Brak chęci na ponowny związek ?

Taaa chwilowe zatracenie, a pozniej minimum 18 lat ciezkiej harowki i zepsuta opinia w cale miasto.

Teraz wiele facetow to straszne plotkary, no dzieci ,bo z takich seksow to mogą być wpadki

No tak istnieje, ale nie zawsze skuteczna... no niewiem ja bym nie chciała gdyby tak o mnie plotkowano- już bym wolala sklamac wszystkich ,że to nieprawda ,a w odwecie bym chyba umieściła zdjęcie tego gamonia na portali dla gejów,gdyby mi jakis facet tak o mnie po ludziach gadał

Szczerze mówiąc, pogodziłem się już z tym, że na portalu randkowym nie znajdę odpowiedniej osoby. Wydaje mi się, że kobiet, które faktycznie szukają tam poważnego związku, jest tylko niewielki procent, a to, co piszą w swoich profilach, często nie ma wiele wspólnego z rzeczywistością.

Mam wrażenie, że przez ogromną ilość wiadomości, które otrzymują, oraz duże zainteresowanie ze strony mężczyzn, ich oczekiwania stają się tak wysokie, że przeciętny facet ma minimalne szanse na znalezienie tam kogoś odpowiedniego. Czasami wydaje się, że ta przestrzeń bardziej przypomina rynek z nadmiarem ofert niż miejsce na autentyczne nawiązywanie relacji.

przecież portal to tylko klucz do szybkiego spotkania w realu.
ja spotkałąm sie w realu z 20 osobami, po 2, 3 dniach wymiany wiadomości.
tylko że ja nie wybierałam Mistera Universum, na podstawie zdjęć- co jest mylace najczęściej.
nie nawiazywałam też bliskiej relacji klepiąc w klawiaturę.
po prostu się spotykałam z kimś kto pasował wstepnie do moich wyobrażeń, biorąc pod uwagę ze może to być po prostu ciekawie spędzony czas, a nie moja ostatnia szansa na zwiążek.
200 wiadomości bez znaczenia, tyle się ma na początku, jak nie wprowadza się żadnych ograniczeń, tylko kogoś kręci atencja.
nie rozumiem tego, że Panowie narzekają że na portalach liczy się wygląd, a sami bez zdjęcia NIE umówią się na spotkanie- sprawdzone
myślę, że Kaszpir bez trudu by zrobił 20 randek w 3 miesiące, gdyby chciał.
ogląd na sprawę? jaki masz ogląd na sprawę przy kobiecie idącej po chodniku, czy stojacej w kolejce do kasy? nawet nie wiesz czy jest mężatką, w jaki sposób zarabia na życie- nic nie wiesz.
a sorry- jedyne co wiesz to jak wygląda. no to jak to jest najważniejszy czynnik, to faktycznie lepiej zaczepić 1000 kobiet w realu, kwestia statystyki.

Przeciez jak kobieta ma 45 lat,a facet 50 to jest tylko 5 lat różnicy wieku 

No tak to też prawda

Ela, może to jest kluczem, że nei stawiałaś, aż tylu wymagań, tylu warunków.
Jest coś w tym, że interesują się gdzieś sporo ludzi spoza targetu. Rozumiem, że ciężko odpuścić wygląd, bo jednak powinna się podobać, ale gdzieś trzeba znaleźć coś co można odpuścić albo się pogodzić

Cieżko ocenić, to że ktoś nie posiada dzieci w wieku 40 lat to nie oznacza, ze nie nadaje się do związku może nie chciała, nie mogła, różne są przyczyny.

Legat tylko tu jest ogólna kwestia tego, że większość osób nie chce się wiązać z kimś kto ma dzieci z poprzedniego związku i trzeba to uszanować.

Minnie, stawiałam ich bardzo wiele, ale takich które można ocenić było bardziej na żywo u w rozmowie
Nie stawiałam barier  na początku, bo bez sensu oceniać wyglad po zdjęciu, bo ten ocenisz tylko na zywo.
Więc nie można wybierać kandydata na portalu, bo jaki sens ma pisanie na portalu i  nawiązywanie z kims więzi, jak może się okazać że ktoś się po prostu fizycznie nie spodoba, albo ja?
Dlatego moim zdaniem celem takich portali jest umawianie się z wieloma osobami w realu i szybko.
Bramą wejścia dla mnie był poziom intelektualny,  stan cywilny, małe dzieci, bo ja nie mam małych.
Więc lejek wymagań  powinien się zwęzac jakby, a nie poszerzać pod wpływem np wyglądu kandydatki

W obu przypadkach jest przeszłość.

Salomonka tak rozpadają się małżeństwa jak i nieformalne związki, jaka będzie różnica pomiędzy 10 letnim konkubinatem a 10 letnim małżeństwem które się rozpadło. Fakt stan cywilny inny, brak powinowactwa, czy możliwość ślubu kościelnego jak dla kogoś to ma znaczenie. Jednak z perspektywy relacji większej różnicy nie będzie.

Tak, też może być z nim coś nie tak że jak to 40 letni kawaler, ale z drugiej strony jeśli nie chcieli legalizować związku to jak go ocenić nie on pierwszy nie on ostatni. Trudno uwierzyć, że przez 40 lat nikogo nie miał, mógł mieć relację 5 6 letnią ale nie wyszło później kolejną ale no różne są przyczyny.

Aha!

Incel to "kawaler" nie z wyboru, tylko z braku zainteresowania ze strony kobiet, oraz obwiniający o ten stan rzeczy - kobiety, że go nie chcą, a on przecież taki wartościowy, grzeczny, ulożony. A te wredne "suki" (rzeczownik nagminnie się pojawiący w wypowiedziach na pewnym męskim forum) z innymi się łajdaczą a z nim nie chcą.

Legat, nie 40 lat na związki, bo 40 latek od kołyski nie szuka partnera, no chyba?

Do tego to, że przez połowę życia nie spotkalo się kogoś, kto by odpowiadal nam pod każdym względem, nie znaczy że to w końcu nie nastąpi. Są ludzie którzy szukają, dają ogloszenia, przeczesują internet i nic, a inny nie szuka wcale, pogodzony z tym że dla niego pary na tym padole nie ma i nagle znajduje. Nie ma gotowego przepisu, bo każdy jest inny i inaczej mu się w życiu układa, czego innego od życia i życiowego partnera oczekuje.

Z mojego doświadczenia wynika, że osoba 40+, która nigdy nie była w długotrwałym związku, może nie być idealnym kandydatem na męża czy żonę. Wiele czynników mogło wpłynąć na taki stan rzeczy – być może jej styl życia, priorytety lub cechy charakteru nie sprzyjały budowaniu trwałej relacji.

Zadbana, atrakcyjna kobieta po 45. roku życia często jest postrzegana jako idealna partnerka na niezobowiązującą relację, ale niekoniecznie na trwały związek. Możliwe, że jej podejście do życia, dotychczasowe wybory lub niezależność sprawiają, że trudno jej wejść w głęboką i stabilną relację.

Podobnie jest z mężczyznami po 45. roku życia, którzy dbają o swoją sylwetkę. Wielu z nich całkowicie koncentruje się na treningach, siłowni i restrykcyjnej diecie, co sprawia, że nie mają czasu na budowanie związku. Ich priorytetem są sport i samodoskonalenie, a relacje partnerskie schodzą na dalszy plan.

Piękna sylwetka w wieku 40+ to efekt wielu godzin ćwiczeń i świadomego stylu życia. Aby utrzymać dobrą formę, trzeba konsekwentnie pracować nad sobą, co często wiąże się z określonymi nawykami i ograniczeniami czasowymi.

W mojej ocenie to usprawiedliwienia się, po pierwsze znam bardzo dużo kobiet 40+ i te które nie są w związkach w dużej mierze chętnie by w nie weszły. Większość z nich ma dzieci w wieku szkolnym (żadna nie ma dorosłych) wszystkie mają stabilną prace i żadna nie ma nadwagi!

Co do sylwetki 40+ no już dawno takich farmazonów nie czytam, nie jest prawdą że po 40 tyje się z powierza.

Kaszpir nei obraź się, ale to że unikają takich relacji z Tobą nie oznacza, że ich unikają.

jea1 problem leży w tym kiedy ktoś na siłę szuka winy w kimś czy ogólnych stwierdzeń a nie szuka winy w sobie.

Tak nagle wszystkie kobiety 40+ nie chcą stałych związków, chcą się tylko niezobowiązująco bzykać, a wszyscy panowie 45+ mają nawagę na granicy otyłości i należy to uznać za normę. Trochę jak inna forma bycia incelem czyli to jest wina kobiet, że dają innym a ze mną nie chcą się związać. Oczywiście, wierzę że autor taki nie jest , ale czytając to można mieć wątpliwość czy nie taki był przekaz.

To tak jakby stwierdzić, ludzie po rozwodzie są sami, a jest masa ludzi którzy ponowienie zawierają związek małżeński, sporo nawet ma kolejne dzieci, są rodziny patchworkowe
Trochę też mówienie ja jestem gruby bo... a inni nie są bo oni myślą tylko o siłowni zawsze mogę się usprawiedliwić.

Ludzie mają różne gusta i każdemu podoba się coś innego. Mój wygląd nigdy nie stanowił przeszkody w nawiązywaniu relacji, ponieważ miałem okazję spotkać się z wieloma kobietami na żywo. Gdyby im się nie podobał, to prawdopodobnie nie doszłoby do spotkania, a nawet rozmowy.

Jeśli chodzi o moją sylwetkę, od lat utrzymuję podobną wagę, choć oczywiście muszę uważać, aby nie przytyć. Nie istnieje jeden uniwersalny ideał urody, który odpowiadałby wszystkim – zarówno kobietom, jak i mężczyznom. Każdy ma swoje preferencje.

Akceptuję swój wygląd i dbam o siebie – o higienę, ubiór oraz ogólny wizerunek. Jest dla mnie oczywiste, że nie każdej kobiecie będę się podobać i nie mam o to żadnych pretensji. W końcu nie każda kobieta musi być mną zainteresowana.

Tak jak już wspominałem, nie zależy mi przesadnie na związku. Nie odczuwam presji, aby go na siłę tworzyć. Jeśli się uda – świetnie. Jeśli nie – trudno. Życie poza związkiem też ma wiele do zaoferowania i można je wypełnić pasjonującymi zainteresowaniami i hobby.

Pod względem relacji czuję się spełniony. Mam dzieci, byłem w długim związku. Mogę ponownie wejść w relację, ale nie jest to dla mnie konieczność. Przyjmuję życie takim, jakie jest – co ma być, to będzie.

Przewija się tutaj bez przerwy ta nieszczęsna nadwaga. Tylko warto sobie zadać pytanie czym ona jest? Jeśli kobieta(albo facet) odrzuca partnera ze względu na te parę fałdek czy kilka dodatkowych kg, to czy można mówić o normalności? Wiadomo, że w dzisiejszych czasach social media napędzają trend "idealnej sylwetki", gdzie nie można sobie pozwolić choćby na gram tłuszczu. Rozmaite profile zachęcające do fitnesu, cross-fitu siłowni czy czego tam jeszcze sugerują, że powinno się utrzymywać posągowe kształty. Jednakże właśnie tutaj powinna dochodzić do człowieka myśl, że należy w życie wprowadzić nieco tego zdrowego rozsądku. Nie każdy się lubuje w takich ćwiczeniach czy treningach, gdzie codziennie człowiek wylewa z siebie siódme poty. Sam mam kilka kg nadwag, ale nie uważam tego za tragedię. Regularnie, choć  niezbyt często gdzieś chodzę czy biegam, ale nie marzę o idealnej rzeźbie. Nigdy nie byłem zresztą na to nakręcony, aby sobie wyrobić szerokie bary czy kaloryfer na brzuchu. Wolę dużo bardziej ćwiczenia czy aktywność wyrabiające kondycję, wytrzymałość i sprężystość cielesną Siłka nigdy mnie specjalnie nie pociągała, już prędzej basen. Choć i tak wolę rower.
Ciekawi mnie dlatego zawsze, kiedy się dla większości zaczyna ta nadwaga, wymagająca "pilnego wzięcia się za siebie"...?

Czy jeśli prawidłowa waga dla danego wzrostu to 59-79 kg to dla Ciebie waga 92 kg to tylko "kilka dodatkowych kg"? Bo dla mnie to proszenie się o nadciśnienie, cukrzycę, miażdżycę i inne nagrody za dbanie o zdrowie.

Kilka kg to kilka kg, tak, jak zostało to powiedziane..
Nie wiem, czemu jest potrzebne jakieś gruntowne wyjaśnianie.. Nie widzę powodu, żeby się niepokoić 5 kg nadwagi(chyba, że wszystko wskazuje na to, że tendencja zmierza w kierunku jej zwiększenia). Różnica zaś tych 15 kg to już droga do nieszczęścia w postaci właśnie takich problemów, jak nadciśnienie czy miażdżyca.
Tylko nie ma co popadać w paranoję. Sam, przy wzroście 173 ważę 78 kg i nie widzę powodów do tragedii chociaż mogę zejść, powiedzmy, te 5 kilo mniej. Nie wyobrażam sobie jednak przy moim wzroście ważyć np. 60 kg albo mniej. Dobrze, że w moim środowisku raczej panuje trend do regularnych aktywności, bo jak widziałem kumpli z tych bardziej siedzących zawodów, to już nie było tak wesoło..

Ela Rzeczywiście, przy takiej wadze facet musiałby być wzrostu Dannego DeVito

Tak czy inaczej, każdy dorosły człowiek powinien sam zwracać uwagę na swoje zdrowie a nie być podatnym na sugestie czy styl życia innych. Sam musi dostrzec, kiedy się z nim dzieje źle.

Ale gość ma 178 cm i waży 92 kg.
Co to w ogóle za porównanie do wysportowanego gościa 185 cm i 85 kg, przecież to dwa różne światy, ten ma BMI ponizej 25 czyli w normie, proporcjonalna waga dla tego 178 cm to byłoby 78-79 kg, a nie 92 kg. Zresztą, wysportowana sylwetka wygląda zupełnie inaczej niż u kanapowca przy identycznym wzroście i wadze, u wysportowanego ta waga rozkłada się proporcjonalnie, również na bicepsy, mięśnie nóg, a u niećwiczacego większość idzie w brzuch.

dubel

wydaje mi się, że przekaz był nieco inny, tj. panowie szukają pięknych kobiety a one nie są zainteresowane przeciętnymi.

To oczym piszesz to trochę inne zjawisko, kiedy ona ma lat 23 to 29 latek mający jakąś prace podróżujący jest jej w stanie zaimponować bo ona jako biedna studentka tego może nie mieć. Kiedy te same osoby 10 lat później mogą się spotkać to ona już ma jakieś poziom to nie koniecznie 33 latka może być zainteresowana 39 latkiem, a kiedy spotkają się za 20 lat to jest przykład autora to on nie ma jej już za bardzo czym zaimponować. Jednak panowie bardzo lubią, zeby kobieta patrzyła na niego z podziwiem, problem polega na tym, że im ona jest starsza tym daje mu mniej podziwu i to boli.

Zgadzam się, że sukces zawodowy kobiety nie jest czymś oczekiwanym przez mężczyznę i raczej większość mimo że otwarcie tego nie powie woli kobiety które go nie mają.
Tym samym panowie wybierają mniej zdolne ale ładne i młodsze.
To ma szansę sprawdzić się u kobiet poniżej 30, problem pojawia się u tych starszych, które już nie są głupiutkie, żeby żyć muszą coś robić bo trudno być na utrzymaniu rodziców w wieku 35 lat i też są mniej chętne na starszych panów, bo dziś się się obawiają, że za te naście lat skończy jako "opiekunka" czego się jak ognia boją. Argumentują, z żoną spędził 20 lat ze mną 5 ale ode mnie oczekuje żeby się nim zajęła a w imię czego. Tekst który słyszę od koleżanek z pracy bardzo często.

Zgadzasz się z czymś, czego nie napisałem;)
Co więcej, jest to taka sama prawda jak to, że faceci en masse szukają modelek samemu niczego nie prezentując.

Sukces zawodowy kobiet nam nie imponuje, ale nie jest też przeszkodą, pod warunkiem że ta konkretna kobieta ma też kobiece cechy.
O co niełatwo wśród kobiet 'sukcesu', bo chcąc go mieć na wysokim poziomie, w typowo męskich sferach, trzeba w sobie wyrabiać męskie cechy.

I właśnie to jest dla nas nieatrakcyjne.

Wy szukacie w nas męskich cech, my w Was kobiecych.

Na tym polu mniej zdolna ale ładna może mieć przewagę.
Podobnie, Wam nie zaimponuje romantyczny gołodupiec mieszkający u rodziców w wieku, kiedy powinien zdobywać świat.
Mniej wrażliwy ale bardziej praktyczny będzie miał przewagę.

Jeśli jest się ze sobą 5 lat, wypadałoby się traktować poważnie. M.in udzielając wsparcia.

Pytanie, co to znaczy 'się nim zajęła'.
Każdy ma potrzeby, ktorych sam nie zaspokoi i po to wchodzi w relację, by mogły być w niej zaspokajane.
Pytanie o ich skalę i o to, czy zaspokaja potrzeby drugiej strony.

Więc w tym tekście mogą się zawierać sensowne oczekiwania, których kobieta nie chce, nie umie czy nie może spełniać, ale też oczekiwania nieadekwatne.

To jeszcze mi napisz, gdzie tutaj są jego wymagania?
Póki co, widzę jedynie kobietę, która podjęła określony wybór i martwi się na zapas jego konsekwencjami.
Bardzo dojrzaĺe zachowanie;)

Ty się znowu nie zgadzasz z czymś, czego nie napisałem;)
Nie rozmawiasz tu że mną tylko z sobą.

W dodatku w charakterze kontrargumentu podajesz tezy, o których sam wcześniej pisałem;)

W kwestii tego i poprzedniego posta. To nie jest tak, że faceci chcą pięknych kobiet, a one nie chcą przeciętnych facetów. o raczej chodzi o to, że faceci chcą tyle ile dają (czyli za kobieca urodę przystojny facet, a nie przystojny i kasiasty; przystojny i kasiasty według facetów zasługuje I NA PIĘKNĄ I NA KASIASTĄ )jak już ma być tak łopatologicznie). Tymczasem sporo kobiet prezentuje podejście iście z grafiki wrzuconej przez Kaszpira (na widok której co najmniej jedna z etatowych userek się żachnęła i i cisnęła mu że incele daleko go nie zaprowadzą); o ironio, te same kobiety wyśmiewają analogiczną postawę u facetów.

A jeśli chodzi o sukces, to jest pożądany (a nawet jest czynnikiem, którym kobieta imponuje facetowi) o ile nie powoduje to że kobiecie odwali. Ktoś gdzie indziej bardzo trafnie zauważył, że bardzo dużo kobiet zaczyna gardzić swoim facetem gdy one zaczynają zarabiać więcej od niego (nie muszę daleko szukać: przykładem jest moja ex, gdzie wszystko było super gdy miałem 2,5-3 razy tyle co ona, ale jak ona tylko przekroczyła nieznacznie moje zarobki, to już zaczęły się objawy pogardy).

Nowe_otwarcie to co napisałeś to niestety jest bardzo częste, dlatego ponowie z obawy przed tym podcinają skrzydła, żeby właśnie nie doszły dalej, czego sama doświadczyłam.

Tylko czy to nie jest pokłosie tego właśnie, że jak masz 30 lat ona 22 to w większości przypadków zarabiasz więcej, a potem ... cóż za 10 lat może być tyle samo, a za 20 ona może zarabiać więcej i efekt taki, że jest pogarda z jej strony, na co Ci on jak on ....

RozrabiakaWmalinowymGaju trochę piszemy o czymś innym, ja nie uważam, że kobiety sukcesu zawsze mają męskie cechy. Ja wskazałam, tylko, że większość mężczyzn nie jest zainteresowana kobietą sukcesu, a większość kobiet tzw. sukcesu nie jest zainteresowana mężczyzna bez sukcesu dlatego, w dużej mierze te kobiety są same.

Może łopatologicznie, większość kobiet tzw. sukcesu oczekuje mężczyzny sukcesu, więc powiedzmy połowę odrzuciła na starcie.
Mężczyzna sukcesu do rzadkości chce związać się z kobietą sukcesu, więc on ją odrzuca na starcie.
Jaki jest efekt, mężczyzna sukcesu zawsze znajdzie kobietę, bo albo wiebievrzą tą bez albo osiągającą sukcesy.
Kobieta bez sukcesów zawodowych ma szanse na mężczyznę równego sobie albo nieco w lepszej pozycji zawodowej.
Mężczyzna których tych sukcesów nie osiąga ma szanse na kobietę tylko na swoim poziomie.

Podsumowując największym powodzeniem cieszą się mężczyźni sukcesu bo do rzadkości oni mają trudności ze znalezieniem partnerki, każda inna grupa jest w gorszej sytuacji.

Z tym "sukcesem" zawodowym u mężczyzm to tez jest trochę atawizm. Dlatego, że tu chodzi bardziej o CECHY CHARAKTERU, które powoduja, że facet jest odbierany jako męski, czyli sprawczy, pełen inicjatywy, odporny psychicznie. A to, że akurat te cechy świetnie sprawdzają się na wysokich stanowiskach .. to nie przypadek Ale chodzi tu na tym głębszym nieświadomym poziomie właśnie o to żeby mężczyzna był jak najbardziej odmienny od nas kobiet.
bo skoro my mamy być w założeniu "kobiece" - czytaj wrazliwe, delikatne, subtelne i ciepłe, no to jesli facet jest głównie taki i nic poza tym soba nie reprezentuje, to czym on sie rózni od mojej psiapsi czy koleżanki?

Na poziomie gdzie powstaje pożądanie własnie niczym. I tu pojawia się problem.

Oczywiście faceci z przewaga kobiecych cech charakteru, czyli najcześciej zahukani lekko i pozbawieni sprawczości, a co za tym idzie nisko na drabinie sukcesu zawodowego i statusu lubią przedstawiać tą dynamike z pozycji wielce poszkodowanych, a kobiety jako zimne suki.
Tylko dziwnym trafem najczęściej taka "zimna sucz" jest własnie mięciutka kaczuszką przy mężczyźnie, który ma odpowiednio męski zestaw cech.
Także na tym to polega i do tego się sprowadza.

Inna sprawa, że częśc panów tych "kobiecych" i mniej pożadanych to po prostu przyzna, bo pomimo tego nie sa az tak zakompleksieni na tym tle, a częśc będzie usilnie probowała dorabiac rózne ideologię i takie kobiety atakowac czy im umniejszać.
Natomiast ja zawsze mowie, że o atrakcyjności takiej 'obiektywnej' to świadczy poziom partnera/partnerki, która jest przy nas, nie aspiracje i nie racjonalizacja wyborów z najnizszej półki.

Czytałam ten temat od początku. I prawdę mówiąc uważam,że w dzisiejszych czasach oferowanie komuś po prostu spędzanie wspólnego czasu to bardzo dużo. Jesteśmy uzależnieni od ciągłej aktywności, zapychania czasu, zajęciami z tańca, fitness, kawek na mieście. Myślę że to dziś unikatowe. I sama takich rzeczy szukałam, po prostu bycia razem.
Jednak mam dwie uwagi które autorze mógłbyś wziąć pod uwagę.
Szukasz niezależnej finansowo kobiety, zapewni włożę kij w mrowisko ale my kobiety lubimy kiedy facet w nas inwestuje, to pokazuje że mu zależy i nie boi się utraty tej inwestycji. Nie mówię o utrzymywaniu, ale np wzięciu większej części kosztów wyjazdu lub życia.
Drugi, mówisz że jesteś stabilny, jednak od rozwodu o ile dobrze zrozumiałam, miałeś kilka związków i z pewnych kobiet Ty zrezygnowałeś a niektóre z Ciebie. To nie jest dowód na stabilność.
Natomiast co do tego jaki jesteś i czego oczekujesz to rozumiem. Leżenie wspólnie na hamaku w otoczeniu natury, to ja naprawdę uważam że to bardzo fajna wizja spędzania wspólnie czasu. Raz na jakiś czas wyjazd, spokojnie i czasem z szaleństwem.
Powodzenia