0QXw3qnhBQ&ved=0CF0Q9QEwBg&dur=2615

Czy wyglądam na przestraszoną? Smutną? Zdenerwowaną?

Czy wyglądam na kobietę, którą WARTO WKOORWIĆ?

np. dowiedziałam się, że on przecież ostrzegał mnie, że poszuka sobie innej kobiety, jeżeli ja się nie zmienię, a przecież był to perfidny szantaż!

na pytanie czy ma sobie coś do zarzucenie to nie ma, a taka sytuacja sprawia,że jeszcze bardziej cierpię

zapytałam, czy po jego wymaganiach coś zmieniłam, odpowiedział, że tak , ale niestety nie zarybiło...czyli cokolwiek nie zrobię to już nigdy nie będzie dobrze między nami....
JA JUŻ MAM DOSYĆ, NIE DAJE RADY, NIE WIEM CO MAM ROBIĆ, JAK POSTĘPOWAĆ

Ja płakałam  ja nie panuje nad swoimi emocjami, nie potrafię tak dalej żyć, prosiłam wyprowadź się, boję się, niby wiem, ze nas już nie ma ,nie dojrzałam do tego.żyję tym jak mogłoby być gdyby, nigdy mnie nie szanował,  nie kochał, nie potrafię nie posprzątać, nie ugotować,ja wiem, że to jest chore,że na miłość muszę sobie zasłużyć, że jak będę się starała, to ON TO DOCENI..ja nawet nie była z nim szczęśliwa , depczę swoją godność, błagam o miłość, nie potrafię myśleć o sobie, wszystko co robię to z myślą o nim dla niego,nie potrafię się pogodzić, że zostałam porzucona, że 16 lat byłam oszukiwana  nie potrafił zaakceptować mnie

on nie chce być ze mną on już nie wierzy,że coś się może zmienić! i on nie chce dalej marnować swojego życia.Marzy jedynie o spokoju, on chce ,że jak wróci do domu to nie będzie musiał się denerwować, że jest np. "bałagan", no i nie chce więcej kłótni  i on nie będzie więcej ze mną na ten temat rozmawiał,

to mi odpowiedział ,że to też jest jego dom i nigdzie się nie wyniesie, a ja powinnam w końcu przestać robić z siebie ofiarę

wiesz co, ja jestem już tak zaprogramowana, że nie potrafię nie posprzątać, nie ugotować, znajdę wymówkę, że przecież ja to robię dla siebie, dla dzieci, jestem w tym naprawdę dobra, a to gó...o prawda, ja nie chcę słychać tych krzyków, a może ja jeszcze żyję iluzją, że może jednak on zobaczy , że ja się zmieniłam, że jestem tą właściwą kobietą i mnie pokocha? ja wiem, że to jest chore, ale gdzie tam w zakamarkach mojej podświadomości, glebo tkwi wmawiane przez lata ,że na miłość muszę sobie zasłużyć, że jak będę się starała, to ON TO DOCENI..

facet całkowicie podkopał moją kobiecość, jako żony, matki

cały czas szukał swojego ideału,

w końcu uwierzę, że nie jestem tak beznadziejna to wtedy dopiero będę WOLNA...

Przed chwilą wróciłam do domu i okazało się , że jeszczemąż czeka na mnie podminowany, bo przyszedł
                                             TERMIN ROZWODU 20.!0.2011R

                                                       WOw !!!

                                              CO TO BĘDZIE?

Ale, była jazd!!! Nie spodziewałam się, nie będzie łatwo!
Przeież ON jest czysty, nie wie o co chodzi, jaka jestem wredna i takie tam..   

Napisz coś biżej co u Ciebie?

Przed chwilą wróciłam do domu i okazało się , że jeszczemąż czeka na mnie podminowany, bo przyszedł
                                             TERMIN ROZWODU 20.!0.2011R

                                                       WOw !!!

                                              CO TO BĘDZIE?

Ale, była jazd!!! Nie spodziewałam się, nie będzie łatwo!
Przeież ON jest czysty, nie wie o co chodzi, jaka jestem wredna i takie tam..   

Tak 20.10. to z emocji....

Salsa też fajnie

Ja rówież otworzyłam swoją firmę. Pracuję , usamodzielniam się.

M. nie wierzył, że mi się to uda. Dla mnie to formalność. Wcześniej po prostu unikałam kosztów. Jro firmir robiłam marketing, wspierałam, pracowałam. a on nazywał to swja firmą.
Żenada!!!
Dzisiaj nie unikam kosztów, a myślę o sobie, a jak zaczynam myśleć o sobie to M, zdziwiony , zatroskany i  niezadowolony, że idę w dobrym kierunku. Wolałby, żebym nadal płakała i błagała o jego miłośc.
Skończyło się.
NIE dla upokarzania!!! Zdecydowane nie!
Myslę o sobie i idzie mi to nieźle.

grejs napisał/a:

Dzisiaj nie unikam kosztów, a myślę o sobie, a jak zaczynam myśleć o sobie to M, zdziwiony , zatroskany i  niezadowolony, że idę w dobrym kierunku. Wolałby, żebym nadal płakała i błagała o jego miłośc.
Skończyło się.
NIE dla upokarzania!!! Zdecydowane nie!
Myslę o sobie i idzie mi to nieźle.

Ooooo.... ZŁA, NIEDOBRA GREJS!!!! CAŁKIEM SIĘ MĘŻOWI POPSUŁA Jak mogłaś - tyle lat byłaś grzeczna
Musiałaś kogoś poznać Pewnie kogoś masz Sama byś tak nie potrafiła

A grejs po prostu odnalazła SIEBIE. I juz nie zagubi. Już tego dopilnujemy - my, wredne koleżanki

ZŁA, NIEDOBRA GREJS!!!!
CAŁKIEM SIĘ MĘŻOWI POPSUŁA Jak mogłaś - tyle lat byłaś grzeczna

Musiałaś kogoś poznać Pewnie kogoś masz Sama byś tak nie potrafiła

A grejs po prostu odnalazła SIEBIE. I juz nie zagubi. Już tego dopilnujemy - my, wredne koleżanki

marynarka napisał/a:

[
Dobrze, że jesteście. Wiem, ze nie oszalałam, a jeśli już, to nie ja jedna.

Co TY sugerujesz ?  Szaleństwo moje , Twoje , Niekochanej?

p

cyt"Gdybys stale nie czytala o zdradzie i nakrecala sie,a wiecej skupila na budowaniu swojej osoby to nie byloby tego muru wobec mnie.Wina jest oczywista,ale trzeba tez zyc dalej.Rozmawiac o tym,ale nie na okraglo.Wpadlas w spirale nienawisci i obsesji i dlatego zakaczylas nasz zwiazek..."

To manipulacja.Zabawka sie zbuntowala....cos takiego!

l_ukrecja napisał/a:

p

cyt"Gdybys stale nie czytala o zdradzie i nakrecala sie,a wiecej skupila na budowaniu swojej osoby to nie byloby tego muru wobec mnie.Wina jest oczywista,ale trzeba tez zyc dalej.Rozmawiac o tym,ale nie na okraglo.Wpadlas w spirale nienawisci i obsesji i dlatego zakaczylas nasz zwiazek..."

To manipulacja.Zabawka sie zbuntowala....cos takiego!

Ooooo.... NASTĘPNA!!!! Napisze wersję troszkę tylko zmienioną w stosunku do grejs

"ZŁA, NIEDOBRA l_ukrecja!!!!
CAŁKIEM SIĘ  POPSUŁA  Jak mogłaś - tyle lat byłaś grzeczna 

Musiałaś kogoś poznać. Ktoś Ci mówi, co powinnaś zrobić - Ty byś tak nie potrafiła. Zapętliłaś się w tej nienawiści, zamiast po raz kolejny nadstawić KOLEJNY policzek i doopę. OBSESJA Cię ogarnęła. Działasz NIEADEKWATNIE do sytuacji. NIE PANUJESZ NAD EMOCJAMI. WEŹ SIĘ OGARNIJ - ZOBACZ ILE DLA CIEBIE ROBIĘ. BICZUJĘ SIĘ. "

A l_ukrecja po prostu odnalazła SIEBIE. I juz nie zagubi. Już tego dopilnujemy - my, wredne koleżanki.

l_ukrecja napisał/a:

cyt"Gdybys stale nie czytala o zdradzie i nakrecala sie,a wiecej skupila na budowaniu swojej osoby to nie byloby tego muru wobec mnie.Wina jest oczywista,ale trzeba tez zyc dalej.Rozmawiac o tym,ale nie na okraglo.Wpadlas w spirale nienawisci i obsesji i dlatego zakaczylas nasz zwiazek..."

l-ukrecja..moja opinia wyda Ci sie(.i nie tylko Tobie) pokretna ale...poniekad zgadzam sie z opinia Twojego faceta o tej spirali i nakrecaniu sie. Dlaczego tak mysle? Bo czytam wiele postow od pan rozwodzacych sie obecnie  albo juz rozwiedzionych  i przerazenie mnie ogarnia ile w tych kobietach i postach nienawisci i pogardy dla, jakby nie bylo, juz wkrotce eksow. I po co to? Komu to wywlekanie flakow i brudow ma sluzyc? Oczywiscie, ze mozna i po to jest to forum, podzielic sie smutkami, rozwazaniami, nawet zloscia ale po co tyle tej nienawisci i zadzy zemsty? Cokolwiek sie stalo w przeszlosci juz sie stalo, jesli ten eks okazal sie swinia to  czy pomoze nam teraz opluwanie go w kazdym poscie?
Rozwod? W porzadku, ale po ludzku, z jakas godnoscia a nie robieniem szopek: ja mu teraz pokaze. Jakis kamuflaz przed soba sama, tak mi sie zdaje, bo w gruncie rzeczy taka pani chce sobie i calemu swiatu udowodnic jaka jest silna i madra. Tylko PO CO? Upokorzenie przeciwnika, poczucie zwyciestwa? Przeciez to bzdura, bo kazdy rozwod to porazka dla zwyciezcy i zwyciezonego. W zasadzie nie ma tu zwyciezcy.

Dobra, to bylo odnosnie spirali zla, tu zgadzam sie z tym tekstem z sms-a.

Ale niezmiennie uwazam, ze przyszlosci ze swoim partnerem szczesliwej miec nie bedziesz, on nie zaluje w glebi serca, ze Cie zranil tylko pluje sobie w brode, ze go nakrylas.

Zeby wiec nie obwinial Cie o zemste, kierowanie sie postami z forum itp. odpisz normalnie, spokojnie, nie ublizajac od takich i owakich, ze jest to decyzja wielokrotnie juz rozwazana, przemyslana i nieodwolalna. Zyczysz mu mimo wszystko dobrego zycia i masz nadzieje, ze zapamieta jedynie mile chwile razem spedzone. Pozdrawiasz i ..to tyle. Potem albo zmien ten numer albo komorke wylacz albo nie odpisuj juz na zadne sms-y.

Rozstac sie mozna kulturalnie i zachowujac wlasna godnosc oraz twarz a przy tym skutecznie (o to w tym wszystkim chodzi najwiecej). Bez plucia jadem i drapania pazurami:)