Stres przed egzaminem na prawo jazdy

Natus244, a jeżeli zdasz egzamin, pokłócisz się z mamą czy z kimś innym, wsiądziesz w auto i też pojedziesz pod prąd, zrobisz wypadek i co powiesz policji? Bo Cię z równowagi wyprowadzili? To nie jest żadne wytłumaczenie, trzeba mieć oczy dookoła głowy, przede wszystkim zachować zdrowy rozsądek. Wiem, że to nie jest łatwe, że stres jest nade wszystko. Ale trzeba się jakoś wyciszyć, każdy ma swój sposób na to. Żaden egzaminator nie przepuści Cię, kiedy widzi takie błędy, nie nastawiaj się, że on jest po to, aby Cię uwalić- on jest po to, żeby sprawdzić Twoje umiejętności i rzetelnie je ocenić, w jego rękach jest los Twój i wielu innych. Bo jeżeli podpisze Ci papier, że zdałaś, a defacto nie znasz znaków, nie potrafisz bezpiecznie jeździć, to wiadome jest to, że spowodujesz wypadek, ucierpisz Ty i inni.
Chociaż i tak wiem, że nieraz farciarze zdają, a nic nie wiedzą o jeździe.. Ale cóż. Pomyśl w taki sposób, że lepiej nie mieć prawka, niż mieć i krzywdę komuś zrobić.
Ja jeździłam rok czasu bez uprawnień, a nie zdałam za pierwszym razem.. Pomyślałam, że może jestem jeszcze nieprzygotowana odpowiednio (ale z drugiej strony tyle czasu bez jeździłam i nic się nie stało). Nic nie dzieje się bez przyczyny..
Powoli i do celu. Życzę Wam bezstresowej i bezpiecznej jazdy i oczywiście zdania tych egzaminów na 5 z plusem

Ja też miałam egzaminatora gbura, służbistę i to dzięki jego wyrazowi twarzy i zachowania wobec mnie zdałam, stresowałam się do samego końca, ale cały czas zważałam na wszystko, byłam skupiona, bo takie emocje we mnie wywoływał, wiedziałam, że może oblać za wszystko..
A jednak nie oblał
Pozdrawiam

Hehe Dearly- chyba tak. Ja narazie luk cwicze na placu i instruktor stwierdzil, ze najtrudnejsze rzeczy opanowalam, a wykladam sie na prostej drodze, kiedy juz cofam, niepotrzebnie krece kierownica zamiast jechac prosto...ech

Tu masz racje. Nie powinien Ci w ogole za ta kierownice chwycic w takim wypadku. Nikt nie daje kierunkowskazu, ze omija, bo nikt nie omija tak naprawde auta,ktore stoi na chodniku, nie na jezdni.
Jednak z nimi nie wygrasz. Wiele zalezy od ich dnia,humoru ...ech....

Przypomniało mi się moje zdawanie egzaminu, aż mnie ciarki przechodzą hehe Okres zdawania prawka, był dla mnie bardziej stresujący niż zdawanie egzaminu maturalnego hehe Zdałam za 3 razem.. pierwszy raz oblałam na łuku<egzaminator stwierdził ,że samochód zachacza o żółtą linie, jak powiedziałam ,że ja tego nie widzę to zaświadczył mi że przyniesie deskę i dostawi,żeby mi pokazać...odpuściłam> , 2 na mieście< uważam ,że nie popełniłam błędu, ale nie kłóciłam się, bo wiem ,że z egzaminatorami nie wolno wchodzić w dyskusje, ponieważ potem ciężko kolejne podejścia zdać:/> Pamiętam mój 3 egzamin, jakby odbył się wczoraj hehe kiedy szłam na autobus by dojechać do WORD-U, zepsuł mi się suwak w bucie i zmoczył mnie deszcz hehe chyba przyniosło mi to szczęście:)  Teraz chciałabym zrobić prawo jazdy na kategorię A, ale boję się właśnie egzaminu końcowego, że znowu przeżyję tak ogromny stres:/ Najważniejsze w zdawaniu egzaminu jest pozytywne nastawienie przede wszystkim zero stresu, tylko trzeba się modlić o dobrego egzaminatora hehe Ja nie przejmowałam sie tym ,że 3 razy musiałam zdawać i Wam również tak radzę, nie załamujcie się tym, chodźcie na kolejne egzaminy z głową do góry i wielkim uśmiechem:) pozdrawiam:)

Wlasnie.Ja jestem juz kilka dni po teoretycznym.27.10 mam egzamin praktyczny.Chcialabym zdac za pierwszym razem.Ale nie wierze zbytnio ze zdam chyba ze stanie sie cud.ja mam prawo jazdy za darmo iz jestem w projekcie przez opieke i opieka wszystko oplacila.Nie Szlo mi najlepiej z jazda dopiera ostatniom razem poczynilam wielkie postepy a godzinek zostalo mi nie wiele.Najgorsze jest to ze nie wierze w siebie ze mi sie uda,strach mnie paralizuje tak ze odczuwam to fizycznie np.Bolami brzucha.Najbardzie mnie denerwuje gdyk pracownik szefa u ktorego chodze na kazdy mnie w jakims sensie doluje.Przynajmniej ja tak odbieram.Mowi mi ze jak bede tak jezdzic to nigdy nie bede miala prawa jazdy,ze wcale nie mysle i zachowuje sie jak kaszalot.Ze nie umiem testow a testy zdalam za peirwszym podejsciem.A co do myslenia to mysle tzn staram sie ale niekiedy to nie wychodzi z praktyka.Tylko mi nie mowcie ze to jest i wylacznie moja wina itp itd.Moglabym wiecej napisac tylko sie boje ze moje slowa zostana zle odebrane.Potrzebuje jakiegos pozytywnego bodzca ktory pozwoli mi ze bede miala ta iskierke nadziee ze zdamBo w tej chwili ta nadzieje mi odebrano.

Wiecie co, pytałam znajomego instruktora, powiedział, że prawidłowo ją oblał ze względu na to, że przy każdym omijanym pojeździe trzeba zachować minimum 1 metr odległości.. paranoja..

Paulla777- zawsze można przenieść się do innego WOD-u. Poza tym jeżeli potrafisz wszystkie manewry i jesteś ostrożna, zważasz na znaki nie uwalą Cię za byle co, kamery są wszędzie. Nauczyłoby ich to sprawiedliwości oraz rzetelności.

Witam.Jestem dzisiaj po egzaminie.Niestety nie zdalam.Poleglam na górce a dokladnie  przy zjezdzie z gorki,nie docisnelam do konca hamulca recznego pomimo dwoch prob niestety sie nie udalo.Ale nie poddaje sie i kolejny egzamin mam 1.12.Zmienilam takze instruktora ale dopiero bede z nim jezdzic 2.tyg przed egzaminem.trzymajcie kciuki.

Zdałam 5 października za drugim razem. Pierwsze podejście zmaściłam na łuku, bo dwa razy nie dojechałam do koperty. : )

Byc moze zle zrozumiałam, ale głównie odnosiłam sie do tego, ze bez różnicy czy jechałas pod prąd czy jechałas perfekcyjnie. Jak masz nie zdac u niego, to nie Zdasz. Bedzie Cie tak dlugo trzymał, No nie dluzej niz przepisówe 40minut oczywiscie, az Wkoncu na czymś udupi. Twoje umiejętności, to jedno, ale jego humor, samopoczucie czy ilość osób w danym dniu, ktore maja zdac, to większe drugie.

Ja mam 23 egzamin. Proszę trzymać kciuki:)

ja też się stresowałam i to strasznie przeżywałam, poniekąd dlatego miałam kilka podejść. jednak sądzę, że nie ten jest idealnym kierowcą, który zda za pierwszym razem, a ten który zda i nie boi się jeżdzić i potrafi zachowac się w każdej sytuacji. wszystkiego uczymy się z czasem.

na jakiego emaila bo ostatnio musialam zmienic na inna poczte wie poki co narazie nic nie doszlo napisz moze jeszcze raz;)W wolnych chwilach zapraszam do mojej kafejki

nim doczytam watek do konca napisze Wam jak wygladalo u mnie to wszystko od ostatniego posta. cytuje swoj post dla przypomnienia;)

po bozym ciele(w piatek) pojechalam na legnice, zeby oplacic i umowic sie na egzamin. okazalo sie, ze WORD zamkniety... no ale trudno, chociaz skorzystalam, bo znalazlam szkole, gdzie znalezli dla mnie 2godzinki na jazde. wsiadlam do yariska, a tam krotkie pedaly, auto calkiem inne, mysle WTF? jak ja tym sie naucze jezdzic? jeszcze po ok30minutach instruktor sie mnie zapytal"dziewczyno, czego oni Cie tam nauczyli na tym kursie? przeciez Ty nic nie umiesz!" ja juz spanikowalam, prawie mu plakalam z zalu, ze ja sie chce na egzamin zapisac a jak sie okazalo, nic nie potrafie. po czym mi wytlumaczyl, ze technicznie jest w sumie ok, choc jezdze ciut nerwowo, ale mam braki z kursu, przzez instruktora. uspokajal mnie, zebym sie nie martwila, ze nadrobimy i ze on mnie wszystkiego wyuczy. pojechalam do domu. w poniedzialek znow do legnicy, zapisac sie na egzamin plus mialam juz wykupione nastepne dwie godzinki. okazalo sie, ze mam zle nazwisko napisane w karcie kursanta!! myslalam, ze swoja szkole rozniose, zwlaszcza, ze mi zalezalo na czasie, bo 28czerwca wyjezdzalam za granice, a slyszalam, ze terminy juz coraz to pozniejsze. jazda szla mi tez tak srednio, ale juz coraz lepiej wszystko szlo, poznawalam samochod i lepiej mi sie z nim wspolpracowalo. w srode zas przyjechalam do legnicy, najpierw oczywiscie do wordu, a pozniej nastepne 2godzinki jazdy(choc instruktor juz uznal, ze nie potrzebuje, ja sie jednak uparlam hehe). podeszlam do babeczki, ona juz mnie kojarzyla, wpisuje wszystko w komputer okazuje sie, ze mojej szkoly nie ma w rejestrze!!!! myslalam dziewuszki, ze mnie szlag zywcem trafi. jednak po godzinnym czekaniu informatyk wszystko zrobil. egzamin mialam 25 czy 26.06 na 7:30(za rada instruktora). jazda szla mi juz calkiem dobrze, nawet instruktor mnie chwalil, jedna godzine poswiecilismy na taki a'la egzamin. ze mnie nie poprawial tylko mowil co mam robic. powiedzial, ze jest dobrze. umowilismy sie jeszcze, ze jedna godzinke pojezdzimy w dzien egzaminu. w poniedzialek strasznie panikowalam, prawie plakalam, zoladek mialam powykrecany na maksa, nic nie moglam jesc. brat mi znajdowal zajecia, zebym tylko nie myslala. w noc przed egzaminem usnelam ok2w nocy, a o4.30musialam wstac, bo jeszcze przeciez godzina jazdy na 6. na ta jazde szlam zestresowana, ale jak zobaczylam moja czerwona Lke, wsiadlam do niej, mowie do instruktora "Wiesz co Tomek? bedzie co bedzie. mam to w d?*pie, zdam to zdam, nie zdam to podejde jeszcze raz". godzinka poszla mi bardzo dobrze, luk, parkowanie wszystko dobrze. instruktor sam mnie pochwalil. jednak jak dojezdzalismy na WORD, ogarnela mnie panika. ale poszlam na teorie. teoria bezblednie. czekanie na praktyczny. ja jak to ja, znalazlam osoby do rozmowy i tak chlopak jeden mowi"no pewnie gdzies o 12nas dopiero zawolaja", a tu nagle niespodzianka, bo wywolali jego nazwisko. ja poszlam zapalic, nie zdarzylam dopalic papierosa a juz uslyszalam swoje nazwisko. z obslugi mialam sprawdzic kierunkowskazy i poziom plynu do spryskiwaczy. mowe mi odebralo, nagle zapomnialam skad ja wiem, ze poziom plynu jest odpowiedni. juz myslalam, ze obleje, jednak egzaminator na spokojnie mnie pytal, jednoczesnie w sumie nakierowujac mnie na odpowiedz. ok, udalo sie. pora na luk. wsiadam w samochod, patrze, a on noweczka z salonu, pedaly dlugie, calkiem inaczej wszystko chodzi,SZOK. nagle , robiac luk na wstecznym slysze glosne STOOOP, kazal mi wysiasc z samochodu, pyta "widzi pani co pani zrobila?" patrze, tak widze "najechala pani na linie" tak, najechalam "zgadza sie pani z tym?" oczywiscie, ze sie zgadzam "no to prosze podejsc tam do drugiej koperty zrobi pani drugie podejscie". za drugim razem luk wyszedl mi idealnie. wyjechalismy na miasto, juz nie pamietam wszystkiego dokladnie, jednak wiem, ze cudem udalo mi sie z jednokierunkowej rozpoznac ze wjezdzam w dwukierunkowa, i podjechalam do prawego kraweznika, a nie na srodek. pozniej wlaczylam sie do ruchu bez kierunkowskazu. egzaminator upominal mnie o dynamike jazdy(jak nie bylam pewna czy jest 40 czy 50km/h jechalam 37:P), rozpoznajac droge na word bylam przekonana, ze jemu sie najzwyczajniej w swiecie nie oplaca przesiadac na miejsce kierowcy i pewnie oblalam. zajechalam na word, i slysze "gratuluje , uzyskala pani wynik pozytywny z egzaminu praktycznego" i juz reszty nie pamietam. mialam ochote go wysciskac,wycalowac,wyznac milosc i wogole hehe. caly czas nie wierzylam w to, ze mi sie uda, bylam przekonana, ze obleje, a tu prosze, jednak sie udalo;) nikt mi nie wierzyl, kazdy myslal, ze sobie jaja robie, nawet moj brat. jak dotarlam do domu brata tak zadzwonilam do mamy, opowiedzialam jej wszystko, bylo ok 11 rano jak skonczylysmy rozmawiac. polozylam sie spac, i jak usnelam tak spalam do godz 5popoludniu. faktem jest, ze egzamin strasznie mnie wymeczyl psychicznie, caly ten kurs tak samo. jednak wiem, ze bylo warto, teraz juz jezdze sama swoim samochodzikiem i jestem z siebie dumna, ze mimo mojego strachu i niepewnosci zdobylam to co bylo dla mnie rzecza nieosiagalna;)

Torib, byc moze, to i wlasnie najlepsze wyjście- lepiej sie pozniej Milo zaskoczyć, niz gorzko rozczarować.
W moim przypadku, to załamie, wynika zapewne z tego, ze ja w zyciu nie bylam przygotowana na to. Ze nie zdam teorii. Nie bralan pod uwagę takiej opcji w ogole.

Jak przypomnę sobie ten stres przed egzaminem, to zaczyna mnie brzuch boleć.

Ale jutro moja mama zaczyna kurs na prawko i pewnie będę znowu wszystko przezywać tyle, że z drugiej strony . Mama mnie wspierała, to teraz i ja Ją wesprę. Pewnie moje nerwy i stresy powrócą.

Będę Ją uczyć jeździć, tzn. wiadomo że te 30 godzin to wielkie nic, a nikt raczej kobiety w średnim wieku nie zatrzyma, więc będzie pod moim bacznym okiem przygotowywać się do egzaminu, ale cicho sza .

Nie znam osoby, która nie byłaby zestresowana przed jakimkolwiek egzaminem, a co dopiero przed egzaminem na prawo jazdy.Stres raczej nie pomoże w tym przypadku, bo łatwo można oblać,popełniając błąd,a egzaminatorzy miewają oczy jakoś tak naokoło głowy i widzą najdrobniejszy szczegół. Tabletek na uspokojenie nie radzę brać, nie wskazane podczas jazdy samochodem,lepiej skupić się na tym co mamy do zrobienia i powtarzać....jestem dobra,dam radę... i skupić się na tym co się znajduje przed maską kierowanego auta.Też tak miałam,zbyt szybko ruszyłam z miejsca nie dając pierwszeństwa innemu kierowcy,oczywiście ze stresu - oblałam,ale już za drugim podejściem, ostro wzięłam się w garść i - poszło jak z płatka.

lepiej zrobisz jak znajdziesz mamie bardzo dobrego instruktora i on bedzie ja doszkalal tak jak trzeba, a nie Ty;) Ty mozesz tylko zagrozic, niz pomoc. po egzaminie, jak jezdzimy juz sami mamy calkiem inne nawyki, ktore u egzaminatorow sa nie do przejscia. wiec zastanow sie dobrze, czy podolasz temu, czy pamietasz wszystko wedle zasad egzaminacyjnych

No więc tak. Kiedy pisałam ostatniego posta, to jeszcze się nie bałam. Ale potem przyszło kilka osób i z niedowierzaniem popytało "Niee boiisz sięęę?:O", bo niby przecież wszyscy się boją. No i oczywiście zaczęłam się bać tak, że bez tabletek ziołowych nie byłam w stanie funkcjonować . A dziś wyglądało to tak: teoria zero błędów, plac perfekcyjnie, miasto - kilka drobnych błędów i jedna duża wtopa kilka przecznic od Wordu . No i pozamiatane. Wyłam jak dziecko, nawet nie sądziłam, że tak bardzo mi na tym prawku zależy. Co charakterystyczne: egzaminator poważny, trochę służbista "ustawa to, ustawa tamto", ale uczciwy i w miarę kulturalny. Chyba nawet młodszy ode mnie . Traktował mnie poważnie, z szacunkiem, nie krzyczał. Ale to tylko dlatego, ze byłam sobą, grzeczna, uśmiechnięta, pozytywnie nastawiona dorosła osoba .
Niestety w Bielsku - bo nie wiem jak jest gdzie indziej - poczekalnia to takie akwarium - siedzi się i patrzy jak ludzie jeżdżą po placu. Wszyscy na krzesełkach z nosem przy szybie. I paniką w oczach. Psychoza kompletna. Nawet ludzi dojrzałych to nie omija. Dlatego next time będę stać sobie na dole z daleka od panikarzy, żeby mi się przypadkiem nie udzieliło. Wkurza mnie, że znowu kolejna kasa do wydania i że termin dopiero na koniec stycznia. Ale poza tym myślę, że dobrze się stało, nie czuję się jeszcze na tyle pewnie ani nie jeżdżę tak perfekcyjnie jak bym chciała.

Jak zdawałam na prawko to tak się denerwowałam, ze nie pamiętałam jak się nazywam gdy kazał mi się przedstawić. Oczywiście oblałam. I to na łuku który zawsze wychodził mi perfekcyjnie. Poszłam drugi raz - to samo. W dodatku nogi mi się tak trzęsły ze nie mogłam trafić w odpowiednie pedały. Powiedziałam sobie: Anka, jak się nie uspokoisz to będziesz zdawać 15 razy. Poszłam na kilka jazd - instruktorzy chwalili, kazali się mniej stresować. Trzeci raz szłam z nastawieniem: będzie co ma być, nie ma czym się stresować. To tylko jazda z innym instruktorem. Poszło jak po maśle

Ja oblałam No, ale cóż...Egzaminator przemiły, nawet żartował ze mna w drodze do samochodu. Oblałam na łuk, który też zawsze robiłam bardzo dobrze. Tak to bywa, że rzeczy które zazwyczaj robisz dobrze, a przychodzi co do czego to ja zchrzaniasz. To było ewidentnie z mojej winy. Nie ustawiłam lusterek i nie widziałam prawej linii. Niestety, albo może i stet. Jednak czegoś mnie to nauczyło. Jeżeli chodzi o stres, to powiem Wam, że był, ale znikomy. To pewnie zasługa osób mi towarzyszących Na początku byłam strasznie zła, ale nerwy uszły i nie zadręczam już się. Przecież nie ja pierwsza i nie ja ostatnia Przeraża mnie tylko fakt, że będe musiała czekac prawie miesiąc na nastepny egzamin, co z kolei wiąże się z kosztami.

Miałam podobnie, ale mnie zestresował gburowaty egzaminator , drugim razem natrafiłam na tego samego, wiec wyobraz sobie co przezywałam...ale powiedziałam sobie - nie tym razem. W głwoie powtarzałam sobie, ze wiem co umiem, zaczełam przypominac sobie, jak plynnie jezdziłam na miescie. Dzięki wewnętrznej odwadze zdałam! Jak ruszałam w stronę auta, powtarzam sobie " zdam to cholerstwo i juz nigdy nie będę musiała widzieć tego typa, nie będę musiała tu wracać... wytrwam i poradze sobie!" I udało się, Ty tez uwierz w siebie, mówie ci jestesmy wstanie znaleźć tę siłe i pokonac stres!Wszystko kwestia nastawienia

hej, długo tu nie zaglądałam ale dziś weszłam i stwierdziłam że zapomnialam się pochwalić że zdałam egzamin w czerwcu:) to już ponad pół roku:P od razu miałam auto wiec i jeżdżę sobię, aczkolwiek teraz już stwierdzam że mi auto nie potrzebne, tylko bez sensownie wydaje pieniądze na oleje, płyny, ubezpieczenie, paliwo... wiec planuje je sprzedać:) ale wiadomo że prawko zawsze się przyda:)

No właśnie ja uczyłam się łuku wg. określonego sposobu. Między dwoma pachołkami obrót w prawo, a gdy linie się równolegle do autka prostuję w lewo. Robiłam tak na egzaminie no i nie wyszło. Być może zbyt szybko ruszyłam cofając i po prostu nie wyrobiłam się ze skrętem, ale dobra, wymazałam to z pamięci Poćwiczę jeszcze. Może instruktor podpowie i jeszcze jakiś inny, łatwiejszy sposób. Zdam za drugim, bo chcę już nabijać kilometry, a w samochodzie czuję się jak ryba w wodzie

Ja robiłam tak samo, tyle że zaraz po obrocie głowa do tyłu i jak środkowy pachołek znalazła się między zagłówkami, to szybki obrót kierownicą z powrotem i cały czas patrzyłam w tył na tego pachołka. Jak uciekał w lewo albo w prawo to lekko korygowałam kierownicą. Nie ma szans, żeby się nie udało.

Skąd ja to znam... Zdawałam - uwaga - 9 razy. Pewnie myślicie, że ze mnie musi być totalny beton, uff Niestety stres działał na mnie destrukcyjnie i za każdym razem oblewałam na łuku. Przerabiałam też środki uspakajające, które w połączeniu z samą sytuacją egzaminacyjną spowodowały efekt nóg jak z galarety... Zdałam w grudniu 2012 roku - jeszcze przed zmianą przepisów. Dzięki Bogu!

Jeśli zdajecie któryś raz z kolei i chcecie się poddać to, proszę, nie rezygnujcie!
Podejmujcie kolejne próby z uporem maniaka, a na pewno się opłaci

EweL.

Ja do praktycznego będę podchodzić 3 raz pierwszy raz udało mi się wyjechać na miasto, a za drugim niestety na łuku walnęłam w pachołek na końcu, to był dla mnie taki szok, nawet nie wiem jak to się stało no, ale trudno. Chociaż na drugim paradoksalnie denerwowałam się mniej i oblałam na takiej głupocie. Jutro idę się zapisać na kolejny egzamin.

A więc dzisiaj miałam kolejny, również niezdany Tym razem na mieście. Otóż wymusiłam pierwszeństwo, nie wiem jak to zrobiłam..Łuk elegancko, górka to już nie mówie..Egzaminator tym razem okropny. Patrzył na mnie jak na trędowatą, a sam miał żałobę za paznokciami. Dzisiaj już nie wytrzymałam i się popłakałam, ale będe probowac dalej...do skutku

Trafiłam na to forum przed dzisiejszym egzaminem i teraz postanowiłam podzielić się również swoimi wrażeniami. To było moje pierwsze podejście, niestety oblałam już na łuku - dotknęłam tyczkę lusterkiem w czasie cofania jestem potwornie zła na siebie tym bardziej, że wczoraj trzykrotnie zrobiłam łuk idealnie. Czemu dzisiaj nie poszło? Nie wiem... Nawet zdziwiłam się swoim opanowaniem, jeszcze wczoraj byłam święcie przekonana że stres mnie roztrzęsie (jak to zawsze mam na egzaminach np. na uczelni) i nie zapanuję nad nim, a tu totalne opanowanie. No cóż, za gapiostwo się płaci, całe 144 zł ;D Dla osób sparaliżowanych przez stres mam taką radę: napiszcie na kartce po lewej stronie wszystkie swoje obawy, co Was paraliżuje, a po prawej stronie napiszcie racjonalizację, jak sprawa wygląda obiektywnie, pozytywne wytłumaczenie. Mnie to pomogło, przełknęłam gorycz porażki i stresik przed też był mniejszy. Kilka dni przed egzaminem kupiłam Neopersen Forte, ale nie było potrzeby z niego korzystać

Kasiulkaa, gratulacje!
Hydroliza i Mabo, dacie radę! Ja też miałam pod górkę, zdałam za 5 razem. Jeżeli kogoś zjada stres, przygotowanie i umiejętności nie mają znaczenia. Ja czułam bardzo dużą presję, bo wszyscy instruktorzy (jeździłam z trzema różnymi) mówili mi, że na pewno zdam i że jestem "pewniakiem". A ja zamiast poczuć się pewnie, panicznie się bałam, że zawiodę. Na ostatni egzamin siłą niemal wyciągnęli mnie rodzice. Plan był taki, że egzamin a potem jedziemy na zakupy. Warczałam na wszystkich, klęłam jak szewc, darłam się jak idiotka na wszystkich, taka byłam zła. I powiedziałam, że proszę bardzo, ja mogę iść, jak, cytuję : "nie mają co robić z pieniędzmi" (zapłacili mi za ten egzamin) ale nawet nie będę się starać, obleję już na łuku żeby tylko jak najszybciej skończyć i z głowy, na zakupy.
Tak bardzo miałam w...nosie ten egzamin, że zdałam! Może wy też postarajcie się nie przejmować, to pójdzie łatwiej.

Nie pojmuję tego. Albo się rzeczywiście wszystko umie i nie ma się czym martwić albo się nie umie i liczy że wyjdzie, bo jak nie to przecież żadna tragedia. Zdałem za pierwszym razem z komplementami.

kasiuulkaa199, serdeczne gratulacje , możesz być z siebie dumna!!! .

Pan Lewski, przykre, że nie pojmujesz, bo nie wiele jest do pojmowania tak naprawdę. Stres działa odmiennie na różne osoby, jednych mobilizuje, a u innych powoduje pustkę w głowie. Mężczyznom jest łatwiej, nie są tak wrażliwi na hormony stresu niż kobiety, są w stanie szybciej się opanować. Poza tym wiele osób, które mają problemy z poczuciem własnej wartości, po prostu nie może uwierzyć w siebie, mimo tego, że ktoś (instruktor), mówi im, że umieją jeździć, zdadzą, utwierdza je w przekonaniu, że są naprawdę dobre. I w efekcie przekonane o tym, że są beznadziejne robią głupie błędy, których na jazdach nigdy by nie zrobiły. Tak jak samospełniająca się przepowiednia. Negatywne myślenie o czymś co nas czeka i brak wiary w siebie powodują, że to co robimy rzeczywiście nam się nie udaje. To psychologia. Ja umiałam wszystko i nie zdałam. Tydzień później, po dwóch dodatkowych godzinach jazd również umiałam wszystko i zdałam. Umiesz to rozsądnie wytłumaczyć? Cały czas byłam przekonana o swoich umiejętnościach. W przypadku prawa jazdy 60% to umiejętności, a reszta to po prostu zwykłe szczęście, dobry egzaminator, brak stresu...

hydroliza, po takim tekście masz dwa wyjścia, odpowiedzieć np. "byłam, brałam, ale niestety nie pomogło", czyli obrócić taki tekst w żart, olać to i iść do przodu, a drugie - złożyć skargę na egzaminatora, postraszyć WORD cywilnym procesem i czekać na rozwój wydarzeń. Ja jestem raczej za tym drugim rozwiązaniem, taka już jestem, że nie odpuszczam. Ale wiem też, że nie zawsze warto do wszystkiego podchodzić emocjonalnie.

A ja podchodziłam do egzaminu 7 razy!!!! i Za tym 7 się w końcu udało. Zawsze myślałam,że na następnym egzaminie będzie już lepiej ale stres był jeszcze większy. Miałam różnych egzaminatorów jedni byli mili drudzy wręcz przeciwnie. Na ostatnim egzaminie miałam takiego jakby to określić gbura zero uśmiechu itp ale udało się Duża zasługa też jest w moim chłopaku,który nie pozwolił mi zrezygnować z robienia tego prawka tylko cały czas wspierał.

A co do postu Pana Lewskiego ,że albo ktoś umie albo nie umie. Mi instruktorzy na jazdach mówili wielokrotnie,że jeżdżę bardzo dobrze, że nie ma opcji żebym nie zdała,bo zdają osoby o wiele słabsze i co oblewałam. Nawet po 6 oblanym egzaminie egzaminator zapytał który to mój egzamin jak powiedziałam,że jest to mój 6 zrobił wielkie oczy i nie chciał uwierzyć bo powiedział ,że przy moich umiejętnościach zdanie egzaminu powinno być tylko formalnością a stres zrobił jednak swoje.