Zależna od męża

A nie jesteś zależna? Trójka dzieci w młodym wieku, szybko ślub, nie masz prawa jazdy, zdążyłaś chociaż podjąć prace przed zajściem w pierwsza ciąże? Masz jakieś pieniądze z macierzyńskiego/zwolnienia ciążowego?
Powinnaś mieć możliwośc wyjścia gdzieś sama- chociażby do biedry (to nie żart!:) dla mnie to czasem luksus iść na zwykle zakupy i nie słuchać wrzasków dzieci ), ale mam wrażenie ze sama sie uwikłałas w taka sytuacje.... teraz jesteś uwiązana... za chwile z trójka dzieci. Chyba tylko pozostaje zacisnąć zęby i odchować latorośle, zeby chociaż poszły do przedszkola, a wtedy wziac się za prawo jazdy i znalezienie pracy (chyba ze będziesz miała dokąd wrócić po wychowawczym). Jak chcesz robić prawo jazdy skoro mąż jest w delegacjach? Nie masz komu „sprzedać” dzieci chociaż na godzinę, bo piszesz, ze rodzina daleko. To może jakaś młoda mama w okolicy, z która co jakiś czas mogłabyś się wymieniać dziećmi na jakaś godzinkę co jakiś czas (raz Ty zajmujesz się Wasza gromada, a raz ona)... albo płatna niania, ale na wsi to może być trudno (chociaż tez nie zawsze ..., może jakaś obrotna sąsiadka chciałaby sobie dorobić i popilnowac co jakiś czas Twoje dzieci za zapłatę)

Nawet na głupie zakupy mi chodzi , ale zawsze on robi bo jedzie autem i szybciej . Czy to może być problem też w tym że on jest starszy ode mnie o 14 lat i już raz miał żonę ? Do mamy bym bardzo chciała pojechać ale on mi nie pozwala , tzn  gdyby nie było mojego taty w domu bo twierdzi że jak on tam mieszka to ja nie mogę tam jeździć chyba że sama bez dzieci bo wyrządził mi niby ojciec wielką krzywdę .tylko że ja jemu już dawno wszystko wybaczyłam

Musisz się postawić. Niestety, uzależnił Cię od siebie, uziemił dziećmi i to pewnie jeszcze nie ostatnia ciąża żebyś nie mogła ruszyć się na krok z domu.
Niewiarygodne to co piszesz, a oddychać Ci pozwala?
Dlaczego pozwoliłaś się tak podporządkować, jakbyś nie żyła na tej planecie.
Nie słuchaj męża, tylko rób jak uważasz.

A rodziców u Was czemu nie było? Jesteś żoną, to tez Twój dom, czemu nie zapraszasz rodziców do siebie? Jak macie daleko to nawet rozumiem, że z małymi dziećmi może być wyprawa, zeby jeździć daleko w odwiedziny.
Jak chcesz wyjsc na małe zakupy w ciągu tygodnia, a piszesz, ze męża i tak nie ma to musisz sobie sama zorganizować opiekę - znajoma sąsiadka, inna mama w okolicy.
Na kolejne nieplanowane dzieci polecam antykoncepcję ...

Nie ma nic złego w tym,że chcesz na chwilę wyjść z domu i odpocząć bez dzieci. Powiedziałabym wręcz, że to naturalna potrzeba. Masz do tego pełne prawo. Oderwanie się od codziennych i stałych obowiązków  jest potrzebne do higieny psychicznej.
Trzeba też wziąć pod uwagę, że gdy mąż wraca po tygodniu pracy na weekend do domu, nie marzy mu się zajmowanie małymi dziećmi. To nie musi być zła wola tylko zwykłe wygodnictwo.

No ale to są też jego dzieci. Autorce pewnie też się nie marzy zajmowanie nimi 24/7, to co, ma je wystawić na ulicę?

Zgadzam się z tym. Nie wyobrażam sobie być całymi dniami i nocami z malutkimi dziećmi bez możliwości  wyjścia samej z domu. Napisałam to w pierwszej części posta. To co zacytowałaś ma być wskazówką, żeby uwzględniła powody, dla których mąż nie chce się zajmować małymi dziećmi i jakoś to rozwiązała. Na każdego faceta może działać coś innego i trzeba znaleźć kompromis. Jeden zostanie z dziećmi bo w zamian będzie mógł sam wyjść do kolegów, natomiast taki, co nie ma kolegów, wolałby coś innego w zamian. Chodzi o to, że każde z nich może coś zyskać gdy zajmą się na zmianę dziećmi, a wolny czas będzie mogło spędzić jak chce.

No tak, tylko Ty zakładasz, że powinno się dorosłego faceta, po 30tce potraktowac jak dziecko, które dostanie cukierka jak nie będzie płakać na szczepieniu. Tymczasem to po prostu są jego dzieci i on czy chce czy nie chce, to ma obowiązek się nimi zająć. Zwłaszcza, że osobiście jestem przekonana, że on jest głównym czynnikiem tutaj, dla którego dzieci jest tak szybko tak dużo.
Tu nie ma czegoś w zamian. Jemu trzeba po prostu wyłożyć sprawę jasno, że jak sobie narobił dzieci, to teraz ma z nimi siedzieć bo jest ich ojcem.
Poza tym minie chwila i okaże się, że on nie ma kontaktu z własnymi dziećmi, bo nie spędza z nimi czasu. A machną sobie ich pewnie jeszcze kilka, bo to mu przytrzyma żonę w domu.

Dzięki za wszystkie rady , na pewno to sobie wszystko przemyśle .

Autorko, może Cię to zdziwi i zaskoczy, ale jesteś wolnym człowiekiem. W sensie nie jesteś niczyją własnością. Nie żyjemy też w żadnego rodzaju talibanie, gdzie kobieta jest własnością mężczyzny i potrzebuje jego zgody, żeby wyjść do Biedry, na spacer, czy gdziekolwiek indziej.
W naszej kulturze bardziej właściwe jest wspólne uzgadnianie z własnym partnerem wszystkich spraw, które Was dotyczą. Wspólne uzgadnianie oznacza, że oboje przedstawiacie swoje stanowiska, coś ustalacie, czasami idziecie na kompromisy, ale jednak po wspólnych uzgodnieniach, a nie w sytuacji, że jedno narzuca coś drugiemu.