Mrs.Happiness długo nie zasłaniałam się chorobą wierząc, że jestem człowiekiem ,a choroba to dodatek którego nie wybierałam. Ale otoczenie, ludzkie spostrzeganie i Ci ludzie utwierdzali mnie w tym, że nie mam podmiotowości, że jestem chorobą. Więc zaczęłam grać w ich grę. Mówiłam, że jest zaplecze czasowe i finansowe by walczyć. To będę.
Co do treści sporządzonej przez interdyscyplinarny zespół, to poniżej.
Bo ja mimo zaburzeń [albo dzięki nim] poziom intelektualny mam wysoki. Ktoś wykorzystywał moje zaburzenie i drwił z moich urojeń. W tym osoba pełniąca funkcję publiczną.
I wiecie, jak brzmi wstęp do pisma sporządzonego przez mojego prawnika, psychiatrę i psychologa w kontekście klinicznym i etycznym? [treść na końcu i piszę o tym, bo to nie chodzi o odkupienie osobistych win i zniszczenie ich personalne, a o zmiany społeczne]: że interdyscyplinarna współpraca psychiatry, psychologa klinicznego i prawnika w zakresie przeciwdziałania wtórnej wiktymizacji oraz naprawy skutków dehumanizacji i naruszenia integralności psychicznej osoby z zaburzeniem psychotycznym (zaburzenia schizoafektywne) została ukierunkowana na przywrócenie podmiotowości psychicznej ofiary.
Ale to jest odniesienie do czynnika ludzkiego, bo idąc dalej w oparciu o język prawa i etyki prawa, wstępem do dokumentacji też jest „interdyscyplinarne postępowanie z zakresu ochrony dóbr osobistych, obejmujące współpracę psychiatry, psychologa i prawnika w celu udokumentowania oraz naprawienia szkód wynikłych z dehumanizującego traktowania osoby chorej psychicznie, stanowiącego naruszenie jej godności i prawa do poszanowania integralności psychicznej”.
Więc w gruncie rzeczy wiele rzeczy na to się składa, bo i wtórna wiktymizacja, dehumanizacja, naruszenie integralności psychicznej i godności osobistej…
Śmieszne, że dokonała tego Pani prawnik.
Ja pisałam- mój mąż ma żal, że nie tylko moja choroba zniszczyła nasze życie, ale też ludzie, którzy mnie oszukali, bo to pociągnęło za nami najgorsze a on mściwy.
I wiecie co…. No idąc dalej:
„W związku z zaistniałą sytuacją, w której doszło do wykorzystania stanu psychicznego osoby z rozpoznaniem zaburzeń schizoafektywnych poprzez działania o charakterze drwiącym, manipulacyjnym oraz utwierdzającym w treściach urojeniowych, podjęto interdyscyplinarną współpracę pomiędzy specjalistami z zakresu psychiatrii, psychologii klinicznej oraz prawa. Celem takiej współpracy było kompleksowe udokumentowanie i przeciwdziałanie zjawisku dehumanizacji oraz wtórnej wiktymizacji osoby chorej psychicznie, której subiektywne odczucia i przeżycia zostały podważone, zdezawuowane lub instrumentalnie wykorzystane. Działania te stanowiły naruszenie godności człowieka, integralności psychicznej oraz dóbr osobistych, chronionych zarówno na gruncie przepisów prawa krajowego, jak i standardów międzynarodowych- Konstytucji RP, Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, Kodeksu cywilnego.
Współpraca interdyscyplinarna objęła zarówno ocenę psychiatryczną, czyli tę w zakresie stanu psychicznego i wpływu działań osób trzecich na przebieg choroby oraz kondycję emocjonalną osoby pokrzywdzonej, opinię psychologiczną, czyli tę w zakresie skutków dehumanizacji, wiktymizacji oraz utraty poczucia własnej tożsamości i bezpieczeństwa, oraz analizę prawną, czyli tę w zakresie naruszenia dóbr osobistych, możliwości ochrony prawnej, odpowiedzialności cywilnej lub karnej sprawców oraz rekomendacji działań naprawczych.
Wskazane działania miały na celu przywrócenie podmiotowości i sprawczości osoby pokrzywdzonej, a także ustanowienie mechanizmów ochronnych wobec osób z zaburzeniami psychicznymi, narażonych na podobne formy instrumentalnego traktowania i psychicznego nadużycia.
W piśmie do prokuratury rejonowej opisane zostało, że stałam się ofiarą drwin, manipulacji i utwierdzania w treściach urojeniowych przez osoby trzecie, w sposób prowadzący do dehumanizacji i wtórnej wiktymizacji i że działania te przyczyniły się do pogłębienia stanu psychicznego, poczucia utraty podmiotowości oraz poważnego naruszenia integralności emocjonalnej i psychicznej. Osoby, które dopuściły się tego zachowania, wykorzystały mój stan zdrowia, co należy uznać za formę psychicznego nadużycia wobec osoby szczególnie wrażliwej.
Podstawy prawne to dwa artykuły z Konstytucji, dwa artykuły z kodeksu cywilnego, dwa artykuły z ustawy o ochronie zdrowia psychicznego i dwa artykuły z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka co by sobie furtek nie zamykać.
Więc pozostaje kwestia zbadania sprawy pod kątem naruszenia moich dóbr osobistych, rozważenie wszczęcia postępowania wyjaśniającego wobec osób lub instytucji, które dopuściły się dehumanizującego traktowania, podjęcie działań na rzecz zabezpieczenia mojego prawa do ochrony integralności psychicznej i podmiotowego traktowania oraz ewentualne skierowanie sprawy do prokuratury w zakresie odpowiedzialności karnej z tytułu znęcania się psychicznego.
Bez różnicy czy to Pan z warszawskiej Pragi czy pani prawnik z Krakowa czy ktokolwiek inny. Chodzi o zasady.
A czemu to piszę? Bo nie chodzi o nich. To tylko symbol. Chodzi o szacunek do chorych.
A podcastów coraz więcej.
WIEM, ŻE PISZĄC TO STRZELAM SOBIE W KOLANO.
ALE MI NIE O WYROK CHODZI.
MI CHODZI O ZASADY.
PS I nie mów Mrs.Happiness że ja jestem mrocznym pasażerem. Bo ludzie którzy we mnie nie wierzyli bawili się mną miesiącami. Nie ja chciałam tej podróży, to oni mnie zatrzymywali w pociągu. Tyle.
A STACJI, NA KTÓRYCH WYSIADAŁAM BYŁO KILKA. ALE NAMAWIALI BY WSIĄŚĆ SPOWROTEM. WIĘC SORRY, Mrs.Happiness. Wyrachowana zabawa chorym.