Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » Da się uratować nasze małżeństwo?
Strony Poprzednia 1 2 3 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
(...) Ale nie kryje - na razie tylko na forum - że mam ochotę pójść w długą.
Tę ochotę widziałam już od Twego drugiego posta.
Załóżmy, że pójdziesz w długą. Jak sobie wyobrażasz, co będzie dalej? Jak będziesz żył? Konkrety. Zrób bilans, dla siebie, nie dla nas na forum. 
Podobne tematy
okruszek00 napisał/a:Ciesz się, że jest przyjaźń. U mnie po 15 latach nie ma przyjaźni, raczej tylko wspólne mieszkanie. Rozmów brak. Wspólnych zainteresowań brak. Wspólnego spędzania czasu brak. Każdy sobie. Dlatego tak łatwo było mnie zauroczyć przez kogoś innego. Teraz nie ma nikogo. Została pustka. Dzień podobny do dnia. Żyję sobie bez celu.
Okruszek, u mnie jest inaczej jeżeli chodzi o relacje z żoną. Nie ma tak, jak u Ciebie, a mimo to podobnie poplynąłem. Nie było seksu, ale myśli krążą nie koło zony. Doskonale Cię rozumiem. Wczoraj w jednej wiadomości napisałem, że muszę wyłączyć popęd, a włączyć myślenie, ale wiem, za łatwe to nie będzie. Nadal się gryze i bije z myślami. Bo choojem, który zdradza za plecami tak, że żona będzie szorowala porożem o sufit, być nie chce. Tylko szczera rozmowa i wtedy mogę iść.
Uroki kryzysu wieku średniego...
To walcz. Tylko od pani bocznej musisz się odciąć bo inaczej karmisz te motyle.
Ja już tyle w necie się naczytałam i wniosek jest zazwyczaj jeden: na dłuższą metę i bez tajemnicy nowa pani też spowszednieje, motyle zdechną. Pomyśl czy jeśli skończysz z żoną, to nie będziesz tęsknił?
Wielokropku, nie jestem dzieckiem i mam świadomość, że zanim podejme decyzję, muszę mieć zaplecze i wszystko pozbierane do kupy, zeby nie wyjść na tym jak ostatni palant. To nigdy nie są łatwe decyzje i dlatego przyznaje Ci rację, że te konkrety to podstawa.
Okruszek, chciałbym - w końcu - powalczyć o siebie. Ale pochopnie się nie rzucę w nowe życie. Żeby nie wyszło, że jestem lujem, który włączył myślenie kutasem.
Agnes - nie, nie widzę siebie jako typa, który kobiety zmienia jak rękawiczki czy skarpetki.
Ale nie kryje - na razie tylko na forum - że mam ochotę pójść w długą.
Spoko, nie Ty jeden.
Nie chcę prowadzić tej rozmowy z pozycji osoby wzywającej Cię do wypełniania życiowych obowiązków, jako skutku podjętych kiedyś decyzji. Sam to doskonale wiesz, jesteś łebski facet, i zdajesz sobie sprawę jak to wpłynie na pozostałych członków rodziny.
Teraz mam ochotę zabawić się we wróżkę spełniającą marzenia.
A' propos - jest taki bardzo mądry film, pokazujący co się dzieje gdy nasze marzenia nagle się urzeczywistniają. Jeden z mądrzejszych przekazów kinematografii, a ma tytuł Shrek Forever. To nie jest żart z mojej strony - jeśli nie widziałeś tego filmu to koniecznie jak najszybciej go oglądnij. Polecam gorąco nie tylko Tobie.
No więc idziesz w długą...a ja mam różdżkę i spełniam wszystkie marzenia 
Czego chcesz?
Jak wygląda Twój zwykły, roboczy dzień dzień od rana do wieczora, a co w weekend. Masz do dyspozycji 20 lat.
Piszesz i masz.
Dajesz
Okruszek, chciałbym - w końcu - powalczyć o siebie. Ale pochopnie się nie rzucę w nowe życie. Żeby nie wyszło, że jestem lujem, który włączył myślenie kutasem.
Ja jestem w takim miejscu, że chciałbym być sama. W myślach ciągle ten inny, ale wiem że kontaktu już nigdy nie będzie. Może dlatego ciągle o nim myślę, bo pragnienia podobnie jak u Ciebie nie zostały zrealizowane. Pozostaje jedynie śnić.
Agnes76,
chapeau bas!
Agnes76,
chapeau bas!
jak coś to przybywaj z pomocą
A Shreka uwielbiam, tę wspomnianą przez Ciebie część także, po jej obejrzeniu błyskawicznie "marzenia" idą precz a rozum wraca z dalekiej wędrówki.
Agnes, może sprawiam wrażenie, że mój rozum ulecial jak sen złoty i fiut rządzi, ale mam rozum, i zanim cokolwiek zrobię, to go użyje.
Shreka oglądałem, ale to nie moja bajka, i do filmów tego typu nie wracam.
Agnes, może sprawiam wrażenie, że mój rozum ulecial jak sen złoty i fiut rządzi, ale mam rozum, i zanim cokolwiek zrobię, to go użyje.
Shreka oglądałem, ale to nie moja bajka, i do filmów tego typu nie wracam.
Nie o to mi chodzi, naprawdę. Wcale nie odnoszę wrażenia, że rozum Ci odleciał, wręcz przeciwnie, dlatego chcę Cie skłonić abyś go użył i porozmawiał ze mną.
Wiesz co jest naszym największym obciążeniem w życiu - poczucie przymusu. Wydaje się nam, że gdybyśmy zrzucili wszystkie nasze "muszę" to świat byłby piękny a my szczęśliwi. Więc chcę dać Ci okazję do nieograniczonego "mogę wszystko" i osadzenia tego w realiach codzienności. Od wszystkiego nie uciekniemy, więc chcę zobaczyć tą różnicę między obecnym życiem a tym wymarzonym.
No więc dawaj swoje magiczne 20 lat, rok po roku, z uwzględnieniem wszystkich Twoich sił i ograniczeń.
Shreka Forever oglądałeś czy jakiegoś innego? - Bo nie o każdej części mogę napisać to, co akurat o tej.
Piszesz, że nie chcesz głębszych relacji z Panią, tylko o seks chodzi? A uważasz, że tej Pani chodzi o to samo? A nie boisz się, że jak już popłyniecie razem, to jej nie wystarczy bycie Twoją kochanką i nie zechce mieć Cię na własność? I co wtedy zrobisz?
Nie chcesz ranić zony odchodząc, ale nie zranisz zdradzając? Odpowiedz sobie na te pytania.
Mnie z panem po 15 latach nie wiele łączy. Brak wspólnych zainteresowań. Czas spędzamy oddzielnie. Wygląd fizyczny pana wiele do życzenia, jest nieatrakcyjny. Pojawił się na horyzoncie inny i wraz z nim motyle. Pan poszedł w odstawkę, nie myślę o nim, pojawiły się myśli refleksje czy tak chcę żyć za 20 lat. Strach przed zmianą i dzieleniem tego co mamy, dzieci nastoletnie. Inny nic nie obiecuje i nie zmieni swego życia bo żonaty, ustabilizowany i grubo po 60. Nie ma szans na nic. Ja jednak rozmyślam nad sensem mojego związku z panem z którym jestem ponad 15 lat.
Shreka obejrzałem jedynkę, nie podpadla mi i więcej nie widziałem. Nie dla mnie to.
Pani melancholia, powtórze: jeżeli wybiorę kogoś innego, to poinformuję żone. Nie za jej plecami, udajac przed nią wiernego, kochającego męża.
I tyle ode mnie.
fajnie ze sa.. faceci potrafiacy odmowic chetnej kobiecie (dla tej kobiety mozesz byc teraz jeszcze bardziej atrakcyjny takze.. trzymaj sie poki czegos nie ustalisz)..
Ciezko wybrac miedzy dobrem dziecka a swoim wlasnym... pomijam żone i jej chorobe - czy w razie czego dziecko zostaloby z nia (chora, jest na tyle male?) czy raczej.. odszedlbys z dzieckiem?
Ja autorze już na pierwszej stronie Twojego wątku napisałam, że dobro pani bocznej też należy mieć na względzie, bo niby boczna będzie dorosła i sama podejmie decyzję, co dalej z jej życiem, jednak załóżmy że zaangażuje się uczuciowo i co wtedy?
Układ z Tobą zablokuje ja skutecznie w jej sprawach osobistych. Wpedzisz więc kogoś w kanał, bo kobieta skończy jako osoba samotna. Nikogo nie pozna, nie będzie miała bliskich np na stare lata.
Musiałbyś znaleźć taką kobietę, której tego rodzaju układ pasowałby z wielu względów, bo miałaby już tak ułożone życie, że niczego nie chciałaby zmieniać, a Ty byłbyś dla niej tylko dodatkiem.
Jakiś sponsoring?
Może mężatka?
Zdeklarowana singielka, która na pewno nigdy nie będzie chciała z nikim związać się na stałe?
W sumie masz niezły zgryz, bo jak tu zrobić, żeby i wilk był syty, i owca cała?
Decydując się na odejście od żony pójdziesz w nieznane. Może czas pokaże, że była to najlepsza decyzja w Twoim życiu, a może będziesz wył do księżyca z rozpaczy, że na własne życzenie skazales się na szukanie wiatru w polu?
Nie możesz mieć pewności, jak potoczą się dalsze losy Twojej żony, jak ona da sobie radę.
W wersji optymistycznej możesz założyć, że jakoś to będzie. Ze pomożesz jej, że pomoże ten czy tamta, że powiedzmy za rok będzie już nieźle ogarnięta.
W wersji pesymistycznej możesz przyjąć czarny scenariusz.
I bądź tu człowieku mądry.
W końcu kawał życia jeszcze przed Tobą, więc w sumie byłoby jeszcze o co kruszyć kopie.
Musisz chyba pójść w tę stronę, ktora dyktuje Ci serce i jakąś wewnętrzna intuicja.
Dobrze by też było, żebyś podejmując ostateczną decyzję brał pod uwagę własną konstrukcje psychiczną, do czego due nadajesz, a do czego nie. Jeśli postąpisz jak nie Ty, to nie zaznasz spokoju, gdyż niby będziesz miał coś, czego teraz chcesz, ale tak do końca nie będziesz zadowolony, jakbyś miał wszyta obca skórę na siebie.
Większość małżeństw o stażu tak długim, jak Twoje i które do tej pory jeszcze się ostały przypomina układ dwójki starych znajomych znających się jak łyse konie.
Nie ma w tym niczego aż tak złego, żeby chcieć coś zmieniać, jednak z drugiej strony człowiek czuje, że coś ważnego przemija obok i zostanie tylko taka zwykła bylejakość, a chciałoby się jeszcze tak dużo.
Jesteś na prawdziwym życiowym rozdrożu.
Mnie z panem po 15 latach nie wiele łączy. Brak wspólnych zainteresowań. Czas spędzamy oddzielnie. Wygląd fizyczny pana wiele do życzenia, jest nieatrakcyjny. Pojawił się na horyzoncie inny i wraz z nim motyle. Pan poszedł w odstawkę, nie myślę o nim, pojawiły się myśli refleksje czy tak chcę żyć za 20 lat. Strach przed zmianą i dzieleniem tego co mamy, dzieci nastoletnie. Inny nic nie obiecuje i nie zmieni swego życia bo żonaty, ustabilizowany i grubo po 60. Nie ma szans na nic. Ja jednak rozmyślam nad sensem mojego związku z panem z którym jestem ponad 15 lat.
Dokładnie to samo mam
Mnie z panem po 15 latach nie wiele łączy. Brak wspólnych zainteresowań. Czas spędzamy oddzielnie. Wygląd fizyczny pana wiele do życzenia, jest nieatrakcyjny. Pojawił się na horyzoncie inny i wraz z nim motyle. Pan poszedł w odstawkę, nie myślę o nim, pojawiły się myśli refleksje czy tak chcę żyć za 20 lat. Strach przed zmianą i dzieleniem tego co mamy, dzieci nastoletnie. Inny nic nie obiecuje i nie zmieni swego życia bo żonaty, ustabilizowany i grubo po 60. Nie ma szans na nic. Ja jednak rozmyślam nad sensem mojego związku z panem z którym jestem ponad 15 lat.
Dokładnie to samo mam. Poza tym innym który zlał mnie. Ale te przemyślenia, wiek, dzieci, strach przed zmianą i strach przed stagnacją i takim życiem już do końca taki sam.
No i te motyle w brzuchu na myśl o tym drugim. Zupełnie bez sensu bo ani nie byłam jedyna ani mnie już nie chce. Umysł durnej nastolatki w ciele starej baby. Jeszcze niedawno wyśmiałabym takie myśli i dylematy. Śmiałam się z kryzysu wieku średniego. A jednak jest coś takiego i człowiek faktycznie głupieje. Boje się takiego nijakiego życia już do końca. Z osobą która coraz bardziej mnie wkurza.
No i te motyle w brzuchu na myśl o tym drugim. Zupełnie bez sensu bo ani nie byłam jedyna ani mnie już nie chce. Umysł durnej nastolatki w ciele starej baby. Jeszcze niedawno wyśmiałabym takie myśli i dylematy. Śmiałam się z kryzysu wieku średniego. A jednak jest coś takiego i człowiek faktycznie głupieje. Boje się takiego nijakiego życia już do końca. Z osobą która coraz bardziej mnie wkurza.
A co ostatnio zrobiłaś aby rodzina przeżyła coś ciekawego? Jak chcesz sobie i całej rodzinie zorganizować życie, żeby nie było nijakie?
Czy są obiektywne przeszkody aby wnieść w Wasze życie element zaskoczenia i przygody?
No i te motyle w brzuchu na myśl o tym drugim. Zupełnie bez sensu bo ani nie byłam jedyna ani mnie już nie chce. Umysł durnej nastolatki w ciele starej baby. Jeszcze niedawno wyśmiałabym takie myśli i dylematy. Śmiałam się z kryzysu wieku średniego. A jednak jest coś takiego i człowiek faktycznie głupieje. Boje się takiego nijakiego życia już do końca. Z osobą która coraz bardziej mnie wkurza.
Rozumiem Cie w 100 procentach. Tylko Ty możesz mieć dość, jak na co dzień jest kijowo.
Człowiek głupieje i takie są fakty.
No i te motyle w brzuchu na myśl o tym drugim. Zupełnie bez sensu bo ani nie byłam jedyna ani mnie już nie chce. Umysł durnej nastolatki w ciele starej baby. Jeszcze niedawno wyśmiałabym takie myśli i dylematy. Śmiałam się z kryzysu wieku średniego. A jednak jest coś takiego i człowiek faktycznie głupieje. Boje się takiego nijakiego życia już do końca. Z osobą która coraz bardziej mnie wkurza.
Czyli życia sama z sobą obok czegoś co kiedyś było mężem i co też wkurza zastępczo ?
Ja akurat dużo próbowałam, ale pan nie lubi nie ma ochoty, on z nami nie będzie jechał tu czy tam, on robi to co lubi sadzi sieje zbiera plony mnie zostawia z dziećmi mówiąc róbcie co chcecie. Ja po tylu latach pełnego max zaangażowania dla rodziny dla dzieci + praca zawodowa sukcesy i satysfakcja w pracy jestem wypalona rodzinnie i małżeńsko. Jak wypalenie zawodowe. Trafił się inny, czyli klasyka. Tylko że jestem jeszcze pewnie na etapie początku z innym. Motyle emocje z dwóch stron, ale pewnie to się skończy jak tam piszecie.
Choć pan wyczuwa zmiany, zaczął się starać, bilety na spektakl, pranie wstawia, ale u mnie lód.
Ja akurat dużo próbowałam, ale pan nie lubi nie ma ochoty, on z nami nie będzie jechał tu czy tam, on robi to co lubi sadzi sieje zbiera plony mnie zostawia z dziećmi mówiąc róbcie co chcecie. Ja po tylu latach pełnego max zaangażowania dla rodziny dla dzieci + praca zawodowa sukcesy i satysfakcja w pracy jestem wypalona rodzinnie i małżeńsko. Jak wypalenie zawodowe. Trafił się inny, czyli klasyka. Tylko że jestem jeszcze pewnie na etapie początku z innym. Motyle emocje z dwóch stron, ale pewnie to się skończy jak tam piszecie.
Choć pan wyczuwa zmiany, zaczął się starać, bilety na spektakl, pranie wstawia, ale u mnie lód.
O to mój też nie lubi, nie chce mu się. Przestałam prosić. Cały związek ja wymyślałam wszystko, zachęcałam. Już mi się nie chce.
fajnie ze sa.. faceci potrafiacy odmowic chetnej kobiecie (dla tej kobiety mozesz byc teraz jeszcze bardziej atrakcyjny takze.. trzymaj sie poki czegos nie ustalisz)..
Ciezko wybrac miedzy dobrem dziecka a swoim wlasnym... pomijam żone i jej chorobe - czy w razie czego dziecko zostaloby z nia (chora, jest na tyle male?) czy raczej.. odszedlbys z dzieckiem?
Z matką. Żona jest, na szczęście, zdrowa, ale to była depresja, a jak jest przy depresji to już wspominałem. Nawrót może być i uderzy ze zdwojoną siłą.
Dlatego przed podjęciem decyzji muszę rozważyć wszystkie opcje, i przy okazji znaleźć solidny mur, wziąć rozbieg i strzelić baranka.
Okruszek, może to tak wygląda właśnie po tylu latach. Myślę też że jeśli nie ma wspólnych zainteresowań pasji , to gdzieś to potem się rozłazi, jak nie dorzucamy wspólnie do tego ogniska to wygasa. Gorzej jeszcze jak jednemu się nie chce, mojemu nie chciało się nic zrobić większego dla nas, ja z nim , za nim i gdzieś to siedziało w środku we mnie. Inny natomiast przyczynił się do analizy związku i relacji z mężem.
Ja autorze już na pierwszej stronie Twojego wątku napisałam, że dobro pani bocznej też należy mieć na względzie,
Oj weź przestań z tą udawaną troską o kochankę, bo jesteś na tym forum pierwsza do wyzywania ich od kurwiszonów. Twój post to nic innego jak manipulacja aby autor spełniał swój obowiązek trwania przy żonie.
Nawet jak teraz autor deklaruje ze nie chce związku z żadną inną nie znaczy że mu się pogląd nie zmieni jak się zakocha.
ulle napisał/a:Ja autorze już na pierwszej stronie Twojego wątku napisałam, że dobro pani bocznej też należy mieć na względzie,
Oj weź przestań z tą udawaną troską o kochankę, bo jesteś na tym forum pierwsza do wyzywania ich od kurwiszonów. Twój post to nic innego jak manipulacja aby autor spełniał swój obowiązek trwania przy żonie.
Nawet jak teraz autor deklaruje ze nie chce związku z żadną inną nie znaczy że mu się pogląd nie zmieni jak się zakocha.
Po pierwsze, nie uważam, żeby autor miał kochankę, a po drugie daleko mi do tego, by zachęcać go, by został z żoną. To znaczy dobrze by było, żeby został z żoną, jednak nie że względu na dobro dziecka albo w trosce o zdrowie żony. Fajnie byłoby, żeby został, ale pod warunkiem, że ją kocha.
Nie troszczę się o jego ewentualną wybrankę do seksu, jednak uważam, że powinien dobrze zastanowić się nad tym, kogo wybiera, bo nie każda kobieta nadaje się do układu z żonatym facetem. Niewłaściwie wybrana boczna to prosta droga do mega kłopotów, dramatów i tragedii ludzkich.
Należy brać taka, która nadaje się do tego rodzaju ukladu.
Autor nie zamierza (oby wytrwal) zdradzac zony - wiec nie musi wybierac takiej ktora sie nadaje (znaczy takiej ktorej pasuje uklad z zonatym, bo dzis pasuje jutro nie)... Ma dylemat jak w tytule... nic nie jest czarnobiale, szczegolnie jak jest dziecko...
Czasem jak kreci sie 3osoba temperatura w lozku wzrasta - jak to jest u Ciebie autorze? Czy przynajmniej udalo sie szczerze porozmawiax z zona, ze czujesz pustke, ze cos sie wypalilo, moze sie jeszcze rozpali??
Shreka obejrzałem jedynkę, nie podpadla mi i więcej nie widziałem. Nie dla mnie to.
Pani melancholia, powtórze: jeżeli wybiorę kogoś innego, to poinformuję żone. Nie za jej plecami, udajac przed nią wiernego, kochającego męża.
I tyle ode mnie.
Szkoda, że żona nie ma tyle samo czasu na zastanowienie się nad własnym wyborem, a ma jedynie czekać w nieświadomości na Pański wyrok, kiedy już go Pan sam ze sobą ustali. A przecież wyrokuje Pan i o jej życiu, a także o życiu jej dziecka. O ich przyszłości. O być lub nie być Waszej rodziny, a nie jedynie o własnym życiu, bo nie jest Pan przecież samotnym kawalerem bez zobowiązań, który rozważa np. czy wyjechać na stałe za granicę. Nie jest Pan też bardziej lub mniej ważny w tej rodzinie od żony czy dziecka. Czy zatem tak istotną decyzję, o trwaniu lub rozpadzie rodziny powinien Pan podejmować sam i tylko o niej "informować" resztę jej członków?
Proszę postarać się wzbić nad swój lęk i nie podejmować decyzji w pojedynkę. Powiedzieć żonie o swoich wątpliwościach, dać prawo do zdecydowania o tym, czy chce tkwić w związku z kimś, kto czeka w blokach startowych, czy chce żyć w złudnej iluzji, że ma szczęśliwe życie i jest kochana i pożądana przez męża. Odważy się Pan na to?
A może okaże się, że żona ma podobne wątpliwości? Może ona też marzy o czymś (lub kimś) innym? Może też jest w jakiś sposób nieszczęśliwa, niespełniona, tylko nie ma odwagi tego wyrazić? Podejrzewam, że myśli Pan, że to niemożliwe, ale proszę pomyśleć, że skoro Pan boryka się z takim dylematem, a żona niczego dotąd nie zauważyła, to taka sama sytuacja może być i po drugiej stronie. Moze to tylko wrażenie, że to Pan podejmuje aktualnie decyzję, a może ona właśnie jest podejmowana i wobec Pana? ...
Uważam, że w życiu sprawdzają się proste prawdy. To, co mamy, doceniamy kiedy już to stracimy. I nie piszę tego jako teoretyk, niestety.
Niezależnie od tego, co Pan postanowi, proszę zadbać o żonę jako o matkę własnego dziecka. Pańskiemu dziecku potrzebna będzie silna mama, a nie zrozpaczona kobieta na psychotropach. Każdą rzecz w życiu można załatwić na dwa sposoby, nawet rozstanie. Uczciwie lub nie. Proszę postarać się postąpić wobec żony uczciwie, sam Pan pisał, że na to zasłużyła. Postąpi Pan tym samym w porządku wobec siebie samego- wypowiedzianych kiedyś słów, złożonej obietnicy. Szacunek jest wart więcej niż miłość, zwłaszcza taka, która dobiegła końca. Pozdrawiam i życzę dobrych wyborów.
Ach ten dzień świra i wydalizowana kobieta z plaży. Uważasz że ten sex przygoda będzie lepsza z obcą kobietą niż próba fajnego sexu z żoną. No nic chemia to trudny przedmiot. Mam nadzieję że uda ci się ułożyć życie bez dalszego krzywdzenia innych i siebie jeśli czujesz wyrzuty sumienia. Mam też nadzieję że nie skrzywdzisz tej kobiety.
Ojej, następnemu chłopczykowi odpalił się gadzi instynkt. Nie wiem czemu czuje taka wewnętrzna pogardę do ludzi nieodpowiedzialnych. Wezmę ślub, zrobię dziecko a potem zobaczymy. Piotrusiu, czym jest dla Ciebie małżeństwo? Po co obiecałeś werbalny gołodupcu? Bycie mężczyzna to nie sportowe samochody, sześciopak na brzuchu czy wianuszek kobiet, bycie mężczyzna to dotrzymywanie obietnic NIEZALEŻNIE od chwilowej niewygody. Piotrusiu, myślałeś ze przez cały czas trwania małżeństwa morze sie rozstępuje? Czy może wprowadziłeś aneks do umowy i przysięgałeś że będziesz tylko na dobre? Idź Pan do kina. Nie jesteś w stanie czegoś obiecać to nie obiecujesz. Trzeba było ruchać za młodu jak była okazja. Podcieracie sobie dupę rzeczami ważnymi, dlatego ja podcieram sobie dupę wami. Mój świat jest prosty.
Drogi Autorze.
Nie wiem jak Ci pomoc w Twoim problemie, ale wiem, ze każda wizyta na tym forum tylko Ci zaszkodzi. Żadnej konstruktywnej porady tu nie znajdziesz.Tutaj teoretycy życia będą Ci wmawiać wszystko co najgorsze - zwłaszcza poczucie winy; a przy swoich aktualnych rozterkach jesteś bardzo podatny na takie manipulacje.
Teoretykiem życia to Ty jesteś Noben, nie podzieliles/łaś się nawet informacją o swojej płci, a ci dopiero faktach z życia: D
Ja kibicuję tutaj żonie.
Będzie ciężko, będzie zdruzgotana.
Ale teraz jest w gorszej sytuacji o wiele, bo nie wie z kim dzieli życie.a wygląda na to, ze z osobą nieszczerą wobec niej.
Jest całkiem prawdopodobne, że mnóstwo jej energii zostaje marnowane na podtrzymywanie tego mitu i w związku z tym problemy nerwicowe
Znam ludzi których spotkało kupę nieszczęść, śmierć dziecka i wcale nikt nie poszedł w długą..
Teraz serio autorze bo byłam taką żoną: uwolnij ją od swojej osoby, dzieckiem się zajmuj, uczciwie podziel majątek niezależnie od wkładu i wymagań nowej kobiety.
Nie chciałabym mieć takiego męża, dla niej, tombak nie zloto..szkoda życia.
Nie chcę Ciebie tu obrazić, chodzi mi o to, że dla niej przedstawiasz wbrew pozorom małą wartość w życiu, chociaż pewnie nie od razu przyjmie to do świadomości.
Ojej, następnemu chłopczykowi odpalił się gadzi instynkt. Nie wiem czemu czuje taka wewnętrzna pogardę do ludzi nieodpowiedzialnych. Wezmę ślub, zrobię dziecko a potem zobaczymy. Piotrusiu, czym jest dla Ciebie małżeństwo? Po co obiecałeś werbalny gołodupcu? Bycie mężczyzna to nie sportowe samochody, sześciopak na brzuchu czy wianuszek kobiet, bycie mężczyzna to dotrzymywanie obietnic NIEZALEŻNIE od chwilowej niewygody. Piotrusiu, myślałeś ze przez cały czas trwania małżeństwa morze sie rozstępuje? Czy może wprowadziłeś aneks do umowy i przysięgałeś że będziesz tylko na dobre? Idź Pan do kina. Nie jesteś w stanie czegoś obiecać to nie obiecujesz. Trzeba było ruchać za młodu jak była okazja. Podcieracie sobie dupę rzeczami ważnymi, dlatego ja podcieram sobie dupę wami. Mój świat jest prosty.
Gadzi instynkt, nieodpowiedzialnych, werbalny gołodupcu... Zejdź ze mnie, człowieku, bo łatwo się ocenia zza monitora. Twój świat jest prosty? To super, gratuluje. Przyjmij, że nie u wszystkich tak jest. Co nie znaczy, że się decyzje, które zrobią kilku osobom rewolucje w życiu, podejmuje łatwo, bez ścisku wewnątrz, bo by chyba trzeba było być pozbawionym empatii lub mieć ją rozwiniętą na poziomie ameby, żeby ważne decyzje podejmować bez mrugnięcia okiem. Tobie zalecam większą powściągliwość w wygłaszaniu opinii.
Na pytanie postawione w tytule Twojego posta tylko Ty znasz odpowiedź. Biorąc pod uwagę jednak Twój wiek oraz to, co napisałeś o swoim małżeństwie, myślę, że możesz mierzyć się z kryzysem wieku średniego. 40 lat to taka umowna "połowa życia", kiedy zwykle dzieci są odchowane (albo prawie odchowane), cele założenia rodziny, dorobienia się czegoś, zrobienia kariery zostały osiągnięte albo nie i nadchodzi czas podsumowań. Często takie podsumowanie daje wynik negatywny, a człowiekowi wydaje się, że mógł osiągnąć więcej, niż osiągnął. Dlatego często w tym wieku ludzie dokonują różnych dużych zmian (np. zmiana partnera, zmiana pracy, wyprowadzka na drugi koniec kraju) albo znajdują jakieś szalone hobby (motocykle, wspinaczki wysokogórskie), bo to pozwala poczuć, że życie wciąż jeszcze twa i można się nim nasycić trochę "od nowa".
W takim wypadku najlepiej chyba by było, gdybyś na spokojnie popracował z terapeutą. Zrozumiał dobrze czego chcesz, czego potrzebujesz, podłoże swoich wątpliwości i zdecydował, czy faktycznie rozstanie z żoną jest tym, czego naprawdę chcesz (niewykluczone, że tak jest, nie wszystkie związki trwają do końca świata). Może się też jednak okazać, że tak naprawdę nie chodzi o kondycję Twojego małżeństwa, a problem tkwi dużo głębiej?
Co więcej, mam wrażenie, że depresja Twojej żony zaburzyła mocno dynamikę Waszej relacji. Z partnera, męża i kochanka, stałeś się tak jakby jej "opiekunem", kimś, kto jest takim trochę rodzicem i nawet kosztem siebie stara się ją chronić przed brutalnym światem. Nie jest to zbyt romantyczna rola i może właśnie to odebrało Ci poczucie bycia kimś więcej niż dobry kumpel? A sprawiło, że do żony czujesz sentyment i przyjaźń? A nawet taką braterską potrzebę opieki nad nią?
Sam napisałeś, że decyzja o rozstaniu może żonie mocno zaszkodzić i boisz się, że żona sobie bez Ciebie nie poradzi. Z jednej strony, to mocne świadectwo Twojej troski o nią (niezależnie od rozterek, z którymi się borykasz), a z drugiej coś co może tylko bardziej Cię od niej oddalać, bo w takim układzie nie jesteście sobie równi. Może nawet gdzieś głęboko w podświadomości widzisz ją jako "balast", który musisz nieść, bo inaczej ona sama nie przetrwa, a to prowadzi do zmęczenia, frustracji, niechęci, złości, potrzeby uwolnienia się.
Masz rację, że depresja to choroba, która w każdym momencie może nawrócić i jeśli ostatecznie zdecydujesz się z żoną rozstać, należy się zatroszczyć o to, aby miała należne wsparcie, opiekę - ale sam o tym przecież wiesz. Niemniej, litość wobec partnera albo poczucie "że on sobie bez Ciebie nie poradzi" nie jest dobrym spoiwem w walce o utrzymanie relacji i wzniecenie "starego ognia", powiedziałabym nawet, że to jest coś, co ten związek prędzej czy później doprowadzi do katastrofy.
Trwanie w małżeństwie "dla dziecka" to też zwykle nie jest dobry pomysł - to zrzucanie odpowiedzialności na dziecko za trwanie w nieszczęśliwym związku. W moim otoczeniu mnóstwo jest ludzi, których rodzice rozwiedli się jak tylko ich najmłodsze pociechy wyfrunęły z domu. I dla nikogo taki obrót spraw nie był zaskoczeniem, a dodatkowo wyrobił w tych młodych ludziach postawę „cierpiętnictwa” i poświęcania się „dla innych”.
Nie chcę przez to napisać, że nie powinieneś starać się naprawić tej relacji i wzbudzić swoje zaangażowanie od nowa, tylko, że wyżej wymienione motywacje, mimo iż na pewno szczere i szlachetne, mogą nie być wystarczające, żeby ostatecznie cel udało się osiągnąć.
Twoje sytuacja jest nie do pozazdroszczenia, ale też jest do uratowania, jeśli zrobisz uczciwy rachunek sumienia i sam przed sobą rozliczysz się ze swoich prawdziwych potrzeb i motywacji. Ćwiczenie, które Ci tutaj zaproponowano jest naprawdę super - wyobraź sobie, że możesz teraz zrobić cokolwiek chcesz i przeżyć następną dekadę jak Ci się podoba. Nie musisz tutaj pisać co Ci wyszło, po prostu przejdź przez to mentalnie.
Powodzenia!
Shoggies, oczywiście że doprowadzi do katastrofy wspieranie kogoś- ale tylko wtedy gdy nie ma miłości.
Ja wspierałam ex męża w życiowych mocnych katastrofach i nie poczulam, że jest mi nierówny, natomiast gdy pierwszy raz po 18 latach ja potrzebowałam tego wsparcia: A sprawy były w obu przypadkach o moim i jego takim kalibrem, którego nikomu nie życzę, to dla niego byłam balastem, co zresztą mi oznajmił.
Więc to tak działa jak Ty piszesz, gdy traktujemy małżeństwo jak spółkę z oo.
A przecież, jak wspomniał Psycholog na Niby, ludzie wchodzą w związek małżeński z jasno określoną przysięgą, i nie w Vegas biorą te śluby po pijaku, tylko zwykle w kościołach urzędach, często z należną pompą.
Więc nie mam pojęcia co rozumieją przez "Na dobre i na złe, w zdrowiu i w chorobie, w dostatku i biedzie"??
Rozumiem, że są małżeństwa, gdzie ktoś kompletnie rolę męża czy żony zlewa i to jest stan ciągły a nawet pogarszający się, gdy jest kompletna niezgodność charakterow, ale tu sam pisze że żonie nie bardzo jest co zarzucić.
Ona pewno nie uważa, że są w małżeństwie jak uprzejmi wobec siebie kumple.
Po prostu oni mają w warstwie faktycznej kompletnie inny system wartości, bo w deklaratywnej to autor mógł sobie coś tam deklarować.
Terapię własną dla niego popieram, chociaż wątpię czy ją zakończy, bo terapia to nie pieszczoty.
Podtrzymuję że w wartościowego męża dla niej, to raczej On się nie zamieni, ale dla partnerki takiej jak on, może być wartościowym partnerem, póki będą wymieniać to, na czym im zależy.
Autor zdradził ale lekko. Ma bardzo sztywniutki kręgosłup moralny, ale czasami się ugina. Po prostu nie chce, ale musi. Generalnie chce zaruchac kochankę, ale ze szlachetnych pobudek. Normalnie pan świeci się i wygląda jak złoto, ale jednak jest podróbką.
Autor zdradził ale lekko. Ma bardzo sztywniutki kręgosłup moralny, ale czasami się ugina. Po prostu nie chce, ale musi. Generalnie chce zaruchac kochankę, ale ze szlachetnych pobudek. Normalnie pan świeci się i wygląda jak złoto, ale jednak jest podróbką.
Znasz znaczenie terminu "kochanka"? Lekkie wymizianie z panią i już "kochanka"?
Nie, nie było to ok, ale nie używajmy wielkich słów, kompletnie nie pasujących do sytuacji.
Chcesz żyć z żoną w małżeństwie jak starzy, dobrzy kumple? Proszę bardzo. Tak, żonie nie mam nic do zarzucenia, tak, ona się stara i raczej kumpelstwa w naszym małżeństwie nie widzi (?), ale JA widzę, JA czuje. Nie zaczęła mi być żona obojętna i nigdy nie będzie, na dziecko się nie wypne - kutasem NIE jestem i nie będę, ale coś pękło. Ty tego nie zrozumiesz, nawet nie wiem, czy jest sens ci tłumaczyć, co nie gra, panie z idealnie sztywnym kręgosłupem moralnym.
Pierw myślenie o innej, później spotkania, pocałunki, przytulanki, miziania, obmacywanie, lodzik (wg wielu to nie seks).
Kiedy zaczyna się zdrada?
Wiesz to forum autorze jest strasznie stare..i widziało niejedną taką akcję, chociaż Tobie wydaje się że sytuacja jest wyjatkowa:)
Nie będziesz kutasem wobec dziecka i żony?
Czyli co? Zostawisz im mieszkanie czy raczej żoną z dzieckiem ma szukać jakiegoś pokoju do wynajęcia, jak Ukrainki, gdy Ty pójdziesz na front pod apartamentem kochanki wojować swoim mieczem?
BEKAśmiechu napisał/a:Autor zdradził ale lekko. Ma bardzo sztywniutki kręgosłup moralny, ale czasami się ugina. Po prostu nie chce, ale musi. Generalnie chce zaruchac kochankę, ale ze szlachetnych pobudek. Normalnie pan świeci się i wygląda jak złoto, ale jednak jest podróbką.
Znasz znaczenie terminu "kochanka"? Lekkie wymizianie z panią i już "kochanka"?
Nie, nie było to ok, ale nie używajmy wielkich słów, kompletnie nie pasujących do sytuacji.Chcesz żyć z żoną w małżeństwie jak starzy, dobrzy kumple? Proszę bardzo. Tak, żonie nie mam nic do zarzucenia, tak, ona się stara i raczej kumpelstwa w naszym małżeństwie nie widzi (?), ale JA widzę, JA czuje. Nie zaczęła mi być żona obojętna i nigdy nie będzie, na dziecko się nie wypne - kutasem NIE jestem i nie będę, ale coś pękło. Ty tego nie zrozumiesz, nawet nie wiem, czy jest sens ci tłumaczyć, co nie gra, panie z idealnie sztywnym kręgosłupem moralnym.
Albo jesteś w 100% mężem swojej żony, albo jesteś wobec niej szczery, odchodzisz i układasz sobie życie po swojemu.
Wszystko "pośrodku" jest świństwem albo kurestwem, zależy od zaistniałych sytuacji.
Ramsay napisał/a:BEKAśmiechu napisał/a:Autor zdradził ale lekko. Ma bardzo sztywniutki kręgosłup moralny, ale czasami się ugina. Po prostu nie chce, ale musi. Generalnie chce zaruchac kochankę, ale ze szlachetnych pobudek. Normalnie pan świeci się i wygląda jak złoto, ale jednak jest podróbką.
Znasz znaczenie terminu "kochanka"? Lekkie wymizianie z panią i już "kochanka"?
Nie, nie było to ok, ale nie używajmy wielkich słów, kompletnie nie pasujących do sytuacji.Chcesz żyć z żoną w małżeństwie jak starzy, dobrzy kumple? Proszę bardzo. Tak, żonie nie mam nic do zarzucenia, tak, ona się stara i raczej kumpelstwa w naszym małżeństwie nie widzi (?), ale JA widzę, JA czuje. Nie zaczęła mi być żona obojętna i nigdy nie będzie, na dziecko się nie wypne - kutasem NIE jestem i nie będę, ale coś pękło. Ty tego nie zrozumiesz, nawet nie wiem, czy jest sens ci tłumaczyć, co nie gra, panie z idealnie sztywnym kręgosłupem moralnym.
Albo jesteś w 100% mężem swojej żony, albo jesteś wobec niej szczery, odchodzisz i układasz sobie życie po swojemu.
Wszystko "pośrodku" jest świństwem albo kurestwem, zależy od zaistniałych sytuacji.
O tym piszę przez cały czas. Nie mam zamiaru robić w uja żony za jej plecami, a przed nią udawać, że jestem dobrym, najwierniejszym mężem (tak, całowanie i przytulanie też nie były w porządku, ale nie porównywałbym tego do robienia loda czy minety).
Ewe131 napisał/a:Ramsay napisał/a:Znasz znaczenie terminu "kochanka"? Lekkie wymizianie z panią i już "kochanka"?
Nie, nie było to ok, ale nie używajmy wielkich słów, kompletnie nie pasujących do sytuacji.Chcesz żyć z żoną w małżeństwie jak starzy, dobrzy kumple? Proszę bardzo. Tak, żonie nie mam nic do zarzucenia, tak, ona się stara i raczej kumpelstwa w naszym małżeństwie nie widzi (?), ale JA widzę, JA czuje. Nie zaczęła mi być żona obojętna i nigdy nie będzie, na dziecko się nie wypne - kutasem NIE jestem i nie będę, ale coś pękło. Ty tego nie zrozumiesz, nawet nie wiem, czy jest sens ci tłumaczyć, co nie gra, panie z idealnie sztywnym kręgosłupem moralnym.
Albo jesteś w 100% mężem swojej żony, albo jesteś wobec niej szczery, odchodzisz i układasz sobie życie po swojemu.
Wszystko "pośrodku" jest świństwem albo kurestwem, zależy od zaistniałych sytuacji.O tym piszę przez cały czas. Nie mam zamiaru robić w uja żony za jej plecami, a przed nią udawać, że jestem dobrym, najwierniejszym mężem (tak, całowanie i przytulanie też nie były w porządku, ale nie porównywałbym tego do robienia loda czy minety).
To skoro to wiesz to o co pytasz...???
Pyta czy nie popełni błędu, aby JA czuło że jest ok.
Życie pokaże.
Ale gdyby Twoja żona autorze, reagowała tak entuzjastycznie na zaloty Panow jak Ty na tę kobietę, to miałbyś rogi z 50 razy, bo takich Panów kręci się mnóstwo i szkoda mężowi ciśnienie podnosić.
Czy przed poznaniem tej kobiety, załóżmy tydzień wcześniej, myślałeś serio o rozwodzie?, ale sam sobie szczerze odpowiedź?
Bo jeśli nie, toś frajer i naiwniak.
Nijakos naszego małżeństwa widze od dawna. Jest ogólnie na co dzień miło, jest dobrze, bo nie ma kłótni, a jak są to bez ,,latających talerzy" i bez kryzysów - ale też nijako, bez polotu. Seks jest dokładnie taki sam - mogłoby go nie być i wiele by to nie zmieniło. Żona się stara, ale nie pociąga mnie. Dobra, bardzo dobra koleżanka.
Mnie brakuje czegoś, juz to napisałem. Chce i potrzebuje czegoś innego. Nie związku jako pełnego związku z nowym kimś, tylko w formie relacji łóżkowej. Ale... Nie jest mi łatwo podjąć decyzje. Nie jestem gówniarz, który walnie wszystkim i hulaj dusza. Musze mieć wszystko i pod każdym kątem przeanalizowane.
Ale też nie będę ukrywał, że znajoma (bede używał tego słowa) mnie drgnęła. Dała kopa, żeby pomyśleć o zmianie.
A ja nie o to pytałam.
Tylko o to, czy tydzień przed koleżanką myślałeś poważnie o ROZWODZIE
A ja nie o to pytałam.
Tylko o to, czy tydzień przed koleżanką myślałeś poważnie o ROZWODZIE
Rozwodzie? Nie.
Nijakos naszego małżeństwa widze od dawna. Jest ogólnie na co dzień miło, jest dobrze, bo nie ma kłótni, a jak są to bez ,,latających talerzy" i bez kryzysów - ale też nijako, bez polotu. Seks jest dokładnie taki sam - mogłoby go nie być i wiele by to nie zmieniło. Żona się stara, ale nie pociąga mnie. Dobra, bardzo dobra koleżanka.
Mnie brakuje czegoś, juz to napisałem. Chce i potrzebuje czegoś innego. Nie związku jako pełnego związku z nowym kimś, tylko w formie relacji łóżkowej. Ale... Nie jest mi łatwo podjąć decyzje. Nie jestem gówniarz, który walnie wszystkim i hulaj dusza. Musze mieć wszystko i pod każdym kątem przeanalizowane.
Ale też nie będę ukrywał, że znajoma (bede używał tego słowa) mnie drgnęła. Dała kopa, żeby pomyśleć o zmianie.
Na co dzień jest miło, bez kryzysów, seks jest ale taki sam - więc tak naprawdę go nie cenisz. Żona się stara...
Wiesz co - powiedz jej, że myślisz o zdradzie bo spokojne życie Ci się znudziło.
Już żona zapewni Ci emocje a nuda uleci z szybkością światła.
Nijakos naszego małżeństwa widze od dawna. Jest ogólnie na co dzień miło, jest dobrze, bo nie ma kłótni, a jak są to bez ,,latających talerzy" i bez kryzysów - ale też nijako, bez polotu. Seks jest dokładnie taki sam - mogłoby go nie być i wiele by to nie zmieniło. Żona się stara, ale nie pociąga mnie. Dobra, bardzo dobra koleżanka.
Mnie brakuje czegoś, juz to napisałem. Chce i potrzebuje czegoś innego. Nie związku jako pełnego związku z nowym kimś, tylko w formie relacji łóżkowej. Ale... Nie jest mi łatwo podjąć decyzje. Nie jestem gówniarz, który walnie wszystkim i hulaj dusza. Musze mieć wszystko i pod każdym kątem przeanalizowane.
Ale też nie będę ukrywał, że znajoma (bede używał tego słowa) mnie drgnęła. Dała kopa, żeby pomyśleć o zmianie.
Na miejscu Twojej żony wolałabym żebyś poszedł w ...
Brakuje Ci czegoś, jest nijako, żona cię nie pociąga, jest jak koleżanka . Biedna kobieta. Związała się z kimś takim jak Ty, ma z nim dzieci- przerąbane.
Skoro nie myślałeś wcześniej o rozwodzie, to jest duże prawdopodobieństwo, że nie oceniasz sytuacji trzeźwo pod wpływem emocji związanych z koleżanką i spieprzysz sobie życie.
Doradzam terapeutę.
Najgorzej jak taki produkt mężczyznopodobny dorabia wielką ideologię do chęci skoku w bok. Jak ktoś się szanuje będąc w relacji, płeć przeciwna jest dla niego przezroczysta (wiadomo w jakim sensie). A tu kolejny prostaczek chce zadupczyc i dwóm kobietom zjebać życie na dłuższy czas.
Ela210 napisał/a:A ja nie o to pytałam.
Tylko o to, czy tydzień przed koleżanką myślałeś poważnie o ROZWODZIERozwodzie? Nie.
Czytałeś wątek 82Petera ?
Terapia dla mnie samego?
Nie czytałem, ale ktoś już rzucił w moim wątku nickiem tego Petera
Beka, "znajoma" raczej na to, jak to określiłeś, zadupczenie, jest chętna, jakie zmarnowane życia jej?
Nie czytałem, ale ktoś już rzucił w moim wątku nickiem tego Petera
To poczytaj https://www.netkobiety.pl/t129288.html
Pewne rzeczy zrozumiesz, bo jeszcze nie jesteś na aż tak zaawansowanym etapie.
Chcesz, by to tak wyglądało?
Terapia dla mnie samego?
Nie czytałem, ale ktoś już rzucił w moim wątku nickiem tego Petera
Beka, "znajoma" raczej na to, jak to określiłeś, zadupczenie, jest chętna, jakie zmarnowane życia jej?
Teraz Cię to nie ruszy, o ile w ogóle kiedykolwiek,nie ten stan, nie ten etap, nie ta faza u was dwojga
inne "znieczulacze" włączone,odlot ,wahadełko puszczone w ruch lub moneta rzucona
ale jak poczytasz wspomnienia kochanek żonatych facetów to się zdziwisz "znajoma" również pewnie by się zdziwiła
wszystko jednak już było, nic prawdopodobnie nowego nie wymyślicie
Ja jeszcze niczego nie postanowiłem. Niektórzy, co widać po komentarzach, uważają mnie za faceta, który odleciał w kosmos i tam został, a jego życiem rządzi chu.., a nie mózg.
Nie, tak to nie działa, chyba że miałbym empatie na poziomie ameby. Tak, emocje są, plany podobnie, ale mózg tak samo.
Przejrzałem wątek Petera pobieżnie i już na starcie mamy coś innego: on bzykal przez kilka miesięcy za plecami żony, a żona poroże miała w okolicach księżyca. Nie, ja bym tak nie zrobił.
Ja jeszcze niczego nie postanowiłem. Niektórzy, co widać po komentarzach, uważają mnie za faceta, który odleciał w kosmos i tam został, a jego życiem rządzi chu.., a nie mózg.
Nie, tak to nie działa, chyba że miałbym empatie na poziomie ameby. Tak, emocje są, plany podobnie, ale mózg tak samo.
Przejrzałem wątek Petera pobieżnie i już na starcie mamy coś innego: on bzykal przez kilka miesięcy za plecami żony, a żona poroże miała w okolicach księżyca. Nie, ja bym tak nie zrobił.
A co zrobisz ?
Znajdziesz cudowny złoty środek " jak poruchać i zachować cnotę ? "
na całego momentami w swoim wątku racjonalizujesz i kombinujesz,sygnalizujesz że chciałbyś polatać ,cały wic polega na tym, że chce się bezpiecznie polatać, bez konsekwencji i całe intelektualizowanie staje się pokrętne, wszystko w głowie da się obejść i bywa to wystarczające, jak wydasz sobie stosowne pozwolenia,nawet różne bzdurne bez sensowne usprawiedliwienia są do przełknięcia ,nakręcasz się i wycofujesz a to tęż pewien wzorzec w takich sytuacjach
Na starcie to 82Peter był tak jak Ty i stał jak Ty przed postanowieniem,daniem sobie przyzwolenia, pewnie też jakoś tam się nawet krótko wahał .
Nie, ja bym tak nie zrobił.
Czy tu jesteś jakiś pierdolnięty i w ogóle czytasz to co piszesz? Nie wymagam od Ciebie jakiejś ponadprzeciętnej inteligencji, ale czy walenie konia po pocałunku z koleżanką jest dla Ciebie szczytem bycia fair? To nie kryzys wieku średniego tylko globalny kryzys męskość. Piotruś Pan szuka usprawiedliwienia bo w majtkach pomylił dwa pryszcze z jajami. Zasługujesz na dyscyplinarny wpierdol ale te lewicujące czasy nie sprzyjają takim metodom resocjalizacji, dlatego jest taki wysyp rozemocjonowanych, niestabilnych cip.
Ramsay napisał/a:Nie, ja bym tak nie zrobił.
Czy tu jesteś jakiś pierdolnięty i w ogóle czytasz to co piszesz? Nie wymagam od Ciebie jakiejś ponadprzeciętnej inteligencji, ale czy walenie konia po pocałunku z koleżanką jest dla Ciebie szczytem bycia fair? To nie kryzys wieku średniego tylko globalny kryzys męskość. Piotruś Pan szuka usprawiedliwienia bo w majtkach pomylił dwa pryszcze z jajami. Zasługujesz na dyscyplinarny wpierdol ale te lewicujące czasy nie sprzyjają takim metodom resocjalizacji, dlatego jest taki wysyp rozemocjonowanych, niestabilnych cip.
A czy ty umiesz czytać czy wszedł analfabetyzm? Peter ma w swoim wątku napisane, że posuwał Panią ZA plecami żony, zapewne odgrywał przed żoną wiernego męża, i pewnie tak samo miał z nią seks jak z kochanką.
Ja bym od żony ODSZEDŁ i dopiero wtedy wszedł w seks relacje ze "znajomą".
Nie widzisz kompletnie żadnej różnicy? Nie zgrzyta ci coś?
Już Ci chyba wczoraj odpowiedziałem na twój moralizatorski post: nie znasz, nie wiesz jak jest, nie jesteś w mojej skórze i nie wiesz, co czuje, to się hamuj i ugryz w paluchy, zamiast nazywać mnie Piotrusiem Panem czy słownym golodupcem.
Nie chlam, nie ćpam, jak mi się w dawnym życiu zdarzało, żeby nie wiedzieć, co robię; nie jestem pozbawionym empatii gościem, który wsadził w dupe żonę i dziecko. Jakbym nie używał mózgu zgodnie z jego przeznaczeniem i miał głęboko w de rodzine, to znajomą już bym bzykał, a z żony robił idiotke.
Przeszliśmy razem z żoną bardzo dużo złego, było tragicznie, podniosła nas terapia, i ja nie zapomnialem o tym. Ale tak, coś się skończyło, coś wypaliło, że nie widzę w niej żony jako żony, tylko dobrą kumpele.
Ale przyznaję że trochę sam siebie nie poznaje, że aż tak mnie wzięło i trzyma.
Ramsay jesteś w okolicy 40stki? To zastanów się zanim cokolwiek zrobisz, bo serio może to być klasyczny kryzys wieku średniego. Podobno jak się trochę przeczeka to przychodzi. Podobno bo sama mam i pierdolca dostaje.
Piszesz, że żona jest jak dobra kumpela. Etapy związku są różne. Wiadomo, że po latach nie będzie jak na początku, motyle dawno odleciały. Ale skoro jest między wami jakieś pozytywne uczucie, to ja bym tego tak szybko nie przekreślała. Zazdroszczę, że możesz napisać że jest dobrą kumpelą. Ja o swoim mężu tak nie napiszę niestety.
Pomyśl, zostawisz żonę, podupczysz z koleżanką. Nie będziesz chciał związku a ona może się wkręcic i będziesz miał tylko problem. Niestety my kobiety jesteśmy uczuciowe, a koleżanka może pomyśleć jeszcze, że dla niej rozstales się z żoną.
Radzę przeczekać. Głowa siwieje, dupa szaleje ale to minie i jeszcze docenisz stabilizację i "nudę".
Ramsay jesteś w okolicy 40stki? To zastanów się zanim cokolwiek zrobisz, bo serio może to być klasyczny kryzys wieku średniego. Podobno jak się trochę przeczeka to przychodzi. Podobno bo sama mam i pierdolca dostaje.
Piszesz, że żona jest jak dobra kumpela. Etapy związku są różne. Wiadomo, że po latach nie będzie jak na początku, motyle dawno odleciały. Ale skoro jest między wami jakieś pozytywne uczucie, to ja bym tego tak szybko nie przekreślała. Zazdroszczę, że możesz napisać że jest dobrą kumpelą. Ja o swoim mężu tak nie napiszę niestety.
Pomyśl, zostawisz żonę, podupczysz z koleżanką. Nie będziesz chciał związku a ona może się wkręcic i będziesz miał tylko problem. Niestety my kobiety jesteśmy uczuciowe, a koleżanka może pomyśleć jeszcze, że dla niej rozstales się z żoną.
Radzę przeczekać. Głowa siwieje, dupa szaleje ale to minie i jeszcze docenisz stabilizację i "nudę".
Głowa siwieje, dupa szaleje ale to minie i jeszcze docenisz stabilizację i "nudę".
Niektórzy muszą się sami o tym przekonać na własnej skórze.
Niektórzy muszą się sami o tym przekonać na własnej skórze.
Ja się mądrzę ale sama jestem w trakcie kryzysu i czekam aż się "dupa" uspokoi. Myśli są różne, możliwości też ale jednak człowiek ma opory. Zostawić stabilizację i spokój dla chwilowych porywów serca, uniesień miłosnych i seksualnych... Oj chciałoby się, ale co potem. Pewnie "nowy partner" nie chcialby niczego stałego, a może i ten wymarzony seks wcale nie byłby taki super. Eh chciałoby się mieć znowu 20 lat, nie mieć zobowiązań i móc robić to, o czym teraz można sobie tylko marzyć i śnić.
Farmer napisał/a:Niektórzy muszą się sami o tym przekonać na własnej skórze.
Ja się mądrzę ale sama jestem w trakcie kryzysu i czekam aż się "dupa" uspokoi. Myśli są różne, możliwości też ale jednak człowiek ma opory. Zostawić stabilizację i spokój dla chwilowych porywów serca, uniesień miłosnych i seksualnych... Oj chciałoby się, ale co potem. Pewnie "nowy partner" nie chcialby niczego stałego, a może i ten wymarzony seks wcale nie byłby taki super. Eh chciałoby się mieć znowu 20 lat, nie mieć zobowiązań i móc robić to, o czym teraz można sobie tylko marzyć i śnić.
Mnie czegoś brakuje i czegoś szukam. Tak, powinienem bardziej docenić stabilizację i spokój, zwłaszcza po tych naszych zawirowaniach. Ale rzeczywiście najpewniej brakuje mi adrenaliny. Zrobiło się nudnawo i się odpalilo w mózgu.
Zrobię co zrobię, najwyżej dojadą mnie konsekwencje, co bym nie wybrał.
Psycholog Na Niby napisał/a:Ramsay napisał/a:Nie, ja bym tak nie zrobił.
Czy tu jesteś jakiś pierdolnięty i w ogóle czytasz to co piszesz? Nie wymagam od Ciebie jakiejś ponadprzeciętnej inteligencji, ale czy walenie konia po pocałunku z koleżanką jest dla Ciebie szczytem bycia fair? To nie kryzys wieku średniego tylko globalny kryzys męskość. Piotruś Pan szuka usprawiedliwienia bo w majtkach pomylił dwa pryszcze z jajami. Zasługujesz na dyscyplinarny wpierdol ale te lewicujące czasy nie sprzyjają takim metodom resocjalizacji, dlatego jest taki wysyp rozemocjonowanych, niestabilnych cip.
A czy ty umiesz czytać czy wszedł analfabetyzm? Peter ma w swoim wątku napisane, że posuwał Panią ZA plecami żony, zapewne odgrywał przed żoną wiernego męża, i pewnie tak samo miał z nią seks jak z kochanką.
Ja bym od żony ODSZEDŁ i dopiero wtedy wszedł w seks relacje ze "znajomą".
Nie widzisz kompletnie żadnej różnicy? Nie zgrzyta ci coś?
Już Ci chyba wczoraj odpowiedziałem na twój moralizatorski post: nie znasz, nie wiesz jak jest, nie jesteś w mojej skórze i nie wiesz, co czuje, to się hamuj i ugryz w paluchy, zamiast nazywać mnie Piotrusiem Panem czy słownym golodupcem.
Nie chlam, nie ćpam, jak mi się w dawnym życiu zdarzało, żeby nie wiedzieć, co robię; nie jestem pozbawionym empatii gościem, który wsadził w dupe żonę i dziecko. Jakbym nie używał mózgu zgodnie z jego przeznaczeniem i miał głęboko w de rodzine, to znajomą już bym bzykał, a z żony robił idiotke.
Przeszliśmy razem z żoną bardzo dużo złego, było tragicznie, podniosła nas terapia, i ja nie zapomnialem o tym. Ale tak, coś się skończyło, coś wypaliło, że nie widzę w niej żony jako żony, tylko dobrą kumpele.
Ale przyznaję że trochę sam siebie nie poznaje, że aż tak mnie wzięło i trzyma.
Normalnie brak słów. Autor jak widać nie zdaje sobie ZUPEŁNIE sprawy jakie już kurestwo zrobił swojej żonie, ale jego wysokorozwinięta empatia uważa, że jak sexu jeszcze nie było to i zdrady też nie ma
Zdrada emocjonalna jest gorsza i bardziej traumatyczna od samej zdrady fizycznej.
Autorze, tort zdrady już żonie upiekłeś, brakuje jeszcze TYLKO tej przysłowiowej wisienki(sex) na jego szczycie. Ale dla twojego pokrętnego kręgosłupa moralnego, dopuki nie ma tej wisienki na jego szczycie to NIBY nie ma i torta! ... ALE ON TAM JUŻ JEST I DO TEGO KILKUWARSTWOWY.
Te 'powinienem', 'muszę', 'trzeba' to słowa zaczerpnięte ze słownika srogiego rodzica, słowa kierowane i skierowane do dziecka. Nic też "samo się" nie zrobiło, bo jesteś - przynajmniej - współautorem waszej relacji, nic w Twym mózgu "samo się" nie odpaliło, to Ty odpaliłeś, Ty możesz to zgasić.
Strony Poprzednia 1 2 3 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » Da się uratować nasze małżeństwo?
Warto przeczytać w tym dziale
Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2026