Witajcie po ponad dwóch latach.
Jak zapewne większość z Was się domyślała, ten związek nie skończył się wtedy, gdy opisywałam moją sytuację na tym forum. Po dwóch miesiącach wróciłam do niego. Czy coś się zmieniło? Nie. Po jakimś czasie wyszły na jaw inne rzeczy, które wcześniej skrzętnie przede mną ukrywał. Mianowicie, trzymał w pokoju obraz, który kiedyś namalował dla bliskiej przyjaciółki, którą pokochał bez wzajemności. I przez ten właśnie obraz nie potrafił się w pełni otworzyć na tworzenie przyszłości ze mną. Śmieję się, gdy to piszę. Definitywnie odeszłam dopiero w tym roku, w marcu. Po długiej psychoterapii, w której jestem do dziś. Od tamtej pory on non-stop wypisuje i skomle o choć odrobinę kontaktu. Ja sukcesywnie to olewam. Dziś przypomniałam sobie o wpisie na tym forum i postanowiłam, że może dam Wam znać, jak to się dalej potoczyło
Dziękujemy za pamięć
I cieszymy się z tobą, że potrafiłaś wyjść ze związku, w którym czułaś się fatalnie. Świat stoi przed tobą otworem.