Jak poznać wymarzonego ? - Netkobiety.pl

Drogie panie nie wiedziałam że mój jakże skromny post wywoła takie poruszenie. Zauważcie jedną rzecz, że w naszym kraju więcej jest studiujących kobiet, więc wg. waszej teorii część musi się zniżyć albo zostać starą panną. Piszecie, że szanująca kobieta ma chcieć faceta na sowim poziomie. Dobrze, zadałam pytanie kogo ma szukać studentka medycyny skoro do takiego rości sobie pretensje studentka towaroznawstwa czy zarządzania? Dziwi mnie to że odebrałyście to jako afront, bo ja w żadną z Was nie celowałam, tylko jeżeli ktoś przedstawia jakąś teorię to powinien być przygotowany na każdą osobę. A tu się okazuje, że znaczna część osób nie jest nią objęta. Pytacie jakby zareagowało moje otoczenie na takiego faceta, nie wiem i nie planuję tego wiedzieć. Myślę, że ów pan sam by zrezygnował
Zdziwiło mnie to, że nie widzicie różnicy pomiędzy kierunkiem i uczelnią jak dla mnie jest różnica po między np. Budownictwem na AGH czy medycyną na UJ, a studiami w Wyższej Szkole Promocji Zdrowia, dla Was to jedno i drugie jest wykształceniem

Do Martyny777.Po pierwsze ja zaczynając rozmowę na ten temat nie wspomniałam ani słowa w moim poście o tym że facet ma być po medycynie czy po czymś tam jeszcze.Mówiłam tylko i wyłącznie o tym,że chciałabym żeby mój partner miał maturę.Po drugie to właśnie wg Twojej teorii wykształcona kobieta powinna "brać" każdego mężczyzne bez względu na to jakie ma wyszktałcenie.Co oznacza "zniżenie się" jak to określiłaś.Po trzecie która z dziewcząt studiujących towaroznawstwo napisała że chce mieć faceta po medycynie?Może przeoczyłam taką wypowiedź.Po czwarte sama napisałaś że "Pytacie jakby zareagowało moje otoczenie na takiego faceta, nie wiem i nie planuję tego wiedzieć. Myślę, że ów pan sam by zrezygnował".Moim zdaniem to co napisałaś jest potwierdzeniem tego że sama szukasz kogoś na podobnym poziomie co Ty, a wytykasz takie zachowanie nam.

Karpod, to wyobraź sobie studentkę prawa UW i czy ona ma się cieszyć z faceta który studiuje zarządzanie w Wyższej Szkole Zarządzania? Różnica jest kolosalna. W takim razie z kim ma się związać wg Was owa kobieta? Fakt szufladkuję ludzi, nie jest mi też obcy cynizm, co więcej nie sądzę, aby to była moja wada .
Zawsze uważała, że albo konkretne studia albo żadne. Studia, aby studiować nie maja żadnego celu.
Wiem dla wielu nie ma to znaczenia, jakie to studia, ale zastanówmy się piszecie środowisko studenckie, akademickie, a jakie niby jest środowisko studenckie na takich wyższych szkołach? Warto zastanowić się nad tym, że to nie jest to samo, środowisko jest zupełnie inne. Ja studiuję na 2 uczelniach obie renomowane, ale jednak widzę różnicę między jednymi a drugimi studentami.

Ja bym tego nie napisała, i proszę Cię nie bądź śmieszna, bo znam wiele os. które miały zaliczyć np. jeden przedmiot związany z prawem i płakały nad nim nie jedną noc.
Wiedziała, że tak będzie to boli przyznać się do tego, że medycyna czy prawo jest trudniejsze niż zarządzanie. Dziewczyny wierzcie mi są różnice, i ja je widzę bardzo je widzę. Ktoś kto nie studiuje na takim kierunku nie zdaje sobie sprawy z tego, jakie to jest trudne. Rycie w sesji a to dobre właśnie to różni tych ludzi od innych że oni ryją cały rok

Odchodzimy od tematu, ale Kami chyba mamy inne rankingi, bo z tego co ja wiem to UŁ jest gdzieś w połowie (nie zapominajmy o UJ, UW, UAM i innych )
Cały czas piszemy o różnicy, ja widzę różnicę między studentami jednego uniwersytetu a drugiego, mimo ze oboje studiują to samo. Znam ludzi którzy studiują na prywatnych uczelniach i bez obrazy umiejętność dokonania przelewu to jedyne co opanowali.
Raczej nie jest tak, że ludzie łączą się z os ze swojego kierunku i uniwersytetu (poza wiadomymi przypadkami ), dlatego trzeba uwzględnić to że jakaś różnica zawsze będzie , wg. mnie różnica między studentką zarządzania a kimś po technikum jest mniejsza niż różnica pomiędzy ową studentką a studentem medycyny, mimo, że wg. Was są na tym samym poziomie. Myślę, że żaden student medycyny by tego nie potwierdził

Szczurunia źle mnie odebrałaś, bo ja cały czas podkreślam, że kierunek kierunkowi nierówny i nie można mówić wyższe to wyższe. Czy ja użyłam słowa głupi, głupszy?
Wiedziałam, że tak będzie, bo ciężko jest się przyznać, że jest inaczej niż sobie myślimy, że nie jest tak, że ja kończą byle co i chcę być uznawany za tak samo mądrego jak ten po medycynie.
Łacina jest trudna, ale większość sobie z nią bardzo dobrze radzi

Karpod świetnie to ujęłaś

A co do tematu....
jak poznać wymarzonego...
Czy Was tez odstraszają zdesperowani goście? nie mówię o tych co piszą i się starają tylko Ci którzy wyraźnie zaczynają się narzucać i krzywić się na każde opóźnienie z pisaniem.... Bo mnie ostnio strasznie, poznałam takiego jednego na fotce, wiecznie sie wkurza że mu nie odpisałam lub że pisze że nie mam czasu gadać, a ja poprostu skoro go nie znam z reala to po co mam sie zbytnio angażować, jak bym była bardzij zainteresowana i podzielała jego punkt widzenia świata itp to pewnie była bym mocnij zaabsorbowana znajomością....

Też uważam, że ta dyskusja na temat uczelni jest bezsensowna.Mi chodziło wyłącznie o posiadanie matury a nie o prawnika czy lekarza.Uważam,że matura to jest podstawa i każdy powinien do niej podchodzić.Chłopak z którym się umówiłam wogóle nie podszedł do tego egzaminu.Ponieważ nie szukam kogoś kto nie ma pomysłu na życie zakonczyłam tę znajomość.Co do poznawania facetów na fotce itp.Na fotce raz poznałam jednego 27 latka (to było jakieś 2 lata temu)i teraz nie moge się z tego wyplątać.Jednego poznałam na sympatii.To był dopiero element.Wysłałam mu zdjęcie a on zanim się wogóle spotkaliśmy wrzucił sobie to zdjęcie na tapete do telefonu.Pisał smsy..skarbie,myszko,słoneczko..masakra po prostu.Na drugim spotkaniu oświadczył,że nie wyobraża sobie,że mielibyśmy nie jechać we dwoje na wakacje.Po tym tekście otrzeźwiałam i stwierdziłam, że poraz kolejny trafiłam jak kulą w płot.Wczoraj hucznie usunęłam konto z fotki i ze wszystkich portali na jakich byłam.Koniec szukania przez internet bo zawsze nic z tego nie wychodzi.Postanowiłam chociaz postarać się poczekać na tego właściwego i dostosować sie do rad redaktor naczelnej jednego z miesięcznika dla kobiet.Jest to numer na walentynki.Jej tekst brzmi tak:"Podobno miłość goni tych którzy przed nią uciekają,a ucieka przed tymi którzy ją gonią.Jeśli więc nie jesteś zakochana a bardzo chciałabyś być,nie przejmuj się, że zbliżają się walentynki a Ty nie masz z kim zjeść romantycznej kolacji.Żyj pełnią życia,rozkoszuj się kazdym dniem,rozwijaj się,dbaj o urodę,modnie się ubieraj,bądź otwarta na ludzi i nowe wyzwania.Zrób wszystko,żeby podobać się sobie jako kobieta i jako człowiek.A wtedy zobaczysz,że innym też się podobasz."Ja ułożyłam sobie już listę rzeczy które chce zrobić i postaram się polubić siebie i spodobać się sama sobie.A co najważniejsze po prostu poczekać,to będzie napewno trudne,bo źle mi z tym, że jestem sama ale trzeba spróbować:)Myślicie,że czekania na miłość jest jedną z recept na samotność?

Ja przez internet poznałam jedną osobę, przyjaciela można by rzec chyba już teraz. Ale to naprawdę przypadkiem. Boję się znajomości "internetowych" - nigdy nie wiadomo na jakiego wariata się trafi, co chyba potwierdzają powyższe posty dziewcząt. Poza tym nie umiem tak jakoś prowadzić rozmowy przez internet. Lepiej mi idzie "na żywo".
Nie mam konta na żadnych portalach poza tym forum i jeszcze innym wegetariańskim. To dla mnie i tak dużo
A ja od dzisiaj też chyba bardziej zacznę o siebie dbać - przede wszystkim o psychikę! Bo wysiadam po tym jak kilka dni ryłam do dzisiejszego egzaminu, po czym doktor nie był łaskaw powiadomić nas, że go przesunął na za tydzień.... po prostu cudna sprawa....
Mam serdecznie dosyć wszystkiego i też muszę znaleźć jakiś sposób, żeby nie myśleć o tym wszystkim...

No właśnie, ale Kami ma rację - co z osobami, które nie siedzą z założonymi rękami tylko coś robią, wypełniają sobie czas itd., a mimo to są same. Ja się staram tak robić. I co z tego? Już nie mówię, o spotkaniu "tego wymarzonego", ale o odrobinę zainteresowania ze strony płci przeciwnej, choć uśmiech, rozmowa... wystarczyłoby.
Nie wiem co jest nie tak.. czy jestem aż tak nieciekawa, czy aż tak źle wyglądam czy co...

Szczurunia mówię o tym samym, bo czasem jakiś flirt trochę kontaktu z mężczyznami było by wystarczające.
Ja może super aktywna nie jestem, ale mam szkołę, angażuje się w naukę, jak mam okazję to idę na imprezę ale nie mam znajomych więc o to raczej trudno. Lubie internet więc często wyszukuje czegoś dowiaduje się nowych rzeczy, dbam o siebie, kreuje swój styl, i jest jak jest.
I tak jak Ty zastanawiam się nad tym wszystkim, bo jest raczej coraz gorzej niż lepiej...

Widzę, że mam podobny do Was problem
W innym wątku pisałam, że szukam chłopaka i "płaczę po nocach" że go nie ma hehe. W moim przypadku wynika to z tego, że czuję się dość samotną osobą i troszkę nieszczęśliwą. A wierzę, że chłopak uszczęśliwiłby mnie.
Ostatnimi czasy nie czuję w sobie w ogóle energii, motywacji. Nie wiem po co się meczę, uczę, skoro nie mam dla kogo tego robić. Co że zdam egzamin, jak nie mam nawet za bardzo z kim podzielić się tą radością. Co że se kupię nowy ciuch, jak nie mam przed kim pochwalić się nim. Po prostu nie widzę sensu w tej mojej walce.
I w akcie desperacji założyłam sobie konto na sympatii jakiś czas temu i spotkałam się z jednym chłopakiem po dwóch dniach, on nalegał. Ale niewypał. I normalnie idiota. Mieliśmy się spotkać trzeci raz, ale pod warunkiem, że go przenocuję xD Oczywiście powiedziałam, że to niemożliwe to się obraził. Ale na drugi dzień zadzwonił, że zaprasza mnie na weekend do Krakowa, żebyśmy sie lepiej poznali hahahahaha. No co za dziwny typ I jeszcze lepsze. Ja obecnie mieszkam w Szczecinie, on trochę dalej. I on planuje się tu przeprowadzić na stałe i zapytał się mnie czy nie zamieszkałabym z nim xDDDDDDDDDDDDDDD Dziękujemy temu Panu
Konto na tym portalu miałam około tygodnia. I zdążyłam poznać jeszcze jednego chłopaka. Ale po tych nieciekawych doświadczeniach powiedziałam mu na wstępie, że przyjaźń i nic więcej I pisałam mu wiele razy, że szukam młodszego itp. Ogólnie opisywałam mu ideał swojego chłopaka jako jego przeciwieństwo, żeby se nic nie pomyślał. Niom i pisałam z nim miesiąc na gg i serio w porządku było. Niom i wczoraj się spotkaliśmy, jak to ja podkreśliłam na czysto koleżeńskiej stopie. I cóż? Głupia, głupia, głupia JA Bo X okazał się na żywo sto lepszy razy niż se wyobrażałam. Nie było milczeń, ale było ciekawie, zabawnie i ogólnie wow Ale tylko koledzy I teraz strasznie żałuję tego co pisała. Ale zostało mi dalej GGadać z nim i spotkać kolejny raz i może coś z tego wyniknie Ale boję się, żeby wcześniej jakaś mi go sprzed nosa nie sprzątnęła
Sumą sumarów. Ciężka sprawa

Oj tak bezpośrednio na pewno mu nie napiszę. Myślę, że on przyjął do wiadomości to co mu pisałam wcześniej i także rozpatruję naszą znajomość tylko w kategorii koleżeństwa.
Gorzej, że teraz mam sesję, brak czasu, a potem wyjeżdżam na ferie i full czasu mnie nie będzie, więc dużo może się zdarzyć

Ja swojego poznałam przez kolege. Moj dobry przyjaciel z liceum poszedł na studia i zaczął imprezowac z ludzmi ze swojego roku i zaczął mnie zabierac i tak poznałam jego kolege z roku taka prawda ze najszybciej mozna poznac kogos na domówce, czy na imprezie. namawiajcie znajomych zeby zabierali swoich znajomych

ja mysle ze trzeba okazac troche zainteresowania, pokazać ze jest sie zainteresowanym
bo mimo tego co sie mowi panowie nie sa tacy hej do przodu wcale, tez czekają na sygnał
zeby nie startowac do dziewczyny i nie wyjsc na idiote

Nie myśl i nie pisz tak nawet! Bo odbierasz mi wiarę
Ja jestem naiwną optymistką i wierzę, że pewnego dnia jednak poznam kogoś i zaiskrzy
I biedny szuka i szuka mnie po całym świecie "Kiedyś Cię znajdę!", ale w końcu na siebie trafimy!
Pewnie, że wolałabym, żeby to się stało tu i teraz, ale cóż. Widocznie takie moje przeznaczenie, z którym ciężko mi się jednak pogodzić

kate1234 mam tak samo jak Ty w niczym nie widzę sensu i w głębi duszy wiem że że gdybym miała drugą połowę to łatwiej by mi było pokonywać inne liczne problemy.
W moim przypadku jest o tyle gorzej że mam bardzo kiepskich znajomych, na ploty kawę jasne, ale nikt z nikim mnie nie poznaje, dziewczyny widzą we mnie zagrożenie bo jestem dość przebojowa i otwarta więc chronią znajomych swoich żeby ktoś nie polubił mnie bardziej niż je. To oczywiście hipoteza ale w większości potwierdza się.
Więc ja nie mam jak poznać przez znajomych, przez neta poznaje idiotów, poznałam tylko jednego fajnego, ale niestety po jakimś czasie nasze oczekiwania były zbyt różne by móc być na serio razem.
Nie sądzę też bym poznała kogoś od tak na uczelni czy gdziekolwiek bo to po prostu zaczyna wydawać mi się niemożliwe.

Szczurunia mnie też faceci traktują jak powietrze, a kurde nie jestem brzydka, wydaje mi się że jestem atrakcyjna. chociaż trochę. A że mnie traktują jak innego facet, to zdzierżę, bo wtedy chociaż mam w perspektywie kumpla a mi i tych ostatnio brak.

W ogóle mam też problem ze wzrostem, zawsze jak facet wydaje się fajny to jest ode mnie sporo niższy. Jeden przykład, facet świetny z charakteru, bardzo dla mnie miły, ja w jego typie, on z twarzy bardzo mi się podoba, ale ja mam 173cm wzrostu a on hmmm 167cm wzrostu

Samotność jest ciężka

ffelicity, tylko widzisz ja lubie siebie, akceptuje to jaka jestem, wiem też że jestem dość nietypowa przez swoje zainteresowanie motoryzacją, że jestem bardzo wyluzowana wśród facetów, a mimo to jest właśnie tak
największe wzięcie miałam wtedy kiedy byłam w związku a związek zakończył się ponad rok temu

Ja należę do odważnych, cóż nic na siłę faceta, sobie nie stworzę.

Aga ja tak samo. Moja jest poniżej zera
Ostatnio nabrałam tyćkę pewności siebie i spotkałam się z tymi dwoma chłopakami. Pierwszy niewypał. A ten drugi fajny, ale co skoro czuję, że on już mnie tak nie lubi Wcześniej pisał do mnie na gg cały czas, a teraz dupka.

W moim przypadku z domu wyniosłam.

Moja samoocena się waha bardzo, bo to zależy od sfery o jakiej mówimy i danego momentu
Jeśli o wygląd chodzi no to kiepsko bywa, bo nie mam ładnej figury, więc muszę kombinować żeby ją ukryć i jakoś wyglądać, to nie jest fajne. Twarz mam przeciętną (no niestety, buźka anioła to nie jest), ale jak się pomaluję to jest nawet czasem nieźle.

Przestałam mieć kompleksy co do moich umiejętności i wiedzy - bo zaczęłam dbać o to i na tym polu moja samoocena jest raczej wysoka.

A niskie poczucie własnej wartości wyniosłam z gimnazjum - byłam tam takim "chłopcem do bicia", wszyscy się ze mnie śmiali, nawet przy nauczycielach, bo oni nie reagowali na to zupełnie. I tam mnie nauczono, że jestem gruba, głupia i nic nie warta. Trochę mi zajęło zanim na jakimkolwiek polu odzyskałam wiarę w siebie.

A co do braku zainteresowania to wczorajszy wieczór (całkiem udana impreza ) ostatecznie pokazał mi w czym jest problem. Chodzi o wygląd. Usłyszałam od pewnej osoby bezpośrednio, że może zniechęcać. No, ale chodzi o te jego elementy, które ja lubię. I co, zmieniać się na chama, żeby ktoś mnie zechciał czy zostać sobą  i być samą całe życie.....?
Zmieniać się dla kogoś to dla mnie czysty debilizm, więc wybór jest prosty. Szkoda, że taki bolesny

Jeżeli zaczynamy wierzyć w siebie, podobać się samym sobą, automatycznie wszystko wokół nas się zmienia.
I piszę to na własnym przykładzie, gdzie od małego byłam szarą myszką, dzieci mi dokuczały, a ja ich nie rozumiałam.
Dopiero na studiach zaczęłam wierzyć w siebie i nagle ludzie, dla których byłam niewidoczna zaczęli widzieć we mnie kogoś, kto ma wiedzę, z kim da się pogadać prawie o wszystkim, kto po prostu istnieje.
Nadal w nowym towarzystwie nie potrafię się odnaleźć i często stoję z 'boku', ale to się zmienia, jak już poznam tych ludzi.
Ogólnie puentą mojej wypowiedzi jest to, że inni widzą nas takimi, jakimi pokazujemy, że jesteśmy. I wygląd tak, liczy się, ale na pierwsze poznanie. Bardziej jednak liczy się to jaki mamy charakter, co sobą reprezentujemy, jakie wyznajemy wartości.

Cofam te słowa! Całe życie będę sama. Nigdy nie będę mieć chłopaka
Właśnie się popłakałam, przez chłopaka o którym tu pisałam.
Pisałam z nim przez miesiąc na gg i on niby mnie tak lubił, cały czas wypisywał do mnie.
Wydawało mi się, że nasze spotkanie było udane. Śmialiśmy się, było mało milczeń. Szybko złapaliśmy wspólny język. A jak on mnie potraktował?
W ogóle już do mnie nie pisze. Tak, jestem za brzydka nawet na jego koleżankę Po prostu nie mogę uwierzyć, że tak ze mną postąpił. Usunę jego gg i muszę zapomnieć o jego istnieniu. Ale niestety rana zostanie. Nigdy już nie spotkam się z żadnym chłopakiem. Nigdy więcej nie chcę zostać tak potraktowana. Co za cham. A ja jeszcze głupia przez niego płaczę

Tylko czy moje życie ma teraz sens. Nie mam rodziny, mam mało przyjaciół. Co to za życie w pojedynkę.
Kurde.

Nic nie powiedział. Po prostu nie pisze już do mnie. Może usunął moje gg
Jeszcze tego samego dnia jak wrócił do domu po naszym spotkaniu to pisał do mnie, ale ja już spałam. I na drugi dzień z rana do mnie napisał. A potem już nic. Zamilkł Ale widzę, że jest dostępny na gg.
Widział moje fotki, oczywiście. Właściwie jedną i to z niedawna. Więc chyba w ciągu miesiąca nie zmieniłam się aż tak diametralnie.
Mam nadzieję, że kilka dni minie i zapomnę

A może nie ma czasu coś mu wypadło, lub poczuł że Ty nie wykazujesz inicjatywy i że nie jesteś nim zainteresowana, napisz do niego raz to nie hańba

Eh. Nie chcę do niego pisać pierwsza, bo pomyśli że się narzucam
Wcześniej nie miał tego problemu. Pisał do mnie 100 razy dziennie.
Może powiedziałam coś głupiego,po jednym piwku,  nie wiem kurde.
Ale strasznie mi przykro, że tak mnie potraktował

trzeba powiedzieć jedno kluczowe i najważniejsze zarazem słowo:,, - cześć." reszta przyjdzie sama w końcu nie bez powodu najprostsze to często najlepsze rozwiązania

Kurde 2 dni to nie tak dużo.
Napisz i nie rób afery, może naprawdę mu coś wypadło lub ma jakis problem.
Nie możesz przyjmować odrazu czarnych wizjii.
życze powodzenia

Trzymam kciuki i napisz!
Tak normalnie co słychać u niego...

Mik3 właśnie, co u Ciebie oznacza nadwaga.
Jeśli jest Ci z nią źle, ćwiczysz? Jakieś diety?
Zresztą nadwaga nie znaczy nieatrakcyjny. Zobacz na takiego Tede, on też z deczka za dużo waży, ale ubierze się i jakoś wygląda

Mnie osobiście nie kręcą osoby otyłe, ale każdy ma inny gust
Spójrz na ulicę, mało jest takich par?

Dziewczyny. Od rana się uczyłam, więc nie miałam głowy pisać do tego chłopaka. I o dziwo napisał do mnie. Ale niestety wyczułam różnicę przed a po spotkaniu Więc spłodziłam mu kilka ładnych zdań. On mi odpisał dość dziwnie początkowo, ale nie zaprzeczył moim słowom. Więc nawet mu nie odpisałam. Jednak po jakimś czasie napisał mi, że on już sam nie wiem o co chodzi, bo przecież nasze spotkanie było raczej udane i nie żałuje. Ale tak jakoś to napisał, żebym ja se nic więcej nie wyobrażała hahahaha. Ale fascynacja z pierwszego dnia mi już przeszła Dziwnie to wyszło. Cóż. Pewnie nie będziemy ze sobą już tak dużo gadać, ale niedługo mam ferie i nie będę miała czasu na takie pierdoły
Dzięki za Wasze rady :*

No głupie pytanie - pewnie że by pasowała! Nawet bardziej niż standardowe kino:) Ja wolę gdzieś się poszwędać niż iść gapić się w ekran czy do jakieś restauracji gdzie trzeba być grzecznym kulturalnym i umieć się zachować, bleee.
A poza tym dla mnie nie byłby to problem - jeśli ja miałabym pieniądze a on nie, to ja stawiałabym kino.
Jeśli dziewczyna ma dobrze poukładane w głowie to bardziej ucieszy ją mała  różyczka (najlepiej z narażeniem życia zerwana z ogródka jakiej sąsiadki ) i spacer z sympatycznym chłopakiem niż kosz róż, kino i kolacja z jakimś gburem.

No i nie przejmuj się - jesteś młody (więc pewnie utrzymują cię rodzice) to logiczne, że nie ma się za bardzo kasy.

Nie warto moim zdaniem tracić czasu dla dziewczyny, która wymaga od ciebie modnych ciuchów i kasy. Przecież chcesz mieć chyba partnerkę a nie utrzymankę ?

Pewnie zaraz wyzwiecie mnie od materialistek, ale to nieprawda, że kasa wogóle nie jest potrzebna. Nie mówię tu o jakichś idiotycznych żądaniach typu zapraszaj mnie na kolacje do drogich restauracji, kupuj mi nowe ciuchy, zabieraj mnie na ekstra wycieczki,miej super samochód ktorym mogłbys mnie wozić..bo na dziewczyny które tak myślą jest proste określenie.
Ale wypad do kina(marzy mi sie randka w kinie), pujscie raz na jakiś czas do nawet niedrogiej restauracyjki,sobotni wypad na imprezę czy wycieczka za miasto na piknik- ja bym chciała osobiście tak spędzać czas ze swoim chlopakiem. Spacery czy wspólne oglądanie filmów w domu też jak najbardziej, ale przecież spędzanie czasu tylko tak stanie się z czasem dla dziewczyny nudne. W związku powinno być jakieś urozmaicenie. Mik3, nie twierdzę oczywiście,ze kasa będzie Ci potrzebna do znalezenia dziewczyny, ale jak już będziesz ją miał, to może warto pujsc do pracy weekendowej, tak żebyś mógł choć 2 razy w miesiącu ją gdzieś zabrać. Bo wyobraź sobie parę kilkuletnią,która przez cały okres związku praktycznie tylko spaceruje i siedzi w domu. Także jak już będziesz miał tą dziewczynę, to naprawde warto zarobić troszke i ją choćby czasem gdzieś zabrać w ramach miłej niespodzianki.