Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Oj, kochana.... Miłe wspomnienia mam z ekranizacją...
To było w tym dniu, kiedy zalogowałam się na forum. Byłam w Lublinie, w pensjonaciku. W czarnej psychofagowej doopie.
Jeden czajnik na całe piętro. Przy nim spotkałam sąsiada zza sciany. Lekarz na stażu. Z Poznania. Blisko nasze zawody, więc jego dociekliwe pytania (to moja słabość - Panowie) wyciągnęły mnie na chwilę z czarnej doopy.
Powiedział, że już tydzień tam siedzi i codziennie wieczorem chodzi do kina. Zapytał, czy nie pójdę z nim. No i poszłam.
Poszliśmy na "Doriana G." - bo ja chciałam obejrzeć...  Dopiero po seansie, jak siedzieliśmy na kawie przyznał się, że dzień wcześniej był właśnie na "Dorianie.."
Kurcze - to chyba był normalny facet

Tak trzymaj!

Uleczalna

Miłego dnia!!!

To zły pomysł - w sejmie jest za duze natezenie psychofagow!

Ja nie chcę do Sejmu!

Chcę żeby ktoś w Sejmie (może to gdzie indziej, nie znam się) wywalczył żeby grupę inwalidzką można było dostać na nasze choróbsko KKZB!
U nas tylko inwalidów potrzebują do pracy, to wreszcie byłby z tego jakiś pożytek!
Te nie pracujące, albo te pracujące na konto psychofaga (to ja!!!!) mogłyby legalnie monety za to brać!
                             

Mecze skończyły się, można zająć się czymś innym
Pytałyście (przepraszam, wrzucam was do jednego worka) dlaczego można znosić tyle czasu zdrady, romanse, upokorzenie.
1. Miałem nadzieję, że będzie inaczej, tak jak kiedyś. Zawsze nadzieja umiera ostatnia.
2. Dla dzieci. Dla nich zrobię wszystko, nawet spróbuję dać kolejną szansę, choć rozum mówi "uciekaj".
3. Z własnej głupoty, bo facetowi wydaje się, że wszystkie baby takie są? Każda puszcza się, mówi "faktycznie, to był błąd"... a później robi nadal to samo?
Pewnie patrzycie na mężczyzn jak ja na kobiety

A teraz parę słów od faceta...
Stworzyłem plan, czyli listę tego, co mogę jeszcze zrobić by ratować małżeństwo. Później spróbowałem wszystkiego z tej listy.
Jak już nie zostało nic, podziękowałem za wszystkie lata, powiedziałem PA i zająłem się swoim życiem.
Podziwiam wam, że tyle rozmawiacie o waszych uczuciach... ale może lepiej usiąść z mężem i szczerze porozmawiać? Z NIM, a nie z koleżankami? Potraficie zdobyć się na szczerą rozmowę? Moja nigdy nie była wobec mnie szczera, nie potrafiła rozmawiać, a wy?

Drogie Kobiety...
Może zamiast pisać kolejne setki postów powinniście spróbować znaleźć kogoś NORMALNEGO, z kim czas płynie zbyt szybko, a świat nabiera barw?
Teraz otworzyły mi się oczy i zrozumiałem, że jeśli Ona dzwoni i jest miła... to znaczy, że chodzi wyłącznie o pieniądze, bo tylko tyle zostało z tej dawnej miłości.

Noooo.... w końcu szczery
Dziękujemy - my Kobiety.

Uleczalna nasza choroba, a nie Twój psychol...

A to:

wiele mi mówi o Twojej kulturze osobistej i szacunku dla innych.

Odnotowałam poszerzenie zakresu sygnaturki.

No JA jednak nie.

No jak już tak jedziemy "na szczero"  - Twoja wypowiedź nie ma nic wspólnego z podziwem, raczej bliżej drugiej strony skali. Wiesz - my jesteśmy fachowcami w temacie słownej agresji
Szczera rozmowa - nawet anonimowo nie potrafiłeś się tu, z nami na to zdobyć. A co dopiero z żoną, twarzą w twarz.

Czy to jakaś konkretna sugestia ma być?

I ja chętnie posłucham, gdyż postępowanie jej pewnie wspólgra z jego.

Który facet potrafi rozwiązać problem raz dwa, bez owijania w bawełnę lub bez udawania, że go nie ma?
Facet myślący głową no no.

Można postawić na jednej szali szafującą słowem kocham KKZB i psychofaga jako takiego. Bo to to samo on chrzani jedno, robi drugie, czyli...

Jasne. Mój faworyt dzisiaj zrobi mi baleyage.

Nie żartuję. Udało mi się go namówić! Przeleciala mi koło nosa wizyta u fryzjera - jak byłam w szpitalu, następna dopiero za 2 tyg., a mnie po pierwsze nie chce się czekać - odrosty już duże. Po drugie jak sobie pomyślę o tych niewygodnych fotelach fryzjerskich - to w obecnym stanie - jest mi słabo.

Najpierw poprosiłam mamę - żeby podczas jutrzejszej wizyty wrzuciła mi farbę, ale przypomniałam sobie, że jeszcze jak byliśmy narzeczeństwem i mieszkaliśmy w Holandii - mąż zadeklarował się, że jak mu pokażę jak to się robi - to nie ma problemu i zrobi mi pasemka. Po co mam po tamtejszych fryzjerach się włóczyć. Manualnie jest bardzo zdolny, precyzyjny wręcz nadspodziewanie - z racji wykonywanego zawodu. I faktycznie zajefajne mi pasemka zrobił. Żadnych plam, równiutko, naturalnie, od samej skóry. Trzy kolory farby.

Wobec powyższego - namówiłam go żeby mi skoczył do drogerii po farbę - pokazałam w necie pudełko i kolor - dzieciary się pośpią - i jedziemy z koksem!

No i u nas też nie ma zdrad, przemocy fizycznej, flirtów i kłamstwa. No po prostu identikos.

A nie, mój mąż nie znosi piłki nożnej - i chwała Ci Panie w Niebiesiech! Ja już miałam kilku entuzjastów tego sportu. Zlot kumpli, kanapeczki, przystaweczki, piwerko i wrzaski na pół okolicy. Żeby chociaż Ci piłkarze nago latali.

Niekochana - co do wczorajszego posta na temat tego co w związku na którym miejscu. Powiem tak - przeczytałam małżowi jak pisałam - bo on megaciekawski jest co ja tu smaruję i z czego zrywam boki. Taktownie się absolutnie ze mną zgodził (nie będę wnikać czy dokładnie pojął sens czy nie)- szczególnie z momentem na temat seksu, rozmiaru i umiejętności.

Po czym machnęliśmy Kobieta Cafe na temat pierwszego razu - czy warto czekać czy nie. I dyskutowaliśmy z godzinę przed spaniem na temat.

I na grzyba komu Liga Mistrzów?!

Kończąc laurkę - pierdzielnę na koniec trochę lukru żeby już było na maksa do obrzygania. Mąż wziął dzisiaj starszego syna na zakupy żywnościowe do supermarketów - bo UWAGA: trzeba mamie pomóc - obskoczyli jeszcze mięsny z kolejką i ryneczek po świeże owoce i warzywka. Przyjechali, mąż pochował zakupy, nie narzekał na brak obiadu a potem przeczytał dziecku bajkę "O stacji paliw".

Możecie haftować. Bleee

No nie - jak w serialu. Kropka w najciekawszym momencie. Dawaj te wnioski, spostrzeżenia - ja jestem przed pierwszym razem

Wiesz - miękko mi się zrobiło. Tak ogólnie. Cieszę się z Waszego szczęścia. I mam nadzieję, że Twój małż nie jest osamotnionym egzemplarzem.
Ehhh... brazyliada świętokrzyska, kurna   

Podziwiam za wychowywanie dzieci, za lata które ze mną wytrzymała. Mam wstręt do Niej za romanse i nieumiejętność rozwiązywania problemów. Każdy ma swoje dobre i złe strony.
Szczerość... tego akurat u mnie nie brakuje. Potrafię przyznać się do każdej mojej głupoty. Potrafię przeprosić zamiast iść w zaparte... wbrew faktom.

Żona powiedziała, że jest Kobietą Kochającą Za Bardzo a ja należę do Uciekających. Na tyle mnie zdziwiła, że drążę temat.

Wam
Wspominacie, że jesteście tu szczęśliwe... W Seksmisji kobiety również były "szczęśliwe", ale codziennie musiały brać pigułki na to szczęście. A teraz z ręką na sercu - która z was jest szczęśliwa? Która chce żyć tak jak teraz?
Oj, dziewczyny, dziewczyny... zaperzacie się na tych "biednych" facetów, czego od nas oczekujecie? Facet tak ma, powinnyście przyzwyczaić się do tego, spróbować zrozumieć jego świat i ułożyć sobie pozytywne relację. No dobra, trochę was prowokuję
Widzę tu obraz jakby żywcem wzięty z Seksmisji - masa wnerwionych na facetów bab, które gdy tylko któregoś dorwą to najchętniej by mu...
Pisząc "chłopa wam potrzeba" myślałem o NORMALNYM facecie, taki który jest wystarczająco normalny byście były szczęśliwe. Czy tacy są? Sam znam 2, obaj po 40 i obaj w szczęśliwych związkach. Jak takiego znajdziecie to przestaniecie zajmować się przeszłością, przestaniecie siadać razem w ławce i płakać.

Te baby w Seksmisji też nie wiedziały co to "chłop"?

Droga Koleżanko, to tylko cytat z filmu... i odpowiedź na agresję ze strony kobiety. Obejrzyj dokładnie Seksmisję

Miejcie wyrozumiałość dla mnie, jestem sam (czyli mam 2 razy gorzej niż filmie), a was od diabła
Opowiadacie historie, które nie są kompletne. Ja widzę różnicę pomiędzy "zwyzywał mnie" od "zwyzywał mnie gdy dowiedział się o portalach randkowych". Która z was zachowa się w tej sytuacji inaczej?

Zgłębiam temat KKZB, bo to dla mnie nowość. Oprócz sypianiaa z wami, interesuje mnie też wasza psychika... a ponieważ obawiam się, że to KKZB to jakaś powszechna, babska przypadłość dlatego liczę na wytłumaczenie tego zjawiska
Mogę tu jeszcze na moment pozostać? Tylko proszę do mnie pisać prosto, ludzkim językiem, najlepiej w punktach

Trochę tak. Więc opowiem Ci coś o swojej ławeczce - pięć lat, w tym ostatnie półtora - romans z laską z biura, tak mniej więcej o pokolenie młodszą od psychofaga, przedtem inne potem recydywa z ową laską z biura. Próbowałam zrozumieć jego świat - potem nazwałam to kolaboracją z jego chorym systemem wartości owocującą moją rozwałką psychiczną.
Inne koleżanki - prańsko po twarzy, znęcanie się psychiczne, inne zdrady, alkoholizm i cała gama wszelkiej psychofagii. A my ich (MIMO WSZYSTKO) kochałyśmy. Dlaczego? To jest pytanie, na które tu próbujemy sobie odpowiedzieć.

Twoja"pobłażliwość" i  "cierpliwość" do naszych "kaprysów" jest irytująca. Traktujesz nas jak naburmuszone dziewczynki, którym nie podobają się klocki albo kolor sukienki lalki Barbi (sorry kolor włosów Kena). Gdybyś jednak (jak napisała Kriss) rzetelnie przeczytał ten wątek, wiedziałbyś, że trafiają tu ofiary oprawców a nie rozgrymaszone pannice.

Nie mamy wstrętu do mężczyzn. Na odwrót - wierzymy (MIMO WSZYSTKO), że prawdziwi jeszcze są na tym świecie. Uczymy się od siebie nawzajem jak nie wpadać w łapska podstępnych manipulatorów wydających się za kogoś lepszego niż są w rzeczywistości.

P.S. A "Seksmisję" zna każda z nas na pamięć nie dlatego, że "Liga broni, Liga radzi, Liga nigdy cię nie zdradzi" a dlatego, że jesteśmy w zbliżonym wieku i każda z nas siłą rzeczy obejrzała ją przynajmniej 50 razy.

Znów z tym "skarbem" lecisz, kotku?

1) Mnie - nie.
2) Nie muszę brać pigułki.
3) Jestem szczęśliwa, tak zwyczajnie, bo jestem.
4) Chcę!!! Chcę tak żyć, albo lepiej odciąwszy resztę sznurków wiążących mnie z psychofagiem w sposób formalny (wspólnota majątkowa).

To nie jest miejsce, w którym sie popisujemy. To miejsce, w którym zaczynamy nasze życie. Własne.

Piszę najprościej jak umiem, zgodnie z życzeniem i w punktach:
1. Z ręką na sercu stwierdzam, że jestem szczęśliwa - "pigułków" dla znieczulenia nie biorę
2. Być może dlatego, że wolę teraz SAMEJ niż onegdaj z NIM, bo było mi zdecydowanie gorzej
3. Przyzwyczaić się (że faceci tacy są) można jeżeli się chce zostać męczennicą i samobiczować, ja nie mam po temu inklinacji - nota bene nie wierzę, że wszyscy są tacy sami
4. Rozumieć rozumiem, (niektórzy skubańcy uwielbiają mi się zwierzać i zasięgać rady) co nie znaczy, że MUSZĘ z nimi układać sobie życia
5. Przydałoby się, aby jakiś jeden z drugim próbował uczynić vice versa i takoż zrozumiał kobiecy świat, przyzwyczaił, że takie a nie inne kobiety są (ta nasza odmiana)
6. Suma sumarum, dobrze mi tak jak jest - jak się znajdzie "normalny" kijem odganiać nie będę
7. Akceptacja, rezygnacja czy jak to zechcesz nazwać, odczuwaniu szczęścia nie przeszkadza, przeciwnie, wzmaga postrzeganie korzystnych stron życia, takiego jakie jest

Pozdrawiam wszystkich

Jak Rodzice zareagowali na Twoja sytuację? Masz w nich wsparcie?

To chyba jest dobry pomysł z tym psychologiem. Z tego co opisujesz, mała bardzo to przeżywa. Ona też czuje się odrzucona i choć może nie potrafi nazwać swoich emocji to na pewno czuje się w tej sytuacji bardzo źle. Myślę, że psycholog poradziłby Ci jak reagować na jej pytania, jak jej tłumaczyć, co mowić i ile mówić. To bardzo delikatna sprawa.

Życzę Ci dużo dużo siły na kolejne dni.

Też się nad tym zastanawiam.... Może już abstynencja do końca życia? Na szczęście im dłużej nad soba pracuję, im bardziej potrafię złapać dystans, tym bardziej wyobrażam sobie taki stan. Coraz lepiej czuję się sama ze sobą. Wierzę, Marynarce i Anhedonii... a jeszcze nie tak dawno uważałam, że tak mówią, żeby same siebie pocieszyć

Myślę, że Grejs bardziej chodziło o stan uleczenia z konkretnego psychofaga i uczuć do niego, a nie z mężczyzn w ogóle, Karen.

Grejs. To kawał trudnej roboty. Wiem. Chciałoby się, żeby stał się cud ... ale on się nie staje. Ja też BARDZO długo czekałam na cud. Potem chciałam cudowi pomagać, chciałam cud przekupić, chciałam cud zanęcić, chciałam cud wymodlić ... ale cud się nie stawał, a stawały się tylko co raz gorsze i gorsze rzeczy - takie anty-cuda. W pewnym momencie już zwyczajnie sobie musiałam powiedzieć: tu się cud nie wydarzy. Czasem trzeba być już realistką i wyłączyć projektor filmowy, Grejs.
Boli tak, że można sobie z bólu kości poobgryzać, ale kiedyś trzeba projektor wyłączyć.

Stan uleczenia z konkretnego psychofaga widzimy na przykładzie np. Niekochanej - totalne odcięcie się emocjonalne. Zresztą, ja w swoim życiu tez to zrobiłam z mężem alkoholikiem. Czyli można. Co do tego nie mam żadnych watpliwości. Jest cięzko, boli, ale da się.
Mnie zastanawia czy przy kolejnym razie choroba się nieuleczalnie odnawia czy można nad nią świadomie zapanować. Czy porównując do alkoholików - mozna pić w sposób kontrolowany? Alkoholicy nie mogą, a uleczone kkzb mogą kochać w sposób kontrolowany???? Na razie nie mamy znajomych przykładów, w sposób pewny potwierdzający, że tak może być. Zazdrość jest najbardziej zaawansowana w nowy związek, ale jakoś mało się tym ostatnio dzieli.

hej dziewczynki to ja założycielka tego postu
ostatnio rozmawiałam z koleżankami na temat kochania za bardzo. wiele z nich zgrywa twarde baby z jajami, poznają kogoś zgrywają mocne wredne zołzowate babeczki facetów to jara. a jak tylko się zakochają ..... bum !! koniec. spodnie ściągają, jaja zostawiają w domu a potem tylko płacz i teksty "on już się nie stara tak jak kiedyś !!" .... daaaa !! no pewnie że się nie stara bo wyczuł słabość i po Tobie !! ignorujemy swoje potrzeby tylko po to by dogodzić facetowi. a my myślimy że w ten sposób go rozkochamy ....

Witaj bez serca
Poznajesz swój wątek???? Troszku się rozrósł...
Nie miałam okazji podziękować Ci za założenie tej Grupy. To był świetny pomysł! Dziękuję !!!!!

Zdecydowanie Tarantello chodzi mi o stan uleczenia od konkretnego faceta.
Wszyscy mówią-"JEGO NIE ZMIENISZ!"
A, JA SIEBIE MOGĘ ZMIENIĆ?
JAKAŚ TOTALNA NIESPRAWIEDLIWOŚĆ.
Coraz częściej obserwuję z boku moich znajomych i widzę jaka np. zołza z tej mojej koleżanki, a ON ją tak kocha!
Jest taki wątek tutaj o zołzie, pewnie tam dowiedziałabym się ciekawych sytuacji, ale niestety brak czasu nie mogę się tam zagłębić (na razie!), bo komputer byłby już moim całym światem.
Kiedyś tutaj pisałam, że próbowałam rozmawiać z jeszczemoim M. a on ucieka, któraś z WAS mi napisała po co chcesz rozmawiać? Daj spokój.
Nie daje mi to spokoju.
Dalej chciałabym to przegadać.
Przegadać i wiedzieć co siedzi w jego głowie.
Niech mi powie na przykład: Grejs już Ciebie nie kocham
- Grejs mam ciebie dosyć!
- Grejs...albo nie wiem co jeszcze...
Nigdy nie umiał  i nie umie być szczery. Tak dużo chcę?
Potrzebne jest to mi do wyleczenia, bo tak jak pisałam zostanę inwalidką na całe życie.

Po co SamiecTwójWróg tu jesteś?
Nie będę pisała ogółem za wszystkie.
Piszę za mnie i tylko za mnie.
Jestem na tym forum, bo dzięki temu mogę żyć. Wstaję rano idę do pracy , a wieczorem zasiadam do moich przyjaciółek od niedoli.
Piszesz, że żona nie chce z Tobą rozmawiać.
A, ja cierpię, bo właśnie mój mąż nie chce rozmawiać ze mną.
Widzi moje łzy. moje cierpienie.
Byłam wierna, wychowałam dzieci, starałam się ze wszystkich sił żeby mnie kochał...
I co najgorsze całe życie mówił, że mnie kocha do końca tak twierdzi...A ROBIŁ SWOJE MIĘDZY INNYMI ZDRADZAŁ (COKOLWIEK TO SŁOWO ZNACZY)
I jakie masz prawo mnie przyrównywać do kobiet z Seksmisji...
...Skończ Waść wstydu oszczędź....

Współczuję i opisuję dlaczego taka spiralna "nienawiści" ma miejsce. Najczęściej to obie strony staczają się na samo dno, jedna bardziej, druga mniej... ale najczęściej to obie nie potrafią tego przerwać i wbijają sobie szpilki
Weźmy mój przykład - jeśli wiem, że było "gorąco", spała u tego faceta, miesiącami prosiłem o zamknięcie znajomości... a ten palant znowu jest na Jej stronie - to czym takie zachowanie jest? KKZB? No chyba żartujesz Wielu facetów w takiej sytuacji ucieka, niektórzy znajdują inną i są szczęśliwi. Taką spiralę można przerwać szybciej, albo dalej ją nakręcać - to już niech sobie każdy sam oceni.

Widzisz, na uwagę "oglądałem mecz" możesz odpowiedzieć:
1. "wiele mi mówi o Twojej kulturze osobistej i szacunku dla innych", albo
2. A kto grał? Jaki wynik? Za kim trzymałeś kciuki?
W pierwszym przypadku będzie Déj? Vu, a w drugim dostaniesz męża jakiego nie widziałaś od dawna. To zadziała na moment... ale spojrzy na Ciebie inaczej. Możesz go codziennie obrzucać błotem "jesteś najgorszym mężem na świecie", "będę ciebie straszyć po śmierci"... albo spróbować wyjść poza ten schemat. Jeśli jesteś mądra i zależy Tobie na efekcie to spróbujesz, jeśli natomiast grasz rolę "zołzy" to widzę słabe perspektywy. Albo EFEKT albo satysfakcja z upokarzania go.

A może spróbuj podejść do faceta jak do dziecka? Mamy z dziećmi wiele wspólnego i metody Super Niani mogą w tym pomóc Trzeba jednak się przemóc, poświęcić chwilę czasu, wychować męża i samemu być przy tym dojrzałym. Ale trzeba rozmawiać... i nie na schodach, w windzie, krzykiem, w nerwach.

Przepraszam jeśli poczułaś się urażona przyrównaniem do Seksmisji (wszystkie kobiety również). Tak często widzę świat kobiet, w sporym uproszczeniu.

Śmiejecie się ze mnie, bo nic nie zrozumiałem z waszego forum - wstydzę się za siebie i oszczędzę wam wkrótce tego
A znasz faceta, który was rozumie? Żaden, bo nie mamy burzy hormonów ani kobiecej intuicji (co to w ogóle jest? kostka?). Jesteśmy z innych planet, ale bez próby odpowiedzenia sobie na pytanie "o co tej drugiej stronie chodzi" będzie jak wcześniej.

Byłaś na jakiś szkoleniach miękkich z komunikacji? Mówisz jedno, druga strona rozumie coś innego. To czasami dwie skrajności.
Mówię "jeśli będziesz nadal zołzą, to zaczniesz przegrywać z innymi" - Ona rozumie "przegrywasz z każdą"... tak to właśnie działa.
Ona wysyła mi fotkę z jednego z wesel z pytaniem "pamiętasz jak to było?", a ja kompletnie nie rozumiem o co Jej chodzi
Z dzieckiem rozmawiasz ich językiem, z facetem rozmawiaj ich językiem, a ja staram się zrozumieć kobiety bym również potrafił z wami dogadać się.

I tu zgadzam się z Samcem, jesteśmy zupełnie z innych planet, tak jak w książce ona z wenus on z marsa, mówimy kompletnie innymi językami, dlatego kupujemy ksiązki co oznacza jak kobieta powie to i to - tłumaczenie, co oznacza jak facet powie to i to - tłumaczenie, kobieca intuicja i empatia jest tym, czego większość facetów nie rozumie, bo jak tak można w coś się wczuć i coś zrozumieć z niewypowiedzianych sygnałów, gestów, niuansów, oni nie są jasnowidzami. Kobiety niesłusznie oczekują od męzczyzn że bedą się zachowywać i reagować tak samo jak one, podczas gdy męzczyźni nadal nie rozumieją czego kobiety naprawdę potrzebują. Odmiennie radzimy sobie ze wszystkim, ze stresem, depresją, zalem, smutkiem, każde z nich potrzebuje tez innego wsparcia, aby złagodzić swoje emocje. Kiedy facet ma problem, stres, wycofuje się do miejsca gdzie może o tym zapomnieć więc np ogląda mecze popijając piwko. Kobieta gdy ma problem chce się wyżalić i wszystko omówić. Kiedy ona dzieli się z nim swoimi frustracjami, on przedstawia jej rozwiązania, a jej zależy tylko na odrobinie empatii, żeby ją wysłuchał i nic więcej.

Dzień dobry Dziewczyny,
No i nadszedł ten piękny choć troszkę smutny dzień. Chciałam się z Wami pożegnać. Doszłam do wniosku, że mój czas na forum dobiegł końca. W ostatnich dniach przeszłam jedną z najgorszych delirek, jakie miałam po rozstaniu. Dziś obudziłam się już trochę zdrowsza, znów chudsza i wymizerowana, ale z głębokim przekonaniem, że pora zacząć kolejny etap.

Tak jak napisała Anhedonia ? UCIEKAJ albo WALCZ. Forum było moją ucieczką. Teraz pora zawalczyć. Czeka na mnie real ? ja sama, dziecko, praca, zmiany. Byłyście wspaniałym azylem. Pięć miesięcy to wystarczająco długo, żeby się azylować, ilozolować i detoksować, ale kiedyś trzeba wrócić do świata. Dalej pewnie nie będzie lekko, ale trzeba temu stawić czoła. W kilka dziewczyn wyeksportowałyśmy się do reala i nie zawahamy się tego użyć w kolejnym etapie To mój najcenniejszy aktyw po tragedii, która mnie spotkała. Nie można jednak bez końca żyć tragedią. Na forum dowiedziałam się, czego szukać i pora to wcielać w życie.

Forum to dobre miejsce, żeby szukać wiedzy u takich samych ?odsianych psychiatrycznie?, to dobre miejsce, żeby wyrzucić swój ból i złość nawet w najbardziej przerysowanej postaci jeśli jest nam to niezbędne dla poratowania psychiki, forum to dobre miejsce, żeby szukać wsparcia, gdy real go nie oferuje. Dla mnie forum było też miejscem, w którym dobijałam swoją miłość, o którą cała wcześniejsza walka okazała się porażką ? więc trzeba było dokonać wyboru: albo ta miłość albo życie. Przeszłam tu z Wami wszystkie fazy mojego prywatnego koszmaru i cały ten cykl żałoby musiał się dopełnić. To był dla mnie bezwzględnie najtrudniejszy okres w całym moim dotychczasowym życiu i cieszę się, że mogłam go spędzić tu z Wami a nie "rozrabiać" w realu, jak robi to wiele oszalałych z bólu kobiet.

Dziś jestem jeszcze bardzo słaba, ale wierzę, że kiedyś tu wrócę i powiem Wam, że cud uzdrowienia się zdarzył. Do reala trzeba wyjść choćby po to, żeby spotkać innych ludzi, którzy przez to wszystko przeszli i żyją nadal i żyją lepiej. Forum siłą rzeczy skupia osoby w najsłabszej kondycji i na najgorszym etapie. Dłuższe pozostawanie tu to tak, jakby po przebytej chorobie niewspółmiernie długo pozostawać w szpitalu.

Życzę wszystkim, które jeszcze tu chwilę zostaną powodzenia w poszukiwaniu dróg wyjścia z naszych różnych przypadłości, a głównie odnalezienia tu takiego kapitału na przyszłość, który da się wykorzystać konstruktywnie, żeby te przypadłości nie nawracały. Ja go tu znalazłam. Czuję się lepsza, pełniejsza, mądrzejsza i mam takie niejasne wrażenie, że uda mi się nie popełnić już (przynajmniej tych samych ) błędów w kolejnym związku i w relacjach z ludźmi w ogóle.

Bez_serca ? matko założycielko, również dziękuję Ci za ten wątek

Kriss - dziękuję Ci za ostatni wpis. Nie chciałam się już do niego ustosunkowywać, ale Ty jak zwykle i jak w wielu innych kwestiach jesteś moimi ustami. Ty też jesteś jednym z moich najcenniejszych "eksportów"

Kocham Was, Dziewczyny. Trzymajcie się, bo ... nadejdzie czas, gdy uznasz, że wszystko skończone. I to będzie początek.

Kochana, z całego serca dziękuję Tarantello.

Jestem z Tobą i jestem szczęśliwa, że poznałam Cię osobiście, stąd to pożegnanie, które rozumiem, tak nie boli.

Przyjdzie TEN czas, zobaczysz, przekonasz się.

Ściskam mocno.

Uwielbiam. Oto konkret. Otóż..:)

Moja szczerość aż bolała.....nie, nie szczerość tylko reakcje na nią mojego męża.Jego ironiczny uśmiech w odpowiedzi na moje obawy, podejrzenia, wątpliwości. Nie zniechęcał mnie do mówienia o tym co mnie boli, dziwił ale nie zniechęcał. Ja wiele potrafiłam znieść dla dzieci, rodziny i to jest chyba to kkzb i daleka jestem od wrzucania wszystkich do worków : MY kobiety i WY mężczyźni. Znam też okropne kobiety- złe żony i złe matki. Mnie tylko dziwi jak można współmałżonkowi zrobić piekło na ziemi za życia. Jeśli miałabym dzielić to raczej podzieliłabym na MY pokrzywdzeni i WY krzywdzący i znam faceta, który siedziałby ze mną w jednym worku( żona zdradziła go finansowo do ostatniego grosza i upodliła psychicznie).
Mówimy dużo o uczuciach ????? Poczytaj posty skrzywdzonych facetów ....oni też o uczuciach wiele piszą.
Gratuluję Ci, że udało Ci się po swoich przeżyciach podnieść jako dorosły człowiek.

witam po ponadpolrocznej przerwie tutaj. weszlam do tej samej rzeki po raz drugi ale teraz to juz prawie nie moge sie podniesc po tym drugim rozstaniu. czytam to forum po raz kolejny, czytam ksiazki i nic. rodzina daleko, jedna przyjaciolke oszczedzam zeby mnie nie miala dosyc bo monotematyczna jestem. Jest mi strasznie ciezko bo nie jestem w Polsce, daleko od domu. Tym razem on powiedzial ze nie chce byc w zwiazku. Chce jednak miec ze mna kontakt ( chyba zeby mnie dobic). Nie utrzymuje kontaktu z nim, daje rade, ale jest mi niesamowicie ciezko, bo przez te 2 lata kiedy bylismy razem mamy wspolnych znajomych. Teraz przez to ze chce sie odciac nie moge praktycznie sie z nimi spotykac bo on przewaznie bywa na imprezach i tp. czuje sie strasznie samotna tu. Znajomi w wiekszosci powyjezdzali,  a Ci co zostali to tylko powierzchowne relacje. Skonczylam wlasnie "Mezczyzni ktorzy nie potrafia kochac" to jest wlasnie taki typ.Siedze i rycze i czekam. czekam na nic bo wiem ze on sie nie odezwie i nie wiem jak sobie pomoc. W pracy nie moge o niczym innym myslec i łzy same cisna mi sie do oczu

Mariorie, przejdzie Ci zawsze przechodzi... a moze powinnas teraz pomyslec o tym czy moze na chwilke nie wpasc do domu:) wiesz, zmienic otoczenie na jakis czas, zrobic sobie wakacje od tego wszystkiego. To pomaga, bardzo pomaga.