Gdzie są kobiety 30+?

Wolne trzydziestolatki dużo pracują, w każdym razie te z mojego otoczenia. Dorabiają się i wykańczają mieszkania. A ponieważ są w mniejszości, to ich nie widać. Nie chodzą za często na imprezy, za to odwiedzają dzieciate koleżanki, które już wyszły za mąż. Takie są moje obserwacje :-)

Eee tam, wcale nie. Przecież koleżanka ma męża, mąż ma kolegów... zresztą, czy poznawanie mężczyzn to jedyny cel wolnej kobiety w wieku 30 lat?

Kobiety też pewnie znajdują czas, ale spędzają go gdzieś indziej. Teraz jest moda na jogę, cross fit, siłownię, itp. Może tam są? Może spędzają czas z grupą rówieśniczek?

Zresztą, nie sądzę, by zniknęły. Jakoś nie widzę, by ulice nagle opustoszały...

Naprawdę uważasz, że dla kobiety 30+ głównym życiowym priorytetem jest upolowanie faceta? Znam sporo pań w tym wieku, którym dobrze jest, jak jest i niekoniecznie mają potrzebę się z kimś wiązać. Owszem, jeśli ktoś się trafi, to jak najbardziej kilka razy mogą się z nim spotkać, zwłasza niezobowiązująco, ale ogólnie nie polują i stworzenia z kimś związku nie traktują jak życiowego, nadrzędnego celu. Ot, czekają co im los przyniesie .

Nio Witam:) jestem w podobnym wieku co Ty hmm wiesz ,tez zadaje sobie pytanie gdzie sa faceci w moim wieku ? Nio sa ale ... Zajeci   praca,rodzina,zona ... A wolnych jak na lekarstwo .. Wiem po sobie ,ze ogolnie brak czasu na wszystko a szczegolnie na przyjemnosci poza codziennymi obowiazkami tez pracuje ,wychowuje dzieci jako samotna matka do tego musze znalezc czas dla siebie wiec hmm.. Nie bardzo jest czas na facetow po drugie chwilami mysle ,ze kolejne dziecko w moim zyciu nie jest mi potrzebne haha a niestety wiekszosc facetow to dzieci ktorymi trzeba sie opiekowac )chociaz nie mowie ,ze chwilami brak kogos obok .. Ale nawet gdybym chciala kogos znalezc to nie ma czasu,nie ma gdzie nio i kawalerow ok.40 malo haha a jak sa to z mama u boku znajomi tez wszyscy w zwiazkach w bardziej lub mniej udanych wiec tez malo tam pasuje ,kolezanki jak maja wolna chwile to spedzaja z mezem a wyjscia maja raz na rok ..wiec zostaja babskie pogaduchy przez tel.lub szybka kawka bo kazdy zajety ...

ja też mam 30+ i zwiazek nie jest moim priorytetem.

nie jest nawet jednym z najważniejszych celów, jak to autor ujął.
nie znaczy to, ze nie randkuje. ale zauwazylam, ze panowie w wiekszosci bardzo sie boja inteligentnych, wygadanych i doświadczonych kobiet

raczej potrzebuja kogos glupszego i bardziej uleglego, a nie partnerki.

a ja juz nie zamierzam obnizac moich standardów, nawet jesli miałabym byc przez to sama.
dobrze mi samej, wiec nie daze jakos szczególnie do zmiany w tej kwestii.

w poniedziałek po pracy lecę albo do domu albo odwiedzić rodziców, we wtorki najczęściej na treningu, środa znowu do domu bo samo się nie posprząta nie ugotuje, mężowi służba się przeciąga a psa trzeba wyprowadzić... w środę znowu to samo, ewentualnie pospać, czwartek jakiś trening albo basen, piątek znowu z pracy na trening i do ukochanego, z weekendami bywa różnie, ale najczęściej są jakieś powazne plany a kończy się jak zwykle, zakupiony obiad, kocyk, sen ;D jakiś spacer we 2 plus pies albo dodatkowe zlecenia, bo skarbonka remontowa sama się nie zapełni ;D

Ok, jak pisałem, moja uwaga dotyczyła ludzi w ogólności - dla większości jest priorytetem, albo dość ważny.

Można było się spodziewać, że taki argument padnie Mnie natomiast dziwi, że inteligentne kobiety same unikają mężczyzn, którzy ich inteligencji się nie boją.
Inną sprawą jest to, czy faktycznie to inteligencja i doświadczenie, czego się rzekomo boimy, czy może raczej towarzyszące czasem tym cechom poczucie wyższości i chłód.
Znane mi miłe i inteligentne kobiety są niestety zajęte.

A co jest dla Ciebie standardem?

Nie myl inteligencji z syndromem wojowniczki, który się włącza niektórym kobietom, które odniosły jakiś tam sukces. Gdy poznają nowego mężczyznę, zamiast go poznawać, wolą rywalizować, popisywać się, licytować ociągnięciami - bo tak je nauczyło wchodzić w relacje z mężczyznami życie zawodowe. A mężczyzna, nawet, a zwłaszcza ten bardzo inteligentny, nie ma ochoty na walkę, tylko szuka ciepła i ucieczki od walki o dominację.

Generalnie więcej jest inteligentnych facetów niż równie inteligentnych kobiet, podobnie jak więcej jest męskich idiotów niż równych im idiotek.

w sumie już o tym napisałam

Tycho, uprawiasz jakiś sport? Z tego co zaobserwowałem, gdziekolwiek byś się nie udał, czy to pobiegać za miasto, na basen, czy na wycieczkę rowerową, wszędzie jest druzgocąca przewaga mężczyzn nad kobietami (potwierdzają to także statystyki- kobiety w krajach wysoko rozwiniętych są mniej aktywne fizycznie niż mężczyźni, mniej dbają o kulturę fizyczną). 
Co w takim wypadku kobiety mogą robić w czasie wolnym, którego często po pracy i śnie nie ma zbyt wiele (pracujące zawodowo kobiety mają mniej czasu wolnego niż mężczyźni)? Zerknij do badań.. Według CBOS Polacy w czasie wolnym najczęściej oglądają telewizję (52%!), przebywają z rodziną (36%) lub biernie odpoczywają. Pozostaje Ci więc kilka, kilkanaście % osób, które możesz spotkać gdzieś w terenie i zwykle są to te młodsze jak pisałeś.

To jest znak naszych czasów: współczesne inteligentne, zaradne i wykształcone kobiety nie zamierzają obniżać swoich często wybujałych standardów, tyle że tacy sami wartościowi mężczyźni wcale nie zamierzają się do tych ich standardów dostosowywać. No chyba, że taka kobieta wygląda jak milion dolarów i przyciąga jak magnes wszystkich dookoła. Reszcie pań pozostanie piesek, kot lub towarzystwo innych wyzwolonych feministek

Tak jak napisałeś, jest wystarczająco dużo walki na polu zawodowym, aby jeszcze toczyć ją w życiu prywatnym.

Zresztą wiele z tych kobiet poza oczekiwaniami na wyrost wcale wiele sobą nie reprezentuje, a za otoczką wyjątkowości kryje się pustota. Potem taka kobieta albo zostaje sama, albo drastycznie obniża wymagania, aby tylko być z kimś (najczęściej z mniej atrakcyjną osobą niż te, które mogła poznać wcześniej, desperacja odrzuca).

Tycho, zadaj sobie proste pytanie, dlaczego fajna, sympatyczna kobieta po 30 miałaby być sama? Myślę, że podobnie jak ja przespałeś okres 20-30 lat, kiedy to sporo ciekawych dziewczyn przewijało się na studiach, w otoczeniu, a teraz są już matkami i żonami. Jeśli trafisz na wolną 30+, to najprawdopodobniej jest to karierowiczka, materialistka lub ewentualnie osoba na tyle nieatrakcyjna, że już na start odrzuca.

A ja mam 35 lat i zauważam facetów w podobnym wieku, ale...... no właśnie zawsze jest jakieś ale

Moim zdaniem to, czy ktoś może, czy nie może znaleźć sobie partnerkę nie zależy od wieku ani sposobu spędzania czasu, a od tego, co ktoś ma  w głowie. Ludzie fajni i mądrzy obu płci tworzą fajne i trwałe związki, a ci którym czegoś brakuje mają kłopot z samotnością. I tak bardzo inteligentne intelektualnie kobiety mogą mieć deficyty emocjonalne, które każą im dowartościowywać się kosztem innych (np. podpisują się wiedzą, tak żeby druga osoba czuła się niedouczona). Tych kobiet się boją mężczyźni, bo wiedzą, że związkek z takim typem kończy się wiecznym utyskiwaniem żony, na to że mąż wszystko robi źle :-).
Ale z kolei mężczyźni bardzo nie lubią kobiet, które zarabiają dużo więcej niż oni. Nawet, jeśli początkowo nie przeszkadza to komuś, to na dłuższą metę się nie sprawdza, ponieważ kobieta, która wiedzie prym w związku, zarabia, podejmuje decyzje, robi karierę a do tego wykonuje drobne naprawy domowe, sprawia że facet nie czuje się do końca męski, potrzebny i ogólnie czuje się stłamszony. Oczywiście generalizuję, ale dla ciekawych są badania socjologiczne na ten temat :-) . Wniosek jest z tego taki, że jeśli jesteś silną i niezależną kobietą 30+, to żeby znaleźć partnera, musisz poudawać mniej zaradną ;-).

A wracając do kwestii nastawienia do szukania partnerki. Jeśli się uważa, że w wieku 30+ zostały już same "wybrakowane towary", to wtedy trudniej jest kogoś poznać. Bo wtedy widzi się w każdym z targetu wady albo zastanawia się, co z nią jest nie tak, że została sama.

Chociaż z drugiej strony uważam, że jeśli kobieta 30+ jest fajna i sama, to dlatego, że chce być sama i może stąd trudności Autora w poznawaniu nowych kobiet.

A udajesz blondynkę V? Bo ja czasem udaję głupszą niż jestem, zwłaszcza przy facetach, któ rych dobrze nie znam. Odkąd zaczęłam zachowywać się przy obcych jak niezorientowana gołąbeczka, to żyje mi się spokojniej :-).

Nie masz racji Tycho i oceniasz po pozorach. Jestem mężatką, więc nikogo nie mam zamiaru już przyciągać. Ale jakoś przyciągnęłam męża, który zupełnie nie pasuje do twojego opisu.
Nawet nie zaptałeś, w jaki sposób udaję naiwną i głupiutką, ale oceniłeś schematycznie. Jesteś więc doskonałym materiałem na kogoś przy kim warto udawać głupszą :-)

Ty pasujesz do twojego opisu w takim razie, bo oceniasz ludzi z góry bez głębszej refleksji. Wniosek jest również logiczny. Zakończyłbyś znajomość, jakbyś się połapał, co znaczy, że.ci się wydaje, że jesteś mądrzejszy od innych. A tak kłócisz się ze mną o jakieś moje zachowanie nie wiedząc, co miałam na myśli, bo ci się wydaje, że masz słuszne wyobrażenia. Zabawne. Ale nie będę objaśniać, co ja mam na myśli, bo jesteś z tych co i tak wiedzą lepiej. Ja znam swoje motywy, a ty jako obcy człowiek jesteś na tyle nieistotnym elementem krajobrazu (z całym szacunkiem), że mam kompletnie gdzieś, co o mnie pomyślisz.

Gorszej bzdury nie słyszałam. Nie zawsze samotność wiąże się z brakami u osoby samotnej. Samotność czasami jest celowa i dobrze przemyślana.
Ja jestem tego przykładem. W tej chwili jest mi tak po prostu wygodniej. Mam dzieci, które wychowuję sama. Wchodząc w związek z facetem wcześniej czy później mogą pojawić się zgrzyty na tej płaszczyźnie. Naprawdę nie mam ochoty wybierać miedzy dziećmi a facetem. Nawet jeśli te decyzje byłyby błahe.
Oczywiście nie twierdzę, że nie poznałabym kogoś, kto idealnie "wpasowałby się" w mój model rodziny i życie byłoby sielanką - jednak ryzykować póki co nie mam chęci.

Pierwsza Twoja myśl była taka, że fajni są w związkach, a samotnym czegoś brak.
Biorąc pod uwagę cały twój post odnoszę wrażenie, że nie masz wyrobionego zdania na ten temat.

Dla mnie nie ma sprzeczności. Przyznam jedynie, że nie doprecyzowałam myśli, więc zrobię to teraz: jeśli ktoś szuka partnera od lat i nie może znaleźć, to możliwe, że ma jakiś deficyt. Ludzie którzy są fajni i szukają , to prędzej czy później znajdują. Natomiast są ludzie, którzy nie szukają i nie twierdzę, że coś jest z nimi nie tak. Mam nadzieję, że teraz moje stanowisko jest jasne. Dziękuję za uwagę.

Może to jest właśnie przykład wspomnianego "udawania głupiutkiej"

Odpowiadając na pytanie Makagigi - nie, nie udaję.
Bo chcę, żeby ktoś chciał być ze mną, taką jaka jestem, a nie z moją maską.
a ja uległa i głupia nie jestem - przykro mi

dlatego nie udaję, nie kłamię, że myślę coś innego niż myślę, nie przymilam się - zachowuję się normalnie i uprzejmie, ale wyrażam swoje zdanie wprost.
A to, że wielu panów nie jest w stanie tego znieść - no cóż... ktoś tu na tym forum nazwał mnie samicą alpha i chyba coś w tym jest - potrzebuję samca alpha do pełni szczęścia - czyli kogoś, kto nie będzie się mnie bał

Można grać taką, jakiej oczekuje nowo poznany facet. Wtedy rodzi się mniej konfliktów. Ale w relacjach, które chcę kontynuować, to już muszę pokazać siebie a nie udawać bardziej uległą/ naiwną/niewykształconą, bo to już jest bezcelowe.
Natomiast nie zgadzam się, że kobiety powinny być uległe. Że ludzie powinni jacyś być. Dajmy sobie luz, bo inaczej udajemy przez cały czas, bo myślimy, że coś powinniśmy. Są mężczyźni ulegli z charakteru (pewnie mniejszość) i potrzebują kobiety, która nimi pokieruje i są kobiety uległe. Ale są też ludzie dominujący obu płci. Więc niech każdy dobiera sobie parę zgodnie z potrzebami charakteru, a nie zgodnie z przekonaniem, że kobieta powinna być taka a mężczyzna taki. Najlepiej jeśli ludzie się wzajemnie uzupełniają :-)

A problem dominacji w związku można też rozpatrywać z punktu widzenia przemian społecznych. Kobiety przejęły niektóre niedyś męskie role - poszły do pracy, uczestniczą w polityce, decydują w kwestiach majątkowych itd. Z tego względu chcą mieć więcej do powiedzenia w związkach. Natomiast mężczyźni muszą poradzić sobie w rzeczywistości, w której trzeba z kobietami negocjować a nie im rozkazywać, jak robili to ich dziadkowie, a może też ojcowie. Gdybym była mężczyzną to byłoby dla mnie trudne, że nie mam karty przetargowej w związku, ponieważ kobieta poradzi sobie beze mnie i jest niezależna, więc trudno mi cokolwiek jej narzucić.

serio natura sprawiła, że kobiety przez wieki prały, sprzątały, zmywały itp?
Natura taki podział wprowadziła?

Co do natury to zdecydowana większość dziewczynek jest lepsza od chłopców z matematyki w początkowych klasach szkoły. Tylko potem to się rozmywa, bo promowani są chłopcy -w końcu zgodnie ze średniowiecznym poglądem kobieta nie nadaje się do myślenia.

Oczywiście, że są fajne, wolne 30+ - jestem tego przykładem.

Co to znaczy: "tylko się nie afiszują ze swym stanem panieńskim"?

Jak ktoś się mnie zapyta, jaki jest mój stan cywilny to mówię wprost.
Sama jak trzeba też to mówię, a jak nie to nie.
Ale na pewno nie mam problemu z mówieniem, że jestem starą panną.

Bzdura. Przede wszystkim, w początkowych klasach szkoły nie ma prawdziwej matematyki, tylko proste rachunki, których można nauczyć małpę. Dziewczynki mają może lepsze oceny bo w tym wieku są sumienniejsze niż chłopcy i bardziej zainteresowane szkołą. Ale im matematyka staje się trudniejsza, tym bardziej istotne stają się wrodzone predyspozycje, i niestety coraz mniej dziewczynek sobie z matematyką radzi. Nie ma żadnego promowania chłopców, wręcz przeciwnie - odkąd pamiętam szkoła miała charakter matriarchalny, gdzie sympatia nauczycielek przechylała się w stronę dziewczynek.

Ja jestem kobietą 30plus, ale jeszcze około pół roku.

To chyba dobrze ?

No tak,sami nieudacznicy
Jakiś facet od stosunków społecznych się wypowiadał,ze w Polsce nie ma odpowiednich kandydatów na mężów,bo najlepiej jakby to był lekarz,albo prawnik,taki może coś zapewnić rodzinie,a robol z przeciętną krajową ?
W Skandynawii kobiety otwarcie mówią,że jak facet nie jest ustawiony,to nie ma co się starać,bo jest od razu skreślony,tylko w Polsce jeszcze ciemnotę wciskają,że o jakieś wyższe uczucia chodzi.
Fajni faceci są,ale nie chcą się hajtać,ani nawet starać,gdyby facet chciał mieć w domu drugiego faceta,to by został gejem

Postęp cywilizacyjny nie oszuka praw natury,bo one są ponad tym.
Możesz zaklinać rzeczywistość,ale to nie zmieni faktów.
Mózgi płci są predysponowane do pewnych zadań,właśnie po to,żeby się uzupełniały.

Może lepiej uzasadnij merytorycznie swój punkt widzenia, jak na inteligentną i dojrzałą kobietę przystało, zamiast atakować mnie ad personam. Ja swoje potrafię uzasadnić.

A, i wyjaśnij mi jeszcze, proszę, co to jest "zerowe poczucie kompleksu"? Nie słyszałem, ale wygląda mi na pozytywną cechę...

Bzdura. Chłopcom zawsze się mówiło, ze są lepsi z matematyki, a gorsi z polskiego. Dziewczynki zawsze słyszą, że powinny ładnie pisać, ładnie się wyrażać, bo są dziewczynkami. Chłopcom wystarczały zdania proste. Ile razy jako dziewczynka słyszałam na matmie, że to bardziej dla chłopców, bo są lepsi i im się bardziej matma przyda niż dziewczynkom.

NIby tak z tą matematyka, ale przecież na świecie pełno kobiet o umysłach ścisłych i mężczyzn - humanistów. Statystyka statystyką a życie życiem.

Na razie bardziej pasuje: "poprawniej stylistycznie"
Popracuj jeszcze nad tymi wnioskami

Aha. I to jest Twoja wymówka, że nie zdobyłaś Medalu Fieldsa? Pani czy rodzice nie pozwalali Ci robić trudnych zadań?
Śmiać mi się chce gdy czytam takie żale. Gdybyś lubiła matematykę i miała do niej dryg, to żadna cudza opinia by tego nie zmieniła.

Nie słyszałem nigdy, by chłopiec czy mężczyzna tłumaczył się, że jest gorszy z polskiego bo tak mu wmówiono.