Nie poznałam jego mamy po 5 latach

Dokładnie to samo pomyślałam. Skąd ten stres?

Ktoś tu coś odgrywa. Albo mama udaje miłą - i może chłopak miał powody by się bać, albo coś jest nie tak w ich relacji, albo w relacji autorki i jej chłopaka. Dziewczyna wręcz wymusiła spotkanie, prośbą i groźbą, zajęło jej to 5 lat. Albo chłopak jest po prostu dziecinny i niedojrzały.

Tak czy inaczej to jest dziwne. Popytalabym go jeszcze o to, bo nie rozumiem tego dramatu.

Nie dorabiajcie już sobie filozofii
Myślę że chłopak ma tak samo co ja,  zapraszam do mojego wątku o tej samej tematyce ale z drugiej strony.  Myślę,  że on po prostu  może mieć taką naturę,  cenić sobie intymność relacji dla siebie,  nie musi odczuwać chęci by każdemu  pokazywać  partnerkę.  Może miał taką  blokadę  co ja miałam i też bardzo się stresowalam spotkaniem z mamą.  Niepotrzebnie.  Mama uwielbia Miśka,  Misiek  podobnie,  zwłaszcza kuchnie do dziś nie mam potrzeby by Misiek siadal  do herbaty  z mamą,  po prostu  swoje życie uczuciowe wolę  pozostawić  sobie  niż wszystkim  na pokaz i tyle.  Jak widać,  nie wszyscy są tacy sami.  Nie ma co dorabiac  filozofii i teorii  spiskowych

Zastanawiam się jak bardzo można być skłóconym z rodziną, aby rozmyślnie nie przedstawiać swojego partnera. Chyba, że ojciec czy matka są tak apodyktyczni, że odstraszają potencjalnych partnerów...

Tylko ciężko, jak w tym wypadku, przez tak długi czas na siebie nie wpaść, mieszkając niemal tuż obok..

Z tym, że chłopak mieszka z matką, a jednocześnie się jej boi... Matka tak widocznie sobie go podporządkowała, że on nie jest w stanie jej się w niczym sprzeciwić, tak samo wyprowadzić się i zamieszkać z dziewczyną.

Autorka też powinna ten temat poruszyć, a nie przytaknąć, właściwie to nie miała nic przeciwko, że nie poznały się wcześniej, a myślała przecież inaczej.
Czyli wizyta była tylko kurtuazyjna, nic nie wnosząca do rozwiązania problemu.

Tylko, że tutaj jednak oni mieszkają razem, utrzymują codzienny kontakt, to trochę inna sytuacja.

Ja mimo tego wymuszonego spotkania byłbym nadal ostrożny autorko, bo sytuacja jest dziwna.

A ja zapytam przewrotnie, czy Autorka jest pewna, że ta kobieta, którą poznała, to jego matka?

Już pomijając fakt, że przez te 5 lat Autorka nie poznała matki swojego faceta, równie dziwne wydają się jej słowa czy nie była zła na chłopaka, że tak późno do tego doszło? A to oznacza, że albo on z jakiegoś powodu to odwlekał albo matka nie chciała spotkania.
Szczególnie dziwne bo kobieta zrobiła dobre pierwsze wrażenie. Dlatego przyszło mi na myśl, że na szybko zorganizował spotkanie z inną kobietą, która podała się za matkę. Ale jeśli ta wątpliwość została rozwiana, to chociaż tyle.

Pomysł z podmienioną matką bardzo mi się spodobał...

O matko! W jakim sensie - pozbyła się jej?

Przerażasz mnie

Żyję, nikt się mnie nie pozbył Cała sytuacja zakończyła się happy endem. Mama chłopaka napisała do mnie na fb, że cieszy się, że wreszcie mnie poznała, jej dom jest otwarty, żebym przyjeżdżała na obiadki, kiedy chcę i ma nadzieję na dłuższe spotkanie. Mama bardzo mnie wychwaliła przed chłopakiem, chłopak stwierdził, że teraz nie ma wyboru - obiadki u teściowej co weekend I że cieszy się, że odkręcił wreszcie tą beznadziejną sytuację przedłużania poznania mamy i sam nie wie, czemu robił z tego taki big deal. I żeby nie winić mamy, bo to on tak po prostu niepotrzebnie przedłużał.

Czyli dlaczego tak bał się mamy, pozostaje w domysłach, ściemnia, że nie wiedział dlaczego, bo wstyd mu powodu...
Ale w sumie fajnie, że tak się skończyło, dzięki swojej stanowczości, śpisz spokojnie.
O wspólnym mieszkaniu też decyduj, bo teraz pewnie będzie bał się wyprowadzić od mamy...
Powodzenia.

Magda, Hola hola moja droga..czy tam, nie tak szybko zlota rybko...nie wierze w takie slodkie pierdy, cos ktos tam gdzies knuje albo chlopak, albo prszesympatyczna milusia niedosza mamusia. Badz czujana! ta historyjka od poczatku pachnie kryminałkiem.

Zgadzam się. Gdyby chodziło tylko o to, że dla niego to nie miało znaczenia to by się przez ten czas na pewno kiedyś przypadkiem spotkały to raz, a dwa to nie odsuwałby tego w taki sposób jakby już wiedział, że jej zależy, a trzy nie przeżywałby tak tego spotkania i cztery słowa i reakcje chłopaka jak i jego matki są co najmniej zastanawiające.

Też się zastanawiałam dlaczego chłopak tak obawiał się spotkania dziewczyny z matkę, skoro matka jest tak przyjaźnie nastawiona do znajomości.  Przychodzi mi do głowy i taka możliwość, że matka to perfekcjonistka, przy całej swej dobroci jest bardzo wymagająca, co sprawiało, że syn często czuł się niewystarczająco dobry.  Mógł chcieć chronić dziewczynę, aby nie zraziła się do matki bo zależało mu na obu.
Dalsza znajomość pań na pewno wszystko wyjaśni. Ostatecznie ważna jest relacja dziewczyny z chłopakiem, a w razie zgrzytów z matką zmniejszą ilość  kontaktów, i zamiast zażyłości wypracują relację miłej uprzejmości.

Ciekawe czy ta Magda jeszcze zyje. Mam nadzieje, ze wspolnie spedzaja milo czas z niedoszla tesciowa , robia wspolne wypieki smieszkuja sobie i iskaja sie po pleckach:)