Jak rozwiązać problem wspólnych opłat za mieszkanie?

Nowe_otwarcie napisał/a:

Alika_ napisał/a:

Chłopak powinien w jakis sposob płacic za to, ze mieszka u Ciebie. Jesli płacil 1200zeta za swoja kawalerkę, to uwazam, ze uczciwie byloby, gdyby tą kwote teraz płacil Tobie za to, ze miaszka, bo warunki mieszkalne miałby lepsze.
Do tego opłaty na tzw 'zycie' po połowie.
Tak chyba byloby najbardziej ok.

No i do tego w takim razie współudział we własności nieruchomości.

A niby dlaczego? Płaci za możliwość mieszkania. Tak, jak ludzie płacą za wynajem mieszkania, ktore nie sa ich włąsnoscią.

Gdyby mi kobieta wyjechała z tekstem że mam jej oprócz połowy opłat płacić za wynajem pomieszczenia w jej nieruchomości, to by z miejsca kopa dostała (w przenośni oczywiście). Tak samo wg mnie powinien postąpić jakikolwiek facet czy kobieta, któremu partner/-ka by coś takiego zaproponował/-a.

Nowe_otwarcie napisał/a:

Realnie partycypować we wszystkich kosztach z wyłączeniem kredytu. Wtedy pełna zgoda. Czyli woda na pół, ogrzewanie, prąd, gaz (jeśli kuchenka na gaz), żarcie, środki czystości, rozrywka... takie rzeczy na pół.

Widzisz, ja bym sie do kredytu dołożył.
Uważam ze skoro mieszkamy razem,żyjemy razem, planujemy przyszłość razem to płacimy również razem.
Oczywiście mowie tu o kredycie na nieruchomość w której mieszkam a nie spłacie kredytu dziewczyny za jej wakacje gdy nie byliśmy razem.

Czy byłbym frajerem ze spłacam komuś kredyt?
Wedle uznania.
Natomiast Ja, sam przed sobą nie czuł bym sie źle z tym ze mieszkam de facto jako gość.
Czy okazało by sie że straciłem pieniądze, bo nasz związek by się rozpadł?
Pewnie tak by było.
ale to tylko pieniądze, swoja dumę wyceniam na o wiele więcej.

Alika_ napisał/a:

Nowe_otwarcie napisał/a:

No i do tego w takim razie współudział we własności nieruchomości.

A niby dlaczego? Płaci za możliwość mieszkania. Tak, jak ludzie płacą za wynajem mieszkania, ktore nie sa ich włąsnoscią.

Nie wierze co czytam. Za co płaci?? To może zaczniemy szacować kto komu bardziej będzie wyświadczał usługę seksualną i ile to warte na wolnym rynku?

[

No to pisałam - niech Autorka podpisze z facetem normalną umowę o wynajem z konkretną kwotą + połowa rachunków, ale niech ta umowa będzie zgłoszona i niech Autorka odprowadza od niej podatek, bo to jest jej wzbogacenie się (w sensie prawnym). I wtedy każdy wie na czym stoi, a on wie, że musi płacić za możliwość mieszkania.

Autorko, jeszcze raz ja.
Musisz zastanowić się czy stać Cię na to, by Twój facet mieszkał w Twoim mieszkaniu.
Musisz też zastanowić się nad tym czy Twojego faceta stać na zamieszkanie u Ciebie.
Warunki na jakie oboje przystaliscie są nie do przyjęcia.
Powinnaś usiąść i na spokojnie jeszcze raz omówić z nim kwestie finansowe.
Jeśli tego nie zrobisz Wasz dopiero co założony związek nie będzie miał żadnej przyszłości. Rozwali się po prostu i pierwsza osobą, która będzie miała dość tego związku będziesz Ty.
Co do oczekiwań wobec chłopaka, że powinien pomóc spłacać Ci Twój kredyt już się wypowiedziałam w poprzednim poście, więc nie będę się powtarzała.

Szeptuch napisał/a:

Dlatego napisałem że JA bym sie dołożył do kredytu
Zwłaszcza gdy mówimy o dzisiejszych realiach, gdzie z tyg na tyg kredyt może urosnąć do woli.
napisałem że to Ja bym się źle czul mieszkając u kogoś, czerpać zyski z wynajmowanego mieszkania, a w tym czasie moja partnerka stresowała by sie rosnącymi kosztami.

Zauważ ze przyznałem racje Loce, bo ona tutaj to fajnie opisała
Ale
Nawet pomimo tego zagrożenia, zrobiłbym tak samo.
Oczywiście, gdy pojawi sie temat z odwrotna rola kobiety i mężczyzny, napisze to samo.

Szeptuch, ten chłopak powinien płacić kilka razy więcej niż zadeklarował te 150 zł, jednak kredyt jest sprawą i problemem autorki. Ten chłopak może co najwyżej mieć kaprys, chciejstwo, gest, obojętne jak to nazwac żeby pomóc w spłacie cudzego kredytu, ale nie może to być jego obowiązkiem
Na pewno też, właśnie że względów honorowych, nie powinien płacić za siebie tylko 150 zł + połowa wydatków na tzw życie.
Oni źle to wszystko sobie ustalili. Muszą usiąść i jeszcze raz policzyć, żeby nikt nie był stratny.

Realnie partycypować we wszystkich kosztach z wyłączeniem kredytu

ulle napisał/a:

Szeptuch napisał/a:

Dlatego napisałem że JA bym sie dołożył do kredytu
Zwłaszcza gdy mówimy o dzisiejszych realiach, gdzie z tyg na tyg kredyt może urosnąć do woli.
napisałem że to Ja bym się źle czul mieszkając u kogoś, czerpać zyski z wynajmowanego mieszkania, a w tym czasie moja partnerka stresowała by sie rosnącymi kosztami.

Zauważ ze przyznałem racje Loce, bo ona tutaj to fajnie opisała
Ale
Nawet pomimo tego zagrożenia, zrobiłbym tak samo.
Oczywiście, gdy pojawi sie temat z odwrotna rola kobiety i mężczyzny, napisze to samo.

Szeptuch, ten chłopak powinien płacić kilka razy więcej niż zadeklarował te 150 zł, jednak kredyt jest sprawą i problemem autorki. Ten chłopak może co najwyżej mieć kaprys, chciejstwo, gest, obojętne jak to nazwac żeby pomóc w spłacie cudzego kredytu, ale nie może to być jego obowiązkiem
Na pewno też, właśnie że względów honorowych, nie powinien płacić za siebie tylko 150 zł + połowa wydatków na tzw życie.
Oni źle to wszystko sobie ustalili. Muszą usiąść i jeszcze raz policzyć, żeby nikt nie był stratny.

Dlatego potem(względem pierwszego postu) doprecyzowałem ze ja bym tak zrobił, bo Ja bym sie z tym źle czuł.

JohnyBravo777 napisał/a:

Co to za roznica na co idzie pomoc?
Gdyby to moja dziewczyna splacala kredyt to bym splacal ten kredyt za nia i jeszcze bym jej drugie tyle dorzucil na drobne wydatki.
.

Jak masz tyle kasy, to sobie dorzucaj, nikt Ci nie broni
Gdybym miał 30 koła na miesiąc, to pewnie też mi nie stanowiło spłacanie nawet całego takiego kredytu. Ale jak nie masz więcej kasy niż ci potrzeba, to uważnie ją wydajesz...

Abstrachujac od analizy przypadku, w ktorej ledwo dajemy rade przetrwac finansowo, kontekst tej historii zaklada, ze ten chlopiec (bo nazywanie go mezczyzna byloby bledem) ma minimum mieszkanie bez kredytu, prace i zaoszczedzone 1200zl miesiecznie.
Zatem na podstawie tego co wlasnie napisales zakladam, ze w kontekscie historii autorki postapilibysmy podobnie.

Witold12 napisał/a:

Moim zdaniem jeżeli facet ma kredyt na mieszkanie i dziewczyna chce z nim zamieszkań, to tylko połowa rachunków - prąd, czynsz, woda, gaz na pół. Nie będziesz przecież cwaniak wykorzystywał naiwnej kobiety każąc jej płacić za nieswoje mieszkanie.

Gdy to kobieta ma mieszkanie na kredyt i facet chce z nią zamieszkać to wtedy też rata kredytu na pół - nie będzie przecież cwaniak żył z nią na kocią łape, ona płaci masę kasy a on se za darmo pomieszkuje i jej nisczy

Tak brzmi dość sprawiedliwie

No, z takiego założenia wychodzi na przykład Salomonka (i zobaczymy kto jeszcze), Roxann się póki co rozpaczliwie miota

Dopiero Ty dodałaś, że on powinien płacić jak za najem, bo przecież będzie miał dach nad głową. Cały czas się przekonuję, jaką byłam naiwniarą i frajerką, że od swojego faceta nie brałam za najem po tym, jak zamieszkał ze mną w moim mieszkaniu :-D Nawet mi to do głowy nie przyszło, a powinnam co miesiąc łapkę po kasę do niego za dach nad głową wyciągać :-D

SanWieIng napisał/a:

chmurny napisał/a:

To on się ma wprowadzić jako inwestor?
Rozumiem dzielić koszta życia ale koszta fanaberii? (bo jak inaczej nazwać 100m2 z ogrodem w kredo dla singielki jak nie fanaberią)

Fanaberii? No kurde. Zawsze marzyłam o wspólnym domu/kredycie. Mam 30 lat, po rozstaniu z partnerem wzięłam sprawy w swoje ręce i stwierdziłam, że tym razem będę polegać tylko na sobie a nie na tym, że znajdę mężczyznę i dopiero wtedy ucieknę z wynajmu, za który płaciłam 2200. Takie są realia i wolałam spłacać swoje.

Cały czas stać mnie na ten kredyt, ale każdy człowiek popełnia błędy i nie spodziewałam się, że raty AŻ tak wzrosną.

Jak brałam kredyt to z wizją przyszłości, założenia rodziny, za maistem, dlatego udało się jeszcze przed kryzysem kupić coś fajnego. Tymi metrami chciałam tylko wskazać, że chłopak wprowadza się do fajnego komfortu.

Na początku rozmawialiśmy, On podał, że będzie się dopłacał tysiąc złoty, ja to potem w luźnych rozmowach zmniejszyłam do 500zł, a gdy po 2 miesiącach przyszło do poważnej rozmowy zaproponował te 150zł za opłaty.

Nie chcę nikogo wykorzystywać, ale czuję wewnątrz emocje i oceniam tę sytuację względem tego jak bym ja postąpiła.

Tak fanaberie. Bo fanaberią jest kupować metraż przynajmniej dwukrotnie przekraczający normlane potrzeby za kredyt na którego splatę cię nie stać by pokazać światu niezależność.
Powiem tak: w czasach gdy zwiazki to turnieje ego a mniemana świadomość i tzw zdrowy egoizm (czyli po prostu egoizm) są primo to wyartykułowanie twoich żądań będzie gwoździem do trumny tego zwiazku tymbardziej gdy to co miedzy wami jest nie jest jakoś bardzo głebokie.
No właśnie. Wypadałoby pomówić o pobudkach tego wspólnego zamieszkania. Jak wyglądają w tym proporcje uczuć do pragmatyzmu i ekonomii. Jeżeli się kochacie ( w co wątpie ) to taki temat nie miał prawa powstać. Weszłabyś w to i już. Uważam ,wbrew związkowym technokratom, ze nie o wszystkim trzeba i mozna mówić w prost.
Słowem mieszkacie i żyjecie a gdy wszelkie ewentualne deficyty wyjdą w praniu to on je dostrzeże. Ale jego reakcja na nie to bedzie zupelnie inny temat.  Póki co z gruntu przedsięwzięcie a nie związkek

SaraS napisał/a:

MagdaLena1111 napisał/a:

Może dlatego, ze tak właśnie jest?
Czy jakby autorka nie miała kredytu, to wymagałaby opłaty za najem? Ty byś tak zrobiła? Z umową najmu czy bez umowy?
Bo autorka pisze wyraźnie, że rosnące opłaty za kredyt ją zbyt obciążają finansowo i dlatego potrzebuje wsparcia.

Nie do końca. Nawet gdyby autorka nie miała kredytu, uważam, że partner powinien zaproponować jej połowę zysku z wynajmu. Bo oni razem mają dwa lokale, dlaczego więc z jednego mieliby korzystać wspólnie, a z drugiego tylko on?

Tyle, że ten facet sam zaproponował, że jej będzie płacił 1 tys., tylko podejrzewam, że Autorka nie chciała by czuł się jak lokator, który płaci za wynajem, jednak te 150 zł, to jakaś kpina, ze skrajności w skrajność. Poza tym osobiście uważam, że trzeba brać pod uwagę wszystkie okoliczności. Jak słusznie zauważyłaś, facet ma własne mieszkanie, które wynajmuje. Teoretycznie przecież mogliby zamieszkać u niego i ona by wtedy partycypowała wyłącznie w połowie bieżących wydatków, a swój dom wynajęła. Wtedy by miała extra kasę z wynajmu za którą spłacałaby kredyt plus by pewnie jeszcze coś zostało. Zyskałaby więc podwójnie. Skoro mając do dyspozycji dwa mieszkania, decydują się zamieszkać u niej, chyba naturalne powinno być, że powinien więcej wkładać w ich wspólne życie, niż tylko połowa czynszu. Skoro tyle kontrowersji budzi fakt, że tym samym będzie dokładał jej do kredytu, co uważam za jakieś nieporozumienie, niech po prostu weźmie na siebie większą część wydatków z ich wspólnego życia albo płaci nawet nie tysiąc ale np. wspomniane 500 czy 600 zł czyli powiedzmy czynsz (media, śmieci itd.) plus szeroko rozumianą amortyzację i resztę po mniej więcej połowie. Piszę mniej więcej bo przecież nie da się rozliczać z księgową dokładnością każdych zakupów, tym bardziej, że jak podejrzewam Autorka nie pracuje zdalnie więc na co dzień jej wydatki są inne, choćby te dotyczące jedzenia - raczej w tygodniu obiadów razem jeść nie będą, a może też śniadań. Owszem, można brać jedzenie z domu ale… ktoś je musi przygotowywać czy też będą się tym dzielić po połowie? Co jeśli ich dieta się znacząco różni?
Dlatego biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności (sytuację ich obojga) uważam, że najbardziej fair byłoby gdyby facet płacił jej miesięcznie te 500-600 zł plus wziął na siebie większą część bieżących, codziennych wydatków, nie mówię, że 80 czy 90% ale 60-70. Oboje by na tym zyskali. On z pewnością i tak nie płaciłby więcej miesięcznie niż płacił dotychczas, miałby przy tym lepsze warunki mieszkaniowe, a i Autorka miałaby lżej. Poza tym nikt nie czułby się wykorzystywany. A facet niebyły tylko gościem albo lokatorem.

Może źle zapamiętałam, ale ten chłopak wynajmuje swoje mieszkanie w zupełnie innej miejscowości, więc mieszkanie u niego, chociażby ze względu na pracę ich obojga, średni pomysł.

Roxann napisał/a:

ulle napisał/a:

Może źle zapamiętałam, ale ten chłopak wynajmuje swoje mieszkanie w zupełnie innej miejscowości, więc mieszkanie u niego, chociażby ze względu na pracę ich obojga, średni pomysł.

Dlatego napisałam, że tylko teoretycznie mogliby tam zamieszkać. Chodziło mi o to, że oboje mają mieszkania, a on ze swojego czerpie korzyść z wynajmu, której by nie miał dyby to Autorka się do niego przeprowadziła. A skoro pracuje zdalnie, to równie dobrze mółby w tamtym mieszkaniu mieszkać, zamiast wynajmować, jak widać mu się to kalkulowało.

Roxsann, przeczytaj ten wątek jeszcze raz, bo mocno Ci się pomieszało. Naprawdę.

Hej ;/

.................................
Zdecydowaliśmy się zamieszkać razem i doszło do rozmowy. Chłopak wynajmował kawalerkę za 1200zł miesięcznie, teraz wprowadza się do mnie i zaproponował robić wspólny budżet na zakupy i że będzie płacił połowę opłat czyli 150zł miesięcznie. Kredyt jest mój, więc nie chce spłacać mi domu bo jak się rozstaniemy to zostanie z niczym....

Ja nie naciskałam, bo nie chcę w żaden sposób mieć z Niego korzyść finansową, ale...no właśnie..........................

Salomonka napisał/a:

Nowe_otwarcie napisał/a:

No, z takiego założenia wychodzi na przykład Salomonka (i zobaczymy kto jeszcze), Roxann się póki co rozpaczliwie miota

Naucz się czytać Nowe otwarcie. Facet mieszka, korzysta, zużywa, kąpie się w nowej łazience z nowymi płytkami i w ciepłej wodzie, pracuje zdalnie więc zużywa prąd, internet, nawet fotel który wysiaduje przy biurku. Pierze gacie w pralce za którą nie zapłacił i wyleguje się na sofie na którą nie dołożył grosza. Swoje mieszkanie w tym czasie wynajmuje i na nim zarabia i to jest w porządku? Ja w życiu grosza nigdy od nikogo nie dostałam, jednak potrafię się w mig zorientować kto chce mnie oskubać.  Nie wyobrażam sobie takiego utrzymanka mieć w domu. Swoje 150 zł to niech wpłaci na schronisko dla zwierząt i ponosi koszty swojego utrzymania i mieszkania sam.  Kredytu nie powinien jej spłacać, ale w sytuacji jaką chce stworzyć on będzie zarabiał a dziewczyna traciła. Dla mnie facet kompletnie się nie nadaje do związku z takim podejściem, ale dlatego ja mam pieniądze i nie muszę się martwić kredytami. Po prostu cudzego nie wezmę, ale swojego nie dam Zawsze mi to wychodziło na dobre w życiu.  Jeśli to jest hipokryzja, to ją polecam, autorce także. 

Sęk w tym że miałaś zupełnie odwrotne stanowisko jak to facet tu wjechał z takim problemem, z jakim teraz weszła autorka. I DLATEGO zarzucam Ci hipokryzję.

Cudzego nie wezmę, swojego nie dam... wiesz, jak już pokazałaś jak cudze wyceniasz w dół, a swoje w górę, to nie wątpię że jesteś do przodu i Ci nie brakuje

A facet jej proponował 850 więcej, więc naprawdę sporo jak na status ich związku (przypominam: TYLKO chłopak). A ten internet, wodę, prąd to OIDP mieli po połowie płacić., a nie "na krzywy ryj"

Naucz się czytać Nowe otwarcie. Facet mieszka, korzysta, zużywa, kąpie się w nowej łazience z nowymi płytkami i w ciepłej wodzie, pracuje zdalnie więc zużywa prąd, internet, nawet fotel który wysiaduje przy biurku. Pierze gacie w pralce za którą nie zapłacił i wyleguje się na sofie na którą nie dołożył grosza. Swoje mieszkanie w tym czasie wynajmuje i na nim zarabia i to jest w porządku? Ja w życiu grosza nigdy od nikogo nie dostałam, jednak potrafię się w mig zorientować kto chce mnie oskubać.  Nie wyobrażam sobie takiego utrzymanka mieć w domu. Swoje 150 zł to niech wpłaci na schronisko dla zwierząt i ponosi koszty swojego utrzymania i mieszkania sam.  Kredytu nie powinien jej spłacać, ale w sytuacji jaką chce stworzyć on będzie zarabiał a dziewczyna traciła. Dla mnie facet kompletnie się nie nadaje do związku z takim podejściem, ale dlatego ja mam pieniądze i nie muszę się martwić kredytami. Po prostu cudzego nie wezmę, ale swojego nie dam Zawsze mi to wychodziło na dobre w życiu.  Jeśli to jest hipokryzja, to ją polecam, autorce także. 

Dla uproszczenia:
załóżmy, że wynajem lokum w podobnym standardzie i lokalizacji kosztuje 2000 zł i miesięczne rachunki wynoszą 1000 zł. Razem 3000 zł. Więc każda z osób powinna ponosić koszty życia w wysokości 1500 zł. Zatem on wprowadza się do niej - właścicielki mieszkania i daje jej 1500 zł, czyli swoją część kosztów zamieszkania. I jego nie powinno obchodzić czy rata kredytu wynosi 500 zł czy 5000 zł, bo on nie spłaca kredytu, on ponosi koszt swojego zamieszkania w tym lokum.

chmurny napisał/a:

SanWieIng napisał/a:

Fanaberii? No kurde. Zawsze marzyłam o wspólnym domu/kredycie. Mam 30 lat, po rozstaniu z partnerem wzięłam sprawy w swoje ręce i stwierdziłam, że tym razem będę polegać tylko na sobie a nie na tym, że znajdę mężczyznę i dopiero wtedy ucieknę z wynajmu, za który płaciłam 2200. Takie są realia i wolałam spłacać swoje.

Cały czas stać mnie na ten kredyt, ale każdy człowiek popełnia błędy i nie spodziewałam się, że raty AŻ tak wzrosną.

Jak brałam kredyt to z wizją przyszłości, założenia rodziny, za maistem, dlatego udało się jeszcze przed kryzysem kupić coś fajnego. Tymi metrami chciałam tylko wskazać, że chłopak wprowadza się do fajnego komfortu.

Na początku rozmawialiśmy, On podał, że będzie się dopłacał tysiąc złoty, ja to potem w luźnych rozmowach zmniejszyłam do 500zł, a gdy po 2 miesiącach przyszło do poważnej rozmowy zaproponował te 150zł za opłaty.

Nie chcę nikogo wykorzystywać, ale czuję wewnątrz emocje i oceniam tę sytuację względem tego jak bym ja postąpiła.

Tak fanaberie. Bo fanaberią jest kupować metraż przynajmniej dwukrotnie przekraczający normlane potrzeby za kredyt na którego splatę cię nie stać by pokazać światu niezależność.
Powiem tak: w czasach gdy zwiazki to turnieje ego a mniemana świadomość i tzw zdrowy egoizm (czyli po prostu egoizm) są primo to wyartykułowanie twoich żądań będzie gwoździem do trumny tego zwiazku tymbardziej gdy to co miedzy wami jest nie jest jakoś bardzo głebokie.
No właśnie. Wypadałoby pomówić o pobudkach tego wspólnego zamieszkania. Jak wyglądają w tym proporcje uczuć do pragmatyzmu i ekonomii. Jeżeli się kochacie ( w co wątpie ) to taki temat nie miał prawa powstać. Weszłabyś w to i już. Uważam ,wbrew związkowym technokratom, ze nie o wszystkim trzeba i mozna mówić w prost.
Słowem mieszkacie i żyjecie a gdy wszelkie ewentualne deficyty wyjdą w praniu to on je dostrzeże. Ale jego reakcja na nie to bedzie zupelnie inny temat.  Póki co z gruntu przedsięwzięcie a nie związkek

Ale dlaczego ona ma finansować tego cwaniaka? On będzie mieszkał na jej koszt i jeszcze bogacił się wynajmując swoje mieszkanie. Pączek w maśle normalnie.
Skoro on nie chce "spłacać jej kredytu" i jednocześnie chce zamieszkać z nią to niech wynajmą razem mieszkanie 2-3 pokojowe i płacą po połowie, a ona wynajmie swój dom i będzie z tego spłacać kredyt. To takie proste. No ale wtedy jaśnie pan nie będzie płacić 150 zł miesięcznie, tylko 1500 zł miesięcznie. Biedactwo.

Z tym powyżej nie do końca się zgodzę. Jeżeli miałby zapłacić 1500 zł za wynajem i 1500 zł za mieszkanie z kobietą, to ona zyskuje 1000 zł, a on - nic. Zakładając, że te 500 zł to rachunki, to moim zdaniem wypadałoby płacić 1000 zł - on jest 500 zł do przodu w stos. do wynajmu i ona - też 500 zł.

jeneste92 napisał/a:

chmurny napisał/a:

Tak fanaberie. Bo fanaberią jest kupować metraż przynajmniej dwukrotnie przekraczający normlane potrzeby za kredyt na którego splatę cię nie stać by pokazać światu niezależność.
Powiem tak: w czasach gdy zwiazki to turnieje ego a mniemana świadomość i tzw zdrowy egoizm (czyli po prostu egoizm) są primo to wyartykułowanie twoich żądań będzie gwoździem do trumny tego zwiazku tymbardziej gdy to co miedzy wami jest nie jest jakoś bardzo głebokie.
No właśnie. Wypadałoby pomówić o pobudkach tego wspólnego zamieszkania. Jak wyglądają w tym proporcje uczuć do pragmatyzmu i ekonomii. Jeżeli się kochacie ( w co wątpie ) to taki temat nie miał prawa powstać. Weszłabyś w to i już. Uważam ,wbrew związkowym technokratom, ze nie o wszystkim trzeba i mozna mówić w prost.
Słowem mieszkacie i żyjecie a gdy wszelkie ewentualne deficyty wyjdą w praniu to on je dostrzeże. Ale jego reakcja na nie to bedzie zupelnie inny temat.  Póki co z gruntu przedsięwzięcie a nie związkek

Ale dlaczego ona ma finansować tego cwaniaka? On będzie mieszkał na jej koszt i jeszcze bogacił się wynajmując swoje mieszkanie. Pączek w maśle normalnie.
Skoro on nie chce "spłacać jej kredytu" i jednocześnie chce zamieszkać z nią to niech wynajmą razem mieszkanie 2-3 pokojowe i płacą po połowie, a ona wynajmie swój dom i będzie z tego spłacać kredyt. To takie proste. No ale wtedy jaśnie pan nie będzie płacić 150 zł miesięcznie, tylko 1500 zł miesięcznie. Biedactwo.

A jesteś pewna czyim pomysłem było to wspólne zamieszkanie? To nam da odpowiedz kto tu jest cwaniak. Pozwolę sobie pdzewidzieć że autorka odpowie coś o "wspólnej decyzji"
A w ogóle niech  się odniesie do mojego pytania o uczucia bo jak zwykle istota sprawy w dupie. Powtarzam: z miłości się takich tematów nie porusza na forach na pewno.

ale dlaczego zszedł z 500 do 150? ona chciała połowę tego tuzena a on ją znegocjował.

ulle napisał/a:

No Roxann, czy ta sprawa naprawde jest taka skomplikowana?

I wiesz tak sobie przy okazji pomyślałam, że Tobie często zdarza się robić w jakimś wątku burzę w szklance wody. Uważam, ze wynika to z tego, iż niezbyt dokładnie wczytujesz się w słowa autora wątku, tylko raczej rozczytujesz się w komentarzach, na coś tam zwrócisz uwagę i bez zastanowienia czy jest to w ogóle adekwatne do treści wątku od razu cos piszesz. Kończy się to tak, że muszę jakby na nowo streszczać Ci tresc postu autora, czyli tłumaczyć z polskiego na nasze, jednak Ty i tak upierasz się przy swoim.
Taka sytuacja z Tobą przydarzyła mi się już minimum pięć razy, najczęściej jednak odpuszczam sobie, to zależy od tego czy chce mi się pisać, czy nie.

Dopowiadasz sobie bo masz inne spojrzenie, a ja inne na daną sprawę. Wszystko co tu napisałam to moje zdanie i tyczy tego co Autorka napisała. Nie mój problem, że coś nadinterpretowujesz czy nie rozumiesz.

Roxann napisał/a:

ulle napisał/a:

No Roxann, czy ta sprawa naprawde jest taka skomplikowana?

I wiesz tak sobie przy okazji pomyślałam, że Tobie często zdarza się robić w jakimś wątku burzę w szklance wody. Uważam, ze wynika to z tego, iż niezbyt dokładnie wczytujesz się w słowa autora wątku, tylko raczej rozczytujesz się w komentarzach, na coś tam zwrócisz uwagę i bez zastanowienia czy jest to w ogóle adekwatne do treści wątku od razu cos piszesz. Kończy się to tak, że muszę jakby na nowo streszczać Ci tresc postu autora, czyli tłumaczyć z polskiego na nasze, jednak Ty i tak upierasz się przy swoim.
Taka sytuacja z Tobą przydarzyła mi się już minimum pięć razy, najczęściej jednak odpuszczam sobie, to zależy od tego czy chce mi się pisać, czy nie.

Dopowiadasz sobie bo masz inne spojrzenie, a ja inne na daną sprawę. Wszystko co tu napisałam to moje zdanie i tyczy tego co Autorka napisała. Nie mój problem, że coś nadinterpretowujesz czy nie rozumiesz.

Mylisz się Roxsann, to Twój problem, bo chociaż tyle się zawsze napiszesz, to zazwyczaj wychodzi Ci pomieszanie z poplątaniem.
A zresztą dajmy sobie spokój - dzisiaj ostatnia rzeczą, na którą miałabym ochotę, to kłócić się z kimś i przelewać z pustego w próżne.
Miej swoje zdanie, a ja pozostanę przy swoim.
Tyle.