Kto powinien płacić w związku

Sugeruję zatem, abyś przestał się wygłupiać i wracał czym prędzej do szanownej małżonki.
Urodziny w tym roku niestety ją ominęły, ale może przynajmniej Wigilię będziesz mógł spędzić w lesie

Nie ma za co

The answers are all inside of me
All I got to do… is believe!

Ze specjalną dedykacją dla mojego niedoszłego męża

No tak jest. Rozum rozumem ale emocje milo widziane. Ze potem po dupie dostaniesz to dostaniesz. I po paru ciosach w dupe niektorym zmienia sie priorytety a niektorym nie

I wszystko gra dopóki ten/ta z obita dupa nie marudzi jak mu/jej zle

To nie tak.
Czesio, jak każdy, ma swoje programy i swoje schematy. Gdyby mu zajrzeć w dzieciństwo, okazałoby się że obserwował na codzień to, czego szuka i co jest dla niego normalne.
To nie jest kwestia lubienia, on tylko to zna i w tym się czuje najlepiej, inaczej nie umie.

Z drugiej strony, takie życie potrafi człowieka umęczyć, wykończyć. Więc się mu ulewa czasem, trochę sobie narzeka, pomstuje.
Pisze jakie potrafią być kobiety, co nie dziwi bo opisuję swoje doświadczenia.
Ale on by się z normalną naprawdę zanudził, za mało stymulacji, bodźców.
On ma poprzeczkę postawioną wysoko, musi dostawać wypierdol i sam dawać.
Nie umie inaczej i myśli że to jest normalne.

Zawsze mnie dziwi, jak inteligentni ludzie potrafią się zamotać, tkwić w tym zamotaniu, zamykając się na inne perspektywy.

Czesio jest inteligentny i sympatyczny, ale ma swoje bagienko w którym się okopał, które zna i świetnie w nim funkcjonuje i nie dopuści myśli, że można inaczej.

Tego "inaczej" nie zna, nie ufa mu, być może się boi i póki co, życie nie przeorało go aż tak, by zredefiniował swój sposób funkcjonowania.

Dlatego tak naguje Wasze uwagi. No i spoko, tak też ludzie żyją. Nie da się każdego uświadomić, samemu trzeba chcieć wyjść ze swojego błotka i wejść w nieznane. Albo być zmuszonym, to chyba częściej.

Rozumiem Twój punkt widzenia, jak i przedmówców, ale czasem trzeba odpuścić i pozwolić ludziom by przerabiali swój cykl, bo w danym momencie po prostu nie umieją i nie chcą inaczej.

Powiem więcej!

Większość z nas ma swoje demony i z czasem sobie uświadamiamy, jaki miały czy mają na nas wpływ. Czesio nie jest wyjątkiem.
Tego się z reguły nie widzi, nie będąc gotowym by to dostrzec.
Warto szepnąć słówko, ale widząc taki brak gotowości, nie warto próbować wyważać czyichś zamkniętych drzwi.
Choć ja sobie doskonale zdaję sprawę, że czasem trudno się powstrzymać. Ileż to sam się nie nawyważałem;)

⁷

Wiem. Dlatego po tym ostatnim tekście wujka ja odpuszczam , sensu kontynuacji wywodów nie ma tutaj już żadnego.
Żeby wyjść z własnego schematu postępowania, trzeba najpierw zauważyć, że się w nim jest . Nastepnie przydatna bylaby refleksja nad tym, skad się wziąl, poparta szczerą chęcią jego zmiany.
A tutaj schemat może i po wielkich bojach został uświadomiony, ale chęci przerwania tego kręgu najwyraźniej brak. Więc kolejna (!) żona to będzie kopia obecnej i poprzednich, czyli wybitnie unikający styl przywiązania w pakiecie z niestabilną emocjonalnie toksyczną zołzą,  serwującą całą plejadę przeciwwstawnie skrajnych wrażeń i wycierającą Cześkiem podłogę tak od czasu do czasu.

Ale Czesiek będzie czuł, że żyje

Totalnie mylisz pojęcia.

Tak.

Normalny facet, ze zdrową samooceną nie skacze w taki sposób wokół babki i nie gra pod jej toksyczną melodię. I nie godzi się na krzywe jazdy niemal co krok. Normalni mężczyźni po prostu się wycofują kiedy się orientują z kim mają do czynienia.

Istnieje przecież całkiem spore grono mężczyzn preferujących totalne przeciwieństwo takich kobiet. Delikatne, wrażliwe, a nawet trochę nieporadne, którymi mogą się zaopiekować, bo wtedy czują się męsko. Także nie ma reguły. Zależy co kto lubi. Na szczęście nie wszyscy lgną do toksycznych osobowości.

Ludzie chętnie rozmawiają o skandalach, ale niekoniecznie chcą być bohaterami któregoś z nich.
Pod artykułami o brutalnych morderstwach nie bez powodu przeważają negatywne komentarze.
Także fakt, że coś wzbudza zainteresowanie, nie oznacza, że towarzyszą temu pozytywne uczucia.

Bzdura.
Łagodniejsze osoby wcale nie muszą być nudne.
Z kolei te impulsywne i kłótliwe niekoniecznie są ciekawe.
Niektórzy, poza tym, że doskonale wiedzą, jak skupić na sobie uwagę, nie mają wiele więcej do zaoferowania.

Można powiedzieć, że opisałaś moją partnerkę. Sęk w tym, że jak ją poznawałem, to jawiła się jako kobieta wykształcona, dodatkowo studia podyplomowe, firma w której pracuje też robiła wrażenie, na zdjęciu profilowym na LinkedIn dynamiczna, elegancka, pewna siebie kobieta. O ile wtedy mi imponowała i nawet na starcie miałem pewne obawy (nawet jak po pierwszym zrobionym przeze mnie obiedzie powiedziała, że mnie zamknie w kuchni, a ona będzie pracować; choć nie rozważałem tego wariantu przez ułamek sekundy, to zabrzmiało miło), to z czasem, w miarę lepszego jej poznawania, już ten stosunek nieco się zmieniał. Żeby nie było: dalej bardzo mi się podoba jej delikatność, wrażliwość, poczucie humoru, podejście do sytuacji konfliktowych i wygląda uroczo gdy siedzi z mokrymi, rozczochranymi włosami naga na kanapie; jednak jej nieporadność (nieraz wręcz lekkomyślność w pewnych kwestiach) sprawiły, że często ja muszę pamiętać o różnych rzeczach za nią i trochę pilnować jak drugą córkę. I owszem: czuję się wtedy męsko i opiekuńczo, wiele jej cech to cechy, których szukam u kobiety, często sprawia mi wręcz przyjemność że dzięki mojej trosce i uwadze ma to czego potrzebuje i nie wykłada się na tym, o czym sama nie pamiętała; niemniej jednak jakąś strunę poruszają we mnie kobiety, które mi imponują, które potrafią mnie zelektryzować i w pewnych aspektach moja obecna w pierwszych miesiącach związku bardziej mnie kręciła (choć w innych z czasem jeszcze zyskała). A prawda jest taka, że ona mi przestała właściwie zupełnie imponować. I jakkolwiek niewątpliwie uwielbiam wiele jej cech i pewnie nawet ją kocham, ale na pewno w inny, różniący się o 180 stopni sposób od tego, w jaki kochałem moją ex. Po prostu zbiory cech, które mi się podobały u jednej i drugiej są zbiorami, które nie mają elementów wspólnych.
Tak więc facetów w kobietach mogą pociągać nie tylko kompletnie różne cechy, ale nawet jednego faceta mogą pociągać w kobietach przeciwstawne cechy charakteru.
I nie zrozum mnie źle: z wiekiem coraz wyżej stawiam cechy, których sporo ma moja obecna i absolutnie nie rozważam szukania jakiejkolwiek innej. Jest esencją domowego ciepła i błogości.  Natomiast może to już taki wiek, że zalety nie przysłaniają całego świata.

Wiele kobiet potrafi nadawać różnym emocjom bardziej pozytywny obraz.

Nieraz potrafią być elektryzujące, tajemnicze i ciekawe jeśli potrafią takim emitowanym przez siebie przekazem umiejętnie operować. Łagodniejsze osoby mają bardzo wiele zalet (często więcej niż te impulsywne i kłótliwe), choć na ogół są mniej dynamiczne i nie walczą za bardzo o swoje.

A po co im autor wątku, który i tak już na samym początku został okrzyknięty trollem? Ty, Czesiek, jak widać, jesteś bardziej wdzięcznym obiektem do grillowania. A wszystko przez tę nieszczęsną "wyższą ligę".

Zaburzone psychicznie toksyczki wykazują się zachowaniami często skrajnymi, "niebezpiecznymi" i łatwo nawiązują kontakty z płcią przeciwną o skrajnie odmiennych typach osobowości. Faceci bez brania to lubią, bo dostają atencję jakiej od nikogo wcześniej nie dostawali więc są tym zauroczeni. Nie ma w tym głębi. Jest fascynacja otrzymanym czasem, uwagą i nierzadko wyuzdanym seksem. Bo takie babki kompensują swoje zaburzenia odgrywaniem porno w alkowie.

Dokładnie. Pomiędzy spontanicznością a impulsywnością jest ogromna różnica.

No ba, myślę że po tym wszystkim co już o nas wiecie, to nikt nie ma żadnych wątpliwości, że tak by właśnie było. Bo i zresztą było
Słuchajcie, nie chcę się tutaj przechwalać, bo i nie ma czym tak po prawdzie, ale przez te ponad trzydzieści lat dorosłego życia w okresach kiedy nie byłem akurat czyimś mężem, poznawałem całe tabuny dziewczyn i kobiet, które mniej lub bardziej były mną zainteresowane, tylko szkopuł tkwił w tym, że niestety ja nimi wcale. Nie dlatego, że były brzydkie, bo z brzydkimi się nie spotykam. Nie dlatego, że fizycznie mi nie odpowiadały, bo z takimi też się nie spotykam. Generalnie wszystkie były ładne i atrakcyjne, no może z pewnymi wyjątkami od reguły, które "troszkę" oszukiwały za zdjęciach i kiedy po nie podjeżdżałem na umówione miejsce spotkania i pierwszy raz ujrzałem moją wybrankę na żywo, to już nie było jak i gdzie kurwa zawrócić, a że wóz mam na tyle charakterystyczny i przed spotkaniem informuję czym przyjadę, to były sytuacje na przykład takie, że celowo przejeżdżałem obok czekającej na mnie laski, jadąc dalej i paląc głupa, że patrzę w telefon (niby sprawdzam w nim adres, który mi wcześniej podała, a naprawdę zerkam spode łba na drogę, gdzie tu można szybko spierdolić) a po chwili ten jebany telefon zaczyna dzwonić i na wyświetlaczu widzę jej numer, no to przecież nie ucieknę jak pizda, skoro i tak już mnie widziała i dobrze wie, że ja ją też, ale to takie tam anegdoty do opowiadania przy wódce z kolegami, a nie rozwlekania się tutaj niepotrzebnie.

Do czego zmierzam w kolejnym przydługim wywodzie... ano do tego, że w swoim bardzo długim życiu ja więcej czasu randkowałem i spotykałem się z różnymi typiarami, niż większość z was tu obecnych żyje na tym świecie, więc czytając w kółko o kryteriach wyboru, które jak już mamy ustalone posiadam chujowe, za to inni mają lepsze, a wiedzę na ten temat wynieśli po kilku latach spędzonych z jednym partnerem i często jedynym związku w ogóle, no to nie wiem... Nie będę teraz czytał jeszcze raz od początku piętnastu poprzednich stron wątku i wyszukiwał cytatów ze złotymi myślami, więc za przykład niech posłuży ten jeden, który szczególnie się utrwalił w mej pamięci, bo chyba dwadzieścia minut musiałem sprzątać biurko i czyścić laptopa, które zaplułem frytkami z keczupem jak to przeczytałem.

Cytuję z pamięci, bo już nie chce mi się teraz kopać i tego szukać...

- Czesio, ale to jaką ktoś jest matką, mówi wszystko o tym jakim jest człowiekiem

Czyżby. Przeanalizujmy zatem tę błyskotliwą myśl odnosząc jej treść do osoby z którą się ożeniłem...

Setny raz powtórzę, że kiedy ją poznałem, jedną z pierwszych rzeczy, którą od niej usłyszałem było to, że nie radziła sobie ze swoim krnąbrnym synem i kiedy któregoś dnia zabroniła mu wyjść z domu, a on ją odepchnął, żeby zeszła mu z drogi, podjęła decyzję o wyeksmitowaniu szczeniaka do jego ojca w trybie natychmiastowym, po czym ucięła z nim wszelkie kontakty. Rok później się poznaliśmy i przez kolejny rok ta sytuacja nie uległa zmianie.
Rozumiem, że to świadczy najlepiej o tym, jak podłym i okrutnym człowiekiem była moja żona już w momencie, kiedy pierwszy raz ją zobaczyłem, ale jej dupa i cycki przesłoniły mi trzeźwy osąd zdarzeń, no bo jak wiemy, kierowałem się zjebanymi kryteriami wyboru, to nie ma się co dziwić, że teraz mam to co mam.

Zgadza się? Dobrze, idźmy więc dalej...

To co mam teraz, to jest sytuacja odwrócona o 180 stopni w której moja żona nie dopuszcza możliwości pozbycia się pasożyta z naszego mieszkania, nawet pod groźbą wyrażoną w ostateczności na tyle dosadnie w formie ustnej oraz pisemnej, aby nie było co do tego żadnych wątpliwości, że jeśli on się nie wyprowadzi, ja to zrobię i ta kwestia nie podlega żadnej dyskusji, żadnym negocjacjom ani umowom, których poza mną nikt w tym domu nie dotrzymuje.
No i teraz się dowiaduję, że skoro ona wybrała utrzymywanie darmozjada zamiast swojego męża w mojej skromnej osobie, to po raz kolejny tylko udowodniła swoim postępowaniem, jak złym i zepsutym jest człowiekiem.

Zgadza się? Czy mam przepierdolić cały wątek od początku i odszukać konkretne wypowiedzi konkretnych użytkowników na dowód, że zostało tutaj napisane to co zostało napisane? Bo serio mi się nie chce, ale jeśli będę musiał...

W ocenie forumowiczów, niezależnie od tego jak w danym czasie czy sytuacji postępuje moja żona, jest to zawsze potwierdzeniem tego, że branie z nią ślubu było najgorszą decyzją w moim życiu, ale gdybym się kierował innymi kryteriami wyboru, mógłbym tego wszystkiego uniknąć i żyć spokojnie u boku kogoś innego. 

No to pomówmy o tych kryteriach wyboru, które niemal w każdej wypowiedzi się przewijają...

- Wiesz Czesio, ja jestem ze swoim facetem siedem lat i oczywiście mieliśmy w tym czasie różne kwasy, nieprzyjemne sytuacje czy gorsze momenty, ale powiem ci że patrząc z szerszej perspektywy, teraz jest nawet lepiej niż było na początku, tak że wiesz.

Chyba nie wiem. Z tego wpisu wynika, że inni dopuszczają w swoich związkach "różne kwasy, nieprzyjemne sytuacje czy gorsze momenty" bo ogólnie mają w sumie lepiej niż mieli wcześniej. Czesio natomiast jest głupi tolerując wybryki swojej małżonki, no ale co się jemu dziwić, skoro on za kryterium wyboru przyjmuje... Zaraz zaraz, chwila moment. Gdybyś Ty kierowała się innymi kryteriami przy wyborze obecnego partnera, to mogłabyś uniknąć tych wszystkich kwasów, nieprzyjemnych sytuacji czy gorszych momentów, nie przeleciała Ci taka myśl między uszami? Dlaczego nie odeszłaś wiedząc że dokonałaś chujowego wyboru na podstawie równie chujowych kryteriów i nie związałaś się z kimś innym na podstawie innych kryteriów, a wtedy nie było żadnych kwasów, żadnych nieprzyjemnych sytuacji czy gorszych momentów?

No i jak? Szach mat? Czy dalej będziemy sobie radośnie pierdolić o kryteriach wyboru ze szklanej kuli, którą każdy ma zawsze przy sobie...

Chyba nie wiesz.

Kwasy w związkach o jakich ci było pisane to uporczywe zostawianie brudnej bielizny na podłodze. Ciągłe spóźnianie się, brak kwiatów, romantyzmu, przerzucenie znacznej części obowiązków domowych na drugą osobę, czy brak równowagi pomiędzy życiem zawodowym a prywatnym. A nie robienie dzikich jazd i odpierdalanie manian.

Wybrałeś chujowo, bo ci oczy pizdą zarosły. I opcje masz dwie - albo grasz w jej grę (i przegrasz), albo odejdziesz próbując ratować zmiętolone resztki godności osobistej.

Jaka akcja?

O takie cos awantura? 

Od początku . Opowiadaj jak to było!

To nie będzie na poziomie
nie opczerniam majłajf publicznie

Czy z każdego wątku musicie robić śmietnik?

Czy można zrobić śmietnik z fejkowego tematu trolla? A może jednak tym razem znafcy popełnili błąd? Cóż za zaskoczenie .

Czy nigdy , przenigdy nie zdarzyło ci się wyjebać z koszem czystej bielizny
  w dodatku świeżo uprasowanej , tak z renkom na sercu ?

Nie becz Jack - sajkoanalizy Wujka Cześka z pewnością nie przepadną , przejdą do historii jako wybitne .

A Ty wiesz? No to co wiesz? Wiesz tyle ile tu zostało napisane, a chyba nie zakładasz, że każdy przychodząc na internetowe forum będzie opowiadał wszystkim o wszystkim. Ile tu było historii o tym jak żona zdradzała męża, ale on jej wspaniałomyślnie wszystko wybaczył, a laski na forum biły brawo, bo tak postępuje prawdziwy, kochający i odpowiedzialny mężczyzna. Ile z tych co najgłośniej klaskały zdradzało lub zdradza swoich facetów? Wiesz? Chuja tam wiesz, bo przecież żadna się do tego nie przyzna, nawet na anonimowym forum. I wszystko fajnie, gra i buczy, a po fioletowej łączce skaczą jednorożce pierdząc różowymi bączkami.
Oficjalnie to nie ona się kurwiła obciągając pałę i liżąc spocone jaja fagasowi w samochodzie pod jej oknami, kiedy w domu na górze mąż zajmował się dzieciakami i szykował dla niej kolację jak wróci z pracy zmęczona po nadgodzinach w biurze. Oni tylko mieli "kwasy" i "nieprzyjemne sytuacje" które jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki nagle rozpłynęły się mgle i teraz to nawet mają lepiej niż na początku. I to wcale nie dlatego, że jak alfons już sobie poruchał i spuścił szona w kibel, to jej się nagle przypomniało jak cudowne ma małżeństwo i wspaniałego męża. Męża który kiedyś ją wybrał kierując się właściwymi kryteriami, tak samo jak ona jego, no ale w każdym związku zdarzają się "gorsze momenty" i nie ma powodów do dramatyzowania, co innego ty Czesiek, no u ciebie to jest regularnie jakaś pierdolona masakra. Ochujałeś gościu wiążąc się z taką babą? Jakimi kryteriami ty się kierowałeś ... i dalej ta sama śpiewka.
Myślisz, że między nami tutaj nie ma takich osób? Ani babeczek latających z dupą na boki, ani facetów przymykających na to oko? I wszyscy razem zgodnym chórem potępili moją Kasię za to, że biedny mały miś ma z nią same utrapienia.
Jak Ci się chce i nie masz nic lepszego do roboty w niedzielę, to w wolnej chwili weź i policz dokładnie te "regularne jazdy" a wynik swoich obliczeń odejmij od sumy wszystkich dni w okresie tych trzech lat. To co zostanie, to jest czas, który spędziłem w najlepszym związku z najlepszą osobą, jakie kiedykolwiek w swoim życiu miałem. Co nie zmienia faktu oczywiście, że chujowo wybrałem, bo sam jestem tępym chujem, który myśli tylko chujem, więc zakończenie tej historii też mogło być tylko chujowe

Przywołujesz wypowiedź mojego autorstwa, która brzmiała w ten sposób:

Nadal podtrzymuję swoje stanowisko, także pluj frytkami do woli.
Dzieci nie bez powodu wyrastają na patologicznych dorosłych, którzy mają na koncie wyroki za pobicia, a osoby, które nie potrafią wokół siebie nic zrobić, często były ze wszystkiego wyręczane, albo miały w domu istny burdel na kółkach, więc nie było nikogo, kto nauczyłby ich sumienności, porządku i jak być odpowiedzialnym człowiekiem.
Nieprzygotowanie potomstwa do samodzielnego życia jest porażką rodzica.
Bartuś też kiedyś był dzieckiem.
Dzieckiem, które ze sporym prawdopodobieństwem ktoś mocno zaniedbał.
Może gdyby trafił na inną rodzinę, teraz byłby normalny.

Przecież nadal ją chcesz.
Mimo całej wiedzy, którą obecnie posiadasz.

Nie robi mu tym przysługi.

Sam pisałeś:

Więc otrzymałeś ode mnie odpowiedź, że tak, da się po kilku latach mieszkania ze sobą wciąż czuć dobrze w relacji. A nawet lepiej niż na początku. Lepiej, bo jest prawdziwiej. Nikt już nie udaje, ani się nadmiernie nie wysila, by zdobyć przychylność drugiej strony. Wyłącza się tryb zwiększonej wydajności i przechodzicie na zrównoważony. Masz okazję zobaczyć partnera nie tylko w dobre dni, ale również w te gorsze. Wiesz, kiedy dać mu przestrzeń, by w spokoju przetrawił to, co go gryzie, a kiedy wkroczyć do akcji, próbując poprawić mu humor. Uczycie się siebie nawzajem.
Co według mnie jest zajebiste.
Rzecz jasna, jeśli finalnie nie okazuje się, że wady przeważają nad zaletami.
Gdyby mój partner był w istocie manipulującym egoistą i awanturnikiem, to już dawno byśmy się pożegnali, ponieważ moje kryteria wyboru nie ograniczają się do cech pożądanych. Znajdują się wśród nich również takie, których absolutnie nie byłabym w stanie zaakceptować.

To jeszcze w ramach uzupełnienia wypowiedzi może będziesz na tyle łaskawa i mnie oświecisz, na jakich to podstawach opierałaś swoje nieomylne przekonanie o tym, że cechy których absolutnie nie byłabyś w stanie zaakceptować, nie są skrzętnie ukrywane przez człowieka z którym się spotykasz kierowana takimi czy innymi kryteriami wyboru i wkrótce lub kiedyś tam w przyszłości się nie okaże, że ten twój ideał lubi od czasu do czasu spuścić Ci łomot, tak żeby nie było nudy albo na przykład wyczyści twoje konto z wszystkich oszczędności i pójdzie w tango z dziwkami na tydzień? No przecież ani Ty, ani nikt nie może tego wiedzieć, co wydarzy się w przyszłości i kim okaże się jego partner za rok, za dwa, za trzy lata, niezależnie od tego jak różnymi kryteriami wyboru wszyscy się kierują oraz ile czasu by spędzali z drugim człowiekiem. Bo to że teraz już nikt nie udaje, to są tylko twoje wyobrażenia pozostające w sferze pobożnych życzeń, a nie twardych faktów, na których można opierać niczym niezmąconą pewność, że nic się nie wydarzy choćby nawet jutro czy za tydzień i nie ma żadnego znaczenia jak długo kogo znasz albo z nim jesteś.

P.S.
Co powiesz na taką historię, że facet spotka się z babką, totalne przeciwieństwo mojej Katarzyny, właściwie wszystko je różni, a jedyną cechą wspólną jaką obie posiadają, to to, że są równie ładne i lubią słuchać Limp Bizkit w samochodzie. No i spotyka się ten facet z tą babeczką, ona w niego zapatrzona jak w święty obrazek, on wniebowzięty że taki cud miód i orzeszki trafił zupełnym przypadkiem na fotelu u fryzjera, zaczynają ze swoimi dzieciakami jeździć na wycieczki i spędzają wszyscy razem czas niczym idealna rodzina wyjęta z reklamy majonezu Winiary. Żadnych kłótni, żadnych niedomówień, żadnego choćby cienia wątpliwości, tylko idylla i sielanka przez kolejne tygodnie i kolejne miesiące. Pewnego dnia na scenę wkracza jej były facet grożąc wszem i wobec wszystkim dookoła, że jeśli ona do niego natychmiast nie wróci, to on się weźmie i zabije. Na śmierć. Oczywiście wszyscy mają to w dupie, niech idzie i się zabija, jednego idioty mniej na świecie. Na co on, najwyraźniej czując się zobowiązany do spełnienia obietnicy, podczas jej nieobecności przychodzi pod jej dom, wyważa okno balkonowe i wchodzi do środka filmując wszystko telefonem. Następnie zabiera z garażu kawałek kabla elektrycznego i się wiesza na tarasie. Na belce, którą cały czas widać przez okno w sypialni. Wiszącego znajduje bratowa tej dziewczyny, która mieszka z jej bratem w domu obok. Oczywiście teraz zaczyna się teatr i wszyscy przeżywają ogromną tragedię, a cała wina za to co się stało... spada na chłopaka, który z tą laską się spotykał, chociaż jego jedyną winą było to, że to on zostawił w garażu ten kabel, kiedy samodzielnie i własnymi rękami ten dom wykańczał od podłóg po sufity ze stanu surowego do stanu w którym będą mogli razem normalnie w nim zamieszkać.
Dwa i pół miesiąca później chłopak otrzymuje od tej dziewczyny wiadomość sms o treści mniej więcej następującej:

- Od samego początku czułam, że będę z tobą już na zawsze. Bardzo tego chciałam i mocno w to wierzyłam. Ale niestety tak nie jest. Proszę zabierz wszystkie swoje rzeczy jak będę w pracy, a klucze od domu zostaw u mojego brata, wszystko ci spakowałam i przygotowałam do zabrania. Dziękuję za pomoc i za wszystko co dla mnie zrobiłeś, to był najpiękniejszy romans w moim życiu, ale teraz musimy się rozstać. Bez słów i bez wyjaśniania. Jutro mam na popołudnie, możesz po swojej pracy przyjechać po rzeczy, nie będzie mnie w domu. Przepraszam.

I tyle. I teraz siedzi ten chłop z rozjebaną głową i myśli... jakie kryterium wyboru przeoczyłem, że znów jestem w czarnej dupie ja pierdolę kurwa...

No i co mu powiesz? Że powinien przewidzieć taką sytuację rozpoznając pewne symptomy jej zachowania odpowiednio wcześniej i że musi zmienić kryteria wyboru, bo jak nie, to za każdym razem będzie chujowo trafiał? A co jeśli Ci powiem, że ten chłopak to Czesio z sąsiedniego wątku i ta historia wydarzyła się naprawdę rok wcześniej zanim poznał swoją przyszłą żonę Kasię...

U mnie nie straci. Już wyjaśniam, dlaczego. Otóż. "You have the right to remain silent. Anything you say can and will be used against you in a court of law."

Czesiu, jest na tym forum, jak mi się zdaje, nie od dziś, prawda? Taki użytkownik doskonale wie, że jeżeli zakłada własny autorski temat i dzieli się w nim swoimi troskami i rozterkami życiowymi, to wcześniej czy później zostanie to użyte przeciwko niemu (stąd między innymi multi konta, ale ja nie o tym).
To i nie tylko to. Zostaną użyte przeciwko niemu jego poglądy, styl oraz sposób życia a nawet sposób wysławiania się, a jeśli i tego zabraknie, to zostaną użyte przeciwko niemu argumenty z doopy. Ot tak, po prostu, żeby w dyskusji przeforsować własne argumenty najczęściej odnoszące się tylko i wyłącznie ad personam.

Czesio jest fajny. Fajne bajki pisze,  takie romanse do snu do czytania  o Bartusiu było najepsze co z lodowka wszystko wyzarl 

Otóż to.

- nie udaje, tylko jest jakiś limit w odpowiadaniu na powtarzające się argumenty, zwłaszcza w stylu "jak wybierasz to tak masz" kiedy życie na każdym kroku udowadnia, że jeśli chcesz rozśmieszyć Pana Boga, to opowiedz mu o swoich planach. I taka jest prawda o dorosłym życiu. Możesz sobie przewidywać, możesz sobie układać, możesz sobie planować, możesz sobie powiesić w kiblu na gwoździu całą listę kryteriów wyboru, a życie i tak zajebie Ci takiego kopa w bebech, że długo nie będziesz mógł się pozbierać z podłogi i wszystko psu w dupę. Nie znasz takich sytuacji? Nie słyszałeś co innych ludzi spotyka? Nie miałeś do czynienia z osobami, które po czasie zaczynały tracić swój początkowy blask? Nie dostrzegasz żadnych luk i nie dopuszczasz błędnych założeń w teorii istnienia idealnego wszechświata, którą powtarzasz jak mantrę - masz złe ustawienia parametrów Czesiek, musisz to koniecznie zmienić, aby w przyszłości kierować się innymi kryteriami wyboru - i naprawdę w to wierzysz, że wystarczy odhaczyć kilka punktów na jakiejś liście i już można spać spokojnie, bo nic nie może się wydarzyć? No to gratuluję samopoczucia w takim razie, a kiedy spotkamy się tutaj za rok albo dwa, kiedy to Ty będziesz opowiadał swoją historię, ja już teraz mogę Ci w skrócie naświetlić czego możesz się spodziewać:

- No to przejebane stary na maksa. Ale to nie widziałeś wcześniej Rozrabiaka jaki to jest człowiek i co to za kobieta?
- Do pewnego czasu było zajebiście, to co miałem widzieć, po prostu było okej, nie wiem o co ci chodzi
- O co mi chodzi? Na przykład o to jak stawiała stopy
- To znaczy?
- No stopy jak stawiała. Na zewnątrz czy do wewnątrz.
- A jakie to ma znaczenie do jasnego chuja. Na zewnątrz.
- E no to wszystko jasne. Jak stawiała stopy na zewnątrz, to od razu powinieneś spierdalać, bo takie są najgorsze
- Ty Czesiek pierdolnięty jesteś jakiś? Co ma piernik do wiatraka?
- Ano widzisz, nie wiesz, a gdybyś wiedział, to nie miałbyś dzisiaj takich problemów.
- W sumie, to nawet się nie przyglądałem jej stopom, może i je stawiała do wewnątrz, nie zwróciłem uwagi
- Ło ja pierdolę synu ojca, no to najgorzej. Twoja matka pewnie też tak stawiała i dlatego dzisiaj chujowo wybierasz. Schemat.
- Wiesz, myślę że masz coś kurwa z głową, ale dla pewności obejrzałem nasze filmy z wakacji i jednak stawia stopy idealnie prosto.
- No i ty się jeszcze dziwisz, że masz teraz to co masz? Moja żona nie ma wcale nóg ani rąk i jest najspokojniejszą osobą pod słońcem.
- ...
- Tak. Powtarzam raz jeszcze, żeby ci się utrwaliło Rozrabiaka - musisz zmienić kryteria wyboru - inaczej zawsze chuj z tego będzie.

Nawet nie wiem jak to skomentować;)
Zastanawiam się tylko czy celowo manipulujesz, czy Ty naprawdę nie widzisz oczywistych rzeczy.
No dobra, spróbuję, bo moze nie rozumiesz co sie do Ciebie pisze. Choć nie spodziewam się czegokolwiek po tych próbach.

Jeśli o mnie chodzi, to żaden ze mnie nieomylny ideał, masę błędów w życiu popełniłem i złych wyborów. Pewnie sporo przede mną, bo takie jest życie. A ja chcę je przeżywać, więc one będą w pakiecie.
Z reguły zresztą, moje błedy dawaly mi informacje, o sobie, życiu i kobietach, pozwalały nauczyć się czegoś i iść dalej.

Ilekroć byś nie próbował zmieniać sensu wypowiedzi rozmówców, prawda jest taka że tutaj doskonale widać z boku coś, czego Ty nie umiesz dostrzec, mimo deklarowanego ogromnego doświadczenia.

Ciskasz się, przekonany o swojej nieomylności. Używasz jakichś idiotycznych argumentów, jakoby ktokolwiek pisał o tym, że pewne kryteria gwarantują idealny wybór, złoty strzał.
Pewne kryteria pomagają, ale nie gwarantują. To nie jest jednorazowe, wchodząc w związek- a tak to próbujesz prześmiewczo przedstawiać.
To jest stały proces, kiedy wiesz czego chcesz i czego nie chcesz i cały czas nawigujesz.

Ty masz swoje granice przesunięte o WIELE dalej, niż normalny człowiek. Mieści się w nich wielokrotne wyrzucanie Cię z domu bez powodu, wymiana zamków, wielokrotne oklamywanie i oszukiwanie.
Po tym wszystkim, jesteś wciąż emocjonalnie uwikłany, chcesz dalej ćpać.
To słowo nie bez kozery, tego typu interakcje są uzależniające i nie mają nic wspólnego ze zdrowym modelem przywiązania, więzi czy z miłością.

Twoje kryteria nie są złe dlatego, że nie gwarantują Ci idealnego dopasowania.

One są złe, bo sprawiają że tkwisz w relacji, gdzie druga strona traktuje Cię w sposób, w jaki nikt nie powinien traktować bliskiej osoby.
To nie jest kwestia subiektywna, zależna od upodobań czy gustu.
To są obiektywnie zachowania toksyczne, wpływające bardzo negatywnie na drugiego człowieka, które Ty tolerujesz i się im poddajesz.

Jak pisałem wcześniej- Twój cyrk i Twoje małpy. Chcącemu ponoć nie dzieje się krzywda.

Jednak kiedy zaczynamy rozmowy na forum dotyczące relacji, gdzie próbuję się wskazać pogubionym kierunki, które byłyby sposobami na stworzenie np zdrowego balansu w relacji, a Ty przychodzisz i próbujesz z wielką dozą pewności siebie cisnąć niepraadziwe tezy, których sam jesteś antytezą, nie dziw się że to zwraca uwagę i budzi reakcję.

Potem już efekt kuli śniegowej, który m.in. powoduje Twoja postawa. Ale też naiwność rozmówców, m.in. moja, że może uda się do Ciebie dotrzeć.

Rozumiem, że to jeszcze może nie miejsce i czas żebyś mógł coś dostrzec i zrozumieć, poczuć. Może to wszystko za szybko.
Jednak dla ludzi z zewnątrz od dawna widać to, czego Ty nie chcesz widzieć. Pozwalasz się krzywdzić, stary i nie widzisz w tym problemu.
Albo może i widzisz, ale boisz się reagować by nie stracić dostępu do różowej muszelki, która, chciałbym w to wierzyć, może jest piękna i pachnącą, ale jej właścicielka Cię po prostu nie szanuje, by nie napisać dosadniej.
Żebyś mógł zareagować, potrzeba już konkretnego pojechania po bandzie, gdzie zaczyna po Tobie jechać i wykorzystywać dodatkowa postać, która już różowej muszelki nie posiada, więc nie przynosi Ci korzysci. Nieszczęsny Bartuś.
Dopiero ten 'obcy element' spowodował, że się realnie postawiłeś, przestałeś pozwalać by Cię krzywdzono, oszukiwano i wykorzystywano.

Wcześniej, Twoje kryteria doboru powodowały, że tolerowałeś takie zachowania.
To dlatego m.in. zwracamy Ci na nie uwagę, zachęcamy byś nad nimi usiadł i się zastanowił.

@Koralina, chyba inne tematy czytaliśmy;)