Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Zgadzam się. Tacy mężczyźni często starają się w nas wzbudzić to co zawsze nas do nich ciągnęło... poczucie tego, że jesteśmy potrzebne.

,,   Prawda!!!

Dziewczyny bądźmy mądrymi aktorkami i kręćmy filmy, ale My kręćmy, a nie nasi faceci!!!  ''

AMEN

Oj, nie kochane!!!!!
Nam NIE WOLNO KRĘCIĆ ŻADNYCH FILMÓW!!!!! NEVER EVER!

To ONI mają kręcić film - z nami w ROLI GŁÓWNEJ To oni mają poczuć motyle, zabiegać i pokazywać jak im zależy.
A my - po prostu BYĆ i kochać ich. Ale - zawsze ciut mniej, niż samą siebie. I wtedy - jest szansa na udany związek.

Zaufanie, szacunek, namiętność, wsparcie, miłość - bez tego nic trwałego się nie zbuduje. JA już to wiem. Wy pewnie też

Niekochana,

,,  Majusia - sorki, ale życie w takim świecie jak opisałaś jest tak samo beznadziejne, jak w tym, co opisała 1Aneczka. W jednym i drugim nie ma zaufania, miłości i szacunku. ''

NIekochana, ja nie mowie co jest zle a co nie. Mowie, tylko jak jest swiat zbudowany. I mozna miec tego swiadomosc lub nie.

''  SZKODA CZASU. Mam wrażenie, że w obu przypadkach kobiety zachowują się tak, jakby świat bez mężczyzny u boku nie istniał ISTNIEJE, zapewniam i ma się całkiem dobrze.  ''...... -  NIe wiem skad Ci to przyszlo do glowy ??? Nikt chyba o tym nie mowi.

,,  A my - po prostu BYĆ i kochać ich. Ale - zawsze ciut mniej, niż samą siebie. I wtedy - jest szansa na udany związek. ''

DOKLADNIE

Otóż NIE, sama świadomość nie wystarczy. Trzeba z tym walczyć. Jak z każdym niesprawiedliwym stereotypem.

Ano stąd, że wszystko, co zostało napisane - kręci się wokół mężczyzny.
NIC nie mówicie - jak MY się mamy zmienić. Ato jest nasz priorytet. MY się mamy ZMIENIĆ.
Nie masz prawa wymagać od mężczyzny, by się zmienił - jest wolnym człowiekiem i ma prawo żyć tak, jak zechce. To Ty masz podjąć decyzję - czy chcesz TAKIEGO.

To ciekawe co piszesz

Bo ja glownie pisze, o tym, ze KOBIETY MAJA SIE ZMIENIC !!!

Wierz, mi o tym, ze ludzie sie nie mieniaja WIEM WIELE. Dlatego napisalam, ze  trzeba albo sie zmienic, albo uciekac od takich facetow.

Jestem, z domu gdzie moja Mama miala charakter wyrzucic z domu meza. Za hazard, pijanstwo, kamstwa, nieodpowiedzianosc, zdrade. MOZNA !!! MOzna. I nie bylo odwrotu. Moj ojciec ma inna kobiete, ktora od dwudziestu lat ma z nim pieklo na ziemi. Takze wiem, ze faceta nie mozna zmienic. Ale jak byl z moja Mama nie mogl sobie pozwoic na 5 % tego co robi tej swojej kobiecie.

Kochana - mężczyzna nigdy nie powinien być PEWNY swojej kobiety. ZAWSZE powinna być zwierzyną, którą on goni.
Nasz głowa w tym, żeby pozostać dla niego atrakcyjnymi - zarówno fizycznie jak i emocjonalnie. Namiętność i rozmowa - to moim skromnym zdaniem 2 klucze do sukcesu.
Ja jestem flirciarą To świetny sposób na "podgrzanie" atmosfery. Bo flirtować można i ze swoim mężem (polecam) jak i trenować na "obcym". Uwierzcie - kobieta, która jest świadoma swojej siły i atrakcyjności - ma to wypisane na twarzy, emanuje to z każdego ruchu jej ciała. I męzczyźni to widzą - zarówno własny mąż jak i obcy mężczyźni.
A żaden łowca nie lubi, jak mu jakiś inny łowca chce zakłusować na jego terenie I skupia się na swojej zwierzynie - nie ma czasu i ochoty na kłusowanie Ale - nagroda musi być warta zachodu

1Aneczka hi hi hi dobre!! Ale się uśmiałam!
                             
 

'' DZIEWCZYNY: Majusia, 1Aneczka,prokurator_szacka widzę, że nadajemy na tych samych falach! Super, że tutaj jesteście!!!
Ja i Niekochana już tutaj się zasiedziałyśmy!!!
Pozdrawiam WAS serdecznie!!!
Jak tutaj dzisiaj owocnie!!!

    ''

Grejs,

Ja rowniez Pozdrawiam i sciska   Girl power

Milego dnia

A mnie się to nie podoba.
Zobacz kochana, co wytłuściłam. Dlaczego? Dlaczego chcesz udawać, zamiast NAPRAWDĘ zrobić to, co pozwoli Ci być szczęśliwą?
Własnie o tym pisałam - że znów skupiacie się na problemie z facetem. Zamiast pracować nad swoim szczęściem. Majusiu - właśnie o to mi chodziło - nie o to, że Ty w swoich postach o tym piszesz
Grejs - co Ci daje szczęście? Zrób to dla SIEBIE, a nie po to żeby JEMU dokopać. Bo jeśli tak zrobisz - ZNÓW ON JEST NAJWAŻNIEJSZY!!!

Ja, przyznam szczerze, już gre przerobiłam i to nie był dla mnie dobry sposób. Nie byłam sobą, źle sie z tym czułam i tak niewiele osiągnęłam. Mój T. to psychopata i cokolwiek bym nie wymysliła to i tak w końcu bym poległa i tak było. Szkoda życia, ja nie chcę w życiu grać, udawać, prowadzić jakiś specjalnych taktyk by uzyskac miłość czy zainteresowanie faceta. Jestem juz po 40 , i sądzę, że jestem w stanie być szczęśliwą bez względu na fakt podsiadania czy nie faceta. Jak mi sie uda znaleźć i pokochac partnera to super ale to jest na dalszym planie, teraz najważniejsza dla siebie jestem ja sama. Uczę sie jak sobie miło i wygodnie żyć, dbam o siebie, szanuję siebie, uczę się siebie na nowo i taką juz chcę pozostać, jeśli pojawi sie facet, który będzie akurat takiej kobiety szukał i spełni też moje wymagania to chętnie spróbuje, ale już nigdy nawet cząstki siebie nie zmienie dla faceta, owszem mogę byc elastyczna ale zawsze taka sama.

Niekochana,

'' Własnie o tym pisałam - że znów skupiacie się na problemie z facetem. Zamiast pracować nad swoim szczęściem. Majusiu - właśnie o to mi chodziło - nie o to, że Ty w swoich postach o tym piszesz ''

A przepraszam, to co napisaas wczesniej, flirtowanie, uwodzenie. To nie jest krecenie sie wokol faceta. Mobilizowanie go do gonitwy, kolatania serca ???

Mysle, ze grejs tez zle zrozumialas. ONA pisze, ze sie zajmie soba i swoim szczesciem. Ze chce wziac w sprawy w swoje rece i nie ograniczac sie do jego osoby???

Przynajmniej ja tak to zrozumialam.

Witaj w klubie kochana.
Mój jeszczemąż jest również przypadkiem klinicznym Długo mi zajęło by to zrozumieć.
Dlatego po prostu odchodzę.

Dokladnie, tak właśnie o tym piszę.

MY robimy tylko dla nas , dla naszego szczęścia. Na pewno nie dla nich! 

Kochana - chyba nie mówimy o tym samym. Flirtowanie w moim pojęciu - nie ma nic wspólnego z kręceniem się wokół faceta. Wręcz przeciwnie - to oni mają kręcić się jak bączki z obłędem w oczach. Nie MY ich mamy mobilizować - konkurencja to zrobi. A my - pozwalajmy się uwodzić

Mnie chodzi o to, jakich słów podświadomie używa - dla niej nadal to jest UDAWANIE szczęśliwej. Dlatego pytam - co jej daje NAPRAWDĘ szczęście. I niech to robi. Wtedy nie będzie musiała niczego udawać.

Mnie się to też nie podoba!!!
Niestety jeszcze razem mieszkamy, nie mam rozwodu.On gniecie..a ja tu tkwię!
Piszesz Niekochana:- Zrób żebyś była szczęśliwa. Póki, nie zakończę pewnego etapu, nie da się .
Stan mój jest taki , że dalej  najbardziej mi się chce leżeć w łóżku tak jak teraz leżę i siedzieć przy kompie.
Nic mi się nie chce - to jest szczęście? Beznadzieja łóżkowa.
Udawadniam WAM wstaję ubieram się, wypinam pierś do przodu i spadam.
Nie ma wyjścia na razie. Nie podoba mi się , ale zaczynam grać, że mi się chce.
Ruszam d..pę i spadam
PA!  Do wieczora!

Nie rozumiem....
Czy bycie kobietą Cię obraża? I dlaczego uważasz, że "dopuszczenie" jest nagrodą? Takie zachowanie to małżeńska prostytucja   Dal mnie seks jest przyjemnością - nie wyobrażam sobie, by traktować go jako nagrodę lub ograniczać za karę.
Bo wiesz... Ja nie mam nic przeciwko temu, żeby mój mężczyzna na mój widok nie mógł utrzymać rąk przy sobie   I uwielbiam być zwierzyną, nic mnie tak nie kręci jak czuć oddech mojego łowcy na karku.
Skąd to pojęcia, że mężczyzna zabiegający o kobietę jest neandertalczykiem?  Strasznie stereotypowo podchodzisz do mężczyzn.
Ja spotkałam takich, których NIGDY bym w ten sposób nie oceniła.

Tez kocham za bardzo. Gdybym mogła zamknęłabym swojego chłopaka w klatce.  Moge prosic o książeczkę? Bardzo bym była wdzięczna

Nie jestem obrażona bo jestem kobietą:), też uwielbiam sex, też pragne bardziej, jak czuję jego oddech na swojej szyii, to pożądanie jest wpisane w nasze życie i cudowną rzeczą jest przeżywac właśnie tak -myśliwy- zwierzę. te chwile gdy on zwrywa ze mnie koszulke........................super.
Ale ja mówię o czyms WIĘCEJ.
Same sprawiamy , że mężczyźni czasami postrzegają nas TYLKO w tym zakresie, nie pozwalamy im dojrzec w nas kobietach innych wartości, i oni nie uczą sie "obsługiwac" nas w innym zakresie jak tylko "obróbka w łóżku"
. Oczywiście nie dotyczy to wszystkich ale jest to duży problem, bo jak czytam wasze wpisy to az bije z nich.....że on znowu z pilotem w ręku....albo z kolegami w pubie.....albo przy kompie ....albo na kanapie......

niekochana......faktycznie rozmawiamy o czyms innym , ja teraz nie skupiam sie na podtrzymywaniu "iskierki"  w związku, ja skupiam sie jak wyjśc z tego związku i to możliwie bez wielkich strat, stąd nasz niezrozumienie

Aneczko - w którymś poście napisałaś coś bardzo, bardzo mądrego. Ja osobiście, podobnie jak Ty długo nie chciałam tego zaakceptować. Teraz już akceptuję - dojrzałam do tego. O co chodzi? Że mężczyźni myślą innymi kategoriami niż my. I nie zmienimy tego. My tez dla nich jesteśmy "dziwne" - zapewniam. I co najlepsze - zaakceptowanie tego nastąpiło po rozmowach z tymi, którzy chcą na ten temat rozmawiać - sami widzą te różnice.
Nie należy tego łączyć z uleganiem, naginaniem się, zmuszaniem - trzeba się wzajemnie ZROZUMIEĆ. Bez tego nie ma mowy o związku. No i clou - z psychola lub idioty nawet nie próbujemy zrozumieć

Ha... to ja napiszę coś "śmiesznego" w temacie podejścia socjopaty do mnie
Akcja: już pół roku faktycznej separacji, wszystko ustalone, uzgodnione, ja odcięta emocjonalnie i na wszystkich innych poziomach. Wspólny, z dzieckiem wyjazd na wakacje. Osobne łóżka, ale wszyscy 3 w jednym malutkim pokoju - wszystko jasne.
I nagle... pewnej nocy budzi mnie delikatne szturchniecie w ramię. Otwieram oczy - jeszczemąż stoi przy moim łóżku i pyta: "Może jakiś seks?"
Nosz koorwa - szczęka mi odbiła się od podłogi, sufitu i znów na podłogę opadła. Grzecznie odmówiłam - no zdziwiony był.
To tyle w temacie - JAK ZROZUMIEĆ PSYCHO - LUB SOCJOPATĘ. NIE DA SIĘ. TRZEBA ODEJŚĆ. JAK NAJSZYBCIEJ.

P.S. Brawo kochana - zawalczyłaś, tak jak ja. Dostałyśmy po dupie, ale teraz jesteśmy mądrzejsze.

Chcesz jeszcze?
Dobra....
Półtora roku od decyzji o odcięciu się, dzień później przyszedł termin rozprawy rozwodowej, zero jakiejkolwiek więzi i ... : "mój" socjopata wchodzi do mojego pokoju i pyta: "Pewnie niedługo będzie zawiadomienie o rozwodzie -może spróbujemy jeszcze ratować NASZE MAŁŻEŃSTWO?"
Nie wytrzymałam i się roześmiałam. Powiedziałam grzecznie, że żadnych NAS i niczego NASZEGO juz dawno nie ma.
Też się obraził. No po prostu - SUKA. Taki skarb odrzuciła....

Wiesz, ja tak długo czekam na rozprawę (będzie 5 października), że te sinusoidy to juz mam "obcykane"
Ten sam schemat. Raz dziwka, raz święta Tylko że na mnie to już nie robi wrażenia - a jego to własnie najbardziej boli

Ale najlepsze, że ona naprawdę był ZDZIWIONY,że NIE!!!!!!! Koorwa - nawet gdyby ludzkość miała wymrzeć

Taa...
2 sceny, różni je na oko około 3 minuty:
1. Będę Ci pomagał - przecież mamy wspólne dziecko, tyle lat byłaś moją żoną i przecież JA CIĘ KOCHAŁEM.

Ponieważ w reakcji nie padłam ze szlochem na kolana przed Panem, to 3 minuty póxniej:
2. Powinnaś się jak najszybciej wymeldować i wyprowadzić...

I tak cały czas.... Dlatego się odcięłam

Mam tak samo I tez nieobca mi satysfakcja, że to JA zadecydowałam.

Witaj.

Nie dziwne , że cierpisz, to co przeżyłaś i przeżywasz to dramat ogromny i potrafi zrobic wielką wyrwę w sercu. Dobrze, że piszesz o tym, to troszke pomaga, ja jak byłam w "najgorszym momencie" to zapisałam 2 zeszyty. Krzyczałam tam jak bardzo jestem nieszcześliwa.
Wszystkie twoje myśli, wątpliwosci, przemyślenia teraz skupiają sie wokół niego i "nowej" oraz wokół twojego bólu i te ciągłe myśli "dlaczego?"
Z doświadzcenia wiem, ze im dłużej analizowałam tym gorzej bolało, jeśli Ci sie uda spróbuj pomiędzy tymi wszystkimi smutnymi myślami znaleźć parę dobrych słów dla siebie. Jestem pewna , że zrobiłaś wszystko by było dobrze, niestety nie możesz odpowiadać za czyny swego partnera i "nowej", pozwól sobie przeżywać  stratę ale nie wiń siebie, obiektywnie rzecz biorąc to nie Ty spaprałas sprawę tylko facet z "nową". Daj sobie czas na smutek ale z czasem zacznij dbać o siebie, rób sobie drobne przyjemności i malutkimi kroczkami postaraj sie z tego wyjść, pamiętaj z każdym dniem staraj sie więcej myśleć o sobie na plus.

Nie róbmy priorytetu z kogoś, dla kogo jesteśmy tylko opcją.

No! I dlatego JESTEŚ SZCZĘŚLIWA.

Odkąd "przejżałam na oczy" to staram sie zrozumieć to moje zachowanie, czemu taka głupia byłam, skąd to wynika. Wypadło by przeanalizowac to moje dzieciństwo i przyznam, że nie wypadło najlepiej, szkoda mi siebie. Pozwólcie, że opiszę dwie historie, które bardzo zapadły mi w pamięci. Działo się to w starym domu czyli miałam około 5-6 lat. Lato w pełni i moja mama, która się do mnie nie odzywa. Nie pamiętam co przeskrobałam (co może takiego przeskrobać małe dziecko!!). Nie odzywała się do mnie już kilka dni, ciągle starałam sie do niej zbliżyć ale mnie odpychała, było mi bardzo źle i przykro, bardzo się bałam tej sytuacji, zupełnie nie wiedziałam co mam już robić by się tylko do mnie odezwała. Mama leżała na leżaku i się opalała a ja podeszłam do niej i znowu zaczęłam prosić by się do mnie odezwała, ona nic i ja w koncu uklękłam przed nią (jak w kościele) i wyjąc (dosłownie) błagałam (dosłownie) by się do mnie odezwała bo już nie mogę wytrzymać. Wpadłam w końcu w jakieś spazmy i ona w końcu się podniosła i powiedziała, że no dobrze odezwie się ale żebym sobie to zapamiętała. (oj zapamiętałam)
Druga historia jest w podobnym czasie. W rogu ogródka rosły bzy, tak fajnie się uformowały , że w srodku była wolna przestrzeń tak około  2 metry na 2 metry. Ja bawiłam sie tam i postanowiłam zrobic mały domek, pozamiatałam, poukładałam z cegieł "niby stół" i krzesła, przydźwigałam kawałek starego konaru by robił za kanapę, przyniosłam kwiaty i ustroiłam nimi całą przestrzeń, bardzo sie napracowałam i byłam zadowolona z tego domku, postanowiłam pochwalić się mamie. Bardzo długo ją prosiłam by przyszła obejrzeć moje dzieło, ona ciągle zajęta i zajęta. W końcu przyszła, biegłam przed nią w podskokach, tak się cieszyłam a ona jak to zobaczyła to zaczęła wrzeszczeć na mnie, że naznosiłam jakiś starych śmieci w krzaki i natychmiast mam to posprzątac bo inaczej będzie ze mna krucho. Zawalił się cały mój świat.
Przyznam, że mam teraz łzy w oczach jak sobie to przypominam, mam jeszcze jedna historię ale nie wiem czy dam radę o niej pisać