Co was martwi w codzienności? Że drony spadły? Że w USA czarny zamordował Ukrainkę? Że dzieci w strefie Gazy są mordowane? Że wojna w Europie już się toczy? Czy może to, że w Afryce są czystki i zamachy? Życie się toczy. Nie. Was to nie interesuje. Wbrew pozorom bo przecież na forum trzeba to omówić, ale nie w trosce o innych ale budując narrację, że tacy jesteście martwiący. Was interesują sensacje albo wasz tyłek. A nie ludzie.
Bo chleb podrożał. Nie ten prawdziwy bo ten od dawna drogi. To dziadostwo w marketach mrożone, które kupujecie od dawna tanie.
Was drażnią drobiazgi, które wychodzą poza wasz wąski horyzont i poza wasze wąskie zaprogramowanie. Bo jesteście pełni frustracji.
Myślimy, że mamy problemy. A nie mamy. Mamy jedynie wybujałe ego i roszczenia.
Jak ktoś nam mówi, że mu źle, to mówimy "E tam, słuchaj tego, bo ja....." i mówimy o sobie.
Świat musi spłonąć. Skończyć się.
Wiecie kim jestem. Straciłam wszystko. Nie mam nic. I tak źle skończę. Bo w ośrodku.
Wy nie jesteście mądrzy. Bo zdobywanie wiedzy to nie mądrość. Mądrość to podważanie zdobytej wiedzy.
Dobro i mądrość to nie świadectwo tych, na których sobie używacie i sobie odbijacie frustracje- bo im często łatwiej o szczęście, dlatego ich niszczycie. Bo to nie oni prowadzą walkę. To wy walczycie. Jesteście tak mali, tak słabi, tak zakompleksieni, tak zazdrosni że w imię pieśni "lubię siebie i życie" dalej niszczycie innych. A gdybyście lubili siebie i życie to byście nie niszczyli... tylko nieśli dobro. Muszę po nickach wymieniać tych którzy są zepsuci? Wszyscy widzimy kto od lat umniejsza innym, wyśmiewa innych, uznaje jedyną słuszną prawdę i bawi się innymi. Wszyscy zduszeni, ośmieszeni, ogołoceni z godności na tym forum- to nie oni przegrali, to nie oni są słabi. Wy wiecie kto jest słaby. Ci co ranią, niszczą. To nie zawsze wychodzi od razu, czasem wychodzi dopiero w ostatecznym rozrachunku. Niech się Oni klepią po plecach myśląc, że odnieśli triumf nad innymi. Ale nie. To oni przegrywają.
Jestem Marta. Po wielomiesięcznej hospitalizacji w zamknięciu wyszłam i co? Straciłam córkę, z mężem rozwód. OK. Ale wielu mi pomaga. Mąż finansowo i organizacyjnie, dużo rozmawiamy. Nie wytacza wobec mnie ataków, wręcz przeciwnie, wspiera. Bo jestem w jego opinii dobrym człowiekiem. Bo oboje odcinamy EGO. Z córką mam widzenia co dwa tygodnie i codzienne rozmowy, tata prawnie i medycznie mi pomaga, a owdowiała ciocia przyjmuje mnie pod dach. Zgromadzenie przy kościele też śle pomoc. Wszyscy Ci nakreślają człowieczeństwo. Bo człowieczeństwo to pomoc i słuchanie a nie wywyższanie się i niszczenie innych. Przegrywami są Ci, co niszczą. Bo czują się tak beznadziejnie i są takim gównem w swoim myśleniu, że niszczą innych. Gdyby siebie kochali- słali by pozytywny vibe.
I co zauważyłam- zamiast tego, byście mierzyli się z własnym życiem, to budujecie poczucie lepszości nad innymi. Bo słabszy, głupszy, mniej zdrowy... więc jestem lepszy od nich. No nie. To wy jesteście przegrani bo niszczycie, bo udajecie.
Zróbcie znowu polowanie na czarownice, polowanie na trolle, polowanie ma chorych, słabszych. I myślcie, że wygrywacie. No nie... ale z tym się rozliczycie przed śmiercią.
I choć byście się z tym zgadzali- to racji nie przyznacie. Bo przyznanie komuś racji to słabość. A to was przerasta.