Ogromne zakupy partnera- jak to zahamowac - Netkobiety.pl

Ja nie wyrzucam Do sklepów mogę zajść w kapciach, więc nie robię zapasów.

Akurat w kwestii marnowania jedzenia, mam podobnie jak mallwusia: jeśli coś mi się zepsuje na tyle, że nie nadaje się to do zjedzenia, to jest to raczej wydarzenie godne zapisania w kalendarzu. Nie znoszę marnowania żywności. Umiejętnie przeprowadzone zakupy z ogólną wiedzą, co i ile potrafi wytrzymać, nie jest takie trudne wbrew pozorom.

Autorko, co do Waszych problemów: Wy poprostu się za bardzo różnicie. Ty tutaj sprawiasz wrażenie, jakbyś usilnie póbowała go przekonać do zalet wielkomiejskiego życia, on zapewne próbuje zrobić to samo, tylko na swoją modłę. Żadne z Was nie chce ustąpić, bo nie widzi niczego dobrego ani nie rozumie drugiej strony. Skoro Ty tutaj piszesz a nie TWój partner, to wyobraź sobie, że są ludzie, dla których wielkomiejski gwar jest męczący sam w sobie. WOlą chociaż mieszkać na przedmieściach i dojeżdżać do pracy do centrum. Z pewnością niektóre z miejskich atrakcji nie są dla nich tak pociągające, jak dla Ciebie
Widzisz, ja np wolałbym przerzucać łopatą ziemię w kompostowniku cały dzień, niż łazić godzinę po galerii handlowej z kimś, kto się wybrał na zakupy, bo "nie ma w czym chodzić"(czy ogólnie łażenie po sklepach czy galeriach albo spędzanie czasu w głośnych klubach).

Pytanie, co Was zatem połączyło, skoro macie tak odmienne "horyzonty"?

Mam podobnie jak Mallwusia i znam wielu ludzi, którzy naprawdę praktycznie wcale nie wyrzucają jedzenia. Znam takich, którzy wykorzystują nawet obierki od ziemniaków, ogórków, cukinii, resztki owoców z wyciskarki, robią różne pieczone placki z resztek, które im zostały a jak okaże się, że kupili za dużo to oddają na wspominiane już przeze mnie kiedyś jadłodzielnie, do domów zakonnych zajmujących się biednymi albo bezdomnymi, albo biedniejszym sąsiadom albo na grupach foodsharingowych. Sama tak robię. Ale przede wszystkim jak już napisano- racjonalne robienie zakupów i planowanie posiłków na nadchodzący tydzień to żadna filozofia by nie kupować ponad miarę i nie musieć jedzenia wyrzucać.

Co do połączenia życia w mieście i na wsi- znam przynajmniej trzy pary, które w dni robocze stacjonują w mieście w niewielkim mieszkanku bo- praca blisko, bo nie trzeba stać w korkach do miasta, nie tracić czasu na dojazdy i mogą czerpać z korzyści wynikających z miastowego życia, a w piątek po pracy jadą pod miasto do małego domku i tam spędzają czas do niedzieli wieczór. To jest pewna forma kompromisu. Fakt, mieszkanko małe w gorszej dzielnicy, domek sporo dalej od miasta by było taniej, ale każdy ma zalążek tego czego by chciał. To jest w jakiś sposób spotkanie się po środku, wystarczy chcieć tak na to spojrzeć. Nie widzę powodu dlaczego jego chęć mieszkania na wsi byłaby ważniejsza niż jej chęć mieszkania w mieście, bo mam wrażenie, że z postów niektórych to wybrzmiewało, ale to tylko mój odbiór.

Tez staram się nie wyrzucać niczego i umiejętnie przetwarzać rzeczy ale czasami tak się nie da - parę razy zdarzyło mi się wylać zupę bo pomimo ze stalla w lodowce to lekko podkisła, są pewnie rzeczy których, mimo najszczerszych chęci, nie przeskoczymy. Czasami wyrzucę ziemniaka z obiadu bo został jeden i zczerniał.  Nie widzę w tym nic złego bo przecież nie utylizuje świeżych mielonych w toalecie.
Natomiast mam pytanie do autorki - kiedy ostatni raz byłaś na zakupach? Ja co dwa dni tacham siate rzeczy do domu - i to najpotrzebniejszych co wiem ze zjemy, mimo ze wcale  dużo jedzenia nie pochłaniamy. Każde zakupy kosztują i nawet jak czasami się kupi czegoś w nadmiarze to wiadomo ze i można zamrozić, ale tak prędzej czy później się zje.
Nie da się aż tak dużo oszczędzić pieniędzy na zakupach- no chyba ze faktycznie ktoś stawia na posiłki typu spaghetti w puszcze itp. tylko ze wartości odżywcze takich   wymysłów są żadne.
Ja często tez kupuje rzeczy które maja obniżona cenę bo ich data przydatności przypada danego dnia - zazwyczaj są jeszcze całkiem świeże a cenowo atrakcyjne. Oczywiście śmieszy mnie jak obniżają ceny ziemniaków albo marchewki albo kalafiora bo jest data przydatności a warzywa wyglądają dalej super. Zresztą ciężko ustalić datę przydatności ziemniaka

Wiadomo, że większość ludzi nie chce wyrzucać jedzenia. Mnie zawsze mierzi jak mi zostaja przejrzale banany, bo nie jestem fanka tych owoców, a za chlebkiem bananowym tez nie przepadam. Ale kupuję kiść co tydzień, bo Miś lubi zabierać je do lunchboxa. Tylko szkoda, że nie zawsze je zjada

Moim podstawowym pytaniem jednak jest: co tych ludzi w związku w ogóle łączy? Bo jak na razie to widze, że sa to dwie osoby, które wzajemnie sie wkurzają i nie potrfia iść na żaden kompromis.

Wydaje się, że oboje pochodzą z zupełnie różnych światów Osobiście widzę, że bliżej mi do tego faceta, jeśli chodzi o preferowany styl życia i miejsce zamieszkania, nie zaś o jedzenie cz ykoniecnzość samego większego mieszkania. Ciężko u nich o jakikolwiek kompromis, dlatego też się zastanawiam, co ich połączyło.

Co do jedzenia jeszcze, to poza rzadkimi przypadkami, w sumie nie wiem, co jest trudnego w tym, aby rozsądnie kupować tak, aby w miarę szybko pozbywać się produktów i nie pozwolić się im zepsuć.

Jezeli te zakupy są powodem do rozstania, rozstań sie z nim. Jezeli nie, przestań o tym myslec i zawracac mu tyłek. Nie polecam za to "robić facetowi bana na zakupy" (chyba porada Lady Loki) - nie jest dzieckiem, zebys mu czegos zabraniała.

Ja bym nie wytrzymała z takim "partnerem". Co to za partner, który w ogóle Cię nie słucha, nie bierze do serca Twoich próśb, nalegań? on jest głupi czy co?... przecież to zachowanie nie jest normalne. On ma problem i to spory - marnuje masę pieniędzy i jedzenia, którego inni nie mają wcale. Przez niego się tylko stresujesz, tyjesz i masz chyba nerwicę. Jesteś pewna, że to facet dla Ciebie? Ja bym zwiewała, bo to się nie zmieni, skoro od 5 lat prosisz a efektów brak.